01-05-2026, 06:00 PM
"அவள் இதயத்தின் மொழி "
“மொட்டை மாடியின் மௌனம்”
மொட்டை மாடியின் மேலே
மெல்ல வீசும் காற்று—
சொல்லாமல் சொன்னது
ஒரு கதை தொடராத வேதனை...
சின்ன ரூமின் உள்ளே
ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் ஒளியில்
நிழல்கள் கூட நெருங்கிக் கொண்டிருந்தன—
அவை கூட காத்திருந்தன
பவித்திராவையும்… பிரகாஷையும்…
லைலான் கட்டிலின் மேல்
சுருங்கிய மடிப்புகளில்
மறைந்திருந்தது
அவர்களின் சொல்லாத வரிகள்…
அந்த இரவு—
முழுதாக எழுதப்படாமல்
நின்று போன ஒரு பத்தி போல
இதயத்தில் தங்கிக் கொண்டது…
“காதல் என்றால்
உடல் மட்டும் அல்ல—
ஒரு உயிர் இன்னொரு உயிரை
முழுதாய் உணரும் தருணம்…”
— (ஒரு பிரபலமான காதல் கதையின் வரிகள்)
அந்த வரிகள் போலவே
பவித்திராவின் மூச்சும்
பிரகாஷின் அமைதியும்
ஒரே தாளத்தில் இருந்தது…
ஆனால்—
எழுத்துக்கள் நின்றுவிட்டது
யாழினியின் பேனாவில்…
யாழினிக்காக…
யாழ் என்றால் இசை—
நீ எழுதும் ஒவ்வொரு வரியும்
ஒரு இதயத்தைக் குலுக்கும் ராகம்…
யாழினி—
நீ நிறுத்திய இடத்தில்
எங்கள் இதயம் இன்னும் நிற்கவில்லை…
அது ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது—
அடுத்த வரியை தேடி…
ஒரு வாசகரின் காத்திருப்பு
கதவு திறக்காத இரவு போல
உன் கதை நின்றுவிட்டது…
ஆனால்—
அதன் முன் நின்ற வாசகன்
இன்னும் திரும்பவில்லை…
“இன்னொரு வரி வரும்…” என்று
நம்பிக்கையை அணைத்துக் கொண்டு
அவன் காத்திருக்கிறான்…
“மொட்டை மாடியின் மௌனம்”
மொட்டை மாடியின் மேலே
மெல்ல வீசும் காற்று—
சொல்லாமல் சொன்னது
ஒரு கதை தொடராத வேதனை...
சின்ன ரூமின் உள்ளே
ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் ஒளியில்
நிழல்கள் கூட நெருங்கிக் கொண்டிருந்தன—
அவை கூட காத்திருந்தன
பவித்திராவையும்… பிரகாஷையும்…
லைலான் கட்டிலின் மேல்
சுருங்கிய மடிப்புகளில்
மறைந்திருந்தது
அவர்களின் சொல்லாத வரிகள்…
அந்த இரவு—
முழுதாக எழுதப்படாமல்
நின்று போன ஒரு பத்தி போல
இதயத்தில் தங்கிக் கொண்டது…
“காதல் என்றால்
உடல் மட்டும் அல்ல—
ஒரு உயிர் இன்னொரு உயிரை
முழுதாய் உணரும் தருணம்…”
— (ஒரு பிரபலமான காதல் கதையின் வரிகள்)
அந்த வரிகள் போலவே
பவித்திராவின் மூச்சும்
பிரகாஷின் அமைதியும்
ஒரே தாளத்தில் இருந்தது…
ஆனால்—
எழுத்துக்கள் நின்றுவிட்டது
யாழினியின் பேனாவில்…
யாழினிக்காக…
யாழ் என்றால் இசை—
நீ எழுதும் ஒவ்வொரு வரியும்
ஒரு இதயத்தைக் குலுக்கும் ராகம்…
யாழினி—
நீ நிறுத்திய இடத்தில்
எங்கள் இதயம் இன்னும் நிற்கவில்லை…
அது ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது—
அடுத்த வரியை தேடி…
ஒரு வாசகரின் காத்திருப்பு
கதவு திறக்காத இரவு போல
உன் கதை நின்றுவிட்டது…
ஆனால்—
அதன் முன் நின்ற வாசகன்
இன்னும் திரும்பவில்லை…
“இன்னொரு வரி வரும்…” என்று
நம்பிக்கையை அணைத்துக் கொண்டு
அவன் காத்திருக்கிறான்…
- Shajith


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)