పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 56

చందును కూడా పికప్ చేసుకోవాలి. చందు ఎందుకు అని శ్రీకర్ అడిగితే.. మా కాలేజ్లో వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ కలవాలి అంది. వెళ్లేటప్పుడు పికప్ చేసుకోమంది.

దానికి కారు ఉంది కదా మళ్లీ నీతో రావడం ఏమిటి అని అరుస్తూ ఉంటాడు.  సౌమ్య అయోమయంగా శ్రీకర్ వైపు చూస్తూ చందు నాతో వస్తే నీకేంటి ప్రాబ్లం..

ప్రాబ్లం నాకు కాక ఇంకా ఎవరికి..
ఏమైంది అలా అరుస్తున్నావు.. ఒంట్లో బాగోలేదా అని చెయ్యి పట్టుకుని చూస్తోంది. ఇది మబ్బు అని తెలుసు గాని..  మరి ఇంత మబ్బు అనుకోలేదు అని భరత్ వైపు చూస్తాడు.

భరత్ కళ్ళ ఎగరేస్తే... ప్లీజ్ మామ అని కళ్ళతోనే రిక్వెస్ట్ చేస్తాడు. నాకేంటి అని సైగ చేస్తే.. ఏం కావాలో అడుగు అని అలాగే మాట్లాడతాడు.

అమ్మ సౌమ్య వెళ్ళి నాకు కాఫీ తీసుకురా తల్లి... అలాగే నాన్న అని వెళుతుంది. ఏమడిగినా ఇస్తావా.. ఇవ్వక చస్తానా..

సరే నా కూతుర్ని నీతో పంపిస్తాను గాని సేఫ్ గా కాలేజీలో ఉండాలి. అంతేకాదు మీ పెళ్లి కూడా నేను ఎప్పుడు చెబితే అప్పుడే..

మరి అన్ని సంవత్సరాలు పెట్టకు మామ..  ఎప్పుడు పెట్టాలో నేను ఆలోచిస్తాను కానీ బైక్ మీద వెళుతున్నాం కదా అని అడ్వాన్స్ అయ్యావు అనుకో..

ఇక పెళ్లయ్యే వరకు నా కూతురు నీకు కనిపించదు. అర్థమవుతుందా..  అర్థం అవ్వక.. ఏం చేస్తాను.. ఏదో దూరం నుంచి చూసుకుంటూ అయినా టిఫిన్స్ కానిస్తాను..

ఒరేయ్ నాతోనే ఇలా మాట్లాడుతున్నావా.. నీతో కాకపోతే ఇంకెవరితో మాట్లాడతాను.  సౌమ్య కాఫీ తీసుకొచ్చి ఇస్తుంది.

నిన్ను శ్రీకర్ తీసుకువెళ్తాడు వెళ్ళమ్మా.. మరి చందు..  వైభవ్ కి చెప్తాను.  చందుని తీసుకువస్తాడు లే..  సరే నాన్న..

  వెళదామా అని శ్రీకర్ వైపు చూస్తోంది. ఓకే పద అని ఉషారుగా లెగిస్తే.. చెప్పింది అర్థమైంది అనుకుంటా.. మీరు మామయ్యలు కాదు యమకింకరులు.. భరత్ కి  ఒక్కడికే వినబడేలాగా చెబుతాడు.  భరత్ కాలర్ ఎగరెస్తాడు.

  మీ కాలంలో అల్లుడ్ని బ్రతిమాలికొనేవారు..  మా టైం వచ్చేటప్పటికి మేము మామగారిని బ్రతిమాలు కోవలసి వస్తుంది. ఏమి చేస్తాం విధి రాత..

దీనినే సైకిల్ అంటారు బాబు.. ఒకప్పుడు అబ్బాయిలు తండ్రులు కాలర్ ఎగరేసేవారు..  ఇప్పుడు అమ్మాయిల తండ్రులు కాలర్ ఎగరేస్తున్నాము..

మాకు టైం రావాలి కదా.. ఎప్పుడు వచ్చిన మీదే పై చెయ్యి  కదా..  అప్పుడు అల్లుడు హోదా.. ఇప్పుడు మామగారు హోదా..

నువ్వు పదవే అని సౌమ్య చేయి పట్టుకుని తీసుకువెళతాడు.  సౌమ్య కంగారుగా ఏం చేస్తున్నావు.. నాన్న చూస్తున్నారు..

అబ్బా మావయ్యకు అన్ని తెలుసులే గాని రా అని బైక్ స్టార్ట్ చేస్తాడు. సౌమ్య నవ్వుతూ ఒక సైడ్ కి కూర్చుంటే  బైక్ రైస్ చేస్తూ ఉంటాడే గానీ ముందుకు కదపడు..

