Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

----------------
Part 161 - 1:
----------------

"ஆனா, உண்மையா இது ஆக்சிடென்ட் தான்..." னு அவன் மறுபடியும் ரொம்பச் சீரியஸாச் சொன்னான்..

நான் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.

அவனோட கண்கள்ல இருந்த அந்தப் பதற்றம், அந்த மிரட்சி... எல்லாமே என்னை ஒரு செகண்ட் ஆச்சரியப்படுத்துச்சு.

நான் கோபமா இருக்கேன்னு நினைச்சு, அவன் அப்டியே நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் முகத்த பார்த்ததும், எனக்குள்ள இருந்த அந்தச் சின்ன கோபமும் அப்படியே காத்துல பறந்துடுச்சு.

'அடக் கடவுளே... இவன் நிஜமாவே பீல் பன்னிருப்பான் போலயே'னு என் மனசுக்குள்ள ஒரு குரல் கேட்டுச்சு.

என் உதட்டோட ஓரத்துல, என்னையறியாமலே ஒரு சின்னச் சிரிப்பு ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அதை மறைக்க ட்ரை பண்ணேன், ஆனா முடியல.

என் முகத்துல வந்த அந்தச் சிரிப்பைப் பிரகாஷ் கவனிச்சிட்டான்.

நான் சிரிச்சதைப் பார்த்ததும், அவன் முகத்துல இருந்த அந்த இறுக்கம் சடண்ணா உடைஞ்சுது.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்த தயக்கம் போய், ஒரு பெரிய நிம்மதி வந்துச்சு.

இவ்ளோ நேரமா ஏதோ தண்டனைக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருந்தவன், திடீர்னு விடுதலை ஆன மாதிரி ஒரு பெரிய பெருமூச்சு அது.

அவனோட தொங்கிப் போயிருந்த தோள்பட்டைகள் இப்போ லேசா ரிலாக்ஸ் ஆச்சு.

பயத்துல வெளுத்துப் போயிருந்த அவன் முகத்துல, இப்போ ரத்தம் பாய ஆரம்பிச்சுது.

"அப்பாடா... இப்போதான் நிம்மதியா இருக்கு பவி..." னு அவன் தன் நெஞ்சுல கை வெச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

அவன் கண்கள்ல இப்போ ஒரு சின்னச் சந்தேகம் எட்டிப் பாத்துச்சு.

"நீ... நீ நிஜமாவே கோபமா இல்லையா பவி?" னு அவன் லேசாத் தயங்கித் தயங்கிக் கேட்டான்.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் இன்னும் என் தொடைக்கு நடுவுல வெச்சு, என் பேண்ட்டியை மறைச்சுக்கிட்டே தான் நின்னேன்.

என் ரெண்டு தொடைகளும் எந்த ஒரு கேப்பும் இல்லாம அவ்ளோ இறுக்கமா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா வெளிய நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா நடிக்க ட்ரை பண்ணேன்.

"நான் கோபமா தான் இருக்கேன் பிரகாஷ்..." னு நான் ஒரு பொய்யான கண்டிப்போட, என் புருவங்களைச் சுருக்கிக்கிட்டுச் சொன்னேன்.

"பின்ன? எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிருக்க நீ? நான் எவ்ளோ கோபமா இருக்கேன் தெரியுமா?" னு நான் என் குரல்ல அவ்ளோ கடுமையைக் கொண்டு வந்தேன்.

நான் அப்படிப் பேசப் பேச, அவன் முகத்துல இருந்த அந்தப் பயம் சுத்தமா விலகிடுச்சு.

அதுக்குப் பதிலா, கள்ளத்தனமான சிரிப்பு அவன் உதட்டோரத்துல வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் என் கண்களை ரொம்ப உற்றுப் பார்த்தான்.

"பொய் சொல்லாத பவி... நீ தான் சிரிக்கிறியே..." னு அவன் என்னைக் கையும் களவுமாப் பிடிச்சான்.

"நான் எங்கடா சிரிச்சேன்?" னு நான் என் உதட்டை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டு மறுத்தேன்.

