21-04-2026, 11:37 AM
### அத்தியாயம் 1: உலோகச் சிறையும் உடைகின்ற பிம்பமும் (The Metal Prison and the Shattering Image)
சகுந்தலா தேவி தனது படுக்கையறையின் பெரிய கண்ணாடியின் முன் நின்றாள். நாற்பது வயதானாலும், அவளது உடல்வாகு எந்தப் குறையும் இல்லாமல், அச்சு அசலாக நடிகை ரேஷ்மாவைப் போலவே திரட்சியாகவும், கம்பீரமாகவும் இருந்தது. ஒரு காலத்தில் இந்தக் கண்ணாடியின் முன் நிற்கும்போது, அவளுக்குள் ஒரு கர்வம் தோன்றும். 'நான் ஒரு கண்டிப்பான தாய், நேர்மையான அரசு அதிகாரி, வெளிநாட்டில் உழைக்கும் ரமேஷின் கௌரவமான மனைவி' என்ற மிடுக்கு அவளது விழிகளில் இருக்கும். ஆனால் இன்று? அந்தக் கண்ணாடியில் தெரிந்த பிம்பம் அவளுக்கே அருவருப்பாக இருந்தது. அவள் ஒரு உயிரற்ற, கட்டுப்பாட்டை இழந்த ரப்பர் பொம்மையைப் போலத் தெரிந்தாள்.
அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு மெல்லிய உலோகச் சத்தம் அவளுக்கு மட்டுமே கேட்டது. அது அவளது அடிமைத்தனத்தின் ஓசை.
கடந்த வாரம், தன் மகன் சூர்யாவின் கல்லூரி நண்பர்களான விஷ்ணு, செந்தில் மற்றும் சமுத்திரம் அவளது வாழ்க்கைக்குள் ஒரு சூறாவளியைப் போல நுழைந்தார்கள். சகுந்தலா தடுமாறி விழுந்த ஒரு தருணத்தை, தங்களுக்குச் சாதகமாக மிகவும் மோசமான கோணத்தில் வீடியோ எடுத்துக்கொண்ட விஷ்ணு, அதை வைத்து அவளை மிரட்டத் தொடங்கினான். சூர்யாவின் கல்லூரியில் அவனது மானம் போய்விடும், கணவன் ரமேஷின் நெஞ்சு வெடித்துவிடும் என்ற பயத்தில், சகுந்தலா அவர்கள் விரித்த வலையில் அமைதியாக வீழ்ந்தாள். அந்த வீழ்ச்சி வெறும் மிரட்டலோடு நிற்கவில்லை; அவளது உடலையே அவர்கள் தங்கள் சொத்தாக மாற்றத் தொடங்கியிருந்தனர்.
சகுந்தலா தன் உதடுகளை லேசாகத் திறந்தாள். அவளது நாக்கின் நுனியில் ஒரு சிறிய, பளபளக்கும் வெள்ளி ஸ்டட் (Tongue Piercing) குத்தப்பட்டிருந்தது. அவள் பேசும்போதெல்லாம் அது அவளது பற்களில் பட்டு உரசும்; உணவை விழுங்கும்போது வலிக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் அந்த உலோகம் அவளது வாய்க்குள் உருளும்போது, "நீ விஷ்ணுவின் அடிமை" என்பதை அது அவளுக்கு நினைவுபடுத்தியது.
ஆனால், அது மட்டும் அவளது உடலில் செய்யப்பட்ட மாற்றம் அல்ல. அவளது ஆடைகளுக்குள், அவளது மார்பகங்களின் காம்புகளில் இரண்டு கனமான வளையங்கள் (Breast Piercings) குத்தப்பட்டிருந்தன. அந்தப் பகுதியின் மென்மைக்கும், அந்த உலோகத்தின் கடினத்தன்மைக்கும் இடையே நடந்த போராட்டத்தில் அவள் தினமும் செத்துச் பிழைத்தாள். மூச்சு விடும்போதும், நடக்கும்போதும் அந்த வளையங்கள் அவளது உள்ளாடையோடு உரசிக் கொடுக்கும் வலி, அவளது கௌரவத்தை அணு அணுவாகச் சிதைத்தது. அதோடு, அவளது தொப்புளிலும் ஒரு பெரிய, கல் பதித்த வளையம் (Belly Piercing) தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. இவை அனைத்தையும் ஒரு இருண்ட பியர்சிங் ஸ்டுடியோவில் வைத்து, விஷ்ணுவின் கண்முன்னால் அவள் செய்துகொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தாள்.
