21-04-2026, 08:49 PM
### அத்தியாயம் 16: தனிமையின் ரணங்கள்
**நர்ஸின் விலகலும், ஆரம்பக் கஷ்டங்களும்**
முதல் நாள் அறுவை சிகிச்சை முடிந்தவுடன் ஒரு செவிலியர் (Nurse) உடன் இருந்து அவனது தேவைகளைக் கவனித்துக் கொண்டார். ஆனால், அடுத்த நாள் காலை, "உங்களுக்குத் தேவையான மருந்துகள் மற்றும் வழிகாட்டுதல்கள் இங்கே உள்ளன. இனி நீங்கள் சுயமாகச் செயல்படப் பழக வேண்டும்" என்று கூறிவிட்டு அவர் சென்றுவிட்டார்.
பிரதீப் இப்போது அந்தப் பெரிய அறையில் முற்றிலும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டான்.
**அவன் எதிர்கொண்ட சிறிய, ஆனால் வதைக்கும் சிக்கல்கள்:**
1. **இயக்கக் கட்டுப்பாடு:** கால்களைச் சிறிதளவு நகர்த்தினாலும் தையல்கள் பிரியுமோ என்ற பயம் அவனது நரம்புகளைத் தளர்ச்சியடையச் செய்தது. ஒரு கிளாஸ் தண்ணீர் எடுப்பதற்கு கூட அவன் பெரும் போராட்டத்தை நடத்த வேண்டியிருந்தது.
2. **சிறுநீர் கழிப்பதில் சிக்கல்:** மருத்துவர்கள் பொருத்தியிருந்த குழாய் (Catheter) வழியே சிறுநீர் வெளியேறும்போது ஏற்படும் அந்தத் தொடர்ச்சியான எரிச்சல் அவனது தூக்கத்தைப் பறித்தது. சிறுநீர் பை (Urine bag) நிறையும்போது அதைத் தானாகவே காலி செய்ய அவன் கூச்சத்தோடும் வலியோடும் முயன்றது அவனை மிகவும் அவமானப்பட வைத்தது.
3. **வீக்கம் மற்றும் அரிப்பு:** அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்ட இடத்தில் ஏற்பட்ட அதிகப்படியான வீக்கத்தால், அந்தப் பகுதி பாரமாகத் தெரிந்தது. மருந்தினால் ஏற்படும் மெல்லிய அரிப்பைத் கூட அவனால் சொறிய முடியாமல் தவித்தான்.
**நவ்யாவின் நினைவுகள் (The Heartache for Navya):**
இந்தத் தனிமையில் பிரதீப்பின் மனம் நவ்யாவை நோக்கி ஓடியது. முன்பு ஒருமுறை அவனுக்குச் சாதாரணக் காய்ச்சல் வந்தபோது, நவ்யா அவனருகிலேயே அமர்ந்து நெற்றியில் துணி நனைத்துப் போட்டுப் பார்த்துக் கொண்டது அவன் நினைவுக்கு வந்தது. "பிரதீப், நான் இருக்கேன்... பயப்படாதீங்க" என்று அவள் சொல்லும் அந்த ஒரு வார்த்தைக்காக அவன் இப்போது ஏங்கினான்.
அவள் கைகளால் ஊட்டிவிடும் உணவும், அவனது வலியைத் தன் வலியாகக் கருதி அவள் சிந்தும் கண்ணீரும் இப்போது அவனுக்கு ஒரு மருந்தாகத் தேவைப்பட்டது. ஆனால், இப்போது அவள் எங்கே இருக்கிறாள்? என்ன செய்து கொண்டிருப்பாள்? என்று நினைக்கும்போது அவனுக்குள் ஒருவிதமான பீதி (Panic) ஏற்பட்டது.
**ஒரு கொடூரமான உண்மை:**
தன் மனைவி இப்போது லண்டனின் ஒரு மூலையில் மூன்று அந்நிய ஆண்களுக்கு மத்தியில் கேமரா முன்னால் நின்று கொண்டிருக்கிறாள் என்ற எண்ணம் அவனது வலியை விடப் பெரிதாக இருந்தது. தான் செய்துகொண்ட இந்த 'ஆண்மைப் பெருக்க' சிகிச்சைக்கும், அவள் அங்கே அனுபவிக்கும் 'சித்திரவதைக்கும்' இடையில் உள்ள தொடர்பு அவனைத் துளைத்தது.
"ஒருவர் வலியில் தவிக்க, இன்னொருவர் தன் மானத்தை இழக்க... இதுவா லண்டன் வாழ்க்கை?" என்று அவன் குமுறினான். அந்த அறையில் இருந்த சுவர்க்கடிகாரத்தின் சத்தம், அவனது தனிமையையும், அவர்கள் தொலைத்துவிட்ட நிம்மதியான காலத்தையும் அவனுக்கு நினைவூட்டிக் கொண்டே இருந்தது.
---
**அடுத்த கட்டம்:** பிரதீப் இந்தச் சவால்களைக் கடந்து மீண்டும் நவ்யாவைச் சந்திக்கும் போது, அவர்களின் முதல் உரையாடல் எப்படி இருக்கும்? அல்லது சிகிச்சைக்குப் பிந்தைய பிரதீப்பின் தோற்றம் நவ்யாவை எப்படிப் பாதிக்கும்? உங்கள் எண்ணங்களைக் கூறுங்கள்.
