[harry@1164]

છેવટે, મેં મારો લંડ બહાર કાઢ્યો, તેને તેના મોંમાં ઊંડો નાખ્યો, અને જાડો, ગરમ વીર્ય તેના ગળામાં પિચકારી દ્વારા ભર્યું. આંખો બંધ કરીને, ગીતાએ દરેક ટીપું મમળાવતા ગળી લીધું.


હું મારી જગ્યાએ પાછો બેઠો. ગીતા પણ ધીમે ધીમે ઉભી થઈ અને બેઠી થઈ ગઈ; તે હવે મારી સામે એકાગ્રતાથી જોઈ રહી હતી, તેની નજર શરમ, સંતોષ અને એક વિચિત્ર, તીવ્ર ઝંખનાના મિશ્રણથી ભરાઈ ગઈ હતી. કદાચ તે હજી વધુ ચોદાવા માંગતી હતી.
મૈત્રી ની રચના.
અચાનક, હું બેભાન થઈ ગયો હોવાનો ડોળ કર્યો અને જમીન પર પડી ગયો.
ગીતા ગભરાઈ ગઈ. તે મારી બાજુમાં દોડી ગઈ અને બુમો પાડવા લાગી, “બાબા! બાબા-જી! આપને શું થયું?”
 
તેણે મારા ચહેરા પર પાણી છાંટી દીધું. મેં ધીમે ધીમે મારી આંખો ખોલી અને, હું બેઠો, પૂછ્યું, “ગીતા… શું થયું? રજની ક્યાં છે?”

મારી તરફ જોઈને ગીતાએ જવાબ આપ્યો, “બધું બરાબર છે, બાબાજી. રજની રૂમમાં છે. તમારા ગુરુ-જીએ તેને દુષ્ટ શક્તિઓથી બચાવવા માટે તેને અંદર બંધ કરી દીધી હતી. તે હવે ચાલ્યા ગયા છે. કૃપા કરીને મને કહો, આપણે આગળ શું કરવું જોઈએ?” મૈત્રી નિર્મિત વાર્તા.

અંદરથી, હું ખૂબ જ ખુશ હતો. મારી આખી યોજના બરાબર કામ કરી ગઈ હતી, અને મારું નામ કોઈ પણ રીતે તેમાં સામેલ નહોતું.

સવારના ૫:૦૦ વાગ્યા હતા. મારી ધોતી વિખરાયેલી પડી હતી, અને ગીતા પણ મારી સામે સંપૂર્ણપણે નાગડી બેઠી હતી.

મેં પૂછ્યું, "ગીતાજી, અમારા કપડાં આટલા વિખરાયેલા કેમ છે? તું સંપૂર્ણ નગ્નાવસ્થા મેં કેમ છે?"
 
લાજ સાથે ગીતાએ શરમાઈને જવાબ આપ્યો, "આ બધું  પેલી વિધિનો ભાગ હતો, બાબાજી, અને ગુરુજી એ પણ દિલ થી મહેનત કરી હતી બાબાજી."
 
"આવો, તમારા કપડાં સીધા કરો," મેં કહ્યું.
 
ગીતા ઊભી થઈ અને કપડાં પહેરવા ગઈ. એની ચાલ માં એક નવો તરવરાટ હતો. તે મન માં ને મનમાં વિચારી રહી હતી કે સારું છે કે ગુરુજી ની આત્મા બાબાજી માં પ્રવેશે છે. આથી બાબજી ને તો કઈ યાદ જ નથી રહેતું કે શું થયું. સારું ને....મજા પણ આવી અને ઈજ્જત નો કોઈ વાંધો જ નથી. તેણે પોતાની નીચે જોયું અને મંદ હાસ્ય સાથે મન બોલી: રજની નાં બાપા અત્યાર સુધી આને ચોદતા રહ્યા પણ ગુરુજી નાં લોડે લોહી તો કાઢી જ નાખ્યું. કેવો મજાનો લોડો છે કોણ છોડે આવા લોડા ને.”
 
