25-04-2026, 12:19 PM
---------------
Part 157 - 2:
---------------
அவன் அப்படிச் சொன்னதும், என் உடம்பெல்லாம் லேசாச் சிலிர்த்துப் போச்சு.
ஒரு வாட்ச்மேனுக்குள்ள இவ்ளோ வைராக்கியம் இருந்திருக்குனு நினைக்கும்போதே எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.
நான் என் தொடையை ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.
"ஆனா அது வெறும் கனவாவே போயிடும்னு தான் நான் நினைச்சேன்..."
"நீ என்கிட்ட ஒரு நாளும் பேச மாட்டேனு நினைச்சேன்..."
"ஆனா... ஒரு வாரம் கழிச்சு, நீயே என்னைப் பார்த்து ஒரு நாள் லேசாச் சிரிச்ச..."
"அந்தச் சிரிப்பைப் பார்த்ததும் என் உசுரு அப்படியே மீண்டு வந்துச்சு பவி..." னு அவன் என் கண்களைப் பார்த்தான்.
நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, வெக்கத்துல என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.
"அன்னைக்குக் கோபமாத் திட்டுன மேடம்... அப்புறம் எங்கிட்ட மெதுவாப் பேச ஆரம்பிச்ச..."
"என்னை அவ்ளோ அதிகாரமா மிரட்டுன அந்தப் பவிதரா மேடம்..."
"இன்னைக்கு எனக்காக... புடவையைக் கட்டிட்டு, இந்த ரூம்க்கு என்னைத் தேடி வந்திருக்கானு நினைக்கும்போது..."
"எனக்கு அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்குற மாதிரி இருக்கு பவி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகி, அவ்ளோ செக்ஸியாப் பேசுனான்.
நான் என் முகத்தை மூடியிருந்த கையை லேசா விலக்கினேன்.
என் கண்கள்ல ஒரு சின்ன ஈரம் கோர்த்துக்கிச்சு.
இது வெறும் ஆச மட்டும் இல்லை.
இவன் என் மேல இவ்ளோ தூரம் ஆசை வெச்சிருக்கான்.
என்னைத் தொட முடியாம இவ்ளோ நாள் தவிச்சிருக்கான்.
அவனைப் பார்க்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு விதமான மரியாதை, ஒரு ஆச ரெண்டும் சேர்ந்து வெடிச்சுது.
நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.
நான் ஒரு புது டிரஸ் போட்டுட்டு அவர் முன்னாடி போனா கூட, அவர் லேப்டாப்ல இருந்து கண்ணை எடுக்க மாட்டார்.
என் அழகுக்கு, என் உடம்புக்கு இவன் எவ்ளோ பெரிய மரியாதை கொடுக்கிறான்.
இவன் வாட்ச்மேனா இருந்தா என்ன? இவன் தான் உண்மையான ஒரு ஆம்பளைனு என் மனசு ஆணித்தரமாச் சொல்லுச்சு.
என் கண்களுக்குள்ள லேசான கண்ணீர் கோர்த்துக்கிச்சு.
நான் என் கையை அவனோட கைக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.
"பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப உருகி முனகினேன்.
"இப்போ சொல்லு பவி..."
"அன்னைக்கு உன்னை பார்த்துப் பயந்து ஓடுன நான்..."
"இன்னைக்கு உன்னையே என் பக்கத்துல உக்கார வெச்சிருக்கேன்..."
"உன் சாஃப்ட்டான கையை என் கைக்குள்ள பிடிச்சிருக்கேன்..."
"இது கனவா இல்ல நிஜமானு எனக்கே இன்னும் சந்தேகமா இருக்கு பவி..." னு அவன் என் கையை லேசாத் தடவிக்கிட்டே சொன்னான்.
"இது நிஜம் தான்டா..." னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் உரிமையாக் கூப்பிட்டேன்.
நான் 'டா' போட்டுக் கூப்பிட்டதும் அவன் முகத்துல அவ்ளோ பெரிய சந்தோஷம் வந்துச்சு.
அவன் என் கண்களை நேராப் பார்த்துச் சிரிச்சான்.
நான் என் பார்வையை அவனோட முகத்துல இருந்து லேசா விலக்கி, அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு மேல வெச்சேன்.
நான் என் பார்வையை அவனோட முகத்துல இருந்து லேசா விலக்கி, அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு மேல வெச்சேன்.
அந்தப் புடைப்பு இப்போ முன்னைவிட அவ்ளோ பெருசா, ஒரு மூங்கில் மாதிரி விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு.
அந்த லுங்கி அதை மறைக்க அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுச்சு.
அந்தப் புடைப்பைப் பார்க்கப் பார்க்க, எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பசி இன்னும் அதிகமாச்சு.
என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, ஒரு இனம் புரியாத சுகம் என் நரம்புகள்ல பரவுச்சு.
கார்த்திக் கிட்ட இருந்து எனக்குக் கிடைக்காத அந்த ஆம்பளை ஸ்பரிசம், இப்போ என் கைக்கு எட்டுற தூரத்துல இருக்கு.
நான் என் வலது கையை லேசா அசைச்சேன்.
ஒரு செகண்ட்... என் கையை மெதுவா முன்னாடி கொண்டு போய், அவனோட அந்த லுங்கி மேல வெக்கலாமானு என் மனசு ரொம்பத் தவிச்சுது.
அவனோட அந்தச் சூட்டை என் உள்ளங்கையால ஃபீல் பண்ணனும்னு என் உடம்பு அவ்ளோ ஆசைப்பட்டுச்சு.
ஆனா... அடுத்த செகண்டே என் வெக்கம் என்னை ஒரு பெரிய இரும்புச் சங்கிலி மாதிரி இறுக்கிக் கட்டிப் போட்டுச்சு.
நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணு... கல்யாணமானவ.