**நர்ஸின் விலகலும், ஆரம்பக் கஷ்டங்களும்**
முதல் நாள் அறுவை சிகிச்சை முடிந்தவுடன் ஒரு செவிலியர் (Nurse) உடன் இருந்து அவனது தேவைகளைக் கவனித்துக் கொண்டார். ஆனால், அடுத்த நாள் காலை, "உங்களுக்குத் தேவையான மருந்துகள் மற்றும் வழிகாட்டுதல்கள் இங்கே உள்ளன. இனி நீங்கள் சுயமாகச் செயல்படப் பழக வேண்டும்" என்று கூறிவிட்டு அவர் சென்றுவிட்டார்.
பிரதீப் இப்போது அந்தப் பெரிய அறையில் முற்றிலும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டான்.
**அவன் எதிர்கொண்ட சிறிய, ஆனால் வதைக்கும் சிக்கல்கள்:**
1. **இயக்கக் கட்டுப்பாடு:** கால்களைச் சிறிதளவு நகர்த்தினாலும் தையல்கள் பிரியுமோ என்ற பயம் அவனது நரம்புகளைத் தளர்ச்சியடையச் செய்தது. ஒரு கிளாஸ் தண்ணீர் எடுப்பதற்கு கூட அவன் பெரும் போராட்டத்தை நடத்த வேண்டியிருந்தது.
2. **சிறுநீர் கழிப்பதில் சிக்கல்:** மருத்துவர்கள் பொருத்தியிருந்த குழாய் (Catheter) வழியே சிறுநீர் வெளியேறும்போது ஏற்படும் அந்தத் தொடர்ச்சியான எரிச்சல் அவனது தூக்கத்தைப் பறித்தது. சிறுநீர் பை (Urine bag) நிறையும்போது அதைத் தானாகவே காலி செய்ய அவன் கூச்சத்தோடும் வலியோடும் முயன்றது அவனை மிகவும் அவமானப்பட வைத்தது.
3. **வீக்கம் மற்றும் அரிப்பு:** அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்ட இடத்தில் ஏற்பட்ட அதிகப்படியான வீக்கத்தால், அந்தப் பகுதி பாரமாகத் தெரிந்தது. மருந்தினால் ஏற்படும் மெல்லிய அரிப்பைத் கூட அவனால் சொறிய முடியாமல் தவித்தான்.
**நவ்யாவின் நினைவுகள் (The Heartache for Navya):**
இந்தத் தனிமையில் பிரதீப்பின் மனம் நவ்யாவை நோக்கி ஓடியது. முன்பு ஒருமுறை அவனுக்குச் சாதாரணக் காய்ச்சல் வந்தபோது, நவ்யா அவனருகிலேயே அமர்ந்து நெற்றியில் துணி நனைத்துப் போட்டுப் பார்த்துக் கொண்டது அவன் நினைவுக்கு வந்தது. "பிரதீப், நான் இருக்கேன்... பயப்படாதீங்க" என்று அவள் சொல்லும் அந்த ஒரு வார்த்தைக்காக அவன் இப்போது ஏங்கினான்.
அவள் கைகளால் ஊட்டிவிடும் உணவும், அவனது வலியைத் தன் வலியாகக் கருதி அவள் சிந்தும் கண்ணீரும் இப்போது அவனுக்கு ஒரு மருந்தாகத் தேவைப்பட்டது. ஆனால், இப்போது அவள் எங்கே இருக்கிறாள்? என்ன செய்து கொண்டிருப்பாள்? என்று நினைக்கும்போது அவனுக்குள் ஒருவிதமான பீதி (Panic) ஏற்பட்டது.
**ஒரு கொடூரமான உண்மை:**
தன் மனைவி இப்போது லண்டனின் ஒரு மூலையில் மூன்று அந்நிய ஆண்களுக்கு மத்தியில் கேமரா முன்னால் நின்று கொண்டிருக்கிறாள் என்ற எண்ணம் அவனது வலியை விடப் பெரிதாக இருந்தது. தான் செய்துகொண்ட இந்த 'ஆண்மைப் பெருக்க' சிகிச்சைக்கும், அவள் அங்கே அனுபவிக்கும் 'சித்திரவதைக்கும்' இடையில் உள்ள தொடர்பு அவனைத் துளைத்தது.
"ஒருவர் வலியில் தவிக்க, இன்னொருவர் தன் மானத்தை இழக்க... இதுவா லண்டன் வாழ்க்கை?" என்று அவன் குமுறினான். அந்த அறையில் இருந்த சுவர்க்கடிகாரத்தின் சத்தம், அவனது தனிமையையும், அவர்கள் தொலைத்துவிட்ட நிம்மதியான காலத்தையும் அவனுக்கு நினைவூட்டிக் கொண்டே இருந்தது.
---
**அடுத்த கட்டம்:** பிரதீப் இந்தச் சவால்களைக் கடந்து மீண்டும் நவ்யாவைச் சந்திக்கும் போது, அவர்களின் முதல் உரையாடல் எப்படி இருக்கும்? அல்லது சிகிச்சைக்குப் பிந்தைய பிரதீப்பின் தோற்றம் நவ்யாவை எப்படிப் பாதிக்கும்? உங்கள் எண்ணங்களைக் கூறுங்கள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)