Romance விக்ரம் & நித்யா: தீய காதல்

[sreejachandranhot]

பகுதி 2: சந்திப்பும் தீப்பொறியும்

திருப்பூர் டெக்ஸ்டைல் கண்காட்சி பரபரப்பாக இருந்தது. வண்ணமயமான துணிகள், புதிய டிசைன்கள், வியாபாரிகளின் பேச்சுகள் என்று அரங்கம் களைகட்டியிருந்தது. நித்யா தன் சிறிய பூத்தில் நின்றுகொண்டு, தன் படைப்புகளை அழகாக அடுக்கி வைத்திருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த வைட் டாப் மற்றும் ப்ளூஜீன்ஸ் அவளது மென்மையான வளைவுகளை இயல்பாக வெளிப்படுத்தியது. நீண்ட அலை அலையான கூந்தலை ஒரு எளிய கொண்டையாகக் கட்டியிருந்தாள். வாடிக்கையாளர்கள் வந்து போக, அவள் தன் டிசைன்களை பெருமையுடன் விளக்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

அப்போது, கூட்டத்தின் நடுவே இருந்து ஒரு உயரமான, அதிகாரம் நிறைந்த உருவம் நித்யாவை நோக்கி நடந்து வந்தது.

விக்ரம்.  
42 வயது, பரந்த தோள்கள், உப்பு-மிளகு கூந்தல், தடித்த நன்கு பராமரிக்கப்பட்ட தாடி. அவரது நடை மட்டுமே சக்தியை உணர்த்தியது. அவர் அணிந்திருந்த டெய்லர்ட் சட்டை அவரது வலிமையான மார்பை இறுக்கமாகக் காட்டியது. அவரது கண்களில் தீர்மானமும், ஒரு ஆழமான பசியும் தெரிந்தது.

அவர் நித்யாவின் பூத்தை அடைந்ததும், ஒரு அழகான மெரூன் நிற துணியைத் தொட்டு, அதன் மீதிருந்த தங்க நூல் வேலையை ரசித்தார்.

“இந்த டிசைன்கள்… சூப்பர் இருக்கு ,” என்றார் அவரது ஆழமான, அதிகாரம் நிறைந்த குரலில். “பாரம்பரியத்தையும் பெண்மையின் செக்ஸியான தொடுதலையும் இப்படி இணைக்கும் திறமை அரிது. பெரும்பாலான டிசைனர்கள் பாதுகாப்பான வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். நீங்கள் இல்லை.”

நித்யா தலையை உயர்த்திப் பார்த்தாள். அவரது கண்களில் பளிச்சிட்ட ஆச்சரியம். இவ்வளவு அருகில் விக்ரம் இன்னும் அதிக சக்திவாய்ந்தவராகத் தெரிந்தார். அவரது உயரம், பரந்த மார்பு, தாடியின் மென்மையான தோற்றம் — எல்லாம் சேர்ந்து அவளுக்குள் ஒரு புதிய உணர்ச்சியைத் தூண்டியது.

“நன்றி,” என்றாள் நித்யா மென்மையான குரலில். “நான் நித்யா. இவை என் சொந்த டிசைன்கள்.”

“விக்ரம்,” என்று அவர் தன் பெரிய, வலிமையான கையை நீட்டினார். “VK Exports-ஐ நடத்துகிறேன். உயர்தர சர்வதேச வாடிக்கையாளர்களுடன் பணியாற்றுகிறோம். உங்கள் வேலை எங்கள் பிரீமியம் லைனுக்கு சரியாகப் பொருந்தும்.”

அவள் தன் சிறிய கையை அவரது கையில் வைத்தபோது, தொடுதல் ஒரு விநாடி அதிக நேரம் நீடித்தது. ஒரு மின்சாரத் தீப்பொறி அவர்களுக்கிடையே பாய்ந்தது. நித்யாவின் உடல் லேசாக நடுங்கியது. அவரது கை வெப்பமாகவும், உறுதியாகவும் இருந்தது. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக ஒரு ஆண் அவளை உண்மையாகப் பார்ப்பதாக உணர்ந்தாள்.

