Fantasy ઉર્વિશા ની ડૂટી

[ડુંટી નાભિ લવર]

ઉર્વિષા અને વિવેકની વાર્તા –ભાગ- ૧૩
ઉર્વિષા આજે સવારે જ ઘરમાં એકલી હતી. વિવેક ઑફિસે ગયો હતો, અવની અને રાહુલ તેમના કામમાં વ્યસ્ત હતા અને સુરેશભાઈ પણ બહાર ગયા હતા. તેના મનમાં હજુ પણ રસ્મિક સાથેના ગઈકાલના તીવ્ર અનુભવની યાદ તાજી હતી. તેની ચૂત હજુ પણ થોડી સંવેદનશીલ હતી અને તેના બોબલા પર રસ્મિકના દાંતના નિશાન હજુ દેખાતા હતા. તે રસોડામાં ચા બનાવતી હતી ત્યારે બારણા પર ટકોરા પડ્યા.

“કોણ છે?” ઉર્વિષાએ પૂછ્યું.
“બહેન, હું જાગૃતિ. તારી પાડોશી.” બહારથી મીઠો અવાજ આવ્યો.
ઉર્વિષાએ બારણું ખોલ્યું. તેની સામે જાગૃતિ ઊભી હતી – ૨૮ વર્ષની સુંદર, સુડોળ પત્ની. તેના ચહેરા પર હંમેશની જેમ શરમાળ સ્મિત હતું. તેણે એક પરંપરાગત લાલ સાડી પહેરી હતી. સાડીનો પલ્લુ એટલો ઊંચો અને કસીને વીંટાળેલો હતો કે તેની ગોરી કમર અને ડૂંટી સંપૂર્ણ છુપાઈ ગઈ હતી. તેની સાડી એટલી જાડી અને વ્યવસ્થિત હતી કે તેની બ્રાની પાતી પણ ક્યાંય દેખાતી નહોતી. તેના મોટા, ગોળ બોબલા સાડીના બ્લાઉઝમાં છુપાયેલા હતા અને તેની કુલા પણ સાડીના કપડાથી ઢંકાયેલી હતી. જાગૃતિના વિચારો હજુ પણ થોડા જૂના હતા – તે માનતી હતી કે સ્ત્રીએ શરીર છુપાવીને જ રહેવું જોઈએ.
“આવ જાગૃતિ બહેન… અંદર આવ.” ઉર્વિષાએ તેને આવકાર્યું અને તેને સોફા પર બેસાડી.
જાગૃતિએ ઉર્વિષાને જોઈને થોડી વાર અટકી ગઈ. ઉર્વિષા આજે પણ એક પાતળી સફેદ નાઈટીમાં હતી જે તેની ગોરી કમર અને ગોળ ડૂંટીને અર્ધ-ખુલ્લી મૂકતી હતી. તેના બોબલા નાઈટીમાંથી સ્પષ્ટ દેખાતા હતા અને તેની ડૂંટીમાં ચમકતી બિંદી તેને વધુ આકર્ષક બનાવતી હતી.
“બહેન… આજકાલ તું ખૂબ જ ખુશ લાગે છે. તારા ચહેરા પર એક અલગ જ ચમક છે. કંઈ ખાસ છે?” જાગૃતિએ પૂછ્યું અને ચા પીતાં પીતાં તેની સામે જોઈ રહી.
ઉર્વિષાએ સ્મિત કર્યું. તેને ખ્યાલ હતો કે જાગૃતિ ખૂબ જ સાદી અને જૂના વિચારવાળી છે. તેના પતિ વિજય સાથેનું તેનું જીવન પણ એટલું જ સાદું હતું. વિજય રાતે ફક્ત કપડાં ઉપર કરીને અંદર નાખીને બહાર કાઢી લેતો અને પૂરું થઈ જતું. કોઈ પ્રી-પ્લે, કોઈ મજા, કોઈ વાતચીત – કંઈ નહીં. જાગૃતિને આ વાતની ખબર હતી પણ તે ક્યારેય કોઈને કહેતી નહોતી. આજે ઉર્વિષાની ખુશી જોઈને તેને કુતૂહલ થયું.
“બહેન… તું સાચું કહે છે. આજકાલ હું ખૂબ જ ખુશ છું. કારણ છે… સેક્સ.” ઉર્વિષાએ સીધું જ કહી દીધું અને જાગૃતિની આંખોમાં જોઈ રહી.
