25-04-2026, 04:37 PM
பகுதி 26
பங்களா வீட்டின் பாத்ரூமிற்குள் அடைபட்டுக் கிடந்த கிஷோருக்கு ஒரு பக்கம் ஏமாற்றம், இன்னொரு பக்கம் செம கடுப்பு. 'கையில கிடைச்ச வாய்ப்பு இப்படி நழுவிப் போச்சே'னு மனசுக்குள்ளேயே பொருமிக் கொண்டிருந்தான். நேரம் ஆக ஆக அவனுக்குப் பொறுமை போனது. உடனே தன் மொபைலை எடுத்து, வீட்டின் வேலைக்காரி பத்மாவுக்கு போன் போட்டான்.
"ஹலோ பத்மா... நான் பூரணி ரூம்ல தான் இருக்கேன். யாரோ வெளிய தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டாங்க, வந்து கொஞ்சம் கதவைத் தொறந்து விடு," என்று குரலைத் தாழ்த்தி, சாதாரணமாகச் சொல்வது போல் சொன்னான்.
சில நிமிடங்களில் மாடியேறி வந்த பத்மா, பூரணியின் ரூம் கதவைத் திறந்து, பாத்ரூம் கதவையும் திறந்தாள். உள்ளே இருந்து வெளியே வந்த கிஷோர், முகத்தில் எந்தச் சலனமும் இல்லாமல்,
"எல்லாரும் எங்க போயிருக்காங்க? வீட்டில ஒரே சைலண்டா இருக்கு?" என்று ஒன்றும் தெரியாதவன் போல் விசாரித்தான்.
அதற்கு பத்மா, "எல்லாரும் ஒண்ணா சேர்ந்து ஷாப்பிங் மாலுக்குப் போயிருக்காங்க ," என்றாள்.
"அப்படியா... சரி, எனக்கு ஒரு ஆப்பிள் ஜூஸ் போட்டு எடுத்துட்டு வா," என்று பத்மாவுக்கு ஆர்டர் போட்டுவிட்டு, தன் பாக்கெட்டில் இருந்த சிகரெட்டை எடுத்துக்கொண்டு, ஒரு தம் அடிக்கலாம் என வீட்டின் தோட்டத்துப் பக்கமாகச் சென்றான்.
தோட்டத்தில் ஒரு மரத்தடியில் நின்றுகொண்டு, சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்துப் புகையை உள்ளிழுத்து வெளியே விட்டான் கிஷோர். பூரணியின் நினைப்புதான் அவன் மூளைக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
அப்போது அவனது மொபைல் வைப்ரேட் ஆனது. ஸ்கிரீனில் 'பீட்டர்' என்ற பெயர் ஒளிர்ந்தது. எப்பவும் ஆடியோ கால் மட்டும் பண்ற பீட்டர், இன்னைக்கு என்னடா வீடியோ கால் பண்றான்? என்று ஒரு நொடி யோசித்தபடியே டக்கென்று காலை அட்டென்ட் செய்தான்.
ஸ்கிரீனில் தெரிந்த காட்சியைக் கண்டதும் கிஷோரின் இதயம் ஒரு நிமிடம் அப்படியே நின்று துடித்தது. அவன் கையில் இருந்த சிகரெட் கீழே விழுந்தது.
அந்த வீடியோவில் முகம் சரிவரத் தெரியாத சில முரட்டு ஆட்கள் லதாவையும், அவனது காதலி பூரணியையும் காரிலிருந்து வெளியே தரதரவென ரோட்டில் இழுத்துப் போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். "விடுங்கடா... ப்ளீஸ் விடுங்கடா..." என அவர்கள் கதறும் சத்தம் வீடியோவில் கேட்டது. கேமரா சட்டென்று இன்னொரு பக்கம் திரும்பியது. அங்கே பீட்டரின் கழுத்தில் ஒரு பெரிய பட்டாக்கத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது. பீட்டரின் முகம் பயத்தில் வெளிறிப் போய், தொண்டையிலிருந்து ரத்தம் கசியும் நிலையில் இருந்தான்.
"மச்சான்..." என்று பீட்டர் ஏதோ சொல்ல வருவதற்குள், போன் தடாலெனக் கட் ஆனது. ஆனால், கால் கட் ஆவதற்கு முன் பீட்டரின் மொபைலில் இருந்து லைவ் லொகேஷன் கிஷோரின் வாட்ஸ்அப்பிற்கு வந்து சேர்ந்தது.
கிஷோருக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி வெடவெடத்துப் போனது, பிறகு பதற்றத்தில் மூச்சு வாங்கியபடியே வீட்டை நோக்கி ஓடினான்.
"பத்மா! ஏய் பத்மா... ஐயாகிட்ட போன் போட்டு உடனே சொல்லு... அம்மாவுக்கும் பூரணிக்கும் ஏதோ பிரச்சனை, கடத்திட்டாங்கனு சொல்லு... நான் கிளம்புறேன்!" என்று கத்திவிட்டு, அங்கிருந்த தன் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு மின்னல் வேகத்தில் புறப்பட்டான்.
கிஷோரின் பார்வையில்...
