Thriller రుద్రం భజే! ( POWER OF YODHA )

[SivaSai]

 ఎపిసోడ్ - 1

1999 కార్గిల్ వార్ లో భారత్ విజయం సాధించిన తర్వాత లడక్ ప్రాంతం సరిహద్దులలో చొరబాట్లు ఎక్కువ జరుగుతూ ఉండడంతో చైనా, పాకిస్తాన్ సరిహద్దు ప్రాంతమైన కారకొరం పాస్ తూర్పు భాగం లడక్ ప్రాంతంలో భారీ బలగాలను మోహరించింది నిఘా పెంచింది ఇండియన్ ఆర్మీ.

ఒకరోజు సరిహద్దులో గస్తి కాస్తు ఆర్మీ పోస్ట్ లో ఉన్న మేజర్ దగ్గరికి వచ్చి సెల్యూట్ చేసి "సార్! చైనా సరిహద్దు ప్రాంతం జింజ్ యాంగ్ నుండి పాకిస్తాన్ ఆధీనంలో ఉన్న గిల్లెట్ ప్రాంతానికి వాహనాలు వెళుతున్న కదలికలు కనిపించాయి." అని చెప్పాడు సోల్జర్.

ఆ మాట విని మ్యాప్ మీద సరిహద్దు ప్రాంతాలు చూస్తూ "నాకు తెలిసి వీళ్ళు కారకొరం పర్వతల దగ్గర ఏదో చేస్తున్నారు ఇప్పుడు విపరీతమైన మంచు ఉంటుంది ఆర్మీ పోస్టులు కూడా ఉండవు ఈ టైమ్ లో ఎందుకు వెళ్ళినట్లు!" అని ఆలోచించి హెడ్ కోటర్స్ కి మెసేజ్ ఫార్వర్డ్ చేసి వైర్లెస్ సెట్ లో "ఎవరీ మినిట్ అలర్ట్!" అని బోర్డర్ లో ఉన్న సోల్జర్స్ కి చెప్పాడు మేజర్.

లడక్ పోస్ట్ నుంచి వచ్చిన మెసేజ్ చదివి డస్క్ లోనుంచి పేజర్ తీసి మెసేజ్ ఫార్వర్డ్ చేశాడు అక్కడ ఉన్న ఆఫీసర్.

గిల్లెట్ నుంచి హిమాలయాలకు వెళ్లే ప్రాంతంలో గొర్రెలను కాస్తూ తన చేతిలో ఉన్న గొర్రె పిల్ల మెడలో లాకెట్ రెడ్ కలర్ లో మెరవడం చూసి అక్కడి నుంచి గొర్రెలను తోలుకొని తన ఇంటి వెళ్లి సీక్రెట్ గా ఉంచిన ప్లెజర్ బయటికి తీసి మెసేజ్ చదివి రిప్లై ఇచ్చి గన్ తీసుకుని అక్కడ వంట వండుతున్న ఇద్దరి వైపు చూసి

"పాండే, సాదిక్! మనకి పని పడింది హెడ్ క్వార్టర్ సెంచి మెసేజ్ వచ్చింది బోర్డర్లో ఏదో జరుగుతుంది." అని చెప్పాడు ఏజెంట్ ప్రకాష్.

ప్రెజర్ లో ఉన్న మెసేజ్ చూసి "ప్రకాష్! ఈ టైంలో మంచు ఎక్కువుగా ఉంటుంది మనల్ని ఎవరైనా చూస్తే తప్పించుకోవడం కష్టం!" అని చెప్పాడు సాదిక్.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ "అలా అయితే దేశం కోసం ప్రాణాలు ఇచ్చేదాము, ముగ్గురిలో ఒక్కరు తప్పించుకున్న  అక్కడ ఏం జరుగుతుందో ఆర్మీకి తెలుస్తోంది." అని చెప్పాడు పాండే.

"గుడ్!" అని సీక్రెట్ గా ఉంచిన ఆంజనేయ స్వామి ఫోటో తీసి నమస్కారం చేసుకుని "జై భజరంగబలి!" అని చెప్పి  ఇద్దరితో కలిసి స్టార్ట్ అయ్యాడు ప్రకాష్.

ముగ్గురు వేషాలు మార్చుకుని గొర్రెల తోలుకుంటూ వెహికల్స్ వెళ్లిన గుర్తులు చూస్తూ కారకొరం కొండల దగ్గరకు వెళ్లి పైన కొంతమంది మిషన్స్ ఫిట్ చేయడం చూసి "అసలు వీళ్ళు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు? ఆ మిషన్స్ ఏమిటి?" అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు పాండే.

"రెండు దేశాల వాళ్ళు కలిసి ఇక్కడ ఏదో ప్రయోగం చేస్తున్నారు." అని తన దగ్గర ఉన్న మైక్రో కెమెరాతో ఫోటోలు తీస్తూ ఉన్నాడు సాదిక్.

