25-04-2026, 09:24 AM
கொஞ்ச நேரம் கழித்து, ‘”அண்ணா,….டாய்லெட்போகணும்” என்றேன்
“லேடீஸ் டாய்லெட்டுக்கு அதோ, அந்தப் பக்கமா போகணும்.” என்று லேடீஸ் டாய்லெட் இருந்த பக்கம் கையை காட்டி, நானும் துணைக்கு வரவா?” என்று கேட்டார்.
“ச்சீய்!!!,…. நானே போய்க்கிறேன். நீங்க கதவு வரைக்கும் வந்தா போதும். மத்த பொம்பிளைங்க பாத்தா தப்பா நினைப்பாங்க” என்று சிரித்தபடி சொல்லி பால் நன்றாக சுரந்திருந்ததால் நிறைந்து , வெல்ல உருண்டை போல சுதந்திரமாகக் குலுங்கும் முலைகளை புடவை முந்தானையால் போர்த்தி சரி செய்து, எதுவும் தெரியாத மாதிரி கொஞ்சம் இழுத்து விட்டு, மார்பில் ஒரு கை வைத்து சேர்த்து பிடித்துக்கொண்டு எழுந்து டாய்லெட் நோக்கிப் போனேன்.
டாய்லெட் போய் பேன்ட்டியை அவிழ்த்து யூரின் போய்விட்டு, பேண்ட்டியைப் பார்த்தேன். என் பெண்மை தேன் சுரப்பால் சொத சொதவென நனைந்திருந்தது. புண்டை ஜூஸ் படர்ந்திருந்த தொடைகளையும், புண்டையையும் தன்ணீர் அடித்து கழுவி விட்டு, பேன்ட்டியை தண்ணீரி அலசி பிழிந்து சுருட்டி கைக்குள் வைத்துக்கொண்டு, கன்ணாடியில் என்னைப் பார்த்தேன்.
முகம் எல்லாம் மகிழ்ச்சியில் பூரித்திருந்தது. நெற்றியில் வைத்திருந்த குங்குமம் லேசாக கலைந்திருந்தது. முலை ரெண்டும் வீங்கிப் போய், எடை தாங்க முடியாமல் பெரிய பெரிய பழங்கள் போல புடவை மாராப்புக்குள் ஃப்ரீயாக இடமும், வலமுமாக உருண்டு அசைந்து கொண்டிருந்தது.
இனிமேல் படம் முடிந்து வீட்டுக்கு போகிற வரை அண்ணனை முலை மேல் கை வைக்க அனுமதிக்கக் கூடாது என்ற முடிவோடு, டாய்லெட் போய் வந்து, அண்ணனுடன் சேர்ந்து கொஞ்ச நேரம் படம் பார்த்தேன்.
படம் சுவராசியமாக இருந்ததில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. அண்ணனும் என்னிடம் சில்மிஷம் செய்யாமல் படத்தில் லயித்திருந்தார்.
படம் முடிந்து லைட்டுகளை எரிய விட, நான் டக் என்று முலைகளை உள்ளே தள்ளி ஜாக்கெட்டில் அவிழ்ந்திருந்த மிச்சமிருந்த இரண்டு கொக்கிகளை இழுத்து தம் பிடித்து போட்டு, முந்தானையை இழுத்து நன்றாக போர்த்தியபடி எழுந்தேன்.
ஒருவர் பின் ஒருவராக ஆட்கள் மெல்ல வெளியேற, நான் அண்ணனுக்குப் பின்னால் என்னை மறைத்துக்கொன்டு நடந்து, இருவரும் கூட்டத்தோடு மெல்ல நடந்து வெளியே வந்தோம். என் குன்டிகள் மீது சில பேர் கை பட்டது. சிலர் பட்டும் படாதது போல தடவினார்கள்.
முந்தானையை இழுத்துப் போர்த்தி இருந்த என்னை சில பேர் ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தார்கள்.
நான் அதை எல்லாம் கண்டும், காணாது போல தலை குனிந்தபடியே அண்ணனின் கையை பிடித்துக்கொண்டு என் முலை அவர் சைடில் அழுந்த ஒட்டி உரசியபடி வெளியே வந்து, ஆட்டோ ஸ்டேண்ட் நோக்கி நடந்து வந்தோம்.
