పాణిగ్రహణం

[SivaSai]

Part - 34

నువ్వు అన్నది నిజమే మిస్టర్ గౌతమ్.  ప్రపంచం ఏమీ ఖాళీగా లేదు. నీ మాటలు వింటుంటే  మేచ్యూర్డ్‌గానే ఉన్నట్టు అనిపిస్తోంది.  నీ మాటలు వింటే నిజంగా నువ్వు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావేమో అన్న బ్రాంతి కలుగుతుంది.

కానీ అసలు నిజం మాత్రం వేరే...
నువ్వు చెబుతున్నది "బిజినెస్ డీల్, ఫ్యామిలీ గ్రోత్" అని… కానీ నేను స్పష్టంగా గమనించాను – ఇది అంతా నీ గేమ్‌ మాత్రమే.

నిజమైన రిలేషన్‌కి బిజినెస్ లెక్కలు...  అవసరం ఉండవు. నన్ను ప్రేమించానని చెబుతూ ఆ ప్రేమ చీకటిలో ఉండాలని కోరుకునే నీ ప్రేమ నాకు అవసరమా..

ప్రేమను లాభం-నష్టాల పద్దతిలో ఎవరూ కొలవరు.
నువ్వు అదే చేస్తున్నావంటే… నీ ఇన్‌టెన్షన్ ఎంత క్లియర్‌గా ఉందో అర్థమవుతుంది.

నీకు కేవలం నా స్కిల్స్ మాత్రమే కావాలి.  అది కూడా నువ్వు ఆడించే కీలుబొమ్మలులాగా ఉండి... నీకోసం మాత్రమే నేను పని చేసి...

నిన్ను వెలుగులో నిలబెట్టి నేను చీకటిలో ఉండిపోవాలి. నన్ను ట్రాప్‌లోకి లాగడం నీ ప్లాన్ అయి ఉండొచ్చు. కానీ నేను అలా సులభంగా పడిపోను.

ఎందుకంటే, నా విలువ నాకు తెలుసు… నా లైఫ్‌కి డైరెక్షన్ ఇవ్వడానికి నాకు ఎవరూ అవసరం లేదు. ముఖ్యంగా నీ డైరెక్షన్ అసలు అవసరం లేదు.

నేను "నార్మల్ అమ్మాయి" నే కావచ్చు. కాని అదే నా బలం. మా నాన్నగారు నాకు దూరమై నార్మల్ లైఫ్ మొదలుపెట్టినప్పుడే నన్ను నేను స్ట్రెంగ్త్ చేసుకున్నాను.

సో.. నా లైఫ్ లో  నాకు తెలియకుండానే..  నేను ఎక్స్‌ట్రా ఆర్డినరీ నిర్ణయాలు తీసుకున్నాను. నన్ను ఎవరు వాడుకోలేరు.

ఇప్పటికే నువ్వు చేసిన డ్రామ చాలు..  వెళ్లి ఆ డ్రామా నీ ఫియాన్సీ తో చేసుకో.  నువ్వు నన్ను ప్రేమించలేదా విశి.. ప్రేమ...

నిన్ను ఎప్పుడు ప్రేమించి లేదు.  నిజంగా ప్రేమించి ఉంటే నిన్ను మిస్ అయ్యాను అన్న ఫీలింగ్ ఏదో ఒక రోజు కలిగేది.

నేను ఉన్న పరిస్థితుల్లో నువ్వు చూపిస్తున్న కన్సోల్...  ప్రేమ అనుకున్నాను.  కానీ ఏ రోజు మనిద్దరం ప్రేమ గురించి మాట్లాడుకోలేదు.

నా సంతోషంగాని,  బాధగాని నీతో షేర్ చేసుకోలేదు.  అసలు చెప్పుకోవాలని కూడా ఏ రోజు అనిపించలేదు. ఆఖరికి మా అమ్మ ట్రీట్మెంట్ కోసం కూడా నీతో డిస్కస్ చేయాలి అని అనిపించలేదు.

నువ్వు హిమ తో ఉన్నప్పుడు కూడా నా మనిషి కదా.. నన్ను వదిలేసి ఎవరితోనో ఉన్నాడే అన్న ఫీలింగ్ కూడా రాలేదు అంటే అది ప్రేమ కాదు కదా..

