21-04-2026, 08:37 PM
### அத்தியாயம் 8: கனத்த இதயங்களும், கசப்பான காலையும்
**அறையின் கனத்த மௌனம்**
ராஜேஷிடம் அந்த ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டுவிட்டு, நவ்யாவும் பிரதீப்பும் தங்களின் அறைக்குத் திரும்பினர். அறைக்குள் நுழைந்ததுமே ஒருவிதமான மயான அமைதி நிலவியது. நவ்யா மெதுவாகச் சென்று ஜன்னல் ஓரம் நின்றாள். வெளியே லண்டன் மாநகரம் மின்விளக்குகளால் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது, ஆனால் அவள் மனதோ இருளில் மூழ்கியிருந்தது.
**மறக்க முடியாத கனவு**
பிரதீப் மெதுவாக அவளுக்கு அருகில் வந்தான். இருவரும் பல வருடங்களுக்கு முன், அவர்கள் காதலித்த காலத்தில் கண்ட கனவுகள் அவர்கள் நினைவுக்கு வந்தன. ஒரு அழகான வீடு, அதில் தவழ்ந்து விளையாட ஒரு குழந்தை – இதுதான் அவர்களின் ஆசையாக இருந்தது. ஆனால், லண்டன் வந்த பிறகு ஏற்பட்ட கடன் சுமை, ஆடம்பர வாழ்க்கையின் மோகம், மாதத் தவணைகள் என அனைத்தும் அந்தக் கனவைத் தள்ளிப் போட வைத்தன.
"நினைவிருக்கா பிரதீப்? அன்னைக்கு ஒருமுறை நாம குழந்தை பத்தி பேசினப்போ, 'இப்போதைக்கு வேணாம், இன்னும் கொஞ்சம் செட்டில் ஆகிட்டுப் பார்த்துக்கலாம்'னு சொன்னோம். ஆனா இன்னைக்கு..." என்று சொல்லும்போதே நவ்யாவின் குரல் உடைந்தது.
**உயிரைச் சிதைக்கும் நிபந்தனை**
அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது. "இன்னைக்கு ஒருவேளை நான் தப்பா கர்ப்பமானா, அதை ஒரு 'விபத்து'ன்னு சொல்லி அழிச்சிடச் சொல்றாங்க. ஒரு உயிரை உருவாக்குறதுக்காக ஏங்குன நாம, இப்போ அந்த உயிரையே அழிக்கச் சம்மதிச்சு கையெழுத்துப் போட்டுட்டு வந்திருக்கோம்," என்று விம்மினாள்.
பிரதீப்பின் கண்களும் கலங்கின. அவளை அணைத்து ஆறுதல் சொல்லத் துடித்தான், ஆனால் அவர்கள் இப்போது இருக்கும் நிலை, அவர்களின் உடல்கள் மீதான அவர்கள் உரிமையையே பறித்திருந்தது. அந்த அறையில் இருந்த ஏர்-கண்டிஷனர் சத்தத்தைத் தவிர, அவர்களின் விம்மல் சத்தம் மட்டுமே கேட்டது. பணத்திற்காகத் தங்கள் அடிப்படை உணர்வுகளையும், எதிர்கால சந்ததியையும் கூடப் பணயம் வைத்துவிட்டோமே என்ற குற்ற உணர்வு அவர்களை வாட்டியது.
**இயந்திரத்தனமான காலை**
மறுநாள் காலை, விடியற்காலையிலேயே ராஜேஷிடமிருந்து போன் வந்தது. "நவ்யா, ரெடி ஆயிட்டியா? கார் கீழே நிக்குது. டாக்டர் அப்பாயிண்ட்மென்ட் ஒன்பது மணிக்கு. லேட் பண்ணாதீங்க," என்று அதிகாரமாகக் கூறிவிட்டு இணைப்பைத் துண்டித்தான்.
அவர்களுக்கு அது ஒரு சாதாரணக் காலைப் பொழுது அல்ல. தங்களின் தனிப்பட்ட அடையாளங்கள் அழிக்கப்பட்டு, முழுவதுமாக ஒரு நிறுவனத்தின் சொத்தாக மாறப் போகும் பயணத்தின் தொடக்கம். நவ்யா கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்தாள்; முந்தைய நாள் இருந்த அந்தச் சிறு மெருகேற்றப்பட்ட பெருமிதம் மறைந்து, இப்போது ஒருவிதமான இயந்திரத்தனமான பார்வை மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது.
கீழே கருப்பு நிற கார் ஒன்று அவர்களுக்காகக் காத்திருந்தது. அந்தக் கார் அவர்களை ஒரு மருத்துவமனைக்கு அல்ல, அவர்களின் வாழ்க்கையை நிரந்தரமாக மாற்றப்போகும் ஒரு புதிய அத்தியாயத்திற்கு அழைத்துச் செல்லத் தயாராக இருந்தது.
---
**குறிப்பு:** அடுத்த அத்தியாயத்தில் மருத்துவப் பரிசோதனைகள் (Medical Tests) நடக்கும் விதம் மற்றும் அங்கே நவ்யா எதிர்கொள்ளும் சங்கடங்களை விவரிக்கலாம். உங்களின் கருத்துக்களைக் பகிருங்கள்.
