[meenpa]

தொடர்ந்து சளக் சத்தம் பெருகியது.  அவளுடைய முனகலும்தான். 

 

“நைஸ்! …….. (சளக் சளக்) …… ஆஹ் ஆஹ்!  …….. (சளக் சளக்) ……. ம்மாஹ்!  ….. …….. (சளக் சளக்) …. என்னங்க இப்படி வெறித்தனமா செய்றீங்க!  ….. ஆஹ்!  …….. (சளக் சளக்) …… சன்னமா குத்துங்க …... ஆஹ்!  ஆஹ்! …… இப்ப நல்லா இருக்கு!  இப்படிதான், இதே மாதிரி செய்ங்க …… ஆஹ்!  ஆஹ்! …… சீக்கிரம்ங்க.  அத்தை சொன்ன டைம் ஆகுறதுக்குள்ள முடிச்சிடணும்க.  … ஆஹ்!  ஆஹ்! ….”

 

இவர்களின் சரச சல்லாபம் இன்னும் ஐந்து நிமிட நேரம் நீடித்தது.  பின்பு சத்தம் சலனம் இல்லை.  ஓரிரண்டு நிமிஷங்கள் கழித்து ச்ச் … ச்ச் … என்ற முத்த சத்தம் கொஞ்ச நேரத்திற்கு கேட்டது.  அப்படியென்றால் அவர்கள் புணர்ந்து முடித்துவிட்டார்கள் என்று தோன்றியது.

 

வாட்சை பார்த்தேன்.  இவர்களின் மெயின் ஒர்க் அவுட் நேரத்தை பார்த்தால் 20 நிமிஷமாகவாவது இருந்திருக்கவேண்டும். 

 

சஞ்சுவின் பரிவான கொஞ்சல் குரல் கேட்டது.  “டயர்ட் ஆகிட்டீங்க.  என் மேல சாச்சிக்கோங்க.  ரொம்ப நேரம் செஞ்சீங்களா, அதான் ரொம்ப டயர்ட் ஆயிட்டீங்க!  வேர்க்குது, இருங்க, துடச்சி விடறேன். ….. தூங்க சொல்லியிருக்காங்கல்லே, தூங்கறீங்களா, இல்லை ஜூஸ், பாதாம் பால் குடிச்சிட்டு தூங்கறீங்களா?  ரொம்ப டயர்டா இருக்கும்.  ஜூஸ், பால் வேணாம், எழுந்திரிச்சதும் தரேன்.  இப்ப டக்குன்னு தூங்கிடுங்க. ….. ரொம்ப நல்லா செஞ்சீங்க!  ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சி!  நானும் அசங்காம படுத்துக்கறேன், அப்பதான் சூல் பிடிக்கும்.  ….. தாங்க்ஸ் ஃபார் எவ்ரிதிங்! …..”

 

அவளிடமிருந்து ப்ச் என்ற சத்தம் கேட்டது.  அப்படியென்றால் அவனுக்கு உச்சந்தலையில் ஆசையுடனும் பரிவுடனும் முத்தமிட்டிருந்தாள்.  தொடர்ந்து மொபைல் இணைப்பு கட் ஆனது.

 

சில நிமிஷங்களில் என் அறைக்கதவு தட்டப்பட்டது.  அம்மாதான்.  “நான் வாக் போயிட்டு வரேன்.  ஒன்பது மணிக்கு டிஃபன் ஆர்டர் பண்ணிக்கலாம்.  அவங்க எழுந்திரிச்சதும் அவங்களுக்கு பார்த்துக்கலாம். காஃபி ஃப்ளாஸ்க் வெளி டேபிளில் வச்சிட்டு போயிருக்காங்க. குடிச்சிட்டு ரெஸ்ட் எடு.”

 

அம்மா போனதும் காஃபி குடித்துக்கொண்டே நடந்தவற்றை மீண்டும் மனசுக்குள் உருவகப்படுத்தினேன்.  அவர்கள் ஓழ்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது கேட்ட சத்தங்களை லைவாக கேட்டு உருவகப்படுத்தும்போது எனக்கு முற்றும் கசிந்துவிட்டது.  அந்த களைப்பில் நான் உடனே உறங்கிவிட்டேன்.

