పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 73

ఏంటి బ్రో అలా ఉలిక్కిపడ్డావు.  కొంపతీసి ఏదైనా అలాంటి ఎక్స్పీరియన్స్ జరిగిందా ఏమిటి..

నాకా..  నాకెందుకు జరుగుతుంది అని కంగారు పడతాడు.  ఏమో నీ వాలకం చూస్తే నాకు అలాగే అనిపించింది.

ఎనీ హో.  విశిష్ట నీకు క్లాస్ టైం అవుతున్నట్టుంది. అవును సార్ అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంది. దేవా వెళుతుంటే హలో దేవా అని పిలుస్తాడు.

చెప్పండి మిస్టర్.. మీరు విశిష్ట కి దూరంగా ఉంటే మంచిది. ఎందుకో తెలుసుకోవచ్చా.  తను నాది.  ఇంకా..  నేను సీరియస్ గానే చెబుతున్నాను.

ఎప్పటికైనా విశిష్ట నా కాళ్ళ దగ్గరికి రావాల్సిందే.. మీకు పగటి కలలు కనడం అంటే చాలా ఇష్టం అనుకుంటా.. వాట్ డు యు మీన్..

లేకపోతే ఏమిటి..  విశిష్ట మీ కాళ్ళ దగ్గరికి రావడం ఏంటి. ఒకసారి చూసుకోండి.  ఎవరు ఎవరి దగ్గరికి వచ్చి నిలబడుతున్నారో..

ఇది బిజినెస్.. అయితే.. విశిష్ట కి బ్యాక్ గ్రౌండ్ ఏమీ లేదు.
  ఒక ఆడపిల్ల ఈ సొసైటీలో బ్రతకాలి అంటే..ఒక మగవాడి అండ కావాలి.

అది నేనే.. విశి నా కాళ్ళ దగ్గరికి వస్తుంది. నేను చెప్పినట్టు వింటుంది.  ఆ మాటకి సూర్య నవ్వుతూ..  ఓ మై గాడ్ అసలు మీరు కామెడీ చేస్తారని తెలుసు కానీ మరి ఇంత బఫూన్ అనుకోలేదు..
మైండ్ యువర్ టోన్ దేవా....
విశిష్ట ఏమైనా మిషన్ అనుకుంటున్నావా లేకపోతే  కీ.. ఇచ్చే బొమ్మ అనుకుంటున్నావా...

నీ దృష్టిలో విశిష్ట అదే అనుకొని ఏమైనా చేయాలి అనుకుంటే...
ఆమెను ప్రొటెక్ట్ చేయడమే నా సమాధానం.

గౌతమ్ చిన్నగా నవ్వుతూ: ప్రొటెక్ట్?
నువ్వు అనుకుంటున్నావా విశిష్ట నీతో సేఫ్ అని? ఆఫ్ట్రాల్ ఒక లెక్చరర్ వి..
నేను అనుకుంటే… ఎవరు ఆమె చుట్టూ తిరగలేరు.
నన్ను కాదని నువ్వు ఎలా ప్రొటెక్ట్ చేయగలవు..

సూర్య  గౌతమ్ కి దగ్గరగా వచ్చి సూటిగా చూస్తూ...
ధమ్కీలు నాకు పెద్దగా పనిచేయవు గౌతమ్...
ఒక రోజు విశిష్ట ఎవరి దగ్గర నిలబడాలో ఆమె నేర్చుకుంటుంది…
ఆమె స్వయంగా తీసుకునే నిర్ణయం ఎవరి చెప్పులు కింద ఉండదు.

అది చూస్తాను నువ్వు ఎలా ప్రొటెక్ట్ చేస్తావో .. ఆ విశిష్ట నా కంట్రోల్ లోకి ఎలా రాకుండా ఉంటుందో... వెయిట్ అండ్ సి అని వెళ్ళిపోతాడు.

వెళుతున్న గౌతమ్ ని చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటూ లోపలికి వెళ్తాడు.  దూరం నుంచి చూస్తున్న విశిష్ట గోళ్లు కొరుక్కుంటూ చూస్తూ ఉంటుంది.

