Fantasy கிராம விதை

[abdulkathar395]

உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். 

இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி - gymhari3952025 அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி - kinghari395; கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.

நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.

வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
அந்த வார்த்தைகள். கன்னிப் பெண் இன்னும் நெருங்கணும் என்று சொன்னாள்.
என் மனதில் ஒரு தீ கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது. ஆனால் நான் அமைதியாக இருந்தேன்.
"கவிதா, கொஞ்சம் வலிக்கும். முதல் முறை. தெரியுமா?" என்று கேட்டேன்.
அவள் தலையை ஆட்டினாள். "தெரியும். அம்மா சொன்னா. ஆனா..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"என்ன?"
"நீ இருக்கே. பயமில்லை" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் கையை பிடித்தேன். "வலிக்கும்போது என் கையை இறுக்கமா பிடி" என்று சொன்னேன்.
அவள் என் கையை பிடித்தாள்.
நான் மெதுவாக அவளிடம் சென்றேன். மிகவும் மெதுவாக. கவனமாக. அவளை வலிக்காமல் பார்த்துக் கொண்டேன்.
ஒரு கணம் அவள் என் கையை இறுக்கமாக பிடித்தாள். "ஆஹ்..." என்று சிறிய ஓசை எழுப்பினாள்.
"வலிக்குதா?" என்று கேட்டேன்.
"கொஞ்சம். நிறுத்தாதே" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக தொடர்ந்தேன். அவளின் கை என்னை இறுக்கமாக பிடித்திருந்தது. நான் அவளின் நெற்றியில் முத்தமிட்டேன். அவளின் கூந்தலில் விரல்களை ஓட்டினேன்.
"நல்லா இருக்கியா?" என்று கேட்டேன்.
"ஆமா" என்று சொன்னாள்.
நான் முழுவதும் நுழைந்தேன். ஒரு கணம் நின்றேன். அவளை உணர்ந்தேன். கன்னிப் பெண்ணின் இறுக்கம். அந்த இறுக்கம் என்னை சூழ்ந்தது.
"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.
"ஆமா..." என்று சொன்னாள்.
"நீ சரியா இருக்கியா?" என்று கேட்டேன்.
"சரியா இருக்கேன். அசையலாம்" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். மிகவும் மெதுவாக. அவள் ஒரு ஆழமான ஓசை எழுப்பினாள்.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்..." என்று சொன்னாள்.
"வலிக்குதா?" என்று கேட்டேன்.
"கொஞ்சம். ஆனா நல்லாவும் இருக்கு" என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக தொடர்ந்தேன். அவள் என்னோடு இயைந்தாள். மெதுவாக. அவளின் கைகள் என் முதுகில் வந்தன. அவளின் ஓசை மெல்ல மேலும் உயர்ந்தது.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்... நல்லா இருக்கு..." என்று சொன்னாள்.
நான் கொஞ்சம் வேகமாகினேன். அவள் என்னோடு வந்தாள்.
"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.
நான் அவளின் மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டேன். அவள் நடுங்கினாள். நான் அவளின் காம்பை மெதுவாக தொட்டேன். அவள் கத்தினாள்.
"ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... அது... அது..." என்று சொன்னாள்.
நான் தொடர்ந்தேன். அவளின் உடல் என்னோடு இயைந்து நடனமாடியது. அவளின் ஓசை மேலும் மேலும் உயர்ந்தது.
"ஆஹ்... ஆஹ்... கார்த்திக்... ஆஹ்... வருதுடா..." என்று கூவினாள்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். இரண்டாம் முறை. இந்த முறை மிகவும் தீவிரமாக. அவளின் உடல் நடுங்கியது. என்னை இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டாள்.
அந்த நேரத்தில் என் மனதில் ஒரு எண்ணம் வந்தது.
கர்ப்பம்.
இந்த கன்னிப் பெண்ணை கர்ப்பமாக்க வேண்டும். அவளின் தட்டையான வயிறு வளர வேண்டும். அவளின் சிறிய மார்பகங்கள் பருக வேண்டும். அவள் என் விதையை சுமக்க வேண்டும்.