கைக் கடிகாரத்தில் மணி இரவு 2 என காட்டியது.
இருவரும் படம் விட்டு வெளியே ஆட்டோ ஸ்டேண்ட் நோக்கி வந்த போது, எதிரில் வந்த அவரது நண்பர், அண்ணனைப் பார்த்து விட்டு, “என்ன கிருஷ்ணா? நல்லா இருக்கியா? என்ன இங்கே இந்தப் பக்கம். பாத்து ரொம்ப நாளாச்சு” என்று கேட்டார்
“ நானும் தங்கச்சியும் படம் பாக்க வந்தோம்ண்ணா. … நான் நல்லா இருக்கேண்ணே. நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா?”
“ ம்,… நான் நல்லா இருக்கேன்.? என்று சொன்ன அண்ணனின் நண்பர் என்னைப் பார்த்து,“என்னம்மா நல்லா இருக்கியா? சின்ன வயசுல பாத்தது.” என்றார்.
புடவை முந்தானையை நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு, “ம்,… நல்லா இருக்கேண்ணா!!” என்றேன்.
மீண்டும் அவர் அண்ணன் பக்கம் திரும்பி, “சரி,…சரி,…உங்க ஊர்ல இருக்கிற என்னோட மச்சினன் என்னோட பைக்கை ஓரு அவசரத்துக்கு கேட்டான்.
எப்படி கொண்டு போய் கொடுக்கறதுன்னு யோசனையிலே இருந்தேன். நல்ல வேலை நீ கண்ணிலே பட்டே. இந்த நேரத்துல பைக்கை அவனுக்கு கொண்டு போய் கொடுத்துட்டு எப்படி திரும்பி வர்றதுன்னு யோசிச்சுகிட்டு இருந்தேன். தயவு செஞ்சு இந்த பைக்கை அவன்கிட்டே கொண்டு போய் கொடுத்துடறியா? நான் ஒரு ரெண்டு நாள் கழிச்சு ஊருக்கு வர்றேன்.” என்று சொல்லி அவர் பைக் சாவியை அண்ணனிடம் கொடுக்க, அதை கையில் வாங்கிக்கொண்டே, “சரிண்ணே கொடுத்துடறேன். நேரமாச்சு. சரி நாங்க வரட்டுமா?” என்றார்.
“ம்,… இருட்டு. மழை வேற பெஞ்சு கிடக்கு. பாப்பாவ வேற கூட்டிகிட்டு போற ,பாத்து போப்பா. “ என்று சொல்லிக்கொண்டே அவர் போய் விட,
“சரிண்ணே.” என்று சொல்லி, குடையை பைக்கின் முன் பக்கம் இருந்த பவுச்சில் வைத்து , பைக்கில் ஏறி உட்கார்ந்து சாவியை இக்னிசனில் பொருத்தி, பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தார்.
புல்லட் பைக் எஞ்சின் திமு திமு என்று ஸ்டார்ட் ஆகி ஓடிக்கொண்டிருக்க, அவர் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்த என்னை திரும்பிப் பார்த்து “அமுதா ஏறிக்கோ.” என்று அண்ணன் சொல்ல, நான் போர்த்திய முந்தானையோடு அண்ணன் தோளைப் பிடித்துக்கொண்டு பைக்கின் பின் பக்கம் ஏறி ஒன் சைடாக உட்கார்ந்துகொண்டு, “போலாம்ண்ணா?!!” என்று சொல்ல, முதல் கியரைப் போட்டு, கிளட்ச்சை ரிலீஸ் செய்து, மெல்ல ஆக்ஸிலேட்டர் கொடுத்து பைக்கை கிளப்பி ஓட்டினார்.
ஆள் நடமாட்டம் அதிகமில்லாத சாலையில் பைக் இருட்டில் வெளிச்சத்தை பாய்ச்சியபடி சென்று கொண்டிருந்தது. லைட் வெளிச்சத்தில் ரோட்டில் மழை தூரிக்கொண்டிருந்தது நன்றாகத் தெரிந்தது.
“நல்ல வேளை அந்த அண்ணன் பைக் கொடுத்தார். இல்லேண்ணா, ஆட்டோவை தேடி காத்திருக்கணும். இந்த நேரத்துக்கு ஆட்டோ கிடைக்கறதும் கஷ்டம்.” என்று என்னிடம் பேச்சு கொடுத்துக்கொண்டே அண்ணன் வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார்.
