Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------
Part 146:
------------

"நான் ஏதோ சொர்க்கத்துல இருக்கிற மாதிரி இருக்கு மேடம்..."

அவன் அந்த வார்த்தையைச் சொன்ன விதம், என் நரம்புகளுக்குள்ள ஏதோ ஒரு புது விதமான போதையை ஏத்தி விட்டுச்சு.

என் உதடுகளை ரொம்ப லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

வெக்கத்துல என் கண்களைக் கீழ இறக்கி, கேமராவைப் பார்க்காம சிரிச்சேன்.

என் கன்னங்கள் ரெண்டும் செக்கச் செவேர்னு சூடாகிப் போச்சு.

என் நெஞ்சு ரொம்ப வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

நான் மூச்சு விடுற ஒவ்வொரு தடவையும், என்னோட மார்பகங்கள் அந்த லைட் வெளிச்சத்துல முன்னும் பின்னும் லேசா அதிர்ந்து ஆடுச்சு.

பிரகாஷ் ஸ்க்ரீன்ல கண்ணிமைக்கவே மறந்துட்டான்.

அவனோட கண்கள் என் முலைகளை விட்டுக் கொஞ்சமும் நகரல.

அவன் தொண்டைக்குழி லேசா ஏறி இறங்குச்சு.

அவன் ரொம்பச் சிரமப்பட்டுத் தன் எச்சிலை முழுங்குற சத்தம், என் போன் ஸ்பீக்கர் வழியா எனக்குத் தெளிவா கேட்டுச்சு.

அந்த இருட்டான ரூம்ல, நான் படுத்துக்கிட்டு அவனுக்கு என் உடம்பைக் காட்டிட்டு இருக்கேன்.

இது தப்புனு என் புத்திக்கு நல்லாத் தெரியும்.

ஆனா ஒரு ஆம்பளை என் அழகுக்காக இப்படித் தவிச்சுப் போய் உக்காந்திருக்கான்ங்குற நினைப்பு, எனக்கு நல்லா இருந்துச்சு.

அவனோட அந்த ரசனை, என்னை குழந்தை மாதிரி வெக்கப்பட வெச்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா என் முகத்தைத் தூக்கிப் போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அவனோட முகத்துல ஒரு கட்டுக்கடங்காத பசி தெரிஞ்சது.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தத் தவிப்பு, எனக்குள்ள ஒரு மிரட்சியைக் கொடுத்துச்சு.

"மேடம்..." னு அவன் குரல் ரொம்பக் கரகரப்பா வெளிய வந்துச்சு.

"ஹ்ம்ம்..." னு நான் ரொம்பச் மெதுவா முனகினேன்.

"இது... இது ரொம்ப அழகா இருக்கு மேடம்..."

"என்னோட போன்ல இப்படி ஒரு அழகைப் பார்த்ததே இல்லை..." னு அவன் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னான்.

நான் என் கைகளால அந்தப் போர்வையை என் வயிற்றுப் பகுதியில ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சிருந்தேன்.

மேல என் முலைகள் முழுசா வெளிய தெரிஞ்சாலும், கீழ நான் ரொம்பப் பத்திரமா மூடியிருந்தேன்.

"போதும் பிரகாஷ்... நீ பார்த்தது போதும்..." னு நான் ஒரு குறும்பான புன்னகையோட சொன்னேன்.

"இல்ல மேடம்... ப்ளீஸ்... எனக்கு இன்னும்  கொஞ்சம் ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் உடனே பதறுனான்.

அவன் முகத்துல இருந்த சந்தோஷம் அப்படியே குறைஞ்சு, ஒரு தவிப்பு வந்துச்சு.

"என்ன ஆசை? நான் தான் நீ கேட்டது எல்லாமே காட்டிட்டேன்ல?" னு நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

"அது... நெஞ்சுக்கு கீழ..." னு அவன் வார்த்தைகளை இழுத்தான்.

