Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

----------
Part 154:
----------

அவன் போனை கட் பண்ணியதும், அந்த ரூம்ல ஒரு நிசப்தம் பரவுச்சு.

நான் என் போனை பெட் மேல வெச்சுட்டு, மறுபடியும் கண்ணாடியைப் பார்த்தேன்.

நான் மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

கண்ணாடியில தெரிஞ்ச என்னோட உருவத்தை நான் உற்றுப் பார்த்தேன்.

என் முகம் அவ்ளோ பிரெஷ்ஷா, செக்கச் செவேர்னு ஒரு தக்காளிப் பழம் மாதிரி சிவந்து போயிருந்துச்சு.

என் நெத்தியில நான் வெச்சிருந்த அந்த மெரூன் கலர் பொட்டு எனக்கு அவ்ளோ அழகா மேட்ச் ஆச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த மெல்லிய நைலான் புடவை, என் உடம்போட வளைவுகளை அவ்ளோ அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

என் பிளவுஸோட கழுத்து வளைவுல, என் முலைகளோட பிளவு ரொம்பச் செக்ஸியாத் தெரிஞ்சது.

நான் ரொம்ப அழகாக இருக்கேன்னு எனக்கே தோணுச்சு.

ஆனா... என் மனசுக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய யுத்தம் நடக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் இப்போ செய்யப் போறது எவ்ளோ தப்புனு என் புத்தி என்னை எச்சரிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு, ராத்திரி பன்னிரண்டு மணிக்கு ஒரு வாட்ச்மேனைத் தேடி மாடிக்குப் போறேன்.

இது ரொம்பத் தப்பான ஒரு காரியம்.

மாட்டிக்கிட்டா என் மானம், என் குடும்பம் எல்லாமே காத்துல பறந்துடும்.

நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

கார்த்திக் என்ன கெட்டவரா?

என்னைத் தப்பாப் பேசுனது கிடையாது.

ஆனா... அவர் என்னைக் கவனிச்சதும் கிடையாது.

அவரோட உலகமே அந்த ஆபிஸ் லேப்டாப் தான்.

அவருக்கு மீட்டிங், டார்கெட், ஆபிஸ் வேலை... இதுல தான் முழு கவனம் இருக்கு.

என் உடம்புக்குனு ஒரு தேவை இருக்குனு அவர் என்னைக்காவது ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சிருக்காரா?

நான் இவ்ளோ அழகா புதுசா டிரஸ் போட்டுட்டு வந்து நின்னாக் கூட, அவர் ஒரு தடவை நிமிர்ந்து பாக்க மாட்டார்.

அவரோட அந்தத் தொடர்ச்சியான கவனிப்பின்மை தான், என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா இந்த நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்துருச்சு.

நான் ஒரு பொண்ணு, எனக்கும் ஆசைகள் இருக்கும்னு அவர் ஏன் புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்குறார்?

அந்த ஏக்கம் தான் என்னை இப்போ இவ்ளோ தூரம் தள்ளியிருக்கு.

அது மட்டுமா?

இன்னைக்கு ராஜ் ஹால்ல வெச்சு என்னைப் பிழிஞ்செடுத்தார்.

அவரோட அந்தத் தொடுதல்...

அவர் என் நெஞ்சுல கடிச்ச அந்தக் கடி... என் புண்டைய நக்குனா விதம்...

அது எனக்குள்ள தூங்கிக்கிட்டு இருந்த ஒரு பெரிய நெருப்பைப் பத்த வெச்சுடுச்சு.

என் உடம்பெல்லாம் இப்போ அவ்ளோ சூடா கொதிக்குது.

இந்தச் சூட்டைத் தணிக்க எனக்கு எதாவது ஒன்னு இப்போவே வேணும்.

பிரகாஷ் இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்கான்.

அவன் பதின்மூணு மாடி படிகள்ல எனக்காக ஏறி வந்திருக்கான்.

நான் அவனை ஏமாத்தக் கூடாது.