"உன் வாய் சிரிக்கல பவி... ஆனா உன் கண்ணு சிரிக்குது..."

"நீ கோபப்படுற மாதிரி அவ்ளோ அழகா நடிக்கிற... ஆனா உன் கன்னம் வெக்கத்துல தக்காளி மாதிரி சிவந்துருக்கே, அதுக்கு என்ன சொல்ற?" னு அவன் என்னைக் கவுத்துட்டான்.

நான் மாட்டிக்கிட்டோம்ங்குற வெக்கத்துல என் பார்வையைத் தரையில இறக்கிக்கிட்டேன்.

"அடப்போடா... என் பாவாடையைக் கழட்டி தரைல போட்டுட்டு, என்னைய இப்படி நிக்க வெச்சுட்டு... இதுல என்னடா சிரிப்பு வேண்டி கிடக்கு?" னு நான் அவனை லேசா முறைச்சேன்.

"என்னையே கிண்டல் பண்றியா நீ?" னு நான் செல்லமாச் சிணுங்குனேன்.

"நான் கிண்டல் பண்ணல பவி... நிஜமா எனக்கு அவ்ளோ பயமா இருந்துச்சு..."

"ஆனா நீ என்னைத் திட்டாம, இப்படிச் செல்லமா முறைக்குறதைப் பாக்கும்போது... எனக்குப் பைத்தியமே பிடிச்சுடும் போல இருக்கு..."

"உன் கண்ணைப் பாத்தாலே தெரியுது பவி... நீ கோபமா இல்ல, என்னைப் போட்டு வதைக்கிறனு..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே ஒரு எட்டு முன்னாடி வந்தான்.

அவன் முன்னாடி வந்ததும், அவனோட அந்தப் பெரிய லுங்கிப் புடைப்பு என் கண்ணுக்கு நேரா வந்துச்சு.

அவனோட வேர்வை வாசம் சில்லுன காத்தோட கலந்து என் மூக்கைத் துளைச்சுது.

அவன் நெருங்கி வந்ததும் என் நெஞ்சு லேசாப் படபடனு அடிச்சுது.

"தள்ளி நில்லுடா... ஏற்கனவே செஞ்சது பத்தாதா?" னு நான் அவனைப் பார்த்து ஒரு சின்ன மிரட்டல் விட்டேன்.

அவன் அதே எடத்துல நின்னுக்கிட்டு, என் முகத்துல இருந்து பார்வையை இறக்கி, நான் கைகளால மறைச்சு வெச்சிருந்த என்னோட இடுப்புப் பகுதியைப் பார்த்தான்.

"என்ன பவி... இன்னும் அப்படியே தான் நிப்பியா?" னு அவன் என் கண்களைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

"பின்ன என்னடா பண்ண சொல்ற?"

"என்னை இப்படி அரைகுறையா நிக்க வெச்சுட்ட... இப்போ வந்து கையை எடுக்கச் சொல்றியா?" னு நான் சிணுங்குனேன்.

"காத்து வேற சில்லுனு அடிக்குது... எனக்கு கூச்சமா இருக்குடா..." னு நான் நிஜமான ஃபீலிங்கச் சொன்னேன்.

"நான் நிக்க வைக்கல பவி... நீயா தான் நிக்கிற..." னு அவன் என்னைக் கலாய்ச்சான்.

"நான் நிக்கிறேனா? அடப்பாவி... என் பாவாடை அவிழ்ந்து விழுந்தா நான் என்னடா பண்ணுவேன்? அப்படியே டான்ஸ் ஆட சொல்றியா?" னு நான் அவனைத் கிட்ட சொன்னேன்.

"நீ ஏன் பவி டான்ஸ் ஆடப் போற? நீ அப்படியே நின்னாலே தேவதை மாதிரி தான் இருக்க..."

"ஆனா, இந்த கைகளை மட்டும் ஏன் இப்படி ஃபெவிகால் போட்ட மாதிரி ஒட்டி வெச்சிருக்க?" னு அவன் என்னைப் பார்த்து ஒரு செக்ஸியான லுக் கொடுத்தான்.

