Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

----------------
Part 161 - 2:
----------------

"அவ்ளோதான் பிரகாஷ்... படம் முடிஞ்சிடுச்சு... இதுக்கு மேல போலாம்..." னு நான் கறாராச் சொன்னேன்.

"முடிஞ்சிடுச்சா? நான் இன்னும் இன்டர்வல் கூடப் பாக்கலையே பவி..." னு அவன் அவ்ளோ பாவமா, ஆனா கொஞ்சம் காமெடியா மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டுக் கேட்டான்.

அவன் அப்படிக் கேட்டதும் எனக்குச் சிரிப்புப் பொத்துக்கிட்டு வந்துச்சு. ஆனா நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுச் சிரிப்பை அடக்கினேன்.

"உன் டிக்கெட்க்கு இவ்ளோதான் படம்... எனக்கு டைம் ஆச்சு... நான் கீழ போறேன்..." னு நான் சொல்லிட்டு, தரைல கிடந்த என் பாவாடையை எடுக்கப் போனேன்.

நான் குனிஞ்ச அந்த விதம் அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.

நான் குனியும்போது, என் தொடைகளோட பின்பக்கம், என் இடுப்பு வளைவு எல்லாம் அவனுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அவன் மூச்சு விடவே திணறுறதை நான் என் முதுகுக்குப் பின்னாடி ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் பாவாடையைக் கையில எடுத்துக்கிட்டு, என் போன் ஸ்க்ரீனை லேசாத் தொட்டுப் பார்த்தேன்.

அந்த இருட்டுல, போனோட பிரகாசமான லைட் என் முகத்துல பட்டுச்சு.

மணி இப்போ கரெக்ட்டா 12:45 AM ஆகுது.

"பாரு, மணி ஒன்னாகப் போகுது... எனக்குத் தூக்கம் வருது. நான் போகணும்..." னு நான் போனை ஆஃப் பண்ணிட்டுச் சொன்னேன்.

"தூக்கமா?" னு அவன் ஷாக்காகிக் கேட்டான்.

"பின்ன? ராத்திரி ஒரு மணிக்குத் தூங்காம வேற என்ன பண்ணுவாங்க?" னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கினேன்.

"அதுக்குள்ள உனக்குத் தூக்கம் வருதா? " னு அவன் என் தொடைகளை லேசாப் பார்த்துக்கிட்டே வார்த்தையை முழுங்குனான்.

நான் அவனைச் சீண்டுறதுக்காகவே, "எனக்கு தூக்கம் வருது... நான் கிளம்புறேன்டா..." னு நான் பாவாடைய கட்ட போனேன்.

நான் அப்படி பண்ணதும், பிரகாஷ் முகம் அப்படியே மொத்தமா இருண்டு போச்சு.

ஒரு சொர்க்கத்துல இருந்து சடன்னு நரகத்துக்குத் தள்ளிவிட்ட மாதிரி அவன் கண்கள்ல தெரிஞ்சுது.

"பவி! பவி! வெயிட் பண்ணு பவி..." னு அவன் பதறிப்போய் கத்துனான்.

அவன் அவ்ளோ வேகமா ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி வந்து, என் முன்னாடி நின்னான்.

அவன் என் முகத்துக்கு அவ்ளோ க்ளோஸா வந்து நின்னான்.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் நெத்தி மேல அவ்ளோ சூடாப் பட்டுச்சு.

அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு, நான் லேசா முன்னாடி நகர்ந்தா என் மேல இடிச்சிடுமோங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல இருந்துச்சு.

"என்னடா?" னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கி, கொஞ்சம் கோபமா இருக்குற மாதிரி நடிச்சேன்.

"விடு பிரகாஷ்..." னு நான் அதிகாரமாச் சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... என்னைப் பாதியில தவிக்க விட்டுட்டுப் போயிடாத..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கெஞ்சினான்.

அவன் ரெண்டு கைகளையும் கூப்பி, என் முன்னாடி ஒரு பிச்சைக்காரன் மாதிரி நின்னான்.

