[MolaRasigan]

EPISODE 31

 
மைக்கேல் சிரிக்கிறதை அனுமா கண்ணாடில பார்த்தா. அவளுக்கு இப்போவும் அவனை எங்கயோ பார்த்த மாதிரி இருந்துச்சு. ஆனாலும் ஞாபகம் வரல. அவனை பார்த்து மென்மையா சிரிச்சுட்டு திரும்ப கண்ணன் கிட்ட கேட்டா.

அனு: "டேய் செல்லம். ரொம்ப சஸ்பென்ஸ் வெக்காதடா! சீக்கிரம் சொல்லு!"

கண்ணன்: "ஹா ஹா ஹா அம்மா. உனக்கு இன்னும் அவனை ஞாபகம் வரலையா?"

அனு: "என்னடா சொல்ற தங்கம்? அப்போ அம்மாக்கு அவனை எங்கயோ பார்த்த மாதிரி இருக்கிறது உனக்கும் தெரியுமா? எனக்கு அவனை யாருன்னு இன்னும் ஞாபகம் வரலைன்னு உனக்கு எப்படி தெரியும்?"

மைக்கேல்: "அத்தை அதுக்கு நான் பதில் சொல்றேன்!"

அனு: "சொல்லு மைக்கேல்!"

மைக்கேல்: "நீங்க கூட்டமான பஸ்ல ராத்திரி வேலை முடிஞ்சு வீட்டுக்கு போயிட்டு இருந்தப்போ நாலு பேருக்கு நடுவுல மாட்டிக்கிட்டு உங்க இடது கையால ஒருத்தன் சுன்னிய பிடிச்சு கையடிச்சு விட்டிங்களே? இப்பயாச்சும் ஞாபகம் வருதா?"

அனுமா முகம் பிரகாசமா மலர்ந்துச்சு. அவ்ளோ சந்தோஷம் வந்துடுச்சு திடீர்னு. கண்ணன் கூட இல்லாம மைக்கேல் இப்டி வந்து ஞாபகப்படுத்தி இருந்தா பயந்து கூட இருக்கலாம். ஆனா இப்போ பயம் சுத்தமா இல்ல.

அனு: "டேய் மைக்கேல், நீயா அது? அடையாளமே தெரியல. அதுதான் உன்ன எங்கயோ பார்த்த மாதிரியே இருந்துச்சா?"

 

 
மைக்கேல்: "ஆமாம்மா! நான் ஷேவ் பண்ணிட்டேன். அன்னைக்கு தாடி மீசையோட இருந்தேன். இன்னைக்கு அது இல்லாம இருந்ததால தான் உங்களுக்கு சட்டுன்னு ஞாபகம் வரல போல!"

அனு: "அட ஆமாம்! ஷேவ் பண்ணிட்டு இந்திப்படம் ஹீரோ மாதிரி ஆயிட்டே! சூப்பர் சூப்பர்!"

கண்ணன்: "அம்மா அதான் அவன் யாருன்னு தெரிஞ்சுடுச்சுல்ல? அடுத்தகட்டத்துக்கு நகரலாம்ல?"

அனு: "ம்ம்ம் சரி சரி! சொல்லுடா செல்லம். அது என்ன சஸ்பென்ஸ்?"

கண்ணன்: "அது வேற ஒன்னும் இல்லம்மா! எங்களுக்குள்ள ரொம்ப நம்பிக்கை வந்ததுக்கு அப்புறம் நான் நம்ம மொட்டைமாடில முதல் முதலா நமக்குள்ள நடந்த சீண்டல்ல ஆரம்பிச்சு அந்த ரோல்பிளே வரைக்கும் எல்லாமே சொல்லி முடிச்சேன்!

உன்னோட போட்டோ பாக்கணும்னு சொன்னான். அதுக்கு முன்னாடியே அவனோட தங்கச்சி போட்டோ எனக்கு அனுப்பி இருந்தான். அதனால எனக்கும் நம்பிக்கை வந்து நீயும் நானும் இருக்கிற போட்டோ அவனுக்கு அனுப்பினேன்!"

அனு: "ஓ போட்டோ அனுப்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடி நம்பிக்கையை சம்பாதிச்சுருக்கீங்க. நல்லது. அப்புறம்?"

