Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

தம்பியின் மன வேதனையைச் சற்றும் புரிந்துகொள்ளும் நிலையில் மதுமிதா இல்லை. அவளது புத்தியை மல்லிகைப் பூ மணமும், கணேஷின் நினைவும், அடக்க முடியாத காமமும் முழுமையாக மறைத்திருந்தது.



"இருடா ராசு... இப்போ வேணாம். நம்ம ஊர்க் கோவில்ல 11 மணிக்கு மணி அடிக்கும். அதுக்கு அப்புறம் போ. அவனை நான் 11 மணிக்குத்தான் கோவில் தெருவுல வந்து நிக்கச் சொல்லிருக்கேன்," என்று ஒரு குறும்பானச் சிரிப்போடு சொன்னாள். ஒரு தம்பியின் முன்னால், தான் செய்யப்போகும் கள்ளக்காதல் சந்திப்பை இவ்வளவு வெளிப்படையாகச் சொல்ல அவளுக்குக் கூச்சமே இல்லை.



ராசுக்குட்டிக்கு ஆத்திரம் தாங்கவில்லை. அவளது கையைப் பிடித்துக் கரடுமுரடாக இழுத்தவன், அவளது மணிக்கட்டில் இருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தான். 11 மணி ஆவதற்கு இன்னும் 20 நிமிடங்கள் இருந்தன.



அவளது கையை அருவருப்போடு உதறித் தள்ளியவன், அவளது முகத்தைக் கூடப் பார்க்கப் பிடிக்காமல் அப்படியே எதிர் திசையில் திரும்பிக்கொண்டான். அந்த 20 நிமிடங்கள் அவனுக்கு 20 யுகங்களாகத் தெரிந்தன. வானத்தில் இருந்த நிலவு கூடத் தன் அக்காவின் இந்த விபரீதச் செயலால் கறை படிந்து போனது போல அவனுக்குத் தோன்றியது.



டேய் தம்பி அப்படியே திரும்பி இருந்துக்க டா ன்னு சொல்லிய மது , அந்த இருட்டில் கொஞ்சம் பின்னாடி சென்று தன் முந்தானைக்குள் கையை விட்டு "பட் ..பட் ...ன்னு பிளவுசின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்டினாள் 



அவன் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு கல்லாய் நின்றான். அந்த நிசப்தமான இரவில், "பட்... பட்..." என அவளது ரவிக்கையின் கொக்கிகள் ஒவ்வொன்றாகக் கழலும் சத்தம் அவனது செவிகளில் ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊற்றுவது போல இருந்தது. அவளது வளையல்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிச் சிணுங்கிய அந்த ஓசை, அடுத்து நடக்கப்போகும் விபரீதத்தை முன்கூட்டியே எச்சரித்தது.



திடீரென்று, ஒரு மென்மையானத் துணி ராசுவின் தோள்பட்டையில் வந்து விழுந்தது. பதற்றத்துடன் அதை எடுத்துப் பார்த்தவன் அப்படியே உறைந்து போனான். அது அக்கா அணிந்திருந்த அதே ரவிக்கை! அந்தத் துணியில் படிந்திருந்த அவளது மேனிச் சூடும், மல்லிகை வாசமும் அவனது கைகளை நடுங்கச் செய்தன.



"அக்கா... என்ன பண்ற நீ?" என்று அவன் அதிர்ச்சியில் அலறிக் கொண்டே திரும்பிய அந்த நொடி, அவனது முகத்தில் இன்னொரு துணி வந்து விழுந்தது. அது அவளது மாராப்பைத் தாங்கி நின்ற உள்ளாடை    ...ப்ர ...ப்ரா ....!! அதை கையில் ஏந்தியபடி ராசுக்குட்டி நிலைகுலைந்து அவளைப் பார்த்தான். 



