Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

----------
Part 155:
----------

அந்த வாசப்படியத் தாண்டி, நான் ரூம்க்குள்ள என் வலது காலை எடுத்து வெச்சேன்.

என் கால் பாதம் அந்தப் பழைய சிமெண்ட் தரையில பட்டதும், உடம்பெல்லாம் சில்லுனு ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

நான் உள்ளே வந்ததும் அந்த ரூமை ஒரு செகண்ட் சுத்திப் பார்த்தேன்.

அது ரொம்பக் சின்ன ரூம்.

ஒரு ஆறு ஏழு பேர் வந்து நின்னா புல் ஆயிடும்.

அந்த ரூம்க்குனு தனியா எந்த ஒரு கதவும் இல்லை.

வெறும் ஒரு ஓப்பன் என்ட்ரன்ஸ் மட்டும் தான் இருந்துச்சு.

அந்த ரூமோட ஒரு மூலைல, ஒரு பழைய இரும்பு வயர் கட்டில் கிடந்துச்சு.

அதுல லேசாத் துருப் பிடிச்சிருந்ததால, அவ்ளோ பழசாத் தெரிஞ்சது.

மேல இருந்து ஒரு மஞ்சள் கலர் குண்டு பல்பு தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தப் பல்போட வெளிச்சம் அவ்ளோ ஒரு வார்ம் ஆன ஃபீலிங்கைக் கொடுத்துச்சு.

அந்த வெளிச்சத்துல, ரூமோட மூலைகள்ல எல்லாம் டார்க்கான ஷேடோ விழுந்திருந்துச்சு.

அந்த இடம் அவ்ளோ ரகசியமா, ஏதோ ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம் மாதிரி செட்டப் பண்ணி வெச்ச ஃபீல் கொடுத்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு நிமிஷம் நான் என் கல்யாண நாளுக்குப் போன மாதிரி இருந்துச்சு.

அன்னைக்கு ராத்திரி, பட்டுப் புடவை கட்டி, நிறைய நகை போட்டு, பால் சொம்போட நான் கார்த்திக் ரூம்க்குள்ள போனேன்.

ஒரு கடமைக்காகத் தான் அன்னைக்கு நான் அந்த ரூம்க்குள்ள காலெடுத்து வெச்சேன்.

என் உடம்புக்குள்ள அப்போ எந்த ஒரு பெரிய தவிப்பும் இல்லை, ஒரு சாதாரண பயம் மட்டும்தான் இருந்துச்சு.

கார்த்திக் அன்னைக்கு என் புடவையைக் கழட்டும்போது கூட எனக்கு இவ்ளோ சூடு கிளம்பல.

ஆனா இன்னைக்கு...

என் உடம்புல எந்த ஒரு நகையும் இல்லை, கழுத்துல வெறும் தாலி மட்டும் தான்.

வெறும் ஒரு சாதாரண மெல்லிய நைலான் புடவை.

ஆனா என் நரம்புகளுக்குள்ள இப்போ ஓடுற அந்தச் சூடு, அன்னைக்கு இருந்ததை விட ஆயிரம் மடங்கு அதிகமா கொதிக்குது.

ஒரு புதுப் பொண்ணு, தன் புருஷனைப் பார்க்கப் போறப்போ எவ்ளோ வெக்கப்படுவாளோ...

அதை விட பல மடங்கு அதிகமா நான் இப்போ கூனிக்குறுகி நிக்கிறேன்.

இந்த இருட்டான, பழைய சிமெண்ட் ரூம் தான் இப்போ என்னோட ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம்.

அந்தப் பழைய துருப் பிடிச்ச இரும்பு வயர் கட்டில் தான் எங்களோட படுக்கை.

அந்த குண்டு பல்பு தான் எங்களோட ரொமான்டிக் லைட்டிங்.

என் முன்னாடி லுங்கியோட நிக்கிற இந்த பிரகாஷ் தான்... இப்போதைக்கு என்னோட மாப்பிள்ளை.

இப்படி நினைக்கும்போதே என் அடிவயிற்றுக்குள்ள ஒரு சூடான பந்து உருளுற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு கள்ளத்தமான ஆசைக்காக, நடு ராத்திரியில புடவை கட்டிட்டு வந்து நிக்கிற இந்த நிலைமை...