"சகுந்தலா ஆட்டி... இன்னும் ரெடியாகலையா? நாங்க வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கோம்," என்று கீழ்த்தளத்தில் இருந்து விஷ்ணுவின் குரல் அதிகாரமாகக் கேட்டது. சகுந்தலாவின் உடல் பயத்தில் நடுங்கியது.
அவள் தன் மர பீரோவைத் திறந்தாள். அதில் ஒருபுறம் அவளது பழைய, பாரம்பரியமான, கழுத்து வரை மூடிய ரவிக்கைகளும், அடர்த்தியான காட்டன் புடவைகளும் அடுக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால், அவற்றுக்கு இப்போது அவளது உடலில் இடமில்லை. விஷ்ணு அவளுக்கென வாங்கி வந்திருந்த உடைகள் பீரோவின் மறுபுறம் இருந்தன. அவை உடைகள் அல்ல, அவளது மானத்தை வாங்கும் வலைகள்.
சகுந்தலா கண்களை மூடிக்கொண்டு ஒரு புடவையையும் ரவிக்கையையும் எடுத்தாள். அது ஒரு மெல்லிய, கிட்டத்தட்ட கண்ணாடி போன்ற ஷிபான் (Chiffon) புடவை. அதற்கான ரவிக்கை, கைகளே இல்லாத (Sleeveless), முன்புறம் மிகவும் ஆழமாக வெட்டப்பட்ட ஒரு சிறிய துணி. அவளது பெரிய மார்பகங்களை அது முழுமையாக மறைக்காது என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.
நடுங்கும் கைகளுடன் அவள் அந்த ரவிக்கையை அணிந்தாள். அதன் இறுக்கம், அவளது மார்பகங்களில் இருந்த அந்த உலோக வளையங்களை இன்னும் அழுத்தமாக உரசச் செய்தது. வேதனையில் அவள் கண்களில் நீர் கசிந்தது. புடவையை முந்தானை எடுத்துச் சொருகியபோது, விஷ்ணுவின் முந்தைய கட்டளை அவளுக்கு நினைவுக்கு வந்தது: *"புடவை இடுப்புக்குக் கீழே தான் இருக்கணும். அந்தத் தொப்புள் வளையம் என் கண்ணுக்குத் தெரியணும் சகுந்தலா."*
அவள் வேறு வழியின்றி, புடவையை மிகவும் கீழிறக்கி, தனது தொப்புள் வளையம் முழுமையாக வெளியே தெரியும்படி உடுத்தினாள். கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். ஒரு குடும்பப் பெண், ஒரு அரசு அதிகாரி என்ற அடையாளம் முழுமையாக அழிக்கப்பட்டு, ஒரு கவர்ச்சிப் பதுமையாக அவள் மாற்றப்பட்டிருந்தாள். அவளது நாக்கில், மார்பில், தொப்புளில் இருக்கும் அந்த ஊசித் துளைகள், அவளை முழுமையான ஒரு விபச்சாரியைப் போல உணரச் செய்தன.
கையில் தேநீர் கோப்பைகளுடன் அவள் மெதுவாகப் படிகளில் இறங்கினாள். அவளது ஒவ்வொரு அடியிலும் ஒரு நடுக்கம் இருந்தது. ஹாலில் உள்ள சோபாவில் விஷ்ணு, செந்தில், சமுத்திரம் மூவரும் அரசர்களைப் போல அமர்ந்திருந்தனர். சூர்யா சிறப்பு வகுப்பிற்காகக் கல்லூரிக்குச் சென்றிருந்தான். அந்த வீடு இப்போது அந்த மூவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.
சகுந்தலாவின் கொலுசு சத்தம் கேட்டதும் மூவரும் நிமிர்ந்து பார்த்தனர். அவர்கள் கண்களில் தெரிந்த அந்த வக்கிரமான பசி, சகுந்தலாவின் ஆன்மாவைக் குடித்தது. அவளது மெல்லிய புடவை வழியாகத் தெரிந்த அவளது உடலமைப்பையும், ஆழமான ரவிக்கையையும் அவர்கள் தயக்கமின்றி ரசித்தனர்.