ரவிக்கையும் உள்ளாடையும் கழற்றப்பட்ட நிலையில், மதுமிதா வெறும் சேலையை மட்டும் மேலோட்டமாகப் போர்த்தித் தன் மார்புகளை மறைத்தபடி அவன் முன் வந்து நின்றாள். அந்த மெல்லிய சேலை அவளது பிரம்மாண்டமான வனப்பை மறைக்கப் போதுமானதாக இல்லை. அவள் மூச்சு வாங்கும் வேகத்தில், அந்தச் சேலையின் இழைப்பிற்குப் பின்னால் அவளது அந்தப் பால் குடங்கள் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

 



குளிரிலோ அல்லது காமத் தவிப்பிலோ அவளது மார்புக் காம்புகள் அந்தத் துணியையும் மீறி விறைத்துக்கொண்டு குத்திக் கொண்டு நின்றன. எப்பேர்ப்பட்ட ஆணையும் நிலைகுலையச் செய்யும் அந்தப் பேரழகு, ராசுக்குட்டியின் உணர்ச்சிகளை ஒரு நிமிடம் தூண்டிவிட்டாலும், அடுத்த கணமே அவனுள் ஆத்திரம் தான் மேலோங்கியது.



"என்னடா அப்படிப் பாக்குற? உன் அக்கா இவ்வளவு அழகா இருக்கான்னு இப்பதான் தெரியுதா?" என்று அவள் ஏளனமாகத் தன் இடையை நெளித்துக் கேட்டாள். 

 



என்னக்கா இது...?" என்று தன் கையில் இருந்த அவளது ரவிக்கையையும், உள்ளாடையையும் ஒருவித அருவருப்போடும் வலியோடும் தூக்கிக் காட்டினான் ராசுக்குட்டி. அவன் கைகள் நடுங்கின.



"டேய்... அவன் வந்துட்டான்னா சட்டுபுட்டுன்னு காரியத்தை முடிக்கணும்ல? அதான் முன்னாடியே கழட்டி வச்சுக்கிட்டேன். அதை அங்கே ஓரமாப் போடு," என்று மதுமிதா எந்தச் சலனமும் இன்றிச் சொன்னாள். ஒரு தம்பியிடம் இதையெல்லாம் இவ்வளவு வெளிப்படையாகப் பேச அவளுக்கு எப்படி மனது வந்தது என்று அவனது இதயம் துடித்தது.



அவளது வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் ஈட்டியாக அவன் நெஞ்சைத் துளைக்க, ராசுக்குட்டியின் கண்ணோரத்தில் முதல் கண்ணீர்த்துளி மெல்ல எட்டிப் பார்த்தது. தான் தெய்வமாக மதித்த அக்கா, ஒரு அந்நியனுக்காகத் தன் துகிலைத் தன் முன்னாலேயே உரித்துவிட்டு நிற்பதை அவனால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால், காமப் போதையில் இருந்த மதுவின் கண்களுக்குத் தம்பியின் அந்த ரத்தக் கண்ணீர் தெரியவே இல்லை.



அதே சமயம், ஊர்க் கோவிலில் இருந்து "டங்... டங்..." என மணிச் சத்தம் கணீரென்று ஒலித்தது. நள்ளிரவு 11 மணி!



"டேய் ராசுக்குட்டி... மணி அடிச்சிருச்சு பாரு! போடா... போய் நம்ம ஆளைக் கூட்டிட்டு வா," என்று உற்சாகமாகக் கூறி, அவனது தோள்பட்டையைத் தட்டி அவசரப்படுத்தினாள் மது.





ராசுக்குட்டி மெல்ல முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டான். அவளது அந்தப் பொலிவான மேனியைப் பார்க்கப் பிடிக்காமல், கண்ணில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டான். நெருப்பில் நடப்பதைப் போன்ற ஒரு உணர்வோடு, பாரமான இதயத்துடன் அவளை விட்டு விலகி நடந்தான்.



படிக்கட்டுகளில் அவன் இறங்கும்போது, பின்னால் மதுமிதா தன் மாராப்பைச் சரிசெய்து கொண்டு, அந்தத் தண்ணீர் தொட்டியின் இருட்டில் தன் கள்ளக்காதலனுக்காகத் தாகத்தோடு காத்திருப்பது அவனுக்குத் தெரிந்தது. ஒரு தம்பியாகத் தன் அக்காவைக் காமுகனிடம் தாரை வார்க்கப் போகும் அந்தப் பெரும் பாவம் அவன் தோள்களை அழுத்தியது.



