బృందావనం

[SivaSai]

Part - 95

ఊరి నుంచి లహరి తల్లిదండ్రులు కూడా వస్తారు. దేవేంద్ర ఎదురువెళ్లి రండి మావయ్యగారు, అత్తయ్యగారు. నమస్కారం చేస్తారు.

మీరు పెద్ద వాళ్ళు ఆశీర్వదించాలి కానీ ఇలా కాదు. ఆ కళ్లు ఆత్రంగా ఎతుకుతూ ఉంటాయి. మనవరాలు కోసమా.. ఒక్క నిమిషం అని చారులతను పిలిచి..

శాంభవి ని పిలువు..సరే అని వెళుతుంది. అనసూయ, రాఘవేంద్ర ఎదురు వచ్చి ఎన్ని రోజులకు మీ భాగ్యం మాకు కలిగింది రండి బావగారు..

అనసూయ ఆ జంట కాళ్ళకి  నమస్కరించి.. నన్ను క్షమించండి. అమ్మా..  ఏమిటి ఈ పని అని వెనకకి జరుగుతారు.

తప్పు లేదండి.. మీకు కడుపు కోత మిగలడానికి కారణం అయ్యాను. ఇన్ని సంవత్సరాలు మీరు దుఃఖంలోనే ఉండిపోయారు. అందుకు పరోక్షంగా నాదే బాధ్యత..

సరిదిద్దుకోలేని తప్పే చేశాను. దానికి ప్రాయశ్చిత్తం లేదు అని ఇన్ని రోజులు విలవిలలాడాను.  నా మనవరాలు గుణంlo అంతా నా కోడలే...

ఈరోజు నా కుటుంబం అంతా నాతో మళ్ళీ మాట్లాడుతున్నారు అంటే అదంతా మనవరాలు బిక్షే..

ఎందుకమ్మా అంత పెద్ద మాటలు. విధిరాత ఎలా ఉంటే అలా జరుగుతుంది. మిమ్మల్ని మీరు తక్కువ చేసుకోకండి.
పట్టీల శబ్దం వినపడుతూ ఉంటే ఆ వృద్ధ దంపతులు ఆశగా శబ్దం వచ్చిన వైపు చూస్తారు.

శాంభవితో పాటు భాను శివ కూడా వస్తూ ఉంటారు. మెల్లిగా శాంభవి వచ్చి ఇద్దరి కాళ్ళకి నమస్కారం చేసి బాగున్నారా తాతగారు..  బాగున్నావా అమ్మమ్మ అని అడుగుతుంది.

మనవరాలని తడుముతూ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటారు. అచ్చు నా కూతురే అని మురిసిపోతారు.

చిట్టి తల్లి నిన్ను మా చేతులతో పెంచలేకపోయాము.  ఎక్కడ పెరుగుతున్నావో ఎలా ఉన్నావో అని ప్రతి నిమిషం మాకు దిగులుగానే ఉండేది.

అమ్మవారిని నా మనవరాలని ఎక్కడ ఉన్నా క్షేమంగా ఉంచు తల్లి అని ప్రతి రోజు కోరుకునేవాళ్ళము. ఆ వయసు పిల్లల్ని ఎవరిని చూసినా... ఇంతయి ఉంటుందా.. అంతేయి అంటుందా?

ఊ కొడుతుందా.. బోర్లా పడిందా..  బుడిబుడి అడుగులు వేస్తుందా... అడుగులు   వేసేటప్పుడు పడిపోతే పట్టుకోవడానికి ఎవరైనా ఉన్నారా...ఎవరి దగ్గర పెరుగుతుంది అని నీ గురించే ఆలోచనలు.

అమ్మ కరుణించి ఇన్ని రోజులకి నిన్ను మాకు చూపించింది. పెద్దాయన మెల్లిగా నడుచుకుంటూ..  భాను దగ్గరకు వెళ్లి నమస్కారం చేస్తూ..

ఏమిచ్చినా మీ ఋణం తీర్చుకోలేనిది. మీ బిడ్డగా పెంచుకున్నారు..ఈరోజు నిజం తెలిసినప్పుడు మీ హృదయం ఎంత. వేదన చెంది ఉంటుందో నేను ఊహించగలను.

కానీ పెద్ద మనసుతో మా మనవరాలని మాకు దగ్గర చేశారు.. భాను తిరిగి నమస్కారం చేస్తూ..  మీరు పెద్దవారు అలా మాట్లాడకండి.

శాంభవి కి.. మాకు ఏనాటి రుణానుబంధమో మా దగ్గరికి చేరింది. మీరు అన్నది కూడా నిజమే..  నా కూతురు కాదు అని తెలిసినప్పుడు ఆ నిమిషమే..  ఈ ఊపిరి ఆగిపోతే బాగుండును అనిపించింది.

వెంటనే శాంభవి నాన్న అని కంగారుగా పిలిస్తే... ఏమీ అవలేదు రా తల్లి... అవ్వదు కూడా.. ఎందుకంటే నీ పిల్లల్ని చూడాలా...  ఎత్తుకోవాలా...

అన్ని పనులు నాకుంటే ఎక్కడికి వెళతాను చెప్పు.  మీరు అలా మాట్లాడితే నాకు ఏడుపు వస్తుంది నాన్న అని భానుని గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.

దేవేంద్ర వచ్చి మావయ్య గారు ఇప్పటికే బాగా ఆలస్యం అయ్యింది. విశ్రాంతి తీసుకోండి..రేపు మాట్లాడుకుందాం. అమ్మ శాంభవి  అని పిలుస్తారు.

