Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-----------------
Part 159 - 1:
-----------------

எங்களுக்கு நடுவுல இருந்த அந்த முதல் தடை இப்போ மொத்தமா உடைஞ்சு போச்சு.

பிரகாஷ் தன் விரல்களுக்கு நடுவுல பிடிச்சிருந்த அந்தச் சேஃப்டி பின்னை லேசா விலக்கினான்.

'டிங்...' னு ஒரு சின்னச் சத்தம்.

அந்த இரும்புப் பின் தரையில விழுந்து சத்தம் போட்டுச்சு.

அந்தச் சத்தம் இந்த அமைதியான ரூம்ல என் ஹார்ட் பீட்டை இன்னும் எகிற வெச்சுது.

அவன் அந்தக் கட்டில்ல இருந்து ரொம்ப மெதுவா எந்திரிச்சான்.

அவன் என் முன்னாடி வந்து, எனக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல நின்னான்.

அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு என் முழங்காலுக்கு நேரா இடிச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

"பவி..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டான்.

நான் என் பார்வையைத் தரையிலயே வெச்சுக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்..." னு முனகினேன்.

" எழுந்திரு பவி..." னு அவன் கேட்டான்.

அவன் அப்படிக் கேட்டதும் நான் லேசா யோசிச்சேன்.

நான் என் ரெண்டு கால்களையும் ஒன்னோடு ஒன்னு இன்னும் டைட்டாச் சேர்த்துக்கிட்டேன்.

"எதுக்கு பிரகாஷ்?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"நான் புடவையைக் கழட்டணும்ல?"

"நீ இப்படியே உக்காந்திருந்தா நான் எப்படிக் கழட்டுறது?" னு அவன் அவ்ளோ கேஷுவலாச் சொன்னான்.

அவன் கழட்டுறதப் பத்தி இவ்ளோ சாதாரணமாக் கேட்டதும் என் கன்னங்கள் அப்படியே செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

"அதெல்லாம் முடியாது பிரகாஷ்..."

"எனக்கு அவ்ளோ கூச்சமா இருக்குடா..." னு நான் என் முந்தானையை என் கையால இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... எனக்காக..." னு அவன் குரல் லேசா இறங்குச்சு.

"நான் எந்திருக்க மாட்டேன்..." னு நான் ஒரு கூச்சத்தோட சொன்னேன்.

அவன் உதடுகள் லேசா விரிஞ்சு சிரிச்சான்.

"சும்மா பேசாத பவி..."

"நீ எந்திரிச்சு நின்னாதானே இந்தப் புடவையை என்னால கழட்ட முடியும்?" னு அவன் லாஜிக்காக் கேட்டான்.

"முடியாதுடா... நான் எந்திரிக்க மாட்டேன்..." னு நான் பிடிவாதம் பிடிச்சேன்.

நான் மறுபடியும் தரையைப் பார்த்துக்கிட்டு என் கால் பெருவிரலால தரையைக் கீறுனேன்.

என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி சில்லுனு நடுங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் தன் ரெண்டு கைகளையும் முன்னாடி நீட்டினான்.

நான் என் மடியில பிணைச்சு வெச்சிருந்த என் ரெண்டு கைகளையும் அவன் தன் கைகளுக்குள்ள மெதுவாப் பிடிச்சான்.

அவனோட சூடான கைகள் என் கைகளைச் சுத்திப் பிடிச்சதும் எனக்குள்ள ஒரு பெரிய சிலிர்ப்பு ஓடிச்சு.

"எழுந்திரு என் தேவதை... ப்ளீஸ்..." னு அவன் ரொம்ப உருகிக் கூப்பிட்டான்.

"பிரகாஷ்... என்னை கூப்பிடாத..."

"எனக்கு என்னவோ பண்ணுது பிரகாஷ்..."

"என் காலெல்லாம் நடுங்குது..." னு நான் நிஜமான என் பயத்தைச் சொன்னேன்.

அவன் என் கைகளை லேசா வருடினான்.

"என்னை நிமிர்ந்து பாரு பவி..." னு அவன் ரொம்ப அமைதியாச் சொன்னான்.

நான் தயங்கித் தயங்கி என் கண்களை லேசாத் தூக்கினேன்.

"உன் முன்னாடி நிக்கிறது வேற யாரும் இல்ல..."

"உன் அழகை ரசிச்சு, உனக்காகத் தவிச்ச உன்னோட ரசிகன் நான்..."

"நீ இவ்ளோ அழகா இந்தப் புடவையைக் கட்டிருக்க..."

"அந்தப் புடவையை என் கையால அவிழ்க்கிற பாக்கியத்தை எனக்குக் கொடு பவி..."