ராசுக்குட்டி பழைய சைக்கிள் ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு, ஊர் அடங்கிய அந்த நிசப்தத்தில் வடக்குத் தெருவை நோக்கிப் புறப்பட்டான். பெடலை மிதிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அவனது கௌரவம் அந்தச் சக்கரங்களுக்கு அடியில் நசுங்குவது போல ஒரு வலி. ஆள் நடமாட்டம் அதிகம் இல்லை என்றாலும், ஆங்காங்கே தெரிந்த ஓரிரு மனித நடமாட்டங்கள் கூட அவனது முகத்தில் கரியைப் பூசுவது போலத் தோன்றியது.







கோவில் மரத்தடிக்கு வந்து சேர்ந்தபோது, அங்கே இருட்டில் ஒரு சிகரெட்டின் நெருப்புப் புள்ளி மட்டும் மின்மினிப் பூச்சி போல அலைபாய்ந்தது. ராசுக்குட்டியைப் பார்த்ததும், சுவரில் சாய்ந்து புகை பிடித்துக்கொண்டிருந்த அந்த உருவம் நிமிர்ந்தது.



"அடேய் ராசு... வந்துட்டியா?" என்று எழுந்து நின்றான் கணேஷ்.



ராசுக்குட்டி சைக்கிளை ஒரு ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு அவனை மேலிருந்து கீழ் வரை அளவெடுத்தான். பார்க்கவே நோஞ்சா மாதிரி ஒரு சப்பைப் பயலாக இருந்தான். ராசுக்குட்டி ஒரு குத்து விட்டாலே ஆள் ஆம்புலன்ஸில் ஏற வேண்டியதுதான். அவன் அருகே நெருங்க நெருங்க, கணேஷின் வாயிலிருந்து சாராய வாடை குப்பென்று அடித்து ராசுவின் மூக்கைத் துளைத்தது.





'சீ... அக்காவுக்குப் போயும் போயும் இவன்தானா கிடைச்சான்?' என்று ஆத்திரம் அவன் நெஞ்சை அடைத்தது. தன் அக்கா அந்த மல்லிகைப் பூ வாசனையோடு, மேலாடையின்றி யாருக்காகக் காத்திருக்கிறாளோ, அவன் இங்கே சாராய நெடியோடு அருவருப்பாக நின்றிருந்தான்.



"வர மாட்டேன்னு நினைச்சேன்... அக்கா அனுப்பி வச்சாளா?" என்று பல்லை இளித்தான் கணேஷ். அவன் சிரித்தபோது, பல் தேய்த்து எத்தனை காலம் ஆனதோ என்று கேட்கும் அளவுக்குப் பற்களில் மஞ்சள் கரை படிந்திருந்தது.



"கையேடு அக்காவையும் குட்டி வந்திருக்கலாம்ல இங்கயே முடிச்சிக்கலாம் .. ?" என்று அவன் நக்கலாகக் கேட்க, ராசுக்குட்டியின் கைகள் துடித்தன.



"அதிகம் பேசாதே... பின்னாடி ஏறு. சத்தம் போடாம வரணும்," என்று ராசுக்குட்டி பல்லைக் கடித்தபடி சொன்னான்.



கணேஷ் தள்ளாடிக்கொண்டே சைக்கிளின் பின்னால் ஏறிக்கொண்டான். அவன் ஏறிய வேகத்தில் ராசுவின் முதுகில் அவனது அந்தச் சாராய மூச்சு பட்டது. அந்தச் சைக்கிள் இப்போது ஒரு பாவ மூட்டையைச் சுமந்துகொண்டு பண்ணை வீட்டை நோக்கி நகரத் தொடங்கியது. வழியில் தெரிந்த அம்மன் கோவில் சிலைகள் கூடத் தன்னைப் பார்த்து எள்ளி நகையாடுவது போல ராசுவுக்குத் தோன்றியது





சைக்கிளின் பின்னால் அமர்ந்திருந்த கணேஷ், ராசுக்குட்டியின் தோள் மேல் தன் அசுத்தமான கையைப் போட்டான். சாராய நெடியோடு அவன் வாயைத் திறக்க, வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் விஷமாகக் கசிந்தன.