நான் இவ்ளோ தூரம் இங்க வந்ததே பெரிய விஷயம்.
இதுக்கு மேல நானா முந்திக்கிட்டுப் போய் ஒரு வாட்ச்மேனைத் தொட்டா, என்னோட அந்தப் பெண்மைக்கு என்ன மரியாதை இருக்கு?
நான் அப்படி அவசரப்பட்டா, அவன் என்னைத் தப்பா நினைச்சுட மாட்டான்?
'என்னடா இவ இவ்ளோ தவிப்போட இருக்காளே, இவளுக்கு வெக்கமே இல்லையா?' னு அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்னச் சந்தேகம் வந்தா கூட என் மானம் போயிடும்.
ஒரு ஆம்பளை, அவனா உரிமையா வந்து தொடுறப்போ கிடைக்கிற அந்தச் சிலிர்ப்பு...
அது நானா தேடிப் போனா கண்டிப்பாய்க் கிடைக்காதுனு என் புத்தி எனக்குச் சொல்லுச்சு.
என் வளர்ப்பு, என்னை ஒரு அடி கூட முன்னாடி நகர விடல.
என் கைகள் மறுபடியும் என் மடியிலயே வந்து அடக்கமா உக்காந்துச்சு.
நான் என் விரல்களை ஒன்னோடு ஒன்னு ரொம்ப டைட்டாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.
நான் ஒரு அடக்கமான பொண்ணா, என் பார்வையை மட்டும் கீழ வெச்சுக்கிட்டு, ஒரு தவிப்போட காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
'அவனே ஆரம்பிக்கட்டும்...'
'ஒரு ஆம்பளையா அவன் என்னோட இந்த வெக்கத்தை உடைக்கட்டும்...'
'அவனோட கைகள் என் புடவையை மீறி எப்போ என்னைத் தொடும்னு நான் காத்துக்கிட்டு இருப்போம்...' னு என் மனசை நானே சமாதானப்படுத்திக்கிட்டேன்.
அந்த ரூம்ல இருந்த வெளிச்சத்துல, என் முகம் வெக்கத்துல தக்காளி மாதிரி சிவந்து போயிருந்ததை அவன் கரெக்ட்டா கவனிச்சான்.
நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம, மூச்சு வாங்குறதை அவன் ரசிச்சான்.
என் கண்கள் அவனோட லுங்கியைப் பார்த்துட்டுத் திரும்புறதை அவன் நோட் பண்ணிட்டான்.
என் மனசுக்குள்ள இருக்குற அந்தப் போராட்டமும், நான் எவ்ளோ தவிக்குறேன்கிறதும் அவனுக்கு நல்லாப் புரிஞ்சிடுச்சு.
"பவி..." னு அவன் குரல் இப்போ கொஞ்சம் கரகரப்பா மாறுச்சு.
"ஹ்ம்ம்..."
"நான்... நான் உன்கிட்ட இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி உக்காரலாமா?" னு அவன் ரொம்ப மெதுவாச் செக்ஸியாக் கேட்டான்.
நான் அவனைப் பார்த்து லேசாச் சிரிச்சேன்.
"இப்போ மட்டும் என்ன அவ்ளோ தூரமாவா உக்காந்துருக்க?" னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் வம்பிழுத்தேன்.
அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே, அந்தக் கட்டில்ல அப்படியே கொஞ்சம் நகர்ந்து வந்தான்.
அவன் நகர்ந்ததும், அந்த வயர் கட்டில் மறுபடியும் 'க்ரீச்' னு சத்தம் போட்டுச்சு.
இந்த முறை அவன் எந்த ஒரு கேப்பும் விடல.
எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ஒரு அடி இடைவெளி இப்போ மொத்தமா மறைஞ்சு போச்சு.
அவனோட வலது தோள்பட்டை, என்னோட இடது தோள்பட்டை மேல லேசா உரசுச்சு.
அந்த உரசல்ல, அவனோட உடம்புச் சூடு அப்படியே என் மேல பாய்ஞ்சுது.
அவன் அவ்ளோ சூடா இருந்தான்.
அவன் நெருங்கி வந்ததும், நான் பதறிப்போய் நகர்ந்து போவேன்னு அவன் நினைச்சிருக்கலாம்.
ஆனா நான் ஒரு இன்ச் கூட அந்தப் பக்கம் நகரல.
நான் அவன் உரசுறதை அவ்ளோ ஆசையா ஏத்துக்கிட்டேன்.
நான் என் உடம்பை இன்னும் கொஞ்சம் அவன் பக்கம் சாய்த்து, அவனோட அந்தச் சூட்டுல ரொம்ப ரிலாக்ஸா சாஞ்சுக்கிட்டேன்.
இப்போ நாங்க ரெண்டு பேரும் அவ்ளோ நெருக்கமா, ஒட்டி உக்காந்திருந்தோம்.
இந்த நெருக்கம், அந்த ரூமோட அமைதியையே மொத்தமா மாத்திடுச்சு.
இவ்ளோ நேரம் இருந்த அந்த மரியாதையான பேச்சு, இப்போ ஒரு கட்டுக்கடங்காத தவிப்பா மாறிடுச்சு.
அவனோட மூச்சுக்காத்து நேரா என் கழுத்தோட ஓரத்துல பட்டுச்சு.
அது அவ்ளோ சூடா, என் ஸ்கின்னைத் துளைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் கண்களைப் பாதியா மூடிக்கிட்டு, என் தலையை லேசாச் சாய்த்து அந்தச் சூட்டை ரசிச்சேன்.
அவன் இப்போ பேசுறதை மொத்தமா நிப்பாட்டிட்டான்.
அந்த ரூம்ல வெறும் எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சுச் சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுச்சு.