அவன் என்னைத் தொட மாட்டேன்னு போன்ல சத்தியம் பண்ணியிருக்கான்.

நான் வெறும் நேர்ல போய் அவனைப் பாக்கப் போறேன்.

அவனோட அந்தச் சுன்னியை மறுபடியும் என் கண்ணால நேர்ல பாக்கணும்னு எனக்கு அவ்ளோ தவிப்பா இருக்கு.

அவன் என் அழகைப் புகழ்ந்து பேசுறதை நான் என் காதால கேட்கணும்.

அது எனக்கு அவ்ளோ பெரிய ஒரு போதையைக் கொடுக்குது.

நான் போயிட்டு, ஒரு பத்து நிமிஷம் அவன்கிட்ட பேசிட்டு அப்படியே திரும்பி வந்துடுவேன்.

நான் எந்தத் தப்பும் பண்ண மாட்டேன்.

இப்படி எனக்கு நானே ஆயிரம் காரணங்களைச் சொல்லி என் மனசைத் தேத்திக்கிட்டேன்.

இந்தத் தவிப்பு என்னோட மூளையை மொத்தமா பிளாக் பண்ணிடுச்சு.

என் உடம்புல ஓடுற அந்தச் சூடு தான் இப்போ என்னை ஆட்டி வைக்குது.

நான் ரொம்ப மெதுவா, எந்தச் சத்தமும் இல்லாம என் பெட்ரூம் கதவைத் திறந்தேன்.

ஹால்ல ஒரே இருட்டா இருந்துச்சு.

கதவோட தாழ்ப்பாளைப் பிடிச்சப்போ என் கை அவ்ளோ நடுங்குச்சு.

நான் மெதுவாத் தாழ்ப்பாளைத் திறந்து, கதவை லேசா இழுத்தேன்.

'க்ளிக்' னு ஒரு சின்னச் சத்தம் கேட்டு கதவு திறந்துச்சு.

நான் வெளிய வந்து, அபார்ட்மெண்ட் காரிடாரைப் பார்த்தேன்.

அது அவ்ளோ அமைதியா, ஏதோ மயானம் மாதிரி இருட்டா, ஒரு மாதிரி பயமா இருந்துச்சு.

லைட் வெளிச்சம் மட்டும் லேசா விட்டு விட்டு எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் வீட்டுக்கதவை ரொம்பச் சத்தமில்லாம சாத்தி, வெளிய இருந்து பூட்டினேன்.

என் கையில இருந்த சாவி 'க்ளிங்' னு லேசாக் சத்தம் போட்டுச்சு.

நான் உடனே பதறிப்போய் அந்தச் சாவியை ரொம்ப டைட்டா என் கையில இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் மெதுவா நடந்து லிஃப்ட் கிட்ட வந்தேன்.

லிஃப்ட் பட்டனை அழுத்தினதும், அந்த ரெட் கலர் லைட் எரிஞ்சுது.

ஒரு பத்து செகண்ட்ல லிஃப்ட் கதவு திறக்க, நான் உள்ள நுழைஞ்சேன்.

லிஃப்ட் கதவு சாத்துனதும், எனக்குள்ள ஒரு புதுப் பயம் வந்துச்சு.

நான் பதின்மூணாவது மாடி பட்டனை அழுத்தினேன்.

லிஃப்ட் மெதுவா மேல நகர ஆரம்பிச்சுது.

அதோட மோட்டார் சத்தம் அந்த அமைதியில எனக்கு அவ்ளோ பெருசா கேட்டுச்சு.

ரெண்டு... மூணு... நாலு...

மாடிகளோட நம்பர் ஸ்க்ரீன்ல மாற மாற, என் ஹார்ட் பீட் இன்னும் வேகமாச்சு.

என் வயிறுக்குள்ள ஏதோ பட்டாம்பூச்சி பறக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

ஒருவேளை இந்த லிஃப்ட் நடுவுல ஏதாவது ஒரு மாடியில நின்னுட்டா என்ன பண்றது?

