Fantasy கிராம விதை

[abdulkathar395]

உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். 

இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனது இன்ஸ்டா ஐடி - gymhari3952025 அல்லது எனது ஜிமெயில் ஐடி - kinghari395; கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.

நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.

வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
பாகம் 1: மல்லிகா - பூத்த மரத்தின் இளம் கனி


மல்லிகா அக்கா என்னை எப்போதும் "கார்த்தி" என்று கூப்பிடுவாள்.

அந்த வார்த்தையில் ஒரு மென்மை இருந்தது. ஒரு உரிமை இருந்தது. என்னை விட பன்னிரண்டு வயது மூத்தவள். நாற்பது வயதை தொட்டுக் கொண்டிருக்கும் அந்த பெண்ணின் உடலில் காலம் வரைந்த கோடுகள் இருந்தன, ஆனால் அந்த கோடுகள் அவளை மேலும் அழகாக்கியிருந்தன.

அவளுக்கு இரண்டு பிள்ளைகள். மூத்தவன் ரவி - இப்போது கல்லூரியில் படிக்கிறான். இளையவள் பிரியா - பன்னிரண்டாம் வகுப்பு. இரண்டு பேரும் ஹாஸ்டலில் இருக்கிறார்கள். அவள் கணவன் முருகேசன் - கடலூரில் தொழிலாளியாக வேலை செய்கிறான். மாதம் ஒரு முறை வருவான், சில நாட்கள் இருந்துவிட்டு போய்விடுவான்.

அதாவது மல்லிகா அக்கா பெரும்பாலும் தனியாகவே இருக்கிறாள்.

அவள் வீடு என் வீட்டிற்கு நேர் எதிரே. காலையில் எழுந்திரிக்கும்போது அவள் வீட்டு வாசல் தெரியும். இரவு படுக்கும்போது அவள் வீட்டு விளக்கு அணைவது தெரியும். இந்த நெருக்கம் என் மனதில் என்ன செய்தது என்று எனக்கே தெரியாது.

ஆனால் ஒரு நாள் தெரிந்தது.

அது ஜூன் மாதம். மழைக்காலம் தொடங்கியிருந்தது. காலை ஆறு மணிக்கு எழுந்திருந்து வெளியே வந்தேன். குளிரான காற்று முகத்தில் அடித்தது. அப்போது பார்த்தேன்.

மல்லிகா அக்கா தன் வீட்டு முன்னால் கோலம் போட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அவள் அன்று அணிந்திருந்தது ஒரு மஞ்சள் நிற நைட்டி. மழை நேரத்தில் காற்று அந்த நைட்டியை உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டது. குனிந்து கோலம் போடும்போது அவளின் பின்புறம் தெளிவாக தெரிந்தது.

நாற்பது வயதிலும் அந்த உடல் எவ்வளவு நிறைவாக இருந்தது.

அவளின் இடுப்பு - அது ஒரு கலைஞன் வடிவமைத்த சிற்பம் போல இருந்தது. பிரசவம் ஆன பெண்ணின் இடுப்பில் வரும் அந்த விரிவு - அது என்னை ஒரு வித மயக்கத்தில் ஆழ்த்தியது. அவளின் மார்பகங்கள் - இரண்டு குழந்தைகளுக்கு பால் கொடுத்த மார்பகங்கள் - அவை நைட்டியின் ஆடையில் அமுங்கி அழகாக இருந்தன.

அவள் என்னைப் பார்த்தாள். சிரித்தாள்.

"கார்த்தி, இவ்வளவு சீக்கிரம் எழுந்திருச்சே?" என்று சொன்னாள்.

அந்த குரல். அந்த சிரிப்பு. அந்த பார்வை.

என் உள்ளே ஏதோ கொளுந்துவிட்டு எரிந்தது.

அன்றிலிருந்து மல்லிகா அக்காவை நான் வேறு விதமாக பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.

என் அம்மா வெளியூரில் அக்காவின் வீட்டில் இருந்தாள் அந்த மாதம். அப்பா வேலை நிமித்தம் வேறு ஊரில். நான் தனியாக இருந்தேன். மல்லிகா அக்கா அதை கவனித்தாள்.