"இந்த இருட்டுல, உன் கூச்சத்தை எல்லாம் விட்டுடு..."

"இங்க நீயும் நானும் மட்டும்தான்... நீ வெக்கப்படாத" னு அவன் அவ்ளோ அழகா, என் மனசுல இருக்குற பயத்தை எல்லாம் துடைக்கிற மாதிரி பேசுனான்.

அவன் சொன்ன விதம், அவனோட கண்கள்ல இருந்த அந்த கெஞ்சல், பாசம், ஏக்கம் என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உருக வெச்சுது.

நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கவ்விக்கிட்டேன்.

"நிஜமா வேற எதுவும் பண்ண மாட்டியே?" னு நான் ஒரு சின்னக் குழந்தை மாதிரி கேட்டேன்.

"சத்தியமா பவி... நான் புடவையை மட்டும்தான் எடுப்பேன்..." னு அவன் தலையாட்டுனான்.

நான் என் மூச்சை லேசா உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

அவன் என் கைகளை லேசாத் தன் பக்கம் இழுத்தான்.

நான் எதுவும் சொல்லாம, மெதுவா அந்தக் கட்டில்ல இருந்து எந்திரிச்சேன்.

நான் எந்திரிச்சதும் அந்தப் பழைய வயர் கட்டில் 'க்ரீச்' னு ஒரு சத்தம் போட்டு, மேல எழும்புச்சு.

நான் இப்போ அவனுக்கு நேர் எதிரா, நிமிர்ந்து நின்னேன்.

ஆனா என் கண்கள் மட்டும் இன்னும் அவனோட நெஞ்சையே பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனை நேராப் பாக்க எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு.

நான் நின்னுக்கிட்டு இருக்கேன், ஒரு ஆம்பளை என் புடவையைக் கழட்டப் போறான்ங்குற நினைப்பே என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

அவன் தன் கைகளை என் கைகள்ல இருந்து லேசா விலக்கினான்.

அவன் வலது கை மெதுவா மேல ஏறி, என் இடது தோள்பட்டைக்கு வந்துச்சு.

அங்க எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாமத் தொங்கிக்கிட்டு இருந்த அந்த நைலான் முந்தானையை அவன் தன் விரல்களால பிடிச்சான்.

அந்தத் துணியை அவன் தொட்டதும் என் உடம்பு லேசா அதிர்ந்துச்சு.

அவன் அந்த முந்தானையை ரொம்ப மெதுவா, என் தோள்பட்டையில இருந்து முன்னாடி இழுத்தான்.

அந்த மெல்லிய நைலான் துணி... என் முதுகு, என் தோள்பட்டை, என் பிளவுஸ் மேல அவ்ளோ ஸ்மூத்தா உரசிக் கிட்டு வந்துச்சு.

அது என் ஸ்கின் மேல சரிஞ்சு விழும்போது, சில்லுனு ஒரு காத்து என் உடம்புல பட்டுச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் லேசா முனகினேன்.

என் முதுகுப் பகுதி இப்போ எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம வெளிய தெரிஞ்சது.

அவன் அந்த முந்தானையைத் தன் கையில பிடிச்சுக்கிட்டு, ரொம்ப மெதுவா என்னைச் சுத்தி நடக்க ஆரம்பிச்சான்.

நான் என் இடத்துல அப்படியே அசையாம நின்னேன்.

அவன் என் வலது பக்கமா ஒரு ரவுண்டு வந்தான்.

அவன் நடக்கும்போது, அந்தப் புடவை என் இடுப்பை விட்டு லேசா விலகுச்சு.

என் பிளவுஸோட பின்பக்கம், அந்த ஆழமான கழுத்து வளைவு அவனோட பார்வைக்கு முழுசா விருந்து வெச்சுது.

அவன் என் முதுகுக்குப் பின்னாடி வரும்போது, அவன் மூச்சுக்காத்து என் முதுகுத் தண்டுல பட்டுச்சு.

அது அவ்ளோ சூடா, என் நரம்புகளை எல்லாம் சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் முலைகள் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள அவ்ளோ டைட்டா நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

அவன் அப்படியே சுத்தி என் இடது பக்கமா முன்னாடி வந்தான்.

ஒரு சுத்து முடிஞ்சதும், புடவையோட ஒரு லேயர் என் உடம்பை விட்டு மொத்தமா விலகிடுச்சு.

அந்த நைலான் துணி அவிழும்போதெல்லாம், 'சுருக்... சுருக்...' னு ஒரு செக்ஸியான சத்தம் அந்த ரூம்ல கேட்டுச்சு.