யாராவது நைட் ஷிப்ட் முடிஞ்சு வீட்டுக்கு வந்து, லிஃப்ட்ல ஏறுனா என்ன ஆகும்?

நான் இவ்ளோ செக்ஸியா, சிங்கிள் ப்ளீட்ல புடவை கட்டிட்டு நிக்கிறதைப் பார்த்தா அவங்க என்ன நினைப்பாங்க?

என் முந்தானை அவ்ளோ மெல்லிசா இருக்கு.

என் ஜாக்கெட் பிளவு, தொப்புள் எல்லாம் அப்பட்டமாத் தெரியுது.

யாராவது பார்த்தா என் மானமே போயிடுமே?

என் கைகள் அவ்ளோ சில்லுனு ஆச்சு.

நான் என் புடவையை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்துப் போத்திக்கிட்டேன்.

எட்டு... ஒன்பது... பத்து...

பத்தாவது மாடி வந்ததும் என் மூச்சு அப்படியே நின்னு போச்சு.

இது ராஜோட ஃப்ளோர்.

ஒருவேளை ராஜ் இப்போ முழிச்சுக்கிட்டு இருந்து, லிஃப்ட் கதவு திறந்தா?

அவர் என்னை இந்த கோலத்துல பார்த்தா, என்னை அப்படியே லிஃப்ட்க்குள்ளயே வெச்சுப் பிழிஞ்சிடுவாரே?

என் கால்கள் பயத்துல லேசா நடுங்குச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டுக் கடவுளை வேண்டிக்கிட்டேன்.

பதினொன்னு... பன்னிரண்டு... பதின்மூணு.

அப்பாடா, லிஃப்ட் எந்த மாடியிலயும் நிக்கல.

லிஃப்ட் கதவு லேசாத் திறந்துச்சு.

நான் வெளிய வந்தேன்.

இப்போ மாடிக்குப் போக இன்னும் ஒரு செட் படிகள் ஏறணும்.

நான் ரொம்ப மெதுவா, ஒவ்வொரு படியா ஏற ஆரம்பிச்சேன்.

என் கால்ல இருந்த கொலுசு லேசாச் சத்தம் போட்டுச்சு.

நான் உடனே என் கால் விரல்களை மட்டும் வெச்சுப் சத்தமில்லாம நடந்தேன்.

படிகளோட முடிவுல... அந்த மாடியோட பெரிய இரும்புக் கதவு தெரிஞ்சது.

பிரகாஷ் சொன்ன மாதிரியே, அந்தக் கதவு லேசாத் திறந்திருந்துச்சு.

ஒரு சின்ன கேப் மட்டும் தெரிஞ்சது.

நான் என் கையை வெச்சு அந்தக் கதவை ரொம்ப மெதுவாத் தள்ளினேன்.

'க்ரீஈஈச்...' னு லேசாச் சத்தம் கேட்டு கதவு முழுசாத் திறந்துச்சு.

நான் மாடிக்கு வெளிய கால் எடுத்து வெச்சேன்.

சம்மர் நைட்டோட அந்தச் சில்லுன காத்து என் வேர்த்த முகம் மேல பட்டுச்சு.

அந்தக் காத்து பட்டதும் என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி சிலிர்த்துச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த மெல்லிய நைலான் புடவை, காத்துல லேசாப் பறந்து என் தொடைகளைச் சுத்திப் பின்னிக்கிச்சு.

நான் மாடியைச் சுத்திப் பார்த்தேன்.

அது அவ்ளோ இருட்டா, வெறும் நிலா வெளிச்சத்துல மட்டும் லேசாத் தெரிஞ்சது.

என் கண்கள் அந்தப் பெரிய தண்ணீர் டேங்கைத் தேடிச்சு.

அதோ... அந்த மூலையில அந்தப் பெரிய சிமெண்ட் டேங்க் தெரிஞ்சது.

அதுக்கு அடியில ஒரு சின்ன ரூம் இருந்துச்சு.