అంతలో ఒక వ్యక్తి ఆ మిషన్ దగ్గరకు వచ్చి చక్క బాక్స్ ఓపెన్ చేసి ఒక వస్తువుని బయటకు తీసి చూసి నవ్వుతూ "దీనిని సంపాదించడానికి కైలాస పర్వతం నుంచి మానససరోవరం వరకు 20 సంవత్సరాలు వెతకాల్సి వచ్చింది ఇంకా నా కల ఫలించబోతుంది." అని చెప్పి ఆ వస్తువుని మిషన్ లో పెట్టి తన చేతిలో ఉన్న ఫైల్ చూస్తూ "ఆన్ చేయండి యాక్టివేట్ అవుతుంది." అని చెప్పాడు.

మిషన్స్ ఆన్ అవడంతో ఆ వస్తువు నుంచి వచ్చిన మెరుపు  ఆకాశంలోకి భూమిలోకి వెళ్లడం ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ
"ఏంటది? దాంతో ఏం చేస్తున్నారు? " అని కంగారుగా అడిగాడు సాధిక్.

"ఏం చేస్తున్నారు అనేది మనకి అనవసరం దానిని వెంటనే ఆపాలి ఆ మిషన్ లో ఉన్న వస్తువు అతని చేతిలో ఉన్న ఫైల్ మనకి హ్యాండ్ ఓవర్ అవ్వాలి." అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"ఓకే!" అని ముగ్గురు మూడు వైపుల నుంచి మంచులో నెమ్మదిగా పాకుతూ దగ్గరకు వెళ్లి అక్కడ సెక్యూరిటీగా గన్స్ తో నుంచున్న ఇద్దరిని కాళ్లు పట్టుకుని కిందకి లాగి తలని మంచులో నొక్కి పట్టి "ఎటాక్!" అని చెప్పాడు పాండే.

ఆ మాట విని పరుగున వెళ్లి అక్కడ ఉన్న వ్యక్తి తల మీద కొట్టి చేతిలో ఉన్న ఫైల్, మిషన్ లో ఉన్న వస్తువుని తీసుకుని గన్స్ తో అక్కడికి పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న వాళ్ళని చూసి షూట్ చేస్తూ "సాదిక్! ఇక్కడనుంచి వెళ్ళిపోదాము." అని చెప్పి ఫాస్ట్ గా పరిగెడుతూ కిందకి దూకేసాడు ప్రకాష్.

అంతలో చాలామంది గన్స్ పట్టుకు రావడం చూసి "ప్రకాష్! నువ్వు ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపో వీళ్ళ సంగతి మేము చూసుకుంటాము." అని వచ్చే వాళ్ళని షూట్ చేస్తూ ఉన్నాడు పాండే.

తల మీద కారుతున్న రక్తానికి చెయ్యి అడ్డుపెట్టుకొని పైకి లేచి "ఆ వస్తూవు తీసుకుని పారిపోతున్నాడు ఫైల్ కూడా అతని దగ్గరే ఉంది పట్టుకోండి." అని గట్టిగా అరిచాడు ఆ వ్యక్తి.

అక్కడి నుంచి వేగంగా పరిగెడుతూ సాదిక్ బుల్లెట్స్ తగిలి కొండ మీద నుంచి కింద పడడం అక్కడి నుంచి కొంతమంది తన వైపుకి రావడం చూసి రూమ్ కి వెళ్లడం సేఫ్ కాదని అర్థమై అడవులలో నుంచి సిటీ వైపుకి పరిగెత్తాడు ప్రకాష్.

*********
రెండు రోజుల తర్వాత లడక్ చేరుకుని ఒక షాపులోకి వెళ్లి డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకుని తలకి మంకీ క్యాప్ పెట్టుకుని పబ్లిక్ టెలిఫోన్ బూత్ కి వెళ్లి ఫోన్ చేసి "జైహింద్ సర్!" అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

ఫోన్లో మాట విని "ప్రకాష్! ఎక్కడ ఉన్నావు? అసలు అక్కడ ఏం జరిగింది?" అని కంగారుగా అడిగాడు ఆఫీసర్.

"సార్! అక్కడ రెండు దేశాల వాళ్లు కలిసి ఏదో ప్రయోగం చేస్తున్నారు నేను ఆ వస్తువుని ఫైల్ తీసుకుని పారిపోయి వచ్చేసాను." అని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"పాండే, సాధిక్ లు చనిపోయారు మీరు ఉంటున్న రూమ్ ని వాళ్లు తెలుసుకున్నారు ఆ ఇద్దరి బాడీ లని చూపించి ఇండియాన్ ఏజెంట్స్ అని చైనా, పాకిస్తాన్ అమెరికా అంబాసి ఆఫీసర్స్ ఇండియన్ గవర్నమెంట్ మీద ప్రెజార్ తీసుకువస్తున్నారు.