அந்தச் சத்தம் கேட்கக் கேட்க என் தொடைக்கு நடுவுல ஈரம் இன்னும் அதிகமாச் சுரந்துச்சு.

அவன் மறுபடியும் என்னைச் சுத்தி ரெண்டாவது ரவுண்டு வந்தான்.

இப்போ புடவை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறங்குச்சு.

என் இடுப்பு, என் வயிறு, என்னோட தொப்புள்...

எல்லாமே கொஞ்சம் கொஞ்சமா அவனோட பசியான கண்களுக்கு வெளிய வர ஆரம்பிச்சுது.

நான் வெக்கத்துல என் ரெண்டு கைகளையும் என் நெஞ்சுக்குக் குறுக்கா வெச்சு மறைக்கப் பார்த்தேன்.

ஆனா அவன் நடக்கும்போதே தன் ஒரு கையால என் கைகளை லேசா விலக்கி விட்டான்.

"மறைக்காத பவி... நீ அவ்ளோ அழகா இருக்க..." னு அவன் முனகினான்.

நான் மறுபடியும் என் கைகளைக் கீழ தொங்கப் போட்டுக்கிட்டேன்.

ஒவ்வொரு லேயரா விலக விலக, என் உடம்புல அடிக்கிற அந்த சம்மர் காத்து அவ்ளோ கூலிங்கா இருந்துச்சு.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய நெருப்பு எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தப் புடவை என் உடம்பை விட்டு முழுசா விலகி, என் பாவாடைக்குள்ள சொருகியிருந்த அந்தப் பகுதிக்கு மட்டும் வந்து நின்னுச்சு.

அவன் அந்தப் புடவையை மொத்தமாச் சுருட்டித் தரையில போட்டான்.

இப்போ நான் வெறும் ஜாக்கெட், பாவாடையோட அவன் முன்னாடி நின்னேன்.

என் இடுப்பு முழுசாத் திறந்து கிடந்துச்சு.

அவன் கடைசியா அந்த மடிப்புகளை உருவுறதுக்காகத் தன் கையை என் அடிவயிற்றுக்கிட்ட கொண்டு வந்தான்.

அவன் கை என் தொப்புளுக்குக் கீழ வந்ததும், நான் சடன்னா என் ரெண்டு கைகளாலயும் அவனோட கையைப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் அவனத் தடுத்து நிறுத்துனதும் அவன் கைகள் அப்படியே நின்னு போச்சு.

"போதும் பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப வேகமா, அவ்ளோ மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.

அவன் முகம் அப்படியே ஏமாற்றத்துல சுருங்கிப் போச்சு.

அவனோட தோள்பட்டை லேசாத் தொங்குச்சு.

"என்ன பவி... என்ன ஆச்சு?" னு அவன் ரொம்பக் குழப்பமாக் கேட்டான்.

"இதுக்கு மேல வேண்டாம்... எனக்கு ரொம்பக் கூச்சமா இருக்குடா..." னு நான் தரையைப் பார்த்துக்கிட்டே சொன்னேன்.

"என்ன பவி விளையாடுறியா?"

"இப்போ தான நான் கழட்ட ஆரம்பிச்சேன்... அதுக்குள்ள பாதியில நிப்பாட்டுனா எப்படி?" னு அவன் தவிப்போட கேட்டான்.

"இல்லடா... நீ கழட்ட கழட்ட எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி நடுங்குது..."

"என்மேல காத்து படுறதே எனக்கு அவ்ளோ கூச்சமா இருக்கு..."

"ப்ளீஸ்... இதோட விட்டிடு..." னு நான் அவன் கையை இன்னும் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"நான் முழுசா கழட்டுவேன்னு தான பவி உன்கிட்ட பர்மிஷன் வாங்குனேன்?"

"இப்போ வந்து மாட்டேன்னு சொன்னா எனக்கு எப்படி இருக்கும்?" னு அவன் ரொம்பப் பாவமா மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டான்.

"நீ கழட்ட ஆரம்பிச்சதே தப்பு பிரகாஷ்..."

"எனக்கு இதுவே அவ்ளோ நெர்வஸா இருக்கு..."

"ப்ளீஸ், இது போதும்... இதோட விட்டுடுடா..." னு நான் மறுபடியும் பிடிவாதம் பிடிச்சேன்.

"இன்னும் ஒரே ஒரு சொருகு தான பவி இருக்கு?"

"அது பாவாடைக்குள்ள லேசாத் தான மாட்டியிருக்கு... அதையும் கழட்ட விடு..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

"முடியாதுனு சொன்னா கேளுடா..."