భవ్య ఏమైందే అలా చూస్తున్నావు. సార్..  గౌతమ్ తో ఏం మాట్లాడి ఉంటారు. ఇద్దరు నవ్వుతూ మాట్లాడుకుంటున్నారు కానీ మ్యాటర్ చూస్తే డిఫరెంట్ గా అనిపిస్తుంది.

ఏమై ఉంటుంది.. కనుక్కొని రానా...  నువ్వు అడిగితే చెబుతారా... చెప్పేవాళ్ళు అయితే ఎప్పుడో చెప్పేవారు. ఏమని..  నీకు చదువు తప్ప మిగిలిన లోకజ్ఞానం లేదు. చెప్పిన వేస్ట్..  పద క్లాస్ కి..

సాయంత్రం కాలేజ్ అయ్యే టైంకి వైభవ్ వస్తాడు. వైభవ్ ని చూసి హాయ్ అని చెయ్యి ఊపుతుంది. హాయ్ బాబి.. ఏమైంది అంత డల్ గా ఉన్నావు.

ఏమీ లేదులే గాని వర్క్ ఏదో వచ్చిందన్నావు కదా..  కొటేషన్ ప్రిపేర్ చేద్దామా. అది తర్వాత అయినా చేయొచ్చు ముందు నీ ప్రాబ్లం ఏమిటో చెప్పు.

నువ్వు ఇలా డల్ గా ఉంటే నాకు అస్సలు నచ్చలేదు. సూర్య వచ్చి ఏంటి వదిన మరిది మంచి డిస్కషన్ లో ఉన్నారు అని టంగ్ స్లిప్ అవుతాడు.

ఏమిటి అని విశిష్ట అడిగితే.. అదే వైభవ్ నిన్ను బాబి అని పిలుస్తాడు కదా ఆ ఫ్లోలో అడిగాను. అదే సార్ ప్రాజెక్టు గురించి డిస్కస్ చేద్దాము అని..

ఇంటికి వెళ్లి చేసుకోవచ్చు కదా.. ఇక్కడ ఎందుకు. ఇంటి దగ్గర డ్రాప్ చేస్తాను.  నువ్వు రారా అని విశిష్టని బైక్ ఎక్కించుకుంటాడు.

వీళ్లను ఫాలో అవుతూ చూస్తూ ఉంటాడు.  నేను.. చందు బైక్ మీద ఎప్పుడు ఇలా వెళ్ళలేదు.  కూల్ గా లేమే.. కొట్టుకుంటానే ఉన్నాము.

ఏదో ఒకటి నేను అంటూనే ఉంటున్నాను.. ఒకప్పుడైతే సమాధానం చెప్పేది. ఇప్పుడు మాత్రం మౌనంగా ఉంటుంది. ఏమై ఉంటుందంటావు అనుకుంటూ చూస్తూనే ఇంటికి చేరుతారు.

సరే మీరిద్దరూ రూమ్ కి వెళ్లి ప్రిపేర్ అవ్వండి అని చెప్పి వెళ్ళిపోతాడు.  భానుమతి వైభవ్ ని చూసి రా బాబు.. ఈ మధ్యన రావడం లేదు.  కొంచెం వర్క్ ఉంటుంది.

అమ్మ మా ఇద్దరికీ స్నాక్స్ అంటుంది. సరే నేను ప్రిపేర్ చేస్తాను అని చెప్పి భానుమతి చేసి తీసుకొచ్చి... విశిష్ట కి ఇచ్చి మీ నాన్నగారు ఫోన్ చేశారా అని అడుగుతుంది.

చేశారమ్మా ఎల్లుండి వస్తారంట..  అసలు ఈ మధ్యన మనిషికి భయం ఉండడం లేదు.  అరే ఇక్కడ నేను కంగారు పడతానని కూడా ఉండడం లేదు.

ఎంతసేపు ఎరువుల షాప్ దగ్గరేన కూర్చునేది అని గట్టిగా అరుస్తూ వెళ్ళిపోతుంది.  వెళుతున్న భానుమతిని చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటుంది.