అదేంటి వెళ్ళవే..  నా బైక్ కి ఇలా కూర్చుంటే నచ్చలేదు.. చిన్నగా నవ్వుకుంటూ సరే అని టూ సైడ్స్ కి కూర్చుంటుంది.

ఇప్పుడు నచ్చింది అని అదే రైసులో ముందుకు దూకిస్తాడు. శ్రీకర్ని గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.  అది చూసిన భరత్ నా అల్లుడు మరి టూమచ్ స్పీడ్ లో ఉన్నాడు..

విద్య.. ఇద్దరు బైక్ మీద వెళ్లడం చూసి అదేంటి అమ్మాయిని అలా పంపించారు.  వెళితే తప్పు ఏముంది.. పెళ్లి కావలసిన అమ్మాయి అలా వెళ్లొచ్చా..

అందరూ ఏమనుకుంటారు..  ఏమనుకుంటారు.. కాబోయే వాడితో వెళ్ళింది అనుకుంటారు. అయినా సరే అలా వెళ్లకూడదు .

నీకంటే నా మీద నమ్మకం లేక నా బైక్ ఎక్కలేదు. నా కూతురికి నా అల్లుడు మీద నమ్మకం ఉంది కాబట్టి బైక్ ఎక్కింది.

నమ్మకం లేదని నేనెప్పుడూ చెప్పాను.  మరి ఎందుకే... పెళ్లికి ముందు ఎన్నిసార్లు అడిగిన బైక్ ఎక్కలేదు. అది జాగ్రత్త.  అదే...  నమ్మకం లేనప్పుడు వచ్చేదే ఆ జాగ్రత్త.

ఇప్పుడు ఏమంటారు 20 సంవత్సరాలు వెనక్కి వెళ్తారా.. వెళ్ళు ఉపయోగం ఏముంది చెప్పు.. నా బండిని ఇలా నడుపుకొని వెళ్లాల్సిందే...
అంత కష్టం ఏమొచ్చిందో మీకు అని కళ్ళల్లో నీళ్లు తిప్పబోతుంది..  ఇంకొక్కసారి ఆ కళ్ళనుంచి  చుక్క డ్రాప్ అయినా కారింది అనుకో..

నీకు మినీ స్కర్ట్ వేసి స్పోర్ట్స్ బైక్ నీ చేతికిచ్చి డ్రైవ్ చేయిపిస్తాను అర్థమైందా.. టక్కన ఆపేస్తుంది. ఈ మనిషి చేసిన చేస్తాడు అని నోటిలో గోనుక్కుంటూ ఉంటే ఎక్కువ గోనుక్కోకు కచ్చితంగా చేస్తాను .

నేను మనసులో కూడా అనుకోకూడదా.. ఇలారా అని చేయి చూపిస్తాడు.  వచ్చి పక్కనే నిలబడితే..  నీలో బాగా నచ్చేదేమిటో తెలుసా..

పెళ్లికి ముందు ఎలా ఉన్నావో ఇప్పుడు అలాగే ఉన్నావు.. అదే అమాయకత్వం.  అప్పుడు ఇప్పుడు రోజులు మారాయి.  నా కూతురు గురించి నాకు జాగ్రత్త ఉండదా ? ఎక్కువ ఆలోచించకు. అర్థమయిందా..

భరత్ వైపు అలాగే చూస్తూ ఉంటే..  ఏంటి మిని స్కర్ట్ వేయిపిస్తానేమో అనుకుంటున్నావా..  అసలు వేయిపించెను.

మన పెళ్లయిన కొత్తలోనే వేయిపించలేదు ఇప్పుడు ఎందుకు ఏయిపిస్తానే తింగరి... నువ్వు నీలాగా ఉంటేనే నీకు అందం. నాకు ఆనందం సరేనా..

అలాగే అని తల ఊపుతుంది.  కాస్త నవ్వచ్చు బంగారం. ఏదో సరదాగా టీస్ చేసాను.  నాకు తెలుసు మీరు టీస్ చేశారని..

మరి తెలిసి కూడా భయపడితే ఏలాగే..  ఏమో మొదటి నుంచే అదే అలా అలవాటు అయిపోయింది.   నీకది అలవాటైపోయింది. నాకు ఇది అలవాటైపోయింది ..

వెళ్లొస్తాను అని చెంప మీద చెయ్యి వేసి వైభవ్ అని పిలుస్తాడు.  ఎస్ మావయ్య అని ఎగురుకుంటూ వస్తే.. నువ్వు చందుని తీసుకుని సౌమ్య కాలేజ్ కి వెళ్ళు.

నేనా..  ఆ పిల్ల రాక్షసినా..  నో అని అరుస్తాడు. వైభవ్ అరుపులకి ఇద్దరూ చెవులు మూసుకుంటారు..

వైభవ్ వెళతాడా...

కథ కొనసాగుతుంది...