"நீ ரொம்ப டார்ச்சர் பண்ணா நான் கெளம்பிடுவேன்..." னு நான் ஒரு சின்ன மிரட்டல் விட்டேன்.

நான் திரும்பிப் போயிடுவேன்னு சொன்னதும், அவன் அப்படியே பதறிப் போனான்.

"அய்யோ பவி... அப்படி மட்டும் பண்ணிடாத..."

"நான் உன்னைத் தொடவே இல்லை பவி... புடவையைத் தான கழட்டுறேன்..."

"நீ பாதியில விட்டா எனக்குப் பைத்தியம் பிடிச்சுடும்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ உருக்கமா இருந்துச்சு.

"நான் தான் முடியாதுனு சொல்லிட்டேன்ல?" னு நான் முகம் திருப்பிக்கிட்டேன்.

"பவி... பவி... ப்ளீஸ்..."

"எனக்காக பவி, ஜஸ்ட் பாக்க மட்டும்தான்?" னு அவன் நிஜமாவே லேசாக் குனியப் போனான்.

நான் உடனே பதறிப்போய் அவனைப் பிடிச்சு இழுத்தேன்.

"சும்மா லூசு மாதிரிப் பண்ணாத பிரகாஷ்... எந்திரிடா..." னு நான் அவனைத் திட்டினேன்.

"பின்ன என்ன பவி? நான் எவ்ளோ ஆசையா கழட்டிட்டு இருந்தேன்..."

"என் கையால அந்தப் புடவையை முழுசா உருவணும்னு எனக்கு அவ்ளோ கனவு இருந்துச்சு..."

"ப்ளீஸ் பவி... ஒரே ஒரு தடவை..."

"ஜஸ்ட் இந்தப் புடவையைத் தான நான் கழட்டுறேன்... நான் வேற எதுவும் பண்ணலையே?" னு அவன் ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி கெஞ்சினான்.

அவன் அப்படிப் பாவமாக் கெஞ்சுறதைப் பார்க்க எனக்கு ஒரு பக்கம் சிரிப்பாவும், இன்னொரு பக்கம் அவ்ளோ போதையாகவும் இருந்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை என் டிரஸ்ஸைக் கழட்டப் பர்மிஷன் கேட்டு இவ்ளோ உருகி நிக்கிறான்.

இந்த ஒரு நிமிஷத்துல என் ஈகோ அவ்ளோ சந்தோஷப்பட்டுச்சு.

"நீ சும்மாப் பாக்க மட்டும் தான வந்த?" னு நான் மறுபடியும் அவனைக் கேள்வி கேட்டேன்.

"நான் பாக்கத் தான் பவி வந்தேன்... ஆனா நீ பாதியில நிப்பாட்டுனா நான் எப்படி முழுசாப் பாக்குறது?" னு அவன் எக்குத்தப்பாக் கேட்டான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுச் சிரிப்பை அடக்கினேன்.

"நான் மாட்டேன்னு தான் சொல்றேன்..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... என் மேல சத்தியமா நான் வேற எதுவும் பண்ண மாட்டேன்..."

"இந்த லாஸ்ட் மடிப்பை மட்டும் நான் வெளிய எடுத்துக்குறேன்..."

"எனக்காகப் பவி... ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ்..." னு அவன் ரெண்டு கைகளையும் கூப்பிக் கும்பிட்டான்.

நான் அவனை ரொம்ப நேரம் காக்க வைக்க விரும்பல.

அவனோட தவிப்பு இப்போ உச்சக்கட்டத்துல இருக்குனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு பெரிய மூச்சு விட்டுக்கிட்டு, என் தலையை மேலயும் கீழயும் ஆட்டிச் சம்மதம் சொன்னேன்.

நான் பிடிச்சிருந்த அவனோட கையை நான் லேசா விட்டுட்டேன்.

நான் ஓகே சொன்னதும், அவன் முகத்துல மறுபடியும் அந்தப் பெரிய சந்தோஷம் வந்துச்சு.

அவன் கண்கள்ல அவ்ளோ வெறி தெரிஞ்சது.

அவன் தன்னோட ரெண்டு கைகளையும் என்னோட அடிவயிற்றுக்கிட்ட கொண்டு வந்தான்.

அங்க என் பாவாடைக்குள்ள நான் அந்தப் புடவையோட ஆறு மடிப்புகளையும் ஒன்னாச் சேர்த்து ரொம்ப ஆழமாச் சொருகியிருந்தேன்.

அதுவும் நான் அந்தப் பாவாடை நாடாவை அவ்ளோ இறுக்கமாப் முடிச்சுப் போட்டிருந்ததால, அது ரொம்ப டைட்டா உக்காந்திருந்துச்சு.

