17-04-2026, 03:45 PM
எனது மாமியார்
--------------------------------
பெயர் முத்துச்செல்வி. வயது அதிகபட்சம் 42 இருக்கலாம். ஆனால் பார்க்கும் எவரும் 30 என்று சொன்னால் நம்பத்தான் செய்வார்கள். இல்லத்தரசி. வேலைக்கு என்று எங்கும் சென்றது இல்லை. எனது மாமனார் நடத்தி வந்த கடையில் சில நேரம் உதவிக்காக கடையை கவனிப்பது உண்டு. கடை இருப்பதும் எங்கள் தெருவில் தான் என்பதால் அடிக்கடி நான் அந்த கடைக்கு எனக்கு திருமணத்திற்கு முன்பிருந்தே சென்று பழக்கம். ஒரு கிராமத்தில் உள்ள கடை என்றாலும் அவர்களது சேலை கட்டும் நேர்த்தியும் , எப்பொழுதுமே கலையாத நேர்த்தியாய் பிண்ணிய முடிகளும், இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு ஒரு முறை தலையில் மல்லிகை பூ சகிதமாக கடையில் இருப்பதும் ஒரு தனி அழகு தான். தென்காசியில் அவர்களது வயதில் உள்ள ஒரு பெண்மணி இப்படி ஒரு நேர்த்தியாக புடவை அணிந்து பார்ப்பது மிகவும் அரிதுதான்.
பத்தாம் வகுப்பு படித்த காலத்தில் இருந்து இவர்களது கடைகளை தாண்டி வரும்போதும் போகும்போதும் கண்கள் எனது மாமியாரை எப்பொழுதும் தாண்டி செல்லும். அவர்களது சேலை நிறுத்திய மெழுதாகத் தெரியும் இடை..... ஆபாசத்திற்கும் அழகு இருக்கும் இடையில் உள்ள ஒரு மெல்லிய இடைவேளை தான்.
எனக்கு மட்டுமல்ல. என் நண்பர்கள் வட்டாரத்திலும் எனது மாமியார் மிகவும் ஃபேமஸான பெண். அறியாப் பருவத்தில் "அந்த அக்கா மிகவும் அழகு" என்று ஆரம்பித்த வயது முதல், அரும்பு மீசை காலத்தில் "மச்சான் செம கட்ட டா" என்று நண்பர்களுடன் பகிரும் காலம் வரை அவர் எங்களது நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் எப்பொழுதும் ஒரு பேசும் பொருள். பள்ளி முடித்து சென்னைக்கு கல்லூரி சென்றதும் கல்லூரி சென்றதும் ஒவ்வொரு விடுமுறையிலும் ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி அவரது கடைக்கு நாங்கள் போய்க் கொண்டே இருப்போம். என் நண்பர்கள் இல்லாத காலத்திலும் நான் தனியாக ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி அந்த கடைக்கு சில தான் செய்வேன். அந்தக் கடையில் செல்போன் ரீசார்ஜ் இல்லை என்பது தெரிந்தாலும் ஒவ்வொரு விடுமுறையிலும் "அக்கா ஏர்டெல் ரீசார்ஜ் செய்யலாமா?" இன்று நான் கடையில் போய் கேட்பதும் அவர்கள் என்னிடம் "என்ன தம்பி எத்தனை வாட்டி சொல்லிட்டேன் நம்ம கடையில் ரிசார்ஜ் கிடையாது என்று" என்று கேட்பதும் எங்களுக்கிடையில் வாடிக்கையாக நடந்த ஒரு பேச்சு.
அவர்கள் ஒரு அழகிய பெண் இன்று தோன்றிய மனதிற்கு அவர்களுடன் பேச வேண்டும் என்றோ அடுத்த ஸ்டேப் என்ன செய்ய வேண்டும் என்றோ எனக்கு என்றும் எண்ணமும் இல்லை. அதை
செய்ய துணிவும் இல்லை. பத்தாம் வகுப்பு மாணவன் கல்லூரி மாணவனாக மாறும் பருவத்தில் , இனம் புரியா ஈர்ப்பு காமமாக மாறிய தருணம். ஒவ்வொரு முறை கடைக்கு செல்லும் போதும் அல்லது தெருவில் நடந்து போகும் போது கடைகளை தாண்டி போகும் போதும் கண்கள் அவர்கள் இடைகளை ஊர்ந்து பார்த்து செல்லும். வீட்டிற்கு சென்றதும் நேராக கழிவறை சென்று பலமுறை கற்பனையில் அவர்களை புணர்ந்து உள்ளேன். பலமுறை இது குற்ற உணர்ச்சிகளை கொண்டு வந்தாலும் நண்பர்களுடன் பேசும் தருணத்தில் நான் அறிந்தது என்னவென்றால் நான் மட்டும் தனியாக அல்ல. என் நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் எத்தனையோ பேர் என்னுடைய எண்ணங்கள் போல எனது மாமியாரை பார்த்து வந்தனர்.
