Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-----------------
Part 159 - 2:
-----------------

"டேய்... நீ நிஜமாவே லூசாடா? இல்ல லூசு மாதிரி நடிக்கிறியா?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கி, லேசான சிரிப்போட கேட்டேன்.

"நான் என்ன பவி பண்ணேன்?" னு அவன் அவ்ளோ பாவமா, ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி முழிச்சான்.

"இது என்னடா போட்டியா? இப்படி மாடு மாதிரி முரட்டுத்தனமா இழுக்குற?" னு நான் அவனை வம்பிழுத்தேன்.

"பின்ன எப்படிப் பவி இழுக்குறது? அது அவ்ளோ டைட்டா மாட்டிட்டு இருக்கு... வர மாட்டேங்குது..." னு அவன் தன் தவற்றை நியாயப்படுத்த ட்ரை பண்ணான்.

"டைட்டா இருந்தா இப்படி வெளிய இருந்தே இழுப்பியா? நீ ஒரு தடவை இழுக்கும்போதும் நான் உன் மேல வந்து விழுந்துட்டு இருக்கேன் தெரியுமா?" னு நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"அது... நீ என் மேல வந்து விழும்போது, எனக்கு நல்லா இருக்கு பவி... அதான்..." னு அவன் லேசா வழிஞ்சான்.

"அடப்பாவி... அப்போ வேணும்னே தான் இப்படி இழுக்குறியா நீ?" னு நான் என் கண்களை உருட்டினேன்.

"இல்ல இல்ல பவி... சத்தியமா இல்லை... அது நிஜமாவே அவ்ளோ டைட்டா இருக்கு..."

"இப்படி முரட்டுத்தனமா இழுத்தா, என் புடவை கிழிஞ்சிடும்டா..."

"புடவை கிழிஞ்சா அப்புறம் நான் எப்படி வீட்டுக்குத் திரும்பிப் போறது?" னு நான் கேட்டேன்.

"அய்யோ, நான் கிழிக்க மாட்டேன் பவி... எனக்கு அவ்ளோலாம் ஃபோர்ஸ் கொடுக்கத் தெரியாது..." னு அவன் பதறுனான்.

"நீ ஃபோர்ஸ் கொடுக்கிறியோ இல்லையோ, எனக்கு வயிறு வேற வலிக்கப் போகுது..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

நான் 'வயிறு வலிக்குது'னு சொன்னதும், அவன் அப்படியே பதறிப் போனான்.

"சாரி பவி... சாரி பவி... நான் லேசாத் தான இழுக்குறேன்... உனக்கு நிஜமாவே வலிக்குதா?" னு அவன் அவ்ளோ அக்கறையா, தவிப்போட கேட்டான்.

"வலிக்கல... ஆனா நீ இழுக்குற விதம் ரொம்ப காமெடியா இருக்குடா..." னு நான் சிரிச்சேன்.

"எனக்கு... எனக்கு கழட்டிப் பழக்கம் இல்லை பவி... அதான் எப்படிக் கழட்டுறதுனு தெரியல..." னு அவன் ரொம்ப வெள்ளந்தியாத் தன் கையைத் பிசைஞ்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

"அது உன் மூஞ்சியப் பாத்தாலே தெரியுது... ஒரு புடவையைக் கழட்டத் துப்பில்ல... இதுல 'என் கையால தான் கழட்டுவேன்'னு ஒரு சத்தியம் வேற..." னு நான் அவனோட ஈகோவை லேசாச் சீண்டி விட்டேன்.

"அப்படிச் சொல்லாத பவி... நீயே ஒரு ஐடியா குடு, நான் கழட்டுறேன்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

"நான் என்ன ஐடியா குடுக்குறது? வெளிய இருந்து இழுத்தா எப்டிடா வரும்? அது பாவாடைக்குள்ள ஆழமாச் சொருகியிருக்குல?" னு நான் ஒரு சின்ன ஹின்ட் கொடுத்தேன்.

"ஆமா... அதான் டைட்டா இருக்கு... நான் இன்னும் கொஞ்சம் லேசா இழுத்துப் பாக்கவா?" னு அவன் மறுபடியும் ஒரு டியூப்லைட் மாதிரி கேட்டான்.