அவன் தன் கைகளால அந்தப் புடவையோட துணியை வெளிய இருந்து பிடிச்சான்.




அவன் ரொம்ப மெதுவா அதை வெளிய இழுக்க ட்ரை பண்ணான்.

ஆனா அந்தத் துணி லேசா வெளிய வரல.

அது அவ்ளோ டைட்டா மாட்டியிருந்துச்சு.

அவன் இன்னும் கொஞ்சம் ஃபோர்ஸ் கொடுத்து அந்தத் துணியை வெளிய இழுத்தான்.

அவன் அந்தப் புடவையோட துணியைப் பிடிச்சு, எந்த ஒரு ஐடியாவும் இல்லாமக் கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமாத் தன் பக்கம் இழுத்தான்.

அவன் இழுத்த அந்தப் போர்ஸ்ல நான் அப்படியே நிலைதடுமாறி முன்னாடி போனேன்.

என் கால்கள் தரையில நிக்காம, என் உடம்பு அவனோட உடம்பை நோக்கி வேகமாப் பாய்ஞ்சுது.

என் நெஞ்சு நேராப் போய் அவனோட அந்த நெஞ்சுல 'பொத்'னு பலமா இடிச்சுக்கிச்சு.

என் ரெண்டு முலைகளும் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள அப்படியே நசுங்கி, அவனோட உடம்புச் சூட்டைச் சடன்னு உறிஞ்சிக்கிச்சு.

அவனோட அந்தப் பழைய டீ-ஷர்ட்டும், என்னோட மெல்லிய ஜாக்கெட்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு அவ்ளோ டைட்டா உரசுச்சு.

"ஆஆஆஹ்..." னு நான் என்னையறியாம அவ்ளோ சத்தமா, கொஞ்சம் வலியோடவும் நிறையச் சுகத்தோடவும் முனகினேன்.

என் உடம்பெல்லாம் ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் சுதாரிச்சுக்கிட்டு உடனே ரெண்டு ஸ்டெப் பின்னாடி தள்ளி நின்னேன்.

அவன் என் முலைகள் இடிச்ச அந்தச் செகண்ட்ல ஒரு நிமிஷம் சொர்க்கத்துக்கே போயிட்டு வந்தாலும், நான் முனகினதைக் கேட்டதும் பயந்துட்டான்.

"சாரி பவி... சாரி சாரி... நான் வேணும்னு இழுக்கல..." னு அவன் தன் கைகளை ரெண்டையும் மேல தூக்கிப் பதறிப் போனான்.

அவன் முகத்துல குற்ற உணர்ச்சி தெரிஞ்சது.

நான் என் நெஞ்சை லேசா என் விரல்களால தடவிக்கிட்டே அவனைப் பொய்யா முறைச்சேன்.

"மெதுவா இழுடா... என்ன இவ்ளோ முரட்டுத்தனமா இழுக்குற?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிச் செல்லமாத் திட்டினேன்.

"சாரி பவி... சத்தியமா நான் லேசாத் தான் இழுத்தேன்..." னு அவன் திருதிருனு முழிச்சான்.

"இது தான் லேசா இழுக்குறதா?"

"ஏதோ அபார்ட்மெண்ட்  கேட்டை இழுக்குற மாதிரி இழுத்துத் தள்ளுற... நான் என்ன  பொம்மையா?" னு நான் என் இடுப்புல கை வெச்சு அவனைக் கேட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் லேசா வெக்கத்தோட சிரிச்சான்.

"இல்ல பவி... நீ  சாஃப்ட்னு எனக்குத் தெரியும்..."

"என் மேல இடிச்சப்போவே... அது எனக்கு நல்லாப் புரிஞ்சுது..." னு அவன் என் நெஞ்சைப் பார்த்துக்கிட்டே செக்ஸியா, ஆனா வெள்ளந்தியாச் சொன்னான்.

அவன் அப்படி ஓப்பனாச் சொன்னதும் என் கன்னங்கள் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

"ரொம்ப வழியாத பிரகாஷ்..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"நிஜமாப் பவி... நான் அந்தத் துணியைக் கொஞ்சம் மெதுவாத் தான் இழுத்தேன்... ஆனா அது லேசா இழுத்தா வர மாட்டேங்குதே..." னு அவன் ரொம்பக் கவலையாச் சொன்னான்.

"அது... ரொம்ப டைட்டா இருக்கா பவி?" னு அவன் ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி என் அடிவயிற்றைப் பார்த்துக்கிட்டே கேட்டான்.