என் நெஞ்சு ஒரு செகண்ட் 'திக்' னு ஆச்சு.

"கீழயா? என்ன சொல்ற நீ?" னு நான் ஒன்னும் அறியாத மாதிரி கேட்டேன்.

"அந்த வயிறு... உங்களோட அந்தத் தொப்புள் குழி... அதைக் கொஞ்சம் பார்க்கணும் மேடம்..." னு அவன் ரொம்பத் தவிப்போட கேட்டான்.

அவன் தொப்புளைப் பார்க்கணும்னு கேட்டதும், நான் உடனே உஷாரானேன்.

இவன் ஆசைக்கு அளவே இல்லையா?

முதல்ல முகம்னு ஆரம்பிச்சான், அப்புறம் கழுத்து, அப்புறம் முலைகள்... இப்போ தொப்புளா?

நான் உடனே கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா மாறினேன்.

"நோ பிரகாஷ்... அதெல்லாம் முடியாது..." னு நான் ரொம்ப உறுதியாச் சொன்னேன்.

சொல்லிக்கிட்டே, நான் என் வயிற்றுப் பகுதியில பிடிச்சிருந்த அந்தப் போர்வையை வேகமா மேல இழுத்தேன்.

என் ரெண்டு கைகளாலயும் அந்தப் போர்வையோட ஓரத்தைப் பிடிச்சு, என் முலைகளுக்கு மேல கொண்டு வந்தேன்.

என் சூடான முலைகள் மேல அந்த சாஃப்ட்டான போர்வை உரசிக் கிட்டு மேல ஏறுச்சு.

என் முலைக்காம்புகள் அந்தத் துணியில உரசும்போது எனக்கு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.

நான் அந்தப் போர்வையை என் கழுத்து வரைக்கும் கொண்டு வந்து, ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் தாடையை அந்தப் போர்வை மேல வெச்சு, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரிப் படுத்துக்கிட்டேன்.

இப்போ என் உடம்புல ஒரு இன்ச் ஸ்கின் கூட வெளிய தெரியல.

வெறும் என் முகம் மட்டும்தான் அந்த கேமராவுக்கு முன்னாடி தெரிஞ்சது.

அதைப் பார்த்ததும் பிரகாஷ் ஸ்க்ரீன்ல ரொம்பப் பாவமா முகத்தை வெச்சுக்கிட்டான்.

அவனோட தோள்பட்டை அப்படியே தொங்கிப் போச்சு.

அவன் உதட்டைப் பிதுக்கிக்கிட்டு, ஏதோ கையில கிடைச்ச மிட்டாயைப் பறி கொடுத்த குழந்தை மாதிரிப் பார்த்தான்.

"ஐயோ மேடம்... ஏன் இப்டி மூடிட்டீங்க?" னு அவன் தவிச்சான்.

"நீ ரொம்ப ஆசைப்படுற பிரகாஷ்... நான் இதுக்கு மேல எதுவும் காட்ட மாட்டேன்..." னு நான் சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் மேடம்... நான் பாவம்..."

"என் நிலைமையைக் கொஞ்சம் புரிஞ்சுக்கோங்க மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப எமோஷனலாப் பேசுனான்.

"நான் என்ன புரிஞ்சுக்கிறது?"

"நீ கேட்கக் கேட்க நான் எல்லாத்தையும் காட்டிட்டு இருக்கணுமா?"

"வேணும்னா வா, ஒரு காபி, டீ எதாவது போட்டுத் தரவா?" னு நான் அவனை வம்பிழுத்தேன்.

"மேடம்... ப்ளீஸ் என்னைக் கலாய்க்காதீங்க..."

"என் உடம்பெல்லாம் சூடா கொதிக்குது மேடம்..."

"அந்தத் தொப்புளைப் பார்க்கணும்னு எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டே சொன்னான்.

"நீ இப்டி ஆசையா இருக்குனு சொன்னா எனக்குப் பயமா இருக்கு..."