"நீ தான் பாத்துட்டல... நான் போறேன் பிரகாஷ்..."

"நான் உனக்காகத் தான இவ்ளோ நேரம் நின்னேன்? இப்போ நான் போகணும்..." னு நான் ரொம்ப பிராக்டிக்கலாப் பேசுனேன்.

"இல்ல பவி... நீ இப்படிப் பண்ணத ..." னு அவன் என் கண்களைப் பார்த்துக் கெஞ்சினான்.

"நான் என்ன பண்ணேன்? நான் வந்து அரை மணி நேரத்துக்கு மேல ஆச்சுடா..."

"இன்னும் அஞ்சே நிமிஷம் பவி... ப்ளீஸ்... ஒரே ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்..." னு அவன் கைகளைக் கூப்பினான்.

"அஞ்சு நிமிஷத்துல நீ என்னடா பண்ணப் போற?" னு நான் என் இடுப்புல கை வெச்சுக்கிட்டேன்.

"அஞ்சு நிமிஷம்... நீ அப்படியே நில்லு... நான் பாத்துக்கிட்டே இருக்கேன்..." னு அவன் அவ்ளோ ஆசையாச் சொன்னான்.

"அதான் இவ்ளோ நேரம் பாத்தியேடா... இன்னும் என்ன புதுசாப் பாக்கப் போற?"

"இல்ல பிரகாஷ்... நான் கெளம்பனும்." னு நான் உறுதியாச் சொன்னேன்.

"ஒரே நிமிஷம் பவி... என் மேல சத்தியமா ஒரே நிமிஷம்..." னு அவன் டைமை குறைச்சான்.

"ஒரு செகண்ட் கூட முடியாது... நான் போகணும்..." னு நான் ஒரு கல் நெஞ்சக்காரி மாதிரி நடிச்சேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... எனக்கு... எனக்கு இன்னொரு ஆசை இருக்கு..." னு அவன் திக்கித் திக்கிச், அவ்ளோ தயக்கத்தோட சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும், அந்த ரூம்ல மறுபடியும் ஒரு டென்ஷன் வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் கண்கள் இப்போ என் முகத்துல இல்லை.

அவனோட பார்வை நேரா என்னோட நெஞ்சுக்கு வந்துச்சு.

அந்த மெரூன் கலர் ஜாக்கெட், என் முலைகளுக்கு அவ்ளோ டைட்டா, மூச்சு முட்டுற மாதிரிப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

அந்தப் பிராவுக்குள்ள இருந்து என் முலைகளோட பாதி அள்ளிக்கிட்டு வெளிய தெரிஞ்சது.

அவன் அதை அவ்ளோ வெறியாப் பார்த்துக்கிட்டே தன் எச்சிலை முழுங்குனான்.

"இன்னொரு ஆசையா? என்னடா இது புதுசு புதுசா ஆசை வருது?" னு நான் அவனை முறைச்சேன்.

நான் அப்படி முறைக்கும்போது, எனக்கு ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருந்ததால என் ரெண்டு கைகளையும் என் நெஞ்சுக்குக் கீழ குறுக்காகக் கட்டிக்கிட்டேன்.

நான் அப்படி கைகளைக் கட்டினதும்... ஜாக்கெட்டுக்குள்ள அவ்ளோ டைட்டா அடைபட்டுருந்த என் முலைகள், அடியில இருந்து ஒரு பிரஷர் கிடைச்சதும் இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கிக்கிட்டு வந்துச்சு.

நான் முறைப்பதைப் பார்த்து அவன் ஒரு செகண்ட் லேசாத் தயங்குனான்.

ஆனா அவனோட பார்வை மட்டும் என் முகத்துல இல்லை... அது நேரா என் முலையுலயே  மாட்டித் தவிச்சுது.

"என்னடா பாக்குற இப்டி?" னு நான் என் குரல்ல கொஞ்சம் கடுமையைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அ... அது வந்து பவி..." னு அவன் திக்கினான்.