"பின்ன டைட்டா இல்லாம எப்படி இருக்கும்?" னு நான் லேசா மூச்சு வாங்குனேன்.

"நீ ஏதோ ரிப்பன் முடிச்சை அவிழ்க்குற மாதிரி நினைச்சு இழுத்துட்டு இருக்க..."

"நான் பாவாடை நாடாவை இறுக்கமாப் முடிச்சுப் போட்டிருக்கேன்..." னு நான் சொன்னேன்.

"எதுக்கு அவ்ளோ டைட்டாப் போட்ட?" னு அவன் ரொம்பக் குழப்பமாக் கேட்டான்.

"ஆமா..."

"பின்ன? எங்கயாவது புடவை நழுவிடக் கூடாதுனு அவ்ளோ ஆழமாச் சொருகி வெச்சிருக்கேன்..." னு நான் என் கண்களைச் சிமிட்டிச் சொன்னேன்.

"ஓஹோ... அவ்ளோ டைட்டா முடிச்சுப் போட்டுச் சொருகிட்டு, இப்போ வந்து என்னைக் கழட்டச் சொல்றியா?" னு அவன் என்னைக் கிண்டல் பண்ணான்.

"நான் எங்கடா உன்னைக் கழட்டச் சொன்னேன்?"

"நீ தான என் கையால நானே கழட்டுவேன்னு அடம் பிடிச்ச?" னு நான் அவனை மடக்குனேன்.

"ஆமா பவி... ஆனா அது இவ்ளோ கஷ்டமா இருக்கும்னு எனக்குத் தெரியலையே..." னு அவன் தன் தலையை லேசாச் சொறிஞ்சான்.

"ஏன்? இவ்ளோ நேரம் எவ்ளோ ஆசையா ஒவ்வொரு சுத்தா சுத்தி அவிழ்த்த?"

"இப்போ ஒரே ஒரு சொருகு எடுக்க முடியாம முழிச்சுட்டு நிக்கிற?" னு நான் அவனோட ஈகோவை லேசாச் சீண்டி விட்டேன்.

"நான் முழிக்கல பவி... உனக்கு வலிச்சிடக் கூடாதுனு தான் பயப்படுறேன்..."

"நான் பாட்டுக்கு மறுபடியும் இழுத்து, நீ மறுபடியும் என் மேல விழுந்தா..." னு அவன் லேசா இழுத்தான்.

"விழுந்தா என்ன?" னு நான் லேசாக் குறும்பாக் கேட்டேன்.

"அது... எனக்கு அவ்ளோ சுகமாத் தான் இருக்கும்... ஆனா உனக்கு வலிக்கும்ல?" னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

அவன் பேசப் பேச, எனக்குள்ள இருந்த சூடு இன்னும் அதிகமாச்சு.

நான் என் தொடையை ஒன்னோடு ஒன்னு லேசா உரசிக் கிட்டேன்.

"சரி, ரொம்பப் பேசாத... இப்போ இதை எப்படிக் கழட்டப் போற?" னு நான் என் புடவையைக் காட்டிக் கேட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும், அவன் கைய உள்ள விட்டுப் புடவையை எடுப்பான்னு நான் நினைச்சேன்.

ஏன்னா வெளிய இருந்து இழுத்தா அது வராதுனு அவனுக்கே தெரியணும்.

ஆனா இவன் ஒரு டியூப்லைட் மாதிரி, மறுபடியும் அந்தத் துணியை வெளிய இருந்தே பிடிச்சு இழுத்தான்.

அவன் மறுபடியும் இழுத்ததும், நான் மறுபடியும் அவன் மேல போய் லேசா இடிச்சேன்.

என் இடுப்பு அவனோட இடுப்புல போய் உரசுச்சு.

நான் மனசுக்குள்ளயே, 'அட லூசுப் பயலே... கைய உள்ள விட்டு எடுக்க வேண்டியது தானடா'னு நெனச்சுச் சிரிச்சேன்.

ஆனா நான் வெளிய அதைச் சொல்லல.

அவனோட அந்த முட்டாள்தனத்தை வெச்சு அவனை வம்பிழுக்க முடிவு பண்ணேன்.

நான் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சாலும், வெளிய என் முகத்தை ரொம்ப சீரியஸா வெச்சுக்கிட்டேன்.

"என்ன பிரகாஷ்... மறுபடியும் இப்டி இழுக்குற?" னு நான் லேசாக் கோபப்படுற மாதிரி நடிச்சேன்.

"டேய்... நீ என்ன புடவையைக் கழட்டுறியா இல்ல கயிறு இழுக்குற போட்டியில கலந்துருக்கியா?" னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

அவன் அப்படியே அந்தத் துணியைப் பிடிச்சபடியே என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தான்.