மழையும் நின்றிருக்க, வெறும் தூரல் மட்டும் போட்டுக்கொண்டிருந்தது.
சிலு சிலுவென்ற காற்றில் எனக்கு லேசாக குளிரெடுத்தது.
ரோட்டில் ஓரிரு வாகனங்களே போய் வந்து கொண்டிருந்தது.
அண்ணன் சிரித்தபடியே வண்டியை ஓட்டினார்.
அவர் சிரிப்பைக் கண்டு நான், “ஏதுக்குண்ணா இப்ப சிரிக்கறீங்க?“ என்று கேட்டேன்.
“பைக் கொடுத்த அண்ணன் சொன்னதைக் நினைச்சுப் பாத்தேன். எனக்கு சிரிப்பு வந்திடுச்சு.”
“சிரிக்கற அளவுக்கு அப்படி என்ன சொல்லிட்டார்?”
“பாப்பா பெத்த நீ, அவருக்கு பாப்பாவாம்.”
“அதுக்குதான் இந்த சிரிப்பா?!! என்னை சின்ன வயசிலிருந்தே பாக்கிறார். அதான் அப்படி செல்லமா கூப்பிடறார். உங்களுக்கு அதனால என்ன கஷ்டம்? ரோட்டை பாத்து பைக்க மெதுவா ஓட்டுங்க. பைக் மேடு பள்ளம் தாண்டறப்ப குலுங்கி வலிக்குது.”
“புரியலையே?”
“ஹும்!! இவருக்கு விளக்கமா சொல்லணுமாக்கும். இவ்வளவு நேரமா பாப்பா என் கிட்டே பால் குடிக்கலேன்றதை உங்களுக்கு நான் விளக்கமா எடுத்துச் சொல்லணுமா?. ரெண்டு பக்கமும் ஊறி விண்ணுன்னு கிடக்கு. புரிஞ்சுக்கோங்க.”
“ம்,…புரியுது,..புரியுது.” என்று சொல்லி, அண்ணன் ஸ்பீடை குறைத்து பைக்கை பள்ளம் மேடு பார்த்து கவனமாக ஓட்டினார்.
வீட்டிலிருந்து வந்ததிலேர்ந்து, இவ்வளவு நேரம் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்காததாலும், அண்ணன் செய்த சில்மிஷத்தாலும், பால் சுரந்து ஊறி, முலைகள் கனத்து, அது குலுங்கும் போது அதன் எடை தாங்காமல் எனக்கு வலிக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொண்டு,அண்ணன் வண்டியை மெதுவாக ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார்.
“அம்மு.”
“ம்,…சொல்லுங்க.”
“வேணும்ன்னா, ஓரு சப்போர்ட்டுக்கு என் முதுகுல வச்சு லேசா அழுத்திக்க. குலுங்காம இருக்கும்.”
நானும் யோசித்து அண்ணனின் யோசனை சரி என்று பட்டதால், அவர் சொன்னபடி செய்தேன்.
ரோட்டில் இருட்டாக இருந்ததாலும், ஓரிரு வாகனங்கள் மட்டுமே வந்து போய் கொண்டிருந்ததாலும், மிகவும் குளிராக இருந்ததாலும், முந்தானையை எடுத்து அண்ணனுக்கும் சேர்த்து போர்த்தி, என் சுதந்திரமான முலைகளை அண்ணனின் முதுகில் மெல்ல அழுத்தி, அவர் இடுப்பில் கை போட்டு அணைத்தபடி பயணித்தேன்.
வண்டியின் ஓட்டத்தில் என் பால் நிறைந்த முலைகள் அண்ணனின் முதுகில் பட்டு அழுந்த அழுந்த, பால் கசிந்து அண்ணன் சட்டையின் பின் பக்கத்தை நனைத்தது.
“அம்மு!!”
“ம்,..”
“பால் வாசம் சூப்பரா இருக்கு. போய் குழந்தைக்கு கொடுக்கணுமா?”
“ஏன்,.. எதுக்கு கேக்கறீங்க?”