"கார்த்தி, சாப்பிட்டியா? வா, என் வீட்டிலேயே சாப்பிடு" என்று சொன்னாள்.

அன்றிலிருந்து தினமும் அவள் வீட்டில் சாப்பிட ஆரம்பித்தேன். சாப்பிடும்போது பேசுவோம். அவள் வாழ்க்கையைப் பற்றி சொல்வாள். கணவன் வராத தனிமையைப் பற்றி சொல்வாள். பிள்ளைகள் வெளியூரில் படிப்பதால் வீடு வெறிச்சோடி இருப்பதாக சொல்வாள்.

அந்த வார்த்தைகளில் ஒரு ஆசை மறைந்திருந்தது. ஒரு தாகம் இருந்தது.

நான் கேட்கும்போது அவள் மேலும் திறந்து பேசினாள்.

"கார்த்தி, நீ புரிஞ்சுக்குற மாதிரி வேற யாரும் புரிஞ்சுக்க மாட்டாங்க" என்று ஒரு நாள் சொன்னாள்.

அவள் கண்களில் ஏதோ இருந்தது. ஈரம் இருந்தது. ஆசை இருந்தது.

நான் அவள் கையை தொட்டேன். மெதுவாக. "அக்கா, நான் எப்பவும் இருக்கேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என் கையை விலக்கவில்லை.

அது ஒரு வெள்ளிக்கிழமை இரவு. மழை கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. இடி இடித்தது. மின்சாரம் போயிருந்தது. மல்லிகா அக்கா என்னை கூப்பிட்டாள்.

"கார்த்தி, மின்சாரம் போச்சு. கொஞ்சம் வா" என்று சொன்னாள்.

நான் மெழுகுவர்த்தி எடுத்துக்கொண்டு அவள் வீட்டிற்கு போனேன். அவள் வீட்டில் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் மட்டுமே இருந்தது. அந்த மஞ்சள் வெளிச்சத்தில் மல்லிகா அக்கா இன்னும் அழகாக தெரிந்தாள்.

அவள் அன்று அணிந்திருந்தது ஒரு பச்சை நிற சேலை. தலை விரிந்து இருந்தது. சேலையின் ஓரம் சரிந்திருந்தது. ரவிக்கை மேலே அவளின் மென்மையான தோல் தெரிந்தது.

"பயமா இருக்கு" என்று சொன்னாள் அவள்.

"என்னைப் பத்தி கவலைப்படாதீங்க அக்கா" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். "உனக்கு பயமில்லையா?"

"இல்லை."

"நீ இருக்கே, அதனால பயமில்லை" என்று சொன்னாள் அவள்.

அந்த வார்த்தைகள் என் நெஞ்சை தொட்டன. நான் அவளுக்கு அருகில் சோபாவில் உட்கார்ந்தேன். மழையின் சத்தம் வெளியே கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. உள்ளே மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் நடனமாடியது.

பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அவள் என் தோளில் சாய்ந்தாள். மெதுவாக. ஆனால் உறுதியாக.

நான் அசையவில்லை.

அவள் தலை என் தோளில் இருந்தது. அவளின் கூந்தலின் வாசம் என் மூக்கில் அடித்தது. மல்லிகை வாசம். அந்த வாசம் என் தலையை சுற்றியது.

என் கை மெதுவாக அவள் தோளை தழுவியது.

அவள் விலகவில்லை.

நிமிடங்கள் கடந்தன. மழை கொட்டியது. இடி இடித்தது. ஆனால் நாங்கள் இருவரும் அந்த நேரத்தில் இருந்தோம். வேறு எங்கும் போகவில்லை.

"கார்த்தி..." என்று அவள் சொன்னாள். குரல் மெல்லியதாக இருந்தது.

"ஆமா அக்கா..."

"நான் தப்பா நினைக்கல..." என்று சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தம் புரிந்தது. என் நெஞ்சு வேகமாக அடித்தது.

"நானும் தப்பா நினைக்கல" என்று சொன்னேன்.

அவள் தலை உயர்த்தி என்னை பார்த்தாள். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அவள் கண்கள் மிளிர்ந்தன. அந்த கண்களில் ஆசை இருந்தது. தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் தடுக்கும் சக்தி இல்லாத ஒரு இழுவை இருந்தது.