கண்ணன்: "இவன் உடனே போன் பண்ணிட்டான். அப்புறம் தான் அந்த பஸ்ல நடந்தது சொன்னான்!"

அனு: "ஓ இதான் விஷயமா? ஏன்டா மைக்கேல், அன்னைக்கு பஸ்ல நாலு பேருக்கு நடுவுல நான் நின்னுட்டு இருந்தேன்ல. சுத்தி என்ன நடந்துச்சுன்னு ஏதாவது தெரியுமா?"

மைக்கேல்: "எங்கம்மா? நான் உங்களோட மொலைல தான் கவனமா இருந்தேன். உங்களுக்கு முன்னாடி ஒரு பொண்ணு நின்னுட்டு இருந்தா. அவ்ளோதான் பாத்தேன் வேற எதுவும் கவனிக்க முடியலம்மா!"

நல்ல வேளை! வலது பக்கம் சலீம் அக்குளை நக்குனதும் பின்னாடி வாட்ச்மென் பெருசு குண்டியடிச்சதும் இவனுக்கு தெரியல. தெரிஞ்சுருந்தா இந்நேரம் கண்ணனுக்கும் தெரிஞ்சுருக்கும். தெரிஞ்சாலும் ஒன்னும் இல்லைதான். இருந்தாலும் எதுக்கும் ஒரு நேரம் காலம் வரனும்ல?

அனு: "சரி சரி டா மைக்கேல்! அன்னைக்கு அவ்ளோ கூட்டத்துலயும் உன்னோட தைரியம் ரொம்ப பெருசு தான்!"

மைக்கேல்: "ஹா ஹா நீங்க மட்டும் என்னம்மா? ஜாக்கெட் ஹூக் அவுத்து விட்டு ப்ராக்குள்ள இருந்து மொலைய வெளிய எடுத்து அமுக்க விட்டிங்களே? அதும் இல்லாம சுன்னிய பிடிச்சு உருவி கையடிச்சு விட்டிங்களே? உங்க அளவுக்கு தைரியம் எவளுக்கும் வராதும்மா!"

கண்ணன்: "டேய் ரொம்ப புகழாதடா! அம்மாக்கு புண்டை கூசப்போகுது!"

அனு: "என்னடா கண்ணா, கிண்டலா?"

கண்ணன்: "இல்லம்மா. சும்மா! சரி இப்போ நாம எங்க போறோம், என்ன பண்ண போறோம்னு சொல்லவா?"

அனு: "அதுக்கு முன்னாடி அம்மா ஒன்னு கேக்கணும் உன்கிட்ட?"

கண்ணன்: "கேளும்மா!"

அனு: "அம்மாவை தேவிடியான்னு நெனைக்கிறியாடா?"

கண்ணன்: "முதல்ல தோணுச்சு. அப்புறம் இல்லன்னு தெரிஞ்சுகிட்டேன்!"

அனு: "எப்படி?"

கண்ணன்: "அது, முதல்ல நான் உன்ன தேவிடியான்னு சொன்னப்போ உன்கூட மட்டும் படுக்கிறேன், அதனால நான் தேவிடியா இல்லன்னு சொன்ன. அப்புறம் மைக்கேல் சொன்னது கேட்டதும் இப்போ நீ தேவிடியா தானே அம்மானு மனசுல தோணுச்சு. அப்புறம் தான் ஒரு விஷயம் புரிஞ்சது!"





அனு: "என்ன புரிஞ்சது?"

கண்ணன்: "அப்பா இருந்திருந்தா இது நடந்திருக்குமா? நான் இதுன்னு சொல்றது, நமக்குள்ள மொட்டை மாடில நடந்ததும், பஸ் கூட்டமா இருந்திருந்தாலும் நடந்திருக்குமா? உனக்கு உடம்புப்பசி வீட்டுல தீர்ந்திருக்கும்ல.

அதனால இது ஒன்னும் எனக்கு பெருசா தெரியலம்மா! வீட்ல முடிஞ்ச வரைக்கும் நான் உன்ன திருப்திப்படுத்துறேன். எனக்கு இன்னொரு ஐடியா கூட இருக்கு. உன் மூத்த மகனையும் சேர்த்து ஒன்னு பண்ணலாம்னு இருக்கேன். த்ரீசம்!"
 