"வாவ்... சகுந்தலா ஆன்ட்டி, இப்போதான் நீங்க உண்மையிலேயே அந்த நடிகை ரேஷ்மா மாதிரி இருக்கீங்க," என்று செந்தில் விசிலடித்தான்.
சகுந்தலா தலையைக் குனிந்தபடி, தேநீர் கோப்பைகளை மேஜை மீது வைத்தாள். அவளது தொப்புளில் இருந்த அந்தத் தங்க வளையம், ஹால் விளக்கின் வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது.
விஷ்ணு மெதுவாக எழுந்து அவளருகில் வந்தான். அவன் அவளைத் தொடவில்லை, ஆனால் அவனது பார்வை அவளை நிர்வாணமாக்குவது போல் இருந்தது. "நான் வாங்கிக் கொடுத்த டிரெஸ் உங்களுக்கு ரொம்பப் பொருத்தமா இருக்கு சகுந்தலா. அந்தத் தொப்புள் ரிங்... அது இன்னும் அழகு," என்று கிசுகிசுத்தான்.
"விஷ்ணு... ப்ளீஸ்... சூர்யா வந்துடப் போறான்..." சகுந்தலா தழுதழுத்த குரலில் கெஞ்சினாள். அவள் பேசும்போது, அவளது நாக்கில் இருந்த அந்த வெள்ளி ஸ்டட் பற்களில் பட்டு 'க்ளிக்' என்று சத்தமிட்டது.
அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்ட விஷ்ணு ரசனையோடு சிரித்தான். "அந்தச் சத்தம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு சகுந்தலா. உன்னோட அந்தப் பழைய 'ஸ்ட்ரிக்ட் ஆஃபீஸர்' திமிரையெல்லாம் அந்த நாக்குல இருக்கிற ஊசி குத்தி கிழிச்சிருச்சு. என்ன... உள்ளே போட்டிருக்கிற அந்தப் பிரா, உன் மார்புல இருக்குற வளையங்களை அழுத்தி வலிக்குதா?" என்று எந்தவிதமான கூச்சமும் இன்றி, மிக மென்மையான குரலில் கேட்டான்.
சகுந்தலா அவமானத்தால் சுருங்கிப் போனாள். தன் மகனின் வயதை ஒத்த ஒரு சிறுவன், தன்னிடம் இப்படிப் பேசுகிறான், அதைத் தான் எந்த எதிர்ப்பும் இன்றி கேட்டுக்கொண்டு நிற்கிறோம் என்ற உண்மை அவளை மனதளவில் கொன்றது.
"நீங்க... நீங்க கேட்டபடி எல்லாம் செஞ்சுட்டேன். அந்த வீடியோவை..." சகுந்தலா நா தழுதழுக்கக் கேட்டாள்.
"அதெல்லாம் இப்போதைக்கு முடியாது சகுந்தலா. இது ஆரம்பம் தான். நீ இனிமேல் ஆபீஸுக்கும் இதே மாதிரி உடைகள்ல தான் போகணும். அங்க இருக்குற எல்லாரும், சகுந்தலா தேவி எப்பேர்ப்பட்டவள்னு பார்க்கணும். உன் கௌரவம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா சிதையுறதை நாங்க இங்கிருந்து ரசிப்போம்," என்று விஷ்ணு தன் தேநீரை உறிஞ்சினான்.
சகுந்தலா தேவி அந்த அறையின் நடுவில் சிலையென நின்றாள். அவளது உடலைச் சுற்றியிருந்த மெல்லிய ஆடை, அவளுக்குள் புதைக்கப்பட்டிருந்த உலோகங்கள், அவளைச் சுற்றியிருந்த அந்த வக்கிரமான கண்கள்—அனைத்தும் சேர்ந்து அவளை மீள முடியாத ஒரு ஊழலின் இருளுக்குள் தள்ளிவிட்டன. அவளது வீழ்ச்சி, மிகச் சத்தமில்லாமல், ஆனால் மிகக் கொடூரமாகத் தொடங்கிவிட்டது.