எனக்குச் சிரிப்பை அடக்கவே முடியல. இவனுக்கு இவ்ளோ தானா மூளைனு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

"விடு பிரகாஷ்... உன்னால இதக் கழட்ட முடியாதுனு நினைக்கிறேன்..." னு நான் சலிச்சுக்குற மாதிரி நடிச்சேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... ஒரு சான்ஸ் குடு..."

"நான் வேணா என் கையை உள்ள விட்டுப் புடவையை உருவி உன்கிட்ட தர்றேன்... நீ அதை வாங்கிக்கோ... ஓகேவா?" னு நான் ஓப்பனாவே என்ன பண்ணணும்னு அவனுக்கு வழிகாட்டுனேன்.

நான் 'கையை உள்ள விட்டு'னு சொன்ன அந்த ஒரு வார்த்தை தான், அவனோட மூளைக்குள்ள 'பல்பு' எரிய வெச்சுது.

அவன் அப்படியே ஷாக் ஆகி என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.

அவனோட கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சது.

அவனோட மூளைக்குள்ள அந்தப் 'பல்பு' எரிஞ்சதும், அவனோட முகம் அப்படியே மாறிப்போச்சு.

அவனோட முகத்துல இப்போதான் அந்த ரியாலிட்டி முழுசா வந்துச்சு.

'கைய உள்ள விட்டு உருவணும்... அப்போ நான் என் கைய உள்ள விடலாமா?'ங்குற மாதிரி அவன் முகம் அவ்ளோ ஆச்சரியமா மாறிச்சு.

அவன் கண்கள் விரிஞ்சு, அவன் பார்வை என் முகத்துக்கும் என் பாவாடை முடிச்சுக்கும் மாறி மாறிப் போச்சு.

அவன் தொண்டைக்குழி ஏறி இறங்குற அளவுக்கு அவ்ளோ சத்தமாத் தன் எச்சிலை முழுங்குனான்.

"இல்ல பவி..." னு அவன் குரல் இப்போ லேசா நடுங்குச்சு.

அவன் வார்த்தைகள் தொண்டைக்குள்ளயே மாட்டித் தவிச்சுது.

"என்ன இல்ல?" னு நான் என் புருவத்தை லேசா மேல தூக்கி, அவ்ளோ நக்கலாக் கேட்டேன்.

"அது... நீ என்ன சொல்றனு எனக்குப் புரியல பவி..." னு அவன் முழிச்சான்.

"உனக்கு என்னடா புரியல? எடுக்க வரலனா விடு, நானே கழட்டிக்கிறேன்னு சொன்னேன்..." னு நான் மறுபடியும் அவனை வம்பிழுத்தேன்.

"இல்ல இல்ல... அது வந்து..." னு அவன் கைகளை லேசாப் பிசைஞ்சான்.

"என்ன வந்து?" னு நான் என் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டே ரொம்ப சீரியஸா இருக்குற மாதிரி நடிச்சேன்.

"கையை உள்ள விட்டு எடுக்கணும்னு சொல்றியா?" னு அவன் அவ்ளோ தயக்கமா, ஆனா கண்ணுல ஒரு பெரிய ஏம்மத்தோட கேட்டான்.

நான் என் உதட்டைச் சுழிச்சுக்கிட்டு, "பின்ன? வெளிய இருந்தே மந்திரம் போட்டா புடவை தானா வந்துடுமா என்ன?" னு என்னோட குறும்புத்தனத்தைக் காட்டுனேன்.

"டேய்... நீ ஒரு லூசேதான்டா..." னு நான் செல்லமா அவனைக் கலாய்ச்சேன்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் வெக்கத்துல லேசாத் தலையைச் சொறிஞ்சான்.

"அப்போ... நான் என் கையை உள்ள விடலாமா?" னு அவன் வாய் விட்டு ஓப்பனாப் பர்மிஷன் கேட்டான்.

நான் உடனே என் கண்களைப் பெருசாக்கி, "ஹேய்... நான் எப்போடா அப்படிச் சொன்னேன்?" னு அவனை மறுபடியும் கன்ஃபியூஸ் பண்ணேன்.