நான் குனிந்தேன். அவள் உதடுகளை என்னுடையதோடு சேர்த்தேன்.

அவள் கண்கள் மூடின.

அந்த முத்தம் மெதுவாக தொடங்கியது. ஆனால் வினாடிகளில் ஆழமானது. அவள் உதடுகள் மென்மையாக இருந்தன. சூடாக இருந்தன. நான் அவளின் உதட்டை இழுத்தேன். அவள் ஒரு சிறிய ஓசை எழுப்பினாள்.

"ம்ம்ம்..."

அந்த ஓசை என் உள்ளே ஒரு தீயை மூட்டியது.

என் கை அவள் கூந்தலில் புகுந்தது. விரல்கள் அவள் தலையை பற்றிக் கொண்டன. முத்தம் ஆழமானது. நாக்கு நாக்கோடு சந்தித்தது. அவள் ஒரு நடுக்கத்துடன் என்னை இழுத்துக் கொண்டாள்.

நான் அவளை விலகினேன். அவள் கண்கள் திறந்தன. மூச்சு வேகமாக ஓடியது.

"கார்த்தி..." என்று சொன்னாள். அந்த குரலில் கேள்வி இல்லை. ஆசை மட்டுமே இருந்தது.

"அக்கா..." என்று சொன்னேன்.

அவள் மீண்டும் என்னை நோக்கி வந்தாள். இந்த முறை அவளே முத்தமிட்டாள். தீவிரமாக. ஆவலாக. பன்னிரண்டு வயது மூத்தவள் - ஆனால் அந்த நேரத்தில் வயது என்ன என்று யாருக்கும் தெரியாது.

என் கைகள் அவள் முதுகில் சென்றன. சேலையின் ஊடே அவள் முதுகின் சூடு தெரிந்தது. நான் அவளை என்னோடு இழுத்தேன். அவள் என் மடியில் வந்தாள். அவளின் எடை என் மேல் விழுந்தது. அந்த எடை - அந்த நிறைவான பெண்ணின் எடை - என்னை மேலும் வெறியில் ஆழ்த்தியது.

"அக்கா, உன்னை நான் நெறைய நாளா..." என்று ஆரம்பித்தேன்.

"சும்மா இரு" என்று அவள் என் வாயை தன் உதட்டால் மூடினாள்.

அவள் என் மடியில் இருந்தாள். நான் அவளை கட்டியணைத்தேன். என் கைகள் அவள் முதுகின் வழியாக கீழே சென்றன. சேலையின் மேல் அவளின் இடுப்பை தொட்டேன். அந்த இடுப்பின் வளைவு என் கைகளுக்கு அளவாக இருந்தது.

"ம்ம்..." என்று அவள் என் முத்தத்தில் ஓசை எழுப்பினாள்.

என் கைகள் மேலே சென்றன. அவளின் ரவிக்கை கொக்கிகளை தேடின. ஒவ்வொன்றாக கழற்றினேன். அவள் ஒரு கணம் நிறுத்தினாள்.

"கார்த்தி..." என்று சொன்னாள்.

"அக்கா, வேண்டாம்னா சொல்லு" என்று சொன்னேன். உண்மையிலேயே சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் என்னை பார்த்தாள். பிறகு தானே ரவிக்கையை தோளில் இருந்து இறக்கினாள்.

மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் மல்லிகா அக்காவின் மார்பகங்கள் தெரிந்தன.

என் மூச்சு நின்றது.

அவள் மார்பகங்கள் - அவை பெரியதாக இருந்தன. கனமாக இருந்தன. இரண்டு குழந்தைகளுக்கு பால் கொடுத்த மார்பகங்கள் - அவற்றில் ஒரு முதிர்ச்சி இருந்தது. காம்புகள் கருமையாக இருந்தன. பெரியதாக இருந்தன. அந்த மார்பகங்களை பார்க்கும்போது என் உள்ளே ஒரு ஆழமான இழுவை உணர்ந்தேன்.

நான் என் கைகளை நீட்டினேன். அவளின் மார்பகங்களை மெதுவாக பற்றிக் கொண்டேன்.

