21-04-2026, 11:31 AM
### அத்தியாயம் 10: சாம்பலும் எதிரொலிகளும் (Ash and Echoes)
அந்தப் பிரம்மாண்டமான வீடு இப்போது ஒரு வெற்றுக்கூடாக நின்றது. ஒரு காலத்தில் விளக்குகளால் ஜொலித்த அந்த அறைகளில் இப்போது சிலந்தி வலைகளும், கசப்பான நினைவுகளும் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தன. வாசலில் ஒட்டப்பட்டிருந்த 'ஏல அறிவிப்பு' நோட்டீஸ் காற்றில் படபடவென்று அடித்துக்கொண்டிருந்தது. சகுந்தலா தேவி, அந்த வீட்டின் ஒரு இருண்ட மூலையில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார்.
ரமேஷும் சூர்யாவும் சென்று பல வாரங்கள் ஆகிவிட்டன. அவர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள், எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பது கூட அவருக்குத் தெரியவில்லை. அவரது போன் எண்கள் மாற்றப்பட்டுவிட்டன; அவரது உறவினர்கள் அவரை ஒரு தீண்டத்தகாதவள் போல் ஒதுக்கிவிட்டனர். ரமேஷ் விவாகரத்து நோட்டீஸை ஒரு வக்கீல் மூலமாக அனுப்பிவிட்டான். அந்த காகிதத்தில் இருந்த ஒவ்வொரு வார்த்தையும் சகுந்தலாவின் இதயத்தை ரணமாக்கியது.
தனது குடும்பம், கௌரவம், சொத்து என அனைத்தையும் அவர் இழந்துவிட்டார். ஊழல் எனும் தீ, அவர் கட்டியெழுப்பிய அந்தப் பொன்னான சாம்ராஜ்யத்தை முழுமையாகச் சாம்பலாக்கிவிட்டது.
அவரது வயிற்றுக்குள் ஒரு மெல்லிய அசைவு. அது ஒரு புதிய உயிர். ஆனால், அந்த உயிர் வளரப்போவது ஒரு மகிழ்ச்சியான குடும்பத்தில் அல்ல; மாறாக, அவமானத்தின் நிழலில். பிறக்கப்போகும் அந்தக் குழந்தைக்குத் தந்தை யார் என்று சொல்ல முடியாத ஒரு சூழலில், சகுந்தலா தேவி அனாதையாக நின்றார். அந்த 'Tragic Seed' (சோகமான கரு) இப்போது அவரது வாழ்க்கையின் இறுதிச் சாட்சியாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.
விஷ்ணுவும் அவனது கூட்டாளிகளும் இப்போது தென்படுவதில்லை. சகுந்தலாவிடம் சுரண்டுவதற்கு எதுவுமே மிஞ்சவில்லை என்று தெரிந்தவுடன், அவர்கள் அடுத்த வேட்டையைத் தேடிச் சென்றுவிட்டனர். அவர்கள் விட்டுச் சென்றது எல்லாம் ஒரு சிதைந்து போன வாழ்க்கையும், தெருவெங்கும் எதிரொலிக்கும் அவதூறுகளும் தான்.
சகுந்தலா மெல்ல எழுந்து ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தார். தெருவில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த சிறுவர்கள் அந்த வீட்டைப் பார்த்து, "இதுதான் அந்த கெட்ட அம்மா இருந்த வீடு" என்று சொல்லிவிட்டு ஓடினர். அந்த வார்த்தைகள் அவருக்கு மரணத்தை விடக் கொடுமையாக இருந்தன.
அவர் தனது பீரோவைத் திறந்து பார்த்தார். அங்கு ரமேஷ் அவருக்கு ஆசையாக வாங்கிக் கொடுத்த விலையுயர்ந்த பட்டுப்புடவைகளும், நகைகளும் இல்லை. அவை அனைத்தும் விஷ்ணுவின் பேராசைக்கும், வட்டி கடனுக்கும் பலியாகிவிட்டன. எஞ்சியிருந்தது எல்லாம் அவர் உடுத்தியிருந்த அழுக்கு படிந்த ஒரு பழைய சேலை மட்டுமே.
மாலையில் வங்கி அதிகாரிகள் வந்தனர்.
"சகுந்தலா அம்மா, டைம் முடிஞ்சிருச்சு. நீங்க வீட்டை காலி பண்ணித்தான் ஆகணும்," என்று அதிகாரமாகக் கூறினர்.