"இப்போ தான பவி நீயே சொன்ன... உள்ள விட்டு எடுனு?" னு அவன் பாவமாக் கேட்டான்.

"நான் என்ன சொன்னேன்? நான் வேணா என் கையை உள்ள விட்டு எடுத்துத் தரவான்னு கேட்டேன்... உன்னை விடச் சொல்லலையே?" னு நான் அவனைப் போட்டுப் பாடாய்ப் படுத்துனேன்.

அவன் முகம் அப்படியே ஏமாற்றத்துல சுருங்கிப் போச்சு.

"பவி... ப்ளீஸ் பவி... என்னைப் போட்டு இவ்ளோ டார்ச்சர் பண்ணாத..." னு அவன் உருகினான்.

"நான் எங்கடா உன்னை டார்ச்சர் பண்ணேன்?"

"என் கையால நான் முழுசாப் புடவையைக் கழட்டுவேன்னு நான் எவ்ளோ ஆசையா இருந்தேன்..."

"இப்போ நீயே கழட்டுனா எனக்கு எவ்ளோ கஷ்டமா இருக்கும்?" னு அவன் சின்னப் பையன் மாதிரி மூஞ்சியத் தூக்கி வெச்சுக்கிட்டான்.

"நான் என்னடா பண்ண முடியும்? நீ இப்போ தான புடிச்சுப் புடிச்சு இழுத்த?"

"இப்போ தானடா முரட்டுத்தனமா இழுத்து இழுத்துப் பாத்த? அது வரலையே?" னு நான் கிண்டல் பண்ணேன்.

"அப்போ எனக்குத் தெரியல பவி..." னு அவன் சொன்னான்.

"ஓஹோ... இப்போ தெரிஞ்சுடுச்சா?"

"ஹ்ம்ம்..." னு அவன் தலையாட்டுனான்.

"என்ன தெரிஞ்சுது?" னு நான் அவனை வார்த்தையாலயே சீண்டினேன்.

"அது... உள்ள விட்டு எடுக்கணும்னு தெரிஞ்சுது..." னு அவன் திக்கித் திக்கிச் சொன்னான்.

"உள்ளனா... எங்க?" னு நான் அவனை விடாமத் துளைச்சேன்.

அவனோட பார்வை மறுபடியும் என் தட்டையான வயிறு மேல, அந்தப் பாவாடை நாடா மேல போய் விழுந்துச்சு.

"உன்... உன் பாவாடைக்குள்ள..." னு அவன் சொல்லும்போதே அவன் மூச்சுக்காத்து அவ்ளோ சூடா வந்துச்சு.

நான் என் தொடையை ஒன்னோடு ஒன்னு லேசா உரசிக் கிட்டேன்.

"அடப்பாவி... அங்க கை விட்டா என் மேல படாதா?" னு நான் கேட்டேன்.

"நானே... நானே ரொம்பப் பத்திரமாக் கழட்டுறேன் பவி..." னு அவன் சொன்னான்.

"எப்படிப் பத்திரமாக் கழட்டுவ?"

"இல்ல... நீ எப்படிச் சொருகியிருக்கனு... நான் என் கைய உள்ள விட்டுப் பாக்குறேன் பவி..." னு அவன் அவ்ளோ தயக்கமா, ஆனா ஒரு பெரிய ஆசையோட சொன்னான்.

"நீ பாக்கிறியா? இருட்டுல கைக்குள்ள கண்ணு வெச்சா பாப்ப?" னு நான் அவனைக் கலாய்ச்சேன்.

அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே, "என் கைக்குத் தெரியும் பவி... நான் லேசா உள்ள விட்டு, அந்தப் புடவை மடிப்பை மட்டும் எடுக்கிறேன்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் நான் என் முகத்தை ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா வெச்சுக்கிட்டேன்.

"டேய்..." னு நான் என் குரலை லேசா உயர்த்தி, ஒரு டீச்சர் மாதிரி ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டாக் கூப்பிட்டேன்.