என்னோட பைக்குல, நெஞ்சு 'திக் திக்'னு அடிக்க, செம பதட்டத்தோட போயிட்டு இருந்தேன். டைம் ஆக ஆகப் பொழுது சாஞ்சு, இருட்ட ஆரம்பிச்ச நேரம். பீட்டர் அனுப்புன அந்த லொகேஷனைத் தேடி என் வண்டி அப்படியே காத்துல பறந்துச்சு. மனசுக்குள்ள ஒரே தவிப்பு... பூரணிக்கு என்ன ஆச்சோ, அந்தப் பொறுக்கிப் பசங்க அவளை என்ன பண்ணாங்களோன்னு யோசிக்க யோசிக்க எனக்குப் பைத்தியமே புடிச்சிரும் போல இருந்துச்சு.
என் வண்டி அந்த லொகேஷனுக்குப் பக்கத்துல போய் நின்னுச்சு. சுத்திப் பாத்தா ஒரே இருட்டு, ஒரு நைட் எஃபெக்ட் ஃபில்டர் போட்ட மாதிரி இருட்டும், மங்கலான வெளிச்சமும் கலந்த ஒரு பயங்கரமான இடம் அது. அங்கே ஒரு பெரிய பழைய குடோன் ஒண்ணு இருந்துச்சு. வண்டியை ஸ்டார்ட் பண்ணி வெச்சிருந்தா சத்தம் கேட்டுடும்னு, கொஞ்சம் தள்ளியே சத்தமில்லாம வண்டியை நிப்பாட்டிட்டு, ஒரு பெரிய காம்பவுண்ட் செவுத்தைப் பாத்து ஏறி, குதிச்சு உள்ளே போனேன்.
உள்ளே என்ட்ரி ஆனதும், காவலுக்கு மூணு முரட்டு ஆளுங்க கையில ஆயுதத்தோட வெளிய நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க. அவனுங்க கண்ணுல சிக்காம, நிழலோட நிழலாப் பதுங்கிப் பதுங்கி மெதுவா உள்ளே போனேன்.
அப்ப உள்ளே இருந்து ஒரு பொண்ணோட அலறல் சத்தம் ரொம்பப் பயங்கரமா கேட்டுச்சு. அந்த அலறல் சத்தம் ரொம்பப் பக்கத்துல இருந்துதான் வருதுனு புரிஞ்சது. யாருடா இப்படி உசுரு போற மாதிரி கத்துறாங்கனு எனக்கே ஒரு பக்கம் உடம்பு நடுங்க ஆரம்பிச்சுருச்சு. அந்தச் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கிச்
சத்தமில்லாம நடந்து போய், அங்க இருந்த ஒரு பெரிய தூணுக்குப் பின்னாடி நின்னு, என்ன நடக்குதுனு கவனிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல நான் பார்த்த காட்சி என் ரத்தத்தையே உறைய வெச்சுருச்சு. அங்கே லதா, பூரணி, பூஜா மூணு பேரும் தரையில விழுந்து, புடவையெல்லாம் கலைஞ்சு உசுரு பயத்துல கதறி அழுதுகிட்டு இருந்தாங்க. இன்னொரு பக்கம், ஒரு மூலையில பீட்டரைக் கை, கால்களைக் கட்டி, நாயை மாதிரிப் போட்டு வெச்சிருந்தாங்க.
அப்போ லதா கையெடுத்துக் கும்பிட்டபடியே, "யாராவது இருக்கீங்களா? ப்ளீஸ் எங்களைக் காப்பாத்துங்க... நாங்க என்ன வேணாலும் தர்றோம், விட்டுடுங்கடா..."னு கதறினா.
அதுக்கு அங்க நின்ன ஒரு ரவுடிப் பொறுக்கி, வக்கிரமாச் சிரிச்சுகிட்டே, "கத்துடி... கத்துடி முண்ட! எவ்ளோ வேணாலும் தொண்டை கிழியக் கத்து... நீ கத்துறதைக் கேக்குறதுக்கு இங்க எவனும் வரமாட்டான். இப்போ ஒழுங்கு மரியாதையா நீயே உன் சேலையை அவுத்துப் போடு... அப்புறம் நாங்க அனுபவிக்குறதைச் சத்தம்போடாம கம்முனு வாங்கிக்கோ!"னு மிரட்டுனான்.
அப்போ இன்னொருத்தன் இடையில புகுந்து, "டேய் மச்சி, இருடா... நான் தான்டா மொதல்ல அவளைத் டேஸ்ட் பண்ணுவேன். அவளை முழுசா உறிஞ்சி எடுத்ததுக்கு அப்புறம், நீ வெச்சுக்கோடா,"னு கேவலமாச் சொன்னான்.
முதல் ஆளு விடாம, "டேய், எப்பப் பாத்தாலும் நீயே தான்டா நல்ல சரக்கெல்லாம் மொதல்ல முந்திக்கிற... இன்னைக்கு நான் தான்டா இவளைப் போட்டுத் தள்ளுவேன். இவளோட அந்த உடம்பைப் பார்டா... எம்புட்டு வெள்ளையா, அந்தச் சாமுத்திரிகா லட்சணத்துல வடிச்சு வெச்ச சிலை மாதிரி எப்படி உப்பிப் போய் இருக்கானு! இவளை நான் தான்டா இன்னைக்குச் சின்னாபின்னம் ஆக்குவேன்!"னு வெறியோட லதாவைப் பாத்துச் சொன்னான்.
அப்பதான் பின்னாடி இருந்து ஒரு உருவம் முன்னாடி வந்துச்சு. அது அரவிந்த்!