அவர்கள் இருவரும் கிட்டத்தட்ட இருபது நிமிடங்கள் பேசினார்கள். விக்ரம் அவளது டிசைன் செயல்முறை பற்றி புத்திசாலித்தனமான கேள்விகள் கேட்டார். அவளது படைப்பாற்றலை உண்மையான பாராட்டுடன் ரசித்தார். அவர் கேட்ட விதம் — உண்மையாகக் கேட்ட விதம் — நித்யாவை ஆச்சரியப்படுத்தியது. ரமேஷ் எப்போதும் அவளது வேலையை “வெறும் ஹாபி” என்று தள்ளிவைப்பான். ஆனால் இந்த மனிதர் அவளை ஒரு திறமையான டிசைனராக மதித்துப் பேசினார்.

“உங்கள் வேலைக்கு பங்களிப்பு தரும் வாய்ப்பு இருக்கு,” என்றார் விக்ரம். “சில சமயம் பெங்களூருக்கு டிராவல் செய்ய வேண்டி வரலாம். உங்களுக்கு ஆர்வம் இருந்தால் சொல்லுங்கள்.”

நித்யாவின் கண்கள் பிரகாசித்தன. “உண்மையாகவா? அது எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்…”

அப்போது அவர்களின் பேச்சு முடிவுக்கு வந்தது. விக்ரம் தன் விசிட்டிங் கார்டை நீட்டினார். “என்னைத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். உங்கள் திறமையை வீணாக்க வேண்டாம்.”

நித்யா கார்டை வாங்கியபோது அவர்களின் விரல்கள் மீண்டும் தொட்டன. அந்தத் தொடுதல் அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு இனிமையான அதிர்வை ஏற்படுத்தியது. அவர் செல்லும் போது அவளது பார்வை அவரது பரந்த முதுகையே பின்தொடர்ந்தது. அவரது நடையில் இருந்த அதிகாரமும், அவரது குரலில் இருந்த ஆழமும், அவரது கண்களில் இருந்த பசியும் — எல்லாம் சேர்ந்து அவளுக்குள் ஒரு தடைபடாத ஏக்கத்தை உருவாக்கியது.

மாலையில் வீட்டுக்கு வந்ததும், நித்யா ரமேஷிடம் உற்சாகமாகச் சொன்னாள்.

“ஒரு பெரிய ஏற்றுமதியாளர் என் டிசைன்களைப் பாராட்டினார். பெங்களூருக்கு டிராவல் செய்யும் வேலை வாய்ப்பு பற்றி பேசினார். இது நமக்கு நல்ல வருமானம் தரும்.”

ரமேஷின் முகம் உடனே கடுமையானது. “டிராவல்? பெங்களூருக்கு? ஒரு அந்நிய ஆணுடன்? இல்லை. உன் இடம் இங்குதான் — குழந்தைகளையும் வீட்டையும் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இந்த ஃபேன்சி கண்காட்சிகள் ஹாபியாக இருந்தால் போதும். எனக்கு இது பிடிக்கவில்லை.”

நித்யாவின் இதயம் துவண்டது. ஆனால் அவளது மனதில் விக்ரமின் ஆழமான குரலும், அவரது வலிமையான பார்வையும் மறையவில்லை. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முதல் முறையாக அவளுக்குள் ஒரு தடைபடாத உற்சாகமும், தடைபடாத ஆசையும் எழுந்தது. அந்த ஒரு சந்திப்பு அவளது உள்ளத்தில் ஒரு சிறிய தீப்பொறியை மட்டும் மூட்டவில்லை — அது ஒரு பெரிய நெருப்புக்கு விதையாக அமைந்தது.

விக்ரம், கண்காட்சி முடிந்த பிறகு தன் லக்ஷரி காரில் அமர்ந்திருந்தார். அவரது உதடுகளில் ஒரு தீர்மானமான புன்னகை. அந்தப் பெண்ணை அவர் விரும்பினார். அவளைப் பெற எதையும் செய்யத் தயாராக இருந்தார். பெங்களூரில் இருந்த தன் தலைமை அலுவலகத்தை கோயம்புத்தூருக்கு மாற்றுவது என்ற முடிவை அவர் ஏற்கனவே எடுத்துவிட்டார்.

அவர் விரும்பியதை அவர் எப்போதும் பெற்றே தீருவார். அவர் மனைவி மகள் ஒரு விபத்தில் இறந்தபிறகு யாரையும் தனிமையில் நொந்தார்

பின்பு  பணம் பணம் என்று ஓடுகிறார்


நித்யாவை பார்த்த பின்பு  ஆசை அலைபாயுதே