"ఎవరు ?" - 2

[k3vv3]

"ఎవరు ? - 2"



"ఎవరు ? - 1" కి
కొనసాగింపు...
అలా వాళ్ళిద్దరూ...
ఒకపక్క ప్రియ దీర్ఘ ఆలోచనలతో, మరొకవైపు రవళి ధైర్యంగా ఆ రోజు నైట్ పడుకున్నారు.
ఇక తెల్లారింది !
"నగరం నిద్ర పోయిన వేళ...
యువతిపై అత్యాచారం, ఆపై హత్య...!
నేరస్థుల కోసం సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల వెతుకులాట ..."
అంటూ టీవీ లో న్యూస్ ఛానల్ లో హెడ్లైన్స్ వినిపించడంతో ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి లేచి మంచం మీద కూర్చుంది ప్రియ !
హాస్టల్ రూం లో ఉన్న టీవీ వైపు చూడగా...
కానీ, అది ఆఫ్ చేసి ఉంది.
అంటే దానర్ధం ఆమెకు వచ్చింది కల అన్న మాట !
ఇంతలోనే మెలుకువ వచ్చి లేచిన రవళి,
తను కప్పుకున్న దుప్పటిని తీస్తూ ప్రియ వైపు చూసింది.
ప్రియ మొహం అంతా చెమటలు పట్టేసి ఉన్నాయి.
"ఏమైందే ప్రియా !" అంటూ అడిగింది రవళి.
దానికి ప్రియ...
"ఏం లేదు చిన్న పీడ కల !" అంటూ పక్కనే ఉన్న వాటర్ బాటిల్ తీసుకుని గబగబా నీళ్ళు తాగింది.
"నువ్వు రాత్రంతా ఇలా దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూనే కూర్చున్నావా ?
అందుకే ఇలా ఏవేవో పిచ్చి పిచ్చి కలలు కంటున్నావ్ !
అయినా నైట్ చెప్పా కదా ...
ఏం ఆలోచించకుండా పడుకోమని
అయినా సరిత ఈపాటికే లేచి ఉంటుంది, ఒకసారి తనకు కాల్ చేసి చూడు..!" అంటూ రవళి, ప్రియకు సలహా ఇవ్వగా...
ప్రియ పక్కనే ఉన్న ఫోన్ తన చేతుల్లోకి తీసుకుంటుంది.
అప్పుడు సరిగ్గా టైం మార్నింగ్ 5.30 అవుతుంది.
అలా మొబైల్ తీసుకున్న ప్రియ,
సరితకు కాల్ చేస్తుంది.
"మీరు ప్రయత్నిస్తున్న నెంబర్ స్విచ్ ఆఫ్ లో ఉంది.
దయచేసి కాసేపు ఆగి ప్రయత్నించండి !"
అంటూ మళ్ళీ రాత్రి వచ్చిన రెస్పాన్స్ ఏ సరిత నుండి వచ్చింది ప్రియకు...
ప్రియ మొహంలో మళ్ళీ టెన్షన్ మొదలైంది.
"తన మొబైల్ ఇంకా స్విచ్ఛాఫ్ లోనే ఉంది!" అంటూ అదే టెన్షన్ తో రవళి కి చెప్తుంది ప్రియా...
"నైట్ ... లేట్ అయ్యింది కదా !
పైగా ఈ రోజు saturday , ఇంకా తను లేచి ఉండదు లె !"
అంటూ రవళి ప్రియకు నచ్చ చెప్తుంది.
ప్రియ మాత్రం ...
"పోనీ, ఆ హాస్టల్ వరకూ వెళ్లి వద్దామా ?
అదే నిన్న నువ్వు నాతో అన్నావ్ కదా...
సరిత వాళ్ల ఫ్రెండ్ ..." అంటూ కంగారు పడుతూ అడుగుతుంది.
"ఇప్పుడు టైం ఎంత ?" అని రవళి అడగ్గా...
" ఫైవ్ థర్టీ " అని బదులు ఇస్తుంది ప్రియ !
"ఇంత పొద్దున్నే వాళ్ల హాస్టల్ గేట్స్ ఇంకా ఓపెన్ చెయ్యరు కానీ,
కాసేపు ఆగి వెల్దాం లే !
నువ్వేం ఆలోచించకుండా కాసేపు పడుకో , నాకు నిద్ర వస్తుంది !" అని మళ్ళీ ముసుగు కప్పుకొని పడుకుంటుంది రవళి
ఇక ఫోన్ పక్కన పెట్టి...
తను కూడా పడుకుందాం అని దుప్పటి కప్పుకుంటుంటే,
"టిక్...
టిక్...
టిక్..."
అంటూ బయట నుండి డోర్ నాక్ చేస్తున్న శబ్దం వినిపిస్తుంది వాళ్ళకి.
