పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 103

విశి, సూర్య సంతోషంగా టైం స్పెండ్ చేస్తారు.  శ్రీకర్ కి ఫోన్ చేసి మొత్తం చెబుతాడు.. నువ్వే ఎవరో అన్నది కూడా చెప్పావా..  అప్పుడే కాదు.

విశి ప్రాజెక్ట్స్ సక్సెస్ అయిన తర్వాత నేను ఎవరో అన్నది చెబుతాను.  ముందే చెబితే తన వర్క్ మీద ఫోకస్ పెట్టలేదు.

ఏదో నా వలన తన వర్క్ ఒకే చేశారు అనుకోని డౌన్ అయిన అవ్వచ్చు.. నువ్వు అన్నది కూడా నిజమేలే.. ఎప్పుడు బయలుదేరుతున్నారు ప్రేమ పక్షులు.

సాయంత్రం.  అక్కడంతా ఓకేనా. ఆ ఓకే. వైభవ్ గాడు చందును ఒప్పించకుండా బెదిరిస్తున్నాడు. ఏదో ఒకటి. వాళ్ళిద్దరూ తిప్పలు వాళ్లే పడి ఈ మెడికల్ క్యాంపు అయ్యే లోపు ఒకటి అవుతే చాలు.

అప్పుడు మూడు పెళ్లిళ్లు ఒకేసారి జరిగిపోతాయి కదా బావ అని శ్రీకర్ అడిగితే... నాకేమీ పెళ్లి గురించి కంగారు లేదు.

నీకు లేకపోతే నాకు చాలా ఉంది. ఆ ముక్క చెప్పొచ్చు కదా.. అన్ని చెప్పరు బావ అర్థం చేసుకోవాలి భరత్ మామయ్య ఒప్పుకోవాలి కదా..

మా మామ గారిని ఎలా లైన్లో పెట్టుకోవాలో నాకు తెలుసు కానీ తమరు మా చెల్లి మీద ఫోకస్ పెట్టండి అని పెట్టేస్తాడు.

ఫోన్ పెట్టేసి నవ్వుకుంటూ విశి ని చూస్తాడు. పూలతో ఆడుతూ కనిపిస్తుంది.  దగ్గరికి వెళ్లి క్యూటి ఏం చేస్తున్నావు.

మీరు ఫోన్ లో బిజీగా ఉన్నారు కదా అని ఇక్కడ వెయిట్ చేస్తున్నాను.  పర్వాలేదు నా పక్కన ఉండి విన్నా అభ్యంతరం లేదు.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ..  ఎవరికీ వాళ్ళకే సం పర్సనల్ స్పేస్ ఇవ్వాలి సార్. ఎంత నేను లవరైనా మీకంటూ కొన్ని పర్సనల్స్ ఉంటాయి కదా..

అందులో ఇబ్బంది పెట్టడం కన్నా మీరు చెప్పినప్పుడు వింటే బాగుంటుంది. ఇదే నీలో నాకు బాగా నచ్చేది. ఎదుటివారిని అర్థం చేసుకోవడంలో ముందు ఉంటావు.ఆ మాటకి చిన్నగా నవ్వుతుంది.

సాయంత్రమే మన ప్రయాణం. సరే. లేకపోతే ఒక రెండు రోజులు ఉందామా. లేదు ఈ విషయం నేను నేరుగా అమ్మకి చెప్పాలి అమ్మ కళ్ళల్లోనే మెరుపు చూడాలి.

అయితే తర్వాత మళ్లీ ట్రిప్ ప్లాన్ చేయొచ్చు అన్నమాట.. అమ్మో కాదు కాదు నాకు ప్రాజెక్ట్ ఉంది. అది సక్సెస్ అవ్వాలి.

నీ ప్రాజెక్ట్ సక్సెస్ అయిన తర్వాత నీకు ఒక సర్ప్రైజ్ రెడీగా ఉంది..ఏమిటి అది.. సర్ప్రైజ్ అంటే ముందు చెప్పరే తింగరి అని తల మీద ఒకటి వేస్తాడు.

సార్ మీరు నన్ను కొడుతున్నారు. అబ్బా ఇంకా సార్ సార్ అని పిలుస్తావు ఏంటి.  క్యూట్ గా దేవా అని పిలవచ్చు కదా అమ్మో నాకు సిగ్గు అని చేతుల్లో ముఖం దాచుకుంటుంది.

నువ్వలా సిగ్గుపడితే నాకు ఏదేదో అయిపోతుంది అని మెల్లిగా చెవిలో చెబుతాడు.  చెవిలో చెప్పినప్పుడు సూర్య మీసాలు తగిలి గిలిగింతలు మొదలవుతాయి.

చెవిలో గిలిగింతలు మొదలవ్వగానే విశి ఉలిక్కిపడి ఒక్క అడుగు వెనక్కి వేస్తుంది.
ఇది ఫెయిర్ కాదు సార్…అని చెబుతూ ఉంటే.. బుగ్గలు  ఎర్రగా కందిపోతాయి.  అరే సడన్ గా నీ బుగ్గలు ఏంటి రెడ్ పెయింట్ వేసుకున్నాయి అని టచ్ చేస్తే సార్ అని దీనంగా పిలుస్తుంది..

మళ్లీ సార్ అంటావా? అంటూ సూర్య కళ్లతోనే హెచ్చరిస్తాడు.
విశి నవ్వు ఆపుకోలేక, సరే సరే… దేవా అని మెల్లిగా అంటుంది. ఆ పిలుపు పిలిచే లోపే ఇంకా సిగ్గుతో ముడుచుకుపోతుంది.  పిలుపుకే ఇలాగైపోతే తర్వాత పనులకి ఇంకేం అయిపోతావు నా క్యూటీ..

