Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------
Part 158:
------------


"உன் இடுப்பை... லேசாத் தொடட்டுமா?" னு அவன் ஒரு புது பர்மிஷன் கேட்டான்.

அவன் வாயில இருந்து அந்தக் கேள்வி வந்ததும்... எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல.

நான் மூச்சு விடுறதை ஒரு செகண்ட் மொத்தமா நிப்பாட்டிட்டேன்.

அந்த லைட் வெளிச்சத்துல, அவனோட கண்கள் என் இடுப்பையே குறிவெச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கண்கள்ல அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு இருந்துச்சு, என்னால என் பார்வையை வேற எங்கயும் திருப்பவே முடியல.

என் நெஞ்சுல ஏதோ பெரிய டிரம்ஸ் அடிக்கிற மாதிரி, 'தப்... தப்...' னு சத்தம் கேட்டுச்சு.

அந்த ரூம்ல இருந்த அமைதில, என் ஹார்ட் பீட் சத்தம் அவனுக்கே கேட்டிருக்குமோனு எனக்கு அவ்ளோ கூச்சமா இருந்துச்சு.

"என்ன பவி... அமைதியா இருக்க?" னு அவன் லேசாத் தலையைச் சரிச்சுக் கேட்டான்.

நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாப் பற்களால கவ்விக்கிட்டேன்.

என் விரல்கள் என் மடியில இருந்த நைலான் புடவையை அவ்ளோ இறுக்கமா, கசக்குற அளவுக்குப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

"தொடக் கூடாதா?" னு அவன் குரல் லேசா ஏமாற்றத்தோட கீழ இறங்குச்சு.

அவன் அப்படி இறங்கிப் பேசுனதும் எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

"நான்... நான் அப்படிச் சொல்லலையே..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதா, காத்து மாதிரி முனகினேன்.

"பின்ன என்ன பவி? கூச்சமா இருக்கா?" 

"இல்ல..." னு நான் தரையைப் பார்த்துக்கிட்டே சொன்னேன்.

"பின்ன ஏன் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்ட?"

"எனக்கு... ஒரு மாதிரி இருக்கு பிரகாஷ்..."

"ஒரு மாதிரினா... வேணாமா? நான் தள்ளி உக்காரட்டுமா?" னு அவன் தன் கையை லேசாப் பின்னாடி எடுக்கப் போனான்.

அவன் கையை எடுக்கப் போனதும், என் மூளைக்குள்ள ஒரு அலாரம் அடிச்சுது.

'அய்யோ, தொடாம போயிடப் போறான்'னு என் உடம்பு அவ்ளோ தவிச்சுது.

"வேண்டாம்..." னு என் வாயில இருந்து சடன்னா ஒரு வார்த்தை வெளிய வந்து விழுந்துச்சு.

அவன் கையை எடுக்கப் போனதைத் தடுத்து நிறுத்துற மாதிரி நான் அப்படிச் சொன்னதும், அவன் முகத்துல ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவன் புருவத்தை லேசா மேல தூக்கி, என்னைப் பார்த்துக் குறும்பாக் கண்ணடிச்சான்.

"ஓஹோ... அப்போ தொடலாம்னு சொல்றியா?" னு அவன் என்னைப் பார்த்து ஒரு விதமான ஸ்மைல் கொடுத்தான்.

நான் மாட்டிக்கிட்டோம்ங்குற வெக்கத்துல என் முகம் அப்படியே செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

என் கன்னங்கள்ல சூடு பரவுச்சு.

நான் வார்த்தையால எந்தப் பதிலும் சொல்லல.

ரொம்ப மெதுவா, எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லாம, என் தலையை மட்டும் லேசா மேலயும் கீழயும் ஆட்டிச் சம்மதம் சொன்னேன்.

நான் ஓகே சொன்ன அடுத்த செகண்ட்... அவனோட கண்கள்ல ஏதோ ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்பு எரிஞ்ச மாதிரி ஒரு பெரிய வெளிச்சம் வந்துச்சு.

அவன் தன் வலது கையை ரொம்ப மெதுவா முன்னாடி கொண்டு வந்தான்.

அவன் கை காத்துல நகர்ந்து, என் இடுப்பை நோக்கி வந்துச்சு.