వెంటనే ఇద్దరూ తమ బెడ్స్ పై నుండి లేచి ఒకరి మొహాలు ఒకరు చూసుకుంటారు.
అసలే టెన్షన్ తో ఉన్న ప్రియ ఆ డోర్ నాక్ శబ్దం ఒక్కసారిగా వినడంతో...
తన గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెత్తునట్టు అయ్యింది.
అది రవళికి, ప్రియ మోహంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఇక డోర్ కి దగ్గర గా ఉన్న రవళి,
వెళ్లి ఆ రూం డోర్ తీస్తుంది.
అలా డోర్ తియ్యగానే ఆమెకు ఎదురుగా ఒక కానిస్టేబుల్ కనిపిస్తాడు. పక్కనే, ఆ హాస్టల్ లో పని చేసే ఆవిడ కూడా ఉంటుంది. సడెన్ గా వాళ్ళని చూసి షాక్ అవుతుంది రవళి.
"నైట్ మీరేనా మీ ఫ్రెండ్ మిస్ అయ్యిందని నాకు కాల్ చేసింది ?" అని అడుగుతాడు.
ఇంతలో ప్రియ ఆ మాటలు విని,
బెడ్ దిగి డోర్ దగ్గరకు వస్తూ ..
"అవును నేనే సార్ !" అంటూ భయం భయం గా సమాధానం చెప్తుంది.
"మీరొక్కసారి నాతో వస్తారా ?" అంటూ ఆ కానిస్టేబుల్ అడగ్గా...
"ఏ...
ఏ.. ఏమైంది సార్ !" అంటూ భయంతో తడబడుతూ వణుకుతున్న స్వరంతో అతన్ని అడుగుతుంది ప్రియ...
"ఏం లేదు !
ఒకసారి మీరు నాతో స్టేషన్ కి రావాలి !
మా S I గారు మిమ్మల్ని తీసుకుని రమ్మన్నారు !
మీరు కాస్త ఫ్రెష్ అయ్యి రండి !
నేను కింద రిసెప్షన్ దగ్గర వెయిట్ చేస్తాను.." అని చెప్పి కిందకి వెళ్ళిపోతాడు.
ప్రియకే మాత్రమే కాదు ఈసారి రవళి కూడా ఒళ్ళంతా చెమటలు పడతాయి.
ఏమై ఉంటుందా అని ఇద్దరూ ఒకరికొకరు ఆలోచింకుంటూనే
15 నిమిషాలలో రెడీ అయ్యి కిందకి వెళతారు.
అప్పటికే, అక్కడికి ఆ హాస్టల్ ఓనర్ కూడా వచ్చి ఉంటాడు.
అతన్ని కొంచెం దూరం నుండి గమనించిన ప్రియ, రవళి...
"ఇదేంటి ?
ఈయన ఇంత పొద్దునే వచ్చాడు. ఎప్పుడూ రాడు కదా !" అంటూ తమలో తాము అనుకుంటారు.
అతన్ని కాల్ చేసి రప్పించింది ఆ కానిస్టేబుల్ ఏ
అలా ఆ ముగ్గురిని తీసుకుని కానిస్టేబుల్ వెళతాడు.
కట్ చేస్తే,
అది ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని గోదావరి జిల్లాలో భీమవరం దగ్గర లో
ఒక చిన్న పల్లెటూరు.
ఆ పల్లెటూరులో ఓ సాధారణ మధ్యతరగతి రైతు కుటుంబం శ్రీనివాస్ రావు గారిది. శ్రీనివాస్ కి చదువన్న, చదువుకునే వాళ్ళన్న ప్రాణం !
ఆ రోజు శనివారం...
ఉదయాన్నే లేచి, టీవీ లో వార్తలు చూస్తున్న శ్రీనివాస్ రావు కి...
" హైదరాబాద్ లో దారుణం
నగరం నిద్ర పోతున్న వేళ,
ఒక యువతిని అతి కిరాతకంగా రేప్ చేసి, చంపేసిన యువకుడు.
యువతి మృతి !
ఘటనా స్థలంలోనే ప్రాణాలతో కొట్టుమిట్టాడుతున్న యువకుడిని ఆసుపత్రికి తరలించిన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు !" అంటూ ఒక భయంకరమైన న్యూస్ ఒకటి వచ్చింది.
"అబ్బబ్బా ..
ఏంటండీ పొద్దు పొద్దున్నే ఆ వెధవ న్యూస్ లు.
అది కూడా ఈ శనివారం పూట. ఏదైనా భక్తి పాటలు పెట్టొచ్చు కదా
ముందు ఆ వార్తలు కట్టి పడేసి. అమ్మాయికి ఫోన్ చెయ్యండి.
