Romance அத்தையின் பாசம்

[samanthan]

Chapter 9
___________

பால் வருவது நின்றே ஒரு 15 நிமிடம் ஆகிவிட்டது. ஆனால் முலையை சப்புவதை நானும் நிறுத்தவில்லை. அணைத்த கைகளை அவரும் எடுக்கவில்லை. எந்த காரணம் கொண்டும் எனது ஆண் உறுப்பு மட்டும் அவர் மேல் பட்டுவிடக் கூடாது என்பது நான் மிகவும் கவனமாக இருந்தேன். அத்தையோ உணர்ச்சி உச்சத்தில் இருந்தார். அவரது முழங்கால்கள் அவ்வப்போது ஏறி ஏறி இறங்கியதையும், அவரது முதுகு தெறிக்க தெறிக்க எவ்வியதால் மார்பு ஏறி இறங்கி துடித்ததையும் நான் பார்க்க தவறவில்லை.

நீண்ட நேரம் கடித்தாலும் பிணைந்ததாலும் மார்பகம் சிவப்பாக தென்பட்டது.

"வலிக்குது தம்பி"

கையை எடுக்காமலே சொன்னார்.
சப்புவதையும் பிணைவதையும் நிறுத்திவிட்டு மெதுவாக என் முகத்தினை மட்டும் மார்பிலே பதித்த படி அத்தையை இழுத்து என்னை நோக்கி அணைத்தேன்.

எனக்கு இப்படியே வாழ்நாள் முழுவதும் இருக்கலாம் என்று ஒரு ஆசை. என் மனைவி உருவத்தால் சிறிது சிறியவள் என்பதால் எப்படி நான் அனைத்து படித்து கிடக்கும் போது எனக்கு உள்ளே அவள் புதைந்து இருப்பது போல இருக்கும். ஆனால் இப்பொழுது என் முழு உடலும் என் அத்தையின் மார்பகத்தில் தஞ்சம் அடைந்ததாக உணர்கிறேன்.

இந்த உலகத்தில் எனக்கு எதுவுமே வேண்டாம். இந்த இடம் மட்டுமே போதும் என்று என்னை மனம் யோசிக்க வைத்தது.

என்ன செய்து இந்த நொடியை நீட்டிக்கலாம் என்று நினைத்த நான் தூக்கம் வருது அத்தை. அப்படியே கொஞ்சம் தூங்க வையுங்கள். என்றபடி என் பிடியை மெதுவாக தளர்த்தினேன். ஆனாலும் என்னை விட்டு அவர் விலகிச் செல்லாத அளவிற்கு தான் அந்த பிடி இருந்தது.

எங்கே எழுந்தாள் மீண்டும் இந்த நொடி கிடைக்காதோ என்ற பயமும் இருந்ததா அவரை விடுவதாக எனக்கு ஐடியா இல்லை.

"சரி தம்பி ஆனால் மீசை குத்துது"

என்று சொல்லியபடியே லாவகமாக அவள் சேலையை இழுத்து மட்டும் மார்பினை மறைத்து அதற்கு மேல் என் முகத்தை இழுத்து அணைத்துக் கொண்டார்.

மிகவும் மெல்லிய ஷிபான் சேலை. அதுவும் மடிப்புகள் இன்றி விரித்து மார்பின் மீது இருந்ததால் மார்பின் மென்மையை என்னால் நன்றாக உணர முடிந்தது. வாயிலும் தாடையிலும் இருந்த பாலை முகத்தை அங்கும் இங்கு மாற்றியவாறு அத்தையின் மார்பில் இருந்த சேலையில் துடைத்தேன்.

"தூக்கம் வருதுதான சொன்னீங்க. சேட்டை பண்ணாம தூங்கணும். ஒரு ஐந்து நிமிடத்தில் நான் எழுந்து விடுவேன்" புன்முருவலுடன் கூறினார்.

சரியத்தை என்று சொல்லிவிட்டு ஏசியின் குளிரிலும், அத்தை உடலின் சூடான அணக்கத்திலும் மெதுவாக கண்ணை மூடி அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தேன். அத்தையின் கை என்னை மெதுவாக அனைத்து தட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

தலையை சிறிது உயர்த்தி அத்தையின் முகத்தை பார்க்க முயன்றேன். அத்தையின் உதடுகள் எனது நெற்றிக்கு மிக அருகாமையில் இருந்தன. என் கண்களும் அவர் கண்களும் ஒரு நொடி சந்தித்தனர்.

இதுவரை நடந்த எந்த நிகழ்விலும் சந்திக்காத இருவரின் கண்கள், முதல் முறை ஒரு நொடி சந்தித்ததும் சட்டென்று ஒரு வெட்கம். வெற்றியின் அருகில் இருந்த உதடுகள் சட்டென்று ஒரு இரண்டு சென்டிமீட்டர் விலகிச் சென்றது.