அவன் முகம் அவ்ளோ பாவமா, ஒரு சின்னப் பையன் கணக்குல முழிச்சுது.

"அது வரமாட்டேங்குது பவி... டைட்டாச் சொருகியிருக்க நீ?" னு அவன் அவ்ளோ அப்பாவியாக் கேட்டான்.

"உள்ள ஒட்டி வெச்சுருக்கியா என்ன? எவ்ளோ இழுத்தாலும் துணி வரவே மாட்டேங்குதே..." னு அவன் நிஜமாவே குழப்பத்தோட கேட்டான்.

நான் என் சிரிப்பை அடக்க முடியாம என் கீழ் உதட்டை ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அட லூசுப் பயலே... நான் தான் சொன்னேன்ல, நான் பாவாடை கூட டைட்டா கட்டியிருக்கேன்னு..."

"நீ இப்படிப் புடவையோட நுனியில பிடிச்சு வெளிய இருந்து இழுத்தா அது எப்படிடா வரும்?" னு நான் லாஜிக்காக் கேட்டேன்.

அவன் லேசாத் தன் தலையைச் சொறிஞ்சான்.

"பின்ன எப்படிக் கழட்டுறது? எனக்குப் புடவை எல்லாம் கழட்டிப் பழக்கம் இல்லையே பவி..." னு அவன் ரொம்ப வெள்ளந்தியாச் சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் எனக்கு அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு.

"சரி விடு... நீ ரொம்பக் கஷ்டப்பட வேண்டாம்..."

"நான் வேணா கழட்டட்டுமா?" னு நான் ஒரு ஆஃபர் கொடுத்தேன்.

அதாவது 'நானாவது என் கைய உள்ள விட்டு எடுத்துத் தர்றேன்ங்கிற மாதிரி' அவனுக்கு ஒரு ஹின்ட் கொடுத்தேன்.

ஒருவேளை நான் அப்படிச் சொன்னா, 'உள்ள கை விடணுமா'னு அவனுக்கு மூளை வேலை செய்யும்னு நினைச்சேன்.

ஆனா அவனுக்கு அந்த ஹின்ட் சுத்தமாப் புரியல.

அவன் ஒரு நிமிஷம் என் முகத்தைப் பார்த்துட்டு, சடன்னு தன் தலையை இடதும் வலதுமா ஆட்டுனான்.

"இல்ல இல்ல... நானே கழட்டுறேன்..." னு அவன் மறுபடியும் அந்தத் துணியைக் கெட்டியாப் பிடிச்சான்.

"டேய்... உனக்குத் தான் கழட்டத் தெரியலையே? அப்புறம் எப்டி நீயே கழட்டுவ?" னு நான் அவனை வம்பிழுத்தேன்.

"தெரியலனா என்ன பவி? நானே கழட்டுறேன்..." னு அவன் அவ்ளோ பிடிவாதமாச் சொன்னான்.

"நீ கழட்டுறதுக்குள்ள விடிஞ்சிடும் போலயே பிரகாஷ்..."

"நீ இப்படியே நின்னுட்டு இருந்தா எப்படி?" னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"சாரி பவி... இதோ வந்துடும் பாரு..." னு சொல்லிட்டு, அவன் மறுபடியும் அந்த துணியை வெளிய இருந்து லேசா இழுத்தான்.

நான் என் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டே அவனைப் பார்த்தேன்.

"டேய்... நீ நிஜமாவே லூசு தானா?"

"இப்டி வெளிய இருந்து இழுத்தா எப்டிடா வரும்?" னு நான் அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

அவன் இழுக்குறதை நிப்பாட்டிட்டு மறுபடியும் என்னைப் பார்த்தான்.

"பின்ன எப்படிக் கழட்டுறது?" னு அவன் முழிச்சான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தத் தேடல், 'யாராவது சொல்லிக் கொடுங்களேன்'னு கெஞ்சுச்சு.

"நீ கொஞ்சம் யோசி பிரகாஷ்..."

"புடவை எங்க சொருகியிருக்கு?" னு நான் ஒரு டீச்சர் மாதிரி கேள்வி கேட்டேன்.

"உன்... உன் பாவாடைக்குள்ள..." னு அவன் திக்கிக்கிட்டே சொன்னான்.

"கரெக்ட்... பாவாடைக்கு உள்ள... அப்போ அதை வெளிய எடுக்கணும்னா எங்க இருந்து தள்ளணும்?" னு நான் அடுத்த க்ளூ கொடுத்தேன்.