என் கண்கள் அவனோட கைகளையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் உடம்பெல்லாம் அப்படியே சிலிர்த்துப் போய், ஒவ்வொரு முடியும் சிலிர்த்து நிக்கிற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

அவனோட கை என் புடவைக்கு மேல படல.

அந்தப் புடவைக்கும், என் பிளவுஸ்க்கும் நடுவுல... என் வலது பக்க இடுப்பு எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம அப்படியே ஓப்பனாத் தெரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கரெக்ட்டா அந்தத் திறந்த இடத்தைக் குறி வெச்சான்.

அவன் கை இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட வந்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் மெதுவா வந்து என்னோட இடுப்பு ஸ்கின்ல பட்டுச்சு.

அவன் விரல்கள் என் உடம்புல பட்ட அந்த முதல் செகண்ட்...

"ஆஆஆஹ்ஹ்ஹ்..." னு நான் என்னையறியாம அவ்ளோ சத்தமா முனகி என் மூச்சை உள்ளிழுத்தேன்.

என் முதுகுத் தண்டு வழியா ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆகி, என் தலைக்கு ஏறுன மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் கை அவ்ளோ சூடா, கொதிக்கிற மாதிரி என் இடுப்புல பதிஞ்சிருந்துச்சு.

என்னோட அந்த வெண்ணெய் மாதிரி இடுப்பு...

அதுக்கு மேல, காய்ச்சிப்போன அவனோட விரல்கள்.

இந்த ரெண்டுக்கும் இருந்த அந்த வித்தியாசம், எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய சிலிர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.

அவன் விரல்கள் என் இடுப்போட அந்த மடிப்புகள்ல லேசா அசைஞ்சது.

அவன் ரொம்ப மெதுவா, தன் விரல்களால என் இடுப்புச் சதையை அப்படியே வருடினான்.

அந்தத் தொடுதல் இதமா, போதையா இருந்துச்சு.

என் கண்கள் தானா சொருகிக்கிச்சு.

நான் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

நான் என்னை அறியாமலேயே, என் இடுப்பை லேசா வளைச்சு அவனோட கைக்கு இன்னும் கொஞ்சம் இடம் கொடுத்தேன்.

என் முதுகு லேசாப் பின்னாடி வளைஞ்சு ஒரு ஆர்க் மாதிரி ஆச்சு.

"ஆஹ்... பிரகாஷ்..." னு என் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு முனகல் லேசா வெளிய வந்துச்சு.

"பவி..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ கரகரப்பா, ஒரு செக்ஸியான வைப்ல கேட்டுச்சு.

"உன் இடுப்பு...?" னு அவன் அவ்ளோ ரசனையாப் புகழ்ந்தான்.

"என்னட இவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கு..."

"நான் லேசாத் தொட்டாலே கன்றிப் போயிடும் போலயே..." னு அவன் என் சதையை லேசா வருடிக்கிட்டே கேட்டான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு வெக்கத்துல லேசாச் சிரிச்சேன்.

"ரொம்ப வழியாத பிரகாஷ்..." னு நான் என் கண்களைத் திறக்காமலேயே சொன்னேன்.

"வழியாம எப்படிப் பவி இருக்க முடியும்?"

"இந்த இடுப்புல, உன்னோட சம்மதத்தோட என் கை படுறத, எனக்கு இன்னும் நம்ப முடியல..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே, தன் பிடியைக் கொஞ்சம் டைட் பண்ணான்.

அவன் என் இடுப்புல தன் கையை முழுசாப் பதிச்சான்.

அவனோட உள்ளங்கை என் இடுப்புச் சதையில அவ்ளோ அழுத்தமா உக்காந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் என் முதுகுக்குப் பின்னாடி வரைக்கும் நீண்டு, என் இடுப்பை ஒரு பாதி வளையம் மாதிரி சுத்திப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

இப்போ அவன் கைகள்ல ஒரு புது அழுத்தம் வந்துச்சு.

அவன் என் இடுப்பைத் தன் கையால ரொம்ப மெதுவா, ஆனா அவ்ளோ உறுதியாத் தன் பக்கம் இழுத்தான்.

நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கல.

அந்த வயர் கட்டில்ல, நான் உக்காந்திருந்த எடத்துல இருந்து அப்படியே லேசா அவனப் பார்த்துச் சரிஞ்சேன்.