ఎందుకు బాబీ నవ్వుతున్నావు. నీకు ఒక విషయం తెలుసా మా అమ్మకి మా నాన్న అంటే చాలా ప్రేమ ఎక్కువ. కానీ ఆ ప్రేమ ఎలా చూపిస్తదో తెలుసా ఇలా కోపంలో చూపిస్తుంది.
అరుస్తూ ఉంటే ప్రేమ అంటావేమిటి...
అది ప్రేమే..
అర్థం కాలేదు బాబి..
విశిష్ట నవ్వు ఆగిపోతూ, మెల్లగా..

ఆమె కోపంలో చెప్పే ప్రతి మాట వెనుక — భయం ఉంటుంది, ప్రేమ ఉంటుంది.
నాన్న ఎక్కడ ఉన్నాడో, ఏమి చేస్తున్నాడో తెలియక కంగారు పడుతుంది. నాన్న మాకు పూర్తిగా దూరమైపోయారు అని తెలియక...

తెలియక కాదు గుర్తులేక తన మనసు ఒప్పుకోక అంటే కరెక్ట్ గా ఉంటుంది ఏమో..
కానీ ఆ కంగారును ఆమె ఎప్పుడూ ‘ప్రేమ’గా చూపించలేదు..
‘కోపం’గా మాత్రమే చూపిస్తుంది.

అమ్మ ఫీలింగ్ ఏంటో తెలుసా ప్రేమగా చూపిస్తే అమ్మ భయాన్ని కనిపెట్టేసి..  ఆడేసుకుంటారేమో  అని..కోపాన్ని చూపిస్తే భయపడి టైం కి వచ్చేస్తారేమో అని. చిన్న పిల్లలు లాగా ఉంటుంది..

వైభవ్ ఆలోచిస్తూ..
హ్మ్... అంటే కొంతమంది ప్రేమ కూడా మనకు అర్థం కావడానికి కొంత సమయం పడుతుందనమాట...

విశిష్ట చిరునవ్వుతో..
అవును... కానీ అది మనసుపెట్టి ఆలోచిస్తేనే తెలుస్తుంది. పై పైన చూసేది అంతా నిజము కాదు.  అలాగని మనకు కనపడనిదంతా అబద్ధము కాదు..
అమ్మకి ప్రేమ అంటే... తిట్టడం..
కోపంగా అడగడం,
ఎంతసేపు ఎరువుల షాప్ దగ్గర కూర్చుంటావ్? అనడమే...

అది నేను చెబుతున్న అబద్ధమని తెలియదు అది తెలిసిన రోజున ఏమవుతుందో అని భయం..

ఎక్కువ ఆలోచించకు బాబి. ఆ టైం కల్లా ఆంటీ సెట్ అయిపోతారు.  నా ఆశ కూడా అదే.. సరేలే ఇలా మాట్లాడుతూ ఉంటే అలాగే టైం వేస్ట్ అవుతుంది కానీ వర్క్ గురించి చూద్దామా అని శ్రీనివాస్ పంపించిన డీటెయిల్స్ చెక్ చేస్తూ ఉంటుంది.

వైభవ్ మాత్రం అవి చూస్తూనే ఆలోచనలోకి వెళ్ళిపోతాడు. చందు కూడా నాతో గొడవ పడుతుంది. అరుస్తుంది. ఎవరైనా అమ్మాయిని నేను ఫ్లర్ట్ చేస్తూ ఉంటే అమ్మకి తెలిసేలాగా చేస్తుంది. దీని ఉద్దేశం ఏమిటి..

ప్రేమను చూపించడంలో తడబాటు పడే వాళ్లలో చందు ఉందా..
ప్రతి సారి నేను ఎవరితోనైనా సరదాగా మాట్లాడితే..
అరుస్తుంది, రగిలిపోతుంది... నన్ను ఏదో ఒక పనిలో ఇరికించేస్తుంది..

అప్పుడు నాకు కోపం వస్తుంది.
కానీ ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే..
ఆ కోపం వెనుక ఇంకేదో ఉంటుంది...
ఒక భయం.
నేను దూరం అవుతాను అన్న భయమా..