విశి చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని నో..  విశి..  నువ్వు అబద్ధం చెపుతున్నావు.  నీకు నాపైన కోపం ఉంది.  అందుకే ఇలా మాట్లాడుతున్నావు.

నాకు తెలుసు.. నేనంటే నీకు చాలా ప్రేమ. అందుకే నా హెల్ప్ మాత్రమే తీసుకున్నావు. అది హెల్ప్ కాదు మిస్టర్.. ఒక బిజినెస్ డీల్ మాత్రమే.

నువ్వు ఏమైనా ఫ్రీగా ఒక రూపాయి అయినా ఇచ్చావా.. లేదు కదా..  ఇంకా నా వర్క్ కి వంకలు పెట్టి ఇవ్వాల్సిన దానికన్నా చాలా లో పేమెంట్ ఇచ్చావు.

నువ్వు చిన్న పిల్లవి కదా..  అవసరానికి మించి మనీ ఇస్తే మిస్ యూస్ అవుతుందేమో అని.. నీకు ఇవ్వాల్సిన అమౌంట్ అంత కూడా నా దగ్గర సేవ్ చేశాను. కావాలంటే అది అంతా ఇప్పుడే ఇచ్చేస్తాను.

అవసరం లేదు. నా బడ్జెట్ లో ఎలా వెళ్లాలో నాకు తెలుసు. దయచేసి నువ్వు నన్ను డిస్టర్బ్ చేయకు. 
  నా చెయ్యి వదులు నేను వెళ్ళాలి.  లేదు.. నిన్ను వదలను.  వదిలిపెట్టలేను.  నువ్వు నాతోనే ఉండాలి..

మర్యాదగా నా చెయ్యి వదులు. లేకపోతే అందరినీ పిలిచి గోల చేస్తాను. ఏమిటి గోల చేస్తావా..  చెయ్యి. ఇక్కడ నా మాట నమ్ముతారో..  నీ మాట నమ్ముతారో చూస్తాను.

ఏమి చూస్తారు మిస్టర్ అని వైభవ్ వచ్చి... గౌతమ్ నుంచి విశి చేతిని విడిపిస్తాడు. చేతిని చూసుకుంటూ  థాంక్యూ అంటుంది.

చెప్పండి మిస్టర్ ఏమి చూస్తారు.  నువ్వు ఎవరివి.. మా విషయంలో కలగచేసుకోవడానికి.  ఇది మా ఇద్దరికీ సంబంధించిన విషయం.

కావచ్చు...  కానీ ఇది పబ్లిక్. పబ్లిక్ లో ఒక అమ్మాయిని అల్లరి పెడుతూ ఉంటే నాకెందుకులే అని వెళ్ళిపోయే అల్లాటప్ప వాడిని కాదు.

మర్యాదగా ఇక్కడ నుండి నువ్వు వెళితే నీకే మంచిది లేకపోతే నేను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకి కాల్ చేస్తాను అని ఫోన్ తీసుకుంటాడు.
గౌతమ్ విశి వైపు చూస్తూనే.. నేను మళ్ళీ కలుస్తాను. నా ప్రేమని నువ్వు మనస్ఫూర్తిగా అంగీకరించి నాతో వచ్చే వరకు నిన్ను వదలను అని వెళ్ళిపోతాడు.

వెళుతున్న గౌతమిని చూసి ఒక నిట్టూర్పు విడిచి వైభవ్ వంక చూస్తుంది.

ఏంటి మిస్ అలా చూస్తున్నారు.  నన్ను గుర్తు పట్టలేదా...  మీరు ఆరోజు..  ఆరోజు హాస్పిటల్ లో కలిసాము. పదండి నడుస్తూ మాట్లాడుకుందాం..

మీరేంటి ఇక్కడ..  జాబ్ సెర్చింగ్ అంటాడు. ఓ.. అవునా అని సైలెంట్ అయిపోతుంది.  ఎలా టాపిక్ కంటిన్యూ చేయాలా అర్థం కాక ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.

