బృందావనం

[SivaSai]

Part - 84

మయూరి అడిగిన దానికి నాగేంద్ర విభ్రాంతి చెందుతాడు. కూతురువైపు చూస్తూ నువ్వు కూడా వాళ్ళ లాగానే మాట్లాడుతున్నావా..

నువ్వు దేవేంద్రని ప్రేమించాను అన్నావనే కదా వెళ్ళి నా చెల్లిని అడిగాను. నీ ప్రేమని గెలిపించడానికే కదా లహరి ని ఇంటి నుంచి బయటికి వెళ్లే లాగా చేశాను.

అలాంటిది నన్ను.. నువ్వు..  మయూరిని వదిలి లేచి వెళ్లి సోఫాలో కూర్చుంటాడు.

తండ్రి కూతుర్లు ఇద్దరూ మౌనంగా కూర్చుని ఆలోచిస్తూ ఉంటారు.

రుద్ర డైరెక్టుగా ఇంటికి తీసుకువెళతాడు.  కారులో మాట్లాడాలి అన్న భయం వేసి శాంభవి సైలెంట్గా కూర్చుంటుంది.

అది అర్థమైన అర్థం కానట్టుగానే ఇంటికి తీసుకువెళ్తాడు.  శాంభవిని గుమ్మం దగ్గరే ఆపేసి.. చారులత,  కౌసల్య ఎర్ర నీళ్లు దిష్టి తీస్తారు.

ఎంతమంది కళ్ళు పడ్డాయో బిడ్డ పైన.. అందుకే అలా పడిపోయింది అని లోపలికి రా అని తీసుకువెళతారు. వాళ్ళ వెనకాలే వెళుతుంది .

అందరూ శాంభవి ఏమైనా మాట్లాడుతుందేమోఅని చూస్తూ ఉంటారు. అందరూ చూపులు అర్థం అవుతున్న మౌనంగా గదిలోకి వెళ్లి మంచం పైన పడిపోతుంది.

రుద్ర అక్కడే కూర్చుంటాడు. ఏమైందిరా.. మీరు ఎప్పుడో బయలుదేరారు కదా.. ఇంత ఆలస్యం అయ్యింది. అమ్మాయి ఇంటికి రావడానికి ఒప్పుకోలేదా.
ఎవరికి తోచిన ప్రశ్నలు వాళ్ళు అడుగుతూ ఉంటారు.

రుద్ర మౌనంగా చూస్తూ ఉంటే... ఇంతమంది ఇన్ని ప్రశ్నలు అడుగుతుంటే..  సమాధానం చెప్పవేంట్రా అని చారులత అడిగితే..

మీరు పదిమంది ఉన్నారు.  పది ప్రశ్నలు అడుగుతారు.  నేను ఉన్నది ఒక్కడినే..  నాకున్నది ఒక్క నోరే..
వీడు....వీడు వెటకారాలు అని సంతోష్ చిన్నగా అంటాడు.

వినపడింది. వినపడాలనే నేను అన్నది. అబ్బబ్బ.. మీ తండ్రి కొడుకుల గొడవ ఆపి విషయం ఏంటో చెప్పరా...
చెప్పడానికి ఏముంది అంతా మనం అనుకున్నదే..

ప్రస్తుతం జరిగేది ఒప్పుకోలేక పోతుంది.. అలాగని తప్పుకోలేకపోతుంది.  నలుగుతుంది.  ఎవరితో మాట్లాడాలి అనుకున్న ఏదో అడ్డుపడుతుంది.

తన బాధ చూడలేక... కొంచెం ఆ బాధలో నుంచి బయటకు రావాలని... ఆపి అందరిని చూస్తాడు. హ.. ఆపాలని అని అందరూ ఒకేసారి అడిగితే...