என் நைலான் புடவை அந்தக் கட்டில்ல உரசிக் கிட்டு, நான் அவனோட உடம்பை நோக்கி நகர்ந்தேன்.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ஒரு அடி கேப் இப்போ சுத்தமா இல்லாம போச்சு.

என் வலது பக்கத் தோள்பட்டை, அவனோட இடது நெஞ்சுல போய் 'பொத்'னு இடிச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

என் இடுப்பு அவனோட இடுப்போட அவ்ளோ டைட்டா ஒட்டிக்கிச்சு.

அவனோட உடம்பு அவ்ளோ சூடா, ஒரு நெருப்பு மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தச் சூடு என் நைலான் புடவையைத் தாண்டி, என் ஸ்கின்னுக்குள்ள அப்படியே பாய்ஞ்சுது.

நான் அவனோட அந்தப் பிடியில முழுசாச் சரணடைஞ்சேன்.

நான் விலகிப் போக ட்ரை பண்ணல.

மாறாக அவன் மேல இன்னும் கொஞ்சம் லேசாச் சாஞ்சுக்கிட்டேன்.

"பவி..." னு அவன் என் காதுக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல கிசுகிசுத்தான்.

"ஹ்ம்ம்..." னு நான் கண் மூடியபடியே முனகினேன்.

"உனக்கு ஒன்னு ஞாபகம் இருக்கா?" னு அவன் கேட்டான்.

நான் கண்களை லேசாத் திறந்து, என் முகத்தை லேசாத் திருப்பி அவனைப் பார்த்தேன்.

"எது?" னு நான் என் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி... வீடியோ கால்ல பேசும்போது நான் உன்கிட்ட ஒன்னு சொன்னேன்..."

"என்னது?"

"உன்னோட புடவையை... என் கையால நானே கழட்டுவேன்னு சொன்னேன்... ஞாபகம் இருக்கா?" னு அவன் ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட என் கண்ணைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும், என் கன்னங்கள் மறுபடியும் செக்கச் செவேர்னு சூடாகிப் போச்சு.

எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு.

நான் என் முகத்தை லேசாத் திருப்பிக்கிட்டு, அவனைக் கொஞ்சம் வம்பிழுக்க முடிவு பண்ணேன்.

"நான் தான் அப்போவே சொன்னேன்ல... அதெல்லாம் முடியாதுனு..." னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

"ஆமா நீ சொன்ன... ஆனா நான் விட மாட்டேன்னு சொன்னேனே..." னு அவன் என் இடுப்பை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்திப் பிடிச்சான்.

நான் லேசா நெளிஞ்சேன்.

"விடு பிரகாஷ்..."

"ஏன் விடணும்?"

"நீ வீடியோ கால்ல என்ன சொன்ன? என்னை நேர்ல பாக்க மட்டும் தான் வர்றேன்னு சொன்ன..."

"ஆமா சொன்னேன்..."

"பார்த்துட்டு அப்படியே தொடாம, அப்டியே போயிடுவேன்னு தானடா சத்தியம் பண்ண?" னு நான் அவனை மடக்கிப் பிடிச்சேன்.

அவன் லேசாச் சிரிச்சான்.

"நான் சத்தியம் பண்ணேன் தான்... ஆனா..." னு அவன் லேசா இழுத்தான்.

"ஆனா என்ன ஆனா?" னு நான் அவனை லேசா முறைச்சேன்.

"நீ என்ன சொன்ன? நான் ஏதோ டிரஸ்தான் போட்டுட்டு வருவேன்னு சொன்ன..."

"ஆமா..."

"ஆனா நீ என்ன போட்டுட்டு வந்திருக்க?" னு அவன் என் புடவையை லேசாத் தொட்டான்.

"நான் புடவை தான் கட்டிட்டு வந்துருக்கேன்... அதுக்கு என்ன இப்போ?"

"நீ ஒரு நைட்டியோ, இல்ல சுடிதாரோ போட்டுட்டு வந்திருந்தா... நான் சத்தியமாப் பாத்துட்டு மட்டும் போயிருப்பேன் பவி..."

"நிஜமாவா?" னு நான் நக்கலாக் கேட்டேன்.

"ஆமா பவி... ஆனா நீ எனக்காக... நான் கேட்டேன்ங்குற ஒரே காரணத்துக்காகப் புடவை கட்டிட்டு வந்திருக்க..."