"నిన్నంతా పనిలో బిజీ గా ఉన్నాను, తర్వాత చేస్తాను "అని చెప్పి, కాల్ కట్ చేసింది. అయినా పిల్లను ఇంట్లోనే ఉంచుకుందాం అని చెప్తే విన్నారు కాదు. అది ఉద్యోగం చేస్తాను అనడం, మీరు దానికి సరే అని ఒప్పుకోవడం. ఏవైనా ఇలాంటి వార్తలు వింటుంటే గుండె ఆగినంత పని అవుతుంది." అంటూ శ్రీనివాస్ రావు భార్య అతనికి కాఫీ తెస్తూ చెప్పి, విసుక్కుంటూ వంట గదిలోకి వెళ్ళిపోతుంది.
శ్రీనివాస్ రావు ఎవరో కాదు ...
సరిత తండ్రే!
అవును ...
వాళ్ళు మాట్లాడుకునేది కూడా సరిత గురించే
శ్రీనివాస్ రావుకి చదువు అంటే ఇష్టంతో, కూతురిని చాలా కష్టపడి చదివించాడు. ఇక ఆమె బాగా చదువుకుని ఉద్యోగం చేస్తాను అంటే కూడా అడ్డు చెప్పలేదు.
ఇక శ్రీనివాస్ ఆ టీవీ ఆఫ్ చేసి,
గదిలో ఉన్న మొబైల్ తీసుకుంటుండగా...
సరిగ్గా అప్పటికే తన ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది.
అది కూడా ఒక తెలియని నెంబర్ నుండి...
ఇక ఆ కాల్ లిఫ్ట్ చేసిన శ్రీనివాస్ రావు కి
"మాట్లాడేది శ్రీనివాస్ రావు గారా !" అంటూ అవతలి వైపు నుండి ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.
"అవునండీ !
నా పేరు శ్రీనివాస్ రావు.
ఇంతకీ మీరు ఎవరండీ ?" అంటూ ఇటువైపు నుండి శ్రీనివాస్ రావు అతన్ని సందేహిస్తూ అడుగుతాడు.
"నేను హైదరబాద్ కూకట్పల్లి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్ నుండి
S I హరినాథ్ ను మాట్లాడుతున్నాను.
మీ అమ్మాయి పేరు సరితే కదా అండి !" అని అవతలి వ్యక్తి అనగానే,
శ్రీనివాస్ రావ్ కి టెన్షన్ స్టార్ట్ అయ్యింది.
" అవును సార్...
సరిత మా అమ్మాయే
ఏమైంది సార్ ?" అంటూ కంగారు పడుతూ అడుగుతాడు అతన్ని...
" మీరేం కంగారు పడకండి...
రాత్రి ఆఫీసు నుండి వస్తుంటే, మీ అమ్మాయికి చిన్న ఆక్సిడెంట్ అయ్యింది !
హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ చేశాం. ఇప్పుడు పర్వాలేదు !
మీరు వెంటనే బయలుదేరి రండి !" అంటూ కాల్ చేస్తాడు ఆ SI.
"ఆక్సిడెంట్ ఆ...
దెబ్బలేమైనా గట్టిగా తగిలాయా సార్ !" అంటూ అడుగుతాడు శ్రీనివాస్ కాల్ కట్ అయినా విషయం గమనించకుండా...
భర్త మాటలు విన్న శ్రీనివాస్ భార్య కంగారుగా వంటింటి నుండి వచ్చి,
"ఆక్సిడెంట్ ఏంటి అండి, ఎవరికి ?" అంటూ ఆరా తీస్తుంది.
దీంతో విషయం భార్యకు చెప్తాడు శ్రీనివాస్...
ఆమె లబోదిబోమంటూ ఏడుస్తుంది.
"చిన్న ఆక్సిడెంట్ ఏ అంట...
అబ్బా నువ్వేం కంగారు పడకు !" అంటూ ఆమెను ఓదార్చి తెలిసిన వాళ్ళ సాయంతో భార్యాభర్తలు హైదరాబాద్ కి ప్రయాణమవుతారు.
సీన్ కట్ చేస్తే,
అది గోదావరి జిల్లాలో...
తాడేపల్లి గూడెం దగ్గరలో ఒక చిన్న పల్లెటూరు.
ఆ పల్లెటూర్లో ఓ మధ్యతరగతి కుటుంబం వెంకటేశ్వరరావుది.
అతనేం చదువుకోలేదు. కౌలుకు వ్యవసాయం చేస్తూ జీవనం సాగిస్తాడు.
అదే రోజు శనివారం...
వెంకటేశ్వరరావు ఉదయాన్నే లేచి, టీవీ పెట్టీ..
అందులో భక్తి ఛానల్ లో పాటలు వింటూ ఉంటాడు.
అప్పుడే సరిగ్గా 6.30 కి అతని ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది.