 

அம்மா திரும்பியதும் என்னை தூக்கத்திலிருந்து எழுப்பினார்.  மணி 9 ஆகிவிட்டது.  இருவரும் ரிஸார்ட் அனுப்பியிருந்த டிஃபனை சாப்பிட்டோம். 

 

“சஞ்சு பத்தி கேட்கற மூடில் இருக்கற மாதிரி தெரியுது,” என்று அம்மா சொல்ல நான் கொஞ்சம் மலர்ச்சி காட்டி, “யெஸ்!” என்றேன்.

 

“ஆடியோவுல லைவா கேட்டிருப்பே.  அவளுக்கு திருப்திதான்.  நான் ஒருத்தி பக்கத்து சோஃபாவில இருக்கறதையே மறந்துட்டாள்னு தோணுது.  வாக் போன இடத்துல மத்தவங்ககிட்ட கேட்டேன்.  அவங்களும் ஃபீட்-பேக் கேட்டுட்டுதான் ரிசார்ட்டுக்கு வந்தாங்களாம். வந்தது ஓகேன்னுதான் சொல்றாங்க.  மதனோ இல்லை வேற எந்த மன்மதனோ சஞ்சுவை சீக்கிரம் சூல் பண்ணா போதும்.  பிரசவிச்ச பின்னால கலர், ஜாடை சமாச்சாரம் சமாளிச்சிக்கலாம்.”

 

அம்மா எப்பவும் பிராக்டிக்கலாக இருப்பார்கள், எந்த சிக்கலான பிரச்சனைக்கும் பிளான் பீ வைத்திருப்பார்கள்.

 

10 மணி போல சஞ்சு வெளியே வந்தாள்.  நைட்டியில் இருந்தாள்.  அவள் முகத்தில் சந்தோஷமான மலர்ச்சி தெரிந்தது, சந்தோஷம் என்று சொல்வதைவிட குஷி என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். முதலிரவு முடிந்து விடியலில் வெளிவந்த மணமகள் போல என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

 

தலை குனிந்தவள் சட்டென எங்கள் இருவரின் கால்களிலும் விழுந்து வணங்கினாள்.  “நல்லா நடந்துச்சி.  சீக்கிரம் சூல் பிடிக்க ஆசி சொல்லுங்க.” 

 

அம்மா, “நீ சூல் பிடிக்க எங்க ஆசி வேணாம்.  உன் பார்ட்னரோட ஆசிதான் வேணும்.  பார்ட்னர் காலை பிடிச்சாவது பார்ட்னர்கிட்ட ஆசி கேளு.  நீ எப்படியாச்சும் பெத்தீன்னா போதும்,” என்றார். 

 

நான் வாய்விட்டு சிரித்தபடி, “ஓரு தடவை நடந்துச்சினா மட்டும் சூல் பிடிச்சிடாது சஞ்சு.  டெஸ்ட் முடியற வரைக்கும் ரிபீட் பண்ணு,” என்றேன்.

 

அவளிடம் நெருங்கி அவள் காதில் ரகசியமாக, பார்ட்னரோட காலை பிடிக்கறதைவிட …. …. பிடிச்சீன்னா …...” என்றதும் அவள் முகம் சிவந்தது. 

 

என் நெஞ்சில் செல்லமாக குத்தினாள்.  பிறகு அம்மாவிடம் திரும்பி, “உங்க பையன் கெட்ட பேச்சு பேசறார்மா!” என்று கொஞ்சலாக புகார் சொன்னாள். 

 

அதைக் கேட்டு அம்மா அவளை அழைத்து தன்னருகில் உட்கார சொல்லி, “மதன் கூட கொஞ்சமா கெட்ட பேச்சு பேசினான், அப்பவெல்லாம் நீ கம்ப்ளையிண்ட் சொல்லலை. மனசுக்குள்ள ரசிச்சிருப்ப, அதான்,” என்று கிண்டல் செய்துவிட்டு, “அது சரி, எப்படி இருந்துச்சி?  திருப்தியா? சூல் பிடிச்சிக்கும்தானே?  வேஸ்ட் பண்ணலையே?” என்று அவளிடம் கேட்டார்.