"அதுக்குனு நீ கழட்டுவியா என்ன? நான் நார்மல் புடவை தான கட்டிட்டு வந்தேன்..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"ஆமா ஆனா, நீ என் கண்ணை உறுத்துற மாதிரி இந்த புடவையில வந்திருக்க..."

"உள்ள என்ன போட்டுருக்கனு கிளியராத் தெரியுற அளவுக்கு இருக்கு இது..." னு அவன் என் ஜாக்கெட்டைக் காட்டினான்.

நான் உடனே வெக்கத்துல என் ரெண்டு கையாலயும் என் நெஞ்சை மறைச்சுக்கிட்டேன்.

"அப்படி இருக்கும்போது, நான் எப்படிப் பவி சும்மா போக முடியும்?" னு அவன் அவ்ளோ லாஜிக்கா என்னைக் கேள்வி கேட்டான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுச் சிரிச்சேன்.

"அடப்பாவி... நான் நைட்டி போட்டா ரொம்ப சிம்பிளா இருக்கும்னு தான் புடவை கட்டினேன்..."

"மத்தபடி நீ வந்து கழட்டணும்னுலாம் நான் கட்டலடா..." னு நான் லேசான பொய்யைச் சொன்னேன்.

"அப்படியா பவி?" னு அவன் என் முகத்துக்கு இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட வந்தான்.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் கன்னத்துல பட்டுச்சு.

"ஆமா..." னு நான் லேசாத் தலையாட்டினேன்.

"அப்போ ஏன் ஒரே ஒரு பின் மட்டும் குத்திட்டு வந்திருக்க?" னு அவன் ஒரு பெரிய குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான்.

நான் அப்படியே உறைஞ்சு போனேன்.

"அது..." னு நான் திக்கினேன்.

"பொதுவாப் புடவை கட்டுனா ரெண்டு மூணு பின் குத்துவாங்களே?"

"அது... எனக்கு அவ்ளோ தான் குத்தத் தெரியும்..." னு நான் சமாளிச்சேன்.

"பொய் சொல்லாத பவி..,?" னு அவன் என் பிளானை அப்படியே புட்டுப் புட்டு வெச்சான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் நான் அப்படியே ஷாக் ஆகிட்டேன்.

'இவன் எப்படி அவ்ளோ கரெக்ட்டா என்னைக் கண்டுபிடிக்கிறான்?'னு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

நான் மாட்டிக்கிட்டோம்ங்குற வெக்கத்துல என் ரெண்டு கைகளாலயும் என் முகத்தை மூடிக்கிட்டேன்.

என் சிரிப்பை என்னால கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல.

"போடா... நீ ரொம்பக் ஓவர்ஆ திங்க் பண்ணிட்டு இருக்க..." னு நான் என் விரல்களுக்கு இடுக்குல இருந்து அவனைப் பார்த்துச் சொன்னேன்.

"நான் திங்க் பண்ணல பவி... நீ தான் என்னை பண்ண வெக்குற..."

"அப்படியா?"

"ஆமா... நீ தான பவி என்னை இவ்ளோ தவிக்க விடுற?"

"நான் என்னடா பண்ணேன்?"

"உன் இடுப்புல இப்போ கை வெச்சிருக்கேன்... என் கையே கொதிக்குது..."

"அப்படியே இந்தப் புடவையை ஒவ்வொன்னா உருவி எடுத்துட்டு... உன்னை முழுசாப் பாக்கணும் போல இருக்கு பவி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.

"நீ ரொம்ப ஆசைப்படுற பிரகாஷ்... முடியாது..." னு நான் அவனை லேசாத் தள்ளப் பார்த்தேன்.

அவன் பிடியை இன்னும் கொஞ்சம் டைட் பண்ணான்.

"ப்ளீஸ் பவி... எனக்காக..." னு அவன் ஒரு நாய் குட்டி மாதிரி மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டுக் கெஞ்சினான்.

"நான் தான் முடியாதுனு சொல்லிட்டேன்ல?" னு நான் உறுதியாச் சொல்ற மாதிரி நடிச்சேன்.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள, அவன் என் புடவையைக் கழட்டுனா எவ்ளோ சூப்பரா இருக்கும்னு எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருந்துச்சு.

அவன் இன்னும் கொஞ்சம் கெஞ்சணும், அவனோட அந்தத் தவிப்பை நான் பாக்கணும்னு தான் நான் அப்படிப் பிடிவாதம் பிடிச்சேன்.