இது தப்புனு என் புத்தி கத்துனாலும், ஒரு பொண்ணா எனக்கு இது அவ்ளோ பெரிய சுகத்தைக் கொடுத்துச்சு.

என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு செல்லும் இப்போ ஒரு புதுப் பொண்ணு மாதிரி சிலிர்க்க ஆரம்பிச்சுது.

என் தலை குனிஞ்சிருக்க, என் கால் விரல்களால நான் தரையை லேசாக் கோலிக் கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் எப்போ வந்து என்னைத் தொடுவான்னு ஒரு பயங்கரமான எதிர்பார்ப்பு.

அவன் கை என் ஸ்கின் மேல படும்போது நான் எப்படி ரியாக்ட் பண்ணுவேன்னு எனக்குள்ள ஆயிரம் கற்பனைகள்.

ஒரு புது மாப்பிள்ளை, தன் பொண்டாட்டியோட முந்தானையை எவ்ளோ ஆசையா விலக்குவானோ...

அதே மாதிரி இவன் என் நைலான் புடவையைக் கழட்டுவான்னு நினைக்கும்போதே என் மூச்சு முட்டுச்சு.

என் முலைகள் ரெண்டும் அந்த எதிர்பார்ப்புல ஜாக்கெட்டை முட்டிக்கிட்டு விம்முச்சு.

என் புண்டை, ஒரு புதுப் பொண்ணோட வெக்கத்தோட, ஆனா ஒரு முரட்டுத்தனமான பசியோட துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புருஷன்கிட்ட எனக்குக் கிடைக்காத அந்த சுகம், இவன்கிட்ட முழுசாக் கிடைக்குமாங்குற நினைப்பு என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா என் மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

நான் வாசல்கிட்டயே அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னுட்டேன்.

என் நெஞ்சு படபடனு ஒரு ட்ரெயின் மாதிரி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் மூச்சு வாங்குற வேகம் இப்போ ரொம்ப அதிகமாயிடுச்சு.

என் மூக்கு வழியா காத்து அவ்ளோ சூடா வெளிய போயிட்டு உள்ள வந்துச்சு.

பிரகாஷ் எனக்கு நேர் எதிரா, ஒரு மூணு அடி தூரத்துல நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனை நேர்ல பார்த்ததும், எனக்குள்ள ஒரு கூச்சம் வந்துச்சு.

நான் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் போன்ல என் உடம்புல ஒரு நூல் கூட இல்லாம அவன்கிட்ட காட்டிட்டு இருந்தேன்.

என் ரகசியமான இடங்களை எல்லாம் அவன் அவ்ளோ ஓப்பனாப் பார்த்தான்.

ஆனா இப்போ... நான் புடவை கட்டிட்டு, அவன் முன்னாடி நிக்கிறேன்.

புடவை கட்டியிருந்தாலும், அவன் முன்னாடி நான் முழு அம்மணமா நிக்கிற மாதிரி எனக்கு ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

என்னால என் தலையை நிமிர்த்தி அவனோட முகத்தை நேராப் பார்க்கவே முடியல.

என் வெக்கம் என்னை மொத்தமாத் தாக்குச்சு.

நான் என் பார்வையை அப்படியே கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

என் கால்களுக்குக் கீழ இருந்த தரையை நான் வெறிச்சுப் பார்த்தேன்.

என் கால் விரல்கள் கூச்சத்துல லேசாச் சுருங்கி விரிஞ்சது.

என் ரெண்டு கைகளும் அவ்ளோ பதற்றமா இருந்துச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த நைலான் புடவையோட ஓரத்தை என் விரல்களால ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் அதை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சதுல, என் விரல் நகங்கள் எல்லாம் வலிக்க ஆரம்பிச்சுது.

பிரகாஷ் அப்படியே ஒரு எடத்துல சிலை மாதிரி நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் என்கிட்ட நெருங்கி வரல.

அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்த இடத்துல இருந்து என்னை அப்படியே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த மங்கலான மஞ்சள் லைட் வெளிச்சத்துல... நான் எப்படி அவனுக்குத் தெரிஞ்சேனு தெரியல.

ஆனா அவன் கண்கள் என்னோட பாதங்கள்ல இருந்து ஆரம்பிச்சுது.

என் கால் விரல்களுக்கு நான் போட்டிருந்த அந்த நெயில் பாலிஷ், அந்த மஞ்சள் வெளிச்சத்துல அவ்ளோ செக்ஸியா மின்னுச்சு.