"ஆஹ்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.

அந்த ஓசை என் காதில் தேன் போல விழுந்தது.

நான் அவளின் மார்பகங்களை கைகளில் வாரி எடுத்தேன். அவை என் கைகளில் நிரம்பின. அமுக்கினேன். மெதுவாக. பிறகு கொஞ்சம் வலுவாக.

"கார்த்தி... ஆஹ்... மெதுவா..." என்று சொன்னாள்.

நான் குனிந்து அவளின் காம்பை வாயில் வைத்தேன். சூப்பினேன். மெதுவாக. அவளின் உடல் ஒரு நடுக்கத்துடன் கம்பித்தது.

"ஆஹ்... கார்த்தி... அய்யோ..." என்று சொன்னாள்.

நான் விடவில்லை. நாக்கால் அவளின் காம்பை வட்டமாக சுற்றினேன். பல்லால் மெதுவாக கடித்தேன். அவள் என் தலையை தன் மார்பில் அழுத்திக் கொண்டாள்.

"இன்னும்... இன்னும்..." என்று கிசுகிசுத்தாள்.

நான் மற்றொரு மார்பகத்திற்கு போனேன். அதை கையில் வாரி எடுத்து காம்பை வாயில் வைத்தேன். அவள் கூந்தல் என் முகத்தில் சரிந்தது. அவளின் மார்பகங்களின் வாசம் - அது ஒரு தாய்மையின் வாசம். ஒரு பெண்மையின் வாசம். அந்த வாசம் என்னை மேலும் வெறியில் ஆழ்த்தியது.

நான் அவளை மெதுவாக சோபாவில் படுக்க வைத்தேன். மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அவள் படுத்திருந்தாள். சேலை இடுப்பில் இருந்தது. மேல் உடல் திறந்திருந்தது.

அவள் அழகாக இருந்தாள்.

நான் அவளின் சேலையை மெதுவாக இழுத்தேன். அவள் என்னை பார்த்தாள். கண்களில் தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் தடுக்கவில்லை.

சேலை விலகியது. அடியில் பாவாடை இருந்தது. அதையும் இழுத்தேன். மல்லிகா அக்கா இப்போது என் கண்கள் முன்னே முழுமையாக இருந்தாள்.

நான் ஒரு கணம் பார்த்தேன்.

அவளின் வயிறு - இரண்டு குழந்தைகளை சுமந்த வயிறு - அதில் ஒரு மென்மை இருந்தது. சற்று நீண்ட தோல். அந்த வயிற்றில் வாழ்க்கையின் கோடுகள் இருந்தன. அந்த கோடுகள் அழகாக இருந்தன. என்னை ஒரு வித மயக்கத்தில் ஆழ்த்தின.

அவளின் இடுப்பு - அது பரந்திருந்தது. பிரசவமான பெண்ணின் இடுப்பு. அந்த அகலம் என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.

நான் குனிந்து அவளின் வயிற்றில் முத்தமிட்டேன்.

"ஆஹ்..." என்று அவள் ஓசை எழுப்பினாள்.

வயிற்றில் முத்தமிட்டேன். தொப்புளில் நாக்கை வைத்தேன். அவள் உடல் நடுங்கியது.

"கார்த்தி... என்ன பண்றே..." என்று சொன்னாள்.

நான் மேலே சென்று அவளின் முகத்தை பார்த்தேன். "அக்கா, நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் கண்களில் நீர் வந்தது. "நீ என்னோட பையன் வயசு..." என்று சொன்னாள்.

"வயசு ஒரு எண்ணு மட்டுமே" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை கட்டியணைத்தாள். இறுக்கமாக. நெஞ்சோடு நெஞ்சு சேர்ந்தது.

நான் மெதுவாக அவளின் கால்களுக்கு இடையே சென்றேன். அவள் கண்கள் மூடியிருந்தன. மூச்சு வேகமாக ஓடியது.

என் விரல்கள் அவளின் மென்மையான உள்ளே சென்றன.

"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று அவள் கூவினாள்.

