పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 107

ఉదయం ఉషస్సు కిరణాలు మీద పడేటప్పటికీ విశి మగతగా లేచి కిటికీ దగ్గరకి వెళ్లి నిలబడి సూర్యుడిని చూస్తూ ఉంటుంది.

నిన్నటికీ ఈ రోజుకి ఎంత తేడా..  దేవా సార్ తో లవ్ లో ఉన్నాను అంటేనే కొత్త ఉత్సాహాన్ని ఇస్తుంది. నాన్నకి ముందే తెలుసు అనుకుంట..

దేవా సర్ నా లైఫ్ లోకి వస్తారు అని. అందుకే చిన్నప్పుడే చూసి పెట్టేసారు అని నవ్వుకుంటుంది. దేవా సార్ లేచి ఉంటారా ఇంకా పడుకునే ఉంటారా..

ఫోన్ చేయాలా వద్దా అని ఫోన్ చేతిలో పట్టుకొని ఊగుతూ ఉంటుంది. డిస్టర్బ్ చేస్తానేమో..

అయినా సార్ ఫోన్ చేయాలి కదా.. ప్రేమలో ఉన్న వాళ్ళందరూ ఇలాగే చేసి మాట్లాడుకోవాలి  కదా..  ఎందుకు చేయలేదు సార్.

ఆలోచనలో ఉన్న విశి ఫోన్ రింగ్ అవుతూ ఉంటే ఎవరు చేశారో చూసుకోకుండా హలో సార్ అని పిలుస్తుంది.  మౌనం. సార్ వినిపిస్తుందా అన్న అదే మౌనం.

ఎవరా అని చూసి తల కొట్టుకుంటుంది. భవ్య.. హ్మ్.. ప్లీజ్ భవ్య మాట్లాడు.  నీకు ఒక ఫ్రెండ్ ఉంది అని గుర్తుఉందా.. అలా అంటావేంటే..  నువ్వు నా బెస్టి కదా..

అందుకేనా ఇన్ని రోజులు ఫోన్ చేయలేదు.  అలాకాదే దేవసార్ తో అన్నవరం వెళ్ళాను. అక్కడ. వద్దు.  ఏమైందే.. నాకు ఇలా ఫోన్లో కాదు.

డైరెక్ట్గా కలిసి సేమ్ టు సేమ్ ఎక్స్ప్లెయిన్ చేయాలి.
అప్పుడు నీ ఫేస్ ఎక్స్ప్రెషన్స్ నేను చూడాలి. నువ్వు మరీ ఆడుకుంటున్నావు.

లేదు... ఇన్ని రోజులు నాకు ఫోన్ చేయనందుకు... నీకు ఇచ్చే పనిష్మెంట్. కరెక్ట్ గా నేను కాలేజ్ కి వచ్చేస్తాను. నువ్వు రా అర్థమయిందా.

విశి రెడీ అయ్యి సూర్య కోసం చూస్తూ ఉంటుంది. బైక్ సౌండ్ వినిపించగానే భానుమతికి ముద్దు పెట్టి బాయ్ అమ్మ అని పరిగెత్తుకుంటూ వెళుతుంది. పిచ్చి పిల్ల అని బుగ్గన తుడిచికొని నవ్వుతారు.

విశి సూర్య ముందుకు వెళ్లి ఆయాస పడుతూ ఉంటుంది. హేయ్.. కూల్.. ఎందుకు అంత కంగారు పడుతున్నావు.
నేనెప్పుడో రెడీ అయ్యాను.
మీ కోసమే వెయిటింగ్. బైక్ మీద కూర్చుని చేతులు కట్టుకొని అంత మిస్ అవుతున్నావా..  మరి కాదా మార్నింగ్ ఎంతసేపు వెయిట్ చేసానో తెలుసా... మీ దగ్గర నుంచి ఫోన్ వస్తుందేమో అని.

ఎందుకు వెయిట్ చేయడం.  అయ్యో లవర్స్ అన్నాక రోజు ఫోన్ చేసుకోవాలి. బోళ్ళు కబుర్లు చెప్పుకోవాలి.  ఇంకా... ఇంకా అప్పుడప్పుడు అని ఏం మాట్లాడబోతుందో అర్థం అయ్యి నాలుక కర్చుకుని తలదించుకుంటుంది.

నువ్వు నా ముందు ఇలా సిగ్గుపడుతూ ఉంటే తట్టుకోవడం చాలా కష్టంగా ఉంది అని చెయ్యి పట్టుకుని దగ్గరకి లాక్కుంటాడు.

అయినా తలదించుకునే ఉంటే గెడ్డం కింద వేలు పెట్టి పైకి లేపుతాడు.  కళ్ళు నీళ్లతో నిండి ఉంటే..  ఏమైంది అని ఇప్పుడు ఇలా ఏడుస్తున్నావు.