"இது என்னோட கூச்சம்டா..." னு நான் என் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் அமுக்கிக்கிட்டேன்.

"நீ ஃப்ரீயா நில்லு பவி... நான் மட்டும்தானா இருக்கன்..." னு அவன் ஓப்பனாவே தன் ஆசையைச் சொன்னான்.

"அடேய் திருட்டுப் பயலே... ஃப்ரீயா நிக்கணுமா? கையை எடுத்தா உனக்கு வசதியாப் போயிடும்ல?"

"உனக்கு இவ்ளோ ஆசையாடா?" னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கி அவனைக் கேட்டேன்.

"ஆமா பவி... உன்னைப் பாக்க அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம ஒத்துக்கிட்டான்.

அவன் அப்படி ஒத்துக்கிட்டதும் எனக்குள்ள ஒரு சூடு கிளம்புச்சு.

எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம், கூச்சம் எல்லாமே இப்போ ஒரு ஓரமாக் குப்பையில போயிடுச்சு.

அதுக்குப் பதிலா, எனக்குள்ள இருந்த அந்த குறும்புத்தனம் இப்போ மொத்தமா வெளிய வந்துச்சு.

இவனை நல்லாத் தவிக்க விடணும், இவனோட ஆசைய இன்னும் கொஞ்சம் சூடேத்தணும்னு என் மனசு அவ்ளோ ஆசைப்பட்டுச்சு.

நான் என் தலையை லேசாச் சரிச்சு, என் கண்களைச் பாதி மூடி, அவனை ரொம்பப் ஆசையா பார்த்தேன்.

"நீ எதை பாக்கணும்னு இவ்ளோ ஆசைப்படுறனு எனக்குத் தெரியும்டா..." னு நான் என் குரலை அவ்ளோ கரகரப்பா, ஒரு மாதிரியான டோன்ல மாத்திச் சொன்னேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சது.

"என்ன... என்ன தெரியும் பவி?" னு அவன் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே, அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டான்.

"உன் கண்ணு இப்போ எங்க பிக்ஸ் ஆகிருக்குனு எனக்குத் தெரியாதா?"

"நீ எதைப் பாக்க அவ்ளோ வெறியா நிக்கிறனு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்..." னு நான் ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட அவனை வம்பிழுத்தேன்.

அவன் முகம் வெக்கத்துல சிவந்து, ஆனா அந்த ஆசையை அடக்க முடியாமத் தவிச்சான்.

நான் அவனை இன்னும் கொஞ்சம் பைத்தியமாக்க முடிவு பண்ணேன்.

நான் ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா,...

என் ரெண்டு தொடைகளுக்கும் நடுவுல நான் கெட்டியா வெச்சிருந்த என் வலது கையை மட்டும்...

வெறும் ஒரு அரை இன்ச்... லேசா வெளிய நகர்த்தினேன்.

நான் கை நகர்த்துன அந்த ஒரு செகண்ட்... அவனோட கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சது.

அவன் மூச்சுக்காத்து சடன்னு நின்னு போச்சு.

அந்த மெரூன் பேண்ட்டியோட ஒரு சின்ன ஓரமும், என் வெள்ளையான தொடையும் அந்த கேப்ல தெரிஞ்சது.

அவன் கண்கள் ஒரு கழுகு மாதிரி அந்த கேப்பைத் துளைக்கப் பாத்துச்சு.

அவன் பார்வை அந்த சின்ன கேப்புக்குள்ள ஊடுருவி, என் பேண்ட்டியைப் பாக்குறான்னு கன்பார்ம் ஆனதும்...

நான் டக்குனு மறுபடியும் என் கையை உள்ள கொண்டு வந்து மறைச்சுக்கிட்டேன்.

அவனோட பார்வைக்குக் கிடைச்ச அந்த சொர்க்கத்தோட வாசல்  சடன்னா சாத்தப்பட்டுச்சு.

"அய்யோ..." னு அவன் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு சின்ன ஏமாற்ற முனகல் வெளிய வந்து விழுந்துச்சு.