அந்த ஆசை என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.
நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். என் விதை அவளுக்குள் சென்றது. கன்னிப் பெண்ணுக்குள் என் விதை.
"ஆஹ்..." என்று நான் ஓசை எழுப்பினேன்.
அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். நாங்கள் இருவரும் அந்த படுக்கையில் படுத்திருந்தோம். அவள் என் நெஞ்சில் தலை வைத்திருந்தாள். நான் அவளின் கூந்தலில் விரல்களை ஓட்டினேன்.
"கார்த்திக்..." என்று அவள் சொன்னாள்.
"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.
"இது... இது நான் நினைச்சதை விட வேற மாதிரி இருந்தது" என்று சொன்னாள்.
"நல்லதா இல்லையா?" என்று கேட்டேன்.
"நல்லதா" என்று சொன்னாள். "மிகவும் நல்லதா" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள்.
"கார்த்திக், நீ உள்ளேயே விட்டே" என்று சொன்னாள். கொஞ்சம் கவலையோடு.
"ஆமா" என்று சொன்னேன்.
"கர்ப்பமாகிடுவேன்னா..." என்று சொன்னாள்.
என் மனதில் ஒரு ஆழமான ஆசை கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது. ஆனால் வெளியே அமைதியாக இருந்தேன்.
"கவலைப்படாதே" என்று சொன்னேன்.
"ஆனா..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"நான் இருக்கேன்" என்று சொன்னேன்.
அவள் மௌனமாக இருந்தாள். என் நெஞ்சில் தலை வைத்திருந்தாள். என் இதயம் வேகமாக அடித்தது.
அந்த இரவு நாங்கள் மூன்று முறை சேர்ந்தோம். ஒவ்வொரு முறையும் அவள் மேலும் கற்றுக்கொண்டாள். மேலும் தைரியமானாள். மேலும் ஆசைப்பட்டாள்.
கன்னிப் பெண் ஒரே இரவில் மாறினாள்.
அடுத்த நாள் காலையில் அவள் என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், நான் வேற ஆளா ஆகிட்டேன்" என்று சொன்னாள்.
"எப்படி?" என்று கேட்டேன்.
"தெரியல. ஆனா வேற மாதிரி உணர்றேன்" என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். "நல்லதா?" என்று கேட்டேன்.
"மிகவும் நல்லதா" என்று சொன்னாள்.
அடுத்த வாரங்களில் நாங்கள் தினமும் சந்தித்தோம். அவள் அம்மா இல்லாத நேரத்தில். இரவுகளில். அவள் கற்றுக்கொண்டாள். மேலும் மேலும் கற்றுக்கொண்டாள்.
ஒரு நாள் அவளே மேலே வந்தாள். "நான் முயற்சி பண்ணட்டுமா?" என்று கேட்டாள்.
நான் சிரித்தேன். "பண்ணு" என்று சொன்னேன்.
அவள் மேலே வந்தாள். என்னை உள்ளே வாங்கிக் கொண்டாள். மெதுவாக அசைந்தாள். அப்பாவியாக. ஆனால் ஆசையோடு.
"இப்படியா?" என்று கேட்டாள்.
"ஆமா. நல்லா இருக்கு" என்று சொன்னேன்.
அவள் கொஞ்சம் வேகமாகினாள். அவளின் கூந்தல் அவள் முகத்தில் சரிந்தது. அவளின் மார்பகங்கள் அசைந்தன. அவளின் கண்கள் மூடியிருந்தன.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்..." என்று சொன்னாள்.
நான் அவளின் இடுப்பை பிடித்தேன். அவளோடு இயைந்தேன்.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். மீண்டும். மீண்டும் என் விதை அவளுக்குள் சென்றது.
அந்த இரவுகள் கடந்தன.
ஒரு நாள் காலையில் கவிதா என்னை கூப்பிட்டாள். குரல் கவலையோடு இருந்தது.
"கார்த்திக், வா. ஒரு விஷயம் சொல்லணும்" என்று சொன்னாள்.