அவள் ஈரமாக இருந்தாள். அவளின் உடல் தயாராக இருந்தது. என் விரல்கள் மெதுவாக அசைந்தன. அவள் இடுப்பு என்னை நோக்கி வந்தது.

"இன்னும்... இன்னும்..." என்று கிசுகிசுத்தாள்.

நான் வேகமாக அசைந்தேன். அவள் ஓசை மேலும் உயர்ந்தது. மழையின் சத்தம் வெளியே இருந்தது. உள்ளே அவளின் ஓசை மட்டுமே கேட்டது.

சில நிமிடங்களில் அவள் ஒரு நடுக்கத்துடன் உச்சத்தை அடைந்தாள்.

"ஆஹ்... ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.

அவளின் உடல் சில வினாடிகள் நடுங்கியது. பிறகு தளர்ந்தது.

நான் அவளை பார்த்தேன். அவள் கண்கள் திறந்தன. முகத்தில் ஒரு திருப்தி இருந்தது. ஒரு நிறைவு இருந்தது.

"கார்த்தி..." என்று சொன்னாள்.

"அக்கா..."

"இன்னும் வேணும்" என்று சொன்னாள்.

அந்த வார்த்தைகள் என் உள்ளே ஒரு வெடிப்பை உண்டாக்கின.

நான் என் ஆடைகளை கழற்றினேன். அவள் என்னை பார்த்தாள். என் உடலை பார்த்தாள். கண்களில் ஒரு தீ மூண்டது.

"வா" என்று சொன்னாள்.

நான் அவளுக்கு மேலே சென்றேன். அவளின் கால்களுக்கு இடையே நிலை கொண்டேன். அவளின் கண்களை பார்த்தேன்.

"அக்கா, வலிக்கும்னா சொல்லு" என்று சொன்னேன்.

அவள் சிரித்தாள். "கார்த்தி, நான் இரண்டு பிள்ளை பெத்தவள். வலிக்காது" என்று சொன்னாள்.

நான் மெதுவாக நுழைந்தேன்.

அவளின் வெப்பம் என்னை சூழ்ந்தது. அவளின் உள்ளே நான் நுழைந்தது - அந்த உணர்வு வார்த்தைகளில் சொல்ல முடியாதது. அவள் ஒரு ஆழமான ஓசை எழுப்பினாள்.

"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்..." என்று சொன்னாள்.

நான் முழுவதும் நுழைந்தேன். ஒரு கணம் நின்றேன். அவளின் உடலை உணர்ந்தேன். அவளின் வெப்பத்தை உணர்ந்தேன்.

பிறகு அசையத் தொடங்கினேன்.

மெதுவாக ஆரம்பித்தேன். அவள் என் தாளத்தோடு இயைந்தாள். அவளின் கைகள் என் முதுகில் பற்றிக் கொண்டன. நகங்கள் என் தோலில் பட்டன.

"இன்னும் வேகமா..." என்று சொன்னாள்.

நான் வேகமாகினேன். அவள் ஓசை மேலும் உயர்ந்தது. மழையின் சத்தம் வெளியே. உள்ளே அவளின் ஓசை. மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சம் நடனமாடியது.

அவளின் மார்பகங்கள் என் அசைவில் ஆடின. நான் குனிந்து அவளின் காம்பை வாயில் வைத்தேன். சூப்பினேன். அவள் கத்தினாள்.

"ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்... இன்னும்..."

நான் வேகமாக அசைந்தேன். ஆழமாக சென்றேன். அவளின் உடல் என்னோடு இயைந்து நடனமாடியது.

"கார்த்தி... ஆஹ்... அய்யோ... ஆஹ்..."

நான் அவளை இறுக்கமாக கட்டியணைத்தேன். அவளின் இடுப்பை பற்றிக் கொண்டேன். அந்த பரந்த இடுப்பை என் கைகளில் வாரி எடுத்தேன். இன்னும் ஆழமாக சென்றேன்.

அவள் உச்சத்தை நோக்கி ஓடினாள்.

"ஆஹ்... ஆஹ்... கார்த்தி... ஆஹ்... வருதுடா..." என்று கூவினாள்.

அவளின் உடல் நடுங்கியது. என்னை இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டாள். அவளின் உள்ளே ஒரு இறுக்கம் உணர்ந்தேன்.