మీరు నన్ను బాగా ఏడిపిస్తున్నారు. విశి సిగ్గుకి..పిలిచిన విధానానికి..

ఆ ఒక్క మాటకే సూర్య ముఖంలో ఏదో గెలిచిన ఆనందం.
ఇలానే పిలుస్తూ ఉంటే… నా రోజు మొత్తం సక్సెస్ అంటాడు.

చుట్టూ సాయంత్రం వెలుగు మెల్లిగా మాయమవుతూ ఉంటుంది. ఆకాశంలో నారింజ–పింక్ రంగులు.
విశి చేతిలో ఉన్న పూలను సూర్య చేతిలో పెడుతుంది.
ఇవి నీకే. ఈ ట్రిప్ గుర్తుగా.

పూలు కాదు క్యూటి … ఈ క్షణమే నాకు గుర్తు. నువ్వు ఇలా నవ్వుతూ నా పక్కన నిలబడ్డ క్షణం అంటాడు.
ఇద్దరు రూమ్ కి వెళ్లి లగేజ్ ప్యాక్ చేసుకొని బైక్ స్టార్ట్ చేస్తాడు. విశి కి ఈసారి కూర్చోవడానికి ఏదో తెలియని బేరుకు.

ఏమైంది క్యూటి.  ఏమీ లేదు అని తల ఊపి మెల్లిగా కూర్చుంటుంది.  హలో మేడం తమరేమి కొత్త పెళ్లికూతురు కాదు ఫ్రీగా కూర్చోవచ్చు.

ఆ మాటకి భుజం పైన మెల్లిగా చరిచి మీకు ప్రతిదీ వేళాకోళమే. నీతో కాక ఇంకెవరితో చేస్తారు బంగారం.
ఇద్దరు రిటన్ బయలుదేరతారు.  మధ్య రాత్రిలో ఒక ప్లేస్లో స్టే చేసి మళ్లీ పొద్దుటే బయలుదేరుతారు.

హైదరాబాద్ చేరుకోగానే విశి టెన్షన్ పడుతూ ఉంటుంది. ఏమైంది క్యూటి ఎందుకు టెన్షన్ పడుతున్నావు. అమ్మకి  చెప్పాలి అంటే ఏదో లాగా ఉంది.

అత్తయ్యకి తెలియదు అని నువ్వు అనుకుంటున్నావా అత్తయ్య అని ఆశ్చర్యంగా చూస్తే.. అవును నువ్వు నాకు కాబోయే శ్రీమతివి. మరి అప్పుడు మీ అమ్మగారు నాకు అత్తయ్యే కదా.

థాంక్యూ సార్. అదిగో మళ్ళీ..  ఓకే..  ఓకే.. థాంక్యూ దేవా అని వెనక నుండి హత్తుకుంటుంది. నువ్వు ఇలా ఎనర్జీ ఇస్తే బైక్ గాలిలో తేలుతుంది.

అత్తయ్యకి ఇద్దరం జంటగా వెళ్లి కనిపిద్దాము. సరే అని వెలిగిపోతున్న ముఖంతో చెబుతుంది.
బైక్ ఇంటి ముందు ఆగుతుంది. ఇద్దరూ బైక్ దిగి లోపలికి అడుగులు వేస్తూ ఉంటే టెన్షన్ గా సూర్య చెయ్యి పట్టుకుంటుంది.

ఏమైందిరా..  అమ్మకి తెలుసు అన్న విషయం నాకు తెలుసు కానీ ఏమిటో ఇలా చెప్పాలి అంటే చాలా టెన్షన్ వస్తుంది.  ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది.

టెన్షన్ నాకు వదిలెయ్యి. నీ కలలు నువ్వు సాధించు. నీ ప్రాజెక్ట్… నీ శ్రమ… అవే నీ అసలైన టెన్షన్ అంటాడు సీరియస్‌గా.

ఆ మాటలు వింటే విశి కళ్లలో నమ్మకం మెరుస్తుంది.
నాకెందుకో… మీరు ఉన్నంతవరకూ ఏదీ భయంగా అనిపించదు అంటుంది.

నీకు అదే చెబుతున్నాను. ఎదుట మనిషి మీద ఎక్కువ డిపెండ్ అవ్వద్దు అని..  మీరు నేను వేరు కాదు కదా దేవా అంటే.. అబ్బో మా మేడంగారిలో చాలా వేరియేషన్స్ ఉన్నాయే..

ఇద్దరూ వెళ్లేటప్పటికీ తలుపులు తెరిచే ఉంటాయి.  అరే అమ్మ తెలుపు కూడా వేసుకోలేదా..  ఇక్కడ భయం ఏమీ ఉండదులే. ఇప్పుడు దాకా నేహా అంటీ ఏమైనా ఉండి వెళ్ళచ్చు అని ఇద్దరు లోపలికి అడుగుపెడతారు.

అటువైపు తిరిగి ఉన్న భానుమతిని అమ్మ అని పిలుస్తుంది.

వచ్చేసారా వస్తున్నాను అని వెనక్కి తిరుగుతుంది.  అంతే భానుమతిని ఆలా చూడగానే చేతిలో ఉన్న బ్యాగ్ వదిలేసి బిగుసుకుపోతుంది.

ఏమి అయ్యింది రా అని భానుమతి ముందుకు వస్తే సూర్యకి కూడా ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాక మౌనంగా చూస్తూ ఉంటాడు.

కూతురు దగ్గరికి వచ్చి కదుపుతూ అలా ఉన్నావేమిటి విశి ఏమైంది. అమ్మ నువ్వు అని వేలు పెట్టి చూపిస్తూ భయంగా అడుగుతుంది.

భానుమతి ఎలా కనిపిస్తుంది..

కథ కొనసాగుతుంది.....