அவனோட நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குறதை என் தோள்பட்டையில என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
இப்போ அவனோட கண்கள் என் முகத்துல இருந்து ரொம்ப மெதுவா கீழ இறங்குச்சு.
அவன் என் கழுத்தோட வளைவைப் பார்த்தான்.
அந்த மஞ்சள் லைட்ல என் கழுத்து அவ்ளோ பளபளனு வேர்வையில மின்னுச்சு.
அவனோட பார்வை கழுத்தைத் தாண்டி, நேரா என்னோட நெஞ்சுக்கு வந்துச்சு.
என் நெஞ்சுப் பகுதி இப்போ அவனோட கண்களுக்கு நேரா, எந்த ஒரு தடையும் இல்லாம அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
நான் போட்டுருந்த அந்த மெல்லிய நைலான் புடவை, ஒரு ட்ரான்ஸ்பரன்ட் ஷீட் மாதிரி தான் இருந்துச்சு.
அதுக்கு அடியில, நான் போட்டுருந்த அந்த மெரூன் கலர் பிளவுஸ் அவ்ளோ டைட்டா என்னைப் பிடிச்சிருந்துச்சு.
அந்த ஜாக்கெட் ரொம்பத் தையல் பிரிஞ்சுடுமோங்குற அளவுக்கு என் முலைகள் அவ்ளோ வெயிட்டா முன்னாடி நின்னுச்சு.
அந்த பிராவுக்குள்ள இருந்து, என் முலைகளோட மேல் பாதி அள்ளிக்கிட்டு வெளிய தெரிஞ்சது.
அந்த ஜாக்கெட்டோட கழுத்து வளைவு ரொம்ப ஆழமா இருந்ததால, என் ரெண்டு முலைகளுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்தப் பிளவு அவ்ளோ டீப்பா வெளிய தெரிஞ்சது.
அந்த குண்டு பல்பு, என் நெஞ்சுக்கு நேரா மேல எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த வெளிச்சம் என் முலைகள் மேல பட்டு, அந்தப் பிளவுக்கு நடுவுல ஒரு டார்க்கான ஷேடோவை உருவாக்குச்சு.
அந்த ஷேடோ பார்க்க அவ்ளோ செக்ஸியா, ரொம்ப ஆழமான ஒரு இருட்டுப் பள்ளத்தாக்கு மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் மூச்சு இழுத்து விடும்போதெல்லாம், அந்தப் பிளவு இன்னும் கொஞ்சம் விரிஞ்சு விரிஞ்சு மூடுச்சு.
அவனோட கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே மாட்டிக்குச்சு.
அவன் பார்வை ஒரு செகண்ட் கூட அங்க இருந்து நகரல.
அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்த வெறி, அந்தப் பசி எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுது.
அவன் இப்போ என் முலைகளை எவ்ளோ ரசனையாப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கான்.
நான் என் முந்தானையை இழுத்து மூடிக்கல.
அவன் பார்க்கப் பார்க்க, என் முலைக்காம்புகள் அந்த பிராவுக்குள்ள விறைச்சு நிக்கிறது எனக்கு நல்லா ஃபீல் ஆச்சு.
நான் என் நெஞ்சை இன்னும் கொஞ்சம் லேசா முன்னாடி தள்ளிக் காட்டுனேன்.
என் புடவையோட முந்தானை லேசா நழுவி, என் தோள்பட்டையில இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறங்குச்சு.
இப்போ என் பிளவுஸோட முழு ஷேப்பும் அவனுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அவன் தன் எச்சிலை ரொம்பச் சத்தமா முழுங்குனான்.
அவனோட மூச்சு வாங்குற வேகம் இப்போ ஒரு புயல் மாதிரி அதிகமாச்சு.
"பவி..." னு அவன் ரொம்பக் கரகரப்பான, உடைந்த குரல்ல கூப்பிட்டான்.
அவன் குரல்ல இப்போ அந்தப் பவ்யம் இல்லை, அது அவ்ளோ ஹஸ்கியா, ஒரு ஆம்பளையோட தவிப்போட வெளிய வந்துச்சு.
"சொல்லு..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதா முனகினேன்.
"நீ... ரொம்ப அழகா இருக்க பவி... அது இன்னும் அழகா இருக்கு" னு என் நெஞ்ச பாத்துட்டே அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, ஓப்பனா வர்ணிச்சான்.
"என்னடா பேசுற..." னு நான் வெக்கத்துல என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.
"நிஜமாத் தான் பவி சொல்றேன்..."
"இதுல... அது அவ்ளோ அழகா இருக்கு பாக்க..."
"அத பார்க்கும்போது... எனக்கு ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் ரொம்பச் செக்ஸியா, கொஞ்சம் கூட மறைக்காமப் பேசுனான்.
நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, லேசாச் சிரிச்சேன்.
அவன் அப்படி ஓப்பனா, எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம என் நெஞ்சைப் பத்தி வர்ணிச்சதும், என் உடம்பெல்லாம் ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி சிலிர்த்துப் போச்சு.
என் முலைக்காம்புகள் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் விறைச்சு, துணியைக் குத்துற மாதிரி எனக்கு ஃபீல் ஆச்சு.
நான் என் முந்தானையை லேசா இழுத்து மூடுற மாதிரி ஒரு பாவனை பண்ணேன், ஆனா நிஜத்துல நான் அதை மூடவே இல்லை.
அவன் கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே அப்படியே லாக் ஆகியிருந்துச்சு.
"உன் கண்ணு அங்க மாட்டிக்குச்சா என்ன?" னு நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கி, ஒரு குறும்போட கேட்டேன்.
"பின்ன? இது இவ்ளோ அழகா,, தெரிஞ்சா என் கண்ணு எப்படிப் பவி நகரும்?" னு அவன் ஒரு தயக்கமும் இல்லாமப் பதில் சொன்னான்.