அரவிந்த் ஒரு குரூரமான சிரிப்போட, "டேய் முட்டாப் பசங்களா... ரெண்டு பேரும் எதுக்குடா இதுக்குச் சண்டை போடுறீங்க? நீங்க ரெண்டு பேரும் மொதல்ல அந்த லதாவையும், பூரணியையும் ஆளுக்கு ஒருத்தியாப் பாத்துக்கோங்க..." என்று சொல்லிவிட்டு, நடுங்கிக்கொண்டிருந்த பூஜாவைப் பார்த்தான்.
"அப்புறம் நாங்க எல்லாரும் ஒண்ணாச் சேர்ந்து, இவளைச் செதச்சு, இவ மானத்தைக் கிழிச்சுத் தொங்கவிடுவோம்டா!" என்று கர்ஜித்தான். இதைக்கேட்ட அந்த மூன்று பெண்களும் உறைந்து போய் அலறினார்கள்.
அந்தப் பழைய குடோனுக்குள்ள காத்து அப்படியே உறைஞ்சுப் போய் கிடந்துச்சு. ஆனா அந்த மூணு பொண்ணுங்களோட இதயத் துடிப்பு மட்டும் அந்த இடத்தையே அதிர வைக்கிற அளவுக்குச் சத்தமா இருந்துச்சு. தூணுக்குப் பின்னாடி மறைஞ்சு நின்னுக்கிட்டு இருந்த கிஷோருக்கு ரத்தம் கொதிச்சு மூளைக்கு ஏறுச்சு. அவனுக்குள்ள ஒரு பக்கம் ஆத்திரம், பூரணி அங்கே மரண பயத்துல நடுங்கிக்கிட்டு இருக்கா.
அப்போ அந்த கும்பல்ல இருந்த ஒருத்தன் எச்சில முழுங்கிட்டு, வக்கிரம் வழியப் பேச ஆரம்பிச்சான்.
"டேய்... போன வாரம் அந்த சேட்டு வீட்டுப் பொண்ணுங்களை குரூப்பா வச்சு கும்முனோம்ல... அதே மாதிரி இன்னைக்கு இந்த மூணு பேரையும் மொத்தமா வச்சு ஒரு கை பாத்துருவோம்டா. இவளுங்களைப் பார்த்தா பெரிய கோடீஸ்வர வீட்டுப் பொண்ணுங்க மாதிரி தெரியுதே... ப்ப்பா... என்ன கலருடா இவளுங்க! அப்படியே பாலுல செஞ்ச பொம்மை மாதிரி பளபளன்னு இருக்காளுங்க. போர்ன் வீடியோவுல வர்ற வெள்ளைக்காரிங்க மாதிரியே இருக்காளுங்கடா!"னு சொல்லி அப்படியே கண்ணாலேயே அவங்களை மேய்ச்சான்.
இன்னொருத்தன் தன் பேண்ட் மேலேயே கை வச்சுட்டு, "இன்னைக்கு நம்மளோட முரட்டுத் தடி இந்த வெள்ளைக்காரிங்களை ஓத்துக்கிழிச்சு சொர்க்கத்தை அடையப்போகுது. இவளுங்க உடம்புல இருந்து எம்புட்டு வாசனை வருது பார்டா! சென்ட்டும், காமமும் கலந்த அந்த வாசனைக்கே என் சுண்ணி விர்ருன்னு எழுந்து நிக்குது. இத்தனை நாளா, குளிக்காம எவன் எவன் கூடயோ படுத்து எந்திரிக்கிற பஜாரி முண்டைங்களைத்தானே ஓத்தோம்... ஆனா இன்னைக்கு இந்தப் பணக்காரச் சிறுக்கிகளோட புண்டையையும் குண்டியையும் கிழிக்குறதுல ஒரு தனி கிக் இருக்கும்டா. அதான்டா சொல்றேன், சண்டை போடாம பொறுமையா இந்த மூணு பேரையும் வச்சுச் செஞ்சு விடுவோம். இங்க எவன் நம்மளைக் கேக்கப்போறான்?"னு ஒரு கொடூரமான முடிவோடு சொன்னான்.
அவன் பேசப்பேச லதா, பூரணி, பூஜா மூணு பேருக்கும் உசிரு போயிட்டு வந்துச்சு. அந்தப் பேச்சுல இருந்த வக்கிரம் அவங்க உடம்பை அப்படியே கூச வச்சுது. லதாவோட உடம்புல பயத்துல வேர்வை வழிஞ்சு, அவங்க கட்டியிருந்த புடவையே நனைய ஆரம்பிச்சது.
அதுக்கு முதல் ஆளு, "டேய் வாயை மூடுடா! இந்த குளிருல, பெட் கூட இல்லாம ராத்திரி பூரா இவளுங்களை ஓக்குற அளவுக்கு நமக்கு டைம் இல்லடா. வேகமா முடிச்சுட்டு கௌம்பணும்,"னு சொல்ல,
ரெண்டாவது ஆளு அவசரப்பட்டான். "அட சும்மா இருங்கடா! இப்போ என்னை ஓக்க விடுறீங்களா, இல்ல இப்படியே பேசிட்டே இருக்கப்போறீங்களா?"னு சொல்லிக்கிட்டே அவங்களை நோக்கி ஒரு அடி முன்னாடி வந்தான்.