--------------------------------
பெயர் முத்துச்செல்வி. வயது அதிகபட்சம் 42 இருக்கலாம். ஆனால் பார்க்கும் எவரும் 30 என்று சொன்னால் நம்பத்தான் செய்வார்கள். இல்லத்தரசி. வேலைக்கு என்று எங்கும் சென்றது இல்லை. எனது மாமனார் நடத்தி வந்த கடையில் சில நேரம் உதவிக்காக கடையை கவனிப்பது உண்டு. கடை இருப்பதும் எங்கள் தெருவில் தான் என்பதால் அடிக்கடி நான் அந்த கடைக்கு எனக்கு திருமணத்திற்கு முன்பிருந்தே சென்று பழக்கம். ஒரு கிராமத்தில் உள்ள கடை என்றாலும் அவர்களது சேலை கட்டும் நேர்த்தியும் , எப்பொழுதுமே கலையாத நேர்த்தியாய் பிண்ணிய முடிகளும், இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு ஒரு முறை தலையில் மல்லிகை பூ சகிதமாக கடையில் இருப்பதும் ஒரு தனி அழகு தான். தென்காசியில் அவர்களது வயதில் உள்ள ஒரு பெண்மணி இப்படி ஒரு நேர்த்தியாக புடவை அணிந்து பார்ப்பது மிகவும் அரிதுதான்.
பத்தாம் வகுப்பு படித்த காலத்தில் இருந்து இவர்களது கடைகளை தாண்டி வரும்போதும் போகும்போதும் கண்கள் எனது மாமியாரை எப்பொழுதும் தாண்டி செல்லும். அவர்களது சேலை நிறுத்திய மெழுதாகத் தெரியும் இடை..... ஆபாசத்திற்கும் அழகு இருக்கும் இடையில் உள்ள ஒரு மெல்லிய இடைவேளை தான்.
எனக்கு மட்டுமல்ல. என் நண்பர்கள் வட்டாரத்திலும் எனது மாமியார் மிகவும் ஃபேமஸான பெண். அறியாப் பருவத்தில் "அந்த அக்கா மிகவும் அழகு" என்று ஆரம்பித்த வயது முதல், அரும்பு மீசை காலத்தில் "மச்சான் செம கட்ட டா" என்று நண்பர்களுடன் பகிரும் காலம் வரை அவர் எங்களது நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் எப்பொழுதும் ஒரு பேசும் பொருள். பள்ளி முடித்து சென்னைக்கு கல்லூரி சென்றதும் கல்லூரி சென்றதும் ஒவ்வொரு விடுமுறையிலும் ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி அவரது கடைக்கு நாங்கள் போய்க் கொண்டே இருப்போம். என் நண்பர்கள் இல்லாத காலத்திலும் நான் தனியாக ஏதாவது ஒரு காரணம் சொல்லி அந்த கடைக்கு சில தான் செய்வேன். அந்தக் கடையில் செல்போன் ரீசார்ஜ் இல்லை என்பது தெரிந்தாலும் ஒவ்வொரு விடுமுறையிலும் "அக்கா ஏர்டெல் ரீசார்ஜ் செய்யலாமா?" இன்று நான் கடையில் போய் கேட்பதும் அவர்கள் என்னிடம் "என்ன தம்பி எத்தனை வாட்டி சொல்லிட்டேன் நம்ம கடையில் ரிசார்ஜ் கிடையாது என்று" என்று கேட்பதும் எங்களுக்கிடையில் வாடிக்கையாக நடந்த ஒரு பேச்சு.
அவர்கள் ஒரு அழகிய பெண் இன்று தோன்றிய மனதிற்கு அவர்களுடன் பேச வேண்டும் என்றோ அடுத்த ஸ்டேப் என்ன செய்ய வேண்டும் என்றோ எனக்கு என்றும் எண்ணமும் இல்லை. அதை
செய்ய துணிவும் இல்லை. பத்தாம் வகுப்பு மாணவன் கல்லூரி மாணவனாக மாறும் பருவத்தில் , இனம் புரியா ஈர்ப்பு காமமாக மாறிய தருணம். ஒவ்வொரு முறை கடைக்கு செல்லும் போதும் அல்லது தெருவில் நடந்து போகும் போது கடைகளை தாண்டி போகும் போதும் கண்கள் அவர்கள் இடைகளை ஊர்ந்து பார்த்து செல்லும். வீட்டிற்கு சென்றதும் நேராக கழிவறை சென்று பலமுறை கற்பனையில் அவர்களை புணர்ந்து உள்ளேன். பலமுறை இது குற்ற உணர்ச்சிகளை கொண்டு வந்தாலும் நண்பர்களுடன் பேசும் தருணத்தில் நான் அறிந்தது என்னவென்றால் நான் மட்டும் தனியாக அல்ல. என் நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் எத்தனையோ பேர் என்னுடைய எண்ணங்கள் போல எனது மாமியாரை பார்த்து வந்தனர்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)