Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

----------------
Part 162 - 1:
----------------

அந்த முதல் ஹூக் அதோட வளையத்துல இருந்து கழண்டு வெளிய வந்துச்சு.

'க்ளிக்...' னு கேட்ட அந்தச் சின்னச் சத்தம், ஏதோ வெடி வெடிச்ச மாதிரி என் காதுல கேட்டுச்சு.

அந்த முதல் ஹூக் கழண்ட அடுத்த செகண்ட், அந்த டைட்டான ஜாக்கெட்... லேசா ரெண்டா விலகுச்சு.

ரொம்ப நாளா அடைச்சு வெச்சிருந்த ஒரு கதவு லேசாத் திறந்த மாதிரி, அந்த மெல்லிசான ஜாக்கெட்டுக்கு நடுவுல ஒரு சின்ன விளிம்பு உருவாச்சு.

அந்த விளிம்பு வழியா... நான் உள்ள போட்டிருந்த அந்த பிராவோட மேல் பகுதியும், லேஸும் அப்பட்டமா வெளிய எட்டிப் பாத்துச்சு.

அந்தப் பிராவுக்கு நடுவுல, என்னோட ரெண்டு முலைகளும் ஒட்டி உரசி உருவாக்குன அந்த பிளவு... 

இப்போ அவனோட பசியான கண்களுக்கு ஒரு சின்ன தீனி மாதிரி தெரிஞ்சது.

நான் என்னையறியாம ஒரு பெரிய மூச்சை அவ்ளோ சத்தமா உள்ளிழுத்தேன்.

"ஆஹ்..." னு நான் மூச்சு வாங்குன வேகத்துல, என்னோட நெஞ்சு அவ்ளோ அழகா மேலயும் கீழயும் ஏறி இறங்குச்சு.

நான் மூச்சு விடும்போதெல்லாம் என் முலைகள் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள முன்னும் பின்னும் துள்ளி ஆடுச்சு.

முதல் ஹூக் கழண்டதால, அந்த டைட்டான ஜாக்கெட் வெயிட்டும், மொத்த பிரஷரும் இப்போ நேரா அந்த ரெண்டாவது ஹூக் மேல போய் விழுந்துச்சு.

அந்த ரெண்டாவது ஹூக் இப்போ அவ்ளோ டைட்டாத் துணியை இழுத்துப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் முலைக்காம்புகள் வெக்கத்துலயும், சிலிர்ப்புலயும் விறைச்சுப் போய், அந்த மெல்லிய காட்டன் ஜாக்கெட்டைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி அவ்ளோ டைட்டா முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அந்தத் துணி அவ்ளோ ஸ்ட்ரெட்ச் ஆகி, என் முலைகளோட ஷேப்பை அப்படியே அச்சு வார்த்த மாதிரி காட்டுச்சு.

பிரகாஷ் அப்படியே இமைக்காம அந்தப் பிளவையே வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

அவனோட கண்கள்ல இருந்து ஒரு நெருப்பு தணல் வெளிய வர்ற மாதிரி எனக்குப் ஃபீல் ஆச்சு.

அவன் தொண்டைக்குழி லேசா ஏறி இறங்குச்சு.

'க்ளக்'னு அவன் தன் வறண்டு போன தொண்டையில எச்சிலை அவ்ளோ சத்தமா முழுங்குனான்.

அந்தச் சத்தம் என் காதுக்கு அவ்ளோ செக்ஸியா கேட்டுச்சு.

அவன் கண்கள்ல இப்போ ஒரு பயங்கரமான ஆச தெரிஞ்சது. ஆனா அதை மறைச்சுக்கிட்டு, அவன் ரொம்பச் சாமர்த்தியமா,  ஒரு பிளான் போட்டான்.

அந்த ரெண்டாவது ஹூக் டைட்டா இழுத்துப் பிடிச்சிருக்கதையே தனக்குச் சாதகமாப் பயன்படுத்திக்க அவன் முடிவு பண்ணான்.

அவன் முகத்துல அவ்ளோ இன்னசென்ட்டான ஒரு லுக்கைக் கொண்டு வந்தான். 

