Comedy హాస్య కథలు - కనురెప్ప

[k3vv3]

ఆనందరావు కొడుకు రవిని చెన్నై హాస్టల్ లో ఉంచి అప్పుడప్పుడు చూసి వస్తుండేవాడు తన భార్యతో.. అలా అలా కోవిడ్ మహమ్మారి విజృంభిస్తున్న సమయంలో కూడా రవి చదువు ఒక సంవత్సరం పూర్తి అయిపోయింది



రెండో సంవత్సరం...



చెన్నై హాస్టల్, మే.. మొదటి వారం.. 2021,



" కోవిడ్ రెండవ దశ "..... విజృంభణ.... విలయతాండవం చేస్తుంది!!! ఆక్సిజన్ దొరక్క ప్రజలు అల్లాడిపోతున్న సమయమది. నిండు ప్రాణాలు పిట్టల్లా గాల్లో కలిసిపోతున్నాయి. ఓ పక్క కోవిడ్ నిర్ధారణ పరీక్షలు లక్షల్లో జరుగు తున్నాయి.. ప్రతిరాష్ట్రం వేల సంఖ్యలో పోజిటివ్ కేసులు వస్తున్నాయి. దేశం మొత్తం మీద 24 గంటల్లో నాలుగు లక్షల పాజిటివ్ కేసులు!!!! ప్రపంచ దేశాల దృష్టంతా భారత్ మీదే ఉంది.



మరోపక్క వ్యాక్సినేషన్.
మొదటి దశ... రెండవ దశ...



ఇంకా కొత్త కొత్త మందులు వస్తున్నాయి. అకాల మరణాలు



తండ్రి చస్తే కొడుకు రాడు.. కూతురు చస్తే తల్లి రాదు... ప్రజా జీవన విధానం... దుర్భరం.. మహాదుర్భరం!!!



ఇక్కడ...
కాకినాడ రామారావు పేట నుండి తండ్రి ఆనందరావు ఫోన్ లో..... తన కొడుకు రవి తో ఇలా మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాడు....



" ఒరేయ్ రవి... ఫోన్లో సరిగా వినపడు తుందా. పదిహేనురోజుల నుండి నేను రోజూ ఫోన్ చేస్తుంటే చెన్నై హాస్టల్లోనే జాగ్రత్తగా ఉన్నా నని అబద్ధం మాటలు చెప్తున్నావ్ ఏంటి?.. "... కోపంగా అరిచాడు ఆనందరావు.



" అంటే... నాన్న... "రవి తడబడుతూ ఏదో చెప్పబోయాడు తన తండ్రికి.



" నోర్ముయ్.. మీ కొలీగ్ వాళ్లనాన్న మార్కెట్లో ఇప్పుడే కనబడి చెప్పాడు. మీ హాస్టల్ లో ముగ్గురు కుర్రాళ్ళకి "కరోనా పాజిటివ్"... వస్తే..... క్వారంటైన్లో.... పెట్టారటగా... భయ పడిన మిగిలిన అందరూ తలో చోటికి వెళ్లి పోయారటగా. హాస్టల్ ని పదిహేను రోజుల క్రితమే లాక్ చేసేసారట కదా?!... నాకెందుకు ఇన్నాళ్లు అబద్దం చెప్పావు. అసలు ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉన్నావు. "..



గర్జిస్తూ అడిగాడు కొడుకు రవి ని ఆనందరావు.



కొడుకు భయపడి తన తండ్రికి ఇలా వివరణ ఇవ్వడానికి ప్రయత్నించాడు.



" నాన్నా.. నిజమే.. పదిహేను రోజుల క్రితం భయంతో.. చెట్టుకొకరు పుట్టకొకరుగా హాస్టల్ నుండి బయటకు వచ్చేసాము. బస్సులు, ట్రైన్ లు లేవు. కొందరు కుర్రాళ్ళు బంధువులు, స్నేహితుల ఇళ్లకు వెళ్లి పోయారు. నాకేం చెయ్యాలో తోచలేదు....



ఆ రాత్రి నేను...



ఓ మూల సందులో అరుగుమీద ఎలాగోలా రాత్రంతా గడపాలని ఎవరికీ కనబడకుండా బిక్కుబిక్కుమంటూ పడుకొని ఉంటే... ఎవరో ఒకాయన వీధివీధి తిరుగుతూ అన్నం పొట్లాలు పంచుతూ నా దగ్గరకు వచ్చి నాకు ఇచ్చి నేనెవరో ఎక్కడ నుండి వచ్చానో... నా వాళ్ళు ఎవరో చాలా వివరంగా అడిగి తెలుసుకుని వెంటనే తను వచ్చిన ఆటోలోనే తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళి పోయాడు.... ఇదంతా జరిగింది పదిహేను రోజుల క్రితం నాన్నా…” అంటూ ఇంకా ఏదో చెప్పబోతున్నాడు తండ్రికి.



ఆనందరావు కు తన కొడుకు విషయం అంతా దాచి పెట్టినందుకు కోపం నషాళానికి అంటింది.



వెంటనే ఇలా అరిచాడు....