அனு மனசுக்குள்ள ஒரே குதூகலம். மகன் தன்னை சரியா புரிஞ்சுக்கிட்டது ஒரு சந்தோஷம். ஆனந்தையும் சேர்த்துக்கலாம்னு சொன்னது அடுத்த சந்தோஷம். அவன் உனக்கு முன்னாடியே அம்மாவை ஓத்துட்டாண்டான்னு மனசுக்குள்ள சிரிப்போட சொல்லிக்கிட்டா அனுமா.

அனு: "உன் அம்மாஞ்சி அண்ணன் இதுக்கெல்லாம் சரிப்பட்டு வருவான்னு தோணுதா உனக்கு?"

கண்ணன்: "கரைப்பார் கரைத்தால் கல்லும் கரையும் அம்மா!"

அனு: "சரி சரி அது அப்புறம் பாப்போம். நீ சொல்லு இப்போ எங்க போறோம்?"

மைக்கேல்: "அத்தை எங்க பண்ணை வீட்டுக்குத்தான் போயிட்டு இருக்கோம்!"

அனு: "பண்ணை வீட்டுக்கா? உன்னோடதா? இல்ல உங்க சொந்தக்காரங்க யாரோடதாவதா?"

மைக்கேல்: "ஹா ஹா என்ன அத்தை அன்னைக்கு என்னை பஸ்ல பார்த்ததால ஏதோ மிடில் கிளாஸ் பையன்னு நெனைச்சுட்டிங்களா? அப்டி நெனைக்கிறதுல எதுவும் தப்பில்ல. மிடில் க்ளாஸும் நான் தப்பா சொல்லல.

ஆனா, உண்மை என்னன்னா.... நான் இந்த கம்பெனியோட ஓனர். சரியா சொல்லனும்னா ஓனரோட மகன். அன்னைக்கு என் கார் சர்வீஸ்ல இருந்துச்சு. அதும் இல்லாம எனக்கு பஸ்ல போயி ரொம்ப நாள் ஆனதால் கூட்டமான பஸ்ல போகணும்னு ஆசையா இருந்துச்சு.

அதான் பஸ்ல வந்தேன். அந்த கம்பெனி முழுசா என் பேருக்கு வரதுக்கு முன்னாடி நான் பிசினெஸ் கத்துக்கணும்னு எங்கப்பா என்னை வேலைக்கு வர ஒரு சராசரி ஆள் மாதிரி வர சொல்லிருந்தார். அதனால தான் அந்த டை எல்லாம்.

இப்போ நான் லீவுல இருக்கிறதால கண்ணன் கிட்ட பேசி ரெண்டு பேரும் பிளான் பண்ணி தான் இப்போ எங்க பண்ணை வீட்டுக்கு போயிட்டு இருக்கோம். அது பீச்சுக்கு பக்கத்துல இருக்கிற பண்ணை வீடும்மா. தனி பங்களா.

நம்மளோட எல்லைக்குள்ள யாரும் வரமுடியாத மாதிரி பிரைவேட் பீச் இருக்கு. இன்னைக்கு சாயந்தரம் வரைக்கும் நம்ம மூணு பேருக்கும் நெறைய வேலை இருக்கு. சொல்லப்போனா உங்க ரெண்டு பேருக்கும் தான். நான் இன்னைக்கு வெறும் பார்வையாளர் தான்!"

அனு: "என்னடா சொல்ற? நீ சொல்றது எதுவும் நம்பவும் முடியல, நம்பாம இருக்கவும் முடியல. எல்லாத்தையும் விட குழப்பம், நீ வெறும் பார்வையாளர்னு சொல்ற? கண்ணா உனக்கு எதுனா புரியுதா குழப்பம் இல்லாம?"

கண்ணன்: "எனக்குத்தான் ஏற்கனவே தெரியுமே அம்மா! எனக்கு என்ன குழப்பம்?"

அனு: "எனக்கு தெளிய வைங்களேன் ரெண்டு பேரும்!"

கண்ணன்: "உனக்கு கக்கோல்ட்னா என்னன்னு தெரியுமா?"

அனு: "டேய் அடிக்கடி கிளாஸ் எடுக்காதிங்கடா! விஷயத்தை சொல்லுங்க!"

கண்ணன்: "ஒன்னும் இல்லம்மா! நாம பண்ணப்போறோம்! அவன் பாக்கப்போறான்! அவ்ளோதான்!"