"நான் ஒன்னும் அப்டிலாம் இல்ல, புரியுதா?" னு நான் கொஞ்சம் கோபப்படுற மாதிரி நடிச்சேன்.

"அப்படி சொல்லாதீங்க மேடம்... நீங்க என் தேவதை..."

"நான் உங்ககிட்ட வேற எதுவும் தப்பா கேட்கலையே..."

"வெறும் அந்தத் தொப்புளைத் தானே பார்க்கணும்னு ஆசைப்படுறேன்..." னு அவன் குரல் உடைஞ்சு பேசுனான்.

"அதுவே தப்பு தான பிரகாஷ்?" னு நான் கேட்டேன்.

"என்ன மேடம் தப்பு? நீங்க சேலை கட்டும்போது கூட அந்தத் தொப்புள் வெளிய தானே தெரியும்..."

"அப்படி இருக்கும்போது, அதை எனக்காக ஒரு செகண்ட் காட்டக் கூடாதா?" னு அவன் ஒரு லாஜிக்கான கேள்வியைக் கேட்டான்.

அவன் கேட்டதுல ஒரு உண்மை இருந்துச்சு.

"ஆமா... சேலை கட்டும்போது வெளிய தெரியும் தான்..."

"ஆனா அப்போ யாரும் உள்ள வந்து பாக்க மாட்டாங்க..."

"இப்போ வீடியோ கால்ல, குளோஸ்-அப்ல கேக்குற... எனக்கு இது என்னவோ மாதிரி இருக்கு..."

"இது ரெண்டும் ஒன்னா?" னு நான் என் வாதத்தை முன்வெச்சேன்.

"தூரமா இருந்து பார்த்துப் பார்த்துத் தான் மேடம் எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்குது..."

"அவ்ளோ தூரத்துல இருந்து பார்க்குறப்போவே அது அவ்ளோ அழகா இருக்கும்..."

"இப்போ நான் அதை என் கண்ணுக்கு நேரா பார்க்கணும் மேடம்..."

"ப்ளீஸ்... நான் உங்க கால்ல விழுந்து கூடக் கேக்குறேன்..." னு அவன் தன்னோட ரெண்டு கையையும் கேமரா முன்னாடி கும்பிடுற மாதிரி வெச்சான்.

எனக்கு அவன் மேல கொஞ்சம் இரக்கம் வந்துச்சு.

அதே சமயம், அவனை இன்னும் கொஞ்சம் சீண்டிப் பார்க்கணும்ங்குற ஆசையும் வந்துச்சு.

அவன் இப்படி என்கிட்ட கெஞ்சுவது எனக்கு அவ்ளோ பெருமையா இருந்துச்சு.

நான் என் முழு நிர்வாண உடம்பை அவனுக்குக் காட்டணும்னு தான் எனக்கும் ஆசை.

ஆனா அதை உடனே செஞ்சிடக் கூடாது.

அவனை ஒவ்வொரு அணுவாத் தவிக்க விடணும்.

"சரி... நீ ரொம்பத் தொந்தரவு பண்ற..." னு நான் ரொம்ப மெதுவா இழுத்தேன்.

"நிஜமாவா மேடம்? காட்டுறீங்களா?" னு அவன் முகத்துல உடனே ஒரு பெரிய சந்தோஷம் வந்துச்சு.

"ஆனா நான் முழுசா எல்லாம் காட்ட மாட்டேன்..."

"வெறும் தொப்புளை மட்டும்தான் காட்டுவேன்... சரியா?" னு நான் கண்டிஷன் போட்டேன்.

"வேற எதையும் காட்ட மாட்டேன், கொஞ்சம் மட்டும் லேசாத் திறந்து தொப்புளைக் காட்டுவேன்." னு நான் தெளிவாச் சொன்னேன்.

"சரி மேடம்... நீங்க எப்படிச் சொன்னாலும் எனக்கு ஓகே..."

"அந்தத் தொப்புளைப் பார்த்தா மட்டும் போதும் மேடம்..." னு அவன் வேகமாத் தலையாட்டுனான்.

நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

என் நெஞ்சு மறுபடியும் படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

என் போனை எடுத்து, என் இடுப்புக்குக் கொஞ்சம் தள்ளி, ஒரு தலையணை மேல சாத்தி வெச்சேன்.

இப்போ கேமரா நேரா என்னோட வயிற்றுப் பகுதியை ஃபோகஸ் பண்ணி இருந்துச்சு.

நான் என் தலையை லேசாத் தூக்கிப் போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

என் முகம் இப்போ ஸ்க்ரீன்ல பாதிதான் தெரிஞ்சது.

என் ரெண்டு கைகளும் இப்போ ஃப்ரீ ஆகிடுச்சு.

நான் அந்தப் போர்வையை என் கழுத்து வரைக்கும் ரொம்ப டைட்டா மூடியிருந்தேன்.

இப்போ நான் ரொம்ப மெதுவா என் வலது கையை என்னோட இடுப்புப் பகுதிக்குக் கொண்டு போனேன்.

என் இடது கையால, என் முலைகளுக்கு மேல இருந்த போர்வையை நகராம ரொம்ப இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

மேல எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் போர்வை விலகிடக் கூடாதுனு நான் ரொம்பக் கவனமா இருந்தேன்.

என் வலது கை விரல்கள், இடுப்புக்குக் கிட்ட இருந்த அந்தப் போர்வையோட விளிம்பைத் தொட்டுச்சு.

என் விரல்கள் அந்தத் துணியைப் பிடிச்சதும், ஸ்க்ரீன்ல பிரகாஷ் மூச்சை முழுசா அடக்கிக்கிட்டான்.

அவனோட கண்கள் என் விரல்களையே வெறிச்சுப் பார்த்துக் கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் ஒரு சின்னக் குறும்பான ஸ்மைலோட, அந்தப் போர்வையை லேசா நகர்த்த ஆரம்பிச்சேன்.

ரொம்ப ரொம்ப மெதுவா... ஒரு மில்லிமீட்டர் பை மில்லிமீட்டரா நான் அந்தத் துணியை விலக்கினேன்.

அந்தப் போர்வை என் வயிற்றுப் பகுதியில இருந்து லேசா விலகி, என் உடம்பை உரசிக் கிட்டு நகர்ந்துச்சு.

முதல்ல என்னோட அந்த ஒல்லியான இடுப்பு வளைவு கேமராவுல வெளிய வந்துச்சு.

அந்த பெட்ரூம் லைட் வெளிச்சத்துல, என் இடுப்போட ஸ்கின் அப்படியே ஒரு மார்பிள் மாதிரி பளபளனு மின்னுச்சு.

நான் எந்த ஒரு டிரஸ்ஸும் போடாததால, அந்த ஸ்கின் அவ்ளோ நேச்சுரலா, அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.

நான் என் வலது கையை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ தள்ளினேன்.

போர்வை மெதுவா நழுவிச்சு.

இப்போ என் வயிறு கேமராவுல ரொம்பத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

நான் மூச்சு விடுறப்போ, அந்த வயிறு லேசா உள்ள போயிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

நான் போர்வையை இன்னும் ஒரு ரெண்டு இன்ச் கீழ இறக்கினேன்.

இப்போ என்னோட அந்தத் தொப்புள் குழி முழுசா வெளிய வந்துச்சு.

நான் ரொம்ப நேர்த்தியா அந்தப் போர்வையை என் தொப்புளுக்குக் கீழ ஒரு இன்ச் தள்ளி அப்படியே நிறுத்திட்டேன்.

கீழ என் புண்டையை அந்தப் போர்வை ரொம்ப டைட்டா மூடியிருந்துச்சு.

மேல என் முலைகளையும் நான் இடது கையால ரொம்ப இறுக்கமா மூடியிருந்தேன்.