"அப்புறம்... உன் அக்கா புள்ளை எல்லாம் பெத்திருக்கான்னு சொன்னாங்க. இப்போ பால் குடம் நல்லா நிரம்பி இருக்குமே?" என்று மீண்டுமொரு முறை நக்கலாகச் சொல்ல, கைப்பிடியைப் பிடித்திருந்த ராசுவின் கைகள் இறுகின. அவனது நரம்புகள் புடைக்க, ரத்தம் கொதி நிலைக்கு ஏறியது.



அந்தப் பொறுக்கி அத்தோடு நிறுத்தவில்லை. ராசுவின் முதுகில் தட்டியபடி, "நேத்து கோவில்ல பார்த்தேன்... முன்னாடி பார்த்ததுக்கும் இப்போவும் ஆளே நல்லா புசுபுசுன்னு மாறிட்டா. அப்படியே அவ அம்மா ஜாடை! ரெண்டுமே சரியான நாட்டுக்கட்டைங்க தான்," என்று தன் அக்காவை மட்டுமல்லாமல், தாய்க்குச் சமமான பெரியம்மாவையும் சேர்த்து இழிவுபடுத்திப் பேசினான்.



அவ்வளவுதான்! அதுவரை கௌரவத்திற்காகக் கட்டுப்பட்டு இருந்த ராசுக்குட்டியின் பொறுமை அடியோடு சரிந்தது. தன் ரத்தத்தையும், தன்னை வளர்த்தவளையும் ஒரு சாராயக் குடிகாரன் இப்படிப் பேசுவதைக் கேட்டுக் கொண்டு அவனால் மேற்கொண்டு ஒரு அடி கூட நகர முடியவில்லை.





ராசுக்குட்டி சைக்கிளைச் சரேலென பிரேக் போட்டு நிறுத்தினான். மணலில் டயர்கள் உரசி 'சச்...' என்ற சத்தத்துடன் சைக்கிள் நின்றது. "அட என்னாச்சு ராசுக்குட்டி?" என்று கேட்டபடியே, பின்னால் இருந்த கணேஷும் தடுமாறி இறங்கினான்.

ராசுக்குட்டி சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான். தூரத்தில் ஒரே ஒரு ஆள் மட்டும் இவர்களைக் கடந்து போய்க்கொண்டிருந்தான். "ஒண்ணுக்கு வருது... இருங்க வந்துடுறேன்" என்று சொன்னபடி, ராசுக்குட்டி ஒரு இருட்டான புதருக்குப் பின்னால் ஒதுங்குவது போல் வேட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு உள்ளே சென்றான்.



கணேஷ் அந்தச் சாராயப் போதையில் சிரித்துக்கொண்டே, "அட, இதுக்கா இவ்வளவு உசரம்? நானும் என்னமோ ஏதோன்னு பயந்துட்டேன்," என்று சொன்னபடி, அவனும் ராசுக்கு அருகே இருந்த இன்னொரு புதர் மறைவிற்குச் சென்றான்.



நிசப்தமான அந்த நள்ளிரவில், புதருக்குப் பின்னால் இருள் அடர்ந்து கிடந்தது. தன் அக்காவை வெறும் தசைப்பிண்டமாகப் பேசிய அந்தப் பொறுக்கியின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ராசுவின் காதுக்குள் ஈட்டியாகத் தைத்துக்கொண்டிருந்தது. "பால் குடம்," "நாட்டுக்கட்டை" என்று அவன் சொன்ன அருவருப்பான வார்த்தைகள் ராசுவின் ரத்தத்தை எரிக்க, புதருக்குள் மறைந்தவன் தன் வேட்டியைச் சரிசெய்து கொண்டு ஒரு வேங்கையைப் போலத் தயார் நிலையில் நின்றான்.