"சரி... நான் கழட்டி மட்டும் தான் பவி பாப்பேன்... நான் உன்னைத் தொட மாட்டேன்..." னு அவன் அவனுக்கே ஒரு புதுக் கண்டிஷன் போட்டான்.

நான் உடனே என் முகத்தை வெடுக்கனு அவன்கிட்ட இருந்து திருப்பிக்கிட்டு நடிச்சேன்.

"முடியவே முடியாது பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப கறாராச் சொன்னேன்.

"இதுலாம் ரொம்ப ஓவர்..."

நான் என் இடுப்புல இருந்த அவனோட கையை லேசாத் தட்டி விடப் பார்த்தேன்.

ஆனா அவன் பிடியை லூசாக்கல, இன்னும் அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

"ப்ளீஸ் பவி... எனக்காக..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ உருக்கமா வந்துச்சு.

"நான் தான் முடியாதுனு சொல்லிட்டேன்ல?"

"நீ மொதல்ல என்ன சொன்ன?"

"என்னை நேர்ல பாக்க மட்டும் தான் வர்றேன்னு சொன்ன..."

"பாத்துட்டு அப்படியே போயிடுவேன்னு தானடா சத்தியம் பண்ண?"

"இப்போ புடவையைக் கழட்டுவேன்னு சொல்ற..."

"அடுத்து என்ன சொல்லுவ?" னு நான் அவனை கேள்வியால மடக்கி பிடிச்சேன்.

"அடுத்து நான் எதுவும் கேக்க மாட்டேன் பவி..."

"சத்தியமா..."

"நீ என்னை நம்பலையா?" னு அவன் அவ்ளோ பாவமாக் கேட்டான்.

"உன்னை எப்படிடா நம்புறது?"

"நீ கழட்ட ஆரம்பிச்சா சும்மா இருப்பியா என்ன?" னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் வம்பிழுத்தேன்.

"சத்தியமா பவி... நான் ஜஸ்ட் புடவைய மட்டும் தான் கழட்டுவேன்..."

"நான் எங்கயும் கை வைக்க மாட்டேன்..." னு அவன் என் கண்ணைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

"அதெல்லாம் முடியாது... நீ அமைதியா உக்காரு..."

"இல்லனா நான் இப்போவே எந்திரிச்சுப் போயிடுவேன்..." னு நான் லேசான மிரட்டல் விடுத்தேன்.

அவன் உடனே பதறிப்போய் என் இடுப்பை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிடிச்சான்.

"ஐயோ... போயிடாத பவி..."

"ப்ளீஸ்... நான் தெரியாம கேட்டுட்டேன்..."

"நீ சொல்ற படியே நான் அமைதியா உக்காந்துக்குறேன்..."

"என்னை விட்டுட்டுப் போகாத..." னு அவன் அவ்ளோ பயத்தோட சொன்னான்.

நான் அவனைப் பார்த்து லேசாச் சிரிச்சேன்.

'இவன் எவ்ளோ தூரம் இறங்கி வர்றான் பாரு'னு எனக்குள்ள ஒரு கர்வம் வந்துச்சு.

பிரகாஷை நான் இப்படி என் விரல் நுனியில ஆட்டி வைக்கிறது எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம, முகம் திருப்பி அமைதியா உக்காந்திருந்தேன்.

ஒரு கொஞ்ச நேரம் எந்தப் பேச்சும் இல்லை.

ஆனா அவனோட மூச்சுக்காத்து மட்டும் அவ்ளோ வேகமா என் கழுத்துல பட்டுச்சு.

அவனால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியலனு எனக்கு நல்லாத் தெரிஞ்சது.

அவன் கண்கள் மறுபடியும் என் நெஞ்சுப் பிளவை நோக்கிப் போச்சு.

அந்த நைலான் புடவைக்குள்ள தெரிஞ்ச என் அழகைப் பார்த்துட்டு அவனால சும்மா இருக்க முடியல.

"பவி..." னு அவன் மறுபடியும் கூப்பிட்டான்.

"என்ன மறுபடியுமா?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கினேன்.

"ப்ளீஸ் பவி... என்னால முடியல..."

"என் உசுரே போயிடும் போல இருக்கு..."