మా మనుషులు కాదు అని గవర్నమెంట్ చెప్పింది ఆ ప్రయోగం వాళ్లకి ఎంతో ఇంపార్టెంట్ అనుకుంటా! నీ గురించి కూడా వాళ్ళు తెలుసుకున్నారు ఈ టైంలో నువ్వు ఇక్కడ ఉండడం మంచిది కాదు మీ ఊరు వేళ్ళు ఈ ప్రాబ్లం అంత క్లియర్ అయిన తర్వాత నాకు టచ్ లోకి రా..!" అని చెప్పాడు ఆఫీసర్.

"సార్! సాదిక్, పాండే దేశం కోసం చనిపోయారు వాళ్ళ ఇద్దరు ఇంటికి వెళ్లి ఐదు సంవత్సరాలు అవుతుంది కనీసం వాళ్ల బాడీలు అయ్యినా ఫ్యామిలీస్ కి ఇవ్వండి." అని బాధగా చెప్పాడు ప్రకాష్.

"నాకు కూడా బాధగానే ఉంది కానీ ఏమీ చేయలేని పరిస్థితి నువ్వు సేఫ్ గా ఉండు, అసలు అక్కడ చేస్తున్న ప్రయోగం ఏమిటో తెలుసుకున్నావా..?" అని అడిగాడు ఆఫీసర్.

"నో సర్! అక్కడ ఉన్న వ్యక్తి ఈ ప్రయోగం కోసం 20 ఏళ్లు శ్రమ పడ్డాము అని చెప్పడం విన్నాను నా దగ్గర ఉన్న ఫైల్ స్టడీ చేస్తే కానీ ఏమీ తెలియదు.." అని దూరం నుంచి ఇద్దరు తన వైపే చూస్తూ ఉండడం చూసి ఫోన్ కట్ చేసి   అక్కడినుంచి ఫాస్ట్ గా వెళ్లి జనాలలో కలిసిపోయాడు ప్రకాష్.

*********

మూడు రోజులు తర్వాత ఉదయం కాలింగ్ బెల్ సౌండ్ అవడంతో  "ఎవరో వచ్చారు." అని నిదానంగా లేచి తన కడుపు మీద చెయ్యి పెట్టుకుని "అల్లరి చేయకురా.. మీ డాడీ ఫోన్ కలవలేదని అసలే కంగారుగా ఉంది." అనుకుంటూ డోర్ ఓపెన్ చేసి ఎదురుగా భర్త నిలబడి ఉండడం చూసి

"వాట్ ఏ సర్ప్రైజ్! వస్తున్నారని కాల్ కూడా చేయలేదు పుట్టబోయే బిడ్డని చూడాలి అనిపించిందా..?" అని నవ్వుతూ లోపలికి తీసుకువెళ్లింది ప్రకాష్ భార్య తులసి

డోర్ క్లోజ్ చేస్తూ "సిగ్నల్ లేని ఏరియా కి వెళ్ళాను వచ్చిన తర్వాత లీవ్ పెట్టి వెంటనే ఇంటికి వచ్చేసాను డెలివరీ అయ్యేంతవరకు ఇక్కడే ఉంటాను." అని భార్యని దగ్గర తీసుకుని చెప్పాడు ప్రకాష్.

"మీరు నిజంగా చెబుతున్నారా?" అని సంతోషంగా అడిగింది తులసి.

"ఎస్! నాకు బాగా ఆకలిగా ఉంది." అని చెప్పి ఫ్రెష్ అవ్వడానికి రూమ్ లోకి వెళ్లి బ్యాగ్ లో ఉన్న ఫైల్ ఆ వస్తువుని చూసి జాగ్రత్తగా బీరువాలో పెట్టాడు ప్రకాష్.

సాయంత్రం ఫైల్ చూస్తున్న ప్రకాష్ దగ్గరికి వచ్చి "ఏమండీ ఇంటి ముందు ఏదో కారు ఆగింది చాలామంది ఉన్నారు మన ఇంటి వైపే చూస్తున్నారు." అని చెప్పింది తులసి.

"అవునా?" అని నిదానంగా సోఫాలోంచి లేచి వెళ్లి కార్టెన్ జరిపి చూసి "మనం వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోవాలి అని రూమ్ లోకి వెళ్లి ఫైల్ బ్యాగ్ లో పెట్టి భుజానా వేసుకుని వెనకవైపు డోర్ ఓపెన్ చేసి గ్యారేజ్ లో ఉన్న కార్ స్టార్ట్ చేసి భార్యను సీట్ లో కూర్చోబెట్టి  ఇంట్లోకి వెళ్లి గ్యాస్ సిలిండర్ ఆన్ చేసి బయటికి వచ్చి కార్ లో ఫాస్ట్ గా వెళ్ళాడు ప్రకాష్.