“இல்ல,…எனக்கு பசியா இருக்கு. அதான் கேட்டேன்.”
“லேடீஸ் டாய்லெட்டுக்கு அதோ, அந்தப் பக்கமா போகணும்.” என்று லேடீஸ் டாய்லெட் இருந்த பக்கம் கையை காட்டி, நானும் துணைக்கு வரவா?” என்று கேட்டார்.
“ச்சீய்!!!,…. நானே போய்க்கிறேன். நீங்க கதவு வரைக்கும் வந்தா போதும். மத்த பொம்பிளைங்க பாத்தா தப்பா நினைப்பாங்க” என்று சிரித்தபடி சொல்லி பால் நன்றாக சுரந்திருந்ததால் நிறைந்து , வெல்ல உருண்டை போல சுதந்திரமாகக் குலுங்கும் முலைகளை புடவை முந்தானையால் போர்த்தி சரி செய்து, எதுவும் தெரியாத மாதிரி கொஞ்சம் இழுத்து விட்டு, மார்பில் ஒரு கை வைத்து சேர்த்து பிடித்துக்கொண்டு எழுந்து டாய்லெட் நோக்கிப் போனேன்.
டாய்லெட் போய் பேன்ட்டியை அவிழ்த்து யூரின் போய்விட்டு, பேண்ட்டியைப் பார்த்தேன். என் பெண்மை தேன் சுரப்பால் சொத சொதவென நனைந்திருந்தது. புண்டை ஜூஸ் படர்ந்திருந்த தொடைகளையும், புண்டையையும் தன்ணீர் அடித்து கழுவி விட்டு, பேன்ட்டியை தண்ணீரி அலசி பிழிந்து சுருட்டி கைக்குள் வைத்துக்கொண்டு, கன்ணாடியில் என்னைப் பார்த்தேன்.
முகம் எல்லாம் மகிழ்ச்சியில் பூரித்திருந்தது. நெற்றியில் வைத்திருந்த குங்குமம் லேசாக கலைந்திருந்தது. முலை ரெண்டும் வீங்கிப் போய், எடை தாங்க முடியாமல் பெரிய பெரிய பழங்கள் போல புடவை மாராப்புக்குள் ஃப்ரீயாக இடமும், வலமுமாக உருண்டு அசைந்து கொண்டிருந்தது.
இனிமேல் படம் முடிந்து வீட்டுக்கு போகிற வரை அண்ணனை முலை மேல் கை வைக்க அனுமதிக்கக் கூடாது என்ற முடிவோடு, டாய்லெட் போய் வந்து, அண்ணனுடன் சேர்ந்து கொஞ்ச நேரம் படம் பார்த்தேன்.
படம் சுவராசியமாக இருந்ததில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை. அண்ணனும் என்னிடம் சில்மிஷம் செய்யாமல் படத்தில் லயித்திருந்தார்.
படம் முடிந்து லைட்டுகளை எரிய விட, நான் டக் என்று முலைகளை உள்ளே தள்ளி ஜாக்கெட்டில் அவிழ்ந்திருந்த மிச்சமிருந்த இரண்டு கொக்கிகளை இழுத்து தம் பிடித்து போட்டு, முந்தானையை இழுத்து நன்றாக போர்த்தியபடி எழுந்தேன்.
ஒருவர் பின் ஒருவராக ஆட்கள் மெல்ல வெளியேற, நான் அண்ணனுக்குப் பின்னால் என்னை மறைத்துக்கொன்டு நடந்து, இருவரும் கூட்டத்தோடு மெல்ல நடந்து வெளியே வந்தோம். என் குன்டிகள் மீது சில பேர் கை பட்டது. சிலர் பட்டும் படாதது போல தடவினார்கள்.
முந்தானையை இழுத்துப் போர்த்தி இருந்த என்னை சில பேர் ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தார்கள்.
நான் அதை எல்லாம் கண்டும், காணாது போல தலை குனிந்தபடியே அண்ணனின் கையை பிடித்துக்கொண்டு என் முலை அவர் சைடில் அழுந்த ஒட்டி உரசியபடி வெளியே வந்து, ஆட்டோ ஸ்டேண்ட் நோக்கி நடந்து வந்தோம்.
கைக் கடிகாரத்தில் மணி இரவு 2 என காட்டியது.