"எனக்காக, நீ என்ன சொன்னாலும் செய்யறேன்?" னு அவன் திடீர்னு கேட்டான்.

நான் அப்படியே ஷாக் ஆகிட்டேன்.

"டேய்... என்னடா லூசு மாதிரி பேசுற?" னு நான் பதறுனேன்.

"பின்ன என்ன பவி பண்றது?"

"உன் அழகுக்கு முன்னாடி என்னால உக்கார முடியல..."

"நான் நீ என்ன சொன்னாலும் செய்வேன்..."

"எனக்காக ஒரு சான்ஸ் குடு பவி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கெஞ்சினான்.

"நீ  இப்படிப் கேக்குறது உனக்கே நல்லா இருக்கா?" னு நான் அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"உன்கிட்ட கேக்குறதுல எனக்கு எவ்ளோ சந்தோஷம் தெரியுமா?"

"நீ என்னைக் எப்படி நினைச்சாலும் பரவாயில்லை..."

"நீ என்னைத் திட்டுனாலும் பரவாயில்லை..."

"ஆனா அத, நான் என் கையால கழட்டணும்..."

"அதுதான் எனக்கு இப்போ வேணும் பபவி..." னு அவன் அவ்ளோ சென்டிமென்டாப் பேசுனான்.

நான் என் உதட்டை ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் பேசுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என்னை அப்படியே உருக வெச்சுது.

எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஈகோ கொஞ்சம் கொஞ்சமாத் தளர்ந்துச்சு.

"நீ கழட்டிட்டா... நான் வெறும் ஜாக்கெட்டோடும், பாவாடையோடும் உக்கார்ந்திருப்பேன்..."

"உன் முன்னாடி நான் அப்படி உக்கார்ந்திருக்கணுமா?" னு நான் என் ஈகோவை மறுபடியும் லேசாத் தட்டி எழுப்புனேன்.

"நான் இப்போ வாட்ச்மேன் இல்லை பவி..."

"உன் அழகை ரசிக்க வந்த ஒரு ரசிகன்..."

"உன் மேல உசுரையே வெச்சிருக்க ஒரு நண்பன்..."

"ப்ளீஸ் பவி... எனக்காகக் கொஞ்சம் எறங்கி வா..."

"நான் உன்னைத் தொட மாட்டேன்னு சொல்லிட்டேன்ல?"

"வேணும்னா நான் என் ரெண்டு கையையும் பின்னாடி கட்டிக்கவா?" னு அவன் ஒரு புது ஐடியா சொன்னான்.

"கையப் பின்னாடி கட்டிக்கிட்டா எப்படிடா கழட்டுவ?" னு நான் சத்தமாச் சிரிச்சுட்டேன்.

நான் சிரிச்சதைப் பார்த்ததும் அவனுக்குக் கொஞ்சம் தைரியம் வந்துச்சு.

அவன் முகம் கொஞ்சம் பிரகாசமாச்சு.

"கழட்டி முடிச்சதும் கையப் பின்னாடி கட்டிக்கிறேன் பவி..."

"அப்படியாவது எனக்கு அந்தச் சான்ஸ் கொடு..." னு அவன் என் முகத்துக்குக் கிட்ட வந்து கெஞ்சினான்.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் உதட்டுல பட்டுச்சு.

அவன் வாய் அவ்ளோ பக்கத்துல இருந்துச்சு.

"நீ ரொம்ப அடம்பிடிக்கிற பிரகாஷ்..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"நான் அடம்பிடிக்கல பவி... தவிச்சுப் போய் உக்காந்திருக்கேன்..."

"உன் நெஞ்சு என்னை அப்படியே சுண்டி இழுக்குது..."

"அந்தப் புடவை மறைச்சுக்கிட்டு இருக்கிறதப் பாக்கும்போது... எனக்குப் பைத்தியமே பிடிச்சுடும் போல இருக்கு..."

"அந்த ஒரு பின்... அந்த ஒரே ஒரு பின்னை மட்டும் கழட்டுறேன்..."

"ப்ளீஸ் பவி... எனக்காக..." னு அவன் தன் தலையை என் தோள்பட்டையில லேசாச் சாய்த்துக்கிட்டான்.

இவன்... என்னோட அழகுக்காக எல்லாம் விட்டுட்டு, என் தோள்ல சாஞ்சு கெஞ்சுறான்.