நான் போனேன். அவள் கையில் ஒரு பெட்டி இருந்தது. pregnancy test kit.
என் மனதில் ஒரு துடிப்பு உணர்ந்தேன்.
"பண்ணியாச்சா?" என்று கேட்டேன்.
அவள் தலையை ஆட்டினாள். கண்களில் நீர் வந்தது. "இரண்டு lines" என்று சொன்னாள்.
நான் ஒரு கணம் மௌனமாக நின்றேன்.
கவிதா கர்ப்பமாகி விட்டாள். கன்னிப் பெண். திருமணமாகாத பெண். என் விதையால் கர்ப்பமானாள்.
"கார்த்திக்..." என்று அவள் சொன்னாள். குரல் நடுங்கியது.
"கவிதா, பயப்படாதே" என்று சொன்னேன்.
"அம்மாவுக்கு தெரிஞ்சா..." என்று சொன்னாள்.
"நான் பேசுவேன்" என்று சொன்னேன்.
"என்னோட வாழ்க்கை..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"உன்னோட வாழ்க்கை என்னோட கூட இருக்கும்" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் கேள்வி இருந்தது. "உண்மையிலையா?" என்று கேட்டாள்.
"உண்மையிலே" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். அழுதாள். நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் தலையை தடவினேன்.
"கவிதா, இது நல்லது. இது ஒரு புதிய வாழ்வு" என்று சொன்னேன்.
"ஆனா கல்யாணம்..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"நாம் பேசலாம். எல்லாம் சரியாகும்" என்று சொன்னேன்.
அவள் மெதுவாக அழுகையை நிறுத்தினாள். என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், நீ என்னோட கூட இருப்பியா?" என்று கேட்டாள்.
"எப்பவும்" என்று சொன்னேன்.
அந்த நாளிலிருந்து கவிதாவின் வாழ்க்கை மாறியது. அவளின் உடல் மாற ஆரம்பித்தது. அவளின் தட்டையான வயிறு மெல்ல வளர ஆரம்பித்தது. அவளின் சிறிய மார்பகங்கள் மெல்ல பருக ஆரம்பித்தன.
கன்னிப் பெண்ணின் உடல் தாயாவதற்கு தயாரானது.
நான் அவளை தினமும் பார்த்தேன். தினமும் கவனித்தேன். அவளின் வளரும் வயிற்றை தடவினேன். அவளோடு இருந்தேன்.
இரண்டாம் மாதத்தில் அவளுக்கு வாந்தி வந்தது. நான் அவளை கவனித்தேன். மூன்றாம் மாதத்தில் அவளின் வயிறு தெளிவாக தெரிந்தது. நான் அவளின் வயிற்றில் கை வைத்தேன். அவள் என் கையை வயிற்றில் வைத்துக் கொண்டாள்.
"கார்த்திக், இது உன்னோட" என்று சொன்னாள்.
"ஆமா. இது நம்மோட" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "நம்மோட" என்று திரும்பச் சொன்னாள்.
நான்காம் மாதத்தில் கவிதாவின் உடல் தெளிவாக மாறியிருந்தது. அவளின் மார்பகங்கள் பருத்திருந்தன. கர்ப்பகால பொலிவு அவள் முகத்தில் இருந்தது. அவள் இன்னும் அழகாக இருந்தாள்.
ஒரு இரவு அவள் என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்திக், கர்ப்பமா இருக்கும்போது... நமக்கு... பண்ணலாமா?" என்று கேட்டாள்.
நான் சிரித்தேன். "பண்ணலாம். கவனமா பண்ணணும்" என்று சொன்னேன்.
"கவனமா பண்ணு" என்று சொன்னாள்.
அன்று இரவு நாங்கள் மெதுவாக, கவனமாக சேர்ந்தோம். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றை கவனமாக பார்த்துக் கொண்டோம். நான் அவளின் வயிற்றை தடவியபடி இருந்தேன். அவள் என்னோடு இயைந்தாள்.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்... நல்லா இருக்கு..." என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றை தடவியபடி. அவளின் பருத்த மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டபடி.
அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். மீண்டும்.
அந்த நேரத்தில் அவள் என்னை பார்த்தாள். "கார்த்திக், ஒரு விஷயம் கேக்கணும்" என்று சொன்னாள்.
"கேளு" என்று சொன்னேன்.
"நான் உன்னோட முதல் பெண் இல்லை, இல்லையா?" என்று கேட்டாள்.
நான் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்தேன்.
"சரியா கேட்டே" என்று சொன்னேன்.
"மல்லிகா அக்கா..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
கிராமத்தில் எல்லாமே தெரியும். நான் ஆச்சரியப்படவில்லை.
"ஆமா" என்று சொன்னேன்.
"அவளோட குழந்தை..." என்று சொன்னாள்.
"ஆமா" என்று சொன்னேன்.
அவள் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்தாள். "கார்த்திக், நீ வேற பெண்களையும்..." என்று ஆரம்பித்தாள்.
"கவிதா..." என்று சொன்னேன்.
"சொல்லு. உண்மையா சொல்லு" என்று சொன்னாள்.
நான் அவளை பார்த்தேன். "ஆமா. இந்த கிராமத்தில் இன்னும் பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள். என் மனதில் அவர்களை பத்தி எண்ணங்கள் இருக்கு" என்று சொன்னேன். உண்மையாக சொன்னேன்.
அவள் ஒரு கணம் என்னை பார்த்தாள். "நான் என்ன பண்றது?" என்று கேட்டாள்.
"நீ என்னோடே இரு. நான் உன்னை விட மாட்டேன்" என்று சொன்னேன்.
அவள் ஒரு நீண்ட மௌனம் கடந்தாள். "சரி" என்று சொன்னாள்.
"என்ன சரி?" என்று கேட்டேன்.
"நான் உன்னோட. மத்தவங்க என்னமோ. ஆனா நீ என்னோட வயிற்றில் உன்னோட குழந்தையை வளர்க்கிற. அது போதும்" என்று சொன்னாள்.
அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு ஆழமான அர்த்தம் இருந்தது. ஒரு ஏற்றுக்கொள்ளல் இருந்தது.
நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் வளர்ந்த வயிற்றோடு. உள்ளே வளரும் உயிரோடு.
மாதங்கள் கடந்தன. கவிதாவின் வயிறு வளர்ந்தது. அவளின் மார்பகங்கள் பருத்தன. அவளின் உடல் தாயாவதற்கு தயாரானது. கன்னிப் பெண்ணின் உடல் தாயின் உடலாக மாறியது.
ஒவ்வொரு மாதமும் நாங்கள் சேர்ந்தோம். மெதுவாக. கவனமாக. அவளின் வளரும் வயிற்றை கவனித்துக் கொண்டோம். அவளின் பருக்கும் மார்பகங்களை தொட்டோம். அவளின் ஒவ்வொரு மாற்றத்தையும் உணர்ந்தோம்.
ஐந்தாம் மாதத்தில் குழந்தை உதைத்தது. கவிதா என் கையை வயிற்றில் வைத்தாள். அந்த அசைவை உணர்ந்தேன்.
"கார்த்திக், உணர்றியா?" என்று கேட்டாள்.
"உணர்றேன்" என்று சொன்னேன்.
"இது உன்னோட" என்று சொன்னாள்.
"நம்மோட" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "நம்மோட" என்று திரும்பச் சொன்னாள்.
ஆறாம் மாதத்தில் அவளின் வயிறு மிகவும் வளர்ந்திருந்தது. அவள் நடக்கும்போது ஒரு வித கம்பீரம். கர்ப்பிணி பெண்ணின் நடை. கன்னிப் பெண் இப்போது கர்ப்பிணி பெண்ணாக நடந்தாள்.
அந்த மாற்றம் என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.
ஏழாம் மாதத்தில் ஒரு காலை. கவிதா என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்திக், வா. வயிற்றில் கை வை" என்று சொன்னாள்.