வெறும் அந்த இடுப்புப் பகுதி, என் வயிறு, என் தொப்புள்... இது மட்டும்தான் அந்த கேமராவுல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

நான் என் கையை அங்கேயே வெச்சுக்கிட்டு, போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

"எப்படி இருக்கு?" னு நான் ரொம்ப அவனைச் சீண்டுற மாதிரி கேட்டேன்.

பிரகாஷோட தொண்டையில இருந்து ஒரு முனகல் சத்தம் வந்துச்சு.

அவன் மூச்சு விடவே ரொம்பச் சிரமப்படுற மாதிரி இருந்துச்சு.

"ஆஹ்... மேடம்..."

"இது... இது அவ்ளோ சூப்பரா இருக்கு மேடம்..."

"உங்க வயிறு அப்படியே வெண்ணெய் மாதிரி இருக்கு..." னு அவன் வர்ணிக்க ஆரம்பிச்சான்.

அவனோட அந்த வர்ணனை எனக்குக் கூச்சமா இருந்துச்சு, ஆனாலும் அதைக் கேட்க அவ்ளோ சுகமா இருந்துச்சு.

"இது உனக்குப் பிடிச்சிருக்கா?" னு நான் ரொம்பச் சின்னப் பொண்ணு மாதிரி லேசாச் சிணுங்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"பிடிச்சிருக்கான்னு கேக்குறீங்களா? எனக்கு அப்படியே பைத்தியம் பிடிக்குற மாதிரி இருக்கு மேடம்..."

"அந்தத் தொப்புள் குழி அவ்ளோ அழகா, உள்ள ஒரு சின்னச் சுழி மாதிரி இருக்கு..."

"அதைப் பார்க்கும்போதே எனக்கு நாக்கு ஊறுது மேடம்..." னு அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம ஓப்பனாச் சொன்னான்.

"ச்சீ... ஏன் இப்டி பேசுற?" னு நான் வெக்கத்தோட கேட்டேன்.

"நிஜமா மேடம்... அந்தத் தொப்புள் குழிக்குள்ள என் முகத்தை வெச்சுக்கிட்டு ரொம்ப நேரமா முத்தம் கொடுக்கணும் போல இருக்கு..."

"அதை அப்படியே என் நாக்கால நக்கி எடுக்கணும் போல எனக்கு ஒரு வெறி வருது மேடம்..." னு அவன் தவிப்போட சொன்னான்.

அவன் 'நக்கி எடுக்கணும்' னு சொன்னதும், என் அடிவயிற்றுக்குள்ள ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் தொப்புளை யாரோ நிஜமாவே நக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீலிங் எனக்குள்ள வந்து, என்னையறியாம என் வயிறு லேசாச் சுருங்கிச்சு.

அந்தச் சுருக்கத்துல, என்னோட தொப்புள் குழி இன்னும் ஆழமா ஸ்க்ரீன்ல தெரிஞ்சது.

அதை அவன் பார்த்துட்டு இன்னும் தவிச்சான்.

"ஆஹ்... மேடம்... ப்ளீஸ்... இப்டி பண்ணாதீங்க..."

"நீங்க இப்டி வயிற்றைச் சுருக்கும்போது... எனக்கு உடம்பெல்லாம் சூடேறுது..." னு அவன் தவிப்போட சொன்னான்.

"நான் ஒன்னும் பண்ணலையே... அதுவா சுருங்குது..." னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

அவன் பேச்சைக் கேட்டு நான் ரொம்ப ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் ஒரு தேவதை மாதிரி ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் ஒரே பொசிஷன்ல ரொம்ப நேரமாப் படுத்திருந்ததால, என் கால் லேசா மரத்துப்போன மாதிரி இருந்துச்சு.

கொஞ்சம் கம்ஃபர்ட்டபிளாப் படுக்கலாம்னு நினைச்சு, என் வலது தொடையை லேசா மடக்கிச் சாய்த்தேன்.

என் கால் அசைஞ்ச அந்த ஒரு நொடியில... ஒரு பெரிய தப்பு நடந்துடுச்சு.