அப்போ பூஜா, கை கால்கள் நடுங்க, "ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் எங்களை விட்டுடுங்க... உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் வேணும்னாலும் சொல்லுங்க, நான் என் அப்பாகிட்ட சொல்லித் தர்றேன். அவரோட உயிரே நாங்கதான். ஆனா எங்க கற்பைச் சூறையாடாதீங்க... ப்ளீஸ் எங்களை விட்டுடுங்க!"னு கதறி அழுதா. அவளோட கண்ணீர் கன்னத்துல வழிஞ்சு அந்த இடமே சோகமா மாறுச்சு.
ஆனா அந்த ரவுடிப் பயலுக மனசுல இரக்கம் கிடையாது. முதல் ஆளு சிரிச்சுக்கிட்டே, "ஹாஹாஹா... இப்படி ஒரு சூப்பரான சரக்கு இன்னைக்குத்தான்டா கிடைச்சிருக்கு, இவளைப் போய் விட்டுடச் சொல்றியே? நீ கவலைப்படாதடி, முதல்ல உங்க மூணு பேரோட புண்டையையும் ஓத்து பொளப்போம், அப்புறம் உங்க வீட்ல இருந்து பணமும் கறப்போம்,"னு சொல்லிட்டு, மின்னல் வேகத்துல லதாவைப் பிடிச்சுத் தள்ளி கீழ போட்டான். அவங்க ஏற்கனவே அங்கே ஒரு பழைய பாயை விரிச்சு வச்சிருந்தாங்க.
அந்த அழுக்குத் தரையில லதா விழுந்ததும், அவங்களோட உடம்பு ஒருமுறை குலுங்கி அடங்குச்சு. ரெண்டாவது ஆளு லதா கையை முரட்டுத்தனமாப் பிடிச்சுக்கிட்டான். அவனோட விரல்கள் அவங்களோட மென்மையான கையில அமுங்கித் தழும்பை உண்டாக்குச்சு. லதா அவன்கிட்ட இருந்து தப்பிக்கத் துடிச்சாங்க, ஆனா அந்த ஆம்பளைங்க பலத்துக்கு முன்னாடி அவங்களால ஒன்னும் பண்ண முடியல.
பூஜா கத்துனா, "டேய் என் அம்மாவை விட்டுடுங்கடா! இது சரியில்ல சொல்லிட்டேன், என் அப்பாவுக்கு இது தெரிஞ்சா உங்க நாலு பேரையும் உயிரோட விடமாட்டாருடா!"னு ஆவேசமா மிரட்டுனா.
இதைக் கேட்டதும் அந்த முதல் ஆளு அவளை ஒரு நக்கல் பார்வை பார்த்தான். "ஏய், இந்த இளசான பொண்ணு உனக்கு அம்மாவா? இதை நாங்க நம்பணும்னு சொல்றியா? அப்புறம் உன் அப்பன் யாருன்னு எங்களுக்கு என்னடி கவலை? நாங்க இந்த ஸ்டேட் ஆளுங்களே கிடையாது, உன் அப்பன் எப்படி எங்களைப் பிடிப்பான்?"னு கேலி பண்ணான். அவங்களுக்கு கந்தசாமியோட பவர் என்னனு தெரியல, இல்ல தெரிஞ்சும் அந்த வெறியில இருந்தாங்க.
பூஜா விடாம, "டேய், இவங்க என் அம்மாடா! முதல்ல அவங்களை விடுடா, நீங்க எந்த ஊருக்காரங்களா இருந்தாலும் தப்பிக்க முடியாது, ஞாபகம் வச்சுக்கோ!"னு மிரட்டல் தொனியில பேசுனா.
அப்போ அங்க இருந்த அரவிந்த், பொறுமை இழந்து கத்துனான். "ஏய் எங்களுக்கே மிரட்டல் விடுறியா? உங்களை முதல்ல ஒரு வழி பண்ணிட்டு, இந்தக் குடோன்லயே கொன்று புதைச்சிட்டுப் போயிட்டே இருப்போம், புரிஞ்சதா?"னு சொல்லவும், பூஜாவோட வாயே அடைச்சுப்போச்சு. அந்த 'கொன்று புதைப்போம்'ங்கிற வார்த்தை அவளை அப்படியே நடுங்க வச்சுது.
"அதான் பார்த்தேன், இம்புட்டு இளசான சரக்கு எப்படி உனக்கு அம்மாவா இருக்க முடியும்னு யோசிச்சேன்! அப்போ உங்க அப்பன் பெரிய காமப் பிரியனா இருப்பான் போல, அதான் இப்படி ஒரு இளசான, முறுக்கான ஃபிகரைக் கல்யாணம் பண்ணிருக்கான்... வயசானாலும் இவளோட இந்த உடம்பு இன்னும் நல்லா வழுவழுன்னு, கும்முனுதான் இருக்கு,"னு சொல்லிக்கிட்டே, லதாவோட சேலையை ஒரே இழுப்பா இழுத்து அவிழ்த்து பக்கத்துல வீசுனான்.
பூரணியும், பூஜாவும் அலறுனாங்க. லதா உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு அணுவும் பயத்துலையும் அவமானத்துலையும் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. மறைஞ்சு நின்ன கிஷோருக்குக் கண்கள் சிவந்து, கை விரல்கள் தூணைக் கீற ஆரம்பிச்சது...