நான் அப்படி 'டேய்' னு கூப்பிட்டதும், அவன் முகம் அப்படியே ஒரு செகண்ட் உறைஞ்சு போச்சு.

அவன் கண்கள் லேசா விரிஞ்சது.

அவன் கைகள் அந்தப் புடவை மடிப்பு மேல அப்படியே எந்த அசைவும் இல்லாம நின்னுச்சு.

"நீ உள்ள கை விடுவேனு என்கிட்ட சொல்லவே இல்லயே?" னு நான் அவனை மடக்குனேன்.

நான் என் வலது புருவத்தை லேசா மேல தூக்கி, அவனை அவ்ளோ ஷார்ப்பாப் பார்த்தேன்.

என் குரல்ல ஒரு குறும்புத்தனமான கோபம் இருந்துச்சு.

அவன் அப்படியே திருட்டு முழி முழிச்சான்.

அவன் கண்கள் லேசா இடதும் வலதுமா அலைபாய்ஞ்சுது.

நான் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா வெளிய காட்டிக்காம, ரொம்ப சீரியஸா அவனை முறைச்சேன்.

"அது..." னு அவன் திக்கினான்.

அவன் தொண்டைக்குழி லேசா ஏறி இறங்குச்சு.

அவன் தன் எச்சிலை ரொம்பச் சிரமப்பட்டு முழுங்குனான்.

"அது... வெளிய புடவைய எடுக்கத் தான் பவி..." னு அவன் சமாளிக்க ட்ரை பண்ணான்.

"ஓ... அதா எடுக்கத் தானா?" னு நான் இழுத்தேன்.

"ஆமா பவி..." னு அவன் ரொம்ப வெள்ளந்தியா, ஒரு பச்சக் குழந்தை மாதிரி தலையாட்டுனான்.

"நீ என்னைத் தொட மாட்டேன்னு தானடா கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சத்தியம் பண்ண?" னு நான் அவனோட சத்தியத்தை ஞாபகப்படுத்துனேன்.

அவன் முகத்துல இப்போ வேர்வை அரும்ப ஆரம்பிச்சுது.

அவன் தன் இடது கையால தலையை லேசாச் சொறிஞ்சான்.

"நான்... நான் சத்தியம் பண்ணேன் தான் பவி..."

"ஆனா இப்போ நான் புடவையைத் தான எடுக்கப் போறேன்... உன்னைத் தொடலையே..." னு அவன் ஒரு புது லாஜிக்கைக் கொண்டு வந்தான்.

அவன் அந்த லாஜிக்கைச் சொன்ன விதம் அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு.

எப்படியாவது உள்ள கை விட்டுடணும்னு அவனோட மூளை இவ்ளோ வேகமா வேலை செய்யுதேனு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

நான் என் இடுப்புல ரெண்டு கைகளையும் வெச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.

"சும்மா லூசு மாதிரிப் பேசாத பிரகாஷ்..." னு நான் அவனைத் திட்டினேன்.

"நான் என்ன பவி லூசு மாதிரிப் பேசுனேன்?" னு அவன் பாவமாக் கேட்டான்.

"பின்ன என்னடா? புடவையைத் தொடுவேன், உன்னைத் தொட மாட்டேன்னு கிளாஸ் எடுக்குற?"

"புடவை எங்க இருக்கு?" னு நான் என் அடிவயிற்றைக் காட்டுனேன்.

"உன்... உன் பாவாடைக்குள்ள இருக்கு..." னு அவன் தயங்கித் தயங்கிச் சொன்னான்.

"ஆமா! பாவாடைக்குள்ள தான் இருக்கு..."

"அப்போ அதை வெளிய எடுக்கணும்னா, நீ உன் கையை உள்ள விடணும், கரெக்ட்டா?" னு நான் ஒரு வக்கீல் மாதிரி பாயிண்ட்டைப் பிடிச்சேன்.

அவன் எதுவும் பேசாம, 'ஆமா'னு சொல்ற மாதிரி லேசாத் தலையாட்டுனான்.

"நீ கைய அப்படி உள்ள விட்டா, உன் கை காத்துலயா மிதக்கும்?"