ఎవరా అని చూస్తే అదొక తెలియని నెంబర్ నుండి వస్తుంది. సాధారణంగా అతనికి తెలిసిన వాళ్ళు తప్ప తెలియని వాళ్ల దగ్గర నుండి ఎక్కువగా కాల్స్ రావు.
కానీ, ఆ రోజు తెలియని నెంబర్ నుండి, పైగా అంతా పొద్దున్నే కాల్ వచ్చేసరికి, ఆశ్చర్యపోతూనే ఆ కాల్ లిఫ్ట్ చేశాడు వెంకటేశ్వరరావు.
" మాట్లాడేది వెంకటేశ్వరరావు గారా ?" అంటూ అవతలి వ్యక్తి వెంకటేశ్వరరావు కాల్ లిఫ్ట్ చేయగానే అడిగాడు.
"అవును సార్..!
మీరెవరు అండి !" అంటూ అడిగాడు వెంకటేశ్వరరావు.
" నేను హైదరాబాద్ కూకట్పల్లి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్ నుండి S I ని కాల్ చేస్తున్నాను.
నా పేరు హరినాథ్...
కృష్ణా ..
మీ అబ్బాయే కదా !" అంటూ తనని తాను పరిచయం చేసుకుంటూ వివరాలు అడుగుతాడు ఆ S I, వెంకటేశ్వరరావుని.
ప్రతి చిన్న విషయానికి టెన్షన్ పడిపోయే వెంకటేశ్వరరావు...
ఎక్కడో హైదరబాద్ లో ఉన్న కొడుకు పేరు ఎత్తగానే, తనకు ఏమైందోనని విపరీతంగా టెన్షన్ పడుతూ...
"మా అబ్బాయే సార్..!
మా అబ్బాయే...
ఏమైంది సార్ మా అబ్బాయికి
ఏమైంది ?" అంటూ కంగారు పడుతూ అడుగుతాడు.
అతని కంగరూ అర్థం చేసుకున్న ఆ S I ..
" అరెరే !
ఎందుకయ్యా అంతలా కంగారు పడుతున్నావు...
నువ్వు బలె టెన్షన్ కాండిడేట్ లా ఉన్నావే " అని అంటూ ఉంటే
"ముందు ఏమైందో చెప్పండి సార్...
లేకపోతే మీరు ఈ టైం లో ఎందుకు కాల్ చేస్తారు ?
అది కూడా మా వాడి గురించి !" అంటూ అడుగుతాడు వెంకటేశ్వరరావు.
ఇక నాన్చడం ఇష్టం లేని ఆ S I
"అది ...
అది...
రాత్రి మీ అబ్బాయి వర్షంలో వస్తుంటే చిన్న ఆక్సిడెంట్ అయ్యింది !" అంటూ అతను కంప్లీట్ చేసేలోపు...
"ఏంటి ?
ఆక్సిడెంట్ ఆ " అంటూ మరింత భయపడిపోతాడు వెంకటేశ్వరరావు...
"అరెరే ..
ఏం కాలేదు లె అబ్బా...
చిన్న చిన్న దెబ్బలు తగిలాయి అంతే.
ఇక్కడే దగ్గరలో ఒక హాస్పిటల్ లో జాయిన్ చేశాం.
మీకు ఇన్ఫమ్ చేయడం మా డ్యూటీ కాబట్టి, ఇన్ఫర్మ్ చేస్తున్నాం !" అంటూ వెంకటేశ్వరరావును కంట్రోల్ చేస్తూ కాల్ చేస్తాడు SI.
ఎలా ఉన్నాడు అని అడిగేలోపు కాల్ కట్ అవ్వడం తో
తిరిగి మళ్ళీ ఆ నెంబర్ కి కాల్ చేస్తాడు వెంకటేశ్వరరావు.
కానీ, రెస్పాన్స్ ఉండదు.
ఇక చేసేదేం లేక, అక్కడే హైదరాబాద్ లో ఉన్న తన బంధువులకు విషయం చెప్పి, వాళ్ళని అక్కడికి వెళ్ళమని కోరి, వెంకటేశ్వరరావు కూడా ఇంటి నుండి హైదరాబాద్ కి ప్రయాణం అవుతారు.
అసలు సరితకు, కృష్ణ కి సంబంధం ఏమిటి ?
ఇద్దరికీ ఒకేసారి ఎందుకు ఆక్సిడెంట్ అయ్యింది. అది కూడా ఆ కూకట్పల్లి పరిధిలోనే ఎందుకు జరిగింది ?
ఇక ఆ అత్యాచారం, హత్య చేయబడ్డ యువతి ఎవరు ?
స్పృహలోని లేని ఆ యువకుడు ఎవరు ?
ఇంత మంది మధ్యలో నలుగుతున్న ఆ కథ ఏమిటి ?
తర్వాత భాగం...
"ఎవరు ? - 3" లో తెలుసుకుందా