என் கணுக்கால்ல கிடந்த அந்த வெள்ளிக் கொலுசு, என் ஸ்கின்னுக்கு அவ்ளோ அழகா மேட்ச் ஆச்சு.

அவனோட பார்வை என் கொலுசைத் தாண்டி மெதுவா மேல ஏறுச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த நைலான் புடவை, அவ்ளோ மெல்லிசா ஒரு ட்ரான்ஸ்பரன்ட் ஷீட் மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தப் புடவை என் தொடைகள் மேல உரசிக் கிட்டு, என் கால்களோட ஷேப்பை பாவாடைக்கு மேல அப்படியே அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

நான் உள்ள போட்டுருந்த அந்த இன்-ஸ்கர்ட், என் முழங்காலுக்கு மேல வரைக்கும் லேசாத் தெரிஞ்சது.

அவன் கண்கள் என் தொடைகளை அவ்ளோ ரசனையாப் பார்த்துச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவன் இதே தொடைகளை எந்த ஒரு டிரஸ்ஸும் இல்லாம ஸ்க்ரீன்ல பார்த்தான்.

இப்போ புடவைக்கு அடியில அது லேசா மறைஞ்சிருக்கிறது அவனுக்கு அவ்ளோ போதையை ஏத்துச்சு.

அவனோட பார்வை என் தொடைகளைத் தாண்டி என் இடுப்புக்கு வந்துச்சு.

என் இடுப்புல நான் வெச்சிருந்த அந்தச் சிங்கிள் ப்ளீட்...

அது என் வலது பக்க இடுப்பு வளைவை எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம வெளிய காட்டிச்சு.

என் இடுப்போட அந்த மார்பிள் ஸ்கின், மஞ்சள் லைட்ல தங்கம் மாதிரி பளபளனு இருந்துச்சு.

நான் பயத்துல மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம், என் வயிறு லேசா உள்ள போயிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

அங்க இருந்த அந்த டீப்பான தொப்புள் குழி...

அது ஒரு இருட்டான குகை மாதிரி அவனோட கண்களை அப்படியே கட்டிப்போட்டுச்சு.

அவன் அந்தத் தொப்புளையே ரொம்ப நேரமா வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

அவனோட தொண்டைக்குழி ஏறி இறங்குறதை நான் என் ஓரக்கண்ணால கவனிச்சேன்.

அவனோட பார்வை என் இடுப்பைத் தாண்டி இன்னும் மேல ஏறுச்சு.

என் ஜாக்கெட்... அந்த  பிளவுஸ்.

அது என் முலைகளுக்கு அவ்ளோ ஃபிட்டா, ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

நான் மூச்சு வாங்குற அந்த ஸ்பீடுல, என் முலைகள் ரெண்டும் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள முன்னும் பின்னும் துள்ளி ஆடுச்சு.

அந்த அசைவு அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.

என் முலைகளுக்கு நடுவுல இருந்த அந்தப் பிளவு... அது அவ்ளோ டீப்பா வெளிய தெரிஞ்சது.

அந்த நைலான் முந்தானை என் தோள்பட்டையில ஒரு பின் போட்டு லேசா மறைச்சிருந்துச்சு.

ஆனா அந்தத் துணி அவ்ளோ மெல்லிசா இருந்ததால, என் முலைகளோட ஷேப் அப்படியே அப்பட்டமா அவனுக்கு விருந்து வெச்சுது.

அவனோட கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே மாட்டித் தவிச்சுது.

ஃபைனலா, அவனோட பார்வை என் முகத்துக்கு வந்துச்சு.

என் முகம் அவ்ளோ சிவந்து போய், வேர்வையில நனைஞ்சிருந்துச்சு.

என் நெத்தியில நான் வெச்சிருந்த அந்த மெரூன் கலர் பொட்டு, என்னை ஒரு தேவதை மாதிரி காட்டுச்சு.

என் கண்கள் கீழ குனிஞ்சிருக்க, என் நீளமான இமைகள் அவ்ளோ அழகாத் தெரிஞ்சது.

என் முடிகள் லேசாப் பறந்து என் கன்னத்துல உரசிக் கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் உதட்டை ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டு நடுங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்.