"கண்டிப்பா உன் கை என் வயிறு மேல படும்ல?" னு நான் ரொம்ப லாஜிக்காக் கேட்டேன்.

நான் கேட்ட இந்தக் கேள்விக்கு அவன்கிட்ட எந்தப் பதிலும் இல்லை.

அவன் என்ன சொல்றதுனு தெரியாம லேசா முழிச்சான்.

அவனோட கண்கள் என் வயிற்றையும், அவனோட அந்த  கைகளையும் மாறி மாறிப் பார்த்துச்சு.

என் பாவாடை நாடா அவ்ளோ டைட்டா இருக்கு.

அந்தச் சின்ன கேப்புக்குள்ள அவனோட கையை விட்டா, கண்டிப்பா அது என் ஸ்கின்னை உரசிக் கிட்டு, அழுத்திட்டுத் தான் உள்ள போகும்.

இந்த சிம்பிளான லாஜிக் இப்போதான் அவனோட மூளைக்குள்ள கொஞ்சம் கொஞ்சமா இறங்குச்சு.

அவனோட அந்த டியூப்லைட் முகம், இப்போ கொஞ்சம் பிரகாசமாச்சு.

அவன் என்னைப் பார்த்து அசடு வழிஞ்சான்.

"அது... லேசாப் படும் தான் பவி..." னு அவன் ஃபைனலா உண்மையை ஒத்துக்கிட்டான்.

"ஆஹா! ஒத்துக்கிட்டியா?" னு நான் சத்தமாச் சிரிச்சேன்.

"கொஞ்சம் உரசுற மாதிரி இருக்கும்... அவ்ளோதான்..." னு அவன் சமாளிச்சான்.

"அப்போ நீ சத்தியத்தை மீறுறல?" னு நான் பிடிவாதம் பிடிச்சேன்.

"சத்தியத்தை மீறுறேன்னு நீயே ஒத்துக்கிட்ட... அதனால நீ புடவையை எடுக்க வேண்டாம், கையை எடுடா..." னு நான் அவனோட கையைத் தட்டி விடப் போனேன்.

"அய்யோ பவி... ப்ளீஸ்... கையைத் தட்டிடாத..." னு அவன் பதறிப்போய் தன் கையை விலக்கிக்கிட்டான்.

அவன் மூளை இப்போ வேற ஒரு வழியைத் தேடுச்சு.

திடீர்னு அவன் கண்கள்ல ஒரு ஸ்பார்க் வந்துச்சு.

அவன் என்னைப் பார்த்து ரொம்பக் கர்வமா லேசாச் சிரிச்சான்.

"நான் சத்தியத்தை மீறலையே பவி..." னு அவன் ஒரு புது குண்டைப் போட்டான்.

"என்னது மீறலையா? இப்போதானடா உரசும்னு சொன்ன?" னு நான் குழப்பமாக் கேட்டேன்.

"உரசும்... ஆனா அதுக்கு நான் பர்மிஷன் வாங்கிட்டேன்ல?" னு அவன் கேட்டான்.

"பர்மிஷனா? எப்போ வாங்குன? நான் தரவே இல்லயே..." னு நான் உறுதியாச் சொன்னேன்.

"இடுப்பைத் தொடலாம்னு நீ தான கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி எனக்குப் பர்மிஷன் கொடுத்த?" னு அவன் என்கிட்டயே பாயிண்ட்டைப் பிடிச்சான்.

அவன் அப்படி மடக்குவான்னு நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கல.

'அடேங்கப்பா...'னு என் மனசுக்குள்ள ஒரு குரல் கேட்டுச்சு.

நான் அவனோட அந்தச் சாமர்த்தியத்தைப் பார்த்து அசந்து போனேன்.

நான் சிரிப்பை அடக்க முடியாம என் கீழ் உதட்டை ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கன்னங்கள் வெக்கத்துலயும், சிரிப்புலயும் அவ்ளோ சூடா ஏறிச்சு.

ஆனா நான் என் பிடிவாதத்தை விடல.

அவனை இன்னும் கொஞ்சம் தவிக்க விடணும்னு முடிவு பண்ணேன்.