அவன் ஒரு ரெண்டு செகண்ட் வானத்தைப் பார்த்து யோசிச்சான்.

அவனுக்கு இன்னும் அந்த லாஜிக் புரியல.

"தெரியலையே பவி... நீயே சொல்லேன்..." னு அவன் சரணடைஞ்சான்.

"அடப்பாவி... அதான் நான் முதல்லயே..."நான் வேணா கழட்டட்டுமா"னு தான கேட்டேன்?" னு நான் மறுபடியும் ஸ்ட்ரெஸ் பண்ணிச் சொன்னேன்.

அவன் அப்படியே சிலை மாதிரி நின்னு என்னைப் பார்த்தான்.

"நீ கழட்டுறதுக்கும்... துணி வெளிய வர்றதுக்கும் என்ன பவி சம்பந்தம்?" னு அவன் ஒரு பெரிய டவுட் கேட்டான்.

நான் என் தலையிலயே அடிச்சுக்கிட்டேன்.

"டேய் லூசு... நான் கழட்டணும்னா, என் கையப் பாவாடைக்கு 'உள்ள' விட்டு, அந்தத் துணியை மேல தள்ளிப் பிடிப்பேன்..."

"அப்படி உள்ள இருந்து தள்ளுனாதான், அந்த மடிப்பு வெளிய வரும்..."

"அதைப் பிடிச்சு வெளிய இழுக்குறதுக்குப் பேரு கழட்டுறது இல்லை... அதுக்குப் பேரு கிழிக்கிறது..." னு நான் அவ்ளோ கிளியரா அவனுக்கு எக்ஸ்பிளைன் பண்ணேன்.

நான் 'கைய உள்ள விட்டு'னு சொன்னதை அவன் மூளை இப்போ தான் மெதுவா ப்ராசஸ் பண்ணுச்சு.

அவன் முகம் அப்படியே ஷாக் ஆகி, கண்கள் ரெண்டும் அவ்ளோ பெருசா விரிஞ்சது.

அவன் மூச்சு விடுற வேகம் சடன்னு அதிகமாச்சு.

"ஓஹோ... அப்போ... அப்போ கைய உள்ள விடணுமா?" னு அவன் குரல் அவ்ளோ நடுக்கத்தோட வெளிய வந்துச்சு.

அவனோட அந்த ரியாக்‌ஷனைப் பார்க்க காமெடியா இருந்துச்சு.

"ஆமாம்டா அறிவாளி... அதனால தான் நானே கழட்டுறேன்னு சொன்னேன்..."

"சரி, கையை விடு... நான் எடுத்துத் தர்றேன்..." னு நான் என் கையை என் அடிவயிற்றை நோக்கிக் கொண்டு போனேன்.

நான் கையை வெக்குறதுக்கு முன்னாடி அவன் சடன்னு குறுக்க வந்து தடுத்தான்.

"இல்ல பவி... வேண்டாம்..." னு அவன் அவ்ளோ வேகமாச் சொன்னான்.

"என்ன வேண்டாம்?"

"நீ கழட்ட வேண்டாம்... என் கையால தான் நான் கழட்டுவேன்னு நான் உன்கிட்ட பெர்மிசன் வாங்கியிருக்கேன்..." னு அவன் மறுபடியும் தன் பிடிவாதத்தைக் கையில எடுத்தான்.

"டேய்... இப்போ தானடா எக்ஸ்பிளைன் பண்ணேன்... வெளிய இருந்து இழுத்தா வராதுனு?"

"அப்புறம் எப்படி உன் கையால எடுப்ப?" னு நான் அவனைக் குழப்புனேன்.

"அது... அது வந்து..." னு அவன் திக்கினான்.

அவன் மூளை இப்போ ரெண்டு ஆப்ஷனுக்கு நடுவுல மாட்டிக்கிட்டுத் தவிச்சுது.

ஒன்னு, என்னைக் கழட்ட விடணும். ரெண்டு, அவன் கழட்டணும்னா அவன் கையை என் பாவாடைக்குள்ள விடணும்.

"நீ கழட்டக் கூடாது பவி..."

"நான் எதுவும் மீற மாட்டேன்... நானே எப்படியாவது உருவி எடுக்குறேன்..." னு அவன் ரொம்ப வெள்ளந்தியாச் சொன்னான்.

அவன் மறுபடியும் அந்தத் துணியை வெளிய இருந்தே லேசா இழுத்தான்.

நான் மறுபடியும் அவன் மேல லேசா இடிச்சேன்.

என் ரெண்டு முலைகளும் அவனோட நெஞ்சுல 'பொத்'னு உரசிச்சு.