ప్రేమ అనేది ఎప్పుడూ తీపి మాటల్లోనే ఉండదు కదా...
కొన్నిసార్లు గొడవల్లో, తిట్టుల్లో,
చిన్న చిన్న అనుమానాల్లో దాగి ఉంటుంది.

చందు కూడా అదే చెబుతోంది కాబోలు,
“నిన్ను నేను చూసుకుంటా” అని —
కానీ తన విధానంలో, అరుస్తూ, తిడుతూ...

అది సున్నితంగా చెప్పడానికి అత్త మామ ఎప్పుడైనా స్మూత్ గా మాట్లాడుకున్నారా..  ఒకరికొకళ్ళు కౌంటర్ వేసుకుంటూనే ప్రేమను చూపించుకుంటారు ఇది కూడా అలాగే అనుకుంటుందేమో..

ప్రేమ ఉన్నప్పుడు మనం గెలవాలనుకునేది వాదన కాదు...
ఆ మనిషినా.. తెలియకుండానే పైకి అనేస్తాడు..

విశిష్ట చిరునవ్వుతో..
హ్మ్... ఈ మాట ఒక్కటే చాలు వైభవ్.
ఇప్పుడే నీ ఆలోచనకి దారి దొరికింది అనుకుంటా...

దొరికిందనే అనుకుంటున్నాను.  నాకు ఈరోజు మూడ్ లేదు బాబీ.. రేపు చూద్దామా..  నో ప్రాబ్లం నువ్వు వెళ్ళు. నేను చూసుకుని నీకు మెయిల్ చేస్తాను. సరే అని బయటికి వచ్చేస్తాడు..

బైక్ మీద వెళుతూ చందు గురించే ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు. ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత కూడా ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా గదిలోకి వెళ్లి మంచం పైన పడతాడు.

చందు... నీతో గొడవపడకపోతే రోజు పూర్తయినట్టే అనిపించదు.
నువ్వు లేకపోతే ఇంత సైలెన్స్ ఎందుకు గుచ్చుకుంటుందో కూడా తెలియదు.

నిన్ను చూసినప్పుడల్లా ఇది మాట్లాడకపోతే బెటర్ అనుకుంటూనే నేనే కదుపుతాను..
కానీ నీ దగ్గర లేకపోతే మాటలే మంటలవుతాయి.

నువ్వు అరిస్తే నాకు కోపం వస్తుంది.. ఇరిటేషన్ వస్తుంది..
కానీ నువ్వు సైలెంట్‌గా ఉంటే మాత్రం భయం వస్తుంది.

ఇది ప్రేమేనా? లేక అలవాటా?
అలవాటు అయితే ఇంత లోతుగా ఎందుకు వెళ్తుంది...
ప్రేమ అయితే నువ్వు ఎందుకు దాచేస్తున్నావు..

తలని చేతులతో పట్టుకుని కిటికీ వైపు చూస్తాడు...
చందమామలో చందు నవ్వుతూ ఉన్నట్టుగా కనిపిస్తుంది.
బాబీ చెప్పింది నిజమే..
కొంతమంది ప్రేమను కోపంలో చూపిస్తారు.
అదేనా నీ కోపం చందు?
అదేనా నీ ప్రేమ?

అలా అయితే...
నువ్వు కోపంగా ఉన్నా, నువ్వే కావాలి నాకు.

మెల్లగా వెనక్కి వాలి కళ్ళు మూసుకుంటాడు.  ఈ ప్రేమ మాయ ఏమిటో తెలియడం లేదు.  ప్రేమ అంటే ఒప్పుకోలేకపోతున్నాను అలాగని కాదు అంటే కోపం వస్తుంది.

ఏమిటిది.. దీనికి సొల్యూషన్ చెప్పేవారు ఎవరున్నారు..  ఆలోచిస్తూ డాడీ అయితేనే కరెక్ట్. వాళ్లది లవ్ మ్యారేజ్ ఏ కదా అని వినయ్ దగ్గరికి వెళ్తాడు.

వైభవ్ ని చూసి ఏంటి సుపుత్ర ఇలా వచ్చావు ..

వైభవ్ ఏం అడుగుతాడు..

కథ కొనసాగుతుంది........