જાગૃતિના ગાલ તરત જ લાલ થઈ ગયા. તેણે નીચે જોઈ લીધું. “બહેન… આવી વાત… હું… હું શરમાઉં છું.”
ઉર્વિષાએ હસીને તેનો હાથ પકડ્યો. “શરમાવાની જરૂર નથી જાગૃતિ. તું મારી પાડોશી બહેન છે. હું તને બધું કહું છું. તને ખબર છે કે મારા અને વિવેકનું સેક્સ કેવું છે? અમે રોજ રાતે એકબીજાને તોડી નાખીએ છીએ. તે મારા બોબલા ચૂસે છે, મારી ડૂંટીમાં જીભ નાખે છે, મારી કુલા પર થપાટ મારે છે અને મારી ચૂતમાં તેનો મોટો લોડો ભેરવીને મને પૂરેપૂરી ફાડી નાખે છે. હું તેના લોડા પર બેસીને ઉપર-નીચે હલું છું અને તે મને વીર્યથી ભરી દે છે. આજકાલ તો અવની અને સુરેશભાઈ પણ અમારી સાથે જોડાયા છે. અને હમણાં જ રસ્મિક દૂધવાળો… તેનો જુવાન લોડો મને ફાડી નાખે છે.”
જાગૃતિની આંખો ફાટી ગઈ. તેના ગાલ પર લાલાશ વધી ગઈ. તેના મનમાં વિજયની યાદ આવી – રાતે તે ફક્ત સાડી ઉપર કરે છે, પેન્ટી એક તરફ ખેંચે છે, લોડો અંદર નાખે છે, બે-ત્રણ ધક્કા મારે છે અને વીર્ય છોડીને સૂઈ જાય છે. કોઈ ચુંબન, કોઈ બોબલા ચૂસવા, કોઈ ડૂંટીમાં આંગળી – કંઈ નહીં. તેને ક્યારેય આવી તીવ્ર મજા મળી નહોતી.
“બહેન… આવી વાતો… મને શરમ આવે છે. પણ… તું આટલી ખુશ કેમ છે?” જાગૃતિએ ધીમેથી પૂછ્યું. તેની આંખો ઉર્વિષાની ખુલ્લી ડૂંટી પર અટકી ગઈ. તેને પોતાની ડૂંટી યાદ આવી જે હંમેશા સાડીથી છુપાવેલી હતી.
ઉર્વિષાએ તેની નજીક ખસીને તેના કાનમાં ધીમેથી કહ્યું, “કારણ છે જાગૃતિ. સેક્સમાં મજા આવે તો જ જીવનમાં ખુશી આવે. તું તારા વિજય સાથે શું કરે છે? તે તને ફક્ત કપડાં ઉપર કરીને અંદર નાખે છે અને બહાર કાઢી લે છે ને? કોઈ મજા નથી. તારા બોબલાને કોઈ ચૂસતું નથી, તારી ડૂંટીમાં કોઈ આંગળી નથી નાખતું, તારી કુલા પર કોઈ થપાટ નથી મારતું. હું તને કહું છું – જો તું એક વાર કોઈને તારી ડૂંટી ચાટવા દે, તારા બોબલા કરડવા દે અને તારી ચૂતમાં જોરથી લોડો ભરાવવા દે તો તને ખબર પડશે કે સેક્સ શું છે.”
જાગૃતિનું હૃદય જોરથી ધબકવા લાગ્યું. તેની ચૂત અનાયાસે ભીની થવા લાગી. તેને પોતાના બોબલા અને ડૂંટીની કલ્પના આવી. તેની સાડી હંમેશા ડૂંટીને ઢાંકી રાખતી હતી, પણ આજે ઉર્વિષાની વાત સાંભળીને તેને લાગ્યું કે તેની ડૂંટી પણ કોઈને ચાટવાની ઇચ્છા કરે છે. તેના બોબલા ક્યારેય કોઈએ જોરથી મસળ્યા નહોતા.
“બહેન… હું… મને આવું નથી ગમતું. વિજય સાથે જે થાય છે તે પૂરતું છે.” જાગૃતિએ શરમાતાં કહ્યું પણ તેની આંખો ઉર્વિષાની ખુલ્લી ડૂંટી પરથી હટતી નહોતી.