ஒரு சின்னப் பையன்கிட்ட சாக்லேட்டைக் காட்டிட்டு, அவன் வாய் கிட்ட போகும்போது சடன்னா  பிடுங்குனா எப்படிப் பரிதாபமா நிப்பான்? அந்த மாதிரி அவ்ளோ ஏமாற்றமா இருந்துச்சு அவன் முகம்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு,  சிரிப்பைச் சிரிச்சேன்.

"என்னடா அய்யோ? யாருக்கு என்னாச்சு இப்போ?" னு நான் ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி முழிச்சேன்.

என் கண்களை அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா விரிச்சுக்கிட்டு, லேசா என் தலையைச் சரிச்சு அவனைக் கேட்டேன்.

அவன் என் கைகளையே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

"ஏன் பவி இப்படி பண்ற?" னு அவன் லேசாத் தவிப்போட கேட்டான்.

"கண்ணுக்கு முன்னாடி அத கொஞ்சம் காட்டிட்டு, டக்குனு கையை வெச்சு மூடிட்டியே பவி... இது உனக்கே நியாயமா?" னு அவன் ஒரு மாதிரி பாவமாப் புலம்புனான்.

"நான் என்ன பண்ணேன்?" னு நான் என் தோள்பட்டையை லேசாக் குலுக்குனேன்.

நான் அப்படித் தோள்பட்டையைக் குலுக்குனதும், என் முலைகள் ரெண்டும் லேசாத் துள்ளி ஆடுச்சு.

அதைப் பாத்துட்டு அவன் எச்சிலை அவ்ளோ சத்தமா முழுங்குனான்.

"நான் என்னமோ பெரிய தப்புப் பண்ண மாதிரி இப்படிப் பாக்குற?" னு நான் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"கையை எடு ப்ளீஸ்... ஃப்ரீயா நில்லு..." னு அவன் மறுபடியும் ரொம்பப் பாவமாக் கெஞ்சினான்.

"ஏன்? நான் இப்படி நின்னா உனக்கு என்ன வந்ததாம்?" னு நான் அவனைக் குறுக்குக் கேள்வி கேட்டேன்.

"நீ சங்கடமா நிக்குறன்னு தான் சொல்றேன் பவி..." னு அவன் ஒரு முட்டாள்தனமான காரணத்தைச் சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் நான் சத்தமாவே சிரிச்சிட்டேன்.

"அடேய் திருட்டுப் பயலே... என் சங்கடத்தை பத்தி உனக்கு அவ்ளோ கவலையாடா? உலக மகா நடிப்புடா உன்னோடது..." னு நான் அவனைப் பார்த்துக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"ஆமா பவி... எனக்கு இங்க உசுரே போகுது பவி..." னு அவன் கடைசியில உண்மையை ஒத்துக்கிட்டான்.

அவன் மூச்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு, அவன் உசுரு எந்த அளவுக்குத் தவிக்குதுங்குறதை எனக்கு அப்பட்டமாத் காட்டிக்கொடுத்துச்சு.

"போகட்டுமே... உசுரு போனா நான் என்ன பண்ண முடியும்?" னு நான் ரொம்ப நக்கலாச் சிரிச்சேன்.

"நான் ஒன்னும் உன்னைப் பாக்கச் சொல்லலையே... நீ என் பாத்துட்டு ஏன்டா தவிக்கிற?" னு நான் அவனைப் போட்டுப் பாடாய்ப் படுத்துனேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... அந்த கையை மட்டும் லேசாக் கீழ போடு... ரிலாக்ஸ்-ஆ பீல் பண்ணு..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.

அவனால அங்கேயே நிக்க முடியல, அவன் ஒரு அடி முன்னாடி எடுத்து வெச்சு என் கிட்ட வந்தான்.

அவன் நெருங்கி வந்ததும், அவனோட மூச்சுக்காத்து என் நெஞ்சுல பட்டு எனக்குள்ள இருந்த அந்தச் சூடு இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச்சு.

"நோ... முடியாது..." னு நான் பிடிவாதம் பிடிச்சு, என் கால்களை இன்னும் டைட்டாச் சேர்த்துக்கிட்டேன்.