"ரொம்பப் பாக்குற பிரகாஷ்... கண்ணு வெச்சுடாதடா..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.
என் கன்னங்கள் வெக்கத்துல செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.
"நான் கண்ணு வைக்கல பவி... என்னையவே அங்க வைக்கலாமானு பாத்துட்டு இருக்கேன்..." னு அவன் அவ்ளோ செக்ஸியாச் சிரிச்சான்.
"ச்சீ... என்னடா இப்டிப் பேசுற?" னு நான் என் கீழ உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கவ்விக்கிட்டேன்.
"இதுல என்ன பவி தப்பு? நீ மூச்சு விடும்போதெல்லாம், அது இன்னும் அழகா இருக்கே..."
"அது துள்ளி ஆடுறதைப் பாக்கப் பாக்க... என் உசுரே போகுது பவி..." னு அவன் அவ்ளோ போதையா வர்ணிச்சான்.
அவன் பேசப் பேச, என் மூச்சு வாங்குற வேகம் இன்னும் அதிகமாச்சு.
நான் மூச்சு இழுக்கும்போது என் முலைகள் இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கிக்கிட்டு அவனுக்கு முழுசாத் தரிசனம் கொடுத்துச்சு.
"அங்க பாரு பவி..." னு அவன் என் நெஞ்சைக் காட்டுனான்.
"என்ன?" னு நான் குழப்பமாக் கேட்டேன்.
"அந்த வேர்வை அவ்ளோ பளபளனு இருக்கு..."னு என் நெஞ்ச காட்டுனான்.
"அந்த ஒரு சொட்டு வேர்வை, மெதுவா வழிஞ்சு உள்ள எறங்குறதை நான் பாத்துட்டேன்..."
"அந்த வேர்வையை வழிச்சு எடுக்கணும்னு எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு பவி..." னு அவன் எந்த ஒரு ஒளிவுமறைவும் இல்லாமத் தன் ஆசையைச் சொன்னான்.
ஒரு வாட்ச்மேன் என் முகத்துக்கு நேரா உக்காந்துக்கிட்டு, என் முலைகளுக்கு நடுவுல வழியுற வேர்வையை நக்கணும்னு சொல்றதைக் கேட்க... எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான தவிப்பு வந்துச்சு.
என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஈரம் கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.
"நீ ரொம்ப ரசிக்குறடா பிரகாஷ்..." னு நான் ஒரு மயக்கமான டோன்ல சொன்னேன்.
"ராசிக்காம எப்படிப் பவி இருக்க முடியும்?"
"நீ அவ்ளோ அழகா, கியூட்டா இருக்க..."
"இந்த மெரூன் கலருக்கும், உன் ஸ்கின்னுக்கும் அவ்ளோ சூப்பரா இருக்கு..."
"உன்னை இந்த மாதிரி நேர்ல பாக்க நான் என்ன தவம் பண்ணேனோ தெரியல பவி..." னு அவன் உருகினான்.
அவன் சொல்லிக்கிட்டே, என் கைகள் மேல வெச்சிருந்த தன் வலது கையை லேசா எடுத்தான்.
அவனோட கை என் கையை விட்டு விலகுனதும், அந்த இடத்துல சில்லுனு காத்து பட்டு எனக்கு லேசான ஏமாற்றமா இருந்துச்சு.
அவன் கையை எடுக்கவும், என் மனசு 'ஐயோ கை எடுக்கிறானே'னு பதறுச்சு.
ஆனா அவன் தன் கையைத் திரும்பத் தன் மடியில வெச்சுக்கல.
அவனோட அந்த கை, காத்துல ரொம்ப மெதுவா முன்னாடி நகர்ந்துச்சு.
என் கண்கள் அவனோட கையை அப்படியே ஃபாலோ பண்ணுச்சு.
அவன் கை நேரா என் நெஞ்சுக்கு வரப் போகுதா, இல்ல என் முகத்தைத் தொடப் போகுதானு என் மூளைக்குள்ள ஆயிரம் கேள்விகள்.
ஆனா அவன் கை நேரா என்னோட இடுப்புப் பக்கமா வந்துச்சு.
என் வலது பக்க இடுப்பு... எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம, அந்தச் சிங்கிள் ப்ளீட் முந்தானைக்குப் பின்னாடி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அந்த நைலான் புடவை, என் இடுப்பு வளைவை அவ்ளோ கிளியரா காட்டிச்சு.
அவன் கை என் இடுப்புக்கு நேரா வந்து, ஒரு இன்ச் கேப்ல அப்படியே காத்துல நின்னுச்சு.
அவன் கை இன்னும் என் ஸ்கின் மேல படல.
ஆனா அவனோட உள்ளங்கையில இருந்து வந்த அந்தச் சூடு, என் இடுப்பு ஸ்கின் மேல அப்படியே பட்டுச்சு.
அந்த ஒரு இன்ச் கேப்ல இருந்த அந்தச் சூடே, என் இடுப்பைச் சுருக்னு இழுக்க வெச்சுது.
நான் என் மூச்சை அப்படியே அடக்கிக்கிட்டேன்.
என் வயிறு லேசா உள்ள இழுத்துக்குச்சு.
அவனோட கை என் இடுப்பைத் தொடப் போகுதுங்குற அந்த எதிர்பார்ப்பு, என்னை அப்படியே சிலையாய் உரைய வெச்சுது.
"பவி..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு கிசுகிசுப்பு மாதிரி கூப்பிட்டான்.
"ஹ்ம்ம்..." னு நான் கண்கள் செருக முனகினேன்.
"உன் இடுப்பு... ரொம்ப அழகா தெரியுது பவி..."
"உன் இடுப்பை... தொட்டு பாக்கட்டுமா?" னு அவன் ஒரு புது பர்மிஷன் கேட்டான்.