"நீ என்ன சொன்ன? புடவையை மட்டும் தான எடுப்பேன்னு சொன்ன?" னு நான் அவனை ஒரு இன்ச் கூட நகராதபடி என் வார்த்தையால லாக் பண்ணேன்.

"ஆமா பவி..." னு அவன் தலையாட்டினான்.

"அப்புறம் என்ன இப்போ இன்னொரு ஆசை?"

"என்னை இப்படி நிக்க வெச்சுட்ட...இது போதாதா உனக்கு?" னு நான் அவனைக் கேள்வி மேல கேள்வி கேட்டேன்.

"பவி... நான் பாக்கத் தான் வந்தேன்..." னு அவன் தன் கைகளைப் பிசைஞ்சான்.

"பின்ன? பாத்துட்டுத் தான இருக்க? அப்புறம் என்ன புதுசா ஆசை?"

அவன் என் கண்களை நேராப் பார்க்காம, என் ஜாக்கெட்யே வெறிச்சுப் பார்த்தான். 

அவன் மூச்சுக்காத்து காத்து அவ்ளோ சூடா என் மேல வந்து பட்டுச்சு.

"பவி... அந்த... அந்த மாம்பழங்களை..." னு அவன் வார்த்தைகளை முழுங்குனான்.

இப்போ அவன் 'மாம்பழம்'னு நேரடியா கேக்குறான்.

அந்த வார்த்தை என் காதுல விழுந்ததும், எனக்குள்ள கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

"டேய்..." னு நான் என் வெக்கத்தையும் மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

"அது...பாக்கணும் பவி" னு அவன் சொன்னான்.

"என்னது?" னு நான் நிஜமாவே கோபமா கேக்குற மாதிரி நடிச்சேன்.

"இன்னும் வேற என்ன சார் பாக்கணும்?" னு நான் சத்தம் போட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள அவனை இன்னும் கொஞ்சம் பேச வைக்கணும்னு, அவனோட தவிப்பைப் பாக்கணும்னு தான் எனக்கு ஆசையா இருந்துச்சு.

"பவி... கோபப்படாத... எனக்கு நிஜமாவே ஆசையா இருக்கு பவி..." னு அவன் ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டான்.

"ஆசை இருந்தா போய் தூங்கு... இங்க வந்து கேட்காத..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"தூக்கம் வரலையே பவி... என் கண்ணு முன்னாடி இந்தஅதிசயம் இருக்குறப்போ நான் எப்டிப் போவேன்?" னு அவன் என் நெஞ்சைப் பார்த்துக்கிட்டே சொன்னான்.

"அதிசயமா? ஓவரா கத விடாத பிரகாஷ்..."

"சத்தியமா பவி..." அவன் இப்போ கொஞ்சம் தைரியமா ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி வந்தான். 

"உன்... உன்னோடத இதை பாக்கணும் பவி..." னு அவன் எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம கை காமிச்சு கேட்டுட்டான்.

அவன் அப்படிக் கேட்டதும் எனக்கு அப்படியே ஷாக் ஆகிடுச்சு.

இவன் இப்போ... என் ஜாக்கெட்டைக் கழட்டப் பர்மிஷன் கேக்குறான்.

நான் என் கண்களை அவ்ளோ பெருசா விரிச்சு அவனைப் பார்த்தேன்.

நான் உடனே ஒரு ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருக்குற மாதிரி நடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.


"நோ வே பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் பவி..." னு அவன் மூஞ்சியை அவ்ளோ பாவமா, ஒரு ஏழைப் பையன் மாதிரி வெச்சுக்கிட்டான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தத் தவிப்பையும், என் நெஞ்சையே வெறிக்க வெறிக்கப் பாக்குற அந்தப் பார்வையையும் பார்க்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு ஆச வந்துச்சு .

"என்ன ப்ளீஸ்?" னு நான் அவனை மடக்குனேன்.

"கண்ணால பார்த்துட்டுப் போயிடுவேன்னு தானடா சத்தியம் பண்ண?" னு நான் அவன் வாயாலயே அவனோட பழைய சத்தியங்களை ஞாபகப்படுத்தினேன்.