நான் அந்த நேரத்தில் என் உள்ளே ஒரு கேள்வி எழுந்தது.

கர்ப்பம்.

அந்த வார்த்தை என் மனதில் தோன்றியது. அவளை கர்ப்பமாக்க வேண்டும் என்ற ஆசை. அந்த ஆசை என்னை வெறியில் ஆழ்த்தியது.

நான் இன்னும் வேகமாக அசைந்தேன். என் உச்சம் வந்தது. நான் அவளுக்குள்ளேயே விட்டேன். என் விதை அவளுக்குள் சென்றது.

"ஆஹ்..." என்று நான் ஓசை எழுப்பினேன்.

அவளும் அதே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தாள்.

இருவரும் ஒரே நேரத்தில். அந்த உணர்வு - அது அலாதியானது.

நாங்கள் இருவரும் சோபாவில் படுத்திருந்தோம். அவள் என் நெஞ்சில் தலை வைத்திருந்தாள். நான் அவளின் கூந்தலில் விரல்களை ஓட்டினேன்.

மழை இன்னும் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. மெழுகுவர்த்தி கொஞ்சம் தணிந்திருந்தது.

"கார்த்தி..." என்று அவள் சொன்னாள்.

"ஆமா அக்கா."

"நான் தப்பு பண்ணிட்டேனா?" என்று கேட்டாள்.

நான் அவளை இறுக்கமாக கட்டியணைத்தேன். "இல்லை அக்கா. இது தப்பே இல்லை."

அவள் சில நேரம் மௌனமாக இருந்தாள். "உன்னோட... உள்ளே விட்டே..." என்று சொன்னாள்.

"ஆமா" என்று சொன்னேன்.

"கர்ப்பமாகிடுவேன்னா..." என்று சொன்னாள்.

என் மனதில் அந்த வார்த்தை ஒரு தீயை மூட்டியது. ஆனால் வெளியே அமைதியாக இருந்தேன்.

"பயப்படாதே அக்கா" என்று சொன்னேன்.

அவள் ஒரு கணம் மௌனமாக இருந்தாள். "ஆனா... ஒரு வேளை..." என்று ஆரம்பித்தாள்.

"என்ன?"

"ஒரு வேளை ஆகிட்டா... நீ விட மாட்டே தானே?" என்று கேட்டாள்.

அந்த கேள்வியில் ஒரு ஆசை இருந்தது. ஒரு தாகம் இருந்தது.

"ஒருநாளும் விட மாட்டேன்" என்று சொன்னேன்.

அவள் என்னை இறுக்கமாக கட்டியணைத்தாள்.

அன்றிலிருந்து மல்லிகா அக்காவும் நானும் நெருங்கினோம். தினமும் இரவு நான் அவள் வீட்டிற்கு போவேன். அல்லது அவள் என் வீட்டிற்கு வருவாள். கிராமத்தில் யாரும் சந்தேகிக்கவில்லை. நாங்கள் அண்டை வீட்டினர். பேசுவது இயற்கையானது.

ஆனால் உள்ளே நடந்தது வேறு.

ஒவ்வொரு இரவும் வேறு வேறு விதமாக இருந்தது. சில நேரம் மெதுவாக. சில நேரம் வேகமாக. சில நேரம் அவள் மேலே வருவாள். சில நேரம் நான் பின்னால் போவேன்.

அவளின் உடல் என் கைகளுக்கு பழகியது. என் உடல் அவளுக்கு பழகியது.

ஒரு நாள் காலையில் அவள் என்னை கூப்பிட்டாள். "கார்த்தி, வா" என்று சொன்னாள்.

நான் போனேன். அவள் கையில் ஒரு பெட்டி இருந்தது.

"என்ன அக்கா?"

அவள் ஒரு pregnancy test kit காட்டினாள்.

என் மனதில் ஒரு துடிப்பு உணர்ந்தேன்.

"பண்ணியாச்சா?" என்று கேட்டேன்.

அவள் தலையை ஆட்டினாள். "இரண்டு lines வந்தது" என்று சொன்னாள்.

நான் ஒரு கணம் மௌனமாக நின்றேன்.

***************
நன்றி...