Part 157 - 2:
---------------
அவன் அப்படிச் சொன்னதும், என் உடம்பெல்லாம் லேசாச் சிலிர்த்துப் போச்சு.
ஒரு வாட்ச்மேனுக்குள்ள இவ்ளோ வைராக்கியம் இருந்திருக்குனு நினைக்கும்போதே எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.
நான் என் தொடையை ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.
"ஆனா அது வெறும் கனவாவே போயிடும்னு தான் நான் நினைச்சேன்..."
"நீ என்கிட்ட ஒரு நாளும் பேச மாட்டேனு நினைச்சேன்..."
"ஆனா... ஒரு வாரம் கழிச்சு, நீயே என்னைப் பார்த்து ஒரு நாள் லேசாச் சிரிச்ச..."
"அந்தச் சிரிப்பைப் பார்த்ததும் என் உசுரு அப்படியே மீண்டு வந்துச்சு பவி..." னு அவன் என் கண்களைப் பார்த்தான்.
நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, வெக்கத்துல என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.
"அன்னைக்குக் கோபமாத் திட்டுன மேடம்... அப்புறம் எங்கிட்ட மெதுவாப் பேச ஆரம்பிச்ச..."
"என்னை அவ்ளோ அதிகாரமா மிரட்டுன அந்தப் பவிதரா மேடம்..."
"இன்னைக்கு எனக்காக... புடவையைக் கட்டிட்டு, இந்த ரூம்க்கு என்னைத் தேடி வந்திருக்கானு நினைக்கும்போது..."
"எனக்கு அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்குற மாதிரி இருக்கு பவி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகி, அவ்ளோ செக்ஸியாப் பேசுனான்.
நான் என் முகத்தை மூடியிருந்த கையை லேசா விலக்கினேன்.
என் கண்கள்ல ஒரு சின்ன ஈரம் கோர்த்துக்கிச்சு.
இது வெறும் ஆச மட்டும் இல்லை.
இவன் என் மேல இவ்ளோ தூரம் ஆசை வெச்சிருக்கான்.
என்னைத் தொட முடியாம இவ்ளோ நாள் தவிச்சிருக்கான்.
அவனைப் பார்க்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு விதமான மரியாதை, ஒரு ஆச ரெண்டும் சேர்ந்து வெடிச்சுது.
நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.
நான் ஒரு புது டிரஸ் போட்டுட்டு அவர் முன்னாடி போனா கூட, அவர் லேப்டாப்ல இருந்து கண்ணை எடுக்க மாட்டார்.
என் அழகுக்கு, என் உடம்புக்கு இவன் எவ்ளோ பெரிய மரியாதை கொடுக்கிறான்.
இவன் வாட்ச்மேனா இருந்தா என்ன? இவன் தான் உண்மையான ஒரு ஆம்பளைனு என் மனசு ஆணித்தரமாச் சொல்லுச்சு.
என் கண்களுக்குள்ள லேசான கண்ணீர் கோர்த்துக்கிச்சு.
நான் என் கையை அவனோட கைக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.
"பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப உருகி முனகினேன்.
"இப்போ சொல்லு பவி..."
"அன்னைக்கு உன்னை பார்த்துப் பயந்து ஓடுன நான்..."
"இன்னைக்கு உன்னையே என் பக்கத்துல உக்கார வெச்சிருக்கேன்..."
"உன் சாஃப்ட்டான கையை என் கைக்குள்ள பிடிச்சிருக்கேன்..."
"இது கனவா இல்ல நிஜமானு எனக்கே இன்னும் சந்தேகமா இருக்கு பவி..." னு அவன் என் கையை லேசாத் தடவிக்கிட்டே சொன்னான்.
"இது நிஜம் தான்டா..." னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் உரிமையாக் கூப்பிட்டேன்.
நான் 'டா' போட்டுக் கூப்பிட்டதும் அவன் முகத்துல அவ்ளோ பெரிய சந்தோஷம் வந்துச்சு.
அவன் என் கண்களை நேராப் பார்த்துச் சிரிச்சான்.
நான் என் பார்வையை அவனோட முகத்துல இருந்து லேசா விலக்கி, அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு மேல வெச்சேன்.
நான் என் பார்வையை அவனோட முகத்துல இருந்து லேசா விலக்கி, அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு மேல வெச்சேன்.
அந்தப் புடைப்பு இப்போ முன்னைவிட அவ்ளோ பெருசா, ஒரு மூங்கில் மாதிரி விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு.
அந்த லுங்கி அதை மறைக்க அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுச்சு.
அந்தப் புடைப்பைப் பார்க்கப் பார்க்க, எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பசி இன்னும் அதிகமாச்சு.
என் அடிவயிறு அப்படியே சுருண்டு, ஒரு இனம் புரியாத சுகம் என் நரம்புகள்ல பரவுச்சு.
கார்த்திக் கிட்ட இருந்து எனக்குக் கிடைக்காத அந்த ஆம்பளை ஸ்பரிசம், இப்போ என் கைக்கு எட்டுற தூரத்துல இருக்கு.
நான் என் வலது கையை லேசா அசைச்சேன்.
ஒரு செகண்ட்... என் கையை மெதுவா முன்னாடி கொண்டு போய், அவனோட அந்த லுங்கி மேல வெக்கலாமானு என் மனசு ரொம்பத் தவிச்சுது.
அவனோட அந்தச் சூட்டை என் உள்ளங்கையால ஃபீல் பண்ணனும்னு என் உடம்பு அவ்ளோ ஆசைப்பட்டுச்சு.
ஆனா... அடுத்த செகண்டே என் வெக்கம் என்னை ஒரு பெரிய இரும்புச் சங்கிலி மாதிரி இறுக்கிக் கட்டிப் போட்டுச்சு.
நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணு... கல்யாணமானவ.