"அது பாவாடைக்கு வெளிய டா..." னு நான் என் இடுப்போட பக்கவாட்டைக் காட்டுனேன்.

"அதுக்கும் இதுக்கும் என்ன பவி வித்தியாசம்? ரெண்டும் உன் உடம்பு தான?" னு அவன் கேட்டான்.

"வித்தியாசம் இருக்குடா..."

"இது பாவாடைக்கு உள்ள...."

"ரெண்டுக்கும் ரொம்ப பெரிய வித்தியாசம் இருக்குல?" னு நான் அவனைப் போட்டுப் பாடாய்ப் படுத்துனேன்.

"அங்க தொட்டா என்ன? இங்க தொட்டா என்ன பவி? எல்லாமே சாஃப்ட்டாத் தான இருக்கும்?" னு அவன் அவ்ளோ செக்ஸியாக் கேட்டான்.

அவன் அப்படிக் கேட்டதும் என் உடம்பெல்லாம் ஒரு தடவை சிலிர்த்துப் போச்சு.

"அடப்பாவி... உனக்கு இவ்ளோ வாய் இருக்காடா?" னு நான் அவனைப் பார்த்து முறைச்சேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... என்னைப் போட்டு இவ்ளோ டார்ச்சர் பண்ணாத..." னு அவன் குரல் இப்போ ரொம்பப் பாவமா மாறுச்சு.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்தப் பசி இப்போ அவ்ளோ அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அவன் உள்ள கை விடணும்னு என் உடம்பும் அவ்ளோ ஆசைப்பட்டுச்சு.

ஆனா என் ஈகோ, அவனோட அந்தத் தவிப்பை இன்னும் கொஞ்சம் பாக்கணும்னு அடம்பிடிச்சுது.

"டார்ச்சரா? நான் என்னடா பண்ணேன்?" னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமாக் கேட்டேன்.

"நீ பேசுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என்னைக் கொன்னுக்கிட்டு இருக்கு பவி..."

"என் விரல்கள் உன் இடுப்புல பட்டு அவ்ளோ நேரம் ஆச்சு..."

"என் கையே கொதிக்குது... நீ இப்படிக்கேள்வி கேட்டுட்டே இருந்தா நான் என்ன பண்றது?" னு அவன் தவிப்போட கேட்டான்.

"நான் என்ன பண்றது? நீ சத்தியத்தை மீறுற... நான் தடுத்து நிறுத்த வேண்டியது என் கடமை..." னு நான் ஒரு போலீஸ் மாதிரி பேசுனேன்.

"நான் லேசாத் தான் கை வைப்பேன் பவி..." னு அவன் தன் கட்டை விரலையும், ஆள்காட்டி விரலையும் ரொம்பச் சின்னதாப் பிடிச்சுக் காட்டுனான்.

"உன் மேல அதிகமா உரச மாட்டேன்... சத்தியமா..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கெஞ்சினான்.

"அந்தத் துணியை லேசாப் பிடிச்சு, அப்படியே மெதுவா வெளிய எடுத்துடுவேன்..."

"உனக்கு நான் கை விட்டதே தெரியாது... அவ்ளோ ஸ்மூத்தா பண்ணிடுவேன்... ப்ளீஸ்..." னு அவன் தன் கைகளைத் தேய்ச்சுக்கிட்டே கேட்டான்.

அவன் அந்த 'ஸ்மூத்தா பண்ணிடுவேன்'னு சொன்ன விதம், என் அடிவயிற்றுல ஏதோ ஒரு பட்டாம்பூச்சியைப் பறக்க விட்ட மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் அவனை ஒரு செகண்ட் உற்றுப் பார்த்தேன்.

என் கண்களைச் சுருக்கிக்கிட்டு, ஒரு டீச்சர் மாதிரி ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா அவனைக் கேட்டேன்.

"நிஜமாப் புடவையை மட்டும் தான் எடுப்பியா?" னு நான் அவனை முறைச்சுக் கேட்டேன்.

"சத்தியமாப் பவி..."