ஏதோ உலகத்துலயே அவன்தான் ரொம்ப நல்லவன் மாதிரி மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டான்.

அவன் கண்கள்ல கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி இருந்த அந்த வெறியை எல்லாம் ஒரு செகண்ட்ல அப்படியே மொத்தமா மறைச்சிட்டு, ஏதோ ஒன்னுமே தெரியாத ஒரு பச்சக் குழந்தை மாதிரி என் முகத்தைப் பார்த்து முழிச்சான். 

அவனோட அந்தத் திடீர் நடிப்பைப் பார்க்க எனக்கே ரொம்ப ஆச்சரியமா இருந்துச்சு. 

'இவன் எவ்ளோ நல்லா நடிக்கிறான் பாரு?'னு என் மனசு அவனோட அந்த ஆக்டிங்கைப் பார்த்து லேசாச் சிரிச்சுது.

"பவி... இங்க பாரு..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, என் மேல அவ்ளோ அக்கறை இருக்குற மாதிரி உருகிக் கூப்பிட்டான்.

நான் என் மூச்சை லேசா உள்ளிழுத்துக்கிட்டு, என் பார்வையை அவனோட முகத்துல பதிச்சேன். 

ஆனா அவன் என் கண்ணைப் பாக்கல. அவனோட பார்வை நேரா என் நெஞ்சுக்குக் கீழ, அந்த ரெண்டாவது ஹூக் இருக்குற இடத்தையே உத்துப் பாத்துட்டு இருந்துச்சு.

"என்னடா?" னு நான் லேசா மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே, என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

அவன் லேசாத் தன் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டான்.

"நான் அந்த முதல் ஹூக்கைக் கழட்டுனதும்... கீழ பாரு பவி..." னு அவன் என் பார்வையை என் நெஞ்சுப் பக்கமாத் திருப்புனான். 

"அந்த ரெண்டாவது ஹூக்குக்கு எவ்ளோ பிரஷர் போயிடுச்சு பாரு..."

அவன் சொல்லிக்கிட்டே, தன் வலது கையை லேசா முன்னாடி கொண்டு வந்தான்.

"அது எவ்ளோ டைட்டாத் துணியை இழுத்துப் பிடிச்சிருக்குனு உனக்கே தெரியுதா?" னு அவன் தன் ஆள்காட்டி விரலால என் நெஞ்சை உரசாம, கரெக்ட்டா ஒரு இன்ச் தூரத்துல இருந்து காட்டுனான்.

அவன் விரல் என் ஸ்கின்னுக்கு இவ்ளோ பக்கத்துல வந்ததும், அவனோட அந்த விரல் சூடு என் நெஞ்சுல அப்படியே அனலாப் பட்டுச்சு.

நான் என் பார்வையைக் லேசாக் கீழ இறக்கிப் பார்த்தேன். 

நிஜமாவே அது அவ்ளோ டைட்டாத் தான் இருந்துச்சு. 

முதல் ஹூக் கழண்டதால, அந்த ஜாக்கெட்டோட மொத்த வெயிட்டும் அந்த ரெண்டாவது ஹூக் மாட்டியிருந்த அந்தச் சின்ன நூல் வளையத்துல தான் தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு. 

என் முலைகள் ரெண்டும் முன்னாடி முட்டிக்கிட்டு நின்னதால, அந்த வளையம் எந்த நேரத்துலயும் பிஞ்சிட்டு வந்துடுமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ மெல்லிசா இழுத்துக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் சொல்றது நிஜம் தான். 

ஆனா அவன் எந்த நோக்கத்துக்காக இதைச் சொல்றான்னு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது. 

அதனால நான் அவனை இன்னும் கொஞ்சம் தவிக்க விட முடிவு பண்ணேன்.

"ஆமா... டைட்டாத் தான் இருக்கு... அதுக்கு இப்போ என்ன?" னு நான் ஒன்னுமே புரியாத மாதிரி, ரொம்ப கேஷுவலாப் பதில் சொன்னேன்.

நான் அவ்வளவு சாதாரணமாச் சொன்னதும், அவன் முகத்துல ஒரு சின்னப் பதற்றம் வந்துச்சு.