ઉર્વિષાએ હસીને તેનો હાથ પકડ્યો અને તેને પોતાની ડૂંટી પર મૂક્યો. “છૂએ… મારી ડૂંટીને. કેવી ગોળ અને ઊંડી છે. તારી ડૂંટી પણ આવી જ હશે. જો તું એક વાર કોઈને તેને ચાટવા દે તો તને ખબર પડશે કે આનંદ શું છે.”
જાગૃતિના હાથ કંપી ગયા. તેણે ઉર્વિષાની ગોરી ગોળ ડૂંટીને હળવેથી સ્પર્શ કર્યો. તેની આંગળી ડૂંટીની આસપાસ ફરી. તેની ચૂત હવે પૂરેપૂરી ભીની થઈ ગઈ હતી. તેને પોતાની સાડીની અંદર તેની ડૂંટી યાદ આવી જે ક્યારેય કોઈએ જોતી નહોતી.
“બહેન… મને… મને આવું નથી લાગતું. પણ… તારી વાત સાંભળીને… મારું મન…” જાગૃતિએ ધીમેથી કહ્યું. તેના બોબલા ઉપર-નીચે થવા લાગ્યા હતા. તેની શ્વાસ ઝડપી થઈ ગઈ હતી.
ઉર્વિષાએ તેની નજીક ખસીને તેના કાનમાં કહ્યું, “જાગૃતિ… તારા વિજય તને ફક્ત અંદર-બહાર કરીને છોડી દે છે. તેને તારા બોબલા ચૂસવાની પણ ઇચ્છા નથી. તું એક વાર કલ્પના કર – કોઈ તારા બોબલા મોંમાં લઈને જોરથી ચૂસે, તારી ડૂંટીમાં જીભ નાખીને ચાટે, તારી કુલા પર થપાટ મારે અને તારી ચૂતમાં જાડો લોડો ભેરવીને તને પૂરેપૂરી ફાડી નાખે. તને આવું જોઈએ છે ને?”
જાગૃતિની આંખો બંધ થઈ ગઈ. તેના મનમાં વિજયની સાદી સેક્સની યાદ આવી અને તેની સાથે ઉર્વિષાની વાતો. તેની ચૂતમાંથી પાણી વહેવા લાગ્યું. તેની સાડીની અંદર તેની જાંઘો ભીની થઈ ગઈ હતી. તેને પોતાના બોબલા અને ડૂંટીની કલ્પના આવી – કોઈ તેને ચાટે, કરડે, મસળે.
“બહેન… હું… મને આવું નથી લાગતું. પણ… તારી વાત સાંભળીને… મારું શરીર…” જાગૃતિએ ધીમેથી કહ્યું. તેના હાથ અનાયાસે પોતાની સાડી પર ફર્યા. તેને પોતાની ડૂંટીને છુપાવવાની ટેવ હતી પણ આજે તેને લાગ્યું કે તેની ડૂંટી પણ કોઈને બતાવવાની ઇચ્છા થાય છે.
ઉર્વિષાએ તેના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને તેને નજીક ખેંચી. “જાગૃતિ… તું મારી બહેન છે. હું તને આનંદ આપી શકું છું. પણ તું જેવી છે તેવી જ રહે. તારા વિચારો જૂના છે તે સારું છે. પણ જો તને ક્યારેય મન થાય તો મને કહેજે. હું તને એવી મજા આપીશ કે તું વિજયને ભૂલી જઈશ.”
જાગૃતિનું મન હવે ઉર્વિષાની વાતોથી ભરાઈ ગયું હતું. તેને વિજયની સાદી સેક્સ યાદ આવી અને તેની સાથે ઉર્વિષાની તીવ્ર વાતો. તેની ચૂત ભીની થઈ ગઈ હતી અને તેના બોબલા સખત થઈ ગયા હતા. તેને પોતાની સાડી ઉપર કરીને પોતાની ડૂંટીને જોવાની ઇચ્છા થઈ આવી. પણ તે શરમાઈ ગઈ.
“બહેન… હું જાઉં છું. મને થોડું કામ છે.” જાગૃતિએ ઊભા થતાં કહ્યું. તેના પગ કંપતા હતા. તેની ચૂતમાંથી પાણી વહી રહ્યું હતું અને તેની સાડીની અંદર તેની જાંઘો ભીની થઈ ગઈ હતી.