பிரகாஷ் அப்படியே ஹிப்னாடைஸ் ஆன மாதிரி என்னைப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனால தன் கண்களை என்னை விட்டு ஒரு மில்லிமீட்டர் கூட நகர்த்த முடியல.

ஒரு வாட்ச்மேனா இருந்துகிட்டு, இவ்ளோ கிளாஸியான ஒரு பொண்ண தன் கண் முன்னாடி பாக்குறது அவனுக்கு அவ்ளோ த்ரில்லைக் கொடுத்துருக்கும் போல.

அவன் மூச்சு விடுற சத்தம் ஒரு சூறாவளி மாதிரி எனக்குக் கேட்டுச்சு.

அந்த ரூம்ல வேற எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லை.

வெறும் என்னோட மூச்சுக்காத்தும், அவனோட மூச்சுக்காத்தும் மட்டும்தான் மாறி மாறி வந்துச்சு.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசல.

என் நடுக்கம் அந்தப் புடவையோட அசைவுலயே அவனுக்குத் தெரிஞ்சது.

நான் எவ்ளோ கூச்சப்படுறேன்னு பிரகாஷுக்கு ரொம்ப நல்லாப் புரிஞ்சிடுச்சு.

அவன் இந்த நேரத்துல ரொம்பச் சாமர்த்தியமா நடந்துக்க முடிவு பண்ணான்.

என்னை உடனே தொட்டோ, இல்ல அவசரப்பட்டோ என் பயத்தை அதிகமாக்கக் கூடாதுனு அவன் நினைச்சான்.

அவன் ரொம்ப அமைதியாத் தன் தொண்டையைச் செருமுனான்.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, அவ்ளோ சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டான்.

அவன் குரல்ல எந்த ஒரு அதிகாரமும் இல்லை, எந்த ஒரு தவிப்பும் இல்லை.

அது அவ்ளோ பவ்யமா, ரொம்ப மரியாதையா இருந்துச்சு.

"நீங்க நிஜமாவே வந்துட்டீங்க  மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப உருகிச் சொன்னான்.

நான் என் தலையை நிமிர்த்தாம, "ஹ்ம்ம்..." னு மட்டும் முனகினேன்.

"என்னால நம்பவே முடியல..."

"எனக்காக நீங்க இவ்ளோ தூரம் வருவனு நான் கனவுல கூட நினைக்கல..." னு அவன் சொன்னான்.

"நான் வர மாட்டேன்னு தான நினைச்ச?" னு நான் தரையைப் பார்த்துக்கிட்டே கேட்டேன்.

"ஆமா... நீங்க வர மாட்டேன்னு தான் நினைச்சேன்..."

"நான் கிளம்பும்போது கூட... நீங்க கண்டிப்பா வர மாட்டேங்கன்னு தான் என் மனசு சொல்லுச்சு..."

"பின்ன எதுக்குடா இவ்ளோ தூரம் படி ஏறி வந்த?" னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் வம்பிழுத்தேன்.

"என் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன நம்பிக்கை மேடம்... என் தேவதை எனக்காக வருவாங்கன்னு..." னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

"நீ ரொம்பத் தான் ஐஸ் வைக்கிற பிரகாஷ்..." னு நான் லேசாச் சிரிச்சேன்.

"சத்தியமா ஐஸ் இல்லை மேடம்..."

"இந்த புடவையில... நீங்க அவ்ளோ சூப்பரா இருக்கீங்க..."

"அப்படியே வானத்துல இருந்து எறங்கி வந்த ஒரு ஏஞ்சல் மாதிரி இருக்கீங்க..." னு அவன் வாய் நிறையப் புகழ்ந்து தள்ளுனான்.

"நான் சும்மா சாதாரண நைலான் புடவை தான கட்டிட்டு வந்துருக்கேன்..." னு நான் இழுத்தேன்.

"இது சாதாரணப் புடவையா இருக்கலாம் மேடம்..."

"ஆனா நீங்க கட்டுனதும் இது பட்டுப் புடவை மாதிரி ஜொலிக்குது..." னு அவன் வர்ணிச்சான்.

"நீங்க இவ்ளோ அழகா இருப்பனு எனக்குத் தெரியாது மேடம்..."

"நான் எவ்ளோ லக்கி..."

"எனக்குப் போன ஜென்மத்துப் புண்ணியம் தான் உங்கள இங்க வர வெச்சிருக்கு..." னு அவன் ரொம்பச் சென்டிமென்டாப் பேசுனான்.

