[mandothari]

நல்லவேளை குட்டி இளவரசன் மகாராணியின் அந்தப்புரதிற்கு வரும் முன் ராஜகுருவும் மகாராணி கோப்பெரும் தேவியும் விரைந்து அங்கே சென்று அடைந்தனர்

குட்டி இளவரசன் உள்ளே நுழைவதற்கும் மகாராணி கோப்பெரும் தேவி தன் வண்ண கட்சைகளை மாற்றி கொண்டு வெள்ளை கட்சையில் விதவையாக வெளிவருவதற்குன் நேர அவகாசம் சரியாய் இருந்தது

குட்டி இளவரசன் : அன்னையே ! என்னை ஆசீர்வதியுங்கள் என்று தன் தாயை பார்த்த ஆனந்த களிப்பில் கத்தி கொண்டே ஓடி சென்று அவள் காலில் விழுந்து வணங்கினான்

நீடூழி வாழ்க மன்னா ! என்று வாழ்த்தி அவனை இருகரம் கொண்டு அவன் வலுவான தோள்களை பிடித்து தூக்கி நிமிர்த்தினாள் விதவை மகாராணி

ஐயகோ ! நான் என்றும் உங்களுக்கு மகன்தான் தாயே ! நாட்டுக்குதான் நான் மன்னன் ! உங்களுக்கு என்றும் நான் மகன்தான் ! உங்கள் செல்ல பிள்ளைதான்

அதனால் என்னை மகனே என்றே வழக்கமாக அழைப்பது போல அழைக்கலாம் தாயே ! என்று அன்புக்கட்டளையிட்டான் குட்டி இளவரசன்

அவன் கண்களில் அன்னையை பார்த்து எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகின்றன என்ற ஏக்க பார்வை மிக தெளிவாக தெரிந்தது

ஆனால் மகாராணி கோப்பெரும் தேவிக்கோ சற்று முன் ஒரு சில வினாடிகளுக்கு முன்பு வரை தன் மகனை மிக அருகில் பார்த்து கொண்டு இருந்ததால் அவளுக்கு அவன் முகம் மிகவும் பரிச்சயமான முகமாக இருந்தது

அவள் பார்வையும் மிக சாதாரணமாக இருந்தது ! எந்த வித உணர்ச்சிகளையும் அவளால் வெளி படுத்த முடியவில்லை

அன்னையே ! எனக்கு திருமணம் ஆகி விட்டது ! ஆனால் பாவம் உங்களால் அந்த பவள விழாவுக்கு கூட வர முடியாத சூழ்நிலை என்று நமது ராஜகுரு கூறினார் என்று குட்டி இளவரசன் ரொம்பவும் வருத்தப்பட்டான்

தன் தாயின் கரங்களை பற்றி கொண்டான்

தன்னை வளர்த்து ஆளாக்கின தன் அன்னையின் மலர் போன்ற மென்மையான கரங்களை மெல்ல மெல்ல தடவி தடவி ஒரு தாய் மகன் பாசத்துடன் தன் ஆதங்கத்தை தெரிவித்து கொண்டு இருந்தான்

தெரியும் மகனே ! நான் விதவை கோலத்தில் இருப்பதால் உன் வைபோக விழாவுக்கும் நீ ஆட்சி பீடத்தில் அமர்ந்து அரசன் ஆன அற்புத காட்சியையும் என்னால் கண்டு கழிக்க முடியவில்லை

எனக்கு அது மிக பெரிய வருத்தமாக இருந்தது ! ஆனால் இப்போது நீ என்னை நேரில் வந்து கண்டு என்னிடம் ஆசீர் பெற்றதில் அந்த துன்பங்கள் என்னை விட்டு நீங்கி விட்டது மகனே ! என்று எதோ சொல்ல வேண்டுமே என்று சொல்லி மகனை சமாளித்து கொண்டு இருந்தாள் மகாராணி கோப்பெரும் தேவி

அவன் கரங்கள் இன்னும் அவள் கைகளை ஒரு பிள்ளை பாசத்துடன் பிடித்து தடவி வருடி கொண்டு இருந்தது

அட பாவி மகனே ! சற்று முன்பு வரை என்னை இச்சையுடன் என் உள்ளங்கைகளை வருடினாயே ! அது ஒரு பெண்ணை மஞ்சத்துக்கு வா வா என்று அலைக்கும் சமிக்ஜை அல்லவா ?

இப்போது அதே கைகளால் என்னை தாய்ப்பாசத்துடன் தடவுகிறாயே !

எனக்கு உன் இரண்டு தீண்டல்களுமே ஒரே வடிவத்தில் தாண்டா மகனே தோன்றுகிறது ! என்று நினைத்து வேதனை பட்டாள் மகாராணி கோப்பெரும் தேவி

அன்னையே ! எனக்கு என் மனைவியுடன் உங்களை வந்து கண்டு வணங்கி ஆசீர் பெற வேண்டும் என்று விருப்பமாக உள்ளது தாயே ! என்றான் குட்டி இளவரசன் இன்னும் அவள் அழகிய கை விரல்களை பிடித்து வருடியபடி

அவன் தாய் பாசத்தில் அப்படி பண்ணாலும் மகாராணிக்கு உடல் எல்லாம் ஒரு மாதிரி ஆனது

அவள் உடல் ரீதியாக பழைய தோற்றத்துக்கிற்கு திரும்பி இருந்தாலும் மகனின் தீண்டல் இன்னும் டீ ஏஜ் கோடிங்கில் இருந்த போது ஏற்பட்ட இளமை தோற்ற காம உணர்வையே தந்து கொண்டு இருந்தது

இப்படியே எத்தனை காலம் தான் ஏமாற்றுவாய் உன் மகனை ? என்று அவள் மனசாட்சி கொல்லாமல் கொன்றது

உன்னையே உன்னிடம் அறிமுக படுத்த வேண்டும் என்று உன் மகன் துடித்து கொண்டு இருக்கிறான்

இந்த இன்னல்களை எல்லாம் எப்படி தீர்க்க போகிறாய் ?

இந்த குழப்பங்களுக்கு முடிவு என்ன ?

மனசாட்சி அவளை பலவாறாக கேள்விகள் கேட்டு சித்திரவதை செய்து கொண்டு இருந்தது

தொடரும் 16