⭐♥️♥️காம அசுரன் காத்தவராயனும் மாயமலை கட்டழகு தேவதைகளும் ♥️♥️⭐

[Geneliarasigan]

Episode - 157
தொடர்ச்சி


அவர்களின் உடல்கள் வியர்வையில் நனைந்து ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டிக்கொண்டன. ஒவ்வொரு முத்தமும், ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவர்களை அந்தச் சங்கமத்தின் அடுத்த கட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது. காமினியின் சாக்லேட் நிற மேனி மாறனின் சந்தன நிற மேனியுடன் கலந்து, ஒரு முழுமையான காம ஓவியமாக அந்தப் புல்வெளியில் விரிந்தது.

அவர்களின் இதழ்கள் ஒன்றைய ஒன்று ஆவேசமாக வேட்டையாடின. இது வெறும் முத்தம் அல்ல; ஒரு ஆணின் வீழ்ச்சியும் ஒரு மோகினியின் எழுச்சியும் கலந்த யுத்தம்.


மாறன் தன் கடமையின் சுமையையும், ஆராதனாவின் நினைவையும் மறக்க முற்பட்டு, காமினியின் இதழ்களை ஆழமாகச் சுவைத்தான்.
 
காமினி, தன் நீண்ட நாள் கனவு நனவான போதையில், அவனது முரட்டுத்தனமான இதழ் அசைவுகளில் தன்னைத் தொலைத்தாள். இருவரின் எச்சிலும், சுவாசமும் ஒன்றாகக் கலந்து அந்த இடத்தின் வெப்பத்தை இன்னும் அதிகரித்தது.

மாறன் ஒரு காட்டாற்றைப் போல அவளுள் சீறிப் பாய்ந்தான். அவனது ஒவ்வொரு அசைவும் காமினியின் நரம்புகளை மீட்டியது.

"மாறா... இன்னும்... இன்னும் ஆழமாக..." என்று அவள் பித்தெடுத்தவள் போல முனகினாள். அவளது சாக்லேட் நிற மேனி வியர்வையில் நனைந்து மெருகேற்றப்பட்ட சிலை போல மின்னியது. அவனது ஆண்மையின் வேகம் அவளை ஒரு புதிய உலகிற்குத் தள்ளியது.

இருவரின் உடல்களும் ஒருமித்த தாளத்தில் இயங்கத் தொடங்கின. மாறன் ஒரு ஆவேசமான வேங்கையைப் போல அவளைத் தன் வசப்படுத்தினான். அவனது ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவனது பலமும், யோகியின் வீரியமும் வெளிப்பட்டது.

மாறன் அவளுள் ஆழமாகப் பாயும் ஒவ்வொரு முறையும், காமினி உடல் சிலிர்த்து அவனது தோள்களைத் தன் நகங்களால் கீறினாள். அவளது இடுப்புத் தசைகள் அவனது ஆண்மையை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொள்ள, அவள் இன்ப வேதனையில் துடித்தாள்.

அவனது அறிவு 'வேண்டாம்' என்று தடுத்தாலும், அவனது உடல் காமினியின் மென்மையில் கரைந்தது. அவளது சாக்லேட் நிற மேனியின் நறுமணம் அவனது மூளையை மழுங்கச் செய்தது.

அவர்களின் சங்கமம் உச்சத்தை எட்டியபோது, காமினியின் முனகல்கள் வார்த்தைகளாக வெளிவந்தன.
**காமினி:** (மூச்சிறைக்க, கண்கள் செருகிய நிலையில்) "ஆஆஹ்... மாறா... மெல்ல... உன் வேகம் என்னை உடைத்துவிடும் போலிருக்கிறதே! உன் இரும்பு மார்பு என் மீது படும்போது... நான் ஒரு காகிதத்தைப் போலப் பறக்கிறேன். இன்னும்... இன்னும் ஆழமாக என்னை குத்து மாறா!"

(ஆவேசமான மூச்சுக் காற்றுடன்) "காமினி... உன் தாகத்திற்கு ஒரு முடிவே இல்லையா? என் மொத்த வலிமையையும் உன்னிடமே இழக்கச் செய்துவிடுவாய் போலிருக்கிறது!"

(அவனது கழுத்தைக் கடித்தபடி) "ம்ம்ம்... உன் வலிமை எனக்கு வேண்டும் மாறா. ஒரு மாவீரனின் வீரியம் என் அடிவயிற்றில் அனலாய் இறங்க வேண்டும். இதோ... இந்தத் தருணத்திற்காகத்தான் நான் காத்திருந்தேன். உன் யோகப் பசியை என் மீது தீர்த்துக்கொள்!"