என்ன நடக்கப்போகுதுன்னு தெரியாம அந்த இடமே ஒரு நரகமா மாறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
பங்களா வீட்டின் பாத்ரூமிற்குள் அடைபட்டுக் கிடந்த கிஷோருக்கு ஒரு பக்கம் ஏமாற்றம், இன்னொரு பக்கம் செம கடுப்பு. 'கையில கிடைச்ச வாய்ப்பு இப்படி நழுவிப் போச்சே'னு மனசுக்குள்ளேயே பொருமிக் கொண்டிருந்தான். நேரம் ஆக ஆக அவனுக்குப் பொறுமை போனது. உடனே தன் மொபைலை எடுத்து, வீட்டின் வேலைக்காரி பத்மாவுக்கு போன் போட்டான்.
"ஹலோ பத்மா... நான் பூரணி ரூம்ல தான் இருக்கேன். யாரோ வெளிய தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டாங்க, வந்து கொஞ்சம் கதவைத் தொறந்து விடு," என்று குரலைத் தாழ்த்தி, சாதாரணமாகச் சொல்வது போல் சொன்னான்.
சில நிமிடங்களில் மாடியேறி வந்த பத்மா, பூரணியின் ரூம் கதவைத் திறந்து, பாத்ரூம் கதவையும் திறந்தாள். உள்ளே இருந்து வெளியே வந்த கிஷோர், முகத்தில் எந்தச் சலனமும் இல்லாமல்,
"எல்லாரும் எங்க போயிருக்காங்க? வீட்டில ஒரே சைலண்டா இருக்கு?" என்று ஒன்றும் தெரியாதவன் போல் விசாரித்தான்.
அதற்கு பத்மா, "எல்லாரும் ஒண்ணா சேர்ந்து ஷாப்பிங் மாலுக்குப் போயிருக்காங்க ," என்றாள்.
"அப்படியா... சரி, எனக்கு ஒரு ஆப்பிள் ஜூஸ் போட்டு எடுத்துட்டு வா," என்று பத்மாவுக்கு ஆர்டர் போட்டுவிட்டு, தன் பாக்கெட்டில் இருந்த சிகரெட்டை எடுத்துக்கொண்டு, ஒரு தம் அடிக்கலாம் என வீட்டின் தோட்டத்துப் பக்கமாகச் சென்றான்.
தோட்டத்தில் ஒரு மரத்தடியில் நின்றுகொண்டு, சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்துப் புகையை உள்ளிழுத்து வெளியே விட்டான் கிஷோர். பூரணியின் நினைப்புதான் அவன் மூளைக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
அப்போது அவனது மொபைல் வைப்ரேட் ஆனது. ஸ்கிரீனில் 'பீட்டர்' என்ற பெயர் ஒளிர்ந்தது. எப்பவும் ஆடியோ கால் மட்டும் பண்ற பீட்டர், இன்னைக்கு என்னடா வீடியோ கால் பண்றான்? என்று ஒரு நொடி யோசித்தபடியே டக்கென்று காலை அட்டென்ட் செய்தான்.
ஸ்கிரீனில் தெரிந்த காட்சியைக் கண்டதும் கிஷோரின் இதயம் ஒரு நிமிடம் அப்படியே நின்று துடித்தது. அவன் கையில் இருந்த சிகரெட் கீழே விழுந்தது.
அந்த வீடியோவில் முகம் சரிவரத் தெரியாத சில முரட்டு ஆட்கள் லதாவையும், அவனது காதலி பூரணியையும் காரிலிருந்து வெளியே தரதரவென ரோட்டில் இழுத்துப் போய்க் கொண்டிருந்தார்கள். "விடுங்கடா... ப்ளீஸ் விடுங்கடா..." என அவர்கள் கதறும் சத்தம் வீடியோவில் கேட்டது. கேமரா சட்டென்று இன்னொரு பக்கம் திரும்பியது. அங்கே பீட்டரின் கழுத்தில் ஒரு பெரிய பட்டாக்கத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தது. பீட்டரின் முகம் பயத்தில் வெளிறிப் போய், தொண்டையிலிருந்து ரத்தம் கசியும் நிலையில் இருந்தான்.
"மச்சான்..." என்று பீட்டர் ஏதோ சொல்ல வருவதற்குள், போன் தடாலெனக் கட் ஆனது. ஆனால், கால் கட் ஆவதற்கு முன் பீட்டரின் மொபைலில் இருந்து லைவ் லொகேஷன் கிஷோரின் வாட்ஸ்அப்பிற்கு வந்து சேர்ந்தது.
கிஷோருக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி வெடவெடத்துப் போனது, பிறகு பதற்றத்தில் மூச்சு வாங்கியபடியே வீட்டை நோக்கி ஓடினான்.
"பத்மா! ஏய் பத்மா... ஐயாகிட்ட போன் போட்டு உடனே சொல்லு... அம்மாவுக்கும் பூரணிக்கும் ஏதோ பிரச்சனை, கடத்திட்டாங்கனு சொல்லு... நான் கிளம்புறேன்!" என்று கத்திவிட்டு, அங்கிருந்த தன் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு மின்னல் வேகத்தில் புறப்பட்டான்.
கிஷோரின் பார்வையில்...