என் வலது கையால நான் பிடிச்சிருந்த அந்தப் போர்வையோட கிரிப் லேசா லூசாகிடுச்சு.

நான் என் தொப்புளுக்குக் கீழ ஒரு இன்ச் கேப் விட்டு அந்தப் போர்வையைப் பிடிச்சிருந்தேன்.

என் கால் அசைஞ்சதால, அந்தப் போர்வை என்னை அறியாமலேயே... ஒரு ரெண்டு சென்டிமீட்டர்  கீழ நழுவிச்சு.

அது ரொம்பச் சின்ன நழுவல்தான்.

ஆனா அந்த நழுவல்ல, என் தொப்புளுக்குக் கீழ இருந்த அந்த இடம் கேமராவுல லேசாப் பதிவாகிடுச்சு.

நான் உள்ள எந்த ஒரு பேண்ட்டியும் போடல.

ஒரு சின்ன நூல் கூட இல்லாம, முழு நிர்வாணமாப் படுத்திருக்கேன்.

அந்தப் போர்வை விலகிய இடத்துல... என்னோட அடிவயிற்று வளைவுக்குக் கீழ...

ஒரு சின்னக் கறுப்பு நிற நிழல் மாதிரி ஏதோ ஒன்னு ஸ்க்ரீன்ல தெரிஞ்சது.

அது வேற ஒன்னும் இல்லை.

என்னோட புண்டைக்கு மேல இருந்த அந்த அடர்த்தியான, சுருள் சுருளான முடிகளோட மேல் பகுதி.

அந்த முடிகளோட ஒரு சின்ன விளிம்பு மட்டும், அந்த லைட் வெளிச்சத்துல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

நான் பேண்ட் போட்டிருந்தா, அந்த இடத்துல பேண்ட்டோட எலாஸ்டிக் துணிதான் தெரிஞ்சிருக்கணும்.

இல்லனா பேண்ட்டியோட லேஸ் தெரிஞ்சிருக்கணும்.

ஆனா அங்கே துணிங்குற எந்த ஒரு அடையாளமும் இல்லை.

வெறும் என்னோட ஸ்கின், அதுக்குக் கீழ அந்தக் கறுப்பான முடிகளோட ஆரம்பம்... இது மட்டும்தான் இருந்துச்சு.

இந்த ஒரு சின்னக் காட்சி, பிரகாஷோட ஸ்க்ரீன்ல அவ்ளோ கிளியராப் பதிவாகிடுச்சு.

அடுத்த நொடி, பிரகாஷோட கண்கள் அப்படியே நிலைச்சுப் போச்சு.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்த ரசனையான பார்வை, ஒரே செகண்ட்ல மாறிப்போச்சு.

அவன் கண்கள் சடன்னு விரிய ஆரம்பிச்சுது.

அவன் அந்த முடிகளோட விளிம்பை ரொம்ப ஷாக்காகப் பார்த்தான்.

அவனோட புருவங்கள் ரெண்டும் மேல ஏறி, அவன் முகம் அப்படியே உறைஞ்சு போச்சு.

அவன் நெஞ்சு ரொம்ப வேகமா ஏறி இறங்குறதை நான் ஸ்க்ரீன்ல கவனிச்சேன்.

அவன் தொண்டையில இருந்து ரொம்பச் சத்தமா எச்சில் முழுங்குற சத்தம் கேட்டுச்சு.

'க்ளக்' னு அவன் முழுங்குன அந்தச் சத்தம் என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பெரிய இடியாய் இறங்குச்சு.

அவனுக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு.

நான் பேண்ட் போடலங்குற உண்மையை அவன் கண்டுபிடிச்சிட்டான்.

அந்தப் போர்வைக்கு அடியில நான் ஒட்டுத்துணி கூட இல்லாம, முழு அம்மணமாப் படுத்திருக்கேன்னு அவனுக்கு நூறு சதவீதம் உறுதியாயிடுச்சு.