చెవులు మూసుకుని..  ఎందుకు సౌండ్ బాక్స్ లాగా అరుస్తారు. మైక్ ఏమైనా మింగారా. నువ్వు సాగదీసుకుంటూ చెబుతూ ఉంటే.. అలాగే ఉంటుంది.

తర్వాత ఏం జరిగిందో చెప్పు. ఆ నాగేంద్ర ఇంటికి తీసుకు వెళ్లాను. ఏమంటున్నావ్ రా... మన శత్రువులకి నా ముద్దుల పెళ్ళాన్ని పరిచయం చేద్దామని..

శాంభవిని వాళ్ళు ఏమీ చెయ్యలేదు కదా అని తులసి కంగారుగా అడుగుతుంది.  ఓ గ్రానీ... నేను ఉండగా నా పెళ్ళాం వైపు చూడాలంటేనే వణికిచస్తారు. అలాంటిది ఏదైనా చేయడమా..

మరి అక్కడ ఏం జరిగింది. సినిమా చూపిస్తాను. మొత్తం జరిగింది చెబుతాడు. ఆ ప్రభాకర్ కి ఇప్పుడు దాకా వీళ్ళు చేసిన పాపాల గురించి తెలియదా..  తెలియదనే అనుకోవాలి.

సునంద మారింది అనుకుంటా అని తులసి అంటే.. మారితే మాత్రం ఉపయోగమేముంది అత్తయ్య. చిన్న వదిన తిరిగి వస్తుందా...

మన మధ్యన అల్లారు ముద్దుగా పెరగాల్సిన శాంభవి అచ్చట ముచ్చట మనం చూడగలమా..

ప్రతీదీ.. ప్రశ్నలు వేసుకుంటూ వెళితే సమాధానాలు ఉండవు చారు.  కొన్ని కొన్ని సార్లు సర్దుకుపోవాలి.  తప్పు చేశాను అని క్షమాపణ వేడుకుంటున్నప్పుడు..క్షమించడం మంచిది.

ఎందుకు అంటే.. తప్పును సరి చేసుకోలేరు.  కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పలేరు.
దేవేంద్ర మౌనంగా ఉంటే..  నువ్వేం మాట్లాడవేమిటి చిన్న మామ.  నేను చేసింది తప్పా... నా మేనల్లుడు ఎప్పుడూ తప్పు చేయడు .

ఇప్పుడు ఏం చేయాలి.  మీరు అందరూ ఎప్పటిలాగానే శాంభవితో ఉండండి. అంతేగాని మీరందరూ ఎలా మిస్ అయిపోయారో అని చెబుతూ శాంభవిని కన్ఫ్యూజ్ చేయకండి.

ఇప్పటికే ఎటు తేల్చుకోలేక నలిగిపోతుంది. అది నిజమేలే..

ప్రభాకర్ నేరుగా శేషాద్రి ఇంటికి వెళ్లి ఆశ అని పిలుస్తాడు. చెప్పండి నాన్నగారు అని వస్తే.. నాతో రా అని తీసుకువెళ్తాడు.

ఎక్కడికి అల్లుడుగారు అని లక్ష్మి అడిగితే.. హాస్పిటల్ కి వెళుతున్నాము అని అక్కడనుండి వెళ్ళిపోతాడు. ఇప్పుడు హాస్పిటల్ కి ఏమిట్రా..

ఎవరికైనా బాగోలేదా శేషాద్రి అని అడిగితే..  ఏమోనమ్మ.. సునంద రాలేదు.  ఒకవేళ... అయ్యో సునంద అని  లక్ష్మి కంగారుగా బయటకు వెళుతుంది.

లక్ష్మీ వెనకాల శేషాద్రి, జ్యోతి కూడా బయటికి వస్తారు. ప్రాణం లేని బొమ్మలాగా నడుచుకుంటూ వస్తున్న సునందని చూసి కంగారుగా దగ్గరికి వెళ్లి..