చెప్పండి తాతగారు.. నీకు అభ్యంతరం లేకపోతే ఈ రాత్రికి మా దగ్గర ఉంటావా అని బేలగా అడుగుతారు. వెంటనే శాంభవి చేతులు పట్టుకొని..

నాకు మీరు ఆర్డర్ వేయాలి.  పరిమిషన్ కాదు. పదండి అని వాళ్ళకి ఇచ్చిన గదిలోకి వెళుతుంది. దేవేంద్ర..  భాను ఏమనుకుంటాడో అని దగ్గరకి వచ్చి భాను అది అంటే...

మీరు ఇంత ఎక్స్ప్లనేషన్ ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు. కూతురు దూరమైతే ఆ తండ్రి బాధ ఎలా  ఉంటుందో నాకు తెలుసు.

నా కూతురు ఎక్కడ ఉన్నా అందరికీ చల్లటి వెన్నెలే పంచుతుంది.  అదే మన కూతురు.  మీరు నా కూతురు అని చెప్పిన నాకు మన కూతురు అనే వినిపిస్తుంది.  మీరు నాకు ఎక్స్ప్లనేషన్ ఇవ్వకండి..

రుద్ర వచ్చి మామగారులు ఒకళ్ళకొకళ్ళకి ఎక్స్ప్లనేషన్ మానేసి కాస్త అల్లుడు మర్యాదలు చేస్తారా...చెప్పండి అల్లుడు గారు ఏం మర్యాదలు కావాలి దేవేంద్ర చేతులు కట్టుకుని  డ్రామాటిగ్గా అడుగుతాడు.

అయ్యో మామగారు మీరు అడగలే గాని.. చేయించుకోవడానికి చాలా ఉన్నాయి. రెండు రోజుల నుంచి రెస్ట్ లెస్ గా తిరిగి అలిసిపోయాను.

నేను విశ్రాంతి తీసుకోవాలి దాని ఏర్పాట్లు చూస్తారా... భాను కంగారుగా అయ్యో అల్లుడుగారు మీకన్నానా.. రండి.. గదిలో మీకు అన్ని ఏర్పాటు చేస్తాను.

దేవేంద్ర భాను చేతులు పట్టుకుని అల్లుడైనంత మాత్రాన వంగి వంగి ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. మన అమ్మాయి కావాలి అంటే అల్లుడే మన దగ్గరికి వస్తాడు.

ఏమంటారు అల్లుడుగారు.. బాల్ మీ కోర్టులో ఉందని ఎగిరెగిరి పడుతున్నారా... ఆ బాల్  నా కోర్టులోకి వచ్చిందే అనుకో అప్పుడు మీరు ఇలా చేతులు కట్టుకుని అల్లుడుగారు ప్లీజ్ ప్లీజ్ నా కూతురు ఏది అని అడుగుతారు .

బావమరుదులు ఆరుగురు వచ్చి మీరు వెళ్ళండి నాన్న..  బావగారికి ఏం మర్యాదలు కావాలో మేము చూసుకుంటాము కదా..

ఏంట్రోయ్..  వాయిస్ లో ఏదో తేడా కనిపిస్తుంది. అయ్యో లేదు బావగారు.. బావమరుదుల మర్యాద  చూపిస్తాము అంటున్నాము.

సరే మీ ముచ్చట మాత్రం ఎందుకు కాదంటాను.  పదండి అంటే ఇక్కడ కాదు టెర్రస్ పైన అరేంజ్ చేశాము. టెర్రస్ పైన బావ, బావమరదుల సరసం ఏంట్రా..

సరసం కాదు.. మీరు కోరిన మర్యాద రండి బావగారు అని ఆరుగురు మోసుకొని తీసుకువెళ్తారు.  ఇది మర్యాద చేసేటట్టుగా లేదురా అని అరుస్తూ ఉంటే... అందరూ వీళ్ళ గోలకి నవ్వుకుంటూ ఉంటారు.

టెర్రస్ పైకి తీసుకువెళ్లి వదిలి..  మొదలుపెడదామా..  ఏమిట్రా... ఆరుగురు చుట్టూ రౌండప్ చేస్తారు. ఇదిగో ఇలా రౌండప్ చేసి  నన్ను కన్ఫ్యూజ్ చేయకండి.

తర్వాత తేడా వస్తే మీ చెల్లి అలుగుతుంది. మా చెల్లి అలగదులే బావ... ఆరుగురు దగ్గరకు వచ్చి గట్టిగా కౌగిలించుకుంటారు.

ఏంట్రా ఈ మోటు సరసం వదలండి రా..  ఊపిరాడడం లేదు...నీకు ఊపిరాడ పోయినా సరే మేము ఇలాగే కౌగిలించుకుంటాం..థాంక్యూ బావ అని అరుస్తారు...

అందరూ అయిపోయారు ఇంకా మీరు మిగిలారా... రుద్రాని వదిలి అక్కడ బొంతల పైన కూర్చుంటారు. కింద ఎమోషనల్ సీన్ నడుస్తుందనే కదా..  వాళ్ళని డైవర్ట్ చేయడానికి మర్యాదలు కావాలి అని హడావిడి చేశావు..

ఇన్ని ఐడియాలు మీకు ఎలా వస్తాయి బావ అని చరణ్ అడిగితే.. ఏదో ఫ్లో లో అలా వచ్చేస్తాయి బామ్మర్ది... ఎప్పుడైనా కావాలి అంటే ఒక ఫోన్ కొట్టు.

బావ..  బావమరదులా సందడితో... ఆ వెన్నెల రాత్రి ఆనందంతో గడిచిపోతుంది...