ராசுக்குட்டி அந்த நபர் மறையும் வரை வேட்டையை மடித்துக் கட்டி, மீசையை முறுக்கியபடி காத்திருந்தான். அவனது கண்கள் கோபத்தில் கனன்று கொண்டிருந்தன. அந்த ஆள் பார்வையில் இருந்து மறைந்ததும், புதருக்குள் தன் வேலையை முடித்துவிட்டு வெளியே வரத் தயாராக இருந்த கணேஷைக் கவனித்தான்.



கணேஷ் தன் ஆணுறுப்பை ஆட்டியபடியே, "டேய்... இன்னைக்கு உனக்குச் செம வேட்டைடா!" என்று தனக்குத் தானே சொல்லிக்கொண்டு, எவ்விதக் கூச்சமும் இன்றி அதை வேட்டிக்குள் சுருட்டினான். அவன் பேசிய ஒவ்வொரு வார்த்தையும், அந்தச் சாராய வாடையும் ராசுவின் பொறுமையைச் சோதித்தன.



வேட்டியைச் சரிசெய்து கொண்டு கணேஷ் நிமிர்ந்தபோது, அவனுக்கு முன்னால் எமனாக வந்து நின்றான் ராசுக்குட்டி. போதையில் தள்ளாடியபடி சைக்கிள் அருகே வந்தவன், உக்கிரமாக நின்று கொண்டிருந்த ராசுவைப் பார்த்து, "சீக்கிரம் சைக்கிள் எடுடா... உன் அக்கா அங்கே தவிச்சுக்கிட்டு..." என்று அவன் பேசி முடிப்பதற்குள், ராசுவின் வலது கை இரும்புத் துண்டாக மாறி அவன் நெஞ்சில் இறங்கியது.



'தடா...க்!'



இரும்புச் சுத்தியால் அடித்தது போன்ற அந்த அடியில், கணேஷ் இரண்டு மூன்று அடி பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, அங்கிருந்த ஒரு முள் மரத்தில் மோதித் தொப்பென்று கீழே விழுந்தான். தத்தளித்து எழுந்தவனுக்கு என்ன நடந்தது என்றே புரியவில்லை. பூமி சுழல்வது போலவும், கண்கள் இருண்டு போவது போலவும் இருந்தது. அவன் கண்களைக் கசக்கிப் பார்க்கும் அந்த ஒரு நொடிக்குள், ராசுக்குட்டி ஒரு வேங்கையைப் போலப் பாய்ந்து வந்து அவன் நெஞ்சிலேயே ஓங்கி ஒரு மிதி விட்டான்.



அந்த வேகத்தில் கணேஷ் ஐந்து அடி தூரம் சுருண்டு விழுந்தான். அவன் தரையில் விழுந்த வேகத்தில், அவனது இடது தோள்பட்டை எலும்பு 'நார்ர்ர்...' என்று முறிந்த சத்தம் அந்த நிசப்தமான இரவில் தெளிவாகக் கேட்டது.



"ஆ...ஆ..." என்று கத்தக் கூட அவனுக்குத் தெம்பில்லை. நெஞ்சின் கூட்டில் காற்று அடைத்துக்கொள்ள, வாய் வழியே நுரை தள்ளியது. எலும்பு உடைந்த அந்தத் தாங்க முடியாத வலி அவனது போதையைச் சுத்தமாக இறக்கிவிட்டது



கணேஷ் தன் உடைந்த கையைத் தாங்கியபடி, சொல்லொணா வலியால் துடித்தான். அவனால் வாய்விட்டுப் பேசக்கூட முடியவில்லை; அவ்வளவு வேதனை. ஆனால் ராசுக்குட்டியின் ஆத்திரம் அடங்கவில்லை. அவன் தன் வேட்டிக்கு பின்னால் செருகி வைத்திருந்த அந்தப் பளபளக்கும் அருவாளை உருவினான்.