இருவரும் படம் விட்டு வெளியே ஆட்டோ ஸ்டேண்ட் நோக்கி வந்த போது, எதிரில் வந்த அவரது நண்பர், அண்ணனைப் பார்த்து விட்டு, “என்ன கிருஷ்ணா? நல்லா இருக்கியா? என்ன இங்கே இந்தப் பக்கம். பாத்து ரொம்ப நாளாச்சு” என்று கேட்டார்
“ நானும் தங்கச்சியும் படம் பாக்க வந்தோம்ண்ணா. … நான் நல்லா இருக்கேண்ணே. நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா?”
“ ம்,… நான் நல்லா இருக்கேன்.? என்று சொன்ன அண்ணனின் நண்பர் என்னைப் பார்த்து,“என்னம்மா நல்லா இருக்கியா? சின்ன வயசுல பாத்தது.” என்றார்.
புடவை முந்தானையை நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு, “ம்,… நல்லா இருக்கேண்ணா!!” என்றேன்.
மீண்டும் அவர் அண்ணன் பக்கம் திரும்பி, “சரி,…சரி,…உங்க ஊர்ல இருக்கிற என்னோட மச்சினன் என்னோட பைக்கை ஓரு அவசரத்துக்கு கேட்டான்.
எப்படி கொண்டு போய் கொடுக்கறதுன்னு யோசனையிலே இருந்தேன். நல்ல வேலை நீ கண்ணிலே பட்டே. இந்த நேரத்துல பைக்கை அவனுக்கு கொண்டு போய் கொடுத்துட்டு எப்படி திரும்பி வர்றதுன்னு யோசிச்சுகிட்டு இருந்தேன். தயவு செஞ்சு இந்த பைக்கை அவன்கிட்டே கொண்டு போய் கொடுத்துடறியா? நான் ஒரு ரெண்டு நாள் கழிச்சு ஊருக்கு வர்றேன்.” என்று சொல்லி அவர் பைக் சாவியை அண்ணனிடம் கொடுக்க, அதை கையில் வாங்கிக்கொண்டே, “சரிண்ணே கொடுத்துடறேன். நேரமாச்சு. சரி நாங்க வரட்டுமா?” என்றார்.
“ம்,… இருட்டு. மழை வேற பெஞ்சு கிடக்கு. பாப்பாவ வேற கூட்டிகிட்டு போற ,பாத்து போப்பா. “ என்று சொல்லிக்கொண்டே அவர் போய் விட,
“சரிண்ணே.” என்று சொல்லி, குடையை பைக்கின் முன் பக்கம் இருந்த பவுச்சில் வைத்து , பைக்கில் ஏறி உட்கார்ந்து சாவியை இக்னிசனில் பொருத்தி, பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தார்.
புல்லட் பைக் எஞ்சின் திமு திமு என்று ஸ்டார்ட் ஆகி ஓடிக்கொண்டிருக்க, அவர் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்த என்னை திரும்பிப் பார்த்து “அமுதா ஏறிக்கோ.” என்று அண்ணன் சொல்ல, நான் போர்த்திய முந்தானையோடு அண்ணன் தோளைப் பிடித்துக்கொண்டு பைக்கின் பின் பக்கம் ஏறி ஒன் சைடாக உட்கார்ந்துகொண்டு, “போலாம்ண்ணா?!!” என்று சொல்ல, முதல் கியரைப் போட்டு, கிளட்ச்சை ரிலீஸ் செய்து, மெல்ல ஆக்ஸிலேட்டர் கொடுத்து பைக்கை கிளப்பி ஓட்டினார்.
ஆள் நடமாட்டம் அதிகமில்லாத சாலையில் பைக் இருட்டில் வெளிச்சத்தை பாய்ச்சியபடி சென்று கொண்டிருந்தது. லைட் வெளிச்சத்தில் ரோட்டில் மழை தூரிக்கொண்டிருந்தது நன்றாகத் தெரிந்தது.
“நல்ல வேளை அந்த அண்ணன் பைக் கொடுத்தார். இல்லேண்ணா, ஆட்டோவை தேடி காத்திருக்கணும். இந்த நேரத்துக்கு ஆட்டோ கிடைக்கறதும் கஷ்டம்.” என்று என்னிடம் பேச்சு கொடுத்துக்கொண்டே அண்ணன் வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார்.