உள்ளே இருந்து ஒரு மங்கலான, ரொம்ப வார்ம் ஆன மஞ்சள் கலர் லைட் வெளிச்சம் வெளிய வந்துச்சு.

நான் மெதுவா அந்த ரூமை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

திடீர்னு... அந்தக் கதவுக்குப் பின்னாடி இருந்து ஒரு உருவம் நகர்றது எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அது வேற யாரும் இல்லை, பிரகாஷ் தான்.

அவன் அந்த இருட்டுல எனக்காக வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தான்.

என்னைப் பார்த்ததும், அவன் இருட்டுல இருந்து நிலா வெளிச்சத்துல வெளிய வந்தான்.

அவன் பேண்ட், ஷர்ட் போடல.

மேல ஒரு ரொம்பப் பழைய டீ-ஷர்ட் மட்டும் போட்டிருந்தான்.

கீழ ஒரு கட்டம் போட்ட லுங்கியை மடிச்சுக் கட்டியிருந்தான்.

அவனோட அந்த உடம்பு, அந்த லுங்கியில காமெடியா தெரிஞ்சது.

இவனுக்கா நான் இப்டி ரெடி ஆகி வந்துருக்கேன்னு தோணுச்சு. அதே சமயம் இவனுக்கு இல்ல, இவனோடதுக்கு தான் வந்துருக்கனு பீல் ஆச்சு.

என்னைப் பார்த்ததும் அவன் அவ்ளோ வேகமா என்னை நோக்கி நடந்து வந்தான்.

நான் என் நடையை அப்படியே நிப்பாட்டிட்டேன்.

அவன் என் முன்னாடி வந்து நின்னான்.

நான் அவனை என் கண்ணால முழுசாப் பார்த்தேன்.

இந்த நிலா வெளிச்சத்துல அவன் முகம் அவ்ளோ ரஃப்பாத் தெரிஞ்சது.

அவன் என்னை விட கொஞ்சம் குள்ளம் தான்.

நான் அவனை லேசாக் குனிஞ்சு தான் பாக்கணும்.

ஆனா அவனோட அந்தப் பார்வை...

அதுல இருந்த அந்த ஆசை, அந்தத் தவிப்பு என்னை அப்படியே நிலைகுலைய வெச்சுது.

ஒரு ஆம்பளை, ஒரு பொண்ணை இப்படித் தான் பாக்கணும்.

அவன் என்ன ஏதோ ஒரு சாப்பாடு மாதிரி பாக்குறான்.

அவன் கண்கள் என் முகத்துல நிக்கல.

நேரா என் கழுத்து, என் முலைகளோட பிளவு, என் இடுப்புனு என் உடம்பு முழுக்க மேய்ஞ்சுது.

ஒரு வாட்ச்மேன் என்னை உத்து  பாக்குறான்ங்குற அந்த ஈகோ இப்போ எனக்குள்ள இல்லை.

ஒரு ஆம்பளை, என்னோட அழகுக்கு அடிமையாகி நிக்கிறான்ங்குற கர்வம் தான் எனக்குள்ள இருந்துச்சு.

அவன் பார்வை என் புடவையை மீறி உள்ள ஊடுருவுற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் அவ்ளோ மெல்லிசான நைலான் புடவை கட்டியிருக்கேன்.

அவன் கண்ல இருக்குற அந்தச் சூடு, என் ஸ்கின்னை அப்படியே சுடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

கார்த்திக் என்னை ஒரு நாளும் இப்படிப் பார்த்ததே கிடையாது.

ஆனா பிரகாஷோட கண்கள்ல அவ்ளோ உயிர் இருந்துச்சு.

அவன் கண்ல இருந்த அந்தத் தேடல், எனக்குள்ள இருந்த ஆசையை இன்னும் நூறு மடங்கு அதிகமாக்குச்சு.

இவன் முன்னாடி நான் நிக்கிறதுக்கு அவ்ளோ பெருமையா இருந்துச்சு.