"அதுக்கு இப்போ என்னவா?" னு அவன் அதிர்ச்சியாகுற மாதிரி அவ்ளோ தத்ரூபமா நடிச்சான். "அது ரொம்பப் பாவம் பவி..."

"எது பாவம்? நானா? இல்ல அந்த ஹூக்கா?" னு நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே கிண்டல் பண்ணேன்.

"நீயும் தான், அந்த ஹூக்கும் தான் பவி... இப்டியே விட்டா அந்த பிரஷர் தாங்காம அந்த ஹூக் பிஞ்சிட்டு வந்துடும்..."

"நான் மூச்சு விடும்போதெல்லாம் அது பிஞ்சிடக் கூடாதுனு நான் தான் பயந்துட்டு இருக்கேன், உனக்கு என்னடா கவலை?" னு நான் அவனை மடக்குனேன்.

"இல்ல பவி, துணி அவ்ளோ இழுத்துக்கிட்டு இருக்கு பாரு... ஜாக்கெட்டே கிழிஞ்சிடும் போல புல் டென்ஷன்ல இருக்கு... அந்த நூல் எப்டி அறுந்து போயிடுமோங்குற நிலைமையில நிக்குதுனு பாரு..." னு அவன் ஒரு பெரிய பிட் போட்டான்.

"அதுக்கு நான் என்னடா பண்றது? கிழிஞ்சா எனக்கு தான நஷ்டம், உனக்கு என்ன இப்போ?" னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் வம்பிழுத்தேன். 

"புது ஜாக்கெட் தைக்க நீயாடா எனக்குக் காசு தரப் போற?" னு நான் லேசாக் குறுஞ்சிரிப்போட கேட்டேன்.

அவன் முகம் லேசாச் சிவந்து போச்சு. 

என் கிண்டலுக்கு என்ன பதில் சொல்றதுனு தெரியாம அவன் கைகளைப் பிசைஞ்சான்.

"அய்யோ... நான் ஜாக்கெட்ட பத்தி கவலைப்படல பவி..." னு அவன் லேசாத் திக்கினான்.

"பின்ன எதைப் பத்தி கவலைப்படுற?" னு நான் என் உதட்டை மடிச்சுக்கிட்டுக் கேட்டேன். 

"என் ஜாக்கெட் மேல இல்லாத அக்கறை, வேற எது மேல வந்துச்சு உனக்கு?"

"உனக்கு அவ்ளோ டைட்டா இருக்கே... அங்க பாரு, உன் ஸ்கின் அந்த இடத்துல லேசாச் சிவந்து போச்சு..." னு அவன் ஒரு புதுக் கதையை உருவாக்குனான். 

"உனக்கு மூச்சு விட அவ்ளோ கஷ்டமா இருக்குமேனு தான் பாக்குறேன்..."

'அடப்பாவி... நான் எவ்ளோ ஃப்ரீயா மூச்சு விட்டுட்டு இருக்கேன், இவனா எனக்கு மூச்சுத் திணறல் வர வைப்பான் போலயே'னு நான் மனசுக்குள்ள நினைச்சுக்கிட்டேன். 

அவனோட அந்தப் பொய்யான அக்கறையைப் பாக்க அவ்ளோ ரசனையா இருந்துச்சு.

"நான் வேணா... அந்த ரெண்டாவது ஹூக்கையும் லேசாப் கழட்டுட்டா?" னு அவன் ரொம்பப் பவ்யமா கேக்குற மாதிரி கேட்டான்.

நான் ஒன்னும் பேசாம அவனையே உத்துப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

"அதைக் கழட்டிட்டா அந்த டென்ஷன் ரிலீஸ் ஆகிடும்... துணியும் ஃப்ரீ ஆகிடும்... உனக்கும் கொஞ்சம் கம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கும்..." னு அவன் அவ்ளோ அக்கறையா, என் உசுரைக் காப்பாத்த வந்த பெரிய டாக்டர் மாதிரி பேசுனான்.

அவன் அப்படிப் பேசுனதும் எனக்குச் சிரிப்பு பொத்துக்கிட்டு வந்துச்சு.