" చాలా తతంగం నడిపావు. రోజూ ఫోన్ చేస్తున్నాఇదంతా నాకెందుకు తెలియనివ్వ లేదు. ఏమిట్రా.. నీ డ్రామా. తండ్రంటే అసలు లెక్కలేదా నీకు. ఇలాంటి ప్రమాదకర పరిస్థితు ల్లోనా నీ నాటకాలు. ఇప్పుడే ఇన్ని వేషాలు వేస్తే ఇకముందు ఎన్ని వేషాలు అయినా వేస్తావు. అసలు ఎవడువాడు... ?.. తీసుకెళ్లి పోయి నిన్ను ఓ గదిలో పెట్టి ఈ పదిహేను రోజులు కుక్కని చూసినట్టు చూశాడు కదూ..
తర్వాత ఏం జరిగిందో త్వరగాచెప్ప"



మళ్లీ గర్జించినట్లే అడిగాడు ఆనందరావు.



" లేదు నాన్నా నాకు పరీక్ష చేయించి కోవిడ్ పాజిటివ్ లేదని నిర్ధారించుకుని తనింట్లోనే వాళ్ళతో.... సమానంగానే చూశాడు. " అన్నాడు రవి ప్రశాంతంగా.



" ఇంకేం జరిగింది.. ఇంకా ఏదైనా అడిగాడా?" అదే కోపంలో అడిగాడు ఆనందరావు.



" నా గురించి తరచూ ఇంకేమీ అడగలేదు. ఎందుకో..... వాళ్ల పేర్లు కూడా నాకు తెలియ నివ్వలేదు నాన్నా........ చూడ్డానికి వాళ్లంతా చాలా మంచి మనుషులుగా కనిపించారు. నిజం డాడీ. ".. సరదాగా చెప్పినట్టు చెప్పాడు రవి.



ఆనందరావుకి ఇంకా తన శరీరం మీద తేళ్ళు జెర్రులు పాకుతున్నట్టు గానే ఉంది....



" నోటితో కాకుండా ముక్కుతో ఏడ్చినట్టు ఉంది నీ వ్యవహారం. అసలు పేర్లు కూడా తెలుసుకోకుండా పదిహేను రోజులు ఒకరి ఇంట్లో ఎలా గడిపావు రా. వాళ్లు తెలుగు వాళ్లేనా??".. అరిచాడు ఫోన్ బద్దలు అయ్యేట్టు
ఆనందరావు.



దానికి కొడుకు రవి ఇలా చెప్పాడు.



" ఆ.. ఆయన.. ఇంకా మరో ఇద్దరు కోవిడ్ పాజిటివ్ కాని కుర్రాళ్ళని తీసుకువచ్చి నాకన్నా ముందే తన ఇంట్లో పెట్టుకున్నాడు. అతని బంధువుల పిల్లలట. మేమంతా కలసి వాళ్ళ అబ్బాయి తో సహా మొత్తం నలుగురం. ప్రపంచ మంతా కోవిడ్ తో భయపడుతున్నా.. మేం మాత్రం భలే హ్యాపీ గా ఎంజాయ్ చేసాం. అందరూ కలసి వాళ్ళ కిచెన్ లో భోజనాలు చేసే వాళ్ళం. దూరం దూరంగా కూర్చొని.. ఒకే గదిలో..... దూరం దూరంగా.. పడుకునే వాళ్ళం. "



" ఏడ్చావు.. బోడి హ్యాపీ , బోడి ఎంజాయ్.. వాడు మన శత్రువు ఏమోనని నాకు అనుమానంగా ఉంది. కాదుగదా.!!!..



అయినా.. గతం అంతా మరచిపోయివాడు. నిన్ను... ఎందుకు అలా నెత్తి మీద పెట్టుకుంటాడు? వాడు ఏమైనా దేవుడా? మా తమ్ముడు వెధవ కి మరీ ఇంత గొప్ప మనసు లేదులే... అవును.. వాళ్ళ ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు వాళ్ల ఆల్బంబుక్స్ ఏమైనా చూసావా? అందులో నీకు తెలిసిన వాళ్ళ బొమ్మలు ఏమైనా కనిపించాయా?".. లాజిక్కుగా అడిగాడు కొడుకుని ఆనందరావు.. సెల్ ఫోన్ లో.






" చూడలేదు నాన్న.. వాళ్లు కూడా చూపించ లేదు. "



" అది సరే.. నిన్ను తీసుకెళ్లినాయన పెళ్ళాం.. నీతో ఏమైనా మాట్లాడుతూ ఉండేదా?"..



ఈసారి మరింత లాజిక్కు గా అడిగాడు ఆనందరావు.



" లేదు నాన్నా.. నావైపు చూస్తూ ఆనందంగా నవ్వుతూ ఉండేది... అంతే.. నేను భోజనం చేస్తున్నప్పుడు మాత్రం అమ్మ లాగే కొసరి వడ్డించుతూ ఉండేది".



"ఏరా... వాళ్ళు చాలా బాగా నీకు నచ్చినట్టు ఉన్నారు. గొప్ప ఏం కాదు గాని.. ఎవరైనా అలాగే వడ్డిస్తారు. అవును.. వాళ్లకు ఓ అబ్బాయి ఉన్నాడని అన్నావుగా... రేయ్.. నిన్నే.. ఫోన్ లో వినపడుతుందా సరిగా. అదే వాళ్ళ అబ్బాయిని ' రాజారాం '.. అంటూ పిలిచే వారా.. వాళ్లు?"... ఈసారి అనుమానం బలపడి అడిగాడు కొడుకుని.