ઉર્વિષાએ તેને રોકી અને તેના કાનમાં કહ્યું, “જા… પણ આજે રાતે વિજય સાથે જ્યારે તે તને અંદર-બહાર કરે ત્યારે મારી વાતો યાદ કરજે. તારા બોબલા ચૂસવાની, તારી ડૂંટી ચાટવાની અને તારી ચૂતમાં જોરથી લોડો ભરાવવાની. તને મન થશે તો મને કહેજે… હું તને પૂરી મજા આપીશ.”
જાગૃતિ શરમાતી હતી પણ તેના મનમાં હવે એક નવી આગ જાગી હતી. તે ઘરે પાછી આવી ત્યારે તેનું શરીર હજુ કંપી રહ્યું હતું. તેણે સાડી ઉપર કરીને પોતાની ડૂંટી જોઈ. તે ગોળ અને ઊંડી હતી. તેને પહેલી વાર લાગ્યું કે આ ડૂંટીને કોઈ ચાટે તો કેવું લાગશે. તેના બોબલા સખત થઈ ગયા હતા. તેને વિજયની રાહ જોવા લાગી – પણ આજે તેને પહેલી વાર લાગ્યું કે વિજય તેને પૂરી મજા આપી શકશે નહીં.
ઉર્વિષાએ જાગૃતિને જવા દીધી પણ તેના મનમાં વિચાર આવ્યો કે “જાગૃતિને હું ધીમે ધીમે તૈયાર કરીશ. તેને હજુ સમય છે. પણ તેની અંદરની ભૂખ હવે જાગી ચૂકી છે.”
જાગૃતિ ઘરે આવીને પથારી પર સૂતી. તેના મનમાં ઉર્વિષાની વાતો ઘૂમતી હતી. તેને પોતાના બોબલા પર હાથ ફેરવ્યો. તેના નિપલ્સ સખત થઈ ગયા હતા. તેણે સાડીની અંદર હાથ નાખીને પોતાની ડૂંટીને સ્પર્શ કરી. તેની આંગળી ડૂંટીની આસપાસ ફરી. તેની ચૂતમાંથી વધુ પાણી વહેવા લાગ્યું.
“આહ્… શું થઈ રહ્યું છે મને…” તેણે મનમાં કહ્યું. તેને વિજયની રાહ જોવા લાગી પણ આજે તેને લાગ્યું કે વિજય તેને જે આપે છે તે પૂરતું નથી. ઉર્વિષાની વાતોએ તેની અંદર એક નવી ભૂખ જગાડી દીધી હતી.
સાંજે વિજય આવ્યો ત્યારે જાગૃતિ તેને જોઈને થોડી અસ્વસ્થ થઈ ગઈ. વિજયે રાતે તેને પથારી પર ખેંચી. તેણે જાગૃતિની સાડી ઉપર કરી, પેન્ટી એક તરફ ખેંચી અને લોડો અંદર નાખ્યો. બે-ત્રણ ધક્કા માર્યા અને વીર્ય છોડી દીધું. જાગૃતિ આખી વખત ઉર્વિષાની વાતો યાદ કરતી રહી. તેને આજે પહેલી વાર લાગ્યું કે આ પૂરતું નથી. તેને બોબલા ચૂસવા જોઈએ, ડૂંટી ચાટવા જોઈએ, જોરથી ફાડવા જોઈએ.
રાતે જ્યારે વિજય સૂઈ ગયો ત્યારે જાગૃતિએ પોતાની સાડી ઉપર કરીને પોતાની ડૂંટી જોઈ. તેણે આંગળી ડૂંટીમાં ફેરવી. તેની ચૂત ભીની હતી. તેને ઉર્વિષાની વાતો યાદ આવી અને તે પહેલી વાર પોતાની આંગળીઓથી પોતાની ચૂતમાં રમવા લાગી.
“આહ્… ઉર્વિષા બહેન… તારી વાતો… મને પાગલ કરી દે છે…” તેણે ધીમેથી મોણ કર્યું.
ઉર્વિષા પોતાના ઘરે બેઠી હતી અને જાગૃતિના વિચારો કરતી હતી. તેને ખબર હતી કે જાગૃતિની અંદરની ભૂખ હવે જાગી છે. તેને ધીમે ધીમે તૈયાર કરવી પડશે. તેને હજુ સમય છે. પણ ઉર્વિષા જાણતી હતી કે જાગૃતિ હવે તેની તરફ આકર્ષિત થઈ રહી છે.