அவன் என்ன ட்ரிக் பண்றான், அவனோட உள்நோக்கம் என்னனு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சிடுச்சு.

நான் என் முகத்துல ஒரு கள்ளச் சிரிப்பைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அடேய்... நீ அவ்ளோ பெரிய ஃப்ராடுடா..." னு நான் அவனைப் பார்த்துச் செல்லமாத் திட்டினேன்.

என் குரல்ல கோபத்தை விட, ஒரு கிண்டல் தான் அவ்ளோ அதிகமா இருந்துச்சு. 

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுச் சிரிப்பை அடக்க ட்ரை பண்ணேன். 

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. 

இவன் என் அழகைப் பாக்குறதுக்காக என்னவெல்லாம் ட்ரிக் பண்றான்னு நினைக்கும்போது எனக்கு அவ்ளோ ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

"நான் என்ன பவி ஃப்ராடு பண்ணேன்? நான் உன் கஷ்டத்தைப் பாத்துத் தான ஹெல்ப் பண்ணக் கேக்குறேன்?" னு அவன் இன்னும் தன் நடிப்பை விடல.

அவன் மூஞ்சிய அவ்ளோ பாவமா வெச்சுக்கிட்டான். 

"ஆமா... என் மூச்சுக்காத்து மேல உனக்கு அவ்ளோ பெரிய அக்கறை..." னு நான் லேசா என் தோள்பட்டையைச் சிலுப்பிக்கிட்டே ஒரு நக்கலான சிரிப்புச் சிரிச்சேன்.

நான் அப்படிச் சிலுப்புனதும், என் நெஞ்சு லேசா முன்னாடி வந்து அவனோட கண்ணை இன்னும் கொஞ்சம் உறுத்துச்சு. 

அந்தப் பிளவு கொஞ்சம் விரிஞ்சு மூடுச்சு. 

அவன் அதைப் பார்த்துட்டுச் சடன்னு ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ளிழுத்தான்.

"என்னைப் ஃப்ரீ ஆக்குறேன்னு சொல்லிட்டு... அந்த ரெண்டாவது ஹூக்கையும் கழட்டி உன் கண்ணுக்கு விருந்து வைக்கப் பாக்குறியா?" னு நான் அவனோட பிளானை ஓப்பனா உடைச்சேன்.

நான் அப்படிப் பச்சையாச் சொன்னதும், அவன் முகம் லேசாச் சிவந்து போச்சு. 

திருடன் போலீஸ்கிட்ட மாட்டுன மாதிரி அவன் திருதிருனு முழிச்சுக்கிட்டே, தன் கையைப் பிசைஞ்சான். 

 அவனோட அந்தத் தவிப்பு எனக்கு அவ்ளோ ரசனையா இருந்துச்சு.

"அய்யோ... சத்தியமா இல்லை பவி... நீ மூச்சு விடக் கஷ்டப்படுறியேனு தான் நான் கேட்டேன்..." னு அவன் லேசா முழிச்சான்.

"உனக்கு மூச்சு முட்டுறதைப் பாக்க எனக்கு அவ்ளோ கஷ்டமா இருக்கு பவி... அதான் ரிலீஸ் பண்ணலாம்னு நினைச்சேன்..." னு அவன் ஒரு புது டயலாக்கை விட்டுச் சமாளிக்க ட்ரை பண்ணான்.

"பொய் சொல்லாத பிரகாஷ்... உன் கண்ணு எங்க போகுதுனு நான் பாத்துட்டுத் தான் இருக்கேன்..." னு நான் என் பார்வையை அவனோட கண்கள் மேல நேராப் பதிச்சேன்.

"உன் வாய் தான் 'ஹெல்ப் பண்றேன், மூச்சு விடக் கஷ்டம்'னு உலக மகா நடிப்பு நடிக்குது... ஆனா உன் கண்ணு ஒரு செகண்ட் கூட என் முகத்தைப் பாக்கலையேடா... உன் பார்வை என் நெஞ்சை விட்டு நகரவே மாட்டேங்குதே..." னு நான் அவனைப் பிடிச்சுத் துருவுனேன்.