நான் இப்போ ஒரு ஹை-கிளாஸ் பொண்ணு இல்லை.

இவன் ஆசைப்படுற ஒரு சாதாரணப் பொண்ணு.

அவனோட அந்த லுக் என்னை அப்படியே கட்டிப்போட்டுச்சு.

என் கால்கள் ரெண்டும் லேசா நடுங்குறது எனக்கே தெரிஞ்சது.

நான் என் தொடையை ஒன்னோடு ஒன்னு லேசா உரசிக் கிட்டேன்.

அந்தப் பேண்ட்டிக்குள்ள என் மதன நீர் சுரக்குறது எனக்கு நல்லா ஃபீல் ஆச்சு.

அவன் என்னை அப்படியே தாண்டிப் போனான்.

நேரா அந்த மாடி இரும்புக் கதவு கிட்ட போனான்.

அந்தக் கதவை ரொம்பச் சத்தமில்லாமச் சாத்துனான்.

அதோட பெரிய இரும்புத் தாழ்ப்பாளை உள்ள இருந்து ரொம்ப டைட்டாப் போட்டான்.

'க்ளக்' னு அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் என் நெஞ்சு ஒரு தடவை துடிச்சு அடங்குச்சு.

இப்போ இந்த மாடியில நானும் அவனும் மட்டும் தான் லாக் ஆகியிருக்கோம்.

அவன் மறுபடியும் என்னைப் பார்த்துத் திரும்பி வந்தான்.

என்கிட்ட இருந்து ஒரு ரெண்டு அடி தள்ளி நின்னுக்கிட்டான்.

அந்த மாடியில ஒரு சில செகண்ட் எந்த ஒரு பேச்சும் இல்லை.

வெறும் காத்து அடிக்கிற சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுச்சு.

அவனோட கண்கள் என் மேல இருந்து ஒரு செகண்ட் கூட நகரல.

எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு, நான் என் பார்வையை லேசாக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு காத்து மாதிரி முனகினான்.

"நீங்க... நீங்க தேவதை மாதிரி இருக்கீங்க மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

"நான் புடவையில வருவீங்கனு எதிர்பார்க்கவே இல்லை..."

"எனக்காகக் கட்டிட்டு வந்திருக்கீங்க... ரொம்ப தேங்க்ஸ் மேடம்..." னு அவன் என் முகத்தைப் பார்த்துப் பேசுனான்.

அவன் அப்படிப் புகழ்ந்ததும், எனக்கு வெக்கத்துல முகம் சிவந்து போச்சு.

நான் என் உதட்டைக் லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்..." னு மட்டும் மெதுவாச் சொன்னேன்.

"இந்த நிலா வெளிச்சத்துல... உங்க முகம் அவ்ளோ பிரகாசமா இருக்கு மேடம்..."

"ரொம்ப வழியாத பிரகாஷ்..." னு நான் கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா நடிக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா என் குரல்ல இருந்த அந்தச் செக்ஸியான நடுக்கம் என்னைக் காட்டிக் கொடுத்துருச்சு.

"வாங்க மேடம்... அந்த ரூமை காமிக்குறேன்..." னு அவன் சொன்னான்.

அவன் முன்னாடி நடக்க ஆரம்பிச்சான்.

நான் அவனுக்குப் பின்னாடி ரொம்ப மெதுவா நடந்தேன்.

அவன் அந்த மங்கலான லைட் வெளிச்சத்தை நோக்கி நடந்தான்.

அவன் நடக்கும்போதே... ரெண்டு எட்டுக்கு ஒரு தடவை பின்னாடி திரும்பி என்னைப் பார்த்தான்.

அவன் கண்கள் நேரா என் இடுப்பையும், என் முலைகளையும் தான் ஃபோகஸ் பண்ணுச்சு.

அவன் என்னை உற்றுப் பார்த்ததும், அவன் தொண்டைக்குழி ஏறி இறங்குறதை நான் கவனிச்சேன்.