அவனோட அந்த வார்த்தைகள்... அதுல இருந்த அந்த மரியாதை, அந்த ரசனை...

இதெல்லாம் கேட்கக் கேட்க, எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உருக ஆரம்பிச்சுது.

நான் ஒரு தப்பான ஆள்கிட்ட வந்து மாட்டிக்கிட்டோமோங்குற அந்த ரியாலிட்டி இப்போ லேசா மறைய ஆரம்பிச்சுது.

அதுக்குப் பதிலா... இது ஒரு ரொமான்டிக்கான, யாருக்கும் தெரியாத ஒரு ரகசியக் காதல் மாதிரி எனக்கு ஃபீல் ஆக ஆரம்பிச்சுது.

நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

அவர் என்னை ஒரு நாளும் இப்படிப் புகழ்ந்ததே கிடையாது.

அவர் எப்பவுமே வேலையில முழுகிக் கிடப்பார்.

நான் எவ்ளோ அழகா டிரஸ் பண்ணாலும் அவர் கண்ணுக்குத் தெரியாது.

அவரோட அந்த கவனிப்பின்மை தான் என்னை இவ்ளோ தூரம் கூட்டிட்டு வந்திருக்கு.

ராஜோட அந்தப் பார்வையும், தொடுதலும் தான் எனக்குள்ள ஒரு பொண்ணு இருக்கானு எனக்கு ஞாபகப்படுத்துச்சு.

ராஜ் கொடுத்த அந்தச் சூடு தான், இப்போ என்னைக் கூலிங் தேடி இங்க வர வெச்சிருக்கு.

நான் என் மனசுக்குள்ள ஒரு நிமிஷம் ராஜையும் பிரகாஷையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தேன்.

ராஜ் என்னைத் தொட்டப்போ, அவர் என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கூடப் பர்மிஷன் கேக்கல.

எனக்குச் சம்மதம் இருக்கா, இல்லையானு அவர் ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்கல.

அவர் பாட்டுக்கு வந்தார், அவர் இஷ்டத்துக்கு என் மேல கை வெச்சார்.

என் உடம்பை ஏதோ ஒரு பொருள் மாதிரி அவர் இஷ்டத்துக்குப் பிசைஞ்சார்.

அவரோட அந்தத் தொடுதல்ல ஒரு அதிகாரம் தான் இருந்துச்சு.

நான் அவருக்குக் கீழ அடங்கிப் போகணும்ங்குற ஒரு அதிகாரம் தான் அவர் கண்ல தெரிஞ்சது.

ஆனா... இப்போ என் கண் முன்னாடி நிக்கிற இந்தப் பிரகாஷைப் பார்த்தேன்.

இவன் ஒரு சாதாரண வாட்ச்மேன்.

நான் இப்போ அவன் கூப்பிட்டதுக்காக ஒரு ரூம்க்குள்ள வந்து நிக்கிறேன்.

நான் அவனுக்கு முழுச் சம்மதம் கொடுத்துத் தான் இங்க வந்திருக்கேன்.

நான் இப்போ எந்த ஒரு பாதுகாப்பும் இல்லாம, அவன்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு இருக்கேன்.

அவன் நினைச்சா இப்போ என்னை என்ன வேணாலும் பண்ணலாம்.

ஆனாலும்... அவன் என்கிட்ட ஒரு அடி கூட நெருங்கி வரல.

என்னைத் தொடுறதுக்கு முன்னாடி, 'நீங்க ஓகேவா மேடம்?' னு அவன் அவ்ளோ அக்கறையா கேக்குறான்.

எனக்குப் பயமா இருக்கானு என் முகத்தைப் பார்த்துத் தெரிஞ்சுக்குறான்.

அவனோட அந்தச் சுன்னி எனக்காக அவ்ளோ தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

அது என் உடம்புக்காக அவ்ளோ துடிக்குதுனு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

ஆனாலும் அவன் தன்னோட ஆசையை அடக்கிக்கிட்டு, எனக்காக ஒரு தூரத்துல நிக்கிறான்.

அவன் கண்கள்ல என்னைப் பத்தின ஒரு கேவலமான எண்ணம் கொஞ்சம் கூட இல்லை.

அவன் என்னைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்து ஏதோ பண்ணணும்னு நினைக்கல.