"புடவையை எடுத்துட்டு என் கையை உடனே வெளிய எடுத்துடுவேன்..." னு அவன் தன் நெஞ்சுல கை வெச்சு, ரொம்ப ஆணித்தரமாச் சொன்னான்.

"உள்ள கை விட்டு வேற எதாவது தப்புத்தண்டாவா பண்ணுவியா?" னு நான் லேசா என் இடுப்பை வளைச்சுக் கேட்டேன்.

"அய்யோ... சத்தியமா மாட்டேன் பவி..."

"என் தேவதை மேல சத்தியமா... நான் எந்தத் தப்பும் பண்ண மாட்டேன்..." னு அவன் மறுபடியும் மறுபடியும் உருகினான்.

அவனோட அந்தத் தவிப்பு, அவனோட அந்த முகம், அவனோட அந்த முரட்டு லுங்கிப் புடைப்பு...

இது எல்லாமே என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உருக்கிடுச்சு.

இதுக்கு மேல அவனைத் தவிக்க விட்டா, அவன் நிஜமாவே பைத்தியம் ஆகிடுவான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நானும் இதுக்கு மேல தாங்க மாட்டேன்னு என் உடம்பு எனக்கு சிக்னல் கொடுத்துச்சு.

நான் அவனை ஒரு செகண்ட் மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் முழுசாப் பார்த்தேன்.

என் பார்வையில இப்போ அந்த ஸ்ட்ரிக்ட்னஸ் இல்லை.

அதுக்குப் பதிலா அவ்ளோ பெரிய காமம், அவ்ளோ பெரிய ஆசை இருந்துச்சு.

என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, லேசாச் சிரிச்சேன்.

"ரொம்ப ஆசை தான் உனக்கு..." னு நான் லேசாச் சிணுங்கினேன்.

நான் சிணுங்குன அந்த விதம், அவனுக்குப் பச்சைக்கொடி காட்டிடுச்சு.

நான் ரொம்ப மெதுவா, என் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டு, என் தலையை மேலயும் கீழயும் ஆட்டி ஓகே சொன்னேன்.

நான் சம்மதம் சொன்ன அந்த ஒரு செகண்ட்...

அந்த ரூமோட அட்மாஸ்பியர் அப்படியே மொத்தமா மாறிடுச்சு.

அவனோட மூச்சுக்காத்து ஒரு புயல் மாதிரி, ஒரு பெருமூச்சா வெளிய வந்துச்சு.

அந்தப் பெருமூச்சு என் முகத்துல, என் கழுத்துல அவ்ளோ சூடாப் பட்டுச்சு.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தப் பசி இப்போ ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாச்சு.

அவன் என்கிட்ட ரொம்ப, ரொம்பக் கிட்ட வந்தான்.

அவன் கால் விரல்கள் என் கால் விரல்களைத் தொடுற அளவுக்கு அவ்ளோ க்ளோஸா வந்து நின்னான்.

அவனோட உடம்பு என் உடம்போட லேசா உரச ஆரம்பிச்சுது.

என் முலைகள் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இருந்து, அவனோட அந்த ரஃப்பான நெஞ்சுல லேசா அழுந்துச்சு.

அவன் மூச்சு விடுறப்போ, அவனோட நெஞ்சு ஏறி இறங்குற அந்த அசைவு எனக்கு அவ்ளோ செக்ஸியா ஃபீல் ஆச்சு.

அவனோட லுங்கிப் புடைப்பு இப்போ என் முழங்காலுக்கு மேல, என் தொடைப் பகுதியில அவ்ளோ அழுத்தமா முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அந்த ராடு எவ்ளோ தடிமனா, எவ்ளோ விறைப்பா இருக்குனு அந்த உரசல் மூலமா எனக்குத் துல்லியமாப் புரிஞ்சுது.

என் உடம்புல இருந்த ஒவ்வொரு நரம்பும் இப்போ சுண்டி இழுத்துச்சு.

நான் என் தொண்டைக்குழிக்குள்ள ஏறி இறங்குற எச்சிலை முழுங்கினேன்.

என் கண்களைப் பாதியா மூடிக்கிட்டு, நடக்குறதை அவ்ளோ ஆசையா ரசிக்கத் தயாரானேன்.