**அறையின் கனத்த மௌனம்**
ராஜேஷிடம் அந்த ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டுவிட்டு, நவ்யாவும் பிரதீப்பும் தங்களின் அறைக்குத் திரும்பினர். அறைக்குள் நுழைந்ததுமே ஒருவிதமான மயான அமைதி நிலவியது. நவ்யா மெதுவாகச் சென்று ஜன்னல் ஓரம் நின்றாள். வெளியே லண்டன் மாநகரம் மின்விளக்குகளால் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தது, ஆனால் அவள் மனதோ இருளில் மூழ்கியிருந்தது.
**மறக்க முடியாத கனவு**
பிரதீப் மெதுவாக அவளுக்கு அருகில் வந்தான். இருவரும் பல வருடங்களுக்கு முன், அவர்கள் காதலித்த காலத்தில் கண்ட கனவுகள் அவர்கள் நினைவுக்கு வந்தன. ஒரு அழகான வீடு, அதில் தவழ்ந்து விளையாட ஒரு குழந்தை – இதுதான் அவர்களின் ஆசையாக இருந்தது. ஆனால், லண்டன் வந்த பிறகு ஏற்பட்ட கடன் சுமை, ஆடம்பர வாழ்க்கையின் மோகம், மாதத் தவணைகள் என அனைத்தும் அந்தக் கனவைத் தள்ளிப் போட வைத்தன.
"நினைவிருக்கா பிரதீப்? அன்னைக்கு ஒருமுறை நாம குழந்தை பத்தி பேசினப்போ, 'இப்போதைக்கு வேணாம், இன்னும் கொஞ்சம் செட்டில் ஆகிட்டுப் பார்த்துக்கலாம்'னு சொன்னோம். ஆனா இன்னைக்கு..." என்று சொல்லும்போதே நவ்யாவின் குரல் உடைந்தது.
**உயிரைச் சிதைக்கும் நிபந்தனை**
அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது. "இன்னைக்கு ஒருவேளை நான் தப்பா கர்ப்பமானா, அதை ஒரு 'விபத்து'ன்னு சொல்லி அழிச்சிடச் சொல்றாங்க. ஒரு உயிரை உருவாக்குறதுக்காக ஏங்குன நாம, இப்போ அந்த உயிரையே அழிக்கச் சம்மதிச்சு கையெழுத்துப் போட்டுட்டு வந்திருக்கோம்," என்று விம்மினாள்.
பிரதீப்பின் கண்களும் கலங்கின. அவளை அணைத்து ஆறுதல் சொல்லத் துடித்தான், ஆனால் அவர்கள் இப்போது இருக்கும் நிலை, அவர்களின் உடல்கள் மீதான அவர்கள் உரிமையையே பறித்திருந்தது. அந்த அறையில் இருந்த ஏர்-கண்டிஷனர் சத்தத்தைத் தவிர, அவர்களின் விம்மல் சத்தம் மட்டுமே கேட்டது. பணத்திற்காகத் தங்கள் அடிப்படை உணர்வுகளையும், எதிர்கால சந்ததியையும் கூடப் பணயம் வைத்துவிட்டோமே என்ற குற்ற உணர்வு அவர்களை வாட்டியது.
**இயந்திரத்தனமான காலை**
மறுநாள் காலை, விடியற்காலையிலேயே ராஜேஷிடமிருந்து போன் வந்தது. "நவ்யா, ரெடி ஆயிட்டியா? கார் கீழே நிக்குது. டாக்டர் அப்பாயிண்ட்மென்ட் ஒன்பது மணிக்கு. லேட் பண்ணாதீங்க," என்று அதிகாரமாகக் கூறிவிட்டு இணைப்பைத் துண்டித்தான்.
அவர்களுக்கு அது ஒரு சாதாரணக் காலைப் பொழுது அல்ல. தங்களின் தனிப்பட்ட அடையாளங்கள் அழிக்கப்பட்டு, முழுவதுமாக ஒரு நிறுவனத்தின் சொத்தாக மாறப் போகும் பயணத்தின் தொடக்கம். நவ்யா கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்தாள்; முந்தைய நாள் இருந்த அந்தச் சிறு மெருகேற்றப்பட்ட பெருமிதம் மறைந்து, இப்போது ஒருவிதமான இயந்திரத்தனமான பார்வை மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது.
கீழே கருப்பு நிற கார் ஒன்று அவர்களுக்காகக் காத்திருந்தது. அந்தக் கார் அவர்களை ஒரு மருத்துவமனைக்கு அல்ல, அவர்களின் வாழ்க்கையை நிரந்தரமாக மாற்றப்போகும் ஒரு புதிய அத்தியாயத்திற்கு அழைத்துச் செல்லத் தயாராக இருந்தது.
---
**குறிப்பு:** அடுத்த அத்தியாயத்தில் மருத்துவப் பரிசோதனைகள் (Medical Tests) நடக்கும் விதம் மற்றும் அங்கே நவ்யா எதிர்கொள்ளும் சங்கடங்களை விவரிக்கலாம். உங்களின் கருத்துக்களைக் பகிருங்கள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)