આમ બંને બહેનો વચ્ચેની વાતચીતે જાગૃતિના જીવનમાં એક નવી આગ જગાડી દીધી હતી. જાગૃતિ હવે રાતે વિજય સાથે સેક્સ કરતી વખતે પણ ઉર્વિષાની વાતો યાદ કરતી અને તેનું મન વધુ વધુ ઉત્તેજિત થતું. તેને પોતાની ડૂંટીને છુપાવવાની ટેવ હતી પણ હવે તેને લાગતું હતું કે તેની ડૂંટી પણ કોઈને બતાવવાની અને ચાટવાની ઇચ્છા થાય છે.
ઉર્વિષા આગળ વધવાની તૈયારીમાં હતી. તે જાણતી હતી કે જાગૃતિને હજુ સમય જોઈએ છે. તે તેને ધીમે ધીમે તૈયાર કરશે અને એક દિવસ તેને પણ પૂરી મજા આપશે.
ઉર્વિષા આજે ખાસ તૈયારી કરીને બેઠી હતી. છેલ્લા કેટલાક દિવસોમાં જાગૃતિ સાથેની વાતચીતે તેને સમજાઈ ગયું હતું કે જાગૃતિની અંદર એક છુપાયેલી ભૂખ છે, જેને ધીમે ધીમે જગાડવાની જરૂર છે. આજે તેણે જાગૃતિને ચા પીવા માટે બોલાવ્યું હતું. વિવેક ઑફિસે ગયો હતો અને ઘરમાં કોઈ નહોતું.
જાગૃતિ સાડી પહેરીને આવી. આજે પણ તેની સાડી એટલી કસીને અને ઊંચી વીંટાળેલી હતી કે તેની ગોરી કમર અને ડૂંટી સંપૂર્ણ છુપાઈ ગઈ હતી. તેના મોટા, ગોળ બોબલા બ્લાઉઝમાં ભરાઈ ગયા હતા અને તેની કુલા સાડીના કપડાથી ઢંકાયેલી હતી.
“આવ બહેન… બેસ.” ઉર્વિષાએ તેને સોફા પર બેસાડ્યું. ઉર્વિષા આજે પણ પાતળી સફેદ નાઈટીમાં હતી. તેની ગોરી ગોળ ડૂંટી સ્પષ્ટ દેખાતી હતી અને તેમાં ચમકતી લાલ બિંદી તેને વધુ આકર્ષક બનાવતી હતી.
બંને વાતો કરતી હતી. જાગૃતિ વારંવાર ઉર્વિષાની ખુલ્લી ડૂંટી તરફ જોઈ લેતી. ઉર્વિષાએ આ વાત નોંધી લીધી.
“જાગૃતિ બહેન… તું મારી ડૂંટી તરફ વારંવાર જોઈ રહી છે. કેમ? તને પણ તારી ડૂંટીને કોઈ જોવાની ઇચ્છા થાય છે?” ઉર્વિષાએ મીઠા અવાજે પૂછ્યું.
જાગૃતિના ગાલ લાલ થઈ ગયા. “ના બહેન… એમ જ… તારી ડૂંટી ખૂબ સુંદર લાગે છે. હું તો હંમેશા સાડીથી ઢાંકી રાખું છું.”
ઉર્વિષાએ સ્મિત કર્યું. તેણે જાગૃતિની નજીક ખસીને તેનો હાથ પકડ્યો. “તારી ડૂંટી પણ ખૂબ સુંદર હશે. બતાવ તો… મને જોવા દે.”
જાગૃતિ શરમાઈ ગઈ. “બહેન… ના… એ ખોટું છે. હું ક્યારેય કોઈને બતાવતી નથી.”
પણ ઉર્વિષાએ તેનો હાથ છોડ્યો નહીં. તેણે જાગૃતિની સાડીનો પલ્લુ ધીમે ધીમે નીચે સરકાવવા માંડ્યો. જાગૃતિનું હૃદય જોરથી ધબકવા લાગ્યું. તેના હાથ કંપી રહ્યા હતા પણ તેણે રોકવાનો પ્રયાસ કર્યો નહીં.
ધીમે ધીમે સાડીનો પલ્લુ નીચે સરક્યો. જાગૃતિની ગોરી, પાતળી કમર દેખાવા લાગી. ઉર્વિષાની આંખો ચમકી ઊઠી. છેવટે સાડીનો પલ્લુ પૂરો નીચે સરક્યો અને જાગૃતિની ડૂંટી સંપૂર્ણ ખુલ્લી થઈ ગઈ.
