[monor]

“ச்சீய்,…ஆசையைப் பாரு. அடி வாங்குவீங்க.” என்று சொல்லி என் தலையில் தன் வளையல்கள் குலுங்க மெல்ல கொட்டியவள், “குழந்தை பாவம். பசியோட இருப்பா. உங்களுக்கு வேணும்ன்னா வீட்டுக்கு போய் டிபன் செஞ்சு தர்றேன்.”

இப்படி பேசிக்கொண்டே, 5 கிலோ மீட்டர் பயணப்பட்டு வீட்டுக்கு வந்த போது, தெரு விளக்குகள் மட்டும் எரிய, தெருவிலிருந்த வீடுகள் இருளாகிக் கிடந்தது.

எங்கள் வீட்டுக்கு சென்று கதவைத் தட்ட, ரம்யாதான் அரைத் தூக்கத்தில் எழுந்து வந்து கதவை திறந்து விட்டாள்.

திறந்து விட்டவள், மழையில் நனைந்து முந்தானையால் போர்த்திக்கொண்டு வந்த என்னையும், கர்சீப்பால் தலையை துவட்டியபடி உள்ளே நுழைந்த அண்ணனையும் ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தாள்.

அண்ணனின் முதுகை ஏதேச்சையாக பார்த்து ‘களுக்’ என்று சிரித்து, நான் முந்தானையை இழுத்து மூடி இருப்பதைப் பார்த்தவள் எதோ புரிந்து கொண்டு கதவைத் திறந்து விட்டு, ரெண்டு பேரும் தொப்பலா நனைஞ்சிட்டீங்க போல. வராந்தாவிலேயே முட்டிக்கு கீழே இருக்கிற புடவையை நல்லா பிழிஞ்சி விட்டு உள்ளே வாக்கா. அப்படியே உள்ளே வந்தீனா, வீடு பூரா ஈரம் ஆய்டும்.”

ரம்யா சொன்னபடி நான் வாசலில் நின்று குனிந்து என் கெண்டைக் காலும் முட்டியும் தெரிய புடவையை அள்ளிச் சுருட்டி, கைகளால் முறுக்கிப் பிழிந்து ஈரத்தை பிழிந்தேன். முந்தானையையும் எடுத்து ஈரம் போக முறுக்கிப் பிழிந்து மீண்டும் என் மேல் போர்த்திக்கொண்டு என் ஹாலுக்கு வர, எங்கள் இருவரையும் பார்த்த ரம்யா, வெட்கம் கலந்த புன்னகையோடு, “ரெண்டு பேரும் சாப்டீங்களா? தோசை சுட்டு, தொட்டுக்க சட்னி அரைச்சித் தரவா?” என்று கேட்டாள்.

“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம். நாங்கபாத்துக்கறோம். மழையில நனைஞ்சுகிட்டு வந்ததினால. ட்ரெஸ் எல்லாம் ஈரமா இருக்கு. குளிரெடுக்குது. நான் போய் வேற ட்ரெஸ் மாத்திகிட்டு வர்றேன். ஆமாம். அம்மா எங்கே?”

“ பக்கத்து வீட்டு பாட்டி தனியா இருக்கிறதினால, அம்மா அவங்க கூட துணைக்கு படுக்கப் போய்ட்டாங்க. நான் பாப்பாகூட படுத்துக்கறேன். நீ போய் நிம்மதியா ரூம்ல படுக்கா. அண்ணன் ஹால்ல படுத்துக்கட்டும்.” என்று சொன்னதும், அண்ணன் ஹாலுக்கு போய் விட, ரம்யா என்னிடம் மெதுவான குரலில், “அக்கா, காலையிலே ரொம்ப நேரம் தூங்க வேண்டாம். காலைலே அம்மா சீக்கிரமா வந்தா, நீ எங்கேன்னு கேட்கும். என்னால பதில் சொல்ல முடியாது. புரியுதா” என்று சொல்லி, மீண்டும் ‘களுக்’ என்று சிரித்து, வீட்டின் இன்னொரு அறையில் தூங்கிக்கொண்டிருந்த என் குழந்தையோடு போய் படுத்துக்கொண்டாள்.

வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் அண்ணன் வீட்டின் மெயின் டோரை சாத்தி தாழ் பாள் போட்டு விட்டு ஹாலுக்கு வந்தார்.


ஹாலுக்கு வந்த அண்ணன் ஈரப் புடவையும், பாவாடையும், ஜாக்கெட்டும், என் உடம்போடு ஒட்டி, வளைவு நெளிவுகளோடு நின்றிருந்த என்னை ஒரு மாதிரியாக ஏக்கமாகப் பார்க்க, அண்ணனின் நிலையைப் புரிந்த நான் அவர் கையில் ஒரு டர்க்கி டவலை எடுத்துக் கொடுத்து சிரித்துகொண்டே!,"அண்ணா! தலையை துவட்டிட்டு, துணி மாத்திட்டு வாங்க!. எனக்கு தூக்கமா வருது” என்று சொல்லி மாத்திக்க நைட்டி ஒன்றை எடுத்துக்கொன்டு பாத்ரூம் போனேன்.