ఏమిటి అండి.. ఆలోచిస్తున్నట్టున్నారు.  దేని గురించి.. మీ లవర్ గురించి..  నా లవరా.. అదే ఇందాక నీతో గొడవ పడుతున్నాడు కదా...

అతని గురించి. నడిచేది ఆగి సీరియస్గా చూస్తూ... అతను నా లవర్ అని మీకు చెప్పానా... లవర్ కాదా.. మరి అంత క్లోజ్గా చెయ్యి పట్టుకుని మాట్లాడుతుంటే...రెండు పీకకుండా బ్రతిమాలుతున్నారెందుకు.

కొడితే సమస్యలు తీరిపోతాయా.. మన జోలికి రాకుండా ఉంటారు కదా...  అలాంటి వాళ్ళకి మౌనంగా దూరంగా ఉండాలి కానీ ఆర్గ్యు చేసుకుంటూ దెబ్బలాడుతూ ఉంటే ఇంకా చిక్కుముడులు పడతాయి.

మీరిద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ ఉంటే నేను కొన్ని మాటలు విన్నాను. తప్పుగా అనుకోవద్దు. ఏదో బిజినెస్ డీల్ అని మాట్లాడుకుంటున్నారు.

దేని గురించి..  ఇప్పుడు మీకు అంతా అవసరమా.. అయ్యో నీకు నేను హెల్ప్ చేశాను. ఫ్రెండ్స్ అయ్యాము. ఫ్రెండ్ తో షేర్ చేసుకుంటే తప్పేంటి విశిష్ట..

నా పేరు మీకు గుర్తుందా..  ఒకసారి చెబితే మర్చిపోను. హ్మ్..  పరవాలేదే..  మీరు విషయం చెప్పకుండా దాటేస్తున్నారు.  నాకు చెప్పడం ఇష్టం లేదా...

ఆ మాటకి చిన్నగా నవ్వుతూ..  మనిద్దరం ఇప్పుడే కదా ఫ్రెండ్స్ అయ్యాము.. మన ఫ్రెండ్షిప్ నిజంగా జెన్యూన్ అనిపిస్తే అప్పుడు చెబుతాను సరేనా.. బాయ్ అని వెళ్ళిపోతుంది.

ఫోన్ తీసి విన్నావు కదా. హ్మ్ అంటాడు. ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం అన్నయ్య. మీ ఫ్రెండ్ షిప్ జెన్యూన్ అని చూపించు..
రోజు నేను ఇలా రెస్టారెంట్ దగ్గర వెయిట్ చెయాలా..

ఇక్కడే ఎందుకనుకోవాలి. ఎక్కడో ఒక చోట రోజు కలుస్తూ ఉండు.  ఫ్రెండ్షిప్ స్ట్రాంగ్ చేసుకో.. అప్పుడే జాబ్ నీకు కన్ఫర్మ్ అవుతుంది అని ఫోన్ పెట్టేసి శ్రీకర్ వైపు చూస్తాడు.

ఏంటి శ్రీకర్ ఆలోచిస్తున్నావు. విశిష్ట గురించి. ప్రస్తుతం తన ఉన్న పరిస్థితుల్లో ఎవరిని నమ్మలేకపోతోంది కదా..  వాళ్ళ నాన్నగారు ఉన్నన్ని రోజులు మనుషులు అందరూ మంచివాళ్లే..
ఆమె పరిస్థితి బయటికి ఎంత బలహీనంగా కనిపించినా, లోపల మాత్రం బలంగా ఉంది..తన నాన్నగారు ఉన్నంతవరకు అందరూ మంచివారిలా కనిపించారు.
కానీ ఆయన లేని క్షణం నుంచే అసలు ముఖాలు బయటపడ్డాయి.

వాళ్లు చూపిన మమకారం, చూపిన దగ్గరితనం—అన్నీ ఒక ప్రయోజనానికి మాత్రమే అన్న విషయం విశిష్ట త్వరగానే గ్రహించింది.  ఆస్తి కోసం  బంధువులు... తన టాలెంట్ కోసం ప్రేమ అనే ముసుగు... ఎవరిని నమ్మలేని పరిస్థితికి వచ్చింది.