அவன் முன்னாடி திரும்புவான், அப்புறம் மறுபடியும் என்னைப் பார்ப்பான்.

அவன் அப்படிப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என் புடவை இன்னும் லேசான மாதிரி எனக்கு ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் அந்தச் சின்ன ரூம் வாசலுக்கு வந்துட்டோம்.

அவன் முதல்ல அந்த ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சான்.

அந்த ரூம் ரொம்ப ரொம்பச் சின்னதா இருந்துச்சு.

மேல ஒரு மஞ்சள் கலர் ஜீரோ வாட் பல்பு எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் உள்ள போய் நின்னுக்கிட்டு, என்னைப் பார்த்துத் திரும்பினான்.

அவன் என்னை உள்ள வரச் சொல்லி சைகை காட்டுனான்.

நான் அந்த ரூமோட வாசற்படியில என் கால் விரல்களை வெச்சு அப்படியே நின்னுட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள இப்போ மறுபடியும் ஒரு பெரிய தவிப்பு வந்துச்சு.

இது தான் என்னோட கடைசி எல்லை.

இந்த மாடியில, ஓப்பன் ஸ்பேஸ்ல இருந்த வரைக்கும் எனக்கு ஒரு சின்னத் தைரியம் இருந்துச்சு.

எதாவது நடந்தா நான் அப்படியே ஓடிப் போயிடலாம்னு ஒரு நம்பிக்கை.

ஆனா இந்த ரூம்க்குள்ள நான் காலெடுத்து வெச்சுட்டா...

அதுக்கப்புறம் என்னால திரும்பி வர முடியாது.

இந்த இருட்டான ரூம் ஒரு பெரிய கூண்டு மாதிரி எனக்குத் தெரிஞ்சது.

உள்ள போனதும் அவன் என்ன பண்ணுவான்னு எனக்குத் தெரியாது.

அவன் தொட மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்ணியிருக்கான்.

ஆனா அவனோட கண்களைப் பார்த்தா, அவன் என்ன சும்மா விடுற மாதிரி தெரியல.

அவனோட லுங்கியில அவ்ளோ பெரிய புடைப்பு இப்போ அப்பட்டமாத் தெரியுது.

அந்தச் சுன்னி அவ்ளோ விறைப்பா எனக்காக உள்ள வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கு.

என் புத்தி மறுபடியும் கதறுச்சு.

'வேண்டாம் பவி... இது ரொம்பத் தப்பு... அப்படியே திரும்பி ஓடிடு...'னு ஒரு குரல் கேட்டுச்சு.

நான் திரும்பிப் போயிடலாமானு ஒரு அரை செகண்ட் யோசிச்சேன்.

நான் என் காலை லேசாப் பின்னாடி எடுத்தேன்.

ஆனா... அந்தத் தவிப்பு என்னை விடல.

நான் வீடியோ கால்ல பார்த்த அந்தச் சுன்னி என் கண்ணு முன்னாடி வந்து போச்சு.

அதை நேர்ல பாக்காம என்னால இங்க இருந்து போக முடியாது.

நான் உள்ள போய், அவன் பக்கத்துல நின்னு, அவனோட மூச்சுக்காத்தை என் மேல ஃபீல் பண்ணனும்.

என் உடம்புல இருக்குற சூட்டை எதாவது பண்ணியே ஆகணும்.

நான் அவன்கிட்ட என்னைத் தரப் போறது இல்லை.

ஆனா அவனோட அந்தத் தவிப்பை நேர்ல பார்த்து நான் ரசிக்கணும்.

இந்த ஆசை என் பயத்தை மொத்தமா விழுங்கிடுச்சு.

நான் என் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டேன்.

என் உதட்டை ரொம்ப இறுக்கமா கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய முடிவெடுத்தேன்.

நான் என் வலது காலை லேசாத் தூக்கினேன்.

அந்த வாசற்படியைத் தாண்டி, நான் அந்தச் சின்ன ரூம்க்குள்ள என் காலை எடுத்து வெச்சேன்.