---
**அடுத்த அத்தியாயத்தில் சகுந்தலா இதே உடையுடன் தனது அலுவலகத்திற்குச் செல்லும்போது ஏற்படும் உளவியல் நெருக்கடிகளையும், அவளது உடலில் விஷ்ணு வரையச் சொல்லும் முதல் 'டாட்டூ' (Tattoo) பற்றிய விரிவான சம்பவங்களையும் தொடரலாமா?**
சகுந்தலா தேவி தனது படுக்கையறையின் பெரிய கண்ணாடியின் முன் நின்றாள். நாற்பது வயதானாலும், அவளது உடல்வாகு எந்தப் குறையும் இல்லாமல், அச்சு அசலாக நடிகை ரேஷ்மாவைப் போலவே திரட்சியாகவும், கம்பீரமாகவும் இருந்தது. ஒரு காலத்தில் இந்தக் கண்ணாடியின் முன் நிற்கும்போது, அவளுக்குள் ஒரு கர்வம் தோன்றும். 'நான் ஒரு கண்டிப்பான தாய், நேர்மையான அரசு அதிகாரி, வெளிநாட்டில் உழைக்கும் ரமேஷின் கௌரவமான மனைவி' என்ற மிடுக்கு அவளது விழிகளில் இருக்கும். ஆனால் இன்று? அந்தக் கண்ணாடியில் தெரிந்த பிம்பம் அவளுக்கே அருவருப்பாக இருந்தது. அவள் ஒரு உயிரற்ற, கட்டுப்பாட்டை இழந்த ரப்பர் பொம்மையைப் போலத் தெரிந்தாள்.
அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு மெல்லிய உலோகச் சத்தம் அவளுக்கு மட்டுமே கேட்டது. அது அவளது அடிமைத்தனத்தின் ஓசை.
கடந்த வாரம், தன் மகன் சூர்யாவின் கல்லூரி நண்பர்களான விஷ்ணு, செந்தில் மற்றும் சமுத்திரம் அவளது வாழ்க்கைக்குள் ஒரு சூறாவளியைப் போல நுழைந்தார்கள். சகுந்தலா தடுமாறி விழுந்த ஒரு தருணத்தை, தங்களுக்குச் சாதகமாக மிகவும் மோசமான கோணத்தில் வீடியோ எடுத்துக்கொண்ட விஷ்ணு, அதை வைத்து அவளை மிரட்டத் தொடங்கினான். சூர்யாவின் கல்லூரியில் அவனது மானம் போய்விடும், கணவன் ரமேஷின் நெஞ்சு வெடித்துவிடும் என்ற பயத்தில், சகுந்தலா அவர்கள் விரித்த வலையில் அமைதியாக வீழ்ந்தாள். அந்த வீழ்ச்சி வெறும் மிரட்டலோடு நிற்கவில்லை; அவளது உடலையே அவர்கள் தங்கள் சொத்தாக மாற்றத் தொடங்கியிருந்தனர்.
சகுந்தலா தன் உதடுகளை லேசாகத் திறந்தாள். அவளது நாக்கின் நுனியில் ஒரு சிறிய, பளபளக்கும் வெள்ளி ஸ்டட் (Tongue Piercing) குத்தப்பட்டிருந்தது. அவள் பேசும்போதெல்லாம் அது அவளது பற்களில் பட்டு உரசும்; உணவை விழுங்கும்போது வலிக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் அந்த உலோகம் அவளது வாய்க்குள் உருளும்போது, "நீ விஷ்ணுவின் அடிமை" என்பதை அது அவளுக்கு நினைவுபடுத்தியது.
ஆனால், அது மட்டும் அவளது உடலில் செய்யப்பட்ட மாற்றம் அல்ல. அவளது ஆடைகளுக்குள், அவளது மார்பகங்களின் காம்புகளில் இரண்டு கனமான வளையங்கள் (Breast Piercings) குத்தப்பட்டிருந்தன. அந்தப் பகுதியின் மென்மைக்கும், அந்த உலோகத்தின் கடினத்தன்மைக்கும் இடையே நடந்த போராட்டத்தில் அவள் தினமும் செத்துச் பிழைத்தாள். மூச்சு விடும்போதும், நடக்கும்போதும் அந்த வளையங்கள் அவளது உள்ளாடையோடு உரசிக் கொடுக்கும் வலி, அவளது கௌரவத்தை அணு அணுவாகச் சிதைத்தது. அதோடு, அவளது தொப்புளிலும் ஒரு பெரிய, கல் பதித்த வளையம் (Belly Piercing) தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. இவை அனைத்தையும் ஒரு இருண்ட பியர்சிங் ஸ்டுடியோவில் வைத்து, விஷ்ணுவின் கண்முன்னால் அவள் செய்துகொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தாள்.