ఆమె మనసులో నమ్మకం కూలిపోయింది.
కానీ అదే సమయంలో ఒక కొత్త అవగాహన పెరిగింది.
ప్రపంచంలో బలంగా నిలబడాలంటే, తన బలమే తనకు ఆధారం.
తన వర్క్ ని ఎలా ఇంప్రూవ్ చేసుకోవాలి అని మాత్రమే ఆలోచిస్తుంది..ఇప్పటి నుంచి ఎవరి మాటలకీ, ఎవరి నటనకీ ఆమె ప్రభావితమవదు.

ఒకప్పుడు ఒంటరితనం అంటే భయంతో వణికిపోయేది. ఇప్పుడు ఆ ఒంటరితనం ఆమెను బలహీనంగా చేయలేదు, అది ఆమెను మరింత కఠినంగా, మరింత తెలివిగా మార్చింది.

నువ్వు అన్నది నిజమే శ్రీకర్.. తన మనసు లో ఉన్న ఎమోషన్ అయినా  కూడా భవ్యని దాటి చెప్పుకోవడానికి ఇష్టపడడం లేదు.

ఒక పక్కన స్ట్రగుల్ అవుతూనే.. తన వ్యక్తిత్వాన్ని సిన్సియారిటీని చూపిస్తుంది.

ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం బావ. విశి కి వర్క్ లో టెక్నిక్స్ నేర్పించాలి . అలాగే మన కంపెనీ తో టైప్ అయ్యే విధంగా ఎంకరేజ్ చేయాలి.
మనది ఆ ఫీల్డ్ కాదు కదా.. కొంచెం బుర్రవాడు శ్రీకర్.. అన్నీ  అన్ని ఫీల్డ్స్ మనకి బాగా తెలిస్తేనే బిజినెస్ చేస్తున్నామా...  దానికి సంబంధించిన ఇంపార్టెంట్  పర్సన్స్ ఉంటారు కదా...

ఇప్పుడు వాళ్ళతో విశిని కలుపుతాను అంటావు అంతే కదా.. అంతే..

సూర్య కాలేజీకి వెళ్లి విశిని వెతుకుతూ ఉంటాడు.  ఎక్కడ కనిపించదు.. డౌట్ వచ్చి లైబ్రరీకి వెళ్లి చూస్తే... చదువుకుంటూ ఉంటుంది.

విశి ముందు కూర్చుని హాయ్ అంటాడు.  హాయ్ సార్.. ఏమిటి క్లాస్ కి వెళ్లకుండా లైబ్రరీలో ఉన్నావు. మేము ఫైనల్ ఇయర్ కదా..  క్లాసెస్ తక్కువే ఉంటాయి.

అందుకని లైబ్రరీకి వచ్చి చదువుకుంటున్నాను అంటున్నావు అంతే కదా.. అంతే అంటుంది.

నీతో కొంచెం మాట్లాడాలి బయటికి వస్తావా.. చురుగ్గా చూస్తుంది. హలో మేడమ్.. బయటికి అంటే..  లైబ్రరీ బయటికి.

ప్లే ఏరియాలో కూర్చుందాం లేదా క్యాంటీన్లో కూర్చుందాం లేకపోతే ఏదైనా.. ఈ కాంపౌండ్ లోపలే సరేనా..  సరే  అని సూర్యతో కలిసి బయటికి వస్తుంది.

  ఇద్దరూ ఒక చోట కూర్చున్నాక చెప్పండి సార్..  ఏం చేయాలనుకుంటున్నావు... దేని గురించి.. దేని గురించి అని అడుగుతావేమిటి..

ఆరోజు ఆ వ్యక్తితో..  దట్ పర్సన్.. హ గౌతమ్ తో ఏదో బెట్ కాసావు కదా..  సెల్ఫ్ బిజినెస్ స్టార్ట్ చేస్తాను అని. దాని గురించి ఏమీ ఆలోచించడం లేదా..

ఆలోచించాను సార్ కానీ ఎలా వెళ్లాలో.. ఎవరిని అప్రోచ్ అవ్వాలో అర్థం కావడం లేదు .

నీకు ప్రాపర్ గైడెన్స్ కావాలి అంతే కదా..

విశి సమాధానం..

కథ కొనసాగుతుంది..