డ్రైవింగ్ చేస్తున్న భర్త వైపు చూసి "అసలు ఏం జరుగుతుంది ఎవరు వాళ్లంతా..?" అని కంగారుగా అడిగింది తులసి.

అంతలో కార్ సైడ్ గ్లాస్ లో నుంచి ఇల్లు బ్లాస్ట్ అవ్వడం చూసి వెనకాల కార్ రావడం గమనించి "అన్ని విషయాలు చెబుతాను కాసేపు ప్రశాంతంగా ఉండు." అని ఫాస్ట్గా వెళ్ళాడు ప్రకాష్.

చేజింగ్ చేస్తూ ప్రకాష్ వాళ్లు వెళ్లే కారు మీదకి షూట్ చేస్తూ ఉన్నారు వెనకాల కార్లో వచ్చే మనుషులు.

వాళ్ళని తప్పించుకుని వేరే రూట్ లో ఫాస్ట్ గా వెళ్లి చీకటి పడి ఉరుములు మెరుపులతో భారీ వర్షం పడుతూ ఉండగా పెయిన్స్ స్టార్ట్ అవ్వడంతో "ఏమండీ చాలా నొప్పిగా ఉంది." అని  కడుపు పట్టుకుని బాధపడుతు చెప్పింది తులసి.

అరవకొండ అని బోర్డు కనిపించడంతో ఆ రూట్ లో కారుని తిప్పి భార్య వైపు చూసి "కాస్తా ఓపిక పట్టు గుడి దగ్గర లైట్లు వెలుగుతున్నాయి ఎవరైనా ఉన్నారేమో చూసి వస్తాను." అని హడావిడిగా లోపలికి వెళ్లి గుడి శుభ్రం చేస్తున్న పంతులు గారిని చూసి దగ్గరకు వెళ్లి

"సర్! నా భార్య పురిటి నొప్పులతో బాధపడుతుంది ప్లీజ్ హెల్ప్ మీ!"  అని అడిగాడు ప్రకాష్.

ఆ మాట విని ఇంట్లో ఉన్న భార్యని పిలిచి హడావిడిగా కారు దగ్గరికి వెళ్లి  తులసిని గుడిలోకి తీసుకువెళ్లారు ముగ్గురు.

ప్రకాష్ దగ్గరికి వచ్చి మెడ మీద వెన్ను మీద గాయాలు అయ్యి రక్తం కారడం చూసి "బాబు! నా పేరు నారాయణ రావు ఈ గుడి అర్చకుడిని, మీరు ఏదో ప్రమాదంలో ఉన్నట్టు ఉన్నారు?" అని అడిగాడు నారాయణ రావు.

"అవును సర్! సమయానికి దేవుడిలాగా కనిపించారు." అని భుజాన ఉన్న బ్యాగ్ ఓపెన్ చేసి ఆ వస్తువుని హుండీలో వేసి ఫైల్ చేత్తో పట్టుకుని అక్కడ స్తంభానికి అనుకుని కింద కూర్చుని ప్రాణాలు వదిలాడు ప్రకాష్.

అక్కడికి వచ్చి "ఏవండీ ఆ అమ్మాయి పరిస్థితి ఏమి బాలేదు." అని చెప్పింది నారాయణ రావు భార్య.

ఆ మాట విని గర్భగుడిలోకి వెళ్లి స్వామి పాదాల దగ్గర ఉన్న తీర్థంలో తీసుకువచ్చి తులసికి పట్టించి ప్రకాష్ కి ఇస్తూ "తీసుకో బాబు అంత మంచే జరుగుతుంది." అని చనిపోయి ఉండడం చూసి బాధపడుతూ ఉన్నాడు నారాయణ రావు

అక్కడకి వచ్చి "ఏమండి దేవుడి దయవల్ల పండంటి బాబు పుట్టాడు, కానీ ఆ అమ్మాయి దక్కలేదు." అని బాధగా చెప్పింది నారాయణ రావు భార్య.

పుట్టిన బిడ్డని చేతుల్లోకి తీసుకొని "దైవ సన్నిధిలో భూమి మీదకి వచ్చినందుకు సంతోషపడాలో పుట్టగానే తల్లిదండ్రులని కోల్పోయినందుకు బాధపడాలో అర్థం కావడం లేదు." అని ఆ బిడ్డ గుండెల మీద 'గద' ఆకారంలో ఉన్న పుట్టుమచ్చని చూసి "యోధుడు పుట్టాడు వీడి పేరు యోధ!" అని చేతిలో ఉన్న బాబుని స్వామివారి పాదాల దగ్గర ఉంచాడు నారాయణ రావు.