సార్ ఇదంతా నిజమే కదా..  కల కాదు కదా..  నీకు కలలాగా అనిపిస్తుందా అని ఆ కళ్ళు తుడుస్తాడు.  ఏమో సార్ భయం వేస్తుంది.

ఒకవేళ ఇది కల అయితే తట్టుకోవడం నావల్ల కాదు.నీకు చాలా పెద్ద డౌటే వచ్చింది ఇది కల కాదు నిజం అని తెలిసేలాగా ఒక పని చేయాలి.

ఏమిటి సార్.  దగ్గరికి రా.. దగ్గరకు వచ్చి చెప్పండి అంటుంది. బుగ్గ మీద గట్టిగా ముద్దు పెడతాడు.  వెంటనే చుట్టూ చూస్తూ సార్ అని సిగ్గుపడుతుంది. ఇప్పుడు అర్థమైందా ఇది నిజమే అని..

మీరు మరీ అల్లరి చేస్తున్నారు.  నా క్యూటి దగ్గరే కదా..  నో ప్రాబ్లం.  వెళదామా. సరే అని బైక్ ఎక్కి టు సైడ్స్ కూర్చుని భుజాల మీద చెయ్యి వేస్తుంది.

హలో.... ఫ్రెండ్స్ గా ఉన్నప్పుడు భుజం మీద చెయ్యి వేయాలి.  లవర్స్ గా ఉన్నప్పుడు ఇలా నడుం చుట్టూ చెయ్యి వేసి టైట్గా పట్టుకోవాలి.

మనం వెళ్లేది కాలేజీకి సార్.  దగ్గరికి వెళ్ళాక తీసేయొచ్చులే అని చేతులు ముందుకు పట్టుకుంటాడు. ఇది చూసిన శ్రీకర్..  అమ్మ బావ.... ఎంత ముదిరిపోయావు నేనే అడ్వాన్స్ అవ్వాలి.

మళ్లీ ఆంటీ తో అ,ఆలు దగ్గరే ఉన్నాను అని చెబుతావా అని చూస్తూ ఉంటాడు.

బైక్ కాలేజ్ దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి విశి నార్మల్గా కూర్చుంటుంది.  పార్కింగ్ ఏరియాలో పార్క్ చేసి సూర్యా వెళ్ళిపోతాడు.

భవ్య కోసం చూస్తూ ఉంటే గొంతు సవరించుకున్న సౌండ్ వినపడుతుంది. వెనక్కి తిరిగి భవ్య అంటే... నేను మాట్లాడాను.

అబ్బా ఫోన్లో సోరి చెప్పాను కదా. ఆ సోరి నాకు సరిపోదు. సరే ఏం కావాలి. ట్రీట్ కావాలి. ఓకే కాలేజ్ బంక్ కొట్టేసి వెళదామా. వద్దు క్యాంటీన్లో కూర్చుందాం పద అని తీసుకువెళ్లి కూర్చోబెట్టి ఇప్పుడు చెప్పు. అన్నవరంలో ఏం జరిగింది.

విశి భవ్య చేతిని పట్టుకుని కాస్త దగ్గరగా కూర్చుంటుంది.
కళ్లల్లో ఇంకా ఆ ఉదయపు మెరుపు అలాగే ఉంది.
చెప్పు… అన్నవరంలో ఏం జరిగింది అని భవ్య కళ్ళు ముడుచుకుని అడిగితే,

విశి చిన్న నవ్వు నవ్వి క్షణం ఆగుతుంది. సిగ్గుపడుతున్న విశిని..  అబ్బా చెప్పవే టెన్షన్ తో చచ్చిపోతున్నాను. నువ్వు ఇలా టెన్షన్ పడకూడదు అనే ఫోన్లో చెబుతాను అన్నాను.  అది ఫోనులో వింటే నీ ఎక్స్ప్రెషన్స్ మిస్
అయిపోను.

అది అలా ఫోన్‌లో చెప్పే విషయం కాదు అన్నాను కదా… భవ్య మాటలకు విసి సిగ్గుపడుతూ..  అక్కడ ప్రతి క్షణం నాకు ఇప్పటికీ గుండెల్లో తిరుగుతోంది అంటూ కాఫీ కప్పు చేతిలో తిప్పుకుంటుంది.

అయ్యో మొదలెట్టింది… సినిమా స్టైల్‌లో డైలాగులు అని భవ్య నవ్వినా.... అవేమీ పట్టించుకోకుండా ఒకటి ట్రాన్స్లో చెబుతూ ఉంటుంది.

అన్నవరం వెళ్లేటప్పుడే సార్… కాదు… దేవా సార్ నా పక్కన ఉన్నారు అన్న ఫీలింగ్ వేరుగా ఉంది భవ్య. జనాలు, గుడి, మెట్లు… కానీ నాకు కనిపించింది మాత్రం ఆయన చేయి నా చేతిలో ఉండటం మాత్రమే.