"சகுந்தலா ஆட்டி... இன்னும் ரெடியாகலையா? நாங்க வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கோம்," என்று கீழ்த்தளத்தில் இருந்து விஷ்ணுவின் குரல் அதிகாரமாகக் கேட்டது. சகுந்தலாவின் உடல் பயத்தில் நடுங்கியது.
அவள் தன் மர பீரோவைத் திறந்தாள். அதில் ஒருபுறம் அவளது பழைய, பாரம்பரியமான, கழுத்து வரை மூடிய ரவிக்கைகளும், அடர்த்தியான காட்டன் புடவைகளும் அடுக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால், அவற்றுக்கு இப்போது அவளது உடலில் இடமில்லை. விஷ்ணு அவளுக்கென வாங்கி வந்திருந்த உடைகள் பீரோவின் மறுபுறம் இருந்தன. அவை உடைகள் அல்ல, அவளது மானத்தை வாங்கும் வலைகள்.
சகுந்தலா கண்களை மூடிக்கொண்டு ஒரு புடவையையும் ரவிக்கையையும் எடுத்தாள். அது ஒரு மெல்லிய, கிட்டத்தட்ட கண்ணாடி போன்ற ஷிபான் (Chiffon) புடவை. அதற்கான ரவிக்கை, கைகளே இல்லாத (Sleeveless), முன்புறம் மிகவும் ஆழமாக வெட்டப்பட்ட ஒரு சிறிய துணி. அவளது பெரிய மார்பகங்களை அது முழுமையாக மறைக்காது என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.
நடுங்கும் கைகளுடன் அவள் அந்த ரவிக்கையை அணிந்தாள். அதன் இறுக்கம், அவளது மார்பகங்களில் இருந்த அந்த உலோக வளையங்களை இன்னும் அழுத்தமாக உரசச் செய்தது. வேதனையில் அவள் கண்களில் நீர் கசிந்தது. புடவையை முந்தானை எடுத்துச் சொருகியபோது, விஷ்ணுவின் முந்தைய கட்டளை அவளுக்கு நினைவுக்கு வந்தது: *"புடவை இடுப்புக்குக் கீழே தான் இருக்கணும். அந்தத் தொப்புள் வளையம் என் கண்ணுக்குத் தெரியணும் சகுந்தலா."*
அவள் வேறு வழியின்றி, புடவையை மிகவும் கீழிறக்கி, தனது தொப்புள் வளையம் முழுமையாக வெளியே தெரியும்படி உடுத்தினாள். கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்த்தாள். ஒரு குடும்பப் பெண், ஒரு அரசு அதிகாரி என்ற அடையாளம் முழுமையாக அழிக்கப்பட்டு, ஒரு கவர்ச்சிப் பதுமையாக அவள் மாற்றப்பட்டிருந்தாள். அவளது நாக்கில், மார்பில், தொப்புளில் இருக்கும் அந்த ஊசித் துளைகள், அவளை முழுமையான ஒரு விபச்சாரியைப் போல உணரச் செய்தன.
கையில் தேநீர் கோப்பைகளுடன் அவள் மெதுவாகப் படிகளில் இறங்கினாள். அவளது ஒவ்வொரு அடியிலும் ஒரு நடுக்கம் இருந்தது. ஹாலில் உள்ள சோபாவில் விஷ்ணு, செந்தில், சமுத்திரம் மூவரும் அரசர்களைப் போல அமர்ந்திருந்தனர். சூர்யா சிறப்பு வகுப்பிற்காகக் கல்லூரிக்குச் சென்றிருந்தான். அந்த வீடு இப்போது அந்த மூவரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.
சகுந்தலாவின் கொலுசு சத்தம் கேட்டதும் மூவரும் நிமிர்ந்து பார்த்தனர். அவர்கள் கண்களில் தெரிந்த அந்த வக்கிரமான பசி, சகுந்தலாவின் ஆன்மாவைக் குடித்தது. அவளது மெல்லிய புடவை வழியாகத் தெரிந்த அவளது உடலமைப்பையும், ஆழமான ரவிக்கையையும் அவர்கள் தயக்கமின்றி ரசித்தனர்.