ஒரு ஐந்து நொடி தாமதித்திருந்தால் அத்தையின் உதடுகள் என் நெற்றியில் ஒரு முத்தம் பதிப்பதற்கு நிறைய வாய்ப்பு இருந்தது. அழகு காமம் அனைத்தும் தவிர எனது அத்தையிடம் மிகவும் பிடித்த ஒரு குணம் அவர் காட்டும் அன்பு. அவர் தர இருந்த மொத்தமும் அன்பின் வெளிப்பாடே.


"பச்சை நிறமே பச்சை நிறமே... " என்ற பாடல் அத்தையின் தொலைபேசியில் ரிங் டோனாக அடித்தது. இது எனது மாமா தான் என்பது எனக்கு நன்றாக தெரியும். இந்த ரிங்க்டோன் அத்தை அவருக்கு மட்டுமே வைத்தது.

இருவர் மட்டுமே இருந்த அறையில் திடீரென மாமாவின் எண்ணங்கள் வந்ததாலும் , போன் எங்க இருக்கு என்று தெரியாத காரணத்தினாலும், சட்டென்று எந்திரிக்க முயற்சி செய்தேன்.

அப்பொழுது நானே எதிர்பார்க்காத ஒரு காரியம் நடந்தது. போன் அத்தையின் கைபடும் தூரத்தில் தான் இருந்ததால், ஒரு கையால் போனை எடுத்து படி, அத்தை வானத்தைப் பார்த்து படுத்துக்கொண்டார். எழுந்து அமர்ந்திருந்த என்னை இழுத்து, அவரது நெஞ்சின் மீது தலை வைத்து அணைத்துக் கொண்டார்.

பயப்படாதே தூங்கு என்பது போல மெதுவாக ஒரு கையால் என்னை தட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டும் இன்னொரு கையால் தொலைபேசியில் மாமாவிடம் பேசத் தொடங்கினார்.

அத்தையின் தொலைபேசித்திரையில் மாமாவும் ஒரு திருவிழாவில் வேஷ்டியும் சேலையும் தலை நிறைய போகும் வெற்றியில் சந்தனமாக இருக்கும் புகைப்படம். இதில் அத்தை பச்சை நிற புடவை அணிந்திருப்பார். அதில் அத்தையை மாமாவிற்கு ரொம்பவும் பிடிக்கும். அதனால்தான் ரிங்டோன் பச்சை நிறமே பச்சை நிறமே.


"சொல்லுங்கஙக. என்ன பண்றீங்க"

"எல்லா நல்லபடியா போகுது. என்ன பயம் ? கூடத் தம்பி இருக்கிறார்ல"

"ஆமாம் இன்னும் ஒரு 20 நாள்"


"தம்பி பாவம். ரொம்ப டயர்ட். தூங்கிட்டு இருக்கார். போன் சத்தத்தில் எந்திச்சிடக்கூடாது என்று தள்ளி வந்து பேசுறேன்"

இதுவரை அமைதியாக இருந்த நான் தலையை தூக்கி அத்தையின் கண்களை பார்த்தேன்.

மாமாவிடம் பேசியபடியே இரண்டு கண்களையும் சிமிட்டி மெலிதாக சிரித்தார். மீண்டும் கைகள் என் தலையை இழுத்து அவர் மார்பு மேல் வைத்தது.

என் உடலை நன்றாக அசைத்து மிகவும் வசதியான பொசிஷனல் படுக்கும்படி செய்து கொண்டேன். என் இடுப்பிற்கு மேல் உள்ள உடல் அத்தையின் இடுப்பிற்கு மேல் முழுதாகக் கிடந்தது. இடுப்பிற்கு கீழே கட்டில் என் மேல் குப்புற கிடந்தது. அத்தையின் மார்புகளுக்கும் என் நெஞ்சுக்கும் இடையில் மெல்லிய சேலை மட்டுமே. அத்தையின் புன்னகையும் , கண்ணடிப்பும் ஒரு புதிய தைரியத்தை தர, எனது வலது கையை மெதுவாக அத்தையின் இடுப்பை நோக்கி சென்று இறுகப்பற்றியவாறு படுத்தேன்.

என்ன நினைக்கிறார் அத்தை என்று பார்ப்பதற்காக மீண்டும் ஒருமுறை முகத்தை தூக்கி பார்த்தேன்.

அதே புன்னகை அதே கண்சிமிட்டால் அதே அரவணைப்பு.

கண்டிப்பாக இந்த அறையில் என்ன நடந்தாலும் அது அறையை விட்டு வெளியே செல்லாது என்ற நூறு சதவீத நம்பிக்கை எனக்குள் மீண்டும் வந்தது.