இந்த ஃபீலிங் எனக்கு சுகமா இருந்துச்சு.

நான் அவனை இன்னும் கொஞ்சம் ஏங்க விடணும்னு நினைச்சேன்.

"நான் கழட்டக் கூடாதுனு உறுதியாச் சொன்னா... நீ என்ன பண்ணுவ?" னு நான் அவனைப் பார்த்துக் கேட்டேன்.

அவன் தன் தலையை என் தோள்பட்டையில இருந்து நிமிர்த்தினான்.

அவன் கண்கள்ல அவ்ளோ ஏக்கம் இருந்துச்சு.

"நான் ஒன்னும் பண்ண மாட்டேன் பவி..."

"நீ சொல்லிட்டனா, நான் அப்படியே என்னவோ மாதிரி உக்காந்திருப்பேன்..."

"என் ஆசையெல்லாம் என் மனசுக்குள்ளயே புதைச்சுக்குவேன்..."

"ஆனா நீ போயிட்டதுக்கு அப்புறம், எனக்கு வீட்டுக்கு போனாலும் தூக்கம் வராது..."

"இந்த ஜென்மத்துலயே எனக்கு அவ்ளோ பெரிய ஏமாற்றம் வேற எதுவும் இருக்காது..." னு அவன் அவ்ளோ சோகமாச் சொன்னான்.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்த வருத்தம், அவன் தொண்டையில இருந்த அந்தத் தவிப்பு...

எல்லாமே என்னை மொத்தமாக் கரைச்சுடுச்சு.

இதுக்கு மேல நான் அவனைத் தடுத்து நிறுத்துனா, அது ரொம்பப் பாவமா எனக்குத் தோணுச்சு.

அவன் எனக்காக அவ்ளோ தூரம் படி ஏறி வந்திருக்கான்.

நான் என்ன நைட்டியா போட்டுட்டு வந்தேன்?

அவன் கழட்டணும்னு ஆசைப்படுற மாதிரி, நான் ஒரே ஒரு பின் குத்திட்டுத் தான இந்த நைலான் புடவையைக் கட்டிட்டு வந்தேன்.

அப்போ நானே அதை ஆசைப்பட்டுட்டு, இப்போ அவனைத் தடுக்குறது நியாயம் இல்லைனு எனக்குப் பட்டுச்சு.

"நீ நிஜமாவே தொட மாட்டியா?" னு நான் கடைசியா ஒரு தடவை கேட்டேன்.

அவன் முகத்துல உடனே ஒரு பெரிய வெளிச்சம் வந்துச்சு.

அவனுக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு, நான் ஓகே சொல்லப் போறேன்னு.

"சத்தியமா பவி... உன் மேல சத்தியமா..."

"நான் அந்தப் பின்னை மட்டும் தான் தொடுவேன்..."

"உன் மேல என் கை படாது..."

"ஜஸ்ட் உன் அழகை பாக்கணும்... அவ்ளோதான்..." னு அவன் அவ்ளோ உறுதியாச் சொன்னான்.

நான் என் கண்களை அவன்கிட்ட இருந்து லேசா விலக்கினேன்.

என் வெக்கம் இப்போ உச்சிக்கு ஏறிடுச்சு.

என் கன்னங்கள் சூடாகி, என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் பார்வையைத் தரையில இறக்கிக்கிட்டேன்.

என் உதட்டை நான் ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசல.

ரொம்ப மெதுவா... லேசா என் தலையை மட்டும் மேலயும் கீழயும் ஆட்டினேன்.

நான் அந்தச் சம்மதத்தைச் சொல்லிட்டேன்.

நான் ஓகே சொன்னதும், அவன் மூச்சு விடுற சத்தம் இன்னும் அதிகமாச்சு.

அவனோட வலது கை என் இடுப்பை அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

இப்போ அவன் தன்னோட இடது கையை ரொம்ப மெதுவா மேல தூக்கினான்.

அவன் கை காத்துல நகர்ந்து, என் கழுத்துக்கிட்ட வந்துச்சு.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அவன் விரல்கள் நேரா என் தோள்பட்டைக்கு வரல.

அவன் முதல்ல என் கழுத்தோட பக்கவாட்டுல லேசாத் தொட்டான்.

அந்த விரல்கள் என் கழுத்துல பட்டதும், எனக்குள்ள ஒரு பெரிய சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் என் கழுத்துல இருந்து லேசா வழுக்கிக்கிட்டு, என் காலர்போன் மேல வந்துச்சு.