அவன் என்னைப் பார்க்குற அந்தப் பார்வை... அதுல அவ்ளோ அன்பு இருக்கு.

அது வெறும் உடம்புக்கான ஒரு பார்வை கிடையாது.

ஒரு ஆம்பளை, ஒரு பொண்ணை உசுருக்கு உசுரா நேசிச்சா எப்படிக் பார்ப்பானோ...

அந்த மாதிரி ஒரு காதல் அவன் கண்கள்ல அப்பட்டமாத் தெரியுது.

அவன் என்னைப் போன்ல ஒரு தேவதைனு சொன்னான்.

இப்போ நேர்ல பார்க்கும்போதும், அவன் என்னை ஒரு தேவதையப் பாக்குற மாதிரி தான் பாக்குறான்.

இந்த மெரூன் கலர் புடவையில நான் நிக்கிறதை, அவன் ஏதோ ஒரு பெரிய பொக்கிஷத்தைப் பாக்குற மாதிரி ரசிக்கிறான்.

அவனோட வார்த்தைகள்ல எந்த ஒரு கட்டாயமும் இல்லை.

நான் கஷ்டப்படக் கூடாதுனு அவன் ஒவ்வொன்னும் பார்த்துப் பார்த்துப் பண்றான்.

அவன் என்கிட்ட காட்டுறது, தப்பான ஒரு ஆசை கிடையாது.

அது ஒரு வெளியே சொல்ல முடியாத ஒரு ரகசியமான காதல்.

ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு மேல அவன் வெச்சிருக்க ஒரு ஈர்ப்பு.

அவனோட இந்த அன்பைப் பார்க்கும்போதே... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு சுருக்னு குத்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டை ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்குள்ள ஒரு குற்ற உணர்ச்சி லேசாத் தலை தூக்குச்சு.

'பவி... நீ எல்லாருக்கும் பெரிய துரோகம் பண்ற?' னு என் மனசு என்னைக் கேட்டுச்சு.

இவன் உன்னை அவ்ளோ நேசிக்கிறான்.

உன் மேல அவ்ளோ உருகி உருகிக் காதல் வெச்சிருக்கான்.

ஆனா நீ?

நீ இங்க வந்ததே என்னோட சுயநலத்துக்காகத் தான்.

என் புருஷன் என்னைக் கவனிக்கலங்குற அந்த ஏமாற்றம்...

ராஜ் என்னைத் தொட்டதுல கிளம்புன அந்தச் சூடு...

இந்த ரெண்டுக்கும் ஒரு தீர்வு தேடித் தான் நான் இங்க வந்திருக்கேன்.

என்னோட இந்த உடம்புத் தவிப்பை அடக்குறதுக்குத் தான் நான் இவனை யூஸ் பண்றேன்.

அவனோட அந்தச் சுன்னியைப் பார்த்து, என் உடம்பைக் கொஞ்சம் குளிர்ச்சிக்கத் தான் நான் இங்க நிக்கிறேன்.

எனக்கு இவன் மேல எந்த ஒரு காதலும் கிடையாது.

நான் இவனுக்கு எந்த ஒரு அன்பையும் திருப்பிக் கொடுக்கப் போறது இல்லை.

அது என்னால முடியாதுனு எனக்கும் தெரியும், அவனுக்கும் தெரியும்.

ஆனாலும் அவன் என் மேல காட்டுற இந்த அக்கறையும், மரியாதையும் என்னைக் கூனிக்குறுக வெச்சுது.

ஒரு வாட்ச்மேனுக்கு இருக்கிற அந்தப் பண்பு, என் புருஷனுக்கோ, அந்த ராஜ்க்கோ இல்லையேனு எனக்குத் தோணுச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி அவனைப் பார்த்தேன்.

அவன் அதே எடத்துல, கையைக் கட்டிக்கிட்டு எனக்காக அவ்ளோ அமைதியா நின்னுட்டு இருந்தான்.

அவன் என் சம்மதத்துக்காக வெயிட் பண்ற அந்த விதம் என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

இந்த உலகத்துல எந்த ஒரு ஆம்பளையும் ஒரு பொண்ணுக்கு இவ்ளோ ஸ்பேஸ் கொடுக்க மாட்டான்.

நான் இவனுக்கு எந்தக் காலத்துலயும் சொந்தமாக முடியாது.