મેં પણ મારા ધોતી અને કપડાં સરખા કર્યા.
 
ગીતા પછી ફરી ત્યારે, તેણે પૂછ્યું, "બાબાજી, હવે આપણે શું કરવાનું છે?"
 
મેં મારી આંખો બંધ કરી અને એક ક્ષણ માટે ઊંડી એકાગ્રતાનો ડોળ કર્યો, પછી કહ્યું, "આવો, રજનીને રૂમમાંથી બહાર કાઢીએ." લેખિકા મૈત્રી.
 
સાથે મળીને, અમે રજનીના રૂમનો દરવાજો ખોલ્યો અને અંદર ગયા. રજની હજુ પણ ત્યાં જ પડી હતી, ગતિહીન અને શાંત.

મેં ગીતાને કહ્યું, "રજની સાથે વાત કર ગીતા."
 
ગીતાએ પ્રેમથી બૂમ પાડી, “રજની, બેટી... રજની?”
 
રજનીએ કોઈ જવાબ ન આપ્યો. પછી મેં ગીતાને પવિત્ર ગંગા જળ લાવવા મોકલી. ગીતા જતાની સાથે જ મેં રજનીની પગ ઊંચા કરી અને તેના ચૂત ને જોઈ - તે સંપૂર્ણપણે સૂજી ગઈ હતી, અને તેમાંથી લોહીનો એક ટીપું હજુ પણ ટપકતું હતું.
 
ગીતા પાછી ફરે તે પહેલાં, મેં ઝડપથી મારી સ્થિતિ લઇ લીધી. ગીતા પવિત્ર જળ લઈને આવી, ત્યારે મેં મંત્રોચ્ચાર કરતી વખતે રજની પર તે છાંટવાનું શરૂ કર્યું.
 
પછી મેં ગીતાને કહ્યું, “રજની માટે થોડા નવા કપડાં લઇ આવ.”
 
ગીતા કપડાં લઈને પાછી આવી. મેં પૂછ્યું, “ગીતા-જી, જો તમને કોઈ વાંધો ન હોય, તો શું હું રજનીને મંત્રોનો જાપ ચાલુ રાખીને પહેરાવી શકું? તે જરૂરી છે.”
 
ગીતાએ તરત જ જવાબ આપ્યો, “જેમ તમે યોગ્ય હોય તે તો કરવું જ પડશે ને, બાબાજી. હું હવે તમારા પર મારો સંપૂર્ણ વિશ્વાસ રાખું છું.”
 
ત્યાં જ, ગીતાની હાજરીમાં, મેં રજનીને પહેરવાનું શરૂ કર્યું - પહેલા તેની બ્રા, પછી તેની પેન્ટી, પછી તેનો સૂટ અને સલવાર. જ્યારે મેં તેને ડ્રેસ પહેરાવ્યો, ત્યારે મારા હાથ જાણી જોઈને રજનીના બોબલા અને ચૂત પર ફેરવ્યા. ગીતા આ બધું જોતી રહી. તે રજની ની ચૂત પર હાથ ફરતો જોઈ વિચારી રહી હતી કે ચૂત ન સોજો ઓછો કરવા ની પ્રકિયા હશે.
તેને ડ્રેસ પહેરાવ્યા પછી, મેં રજનીના માથા પર હળવેથી હાથ ફેરવ્યો અને ધીમેથી તેને બોલાવી.
 
ગીતાએ પૂછ્યું, “રજની, મારી દીકરી... તું કેમ છે?”
 
પહેલી વાર, રજની ધીમા અવાજે બોલી: “મા... હું ઠીક છું.”
 Bahot hi lajwab
*********************************
ચાલો દોસ્તો આજના દિવસ પુરતું અહી સુધી.

ફરી મળીશું એક નવા અપડેટ સાથે....

ત્યાં સુધી મૈત્રી તરફ થી જય ભારત.