"இப்போ என்னடானா, என்ன இப்படி நிக்க வெச்சுருக்க..." னு நான் லேசாக் கோபப்படுற மாதிரி நடிச்சேன்.

"ஆமா பவி..." னு அவன் தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டு ஒத்துக்கிட்டான்.

அவனோட கைகள் பயத்துலயும் ஆசையிலயும் லேசாப் பிசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"அது ஆக்சிடென்ட்னு நான் சத்தியம் பண்ணிட்டேன்ல பவி?" னு அவன் லேசா முனகினான்.

"அப்புறம் இப்போ என்னடா ஜாக்கெட்டைக் கழட்டச் சொல்ற? இதுவும் ஆக்சிடென்ட்ல வருமாக்கும்?" னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

"நீ ரொம்பப் பேராசைப்படுற பிரகாஷ்..."

"உனக்கு இவ்ளோதான் லிமிட்... இதோட நிறுத்திக்கோ..." னு நான் அவனைத் திட்டினேன்.

ஆனா நான் திட்டுற மாதிரி நடிச்சாலும், என் குரல்ல கோபத்தை விட, ஒரு செல்லமான கொஞ்சலும், அவனை வம்பிழுக்கிற குறும்புத்தனம் தான் அதிகமா இருந்துச்சு.

அவனுக்கு என் குரல்ல இருந்த அந்தச் சாஃப்ட்னஸ் நல்லாவே புரிஞ்சிடுச்சு.

"பேராசை இல்லை பவி... இது என்னோட நியாயமான ஆசை..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

"என் கண்ணு முன்னாடி இந்த பொக்கிஷத்தை வெச்சுகிட்டு, நான் எப்படிப் பவி கண்ணை மூடிக்கிட்டுப் போக முடியும்?"

"என்ன நியாயம்? முடியாதுடா... நான் போறேன்..." னு நான் லேசாத் திரும்பப் போனேன்.

"பவி... பவி... ஒரே ஒரு நிமிஷம்... நான் சொல்றதைக் கேளு..." னு அவன் இன்னும் கிளோஸ் ஆ வந்து நின்னான்.

அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு என் தொடைக்கு நேரா, ஒரு ஆயுதம் மாதிரி இடிச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

"இப்போ என்னடா உனக்கு?" னு நான் சலிச்சுக்குற மாதிரி ஒரு பெரிய மூச்சு விட்டுக் கேட்டேன்.

"நான் ஜாக்கெட்டை முழுசா கழட்டச் சொல்லல பவி..." னு அவன் ஒரு புது ஐடியாவைக் கொண்டு வந்தான்.

அவன் குரல் அவ்ளோ கரகரப்பா, ஏதோ திருட்டுத்தனம் பண்ணப் போற பையன் மாதிரி இருந்துச்சு.

"பின்ன?" னு நான் அவனை லேசா முறைச்சேன்.

"அந்த மேல இருக்குற... அந்த முதல் ஹூக்கை மட்டும் நான் கழட்டிக்கவா?" னு அவன் அவ்ளோ பாவமாக் கேட்டான்.

அவன் விரல்கள் காத்துல லேசா என் நெஞ்சைக் காட்டுற மாதிரி அசைஞ்சது.

"எதுக்குடா?" னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கினேன்.

அவன் வாயாலயே அவன் ஆசையைச் சொல்ல வைக்கணும்னு எனக்கு அவ்ளோ குறும்பா இருந்துச்சு.

"அந்த ஜாக்கெட் உனக்கு அவ்ளோ டைட்டா இருக்கு பவி..." னு அவன் ஒரு புதுக் கதையை ஆரம்பிச்சான்.

"உன் நெஞ்சுக்கு வலிக்கும் போல ... அந்த ஜாக்கெட் உன்னை மூச்சு விட விடாம அவ்ளோ டைட்டா அழுத்துது..."