அந்த எலும்புக்கு மேல அவனோட விரல்கள் அவ்ளோ சாஃப்ட்டா உரசிக் கிட்டு நகர்ந்துச்சு.

என் முதுகுத் தண்டுல ஏதோ ஐஸ் கட்டியை வெச்சுத் தேய்க்கிற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

"ஆஹ்..." னு நான் லேசா முனகினேன்.

என் உடம்பு அப்படியே காத்துல மிதக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் என் காலர் போனைத் தாண்டி, என் இடது தோள்பட்டைக்கு வந்துச்சு.

அங்க தான் நான் அந்தப் புடவை முந்தானையை வெச்சுப் பின் குத்தியிருந்தேன்.

அந்த நைலான் துணிக்கு மேல அவனோட கை பட்டுச்சு.

அந்தத் துணி அவ்ளோ மெல்லிசா இருந்ததால, அவனோட விரல்களோட சூடு என் ஸ்கின்னுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அவன் மெதுவா அந்தத் துணியைத் தடவி, அந்தச் சேஃப்டி பின்னைத் தேடினான்.

அவன் விரல்கள் அந்த இரும்புப் பின் மேல பட்டதும், அவன் கை லேசா நின்னுச்சு.

இது தான் எனக்கும் அவனுக்கும் நடுவுல இருக்குற முதல் தடை.

இந்தப் பின்னை அவன் கழட்டிட்டா, என் முந்தானை மொத்தமா விலகிடும்.

என் நெஞ்சு எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம அவனுக்கு முழுசாத் தெரிஞ்சிடும்.

என் மூச்சுக்காத்து அப்படியே தொண்டைக்குள்ள அடைச்சுக்கிச்சு.

நான் என் தொடைகளை ஒன்னோடு ஒன்னு அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

என் ஹார்ட் பீட் இப்போ வெடிக்கிற அளவுக்கு அவ்ளோ வேகமா அடிச்சுது.

நான் எந்த ஒரு அசைவும் இல்லாம, ஒரு சிலை மாதிரி உக்காந்திருந்தேன்.

அவன் தன் கட்டை விரலையும், ஆள்காட்டி விரலையும் வெச்சு அந்தப் பின்னோட முனையைப் பிடிச்சான்.

அவன் விரல்கள் என் தோள்பட்டை ஸ்கின்ல லேசா அழுந்துச்சு.

அந்த அழுத்தம் எனக்கு அவ்ளோ சுகமா இருந்துச்சு.

நான் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் எப்போ அந்தப் பின்னைக் கழட்டுவான்னு என் உடம்பெல்லாம் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் ரொம்ப மெதுவா அந்தப் பின்னோட லாக்கை லேசா அழுத்தினான்.

'க்ளிக்' னு ஒரு சின்னச் சத்தம்.

அந்தச் சத்தம் என் காதுல அவ்ளோ பெருசா கேட்டுச்சு.

அந்தப் பின்னோட லாக் ஓபன் ஆச்சு.

இதுக்கு மேல எனக்குத் தப்பிக்க வழியே இல்லை.

ஒரு வாட்ச்மேன் என் புடவையைக் கழட்டப் போறான்ங்குற ரியாலிட்டி என்னை அப்படியே சொர்க்கத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போச்சு.

அவன் ரொம்பப் பொறுமையா, அந்தப் பின்னைத் துணியில இருந்து மெதுவா உருவ ஆரம்பிச்சான்.

அந்தப் பின் துணியை விட்டு விலக விலக, அந்த நைலான் முந்தானையில இருந்த அந்த டைட்னஸ் கொஞ்சம் கொஞ்சமா லூசாச்சு.

என் முலைகளோட வெயிட்டுக்கு, அந்தத் துணி லேசா முன்னாடி சரிய ஆரம்பிச்சுது.

அவன் அந்தப் பின்னை முழுசா வெளிய எடுத்துட்டான்.

அந்த நைலான் முந்தானை இப்போ எந்த ஒரு பிடிமானமும் இல்லாம என் தோள்பட்டையில லேசா நழுவ ரெடியா நின்னுச்சு.

எங்களுக்கு நடுவுல இருந்த அந்த முதல் தடை இப்போ மொத்தமா உடைஞ்சு போச்சு.