அந்த உண்மையை உணர்ந்ததும், அவனோட மொத்த உடம்பும் ஒரு மாதிரி விறைச்சுப் போன மாதிரி இருந்துச்சு.

அவனோட கண்கள்ல இப்போ ஒரு புதுவிதமான தீ தெரிஞ்சது.

அது வெறும் ஆசை இல்லை... ஏதோ ஒரு வேட்டைக்காரனுக்குக் கிடைச்ச சிக்னல் மாதிரி இருந்துச்சு.

எனக்கு உடனே ஒரு பெரிய பதற்றம் வந்துச்சு.

அய்யோ, நம்ம இவ்வளவு பெரிய தப்பைப் பண்ணிட்டோமேனு என் மனசு தவிச்சுது.

என் கை விரல்கள் நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் உடனே அந்தப் போர்வையை மேல இழுக்கலாம்னு நினைச்சேன்.

ஆனா என் உடம்பு அந்த இடத்துலயே உறைஞ்சு போயிருந்துச்சு.

அந்த ஒரு செகண்ட்ல, அந்த வீடியோ கால்ல ஒரு பயங்கரமான மௌனம் நிலவுச்சு.

எந்தச் சத்தமும் இல்லை, வெறும் அவனோட மூச்சுச் சத்தம் மட்டும் ஒரு சூறாவளி மாதிரி கேட்டுச்சு.

பிரகாஷ் தன் பார்வையை அந்த முடிகளோட விளிம்புல இருந்து ரொம்ப மெதுவா மேல கொண்டு வந்தான்.

அவன் கண்கள் இப்போ நேரா என் முகத்தைப் பார்த்துச்சு.

அவன் கண்கள்ல அவ்ளோ கேள்விகள் இருந்துச்சு.

ஆனா அவன் எதையும் நேரடியாச் சொல்லல.

அவன் குரல் இப்போ முன்னைவிட ரொம்பக் கரகரப்பா, ஒரு மாதிரி அடைபட்ட மாதிரி வெளிய வந்துச்சு.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஆனா ஒரு நடுக்கத்தோட கூப்பிட்டான்.

"என்ன?" னு நான் என் குரல் நடுங்காம இருக்க ரொம்பச் சிரமப்பட்டுக் கேட்டேன்.

"அந்த..." னு அவன் லேசாத் தயங்கினான்.

"என்ன பிரகாஷ்? சொல்லு..." னு நான் ஒரு பதற்றத்தோட கேட்டேன்.

"அந்தக் கீழ இருக்குற பேண்ட்... அதைக் கொஞ்சம் பார்க்கலாமா மேடம்?" னு அவன் ரொம்பத் தந்திரமாக் கேட்டான்.

அவன் கேட்ட அந்தக் கேள்வி எனக்குள்ள ஒரு பெரிய நிலநடுக்கத்தையே உருவாக்குச்சு.

அவனுக்கு நல்லாத் தெரியும் நான் உள்ள பேண்ட் போடலனு.

அவன் அந்த முடிகளைத் தெளிவாப் பார்த்துட்டான்.

ஆனாலும், அவன் அதை நேராச் சொல்லாம, எனக்குத் தெரியாத மாதிரி ரொம்ப மரியாதையா 'பேண்ட்டைக் காட்ட முடியுமா'னு கேக்குறான்.

அவன் இப்படி மறைமுகமா கேக்குறது என்னமோ அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

நான் முழு நிர்வாணமா இருக்கேன்னு தெரிஞ்சும், அவன் அதை வெளிப்படையாச் சொல்லல.

அவன் என்னோட  விளையாடுற விதம் எனக்கு ஒரு பெரிய த்ரில்லைக் கொடுத்துச்சு.

நான் மனசுக்குள்ள ரொம்ப ரசிச்சேன்.

ஆனா வெளிய நான் ரொம்பக் கடுமையா நடிக்க முடிவு பண்ணேன்.