જાગૃતિની ડૂંટી અત્યંત સુંદર હતી – ગોળ, ઊંડી, નાની અને ગોરી ત્વચા પર એક આકર્ષક ખાડા જેવી. તેની આસપાસની ત્વચા નરમ અને મુલાયમ હતી. ઉર્વિષા તેને જોઈને મોહિત થઈ ગઈ.
“વાહ જાગૃતિ… તારી ડૂંટી કેટલી સુંદર છે… આટલી ગોળ અને ઊંડી… હું તેને જોઈને જ પાગલ થઈ ગઈ.” ઉર્વિષાએ આંખોમાં આનંદ સાથે કહ્યું.
જાગૃતિ શરમાઈને નીચે જોઈ ગઈ. તેના ગાલ લાલ થઈ ગયા હતા. “બહેન… પ્લીઝ… ઢાંકી દે… હું ખૂબ શરમાઉં છું.”
પણ ઉર્વિષાએ તેની સાડીનો પલ્લુ વધુ નીચે ખેંચ્યો. તેણે પોતાની આંગળી ધીમે ધીમે જાગૃતિની ડૂંટીની આસપાસ ફેરવવા માંડી. જાગૃતિનું શરીર કંપી ગયું. તેની આંખો બંધ થઈ ગઈ.
“આહ્… બહેન… શું કરે છે…” જાગૃતિએ ધીમેથી કહ્યું. તેની શ્વાસ ઝડપી થઈ ગઈ હતી.
ઉર્વિષાએ આંગળી વડે જાગૃતિની ડૂંટીની અંદર હળવેથી સ્પર્શ કર્યો. તેની આંગળી ડૂંટીની અંદર ધીમે ધીમે ફેરવાઈ. જાગૃતિનું શરીર એકદમ કંપી ઊઠ્યું. તેની ચૂતમાંથી અચાનક પાણી વહેવા લાગ્યું.
“કેટલી નરમ અને ગરમ છે તારી ડૂંટી… હું આને જોઈને જ પાગલ થઈ ગઈ છું.” ઉર્વિષાએ કહ્યું અને તેની આંગળી વધુ ઊંડી નાખી. તેણે ડૂંટીની અંદર આંગળી ફેરવવા માંડી.
જાગૃતિ મોણ કરવા લાગી, “આહ્… બહેન… આ… આ કેવું લાગે છે… મને આવું ક્યારેય નહોતું થયું… આહ્…”
ઉર્વિષાએ બીજા હાથથી જાગૃતિના બોબલા પર હાથ મૂક્યો અને હળવેથી દબાવ્યા. તેની આંગળી હજુ જાગૃતિની ડૂંટીમાં ફરતી હતી. તેણે ડૂંટીની અંદર આંગળીને ધીમે ધીમે ઉપર-નીચે કરવા માંડી.
“તારી ડૂંટી એટલી સેન્સિટિવ છે… જો તને કોઈ જીભ વડે ચાટે તો તું પાગલ થઈ જઈશ.” ઉર્વિષાએ કહ્યું અને તેની આંગળી વધુ તેજથી ફેરવવા માંડી.
જાગૃતિનું શરીર હવે અનિયંત્રિત રીતે કંપી રહ્યું હતું. તેની ચૂત પૂરેપૂરી ભીની થઈ ગઈ હતી અને તેની સાડીની અંદર તેની જાંઘો પર પાણી વહી રહ્યું હતું. તેને પહેલી વાર આટલી તીવ્ર સંવેદના અનુભવાઈ રહી હતી.
ઉર્વિષાએ જાગૃતિને સોફા પર જ સુવાડી દીધી. તેણે સાડીનો પલ્લુ પૂરો નીચે કરી નાખ્યો. જાગૃતિની આખી કમર અને ડૂંટી સંપૂર્ણ ખુલ્લી હતી. ઉર્વિષાએ માથું નીચું કર્યું અને પોતાની જીભ વડે જાગૃતિની ડૂંટીને હળવેથી સ્પર્શ કર્યો.
“આહ્… બહેન… તારી જીભ… મારી ડૂંટી પર… ઓહ્… મને આવું ક્યારેય…” જાગૃતિ મોણ કરતી હતી.