மழையும் நின்றிருக்க, வெறும் தூரல் மட்டும் போட்டுக்கொண்டிருந்தது.
சிலு சிலுவென்ற காற்றில் எனக்கு லேசாக குளிரெடுத்தது.
ரோட்டில் ஓரிரு வாகனங்களே போய் வந்து கொண்டிருந்தது.
அண்ணன் சிரித்தபடியே வண்டியை ஓட்டினார்.
அவர் சிரிப்பைக் கண்டு நான், “ஏதுக்குண்ணா இப்ப சிரிக்கறீங்க?“ என்று கேட்டேன்.
“பைக் கொடுத்த அண்ணன் சொன்னதைக் நினைச்சுப் பாத்தேன். எனக்கு சிரிப்பு வந்திடுச்சு.”
“சிரிக்கற அளவுக்கு அப்படி என்ன சொல்லிட்டார்?”
“பாப்பா பெத்த நீ, அவருக்கு பாப்பாவாம்.”
“அதுக்குதான் இந்த சிரிப்பா?!! என்னை சின்ன வயசிலிருந்தே பாக்கிறார். அதான் அப்படி செல்லமா கூப்பிடறார். உங்களுக்கு அதனால என்ன கஷ்டம்? ரோட்டை பாத்து பைக்க மெதுவா ஓட்டுங்க. பைக் மேடு பள்ளம் தாண்டறப்ப குலுங்கி வலிக்குது.”
“புரியலையே?”
“ஹும்!! இவருக்கு விளக்கமா சொல்லணுமாக்கும். இவ்வளவு நேரமா பாப்பா என் கிட்டே பால் குடிக்கலேன்றதை உங்களுக்கு நான் விளக்கமா எடுத்துச் சொல்லணுமா?. ரெண்டு பக்கமும் ஊறி விண்ணுன்னு கிடக்கு. புரிஞ்சுக்கோங்க.”
“ம்,…புரியுது,..புரியுது.” என்று சொல்லி, அண்ணன் ஸ்பீடை குறைத்து பைக்கை பள்ளம் மேடு பார்த்து கவனமாக ஓட்டினார்.
வீட்டிலிருந்து வந்ததிலேர்ந்து, இவ்வளவு நேரம் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்காததாலும், அண்ணன் செய்த சில்மிஷத்தாலும், பால் சுரந்து ஊறி, முலைகள் கனத்து, அது குலுங்கும் போது அதன் எடை தாங்காமல் எனக்கு வலிக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொண்டு,அண்ணன் வண்டியை மெதுவாக ஓட்டிக்கொண்டிருந்தார்.
“அம்மு.”
“ம்,…சொல்லுங்க.”
“வேணும்ன்னா, ஓரு சப்போர்ட்டுக்கு என் முதுகுல வச்சு லேசா அழுத்திக்க. குலுங்காம இருக்கும்.”
நானும் யோசித்து அண்ணனின் யோசனை சரி என்று பட்டதால், அவர் சொன்னபடி செய்தேன்.
ரோட்டில் இருட்டாக இருந்ததாலும், ஓரிரு வாகனங்கள் மட்டுமே வந்து போய் கொண்டிருந்ததாலும், மிகவும் குளிராக இருந்ததாலும், முந்தானையை எடுத்து அண்ணனுக்கும் சேர்த்து போர்த்தி, என் சுதந்திரமான முலைகளை அண்ணனின் முதுகில் மெல்ல அழுத்தி, அவர் இடுப்பில் கை போட்டு அணைத்தபடி பயணித்தேன்.
வண்டியின் ஓட்டத்தில் என் பால் நிறைந்த முலைகள் அண்ணனின் முதுகில் பட்டு அழுந்த அழுந்த, பால் கசிந்து அண்ணன் சட்டையின் பின் பக்கத்தை நனைத்தது.
“அம்மு!!”
“ம்,..”
“பால் வாசம் சூப்பரா இருக்கு. போய் குழந்தைக்கு கொடுக்கணுமா?”
“ஏன்,.. எதுக்கு கேக்கறீங்க?”
“இல்ல,…எனக்கு பசியா இருக்கு. அதான் கேட்டேன்.”


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)