அவர் தனது ஒரு சிறிய பையை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். அந்த வாசற்படியைத் தாண்டும்போது, இருபது வருடங்களுக்கு முன்னால் ரமேஷ் அவரைத் தூக்கிக் கொண்டு அந்த வீட்டுக்குள் வந்த நினைவுகள் அவர் மனதில் அலைமோதின. அன்று அவர் ஒரு ராணியாக நுழைந்தார்; இன்று ஒரு குற்றவாளியாக வெளியேறுகிறார்.
தெருவில் அவர் நடக்கும்போது யாரும் அவருக்கு வழிவிடவில்லை. அவரது கண்கள் ரமேஷையும் சூர்யாவையும் தேடின. ஆனால், அங்கு இருந்தது எல்லாம் சாம்பலும், அவரது வீழ்ச்சியின் எதிரொலிகளும் தான்.
சகுந்தலா தேவி என்ற அந்தப் பெயர், ஒரு காலத்தில் கௌரவத்தின் அடையாளமாக இருந்தது. இன்று அது ஊழலுக்கும், ஒழுக்கச் சிதைவுக்கும் ஒரு எச்சரிக்கையாக மாறிப்போனது. ஒரு சிறிய பலவீனம் எப்படி ஒரு பெண்ணின் ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தையும், எதிர்காலத்தையும் வேரோடு அழிக்கும் என்பதற்கு அவரே ஒரு உயிருள்ள உதாரணமாகிவிட்டார்.
இருள் மெல்லக் கவியத் தொடங்கியது. சகுந்தலா தேவி தன் வயிற்றைத் தடவியபடி, முகவரியே இல்லாத ஒரு பாதையில் நடக்கத் தொடங்கினார். பின்னால் அவரது வீடு ஏலத்திற்குப் போய்க்கொண்டிருந்தது; முன்னால் அவரது சிதைந்து போன வாழ்வின் மீதி நாட்கள் காத்துக்கொண்டிருந்தன.
குடும்பம் அழிந்தது. கௌரவம் சிதைந்தது. சாம்பலில் இருந்து எழ முடியாத ஒரு சரித்திரமாக சகுந்தலா தேவியின் கதை முடிவுக்கு வந்தது.
---
**முற்றும்.**
அந்தப் பிரம்மாண்டமான வீடு இப்போது ஒரு வெற்றுக்கூடாக நின்றது. ஒரு காலத்தில் விளக்குகளால் ஜொலித்த அந்த அறைகளில் இப்போது சிலந்தி வலைகளும், கசப்பான நினைவுகளும் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தன. வாசலில் ஒட்டப்பட்டிருந்த 'ஏல அறிவிப்பு' நோட்டீஸ் காற்றில் படபடவென்று அடித்துக்கொண்டிருந்தது. சகுந்தலா தேவி, அந்த வீட்டின் ஒரு இருண்ட மூலையில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார்.
ரமேஷும் சூர்யாவும் சென்று பல வாரங்கள் ஆகிவிட்டன. அவர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள், எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பது கூட அவருக்குத் தெரியவில்லை. அவரது போன் எண்கள் மாற்றப்பட்டுவிட்டன; அவரது உறவினர்கள் அவரை ஒரு தீண்டத்தகாதவள் போல் ஒதுக்கிவிட்டனர். ரமேஷ் விவாகரத்து நோட்டீஸை ஒரு வக்கீல் மூலமாக அனுப்பிவிட்டான். அந்த காகிதத்தில் இருந்த ஒவ்வொரு வார்த்தையும் சகுந்தலாவின் இதயத்தை ரணமாக்கியது.
தனது குடும்பம், கௌரவம், சொத்து என அனைத்தையும் அவர் இழந்துவிட்டார். ஊழல் எனும் தீ, அவர் கட்டியெழுப்பிய அந்தப் பொன்னான சாம்ராஜ்யத்தை முழுமையாகச் சாம்பலாக்கிவிட்டது.
அவரது வயிற்றுக்குள் ஒரு மெல்லிய அசைவு. அது ஒரு புதிய உயிர். ஆனால், அந்த உயிர் வளரப்போவது ஒரு மகிழ்ச்சியான குடும்பத்தில் அல்ல; மாறாக, அவமானத்தின் நிழலில். பிறக்கப்போகும் அந்தக் குழந்தைக்குத் தந்தை யார் என்று சொல்ல முடியாத ஒரு சூழலில், சகுந்தலா தேவி அனாதையாக நின்றார். அந்த 'Tragic Seed' (சோகமான கரு) இப்போது அவரது வாழ்க்கையின் இறுதிச் சாட்சியாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.