இருவரின் வியர்வையும் ஒன்றாகக் கலந்து வழிய, அந்தப் புல்வெளியின் மணம் அவர்களின் சங்கமத்தோடு இணைந்தது. மாறன் அவளது இதழ்களை மீண்டும் ஒருமுறை ஆழமாகச் சிறைபிடித்தான். அவளது நாவு அவனது நாவோடு பின்னிப் பிணைய, காமினி ஒரு நீண்ட முனகலை வெளிப்படுத்தினாள்.
"ஆஅஹ்... மாறா... போதும்... இனி என்னால் தாங்க முடியாது... உன் அன்பால் என்னை முழுமையாக நிரப்பு!" என்று அவள் கெஞ்சினாள்.

மாறன் தன் முழு வேகத்தையும் பிரயோகித்து, அவளது ஆழத்தைத் தொட்டான். அவளது சாக்லேட் நிற மேனி ஒரு அதிர்வை எதிர்கொண்டு அப்படியே தளர்ந்தது. மாறன் அவளது மார்பில் முகம் புதைக்க, இருவரின் இதயத் துடிப்புகளும் ஒரே தாளத்தில் துடித்தன.

அவளது கால்கள் அவனது இடுப்பை இறுக்கிக் கொண்டன. அவனது ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் அவளது உடல் ஒரு வில்லாக வளைந்து ஒத்துழைத்தது. அவளது சாக்லேட் நிற விரல்கள் மாறனின் முதுகில் நகக்கீறல்களைப் பதித்து, தாகத்தோடு அவனை இழுத்துக்கொண்டன.

தியாகத்திற்கும் காமத்திற்கும் இடையிலான மெல்லிய கோட்டில் நின்ற மாறன், தன் முழு பலத்தையும் அவளுள் இறக்கினான். அவனது தசைகள் இறுகி, அவனது ஆண்மை அதன் உச்சத்தைத் தொட்டது.

உணர்ச்சிகள் கட்டுக்கடங்காமல் பொங்கிப் பெருகிய அந்த உச்சக்கட்ட நொடியில், மாறனின் உடல் ஒருமுறை கடுமையாகச் சிலிர்த்தது.
அவனது விந்து, ஒரு எரிமலையின் குழம்பைப் போலச் சூடாக அவளது அடிவயிற்றின் ஆழத்தைத் தொட்ட அந்த நொடி... காமினி ஒரு பெரும் அதிர்ச்சியைப் போலத் துடித்தாள்.

அந்தச் சூடான திரவம் தன் கருப்பையின் வாசலைத் தீண்டியபோது, அவள் தன் தலையை பின்னுக்குச் சாய்த்து ஒரு நீண்ட, சுகமான ஓலத்தை வெளிப்படுத்தினாள். அதுவரை அவள் கண்டிராத ஒரு நிறைவு அவளது அடிவயிற்றில் பரவியது. தன் சாக்லேட் நிற மேனிக்குள் அந்த மாவீரனின் வீரியத்தைச் சுமந்ததில் அவளுக்கு ஒரு மாபெரும் கர்வம் பிறந்தது.

எல்லாம் முடிந்த பின், மாறன் அவளது மார்பில் அப்படியே சரிந்தான். அவனது விந்து அவளுள் ஒரு புதிய உயிர்க்கான விதையை விதைத்திருக்கக்கூடும் என்ற எண்ணம் கூட அவனுக்கு எழவில்லை; அவனது இலக்கு சஞ்சீவினி மட்டுமே.

புல்வெளியில் இருவரும் பிரிந்து கிடந்த கோலம், ஒரு போர்க்களத்தின் உச்சக்கட்ட முடிவைச் சொல்லாமல் சொல்லியது.

அவனது சந்தன நிற மேனி எங்கும் வியர்வை முத்துக்கள் அரும்பியிருந்தன. காமினியின் வஞ்சக நகங்கள் அவனது இரும்பு போன்ற தோள்களிலும், முதுகிலும் சிவந்த கோடுகளை ஓவியமாக வரைந்திருந்தன. அவனது காவி உடை ஒருபுறம் சரிந்து கிடக்க, அவனது மார்பின் ஏற்ற இறக்கங்கள் அவன் அடைந்த அதிர்வை வெளிப்படுத்தின.

அவளது சாக்லேட் நிற மேனி அந்தி இருட்டில் மெருகேற்றப்பட்ட தேக்குச் சிலையாய் மின்னியது. கலைந்த கூந்தல் அவளது முகம் மற்றும் மார்பின் மேல் காமத்தின் எச்சமாய் சிதறிக் கிடந்தன. அவளது மேலாடை தளர்ந்து கிடக்க, அவளது இதழ்களில் இன்னும் அந்தச் சங்கமத்தின் ஈரம் மாறாமல் இருந்தது.