நான் இவ்ளோ தூரம் இங்க வந்ததே பெரிய விஷயம்.
இதுக்கு மேல நானா முந்திக்கிட்டுப் போய் ஒரு வாட்ச்மேனைத் தொட்டா, என்னோட அந்தப் பெண்மைக்கு என்ன மரியாதை இருக்கு?
நான் அப்படி அவசரப்பட்டா, அவன் என்னைத் தப்பா நினைச்சுட மாட்டான்?
'என்னடா இவ இவ்ளோ தவிப்போட இருக்காளே, இவளுக்கு வெக்கமே இல்லையா?' னு அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்னச் சந்தேகம் வந்தா கூட என் மானம் போயிடும்.
ஒரு ஆம்பளை, அவனா உரிமையா வந்து தொடுறப்போ கிடைக்கிற அந்தச் சிலிர்ப்பு...
அது நானா தேடிப் போனா கண்டிப்பாய்க் கிடைக்காதுனு என் புத்தி எனக்குச் சொல்லுச்சு.
என் வளர்ப்பு, என்னை ஒரு அடி கூட முன்னாடி நகர விடல.
என் கைகள் மறுபடியும் என் மடியிலயே வந்து அடக்கமா உக்காந்துச்சு.
நான் என் விரல்களை ஒன்னோடு ஒன்னு ரொம்ப டைட்டாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.
நான் ஒரு அடக்கமான பொண்ணா, என் பார்வையை மட்டும் கீழ வெச்சுக்கிட்டு, ஒரு தவிப்போட காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.
'அவனே ஆரம்பிக்கட்டும்...'
'ஒரு ஆம்பளையா அவன் என்னோட இந்த வெக்கத்தை உடைக்கட்டும்...'
'அவனோட கைகள் என் புடவையை மீறி எப்போ என்னைத் தொடும்னு நான் காத்துக்கிட்டு இருப்போம்...' னு என் மனசை நானே சமாதானப்படுத்திக்கிட்டேன்.
அந்த ரூம்ல இருந்த வெளிச்சத்துல, என் முகம் வெக்கத்துல தக்காளி மாதிரி சிவந்து போயிருந்ததை அவன் கரெக்ட்டா கவனிச்சான்.
நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம, மூச்சு வாங்குறதை அவன் ரசிச்சான்.
என் கண்கள் அவனோட லுங்கியைப் பார்த்துட்டுத் திரும்புறதை அவன் நோட் பண்ணிட்டான்.
என் மனசுக்குள்ள இருக்குற அந்தப் போராட்டமும், நான் எவ்ளோ தவிக்குறேன்கிறதும் அவனுக்கு நல்லாப் புரிஞ்சிடுச்சு.
"பவி..." னு அவன் குரல் இப்போ கொஞ்சம் கரகரப்பா மாறுச்சு.
"ஹ்ம்ம்..."
"நான்... நான் உன்கிட்ட இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி உக்காரலாமா?" னு அவன் ரொம்ப மெதுவாச் செக்ஸியாக் கேட்டான்.
நான் அவனைப் பார்த்து லேசாச் சிரிச்சேன்.
"இப்போ மட்டும் என்ன அவ்ளோ தூரமாவா உக்காந்துருக்க?" னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் வம்பிழுத்தேன்.
அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே, அந்தக் கட்டில்ல அப்படியே கொஞ்சம் நகர்ந்து வந்தான்.
அவன் நகர்ந்ததும், அந்த வயர் கட்டில் மறுபடியும் 'க்ரீச்' னு சத்தம் போட்டுச்சு.
இந்த முறை அவன் எந்த ஒரு கேப்பும் விடல.
எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ஒரு அடி இடைவெளி இப்போ மொத்தமா மறைஞ்சு போச்சு.
அவனோட வலது தோள்பட்டை, என்னோட இடது தோள்பட்டை மேல லேசா உரசுச்சு.
அந்த உரசல்ல, அவனோட உடம்புச் சூடு அப்படியே என் மேல பாய்ஞ்சுது.
அவன் அவ்ளோ சூடா இருந்தான்.
அவன் நெருங்கி வந்ததும், நான் பதறிப்போய் நகர்ந்து போவேன்னு அவன் நினைச்சிருக்கலாம்.
ஆனா நான் ஒரு இன்ச் கூட அந்தப் பக்கம் நகரல.
நான் அவன் உரசுறதை அவ்ளோ ஆசையா ஏத்துக்கிட்டேன்.
நான் என் உடம்பை இன்னும் கொஞ்சம் அவன் பக்கம் சாய்த்து, அவனோட அந்தச் சூட்டுல ரொம்ப ரிலாக்ஸா சாஞ்சுக்கிட்டேன்.
இப்போ நாங்க ரெண்டு பேரும் அவ்ளோ நெருக்கமா, ஒட்டி உக்காந்திருந்தோம்.
இந்த நெருக்கம், அந்த ரூமோட அமைதியையே மொத்தமா மாத்திடுச்சு.
இவ்ளோ நேரம் இருந்த அந்த மரியாதையான பேச்சு, இப்போ ஒரு கட்டுக்கடங்காத தவிப்பா மாறிடுச்சு.
அவனோட மூச்சுக்காத்து நேரா என் கழுத்தோட ஓரத்துல பட்டுச்சு.
அது அவ்ளோ சூடா, என் ஸ்கின்னைத் துளைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் கண்களைப் பாதியா மூடிக்கிட்டு, என் தலையை லேசாச் சாய்த்து அந்தச் சூட்டை ரசிச்சேன்.
அவன் இப்போ பேசுறதை மொத்தமா நிப்பாட்டிட்டான்.
அந்த ரூம்ல வெறும் எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சுச் சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுச்சு.
அவனோட நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குறதை என் தோள்பட்டையில என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.