ஆனா இப்போ, இந்த நிமிஷம், இந்த இருட்டான ரூம்க்குள்ள... நான் அவனுக்கு மட்டும் தான் சொந்தம்.

நான் என் உடம்பைக் குறுக்கிக்கிட்டு நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் மூச்சு விடுற ஒவ்வொரு தடவையும், அவனோட அந்த அன்பை நான் காத்துல ஃபீல் பண்ணேன்.

என் உடம்புல இருந்த நடுக்கம் இப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சமாக் குறைய ஆரம்பிச்சுது.

எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம், ஒரு இதமான தவிப்பா மாறிடுச்சு.

அவன் என் மேல வெச்சிருக்க அந்த ஆசை, என்னை அப்படியே உருக வெச்சுது.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசாம, என் கண்களாலயே அவனுக்கு ஒரு நன்றி சொன்னேன்.

அவனோட அந்தச் சாஃப்ட்டான பார்வை, என் மனசுல இருந்த எல்லாத் தடைகளையும் உடைச்சுடுச்சு

என் விரல்கள் புடவையைப் பிடிச்சிருந்த அந்த இறுக்கம் லேசா லூசாச்சு.

"மேடம்... இங்க பாருங்க..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டான்.

நான் ரொம்ப மெதுவா... என் நீளமான இமைகளை மேல தூக்கினேன்.

நான் முதல் முறையா, அந்த ரூம்க்குள்ள அவனோட முகத்தை நேராப் பார்த்தேன்.

என் கண்கள் அவனோட கண்களைச் சந்திச்சுது.

அந்த மஞ்சள் லைட் வெளிச்சத்துல... அவனோட முகம் ரொம்ப டார்க்காத் தெரிஞ்சது.

அவன் ரொம்ப ஹேண்ட்சம்லாம் கிடையாது.

ஆனா அவனோட அந்த லுக்கில் ஒரு ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.

நான் அவனை முழுசா ஸ்கேன் பண்ணேன்.

அவன் என்னை விட குள்ளமாத் தான் இருந்தான்.

நான் நிமிர்ந்து பாக்கத் தேவையில்லை, என் கண்ணுக்கு நேரா அவன் முகம் இருந்துச்சு.

ஒரு அழகான கல்யாணமான பொண்ணு ... அவளுக்கு முன்னாடி ஒரு குள்ளமான வாட்ச்மேன்.

இந்த ஒரு கான்ட்ராஸ்ட் பாக்குறதுக்கே அவ்ளோ த்ரில்லா, கொஞ்சம் காமெடியா, ஆனா அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.

அவன் மேல ஒரு ரொம்பப் பழைய, கசங்குன ஒரு டீ-ஷர்ட் போட்டிருந்தான்.

அதோட காலர் எல்லாம் லேசாத் தொங்கிப் போயிருந்துச்சு.

கீழ ஒரு கட்டம் போட்ட லுங்கியை மடிச்சுக் கட்டியிருந்தான்.

அவனோட அந்தத் தோற்றம் அவ்ளோ சிம்பிளா, ஒரு சாதாரண ஆளா அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

ஆனா... என் கண்கள் அவனோட முகத்துலயோ, அந்த டீ-ஷர்ட்டுலயோ ரொம்ப நேரம் நிக்கல.

என் பார்வை ரொம்ப ஆட்டோமேட்டிக்கா, அவனோட இடுப்புக்குக் கீழ இறங்குச்சு.

அவனோட அந்த லுங்கிக்கு நடுவுல...

அந்த மடிச்சுக் கட்டியிருந்த இடத்துக்குக் கொஞ்சம் கீழ...

அவ்ளோ அப்பட்டமா, ஒரு டென்ட் போட்ட மாதிரி ஒரு புடைப்புத் தெரிஞ்சது.

அதைப் பார்த்ததும் என் மூச்சுக்காத்து அப்படியே தொண்டைக்குள்ள மாட்டிக்குச்சு.

என் கண்கள் அந்தப் புடைப்பு மேலயே ஒட்டிக்கிச்சு.

அதுக்குள்ள என்ன இருக்குனு எனக்கு ரொம்ப நல்லாத் தெரியும்.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் அந்தச் சுன்னியை நான் போன்ல வீடியோ கால்ல பார்த்தேன்.