அண்ணனும் ரூமுக்கு போய் கட..கட..ன்னு போட்டிருந்த உடைகளை களைந்து, வெறும் ஜட்டியுடன் நின்று, நான் கொடுத்த டர்க்கி டவலால் தலையை மெல்ல துவட்டத் தொடங்கினார்!

ஒரு நிமிடம் கழித்து நைட்டியை மாற்றிக்கொண்டு நான் பாத் ரூமை விட்டு வெளியே வந்தேன்!!

ஈரப் புடவை என் கையில்!

மேலே கொக்கி அறுந்து போன நனைஞ்ச ஜாக்கெட், கீழே நனைந்தும் நனையாமலும் பாவாடை மட்டுமே என் உடலில் இருக்க, என் முலை ரெண்டும் பிதுங்கி, மிச்சமிருந்த இரண்டு கொக்கிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த ஜாக்கெட்டை விட்டு வெளியே வர முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தது. ஜாக்கெட்டும் என் முலைகளை இழுத்துபிடித்து அதன் கட்டுப்பாடில் வைக்கத் திணறியது.

சந்தனக் கலர் ட்ரான்ஸ்பரண்ட் ஜாக்கெட்டுக்குள், அடங்காமல் என் பெருத்த கனிகள் பிதுங்கி வழிய!! அதை பற்றி சிறிதும் கவலைப்படாத நான், அண்ணனைப் பார்த்து!!

"என்னண்ணா! ரெண்டு தங்கச்சிங்க இருக்கிற வீட்ல இப்படி அறை குறையா நிக்கிறீங்க! கெர்குலிஸ், டார்ஜான்..ன்னு நினைப்போ? பாக்க எனக்கே ஒரு மாதிரியா இருக்கு. போங்க. போய் லுங்கி எடுத்து கட்டுங்க" என்று சொல்லி சிரித்து கிண்டலடித்தேன்.

"போம்மா! நீ கூடத்தான் அறைகுறை ட்ரெஸ்ல , அப்சரஸ் மாதிரி இருக்கே!! சீக்கிரம் வேற ஜாக்கெட்டைப் போட்டு புடவையை கட்டு. இல்லேன்னா நைட்டியைப் போட்டுக்க. எனக்கே ஒரு மாதிரியா இருக்கு.” என்று என்னைப் பார்த்து சொல்ல, எனக்கு வெக்கம் பிடுங்கித் தின்றது.

என் கன்னங்கள் ரெண்டும் சிவக்க, தலை குனிந்து என் ஈரப் புடவையை என் தோள் மேலே போட்டு என் முலாம் பழ முலைகளை மூடினேன்.

என்ன பிரயோஜனம்? அண்ணனுக்குதான் தர்ம தரிசனம் குடுத்து நல்ல மூடு ஏத்தியாச்சே!!!!

“என்னம்மா சாப்பிடலாமா!? “

என்னை சாப்பிடத்தான் அப்படி கேட்கிறாரோ என்று நினைத்து எனக்கு பயமாக இருந்தது.

“படத்துக்கு போறதுக்கு முன்னால ஹோட்டல்ல சாபிட்டோமே?”

“இருந்தாலும் இப்ப பசிக்குது. ஏதாவது இருந்தா கொஞ்சம் தட்ல போட்டு கொடேன்.”

“எனக்கும் கொஞ்சம் பசிக்கிற மாதிரிதான் இருக்கு. சரி ரெண்டு பேரும் சாப்பிடலாம்ண்ணா. இதோ அஞ்சு நிமிஷத்துல புடவையை காயப் போட்டுட்டு, வேற ட்ரெஸ் போட்டுட்டு, பாப்பாவுக்கு பால் கொடுத்து தூங்க வச்சிட்டு, வந்து உப்புமா பண்ணிடறேன். அவசரத்துக்கு அதுதான் செய்ய முடியும். ” என்று நானும் புன்னகையுடன் சொல்லி, “ போதும் துவட்டினது. கொடுங்க துண்டை.” என்று சொல்லி அவர் கையிலிருந்த டர்க்கி டவலை பிடுங்கிக்கொண்டு, என் அறைக்குச் சென்று குழந்தைக்கு பால் கொடுத்து பெட்டின் சுவற்றோரத்தில் படுக்க வைத்து தூங்க வைத்து விட்டு, தலையணையை பாப்பா உருண்டு வராதபடிக்கு தலையணையை அதன் சைடி வைத்து விட்டு பாத் ரூம் போனேன்.

பாத் ரூம் பக்கத்தில் இருந்த கொடியில் புடவை, ஜாக்கெட், பாவாடை, அண்ணன் போட்டிருந்த சட்டை, பேண்ட், டர்க்கி டவல் எல்லாத்தையும் காயப் போட்டு விட்டு, பாத் ரூமில் போய் குளித்து விட்டு, கட கடவென வேறு உடை மாற்றி வந்தேன்.!