இப்போ அவனோட கண்கள் என் முகத்துல இருந்து ரொம்ப மெதுவா கீழ இறங்குச்சு.
அவன் என் கழுத்தோட வளைவைப் பார்த்தான்.
அந்த மஞ்சள் லைட்ல என் கழுத்து அவ்ளோ பளபளனு வேர்வையில மின்னுச்சு.
அவனோட பார்வை கழுத்தைத் தாண்டி, நேரா என்னோட நெஞ்சுக்கு வந்துச்சு.
என் நெஞ்சுப் பகுதி இப்போ அவனோட கண்களுக்கு நேரா, எந்த ஒரு தடையும் இல்லாம அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
நான் போட்டுருந்த அந்த மெல்லிய நைலான் புடவை, ஒரு ட்ரான்ஸ்பரன்ட் ஷீட் மாதிரி தான் இருந்துச்சு.
அதுக்கு அடியில, நான் போட்டுருந்த அந்த மெரூன் கலர் பிளவுஸ் அவ்ளோ டைட்டா என்னைப் பிடிச்சிருந்துச்சு.
அந்த ஜாக்கெட் ரொம்பத் தையல் பிரிஞ்சுடுமோங்குற அளவுக்கு என் முலைகள் அவ்ளோ வெயிட்டா முன்னாடி நின்னுச்சு.
அந்த பிராவுக்குள்ள இருந்து, என் முலைகளோட மேல் பாதி அள்ளிக்கிட்டு வெளிய தெரிஞ்சது.
அந்த ஜாக்கெட்டோட கழுத்து வளைவு ரொம்ப ஆழமா இருந்ததால, என் ரெண்டு முலைகளுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்தப் பிளவு அவ்ளோ டீப்பா வெளிய தெரிஞ்சது.
அந்த குண்டு பல்பு, என் நெஞ்சுக்கு நேரா மேல எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.
அந்த வெளிச்சம் என் முலைகள் மேல பட்டு, அந்தப் பிளவுக்கு நடுவுல ஒரு டார்க்கான ஷேடோவை உருவாக்குச்சு.
அந்த ஷேடோ பார்க்க அவ்ளோ செக்ஸியா, ரொம்ப ஆழமான ஒரு இருட்டுப் பள்ளத்தாக்கு மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் மூச்சு இழுத்து விடும்போதெல்லாம், அந்தப் பிளவு இன்னும் கொஞ்சம் விரிஞ்சு விரிஞ்சு மூடுச்சு.
அவனோட கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே மாட்டிக்குச்சு.
அவன் பார்வை ஒரு செகண்ட் கூட அங்க இருந்து நகரல.
அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்த வெறி, அந்தப் பசி எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுது.
அவன் இப்போ என் முலைகளை எவ்ளோ ரசனையாப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கான்.
நான் என் முந்தானையை இழுத்து மூடிக்கல.
அவன் பார்க்கப் பார்க்க, என் முலைக்காம்புகள் அந்த பிராவுக்குள்ள விறைச்சு நிக்கிறது எனக்கு நல்லா ஃபீல் ஆச்சு.
நான் என் நெஞ்சை இன்னும் கொஞ்சம் லேசா முன்னாடி தள்ளிக் காட்டுனேன்.
என் புடவையோட முந்தானை லேசா நழுவி, என் தோள்பட்டையில இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறங்குச்சு.
இப்போ என் பிளவுஸோட முழு ஷேப்பும் அவனுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அவன் தன் எச்சிலை ரொம்பச் சத்தமா முழுங்குனான்.
அவனோட மூச்சு வாங்குற வேகம் இப்போ ஒரு புயல் மாதிரி அதிகமாச்சு.
"பவி..." னு அவன் ரொம்பக் கரகரப்பான, உடைந்த குரல்ல கூப்பிட்டான்.
அவன் குரல்ல இப்போ அந்தப் பவ்யம் இல்லை, அது அவ்ளோ ஹஸ்கியா, ஒரு ஆம்பளையோட தவிப்போட வெளிய வந்துச்சு.
"சொல்லு..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதா முனகினேன்.
"நீ... ரொம்ப அழகா இருக்க பவி... அது இன்னும் அழகா இருக்கு" னு என் நெஞ்ச பாத்துட்டே அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, ஓப்பனா வர்ணிச்சான்.
"என்னடா பேசுற..." னு நான் வெக்கத்துல என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.
"நிஜமாத் தான் பவி சொல்றேன்..."
"இதுல... அது அவ்ளோ அழகா இருக்கு பாக்க..."
"அத பார்க்கும்போது... எனக்கு ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் ரொம்பச் செக்ஸியா, கொஞ்சம் கூட மறைக்காமப் பேசுனான்.
நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, லேசாச் சிரிச்சேன்.
அவன் அப்படி ஓப்பனா, எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம என் நெஞ்சைப் பத்தி வர்ணிச்சதும், என் உடம்பெல்லாம் ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி சிலிர்த்துப் போச்சு.
என் முலைக்காம்புகள் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள இன்னும் கொஞ்சம் விறைச்சு, துணியைக் குத்துற மாதிரி எனக்கு ஃபீல் ஆச்சு.
நான் என் முந்தானையை லேசா இழுத்து மூடுற மாதிரி ஒரு பாவனை பண்ணேன், ஆனா நிஜத்துல நான் அதை மூடவே இல்லை.
அவன் கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே அப்படியே லாக் ஆகியிருந்துச்சு.
"உன் கண்ணு அங்க மாட்டிக்குச்சா என்ன?" னு நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கி, ஒரு குறும்போட கேட்டேன்.
"பின்ன? இது இவ்ளோ அழகா,, தெரிஞ்சா என் கண்ணு எப்படிப் பவி நகரும்?" னு அவன் ஒரு தயக்கமும் இல்லாமப் பதில் சொன்னான்.