நான் போனேன். அவளின் வயிற்றில் கை வைத்தேன். குழந்தை வலுவாக உதைத்தது.
"ஆஹ்!" என்று சொன்னேன்.
அவள் சிரித்தாள். "வலுவா உதைக்குது இல்லையா?" என்று சொன்னாள்.
"ஆமா. வலிமையான குழந்தை" என்று சொன்னேன்.
அவள் என்னை பார்த்தாள். "உன்னை மாதிரி" என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். அவளை கட்டியணைத்தேன். அவளின் வளர்ந்த வயிறு என் வயிற்றோடு சேர்ந்தது.
எட்டாம் மாதத்தில் கவிதாவின் வயிறு முழுவதும் வளர்ந்திருந்தது. அவளின் மார்பகங்களில் பால் வர ஆரம்பித்திருந்தது. அவள் ஒரு முழு தாயாக இருந்தாள். கன்னிப் பெண் இப்போது தாயாக மாறியிருந்தாள்.
ஒரு இரவு அவள் என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்திக், கடைசியா ஒரு முறை" என்று சொன்னாள்.
"என்ன கடைசியா?" என்று கேட்டேன்.
"பிரசவம் வரை இனி வேண்டாம். டாக்டர் சொன்னாங்க. ஆனா இப்போ ஒரு முறை வேணும்" என்று சொன்னாள்.
நான் சிரித்தேன். "சரி" என்று சொன்னேன்.
நாங்கள் மிகவும் மெதுவாக, கவனமாக சேர்ந்தோம். அவளின் பெரிய வயிற்றை கவனமாக பார்த்துக் கொண்டோம். பின்னால் இருந்து மெதுவாக. அவளின் வயிற்றை தடவியபடி. அவளின் பால் நிறைந்த மார்பகங்களை மெதுவாக தொட்டபடி.
"ம்ம்ம்... கார்த்திக்... ம்ம்ம்..." என்று சொன்னாள்.
நான் மெதுவாக அசைந்தேன். அவள் உச்சத்தை அடைந்தாள். நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். கடைசி முறை. பிரசவம் வரை.
அந்த நேரத்தில் குழந்தை உதைத்தது.
நாங்கள் இருவரும் சிரித்தோம்.
ஒன்பதாம் மாதம் வந்தது. கவிதா ஒரு ஆண் குழந்தையை பெற்றாள். ஆரோக்கியமான. அழகான. வலுவான குழந்தை.
நான் தூரத்தில் நின்றேன். கவிதா என்னை பார்த்தாள். கண்களில் கண்ணீர் இருந்தது. ஆனால் புன்னகையும் இருந்தது.
அந்த புன்னகை என்னை சொன்னது. இது உன்னோட. இது என்றும் உன்னோட.
கிராமத்தில் கவிதாவுக்கு திருமணமாகாமல் குழந்தை என்று பேச்சு வந்தது. ஆனால் நான் அவளோடு இருந்தேன். அவளை விடவில்லை. கவிதாவும் என்னை விடவில்லை.
அந்த குழந்தை என் விதையால் உண்டானது. கன்னிப் பெண்ணின் வயிற்றில் என் விதை வேரூன்றியது. ஒரு புதிய உயிர் உண்டானது.
மல்லிகா அக்கா முதலாவது. கவிதா இரண்டாவது.
இந்த கிராமத்தில் இன்னும் பல பெண்கள் இருக்கிறார்கள். இன்னும் பல கனவுகள் இருக்கின்றன. என் விதை இன்னும் நிறைய இருக்கிறது.
அடுத்தது யார்?
தொடரும்...
அடுத்த பாகம் - சரிதா - சிறு குழந்தை வைத்திருக்கும் இளம் தாயின் கதை
வாசகர்களுக்கு: கவிதாவின் கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தால், அடுத்த பாகம் கேளுங்கள். கார்த்திக்கின் காம கனவு இன்னும் தொடர்கிறது. ஒவ்வொரு பெண்ணும் ஒரு தனி கதை. ஒவ்வொரு கதையும் ஒரு தனி உலகம்...

***************

நன்றி...