"பவி... என் தேவதைல... நான் இவ்ளோ கேக்குறேன்ல... எனக்காகக் கையை எடு பவி..." னு அவன் ரொம்ப உரிமையாக் கெஞ்சினான்.

"நான் கையை எடுத்தா நீ என்ன பண்ணுவ?" னு நான் என் கண்களைச் சுருக்கி, அவனைக் கூர்மையாக் கேள்வி கேட்டேன்.

அவன் அந்த மஞ்சள் லைட் வெளிச்சத்துல லேசாத் தள்ளாடுனான்.

"நான்... நான் என்ன பண்ணப் போறேன்? நீ ரிலாக்ஸா நின்னா எனக்கு சந்தோசம்... அவ்ளோதான்..." னு அவன் திக்கித் திக்கிச் சொன்னான்.

அவன் குரல்ல இருந்த நடுக்கமே அவன் சொல்றது பொய்னு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

"பொய் சொல்லாதடா கேடி... உன் கண்ணுல அவ்ளோ வெறி தெரியுது..." னு நான் அவனை லேசாச் சீண்டினேன்.

"என்னை தின்னுடுற மாதிரி பாத்துட்டு இருக்க... இதுல, ரிலாக்ஸா நின்னா சந்தோசம்னு ரீல் விடுறியா?" னு நான் அவனைக் கலாய்ச்சேன்.

"அய்யோ... சத்தியமா பவி... நீ ஃப்ரீயா, நிக்குறதை என் கண்ணால முழுசாப் பாக்கணும்..." னு அவன் கேட்டான்.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்த உச்சக்கட்டத் தவிப்பை என்னால அதுக்கு மேல தாங்கிக்க முடியல

எனக்குள்ளயும் ஒரு பெரிய சூடு ஏறிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து விட்டேன்.

என் கண்கள் அவனோட கண்களை நேராப் பார்த்துக்கிட்டே இருந்துச்சு.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும், என் தொடைக்கு நடுவுல இருந்து ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா... இஞ்ச் இஞ்சா விலக்கினேன்.

என் கைகள் என் ஸ்கின்னை உரசிக் கிட்டு ரெண்டு பக்கமும் கீழ இறங்குச்சு.

என் கைகள் ரெண்டும் போய் என் பக்கவாட்டுல தொங்குச்சு.

இப்போ... என் ரெண்டு தொடைகளுக்கும் நடுவுல எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லை.

அந்த பேண்ட்டி, என் அடிவயிற்றுல அவ்ளோ டைட்டாப் படிஞ்சிருந்துச்சு.

அந்தச் சில்லுன மாடிக் காத்து, நேரா வந்து என் தொடைகள் மேலயும், என் பேண்ட்டிக்கு மேலயும் பட்டுச்சு.

அந்தக் காத்து பட்டதும் என் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

என் கால் விரல்கள் கூச்சத்துல சுருங்குச்சு.

எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு, என் பார்வையைத் தானாத் தரையில இறக்கிக்கிட்டேன்.

அந்த லைட் வெளிச்சம் நேரா என் பேண்ட்டி மேல விழுந்துச்சு.

அங்க... ஒரு பெரிய உண்மையை அந்த லைட் அப்பட்டமா அவனுக்குக் காட்டிக்கொடுத்துச்சு.

நான் இவ்ளோ நேரமா அவன்கிட்ட பேசி, அவனோட தொடுதலை ஃபீல் பண்ணி... எனக்கு அவ்ளோ சூடேறிப் போயிருந்துச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஜூஸ் சுரந்து, என் பேண்ட்டியை மொத்தமா நனைச்சிருந்துச்சு.

அந்த ஜட்டியோட சென்டர் பகுதியில... ஒரு ஈரக் கறை அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

நான் கைகளை எடுத்த அடுத்த செகண்ட்... பிரகாஷோட கண்கள் நேரா அந்த இடத்துக்குத் தான் போச்சு.