"ரொம்பப் பாக்குற பிரகாஷ்... கண்ணு வெச்சுடாதடா..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.
என் கன்னங்கள் வெக்கத்துல செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.
"நான் கண்ணு வைக்கல பவி... என்னையவே அங்க வைக்கலாமானு பாத்துட்டு இருக்கேன்..." னு அவன் அவ்ளோ செக்ஸியாச் சிரிச்சான்.
"ச்சீ... என்னடா இப்டிப் பேசுற?" னு நான் என் கீழ உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கவ்விக்கிட்டேன்.
"இதுல என்ன பவி தப்பு? நீ மூச்சு விடும்போதெல்லாம், அது இன்னும் அழகா இருக்கே..."
"அது துள்ளி ஆடுறதைப் பாக்கப் பாக்க... என் உசுரே போகுது பவி..." னு அவன் அவ்ளோ போதையா வர்ணிச்சான்.
அவன் பேசப் பேச, என் மூச்சு வாங்குற வேகம் இன்னும் அதிகமாச்சு.
நான் மூச்சு இழுக்கும்போது என் முலைகள் இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கிக்கிட்டு அவனுக்கு முழுசாத் தரிசனம் கொடுத்துச்சு.
"அங்க பாரு பவி..." னு அவன் என் நெஞ்சைக் காட்டுனான்.
"என்ன?" னு நான் குழப்பமாக் கேட்டேன்.
"அந்த வேர்வை அவ்ளோ பளபளனு இருக்கு..."னு என் நெஞ்ச காட்டுனான்.
"அந்த ஒரு சொட்டு வேர்வை, மெதுவா வழிஞ்சு உள்ள எறங்குறதை நான் பாத்துட்டேன்..."
"அந்த வேர்வையை வழிச்சு எடுக்கணும்னு எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு பவி..." னு அவன் எந்த ஒரு ஒளிவுமறைவும் இல்லாமத் தன் ஆசையைச் சொன்னான்.
ஒரு வாட்ச்மேன் என் முகத்துக்கு நேரா உக்காந்துக்கிட்டு, என் முலைகளுக்கு நடுவுல வழியுற வேர்வையை நக்கணும்னு சொல்றதைக் கேட்க... எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான தவிப்பு வந்துச்சு.
என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஈரம் கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.
"நீ ரொம்ப ரசிக்குறடா பிரகாஷ்..." னு நான் ஒரு மயக்கமான டோன்ல சொன்னேன்.
"ராசிக்காம எப்படிப் பவி இருக்க முடியும்?"
"நீ அவ்ளோ அழகா, கியூட்டா இருக்க..."
"இந்த மெரூன் கலருக்கும், உன் ஸ்கின்னுக்கும் அவ்ளோ சூப்பரா இருக்கு..."
"உன்னை இந்த மாதிரி நேர்ல பாக்க நான் என்ன தவம் பண்ணேனோ தெரியல பவி..." னு அவன் உருகினான்.
அவன் சொல்லிக்கிட்டே, என் கைகள் மேல வெச்சிருந்த தன் வலது கையை லேசா எடுத்தான்.
அவனோட கை என் கையை விட்டு விலகுனதும், அந்த இடத்துல சில்லுனு காத்து பட்டு எனக்கு லேசான ஏமாற்றமா இருந்துச்சு.
அவன் கையை எடுக்கவும், என் மனசு 'ஐயோ கை எடுக்கிறானே'னு பதறுச்சு.
ஆனா அவன் தன் கையைத் திரும்பத் தன் மடியில வெச்சுக்கல.
அவனோட அந்த கை, காத்துல ரொம்ப மெதுவா முன்னாடி நகர்ந்துச்சு.
என் கண்கள் அவனோட கையை அப்படியே ஃபாலோ பண்ணுச்சு.
அவன் கை நேரா என் நெஞ்சுக்கு வரப் போகுதா, இல்ல என் முகத்தைத் தொடப் போகுதானு என் மூளைக்குள்ள ஆயிரம் கேள்விகள்.
ஆனா அவன் கை நேரா என்னோட இடுப்புப் பக்கமா வந்துச்சு.
என் வலது பக்க இடுப்பு... எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம, அந்தச் சிங்கிள் ப்ளீட் முந்தானைக்குப் பின்னாடி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.
அந்த நைலான் புடவை, என் இடுப்பு வளைவை அவ்ளோ கிளியரா காட்டிச்சு.
அவன் கை என் இடுப்புக்கு நேரா வந்து, ஒரு இன்ச் கேப்ல அப்படியே காத்துல நின்னுச்சு.
அவன் கை இன்னும் என் ஸ்கின் மேல படல.
ஆனா அவனோட உள்ளங்கையில இருந்து வந்த அந்தச் சூடு, என் இடுப்பு ஸ்கின் மேல அப்படியே பட்டுச்சு.
அந்த ஒரு இன்ச் கேப்ல இருந்த அந்தச் சூடே, என் இடுப்பைச் சுருக்னு இழுக்க வெச்சுது.
நான் என் மூச்சை அப்படியே அடக்கிக்கிட்டேன்.
என் வயிறு லேசா உள்ள இழுத்துக்குச்சு.
அவனோட கை என் இடுப்பைத் தொடப் போகுதுங்குற அந்த எதிர்பார்ப்பு, என்னை அப்படியே சிலையாய் உரைய வெச்சுது.
"பவி..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு கிசுகிசுப்பு மாதிரி கூப்பிட்டான்.
"ஹ்ம்ம்..." னு நான் கண்கள் செருக முனகினேன்.
"உன் இடுப்பு... ரொம்ப அழகா தெரியுது பவி..."
"உன் இடுப்பை... தொட்டு பாக்கட்டுமா?" னு அவன் ஒரு புது பர்மிஷன் கேட்டான்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)