భవ్య కళ్లెత్తి చూస్తూ...  ఓహో… చేయి పట్టుకున్నారా? అని కాస్త ఆటపట్టిస్తుంది.
విశి చెంపలు ఎర్రబడుతూ..  అంతే కాదు… గుడిలోకి వెళ్లాక ఆయన కళ్ళు మూసుకుని ప్రార్థన చేస్తుంటే… నాకు ఏం కోరాలో కూడా తెలియలేదు. ఆయన పక్కనే ఉండేలా ఇలానే ఉండిపోతే చాలు అనిపించింది.

భవ్య ఒక్కసారిగా సీరియస్ అవుతుంది. అంటే… నిజంగానే ప్రేమలో పడిపోయావు కదే.
విశి తల ఊపుతూ మెల్లిగా అంటుంది.
సార్ కి నేను అక్కడే ప్రపోజ్ చేశాను. ఎంత ధైర్యం వచ్చిందో నీకు అనే గుండెల మీద చేయి వేసుకుంటుంది. కానీ సార్ నన్ను ఎంత ఏడిపించారో తెలుసా? ఆమె జరిగింది చెబుతుంది. అమ్మో మన దేవ సార్ పైకి కనపడరు కానీ చాలా రొమాంటిక్ ఫెలో కదా..

కాలేజీకి వచ్చే ముందు పెట్టిన ముద్దు గుర్తొచ్చి చెంప పైన చెయ్యి వేసుకుంటుంది.

అవును… భయం కూడా ఉంది. ఇంత ఆనందం నాకు అలవాటు కాదు. అందుకే నిన్న రాత్రి నిద్రపట్టలేదు. ఇది కలేమో అనిపించింది.
నువ్వు ఫోన్ చేసినా అది దేవా సారే అనుకుని చూసుకోలేదు.
అందుకే ఉదయం సార్ మీద పడి ఏడ్చావా? అని భవ్య నవ్వితే.. సార్ మీద పడి ఏడవలేదు కానీ అంటే... అర్థం అయింది తర్వాత..
విశి బుగ్గ మీద చెయ్యి వేసుకుని ఇది అంతా నిజమే అని ప్రూఫ్ చూపించారు.  ఎలా... ఎలా అంటే ఎలాగోలాగాలే. ఉహూ.. చెప్పాలి నాకు.
అది… ఆయన ముద్దు పెట్టి ప్రూఫ్ ఇచ్చారు అని చెబుతుంది.

భవ్య ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యంగా విశి వైపు చూస్తూ..
అమ్మో… విశి..  ఫుల్ రొమాంటిక్ హీరోయిన్ అయిపోయావే. ఇంకేం… పెళ్లి కార్డ్ డిజైన్ చేయడమే మిగిలింది అంటుంది.

విశి నవ్వుతూ భవ్య భుజంపై తల పెట్టుకుంటుంది.
అంత దూరం ఆలోచించలేను… ఇప్పటికి ఆయన నా పక్కన ఉంటే చాలు.

దూరంగా కాలేజ్ బెల్ మోగుతుంది.
భవ్య లేచి...  పద హీరోయిన్ గారు… క్లాస్ కి లేట్ అవుతోంది. కానీ ఒకటి గుర్తుపెట్టుకో… ప్రేమలో ఉన్నప్పుడు భయం ఉంటేనే అది నిజం అంటుంది.

విశి నవ్వుతూ లేచి...  అయితే ఇది నిజమైన ప్రేమే భవ్య అని కళ్లలో మెరుపుతో చెప్పుకుంటూ క్లాస్ వైపు నడుస్తుంది.

గౌతమ్ లేచినప్పటి నుంచి ఫోన్ చూస్తూనే ఉంటాడు. అది చూసినా హిమ ఏమైంది గౌతమ్ ఫోన్ తోనే కూర్చున్నావు అని పక్కన కూర్చుంటుంది.

ఆ విశి ఎందుకు ఫోన్ చేయలేదు. ఈ పాటికి ఫోన్ చేసి నన్ను బెగ్ చేసుకుంటూ ఏడుస్తుంది అనుకుంటే... ఇప్పటికీ ఫోను లేదు.  ఏమనుకుంటుంది.

అది ఏమనుకుంటే మనకెందుకు.. మనకి పని అవ్వాలి కాబట్టి నువ్వే డైరెక్ట్ గా మీట్ అవ్వు. ఇది కరెక్ట్. ఈవినింగ్ కాలేజ్ కి వెళతాను.

ఈవినింగ్ వరకు ఎందుకు ఇప్పుడు వెళితే ఏదైనా దుర్ముహూర్తం ఉందా? మళ్ళీ సాయంత్రం ఎవరో దానికి సెక్యూరిటీ గార్డ్ లాగా ఉంటున్నాడు అంటున్నావు కదా.. నువ్వు చెప్పింది నిజమే అని ఫ్రెష్ అవ్వడానికి వెళుతాడు.

గౌతమ్ విశి నీ కలుస్తాడా.....