அவன் தன்னோட வலது கையை ரொம்ப, ரொம்ப மெதுவா மேல தூக்கினான்.

அவன் கை காத்துல நகர்ந்து, என் அடிவயிற்றுப் பகுதிக்குக் கொண்டு வந்தான்.

என் கண்கள் அவனோட கைகளையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த லைட்ல, அவனோட கறுப்பான, நரம்பு புடைச்ச கைகள் அவ்ளோ முரட்டுத்தனமாத் தெரிஞ்சது.

அவன் கைகள் என் பாவாடை நாடா கட்டியிருந்த இடத்துக்கு நேரா வந்துச்சு.

என் தொப்புளுக்குக் கொஞ்சம் கீழ, அந்தப் பாவாடை முடிச்சுக்குக் கொஞ்சம் மேல...

என்னோட வயிறு, எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம அவ்ளோ வெள்ளையா, அவ்ளோ சாஃப்ட்டாத் திறந்துகிடந்துச்சு.

அவன் கை அந்த ஸ்கின்னை நோக்கி மெதுவா இறங்குச்சு.

அவனோட கைகள்ல இருந்து வர்ற அந்த அனல், என் ஸ்கின்னுக்குப் பட படனு அடிச்சுது.

அவன் என்னைத் தொடுறதுக்கு முன்னாடியே, என் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போச்சு.

அவன் ரொம்ப கவனமா, ஒரு பூவைத் தொடுற மாதிரி தன் விரல்களைக் கீழ கொண்டு வந்தான்.

அவனோட ரஃப்பான, வேலை செஞ்சு தேஞ்சுப்போன அந்த விரல்கள்...

நேரா வந்து அந்த வெண்ணெய் மாதிரி இருக்குற என் அடிவயிற்று ஸ்கின் மேல லேசாப் பட்டுச்சு.

அவன் விரல்கள் தொட்ட அந்த முதல் செகண்ட்...

"ஆஹ்ஹ்... பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்பச் சத்தமா, அவ்ளோ ஃபீலிங்கோட முனகினேன்.

என் வாய் விட்டு வந்த அந்த சத்தம், இந்த மாடியில அவ்ளோ செக்ஸியா எதிரொலிச்சுது.

என் உடம்பெல்லாம் ஒரு பெரிய அதிர்வு ஏற்பட்டுச்சு.

ஏதோ ஒரு பெரிய மின்னல் என் தலைல இருந்து கால் வரைக்கும் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் கால்கள் லேசா நடுங்குச்சு.

நான் கீழே விழுந்துடக் கூடாதுனு, என் ரெண்டு கைகளாலயும் அவனோட தோள்பட்டையை லேசாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் விரல்கள் அவனோட அந்த டீ-ஷர்ட்டைப் பிடிச்சு அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிசைஞ்சுது.

அவன் விரல்கள் என் ஸ்கின் மேல அப்படியே உறைஞ்சு நின்னுச்சு.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் நெஞ்சுப் பகுதியில அவ்ளோ சூடாப் பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என்னைப் பார்த்து லேசாச் சிரிச்சான்.

அந்தச் சிரிப்புல, 'உன்னை நான் என்ன பண்ணப் போறேன் பாரு'ங்குற ஒரு திமிர் இருந்துச்சு.

என் கண்கள் சொருகி, நான் அந்தத் தொடுதலோட உச்சக்கட்ட சுகத்துல அப்படியே மிதக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவன் விரல்கள் அவ்ளோ சூடா, என் அடிவயிற்றுல ஒரு தீயைப் பத்த வெச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் என் கண்களை ஆழமாப் பார்த்துக்கிட்டே, தன் விரல்களை ரொம்ப மெதுவா கீழ இறக்கினான்.

அந்தப் பாவாடை முடிச்சுக்கும், என்னோட மென்மையான ஸ்கின்னுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்தச் சின்ன கேப் வழியா...

அவனோட சூடான விரல்கள், என் பாவாடைக்குள்ள லேசா நுழைய ஆரம்பிச்சுது.