அனு: "இது என்னடா ஜஸ்ட் பாக்குறதுக்கா செலவு பண்ணி நம்மளை கூட்டிட்டு போயிட்டு இருக்கான்?"

மைக்கேல்: "அத்தை அது ஒரு பேண்டஸி. உங்களுக்கு புரியாது, புரியவும் வேண்டாம். நான் இன்னைக்கு கக்கோல்ட் ரோல் பண்றேன். என்னோட கன்ட்ரோல் எவ்ளோ இருக்குன்னு என்னை நானே சோதிக்கிறதுக்கான ஒரு விஷயம் தான் இது. நீங்க உங்க மகனோட என்ஜாய் பண்ணுங்க!"

அனு: "என்னங்கடா இது, ஓலு போடுறதுல கூட என்னென்னமோ புதுசு புதுசா சொல்றிங்க! சரியாத்தான் சொன்னாரு வைரமுத்து!"

கண்ணன்: "அந்த காஜிக்கூதியான் எதுனா பச்சையான அர்த்தம் வர்ற மாதிரி எழுதி இருப்பானே?"

அனு: "ஆமாம்டா! ஆக்சிஜன் இல்லாமல் இமயமலை ஏறாதே! கற்பனை இல்லாமல் கட்டிலில் ஏறாதேன்னு எழுதி இருக்கார்!"

மைக்கேல்: "அத்தை அவனை விடுங்க! என் நண்பனுக்கு ஊம்பி விட ஆரம்பிங்க! நாம பக்கத்துல வந்துட்டோம்! கஞ்சிய எடுக்காதிங்க. மெதுவா ஊம்புங்க. நான் இந்த ரியர் வியூ கண்ணாடில ரசிக்கிறேன்."

அனு: "ச்சீ போடா மைக்கேல், வெக்கமா இருக்கு!"






கண்ணன்: "அம்மா ஊம்பப்போறது எனக்கு! ஆனா நீ அவனைப்பாத்து வெட்கப்படுற?"

அனு: "என்ன இருந்தாலும்!!!"

கண்ணன்: "அம்மா பேசுனது போதும். ஊம்பும்மா என் செல்ல குண்டிமா! ப்ளீஸ்!"

கண்ணன் குண்டிமான்னு சொன்னதும் அனுவோட குண்டி ஓட்டையும் புண்டை ஓட்டையும் ஒரு நொடி திறந்து மூட புண்டைல இருந்து தண்ணி வடிய ஆரம்பிச்சது. அந்த நொடி அவளையே அறியாமை தன்னோட ரெண்டாவது மகனுக்கு ஒரு செல்ல பேர் வெச்சா அனுமா.

அனு: "அவ்ளோ ஆசையா இருக்கியாடா செல்லம். இதோ உன் குண்டிமா இப்போவே ஊம்புறேண்டா சுன்னா!"

கண்ணன்: "சுன்னாவா?"

அனு: "ஆமாம் டா சுன்னா. இப்போதான் திடீர்னு தோணுச்சு. நீ குண்டி அழகி அம்மாவை சுருக்கி குண்டிமான்னு வெச்சல்ல. அதே மாதிரி நான் சுன்னி அழகன் கண்ணனை சுருக்கி சுன்னான்னு வெச்சுட்டேன்! நல்லாருக்கா பேர்? பிடிச்சிருக்கா உனக்கு?"

மைக்கேல்: "சூப்பர் பேர் அத்தை. எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுருக்கு! டேய் மச்சான் நானும் இனிமே உன்ன சுன்னான்னு தான் கூப்பிடப்போறேன்!"

அனு: "டேய் மைக்கேல் குறுக்க பேசாதடா! ரோட்டப்பாத்து வண்டிய ஓட்டு!"

மைக்கேல்: "ஹா ஹா வந்தாச்சும்மா நம்ம இடத்துக்கு! இந்த தோப்புல இன்னும் ஒரு இருநூறு மீட்டர் போனா நம்ம பண்ணை வீடுதான்!"

அனு: "ம்ம்ம் சரி சரி! அப்போ வீட்டுக்கு போயி ஊம்புறேன்டா சுன்னா சரியா? சரி பேர் பிடிச்சிருக்கா இல்லையா உனக்கு?"