"அந்தத் துணி உன்ன கஷ்டப்படுத்துறமாதிரி இருக்கு பவி..."

"நீ மூச்சு விடவே கஷ்டப்படுற... அதப் பாக்கும்போது எனக்கே இங்க மூச்சு முட்டுது..."

"அது எனக்குப் பாக்கவே பாவமா இருக்கு பவி..." னு அவன் முகத்தை பாவமா வெச்சுக்கிட்டான்.

நான் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சேன். 'அடேய் திருட்டுப் பயலே, என் மேல அவ்ளோ அக்கறையாடா உனக்கு?'னு நினைச்சுக்கிட்டேன்.

நான் மூச்சு விடக் கஷ்டப்படுறேன்னு அவன் அவ்ளோ சீரியஸாச் சொல்றதைப் பார்க்க அவ்ளோ காமெடியா இருந்துச்சு.

"நான் அந்த முதல் ஹூக்கை மட்டும் கழட்டி விட்டா... உனக்கு கொஞ்சம் ஃப்ரீயா இருக்கும்ல?"

"உன் நெஞ்சுக்கும் கொஞ்சம் காத்தோட்டமா இருக்கும்ல?" னு அவன் என் மேல அவ்ளோ அக்கறை இருக்குற மாதிரி அழகாப் பொய் சொன்னான்.

அவனோட அந்தப் பச்சைப்பொய் எனக்கு அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் நான் உள்ளுக்குள்ள அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சேன்.

'அடேய் கேடி... என்னைப் ஃப்ரீயாக்கத் தான் நீ ஹூக்கைக் கழட்டுறியாக்கும்? உன் உத்தம வேஷம் எனக்குத் தெரியாதாடா?'னு என் மனசு அவனைக் கிண்டல் பண்ணுச்சு.

நான் வெளிய என் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டு, முகத்தை ரொம்பச் சீரியஸா வெச்சுக்கிட்டேன்.

"எனக்கு ஒன்னும் டைட்டா இல்ல... நான் ரொம்ப கம்ஃபர்ட்டபிளாத் தான் இருக்கேன்..." னு நான் சொன்னேன்.

"இல்ல பவி... எனக்குப் பாக்கும்போதே மூச்சு முட்டுது..."

"உன் முலைகள் அந்தத் துணிக்குள்ள அவ்ளோ கஷ்டப்படுது..." னு அவன் பச்சையாச் சொன்னான்.

"ப்ளீஸ் பவி... ஒரே ஒரு ஹூக்... நான் வேற எதையும் தொட மாட்டேன்..." னு அவன் கைகூப்பினான்.

"முடியாது பிரகாஷ்... ஒரு ஹூக் கழட்டுனா அப்புறம் ரெண்டாவது ஹூக் கேப்ப..." னு நான் அவனோட பிளானை உடைச்சேன்.

"சத்தியமா கேக்க மாட்டேன் பவி... மேல இருக்குற அந்த ஒரே ஒரு ஹூக் மட்டும் தான்..."

"அதைக் கழட்டுனா... அந்த மாம்பழம் இன்னும் கொஞ்சம் கிளியராத் தெரியும்..."

"அதைப் பார்த்துட்டு, நீ போய்க்கோ ..." னு அவன்  சொன்னான்.

அவன் மறுபடியும் 'மாம்பழம்'னு சொன்னதும் எனக்குள்ள ஒரு பெரிய சூடு கிளம்புச்சு.

என் மனசுக்குள்ள இப்போ மறுபடியும் ஒரு பெரிய யுத்தம் ஆரம்பிச்சுது.

'விடலாமா பவி? ஒரே ஒரு ஹூக் தான?'னு என் ஆச என்னைக் கேட்டுச்சு.

'அவன் கையால உன் ஹூக்கைக் கழட்டும்போது உனக்கு எவ்ளோ த்ரில்லா இருக்கும்னு நினைச்சுப் பாரு...'

'அவனோட அந்தச் சூடான விரல்கள் உன் நெஞ்சுல படும்...' னு என் ஆசை என்னைத் தூண்டுச்சு.