ఏమైంది ఇలా అయిపోయావు. లోపలికి చూస్తూ ఉంటుంది.  ఎవరిని వెతుకుతున్నావు. మీ వారిన.. ఇప్పుడే ఆశ ని తీసుకొని హాస్పిటల్ కి వెళ్ళారు. ఎవరికైనా బాగోలేదా...

హాస్పిటల్ కి వెళ్ళారు అనగానే విరక్తిగా నవ్వుతుంది.
ఏమిటే నీ చూపులు.. నీ నవ్వు తేడగా ఉంది. మాట్లాడవేమిటి అని కదిపితే...

మాట్లాడటానికి ఏముందమ్మా. అంతా అయిపోయింది. ఏమైపోయిందే... మీ అల్లుడు నా కూతుర్ని హాస్పిటల్ కి ఎందుకు తీసుకువెళ్లారో తెలుసా..  తన కూతురు అవునో కాదో తెలుసుకోవడానికి.

లక్ష్మీ భయంగా చూస్తూ ఏం మాట్లాడుతున్నావు. అవునమ్మా.. చేసిన  పాపం ఎక్కడికి పోతుంది. ఆరోజు లహరి జీవితం నాశనమైనా పరవాలేదు.  నా చెల్లి జీవితం బాగుండాలి అని కోరుకున్నాను.

అదే శాపమై ఈరోజు నా శీలాన్ని పరీక్షిస్తుంది. మీరు అనుకున్నది సాధించడం కోసం మయూరిని ఎవరి పక్కలోకో పంపడానికి సిద్ధపడినప్పుడు...

ఆశ నాకే పుట్టింది అనడానికి గ్యారెంటీ ఏమిటి అని అడిగారు అమ్మ..ఆయన కూతురైతే తీసుకుని వెళ్ళిపోతారంట..

ఒకవేళ కాకపోతే నాకే వదిలేసి ఆయన ఒక్కరే వెళ్లిపోతారంట.. చూసావమ్మా విధి. మనం ఆడుతున్నప్పుడు మనదే పై చేయి అనుకుని విర్రవీగుతాము.

ఆట న్యాయంగా లేనప్పుడు ఎక్కడ మెలిపడితే మనం ప్రాణాలు ఉండగానే ఏమీ లేనట్టుగా అయిపోతామో అక్కడే మెలిపడుతుంది.

మనం తెలుసుకోము. ఏ జన్మలో ఏ పాపం చేసామో ఇప్పుడు ఇలా అనుభవిస్తున్నాం అనుకుంటాము కానీ..  ఈ జన్మలో చేసిన పనులు గురించి ఆలోచించము.

నువ్వు అలా మాట్లాడకు సునంద. నాకు భయం వేస్తుంది..  ఎందుకమ్మా భయం. మాలాంటి సంతానాన్ని కన్నందుకు... నువ్వు బ్రతికున్నంత కాలం ఏడుస్తూ ఉండమని ఆ దేవుడు నీ నుదుటిపైన రాసాడు.

లేదు అల్లుడుగారు అలా వెళ్లరు.  నేను రుద్రా తో మాట్లాడుతాను. రుద్రతో చెప్పిస్తాను.  ఏమని చెప్పిస్తావు. ఈ గొడవ అంతా జరిగేటప్పుడు రుద్ర అక్కడే ఉన్నాడు.

రుద్రా ఆ ఇంటికి వచ్చాడా.. భార్యని తీసుకుని వచ్చాడు. శాంభవిని తీసుకువచ్చాడా..  నీకు తెలుసా ఆ అమ్మాయి... తెలుసు.

దేవేంద్ర లహరి కి పుట్టిన సంతానం. అవును.  తన భార్య కి విషయం తెలిసి బాధపడిందంట... భార్య భాద తీర్చడానికని ఆ ఇంటికి వచ్చి అల్లకల్లోలం చేశాడు.