"நீ ரெண்டாவது ஹூக்கைக் கழட்டினா... இது இன்னும் கொஞ்சம் வெளிய தெரியும்..."

"இந்த ஜாக்கெட் இன்னும் கொஞ்சம் விலகி, உள்ள இருக்குறதுலாம் உனக்கு முழுசாத் தெரிஞ்சிடும்..."

"அதைப் பாக்கணும்னு தானடா இப்டி ஒரு கேவலமான பிளான் போடுற?" னு நான் அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

நான் இப்படி எந்த ஒளிவுமறைவும் இல்லாமச் சொன்னதைக் கேட்டு அவன் அப்படியே திகைச்சுப் போனான். 

"பிளான்லாம் இல்ல பவி... ப்ளீஸ்... என்னைத் தப்பா நினைக்காத... நான் நிஜமா அந்த டென்ஷன ரிலீஸ் பண்ணத் தான் கேட்டேன்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

அவனோட குரல் இப்போ கொஞ்சம் கரகரப்பா மாறுச்சு. 

அவன் அவ்ளோ தவிப்போட, அந்த வெளிச்சத்துல என் முகத்தைப் பார்த்தான். 

அவன் மூச்சுக்காத்து என் கழுத்துல அவ்ளோ சூடாப் பட்டுச்சு.

"ஓ... டென்ஷன ரிலீஸ் பண்ணப் போறியா? யாருக்குடா டென்ஷன்? எனக்கா இல்ல உனக்கா?" னு நான் அவனைப் பார்த்து ஒரு லுக் விட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொல்லிக்கிட்டே, என் பார்வையை லேசாக் கீழ இறக்கி, அவனோட அந்த இரும்பு ராடு மாதிரி விறைச்சுப் போயிருந்த லுங்கிப் புடைப்பைப் பார்த்துட்டு, மறுபடியும் அவனோட கண்ணைப் பார்த்தேன். 

என்னோட அந்தப் பார்வையே அவனுக்கு எல்லாத்தையும் புரிய வெச்சுது.

நான் அப்படிப் பச்சையாக் கேட்டதும் அவன் அப்படியே வாயடைச்சுப் போனான்.

அவனுக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. தன் வண்டவாளம் மொத்தமா தண்டவாளம் ஏறுனதை நினைச்சு அவன் அப்படியே உறைஞ்சு நின்னான். 

அவன் என்னைப் பார்த்து ஒரு வெக்கம், ஆச கலந்த ஒரு பார்வையைப் பார்த்தான்.

"அது... ரெண்டு பேருக்கும் தான் பவி..." னு அவன் தொண்டைக்குள்ளயே முனகினான்.

"அந்த ஜாக்கெட் உன்னை அவ்ளோ டைட்டா அழுத்துது... அதைப் பாக்கப் பாக்க எனக்கு இங்க அவ்ளோ டென்ஷனா ஏறுது..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா உண்மையை ஒத்துக்கிட்டான்.

அவன் அப்படி அப்பட்டமா ஒத்துக்கிட்டதும் கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

"உன் ஹெல்ப்லாம் வேணாம் பிரகாஷ்... ஒரு ஹூக் தான கழட்டுவேன்னு சொன்ன? அவ்ளோதான். முடிஞ்சுடுச்சு..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

நான் என் கையை லேசா முன்னாடி கொண்டு போய், என் நெஞ்சுக்குக் கிட்ட இருந்த அவனோட கையை லேசாத் தட்டி விட்டேன். 

அந்தத் தட்டுல எந்தக் கோபமும் இல்லை, வெறும் செல்லமான சீண்டல் தான் இருந்துச்சு.

நான் வெளிய அவனை இப்படித் திட்டிக்கிட்டு இருந்தாலும்... என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய சந்தோஷம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை என் டிரஸ்ஸைக் கழட்டுறதுக்காக இப்டி எல்லாம் பொய் சொல்லி, தவிச்சு நிக்கிறதைப் பாக்க எனக்கு அவ்ளோ கர்வமா இருந்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய சண்டை ஆரம்பிச்சுது.