"வாவ்... சகுந்தலா ஆன்ட்டி, இப்போதான் நீங்க உண்மையிலேயே அந்த நடிகை ரேஷ்மா மாதிரி இருக்கீங்க," என்று செந்தில் விசிலடித்தான்.
சகுந்தலா தலையைக் குனிந்தபடி, தேநீர் கோப்பைகளை மேஜை மீது வைத்தாள். அவளது தொப்புளில் இருந்த அந்தத் தங்க வளையம், ஹால் விளக்கின் வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது.
விஷ்ணு மெதுவாக எழுந்து அவளருகில் வந்தான். அவன் அவளைத் தொடவில்லை, ஆனால் அவனது பார்வை அவளை நிர்வாணமாக்குவது போல் இருந்தது. "நான் வாங்கிக் கொடுத்த டிரெஸ் உங்களுக்கு ரொம்பப் பொருத்தமா இருக்கு சகுந்தலா. அந்தத் தொப்புள் ரிங்... அது இன்னும் அழகு," என்று கிசுகிசுத்தான்.
"விஷ்ணு... ப்ளீஸ்... சூர்யா வந்துடப் போறான்..." சகுந்தலா தழுதழுத்த குரலில் கெஞ்சினாள். அவள் பேசும்போது, அவளது நாக்கில் இருந்த அந்த வெள்ளி ஸ்டட் பற்களில் பட்டு 'க்ளிக்' என்று சத்தமிட்டது.
அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்ட விஷ்ணு ரசனையோடு சிரித்தான். "அந்தச் சத்தம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு சகுந்தலா. உன்னோட அந்தப் பழைய 'ஸ்ட்ரிக்ட் ஆஃபீஸர்' திமிரையெல்லாம் அந்த நாக்குல இருக்கிற ஊசி குத்தி கிழிச்சிருச்சு. என்ன... உள்ளே போட்டிருக்கிற அந்தப் பிரா, உன் மார்புல இருக்குற வளையங்களை அழுத்தி வலிக்குதா?" என்று எந்தவிதமான கூச்சமும் இன்றி, மிக மென்மையான குரலில் கேட்டான்.
சகுந்தலா அவமானத்தால் சுருங்கிப் போனாள். தன் மகனின் வயதை ஒத்த ஒரு சிறுவன், தன்னிடம் இப்படிப் பேசுகிறான், அதைத் தான் எந்த எதிர்ப்பும் இன்றி கேட்டுக்கொண்டு நிற்கிறோம் என்ற உண்மை அவளை மனதளவில் கொன்றது.
"நீங்க... நீங்க கேட்டபடி எல்லாம் செஞ்சுட்டேன். அந்த வீடியோவை..." சகுந்தலா நா தழுதழுக்கக் கேட்டாள்.
"அதெல்லாம் இப்போதைக்கு முடியாது சகுந்தலா. இது ஆரம்பம் தான். நீ இனிமேல் ஆபீஸுக்கும் இதே மாதிரி உடைகள்ல தான் போகணும். அங்க இருக்குற எல்லாரும், சகுந்தலா தேவி எப்பேர்ப்பட்டவள்னு பார்க்கணும். உன் கௌரவம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா சிதையுறதை நாங்க இங்கிருந்து ரசிப்போம்," என்று விஷ்ணு தன் தேநீரை உறிஞ்சினான்.
சகுந்தலா தேவி அந்த அறையின் நடுவில் சிலையென நின்றாள். அவளது உடலைச் சுற்றியிருந்த மெல்லிய ஆடை, அவளுக்குள் புதைக்கப்பட்டிருந்த உலோகங்கள், அவளைச் சுற்றியிருந்த அந்த வக்கிரமான கண்கள்—அனைத்தும் சேர்ந்து அவளை மீள முடியாத ஒரு ஊழலின் இருளுக்குள் தள்ளிவிட்டன. அவளது வீழ்ச்சி, மிகச் சத்தமில்லாமல், ஆனால் மிகக் கொடூரமாகத் தொடங்கிவிட்டது.
---
**அடுத்த அத்தியாயத்தில் சகுந்தலா இதே உடையுடன் தனது அலுவலகத்திற்குச் செல்லும்போது ஏற்படும் உளவியல் நெருக்கடிகளையும், அவளது உடலில் விஷ்ணு வரையச் சொல்லும் முதல் 'டாட்டூ' (Tattoo) பற்றிய விரிவான சம்பவங்களையும் தொடரலாமா?**


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)