ઉર્વિષાએ જીભ વડે જાગૃતિની ડૂંટીની આસપાસ ચક્કર મારવા માંડ્યા. તેની જીભ ડૂંટીની અંદર ધીમે ધીમે ઊંડી જતી અને તેને ચાટતી. જાગૃતિનું શરીર તીવ્ર કંપારીથી કંપી રહ્યું હતું. તેના બોબલા ઉપર-નીચે થતા હતા.
“કેટલી મીઠી છે તારી ડૂંટી… હું આને ચાટીને જ તૃપ્ત થઈ જાઉં છું.” ઉર્વિષાએ કહ્યું અને તેની જીભ વધુ તેજથી ફેરવવા માંડી.
જાગૃતિના હાથ અનાયાસે ઉર્વિષાના વાળમાં ફર્યા. તે તેનું માથું પોતાની ડૂંટી પર દબાવતી હતી. “આહ્… બહેન… વધુ જોરથી… મારી ડૂંટીને ચાટ… મને આવું ક્યારેય નહોતું થયું… આહ્… હું… હું આવી રહી છું…”
ઉર્વિષાએ જીભ વડે જાગૃતિની ડૂંટીને પૂરેપૂરી ચાટી. તેની આંગળીઓ જાગૃતિના બોબલા પર ફરતી હતી અને નિપલ્સને હળવેથી પીંચતી હતી. જાગૃતિનું શરીર તીવ્ર ઓર્ગેઝમથી કંપી ઊઠ્યું. તેની ચૂતમાંથી પાણીનો ફુવારો છૂટ્યો અને તેની સાડી સંપૂર્ણ ભીની થઈ ગઈ.
જાગૃતિ આંખો બંધ કરીને હાંફતી હતી. “બહેન… આ… આ કેવું… મને આવું ક્યારેય નહોતું થયું… તારી જીભ મારી ડૂંટીમાં… મને પાગલ કરી દીધી…”
ઉર્વિષાએ તેની ડૂંટી પર છેલ્લી વખત ચુંબન કર્યું અને ઊભી થઈ. “જાગૃતિ… આ તો શરૂઆત છે. તારી ડૂંટી એટલી સેન્સિટિવ છે કે હું તને આખી રાત ચાટી શકું. હવે તું પણ તારી ડૂંટીને છુપાવવાનું છોડી દે. તેને ખુલ્લી રાખ. તને મજા આવશે.”
જાગૃતિ શરમાતી હતી પણ તેના મનમાં એક નવી લાગણી જાગી હતી. તેને પોતાની ડૂંટીને છુપાવવાની ટેવ હતી, પણ આજે તેને લાગ્યું કે તેની ડૂંટી પણ સુંદર છે અને તેને કોઈ ચાટે તો કેટલી મજા આવે.
ઉર્વિષાએ તેની સાડીને ફરીથી વ્યવસ્થિત કરી આપી અને તેને ચા આપી. જાગૃતિ હજુ પણ કંપી રહી હતી. તેની આંખોમાં શરમ અને આનંદ બંને હતાં.
“બહેન… આજે મને તું નવી જ દુનિયા બતાવી… હું… હું શું કહું…” જાગૃતિએ ધીમેથી કહ્યું.
ઉર્વિષાએ તેના ગાલ પર હાથ ફેરવ્યો. “આ તો શરૂઆત છે જાગૃતિ. હજુ તો ઘણું બાકી છે. તારા બોબલા, તારી કુલા, તારી ચૂત – બધું હું તને મજા આપીશ. પણ તારે મને વિશ્વાસ કરવો પડશે.”
જાગૃતિ ચૂપચાપ માથું હલાવી રહી. તેના મનમાં હવે ઉર્વિષાની ડૂંટી, તેની આંગળી અને જીભની યાદ ઘૂમતી હતી. તેને પોતાની ડૂંટીને છુપાવવાની ઇચ્છા ઓછી થઈ ગઈ હતી. તેને લાગતું હતું કે તેની ડૂંટી પણ સુંદર છે અને તેને કોઈ ચાટે તો કેટલી મજા આવે.
ઉર્વિષા જાણતી હતી કે તેનું કામ અડધું પૂરું થઈ ગયું છે. જાગૃતિ હવે તેની તરફ આકર્ષિત થઈ રહી હતી. તે ધીમે ધીમે તેને પૂરી તૈયાર કરશે.