என்னோட பைக்குல, நெஞ்சு 'திக் திக்'னு அடிக்க, செம பதட்டத்தோட போயிட்டு இருந்தேன். டைம் ஆக ஆகப் பொழுது சாஞ்சு, இருட்ட ஆரம்பிச்ச நேரம். பீட்டர் அனுப்புன அந்த லொகேஷனைத் தேடி என் வண்டி அப்படியே காத்துல பறந்துச்சு. மனசுக்குள்ள ஒரே தவிப்பு... பூரணிக்கு என்ன ஆச்சோ, அந்தப் பொறுக்கிப் பசங்க அவளை என்ன பண்ணாங்களோன்னு யோசிக்க யோசிக்க எனக்குப் பைத்தியமே புடிச்சிரும் போல இருந்துச்சு.
என் வண்டி அந்த லொகேஷனுக்குப் பக்கத்துல போய் நின்னுச்சு. சுத்திப் பாத்தா ஒரே இருட்டு, ஒரு நைட் எஃபெக்ட் ஃபில்டர் போட்ட மாதிரி இருட்டும், மங்கலான வெளிச்சமும் கலந்த ஒரு பயங்கரமான இடம் அது. அங்கே ஒரு பெரிய பழைய குடோன் ஒண்ணு இருந்துச்சு. வண்டியை ஸ்டார்ட் பண்ணி வெச்சிருந்தா சத்தம் கேட்டுடும்னு, கொஞ்சம் தள்ளியே சத்தமில்லாம வண்டியை நிப்பாட்டிட்டு, ஒரு பெரிய காம்பவுண்ட் செவுத்தைப் பாத்து ஏறி, குதிச்சு உள்ளே போனேன்.
உள்ளே என்ட்ரி ஆனதும், காவலுக்கு மூணு முரட்டு ஆளுங்க கையில ஆயுதத்தோட வெளிய நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க. அவனுங்க கண்ணுல சிக்காம, நிழலோட நிழலாப் பதுங்கிப் பதுங்கி மெதுவா உள்ளே போனேன்.
அப்ப உள்ளே இருந்து ஒரு பொண்ணோட அலறல் சத்தம் ரொம்பப் பயங்கரமா கேட்டுச்சு. அந்த அலறல் சத்தம் ரொம்பப் பக்கத்துல இருந்துதான் வருதுனு புரிஞ்சது. யாருடா இப்படி உசுரு போற மாதிரி கத்துறாங்கனு எனக்கே ஒரு பக்கம் உடம்பு நடுங்க ஆரம்பிச்சுருச்சு. அந்தச் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கிச்
சத்தமில்லாம நடந்து போய், அங்க இருந்த ஒரு பெரிய தூணுக்குப் பின்னாடி நின்னு, என்ன நடக்குதுனு கவனிக்க ஆரம்பிச்சேன்.
அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல நான் பார்த்த காட்சி என் ரத்தத்தையே உறைய வெச்சுருச்சு. அங்கே லதா, பூரணி, பூஜா மூணு பேரும் தரையில விழுந்து, புடவையெல்லாம் கலைஞ்சு உசுரு பயத்துல கதறி அழுதுகிட்டு இருந்தாங்க. இன்னொரு பக்கம், ஒரு மூலையில பீட்டரைக் கை, கால்களைக் கட்டி, நாயை மாதிரிப் போட்டு வெச்சிருந்தாங்க.
அப்போ லதா கையெடுத்துக் கும்பிட்டபடியே, "யாராவது இருக்கீங்களா? ப்ளீஸ் எங்களைக் காப்பாத்துங்க... நாங்க என்ன வேணாலும் தர்றோம், விட்டுடுங்கடா..."னு கதறினா.
அதுக்கு அங்க நின்ன ஒரு ரவுடிப் பொறுக்கி, வக்கிரமாச் சிரிச்சுகிட்டே, "கத்துடி... கத்துடி முண்ட! எவ்ளோ வேணாலும் தொண்டை கிழியக் கத்து... நீ கத்துறதைக் கேக்குறதுக்கு இங்க எவனும் வரமாட்டான். இப்போ ஒழுங்கு மரியாதையா நீயே உன் சேலையை அவுத்துப் போடு... அப்புறம் நாங்க அனுபவிக்குறதைச் சத்தம்போடாம கம்முனு வாங்கிக்கோ!"னு மிரட்டுனான்.
அப்போ இன்னொருத்தன் இடையில புகுந்து, "டேய் மச்சி, இருடா... நான் தான்டா மொதல்ல அவளைத் டேஸ்ட் பண்ணுவேன். அவளை முழுசா உறிஞ்சி எடுத்ததுக்கு அப்புறம், நீ வெச்சுக்கோடா,"னு கேவலமாச் சொன்னான்.
முதல் ஆளு விடாம, "டேய், எப்பப் பாத்தாலும் நீயே தான்டா நல்ல சரக்கெல்லாம் மொதல்ல முந்திக்கிற... இன்னைக்கு நான் தான்டா இவளைப் போட்டுத் தள்ளுவேன். இவளோட அந்த உடம்பைப் பார்டா... எம்புட்டு வெள்ளையா, அந்தச் சாமுத்திரிகா லட்சணத்துல வடிச்சு வெச்ச சிலை மாதிரி எப்படி உப்பிப் போய் இருக்கானு! இவளை நான் தான்டா இன்னைக்குச் சின்னாபின்னம் ஆக்குவேன்!"னு வெறியோட லதாவைப் பாத்துச் சொன்னான்.
அப்பதான் பின்னாடி இருந்து ஒரு உருவம் முன்னாடி வந்துச்சு. அது அரவிந்த்!