காமினியின் உடல் இன்பமும், அவன் ஆண்மைக்குச் சூட்டிய புகழும்
காமினி மெல்ல எழுந்து அமர்ந்தாள். அவளது உடலில் இன்னும் அந்தச் சூடான அதிர்வுகள் அடங்கவில்லை. தன் சாக்லேட் நிற மேனியை ஒருமுறை பார்த்துக் கொண்டவள், தன் முன்னால் ஒரு மலையைப் போலச் சாய்ந்திருக்கும் மாறனை ஒரு வெற்றியாளனின் பார்வையோடு நோக்கினாள்.

"ஆஆஹ்... மாறா..." என்று அவள் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை வெளிப்படுத்தினாள். அவளது குரலில் ஒருவிதமான போதை கலந்திருந்தது.

(கிறக்கமான குரலில்) "உன் தவம் உன்னை ஒரு வெறும் கல்லாக மாற்றியிருக்கும் என்று நினைத்தேன். ஆனால், உனக்குள் ஒரு எரிமலை ஒளிந்திருக்கிறது என்பதை இன்றுதான் உணர்ந்தேன். உன் மார்பின் பலமும், உன் கைகளின் பிடியும்... என்னைத் தவிடுபொடியாக்கிவிட்டன. ஒரு பெண்ணின் தாகத்தை எப்படித் தீர்க்க வேண்டும் என்பதை, ஒரு துறவியான நீ எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்துவிட்டாய்!"

அவள் மெல்ல அவன் அருகே வந்து, அவனது வியர்வை நனைந்த மார்பைத் தன் விரல்களால் வருடினாள்.

"இந்தச் சஞ்சீவினி வேருக்கு ஒரு உயிர் கொடுக்கும் சக்தி உண்டு என்பார்கள். ஆனால் உன் ஆண்மைக்கு... ஒரு உயிரையே உருவாக்கும் சக்தி இருப்பதை நான் கண்டுகொண்டேன். உன் வீரியம் என் அடிவயிற்றில் பாய்ந்த அந்த நொடி, நான் சொர்க்கத்தைத் தொட்டுத் திரும்பினேன் மாறா. உன் இரும்பு போன்ற இந்தத் தழுவல்... ஆராதனா கொடுத்து வைத்தவள்! ஆனால் இன்று நீ எனக்கு மட்டுமே சொந்தமானாய்."
அவள் அவனது காதோரம் குனிந்து, "உன் ஆண்மையின் வேகம்... அது ஒரு காட்டாற்றைப் போல என் பெண்மையை அடித்துச் சென்றது. இனி இந்தக் காட்டில் எந்த மிருகத்தைக் கண்டும் எனக்குப் பயமில்லை, உன் இந்தத் தீண்டலுக்குப் பிறகு!" என்று கர்வத்துடன் முணுமுணுத்தாள்.

மாறன் பதில் பேசவில்லை. அவனது கண்கள் மூடியிருந்தாலும், அவன் உள்ளம் ரணப்பட்டிருந்தது. காமினி கொடுத்த அந்த உடல் இன்பம் அவனுக்கு ஒரு பாரமாக இருந்தது. அவன் தன் ஆடையைத் தேடித் துழாவினான்.
"முடிந்துவிட்டது காமினி. உன் தாகம் தணிந்தது, என் தவம் கலைந்தது. இனி மிச்சமிருப்பது என் கடமை மட்டும்தான்," என்று அவன் கனத்த குரலில் சொன்னான்.
காமினி தன் ஆடையைச் சரி செய்தபடி எழுந்தாள். "சரி மாறா... உன் ஆண்மையின் சுவை எனக்குக் கிடைத்துவிட்டது. வா, இனி நீ தேடும் அந்த உயிரைக் காக்கும் வேரை உனக்குத் தருகிறேன்," எ‌ன்று சொன்னாள்


சிறிது நேரம் இருவரும் அசையாமல் ஒருவரையொருவர் தழுவியபடி கிடந்தனர். காட்டின் குளிர்ந்த காற்று அவர்களின் வியர்வை நனைந்த உடல்களில் பட்டபோது ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் ஏற்பட்டது. காமினி தன் கண்களை மெல்லத் திறந்து மாறனைப் பார்த்தாள்; அவளது பார்வை இப்போது ஒரு வென்றவளின் பார்வையாய்த் தெரிந்தது.

அந்த அடர்ந்த காடு, ஒரு யோகியின் சரிவையும் ஒரு மோகினியின் வெற்றியையும் மௌனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. சிறிது நேரத்திற்குப் பின், இருவரும் மூச்சிறைக்கப் பிரிந்தனர். காமினியின் கண்களில் ஒரு ராட்சசத் திருப்தி தெரிந்தது.

ஆனா‌ல் அப்போது வீராவின் அலறல் சத்தம் இவர்கள் காதுகளை எட்டியது.