அவன் பார்வை ஒரு காந்தம் மாதிரி அந்த ஈரக் கறையில ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் முகம் அப்படியே பிரீஸ் ஆகிடுச்சு.

அவன் கண்களை இமைக்கவே இல்லை.

அவன் மூச்சுக்காத்து சடன்னு நின்னு, அப்புறம் அவ்ளோ வேகமா புயல் மாதிரி வெளிய வந்துச்சு.

நான்... அவனுக்காக அவ்ளோ ஈரமா, ஒரு பேண்ட்டியோட அவனுக்கு முன்னாடி நிக்கிறாங்குற உண்மை அவனை அப்படியே உலுக்கி எடுத்துச்சு.

அவன் என்னைக் கிண்டல் பண்ணுவானோ, இல்ல 'என்ன பவி இவ்ளோ ஈரமா இருக்க'னு கேப்பானோனு நான் பயந்தேன்.

என் ஈகோ அதைத் தாங்காதுனு நான் நினைச்சேன்.

ஆனா அவன் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசல.

ஒரு வார்த்தை கூட அவன் வாயில இருந்து வரல.

அவன் அவ்ளோ ஆச்சரியமா, ஒரு அதிசயத்தைப் பாக்குற மாதிரி என்னோட அந்த ஈரமான பேண்ட்டியையே வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

அவன் பார்வை அவ்ளோ சூடா, என் தொடைகளை அப்படியே சுடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவனோட அந்த அமைதி, அந்த வெறித்தனமான பார்வை... எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஆசைய கொடுத்துச்சு.

என் உடம்புல கரண்ட் பாஸ் ஆகுறது எனக்கே தெரிஞ்சது.

நான் என் வெக்கத்துல என் கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதா, என் தொண்டைக்குள்ள முனகினேன்.

அவன் எந்தப் பதிலும் சொல்லல. அவனோட தொண்டைக்குழி மட்டும் வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

அவன் என்னோட அந்த ஈரத்தைப் பாத்துக்கிட்டு இருக்கும்போதே...

நான் மெதுவா என் பார்வையை அவனோட முகத்துல இருந்து கீழ இறக்கினேன்.

அவனோட அந்தப் பழைய கட்டம் போட்ட லுங்கிக்கு நான் என் பார்வையைத் திருப்பினேன்.

அங்க... ஒரு காட்சி எனக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி லேசாத் தெரிஞ்ச அந்தப் புடைப்பு... இப்போ ஒரு இரும்பு ராடு மாதிரி நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

அந்த லுங்கித் துணியை அவ்ளோ டைட்டா கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி அந்தச் சுன்னி விறைச்சுப் போயிருந்துச்சு.

அதோட சைஸ், அந்த இருட்டுலயும் அவ்ளோ அப்பட்டமா, பயமுறுத்துற மாதிரி தெரிஞ்சது.

அந்த லுங்கித் துணி அந்த சுன்னிய தாங்க முடியாம அவ்ளோ டென்ஷனா இழுத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த லுங்கியோட முடிச்சு லேசா அவிழ்ந்து, அது கீழ இறங்குற நிலைமையில ஒரு மாதிரி தொங்குச்சு.

அவன் மூச்சு விடும்போதெல்லாம், அந்தப் புடைப்பு லேசா மேலயும் கீழயும் ஆடுச்சு.

அதைப் பார்த்ததும் என் மூச்சுக்காத்து அப்படியே நின்னு போச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் சூடான ஜூஸ் சுரந்து வழிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் அவனோட அந்த ராட்சசப் புடைப்பைப் பார்த்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவன் என்னோட அந்த ஈரமான பேண்ட்டியைப் பார்த்துக்கிட்டு நின்னான்.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் எதுவும் பேசிக்கல.

அந்த மாடி ரூம்ல ஒரு நிசப்தம் நிலவுச்சு.

வெறும் எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சு வாங்குற சத்தம் மட்டும்தான் மாறி மாறிக் கேட்டுச்சு.

அவன் என்னைப் பாக்குறான்ங்குறது எனக்குத் தெரியும்.

நான் அவனோட லுங்கியைப் பாக்குறேங்குறது அவனுக்குத் தெரியும்.