அரவிந்த் ஒரு குரூரமான சிரிப்போட, "டேய் முட்டாப் பசங்களா... ரெண்டு பேரும் எதுக்குடா இதுக்குச் சண்டை போடுறீங்க? நீங்க ரெண்டு பேரும் மொதல்ல அந்த லதாவையும், பூரணியையும் ஆளுக்கு ஒருத்தியாப் பாத்துக்கோங்க..." என்று சொல்லிவிட்டு, நடுங்கிக்கொண்டிருந்த பூஜாவைப் பார்த்தான்.
"அப்புறம் நாங்க எல்லாரும் ஒண்ணாச் சேர்ந்து, இவளைச் செதச்சு, இவ மானத்தைக் கிழிச்சுத் தொங்கவிடுவோம்டா!" என்று கர்ஜித்தான். இதைக்கேட்ட அந்த மூன்று பெண்களும் உறைந்து போய் அலறினார்கள்.
அந்தப் பழைய குடோனுக்குள்ள காத்து அப்படியே உறைஞ்சுப் போய் கிடந்துச்சு. ஆனா அந்த மூணு பொண்ணுங்களோட இதயத் துடிப்பு மட்டும் அந்த இடத்தையே அதிர வைக்கிற அளவுக்குச் சத்தமா இருந்துச்சு. தூணுக்குப் பின்னாடி மறைஞ்சு நின்னுக்கிட்டு இருந்த கிஷோருக்கு ரத்தம் கொதிச்சு மூளைக்கு ஏறுச்சு. அவனுக்குள்ள ஒரு பக்கம் ஆத்திரம், பூரணி அங்கே மரண பயத்துல நடுங்கிக்கிட்டு இருக்கா.
அப்போ அந்த கும்பல்ல இருந்த ஒருத்தன் எச்சில முழுங்கிட்டு, வக்கிரம் வழியப் பேச ஆரம்பிச்சான்.
"டேய்... போன வாரம் அந்த சேட்டு வீட்டுப் பொண்ணுங்களை குரூப்பா வச்சு கும்முனோம்ல... அதே மாதிரி இன்னைக்கு இந்த மூணு பேரையும் மொத்தமா வச்சு ஒரு கை பாத்துருவோம்டா. இவளுங்களைப் பார்த்தா பெரிய கோடீஸ்வர வீட்டுப் பொண்ணுங்க மாதிரி தெரியுதே... ப்ப்பா... என்ன கலருடா இவளுங்க! அப்படியே பாலுல செஞ்ச பொம்மை மாதிரி பளபளன்னு இருக்காளுங்க. போர்ன் வீடியோவுல வர்ற வெள்ளைக்காரிங்க மாதிரியே இருக்காளுங்கடா!"னு சொல்லி அப்படியே கண்ணாலேயே அவங்களை மேய்ச்சான்.
இன்னொருத்தன் தன் பேண்ட் மேலேயே கை வச்சுட்டு, "இன்னைக்கு நம்மளோட முரட்டுத் தடி இந்த வெள்ளைக்காரிங்களை ஓத்துக்கிழிச்சு சொர்க்கத்தை அடையப்போகுது. இவளுங்க உடம்புல இருந்து எம்புட்டு வாசனை வருது பார்டா! சென்ட்டும், காமமும் கலந்த அந்த வாசனைக்கே என் சுண்ணி விர்ருன்னு எழுந்து நிக்குது. இத்தனை நாளா, குளிக்காம எவன் எவன் கூடயோ படுத்து எந்திரிக்கிற பஜாரி முண்டைங்களைத்தானே ஓத்தோம்... ஆனா இன்னைக்கு இந்தப் பணக்காரச் சிறுக்கிகளோட புண்டையையும் குண்டியையும் கிழிக்குறதுல ஒரு தனி கிக் இருக்கும்டா. அதான்டா சொல்றேன், சண்டை போடாம பொறுமையா இந்த மூணு பேரையும் வச்சுச் செஞ்சு விடுவோம். இங்க எவன் நம்மளைக் கேக்கப்போறான்?"னு ஒரு கொடூரமான முடிவோடு சொன்னான்.
அவன் பேசப்பேச லதா, பூரணி, பூஜா மூணு பேருக்கும் உசிரு போயிட்டு வந்துச்சு. அந்தப் பேச்சுல இருந்த வக்கிரம் அவங்க உடம்பை அப்படியே கூச வச்சுது. லதாவோட உடம்புல பயத்துல வேர்வை வழிஞ்சு, அவங்க கட்டியிருந்த புடவையே நனைய ஆரம்பிச்சது.
அதுக்கு முதல் ஆளு, "டேய் வாயை மூடுடா! இந்த குளிருல, பெட் கூட இல்லாம ராத்திரி பூரா இவளுங்களை ஓக்குற அளவுக்கு நமக்கு டைம் இல்லடா. வேகமா முடிச்சுட்டு கௌம்பணும்,"னு சொல்ல,
ரெண்டாவது ஆளு அவசரப்பட்டான். "அட சும்மா இருங்கடா! இப்போ என்னை ஓக்க விடுறீங்களா, இல்ல இப்படியே பேசிட்டே இருக்கப்போறீங்களா?"னு சொல்லிக்கிட்டே அவங்களை நோக்கி ஒரு அடி முன்னாடி வந்தான்.