నా భర్త ముందు..  నా నోటితోనే నేను చేసిన తప్పును చెప్పించాడు. మమ్మల్ని అక్కడికి రప్పించింది కూడా రుద్రనే..

ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ సునంద..  అవునమ్మా రుద్ర మా వారికి ఫోన్ చేసి మీ అల్లుడు గురించి తెలియాలి అంటే ఆ ఇంటికి రా అని ఫోన్ పెట్టేసాడు.

మేము వెళ్లేసరికి మయూరికి నాన్నగారికి పెట్టాల్సిందంతా పెడుతున్నాడు.  మేము వెళ్ళాక నాకు పెట్టాల్సింది పెట్టాడు. ఇప్పుడు నేను మొగుడు వదిలేసిన సుమంగళిని .

అలా మాట్లాడకు సునంద. రుద్ర గురించి నాకు తెలుసు. తప్పు చేసిన వాళ్ళకి శిక్షిస్తాడేమోగాని... హింసించడు.  నీ తప్పు నువ్వు తెలుసుకున్నావు కదా... తప్పకుండా క్షమిస్తాడు .

రుద్ర క్షమాపణతో నాకు సంబంధం లేదమ్మా..మా వారు నన్ను క్షమించి మా ఇంట్లో నన్ను పనిమనిషిగా ఉంచినా చాలు...

మా వారు రానివ్వకపోతే నాకు చావే శరణ్యం. ముందు లోపలికి రా..  తీసుకువెళ్లి కూర్చోబెట్టి..  జ్యోతి.  కొంచెం మంచినీళ్లు, టీ తీసుకురా..

అలాగే అత్తయ్య అని తెచ్చిస్తుంది..ముందు మంచినీళ్లు తాగు అని పట్టించి టీ తాగు తర్వాత మాట్లాడుకుందాం. వీళ్ళు వెళ్లి ఎంతసేపయిందమ్మా..

నువ్వు వచ్చే ముందే వెళ్లారు. శేషాద్రి వైపు చూస్తూ ఒకసారి మీ బావగారికి ఫోన్ చేయరా.. సరే అని ప్రభాకర్ కి ఫోన్ చేస్తాడు.

లిఫ్ట్ చేసి చెప్పు.. ఎక్కడున్నారు బావగారు.. చెప్పాను కదా హాస్పిటల్ లో ఎవరున్నారు..  ఎవరికి బాగోలేదో చెబితే మేము వస్తాము.

ఆల్రెడీ సునంద ఇంటికి చేరినట్టుంది.. విషయం మొత్తం చెప్పే ఉంటుంది కదా... అది కాదు బావగారు..ఇంకా మీరు వరుసలు..  పిలుపులు మానేస్తే మంచిది.

నా కూతుర్ని తీసుకోని వెళ్ళిపోతున్నాను. మీ ఇంటి మనుషులు పొరపాటున కూడా నా ఇంటి గుమ్మం తొక్కదు.

ఇది హెచ్చరిక అనుకుంటావో ఇంకా ఏదైనా అనుకుంటావో నీ ఇష్టం. మళ్లీ నన్ను కదిపితే ఇంత సౌమ్యంగా మాత్రం సమాధానం చెప్పను.. నా సంగతి మీకు బాగా తెలుసు అనుకుంటా అని ఫోన్ పెట్టేస్తాడు.

శేషాద్రి స్పీకర్ పెట్టి మాట్లాడడం వలన అందరూ వింటారు. సునంద ఏడుస్తూ తల్లిని పట్టుకుని ఇంకా నా జీవితం ఇంతేనా...

ఈ వయసులో భర్తకి, కన్నబిడ్డకి దూరంగా బ్రతకాల..  నలుగురికి తెలిస్తే కాకులు లాగ పొడుచుకుని తింటారు. దీనికన్నా నేను చచ్చిపోవడమే మంచిది.

సునంద పరిస్థితి...

కథ కొనసాగుతుంది......