அது எவ்ளோ தடிமனா, நரம்பு புடைச்சு, கஞ்சி வழிய வழிய நிமிர்ந்து நின்னுச்சுனு என் மூளைக்குள்ள அந்த இமேஜ் அப்படியே ஓடுச்சு.

இப்போ அந்தச் சுன்னி தான், இந்த லுங்கித் துணியை அவ்ளோ டைட்டா முட்டிக்கிட்டு நிக்குது.

அந்தத் துணி அதை மறைக்க ரொம்பக் கஷ்டப்படுற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

அதோட நீளம்... அது அவனோட அடிவயிற்றுல இருந்து தொடங்கி, நேரா முன்னாடி வந்து அவ்ளோ விறைப்பா நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட அந்தச் சாதாரணமான முகத்துக்கும், அவன் லுங்கிக்குள்ள ஒளிஞ்சுகிட்டு இருக்குற அந்த ஆயுதத்துக்கும் சம்மந்தமே இல்லாத மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தப் புடைப்பைப் பார்க்கப் பார்க்க... என் உடம்புக்குள்ள ஒரு புதுச் சூடு கிளம்புச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஈரம் வழிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் உள்ள பேண்ட்டி போட்டிருந்தாலும், அந்த ஈரம் அதை நனைச்சு, என் தொடையில சுருக்னு பட்டுச்சு.

நான் என் ரெண்டு தொடைகளையும் ரொம்ப டைட்டா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

என் நல்ல புத்தி மறுபடியும் லேசா எட்டிப் பாத்துச்சு.

'பவி... நீ கார்த்திக்கோட பொண்டாட்டி... எவ்ளோ டீசண்டான லைஃப் உன்னோடது...'

'இப்போ வந்து ஒரு வாட்ச்மேனோட லுங்கிப் புடைப்பை இவ்ளோ ரசனையாப் பாத்துட்டு இருக்கியே?'னு ஒரு குரல் கேட்டுச்சு.

ஆனா என் தவிப்பு அதை உடனே அடக்கிடுச்சு.

'கார்த்திக் லேப்டாப்பைத் தானடி டெய்லி பாக்குறார்?'

'அவரோட அந்தச் சுன்னி உனக்கு ஒரு நாளும் திருப்தி கொடுத்தது இல்லை...'

'ராஜ் உன்னைத் தொட்டதுல கிளம்புன சூட்டை, இந்த லுங்கிக்குள்ள இருக்குற சுன்னி தான்டி இன்னைக்குத் தணிக்கப் போகுது...'னு என் மனசு எனக்குப் பதில் சொல்லுச்சு.

நான் என் பார்வையை அந்தப் புடைப்புல இருந்து மறுபடியும் அவனோட முகத்துக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

அவன் என் கண்களையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் அவனோட லுங்கியைப் பார்த்ததை அவன் கரெக்ட்டா நோட் பண்ணிட்டான்.

அவன் முகத்துல இப்போ ஒரு கர்வமான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"என்ன மேடம்... என்ன பாக்குறீங்க?" னு அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டான்.

"ஒ... ஒன்னும் இல்லை..." னு நான் திக்கித் திக்கிச் சொன்னேன்.

"உங்களுக்கு அது அவ்ளோ பிடிச்சிருக்கா?" னு அவன் என்னை வம்பிழுத்தான்.

"போடா..." னு நான் லேசாச் சிணுங்கிட்டு என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

"சரி சரி... நான் ஒன்னும் கேக்கல மேடம்..." னு அவன் சிரிச்சான்.

ஆனாலும் அவன் தன் லிமிட்டைத் தாண்டல.

அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்த எடத்துல இருந்து, ஒரு அடியை மட்டும் ரொம்ப மெதுவா முன்னாடி எடுத்து வெச்சான்.

அவன் என்கிட்ட ரொம்ப நெருங்கி வரல, ஒரு மரியாதையான கேப் மெயின்டைன் பண்ணான்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கேட்டான்.

"நீங்க  ஓகேவா?" னு அவன் அவ்ளோ அக்கறையா விசாரிச்சான்.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசல.

என் தொண்டை அவ்ளோ வறண்டு போயிருந்துச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி, என் கீழ் உதட்டை என் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் ஓகே தான்னு சொல்ற மாதிரி, என் தலையை மட்டும் ரொம்ப மெதுவா மேலயும் கீழயும் ஆட்டினேன்.