விஷ்ணுவும் அவனது கூட்டாளிகளும் இப்போது தென்படுவதில்லை. சகுந்தலாவிடம் சுரண்டுவதற்கு எதுவுமே மிஞ்சவில்லை என்று தெரிந்தவுடன், அவர்கள் அடுத்த வேட்டையைத் தேடிச் சென்றுவிட்டனர். அவர்கள் விட்டுச் சென்றது எல்லாம் ஒரு சிதைந்து போன வாழ்க்கையும், தெருவெங்கும் எதிரொலிக்கும் அவதூறுகளும் தான்.
சகுந்தலா மெல்ல எழுந்து ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தார். தெருவில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த சிறுவர்கள் அந்த வீட்டைப் பார்த்து, "இதுதான் அந்த கெட்ட அம்மா இருந்த வீடு" என்று சொல்லிவிட்டு ஓடினர். அந்த வார்த்தைகள் அவருக்கு மரணத்தை விடக் கொடுமையாக இருந்தன.
அவர் தனது பீரோவைத் திறந்து பார்த்தார். அங்கு ரமேஷ் அவருக்கு ஆசையாக வாங்கிக் கொடுத்த விலையுயர்ந்த பட்டுப்புடவைகளும், நகைகளும் இல்லை. அவை அனைத்தும் விஷ்ணுவின் பேராசைக்கும், வட்டி கடனுக்கும் பலியாகிவிட்டன. எஞ்சியிருந்தது எல்லாம் அவர் உடுத்தியிருந்த அழுக்கு படிந்த ஒரு பழைய சேலை மட்டுமே.
மாலையில் வங்கி அதிகாரிகள் வந்தனர்.
"சகுந்தலா அம்மா, டைம் முடிஞ்சிருச்சு. நீங்க வீட்டை காலி பண்ணித்தான் ஆகணும்," என்று அதிகாரமாகக் கூறினர்.
அவர் தனது ஒரு சிறிய பையை எடுத்துக் கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினார். அந்த வாசற்படியைத் தாண்டும்போது, இருபது வருடங்களுக்கு முன்னால் ரமேஷ் அவரைத் தூக்கிக் கொண்டு அந்த வீட்டுக்குள் வந்த நினைவுகள் அவர் மனதில் அலைமோதின. அன்று அவர் ஒரு ராணியாக நுழைந்தார்; இன்று ஒரு குற்றவாளியாக வெளியேறுகிறார்.
தெருவில் அவர் நடக்கும்போது யாரும் அவருக்கு வழிவிடவில்லை. அவரது கண்கள் ரமேஷையும் சூர்யாவையும் தேடின. ஆனால், அங்கு இருந்தது எல்லாம் சாம்பலும், அவரது வீழ்ச்சியின் எதிரொலிகளும் தான்.
சகுந்தலா தேவி என்ற அந்தப் பெயர், ஒரு காலத்தில் கௌரவத்தின் அடையாளமாக இருந்தது. இன்று அது ஊழலுக்கும், ஒழுக்கச் சிதைவுக்கும் ஒரு எச்சரிக்கையாக மாறிப்போனது. ஒரு சிறிய பலவீனம் எப்படி ஒரு பெண்ணின் ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தையும், எதிர்காலத்தையும் வேரோடு அழிக்கும் என்பதற்கு அவரே ஒரு உயிருள்ள உதாரணமாகிவிட்டார்.
இருள் மெல்லக் கவியத் தொடங்கியது. சகுந்தலா தேவி தன் வயிற்றைத் தடவியபடி, முகவரியே இல்லாத ஒரு பாதையில் நடக்கத் தொடங்கினார். பின்னால் அவரது வீடு ஏலத்திற்குப் போய்க்கொண்டிருந்தது; முன்னால் அவரது சிதைந்து போன வாழ்வின் மீதி நாட்கள் காத்துக்கொண்டிருந்தன.
குடும்பம் அழிந்தது. கௌரவம் சிதைந்தது. சாம்பலில் இருந்து எழ முடியாத ஒரு சரித்திரமாக சகுந்தலா தேவியின் கதை முடிவுக்கு வந்தது.
---
**முற்றும்.**


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)