ஆனா என் நல்ல புத்தி எச்சரிச்சுது.

'பவி... அவன் ஒரு ஹூக்கோட நிக்க மாட்டான்...'

'அவன் கழட்ட ஆரம்பிச்சா, உன் முலைகள் முழுசா வெளிய வந்துடும்...'

'அது ரொம்ப ஆபத்து... வேண்டாம்னு சொல்லு...' னு என் மூளை கத்துச்சு.

நான் என் கைகளை விலக்கி, என் தொடைகள் மேல வெச்சுக்கிட்டேன்.

நான் பிரகாஷோட முகத்தைப் பார்த்தேன்.

அவன் அவ்ளோ தவிப்போட, ஒரு குழந்தை மாதிரி என் அனுமதிக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு இன்னும் அவ்ளோ விறைப்பாவே இருந்துச்சு.

அந்தத் தவிப்பைப் பாக்கப் பாக்க... என் நல்ல புத்தி தோத்துப் போச்சு.

என் காமம் மொத்தமா என்னைக் கண்ட்ரோல் பண்ண ஆரம்பிச்சுது.

"சரி..." னு நான் ரொம்ப மெதுவா ஒரு வார்த்தையை விட்டேன்.

"நிஜமாவா பவி?" னு அவன் கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சது.

"ஹ்ம்ம்... ஆனா..."

"ஆனா என்ன பவி?"

"ஒரே ஒரு ஹூக் தான்... அதுக்கு மேல நீ கை வெச்ச, நான் அப்படியே சத்தம் போட்டுடுவேன்..." னு நான் ஒரு மிரட்டல் விட்டேன்.

"சத்தியமா பவி... ஒன்னே ஒன்னு தான்..." னு அவன் அவ்ளோ சந்தோஷமாச் சொன்னான்.

அவன் சந்தோஷத்துல லேசா மூச்சு வாங்குனான்.

அவன் என்கிட்ட இன்னும் ஒரு அடி நெருங்கி வந்தான்.

அவனோட மூச்சுக்காத்து நேரா என் நெஞ்சுல பட்டுச்சு.

அவன் தன்னோட வலது கையை ரொம்ப மெதுவா மேல தூக்கினான்.

அவன் கை காத்துல நகர்ந்து, என் நெஞ்சை நோக்கி வந்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் அவ்ளோ நடுக்கத்தோட இருந்துச்சு.

இவன் இப்போ என்னோட ஜாக்கெட் ஹூக்கைக் கழட்டப் போறான்ங்குற அந்த நடுக்கம் அவன் கையில கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அவன் விரல்கள் நேரா வந்து என்னோட அந்த ஜாக்கெட்டோட கழுத்துக்கிட்ட பட்டுச்சு.

அந்த முதல் ஹூக் இருக்குற இடத்துல அவன் தன் கட்டை விரலையும், ஆள்காட்டி விரலையும் வெச்சான்.

அவன் விரல்கள் என் ஸ்கின் மேல லேசா உரசினதும்... "ஆஹ்..." னு நான் லேசா முனகினேன்.

அந்தச் சூடு என் நெஞ்சை அப்படியே கொதிக்க வெச்சுது.

என் முலைக்காம்புகள் அந்த பிராவுக்குள்ள அவ்ளோ விறைப்பா நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

அவன் ரொம்பப் பொறுமையா, அந்த முதல் ஹூக்கைப் பிடிச்சான்.

அந்த ஜாக்கெட் ரொம்ப டைட்டா இருந்ததால, அதைக் கழட்டுறது அவனுக்குக் கொஞ்சம் கஷ்டமா இருந்துச்சு.

அவன் தன் விரல்களால லேசா அழுத்தம் கொடுத்து, அந்த ஹூக்கை லூஸ் பண்ணான்.

'க்ளிக்...' னு ஒரு சின்னச் சத்தம்.

அந்த முதல் ஹூக் அதோட வளையத்துல இருந்து கழண்டு வெளிய வந்துச்சு.