'பவி... அவனைத் தடுத்து நிறுத்து... இதுக்கு மேல கழட்ட விட்டா நீ முழுசா மாட்டிக்கிடுவ...' னு என் நல்ல புத்தி என்னை எச்சரிச்சுது.

'ஆனா... அவன் கழட்டும்போது அவ்ளோ த்ரில்லா இருக்கே...'

'அவனோட அந்தச் சூடான விரல்கள், அந்த நடுக்கம்... அது என் நெஞ்சுல உரசும்போது... என் உடம்பெல்லாம் ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆகுதே...'

'இந்த டைட்டான ஜாக்கெட்டுக்குள்ள என் முலைகள் நிஜமாவே மூச்சு முட்டித் தவிக்குது... அதைக் கொஞ்சம் ரிலீஸ் பண்ணா எனக்கும் எவ்ளோ சுகமா இருக்கும்?' னு என் ஆசை என்னைத் தூண்டுச்சு.

என் முலைக்காம்புகள் அந்தப் பிராவுக்குள்ள அவ்ளோ விறைப்பா, 'என்னை வெளிய எடு'னு என் ஜாக்கெட்டோட சண்டை போட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் உதட்டை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"பவி... என்ன யோசிக்கிற? நான் கழட்டவா?" னு அவன் மறுபடியும் ரொம்பப் பவ்யமாக் கேட்டான்.

"ஒரு ஹூக் கழட்டினா... அடுத்தது மூணாவது ஹூக் டைட்டா இருக்குனு சொல்லுவ..."

"அப்படியே மொத்த ஜாக்கெட்டையும் கழட்டிடுவ... உன்னை எனக்குத் தெரியாதா?" னு நான் அவனை முறைச்சேன்.

"சத்தியமா மாட்டேன் பவி... இந்த ரெண்டாவது ஹூக் மட்டும் தான்..."

"இது கழண்டா ஜாக்கெட் கொஞ்சம் லூசாகிடும்... அப்புறம் நான் தொடவே மாட்டேன்... நான் வேணா தள்ளி நின்னுக்கிறேன்..." னு அவன் மறுபடியும் தன் நெஞ்சுல கை வெச்சுச் சத்தியம் பண்ணான்.

"நிஜமாவா?" னு நான் லேசாத் தயங்குற மாதிரி நடிச்சேன்.

"சத்தியமாப் பவி... என் மேல சத்தியமா... ஒரே ஒரு ஹூக்..." னு அவன் உருகினான்.

நான் அவனை ஒரு செகண்ட் உற்றுப் பார்த்தேன்.

"சரி... ரெண்டாவது ஹூக் மட்டும் தான்... அதுக்குக் கீழ உன் கை போச்சு..."

"நான் அப்படியே உன்னை எட்டி உதைச்சிடுவேன்..." னு நான் செல்லமா, ஒரு மிரட்டல் விட்டேன்.

"ஓகே பவி... நீ சொல்லிட்டல..." னு அவன் அவ்ளோ சந்தோஷமா தன் விரல்களை மறுபடியும் என் நெஞ்சுக்குக் கொண்டு வந்தான்.

அவன் கை காத்துல வரும்போதே நடுங்குறதை என்னால கிளியராப் பாக்க முடிஞ்சுது.

அவன் விரல்கள் அந்த ரெண்டாவது ஹூக்கைப் பிடிச்சு லேசாத் திருகுச்சு.

அந்த ஹூக் அவ்ளோ டைட்டா இருந்ததால, அவன் கொஞ்சம் ஃபோர்ஸ் கொடுக்க வேண்டியதா இருந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் என் முலைகளோட மேல் பகுதியில, என் ஸ்கின் மேல அவ்ளோ அழுத்தமா உரசினது.

"ஆஆஆஹ்..." னு நான் மறுபடியும் லேசா, ரொம்ப ஃபீலிங்கோட முனகினேன்.

'க்ளிக்...'

அந்த ரெண்டாவது ஹூக்கும் இப்போ அதோட வளையத்துல இருந்து கழண்டு வெளிய வந்துச்சு.

அவ்ளோதான்... அந்த ஜாக்கெட் இப்போ பாதிக்கு மேல திறந்துக்கிச்சு.