ஒரு அஞ்சு செகண்ட்... அந்த அமைதி அவ்ளோ கனமா, அவ்ளோ தவிப்பா இருந்துச்சு.

ஆனா... அந்த அமைதி நீடிக்கல.

என்னோட புத்தி திடீர்னு என்னை உலுக்கி எடுத்துச்சு.

'பவி... நீ என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?'னு என் மனசு கேட்டுச்சு.

'ஒரு லுங்கிப் புடைப்பைப் பாத்துக்கிட்டு வாய் பிளந்து நிக்கிறியா?'

'உனக்கு அறிவு இல்லையா? டைம் என்ன ஆகுதுனு பாரு...'

'போய் தூங்குற வழிய பாரு?' னு என் மூளைக்குள்ள ஒரு பெரிய அலாரம் அடிச்சுது.

நான் சட்டுனு ஒரு செகண்ட்ல என் சுயநினைவுக்கு வந்தேன்.

இந்த ரொமான்ஸை, இந்தத் தவிப்பை இதோட நிப்பாட்டியாகணும்னு நான் முடிவு பண்ணேன்.

நான் ஒரு கணம் என் கண்களை இறுக்கமா மூடித் திறந்தேன்.

என் முகத்துல இருந்த அந்த வெக்கம், காமம் எல்லாத்தையும் மாத்திட்டு, ஒரு சீரியஸான மேடம் லுக்கைக் கொண்டு வந்தேன்.

நான் லேசாத் தொண்டையைச் செருமுனேன்.

"சரி பிரகாஷ்... கெளம்பலாமா..." னு நான் ஒரு கறாரான குரல்ல, எந்த ஒரு ஃபீலிங்கும் இல்லாத மாதிரி சொன்னேன்.

என் குரல் கேட்டதும் அவன் அப்படியே திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தான்.

அவன் கண்கள்ல அவ்ளோ பெரிய ஏமாற்றம் தெரிஞ்சது.

நான் அப்படித் திடீர்னு "அவ்ளோதான்"னு சொன்னதும், அவனுக்கு என்ன நடக்குதுன்னே புரியல.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தப் ஆச உடனே கலைஞ்சு போச்சு.

"என்ன பவி? என்ன ஆச்சு?" னு அவன் ரொம்பக் குழப்பமாக் கேட்டான்.

"எதுக்குத் திடீர்னு போலாம்னு சொல்ற?" னு அவன் கைகளைப் பிசைஞ்சுகிட்டே கேட்டான்.

நான் என் முகத்துல எந்த ஒரு சலனமும் காட்டாம, ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டான ஒரு மேடம் மாதிரி நடிச்சேன்.

"என்னடா இப்டி கேக்குற?"

"நீ என்ன சொன்ன என்கிட்ட?"

"நீ என்ன சொன்ன? என்னைப் புடவை கழட்டி பாக்கணும்னு தானடா ஆசைப்பட்ட?" னு நான் என் கைகளை இடுப்புல வெச்சுக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"ஆமா..." னு அவன் தலையை லேசாக் குனிஞ்சுக்கிட்டே ஒத்துக்குக்கிட்டான்.

 புடவை மட்டும் இல்லாம பாவாடையையும் நீயே இழுத்துக் கழட்டிட்ட..."

"இப்போ நான் இப்படி நிக்கிறேன்?" னு நான் என் உடம்பைக் கண்ணால காட்டுனேன்.

"ஆமா பவி..." னு அவன் என் பேண்ட்டியை லேசாப் பாத்துட்டு முழுங்குனான்.

"இப்போ பாத்துட்டல? நீ கேட்டதை நான் காட்டிட்டேன்... உன் ஆசை தீர்ந்துடுச்சுல?" னு நான் அவ்ளோ கேஷுவலா, ஒரு பிசினஸ் டீல் முடிஞ்ச மாதிரி கேட்டேன்.

"ஆசை எப்படிப் பவி தீரும்? இப்போ தான..." னு அவன் ஏதோ சொல்ல வந்தான்.

நான் அவனைப் பேச விடல.