நான் உடனே ஒரு கோபமான முகத்தைக் கொண்டு வந்தேன்.

என் புருவங்களைச் சுருக்கிக்கிட்டு, நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டாப் பேசினேன்.

"நோ பிரகாஷ்... நீ இதுக்கு மேல ஏதும் கேட்கக் கூடாதுனு நான் முன்னாடியே சொன்னேன்ல?"

"நீ ரொம்ப லிமிட் தாண்டுற..." னு நான் கொஞ்சம் சத்தமாச் சொன்னேன்.

"சாரி மேடம்... ஆனா..." னு அவன் ஏதோ சொல்ல வந்தான்.

"எந்த ஆனாவும் இல்லை..."

"நான் உனக்கு இடுப்பு மட்டும்தான் காட்டுவேன்னு சொன்னேன்."

"நீ இப்போ பேண்ட்டைக் காட்டச் சொல்ற... இது தப்பு."

"நீ இப்படிப் பண்ணுவேன்னு எனக்கு முன்னாடியே தெரியும்..."

"நான் இதோட காலைக் கட் பண்றேன்..." னு நான் போனை கட் பண்ற மாதிரி கையை நகர்த்துனேன்.

சொல்லிக்கிட்டே நான் என் வயிற்றுக்குக் கீழ இருந்த அந்தப் போர்வையை வேகமா மேல இழுத்தேன்.

என் தொப்புளை மூடி, அந்த முடிகள் தெரிஞ்ச இடத்தையும் முழுசா மறைச்சுட்டேன்.

இப்போ நான் மறுபடியும் முலைகள், வயிறு எல்லாத்தையும் போர்வையால மூடிக்கிட்டேன்.

"நான் அவ்ளோ காட்டியதே உனக்குப் பெரிய விஷயம் பிரகாஷ்..."

"நீ இன்னும் ஆசைப்படுற... நான் போறேன்..." னு நான் மறுபடியும் மிரட்டுனேன்.

நான் உள்ளுக்குள்ள ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்தேன்.

நான் அவனுக்காகத்தான் என் முழு டிரஸ்ஸையும் கழட்டிட்டு அம்மணமாப் படுத்திருக்கேன்.

அவன் என் உடம்பை முழுசாப் பார்க்கணும்னு தான் எனக்கும் ஆசை.

ஆனா அவனை அவ்ளோ சீக்கிரம் பார்க்க விட்டுடக் கூடாது.

நான் இப்படி மிரட்டுனதும், அவன் இன்னும் ரொம்பக் கெஞ்சுவான்னு நான் எதிர்பார்த்தேன்.

என் கால் பாதத்துல இருந்து காட்டச் சொல்லிக் கெஞ்சுவான்.

அப்புறம் தொடைகள், அப்புறம் என் புண்டை... இப்படி ஒவ்வொன்னா அவன் கெஞ்சக் கெஞ்ச நான் காட்டலாம்னு ஒரு பெரிய பிளான் என் மனசுக்குள்ள ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என் கால்ல விழாத குறையா மன்றாடுவான்னு நான் நினைச்சேன்.

நான் அவனோட அந்தத் தவிப்பான குரலுக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா... நான் எதிர்பார்த்தது எதுவுமே நடக்கல.

ஸ்க்ரீன்ல பிரகாஷ் ரொம்ப அமைதியா இருந்தான்.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்தப் பாவமான பார்வை, அந்த ஏக்கம்... எல்லாமே அடுத்த நொடி மறைஞ்சு போச்சு.

அவன் முகம் இப்போ ரொம்ப சீரியஸா மாறிடுச்சு.

அவன் கண்கள்ல ஒரு புது விதமான உறுதி தெரிஞ்சது.

அவன் கெஞ்சல, தவிக்கல, எந்த ஒரு பதற்றமும் இல்லாம ரொம்ப ரிலாக்ஸா உக்காந்திருந்தான்.

அவன் தன்னோட பிளானை மொத்தமா மாத்திட்டான்.