அப்போ பூஜா, கை கால்கள் நடுங்க, "ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் எங்களை விட்டுடுங்க... உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் வேணும்னாலும் சொல்லுங்க, நான் என் அப்பாகிட்ட சொல்லித் தர்றேன். அவரோட உயிரே நாங்கதான். ஆனா எங்க கற்பைச் சூறையாடாதீங்க... ப்ளீஸ் எங்களை விட்டுடுங்க!"னு கதறி அழுதா. அவளோட கண்ணீர் கன்னத்துல வழிஞ்சு அந்த இடமே சோகமா மாறுச்சு.
ஆனா அந்த ரவுடிப் பயலுக மனசுல இரக்கம் கிடையாது. முதல் ஆளு சிரிச்சுக்கிட்டே, "ஹாஹாஹா... இப்படி ஒரு சூப்பரான சரக்கு இன்னைக்குத்தான்டா கிடைச்சிருக்கு, இவளைப் போய் விட்டுடச் சொல்றியே? நீ கவலைப்படாதடி, முதல்ல உங்க மூணு பேரோட புண்டையையும் ஓத்து பொளப்போம், அப்புறம் உங்க வீட்ல இருந்து பணமும் கறப்போம்,"னு சொல்லிட்டு, மின்னல் வேகத்துல லதாவைப் பிடிச்சுத் தள்ளி கீழ போட்டான். அவங்க ஏற்கனவே அங்கே ஒரு பழைய பாயை விரிச்சு வச்சிருந்தாங்க.
அந்த அழுக்குத் தரையில லதா விழுந்ததும், அவங்களோட உடம்பு ஒருமுறை குலுங்கி அடங்குச்சு. ரெண்டாவது ஆளு லதா கையை முரட்டுத்தனமாப் பிடிச்சுக்கிட்டான். அவனோட விரல்கள் அவங்களோட மென்மையான கையில அமுங்கித் தழும்பை உண்டாக்குச்சு. லதா அவன்கிட்ட இருந்து தப்பிக்கத் துடிச்சாங்க, ஆனா அந்த ஆம்பளைங்க பலத்துக்கு முன்னாடி அவங்களால ஒன்னும் பண்ண முடியல.
பூஜா கத்துனா, "டேய் என் அம்மாவை விட்டுடுங்கடா! இது சரியில்ல சொல்லிட்டேன், என் அப்பாவுக்கு இது தெரிஞ்சா உங்க நாலு பேரையும் உயிரோட விடமாட்டாருடா!"னு ஆவேசமா மிரட்டுனா.
இதைக் கேட்டதும் அந்த முதல் ஆளு அவளை ஒரு நக்கல் பார்வை பார்த்தான். "ஏய், இந்த இளசான பொண்ணு உனக்கு அம்மாவா? இதை நாங்க நம்பணும்னு சொல்றியா? அப்புறம் உன் அப்பன் யாருன்னு எங்களுக்கு என்னடி கவலை? நாங்க இந்த ஸ்டேட் ஆளுங்களே கிடையாது, உன் அப்பன் எப்படி எங்களைப் பிடிப்பான்?"னு கேலி பண்ணான். அவங்களுக்கு கந்தசாமியோட பவர் என்னனு தெரியல, இல்ல தெரிஞ்சும் அந்த வெறியில இருந்தாங்க.
பூஜா விடாம, "டேய், இவங்க என் அம்மாடா! முதல்ல அவங்களை விடுடா, நீங்க எந்த ஊருக்காரங்களா இருந்தாலும் தப்பிக்க முடியாது, ஞாபகம் வச்சுக்கோ!"னு மிரட்டல் தொனியில பேசுனா.
அப்போ அங்க இருந்த அரவிந்த், பொறுமை இழந்து கத்துனான். "ஏய் எங்களுக்கே மிரட்டல் விடுறியா? உங்களை முதல்ல ஒரு வழி பண்ணிட்டு, இந்தக் குடோன்லயே கொன்று புதைச்சிட்டுப் போயிட்டே இருப்போம், புரிஞ்சதா?"னு சொல்லவும், பூஜாவோட வாயே அடைச்சுப்போச்சு. அந்த 'கொன்று புதைப்போம்'ங்கிற வார்த்தை அவளை அப்படியே நடுங்க வச்சுது.
"அதான் பார்த்தேன், இம்புட்டு இளசான சரக்கு எப்படி உனக்கு அம்மாவா இருக்க முடியும்னு யோசிச்சேன்! அப்போ உங்க அப்பன் பெரிய காமப் பிரியனா இருப்பான் போல, அதான் இப்படி ஒரு இளசான, முறுக்கான ஃபிகரைக் கல்யாணம் பண்ணிருக்கான்... வயசானாலும் இவளோட இந்த உடம்பு இன்னும் நல்லா வழுவழுன்னு, கும்முனுதான் இருக்கு,"னு சொல்லிக்கிட்டே, லதாவோட சேலையை ஒரே இழுப்பா இழுத்து அவிழ்த்து பக்கத்துல வீசுனான்.
பூரணியும், பூஜாவும் அலறுனாங்க. லதா உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு அணுவும் பயத்துலையும் அவமானத்துலையும் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது. மறைஞ்சு நின்ன கிஷோருக்குக் கண்கள் சிவந்து, கை விரல்கள் தூணைக் கீற ஆரம்பிச்சது...
என்ன நடக்கப்போகுதுன்னு தெரியாம அந்த இடமே ஒரு நரகமா மாறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)