நிலவொளியில் அந்த இரும்பு மின்னிய விதமும், ராசுக்குட்டி ஒரு வேட்டையாடும் மிருகத்தைப் போலக் கம்பீரமாக நின்ற தோரணையும் பார்த்த கணேஷுக்குப் பயத்தில் மூச்சு முட்டியது. அவன் உடுத்தியிருந்த வேட்டியிலேயே ஒண்ணுக்குப் போய்விட்டான். அந்தச் சாராய வாடையோடு இப்போது சிறுநீர் நாற்றமும் கலந்தது.



ராசுக்குட்டி பாய்ந்து வந்து அருவாளின் கூர்மையான முனையை கணேஷின் சங்கு மடியில் வைத்துக் கழுத்தோடு அமுக்கினான். அந்த ஜில்லிட்ட இரும்பு பட்ட மாத்திரத்தில், தோலைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒரு சொட்டு ரத்தம் 'சரேல்' என வழிந்து அவனது சட்டையை நனைத்தது. இன்னும் ஒரு நூலளவு அழுத்தம் கொடுத்திருந்தால், கணேஷின் தலை தனியாகக் கீழே விழுந்திருக்கும்.



"இங்க பாருடா நாயே... இப்போ உன்னை மொட்டை மாடிக்குக் கூட்டிட்டுப் போவேன். அங்கே என் அக்கா முன்னாடி நின்னு, 'இனிமே இதெல்லாம் தப்பு... எனக்குன்னு ஒரு குடும்பம் இருக்கு, என் பொண்டாட்டிக்குத் துரோகம் பண்ண மாட்டேன்'னு சொல்லிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பி வரணும். அதை விட்டுட்டு, அங்கே ஏதாவது எசகுபிசகா நடந்துச்சு... என் அக்கா முன்னாடியே உன் தலையைச் சீவி அவ மடியில போட்டுட்டுப் போயிட்டே இருப்பேன்!" என்று கண்கள் சிவக்க மிரட்டினான் ராசுக்குட்டி.



அருவாள் முனையில் மரணத்தைக் கண்ட கணேஷ், உடைந்த தோள்பட்டையையும் பொருட்படுத்தாமல் தலையை ஆட்டிச் சம்மதித்தான். அவனது காமவெறி எல்லாம் இப்போது உயிர்ப்பயமாக மாறிப் போயிருந்தது.



"எழுந்திருடா!" என்று கர்ஜித்த ராசு, அவனைத் தரதரவென இழுத்து வந்து சைக்கிளில் உட்கார வைத்தான்.


சைக்கிளை மிதிக்கும்போது ராசுவின் கைகளில் இருந்த அந்த அருவாள் அவன் தொடையில் உரசிக்கொண்டிருந்தது. மொட்டை மாடியில் மல்லிகைப் பூ மணக்க, மேலாடையின்றித் தாகத்தோடு காத்திருக்கும் மதுமிதாவுக்குத் தெரியாது — தான் எதிர்பார்த்து வரும் காதலன், இப்போது தன் தம்பியின் அருவாள் முனைக்கு அடிபணிந்து ஒரு நடைப்பிணமாக வந்து கொண்டிருக்கிறான் என்று!


தொடரும் ....!!! ...பகுதி 16 (Free Version): 24/04/2026 அன்று வெளியாகும்

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களைப் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா?



இந்தக் கதையின் அத்தியாயம் 33   வரையிலான அனைத்துப் பகுதிகளும் தற்போது Paid Version-இல் கிடைக்கிறது. விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் மற்றும் கூடுதல் காட்சிகளுடன் படிக்க விரும்புபவர்கள், எனது டெலிகிராம்  என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.



 தொடர்பு கொள்ள:  Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me [email protected]



உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி!"



The complete story up to  Part 33  is now available in the Paid Version! If you want to read ahead and experience the full intensity of the narrative, reach out to me directly on Telegr@m.



 Message me here:  Telegr@m - @Dheena_Writer or mail me [email protected]


Thank you for supporting my work!