அந்த மெல்லிய காட்டன் துணி ரெண்டு பக்கமும் லேசா விலகி, என் நெஞ்சை அப்படியே ஓப்பனா ஆக்கிடுச்சு.

என் நெஞ்சோட சரிபாதி இப்போ எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம வெளிய தெரிஞ்சது.

நான் உள்ள போட்டிருந்த அந்த டார்க் மெரூன் கலர் பிராவோட 'V' ஷேப் ஆழம் முழுசாத் தெரிஞ்சது.

அந்தப் பிராவுக்குள்ள அடைபட்டுத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்த என்னோட அந்தப் பால் மாதிரி வெள்ளையான மாம்பழங்கள்...

அதோட மேல் பாதி அப்படியே பொத்துக்கிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

அந்தப் பிராவோட லேஸைத் தாண்டி, என் முலைகளோட அந்த உப்பலான சதை அவ்ளோ செக்ஸியாப் பிதுங்கி நின்னுச்சு.

அந்த பிராவுக்கும், என்னோட அந்த ஸ்கின்னுக்கும் இருந்த கான்ட்ராஸ்ட்...

அது அந்த மஞ்சள் லைட்ல அவ்ளோ பிரகாசமா, ஒரு மாஸ்டர்பீஸ் பெயிண்டிங் மாதிரி தெரிஞ்சது.

இந்தக் காட்சியப் பார்த்ததும் எனக்கு அப்படியே தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.

என் நெஞ்சு அவ்ளோ ஓப்பனா ஒரு ஆம்பளைக்கு முன்னாடி இருக்கிறதைப் பார்த்ததும் என் மூளை ஒரு செகண்ட் செயலிழந்து போச்சு.

"அய்யோ..." னு நான் ஒரு சத்தத்தோட பதறிப்போனேன்.

காத்து நேரா வந்து என் நெஞ்சுப் பகுதியில பட்டுச் சில்லுனு சிலிர்க்க வெச்சுது.

எனக்கு அவ்ளோ கூச்சம் வந்துச்சு.

நான் உடனே என் ரெண்டு கைகளையும் கீழ இருந்து அவ்ளோ வேகமா மேல கொண்டு வந்தேன்.

என் கைகளை என் நெஞ்சுக்குக் குறுக்கா வெச்சு, அந்தப் பிளவையும், என் முலைகளையும் அவ்ளோ இறுக்கமா மறைச்சுப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் அவ்ளோ கூனிக்குறுகி, வெக்கத்துல என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

என் கன்னங்கள் அவ்ளோ சூடாகி, தக்காளிப் பழம் மாதிரி சிவந்து போச்சு.

ஆனா... பிரகாஷோட நிலைமை இப்போ மொத்தமா மாறிடுச்சு.

அந்த பிராவுல என்னோட பாதி நெஞ்சைப் பார்த்ததும்... அவனுக்கு அப்படியே பைத்தியம் பிடிச்சிடுச்சு.

அவனோட மூளை வேலை செய்றதை நிப்பாட்டிடுச்சு.

அவனோட அந்த இன்னசென்ட் வாட்ச்மேன் நடிப்பு, அந்தப் பவ்யம், அந்த 'ஹெல்ப் பண்றேன்'ங்குற பொய் எல்லாமே ஒரே செகண்ட்ல சுக்குநூறா உடைஞ்சு போச்சு.

இப்போ அவன் முன்னாடி நிக்குறது, எந்த ஒரு ஒளிவுமறைவும் இல்லாத, ஆச வெறி பிடிச்ச ஒரு ஆம்பளை.

அவனோட மூச்சுக்காத்து இப்போ அவ்ளோ சூடா, ஒரு உலை கொதிக்கிற மாதிரி கரகரனு சத்தத்தோட வெளிய வந்துச்சு.

"ஹப்பாஆஆ..." னு அவன் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு பெரிய, ஆழமான முனகல் சத்தம் வந்துச்சு.

அவன் கண்கள் செக்கச் செவேர்னு மாறி, என் நெஞ்சையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் தன்னை மீறி ஒரு ஸ்டெப் என் கிட்ட வந்தான்.