கண்ணன்: "குண்டிமா, நீ வெச்ச கண்ணன்ற பேர் விட இந்த சுன்னா பேர் செக்சியாவும் இருக்கு. அழகாவும் இருக்கு. எனக்கு இந்த பேர் ரொம்ப பிடிச்சுருக்கு மா!"

மைக்கேல்: "அடடா சுன்னாவும் குண்டிமாவும் கொஞ்சிக்கிட்டது போதும். டேய் மச்சான் அந்த மாத்திரையை அம்மாட்ட குடுடா!"

அனு: "என்ன மாத்திரை?"

கண்ணன்: "அம்மா, இது நானும் ரொம்பநாளா யோசிச்சுட்டு இருந்தேன். இவன்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கும்போது அது சொன்னதும் இந்த மாத்திரை வாங்கிட்டு வந்தான். இந்தாம்மா, மாத்திரையை முழுங்கு. என்ன நடக்குதுன்னு பாரு!"

அனு: "டேய் அது இதுன்னு சொல்லிட்டு இருக்க! என்னன்னு தெளிவா சொல்லுடா? ஆம்பளைங்களுக்கு வயாகரா மாத்திரை மாதிரி இது என்னை எவ்ளோ நேரமானாலும் காஜில இருந்து வெளிய வர விடாம இருக்கிறதுக்கான மாத்திரையா?"

கண்ணன்: "ஹா ஹா ஹா அம்மா அப்டி மாத்திரை போட்டு தான் உங்களுக்கு மூடு எப்பவும் இருக்கிற மாதிரி செய்யணுமா? அப்புறம் நாங்க ரெண்டு பேரும் எதுக்கு இருக்கோம்?"

அனு: "அவன்தான் வெறும் பார்வையாளர்னு சொல்றானே?"

கண்ணன்: "அவன் சுன்னிய மட்டும்தான் யூஸ் பண்ணமாட்டான். உனக்கு தேவைப்பட்டா விரலும் நாக்கும் யூஸ் பண்ணுவான்மா!"

அனு: "ஐயோ அதெல்லாம் சரிடா. இந்த மாத்திரை எதுக்கு? அதை சொல்லு முதல்ல!"

கண்ணன்: "அம்மா உன் முலைல பால் குடிக்கணும்னு ரொம்ப நாளா ஆசை மா!"

அனு: "டேய் இப்போ எப்பிடிடா பால் வரும்? அம்மா குடும்பக்கட்டுப்பாடு வேற பண்ணிட்டேன். இல்லைன்னா உன் மூலமா ஒரு குழந்தை பெத்து அப்புறம் உனக்கு முலைப்பால் கொடுக்கலாம்! இப்போ வாய்ப்பு இல்ல ராஜா!"

கண்ணன்: "ஹா ஹா அதுக்குத்தான் மா இந்த மாத்திரை! இது டெய்லி ஒன்னு போட்டா போதும். முலைல பால் நல்லா சுரக்கும். ஸ்விட்சர்லாந்துல இருந்து வரவழைச்சுருக்கான் மைக்கேல் உனக்காக!"

அனு: "அச்சோ சோ ஸ்வீட் டா பசங்களா! டேய் மைக்கேல், ரொம்ப தேங்க்ஸ்டா! நானும் இது பத்தி யோசிச்சுட்டு இருந்தேன் தெரியுமா? ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கு! இனிமே நான் பழைய படி என் மகனுங்களுக்கு பால் குடுக்கலாம் சந்தோசமா?"

மைக்கேல்: "அத்தை எனக்கு?"

அனு: "ஹா ஹா உனக்கு இல்லாமலா டா செல்லம்! ஆனா இந்த அத்தை நல்லாவே இல்ல. இனிமே நீயும் அம்மான்னே கூப்பிடு!"






மைக்கேல்: "சரிங்கம்மா!"

அனுமா அந்த மாத்திரையை பிரிச்சு ஒன்னு எடுத்து முழுங்கிட்டு தண்ணிய குடிச்சு முழுங்கிட்டு சந்தோசமா சிரிச்சா. வண்டி அந்த பங்களா முன்னாடி நின்னுச்சு. மூணு பேரும் இறங்கினாங்க.

மைக்கேல்: "அம்மா அம்மா இருங்க. நீங்க ரெண்டு பேரும் சீட்லயே இருங்க. இங்க ஒரு போட்டோஷூட் எடுக்க வேண்டியது இருக்கு!"

தொடரும்....