[maitripatel]

બીજા દિવસે, પૂજાએ સલવાર-કમીઝ પહેરીને બાબાને મળવા માટે પહેલા જેવો જ રસ્તો અપનાવ્યો.

 
બાબા: "અંદર આવ, પૂજા. દૂધથી સ્નાન કરી લે, અને પછી નવા કપડાં પહેર." આ વખતે બાબા નાં અવાજ માં એક પ્રકાર નો ઓર્ડર સમાયેલો હતો.
 
દૂધથી સ્નાન કર્યા પછી પૂજા ડ્રેસિંગ કરી રહી હતી, ત્યારે તેણે જોયું કે - કેસરી રંગના બ્લાઉઝ અને ચણીયા સાથે - કેસરી રંગના પેન્ટી પણ પડ્યા હતા. તેણે પોતાની કાળી પેન્ટી કાઢી અને કેસરી રંગની પેન્ટી પહેરી. સ્નાન અને કપડા પહેરી પછી, તે બહાર નીકળી.
 
બાબા પવિત્ર અગ્નિ પેટાવી તેની રાહ જોતી અગ્નિ પાસે બેઠો હતો.
 
પૂજા તેની પાસે જઈને બેઠી. મૈત્રી દ્વારા રચાયેલ.
 
બાબા: "પૂજા, આજે તારા બધા કપડાં શુદ્ધ છે બરાબર ને?"
 
પૂજા થોડી શરમાઈ ગઈ.
 
પૂજા: "હા, બાબા-જી."
 
તે જાણતી હતી કે 'બાબા' દ્વારા, તે તેની પેન્ટીનો ઉલ્લેખ કરી રહ્યો હતો. કદાચ તે ધીમે ધીમે બાબાના સાથની ભાવનાથી પ્રભાવિત થઈ રહી હતી. અથવા એક કહો ને કે પૂજા, બાબા નાં સંગે રંગાઈ રહી હતી.
 
બાબા: "જો તું ઈચ્છે તો, તું હમણાં માટે તે લિંગ કાઢી શકે છે."
 
પૂજા ઊભી થઈ અને લિંગ ખોલવાનો પ્રયાસ કરવા લાગી. જોકે, ગાંઠ ખૂબ જ કડક રીતે બંધાયેલી હતી. બાબાએ આ જોયું.
 
બાબા: "ઉભી રહે, મને દોરી ખોલવા દે."
 
બાબા પણ ઊભો થયો; પૂજાની પાછળ પગ મૂકતા, તેણે દોરીને ખોલવાનું શરૂ કર્યું.
 
બાબા: "શું લિંગથી તને કોઈ તકલીફ થઈ નથી ને? ખાસ કરીને, શું તને રાત્રે ઊંઘવામાં કોઈ તકલીફ પડી?" મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
પૂજા તેને કેવી રીતે કહે કે રાત્રે આ તમારા લોડા (લિંગે) તેની સાથે શું કર્યું? જો તે વસ્તુ નાં હોયી ને ફક્ત લિંગને બદલે એક મોટો લોડો હોત તો તેની ગાંડ કેટલી ખુશી અનુભવી શકી હોત! તેની ગાંડે કેટલી નિરાશા સહન કરી છે તેની શું વાત કરું ભાઈ.
 
પૂજા: “ના, બાબાજી, આમ જુઓ તો ખરેખર કોઈ ખાસ મુશ્કેલી નથી થઈ.”
 
પૂજાએ ચણીયામાંથી લિંગ કાઢતાં જ તેને ખ્યાલ આવ્યો કે પવિત્ર લાલ દોરો (મૌલી) તેના ચણીયાના નાડામાં ફસાઈ ગયો છે. પૂજાએ થોડીવાર માટે તેની સાથે સંઘર્ષ કર્યો, પણ દોરો નાડામાંથી છૂટ્યો નહીં.
 
બાબા: “પૂજા, આપણે મોડા પડી રહ્યા છીએ, વિલંબ થાય છે. જલ્દી કર – ઉભી રે, હું તારા માટે તે કાઢી લઉં છું.”
 
બાબા પૂજાની સામે આવ્યો અને તેના ચણીયાના દોરમાંથી દોરો ખોલવાનો પ્રયાસ કરવા લાગ્યો. તેના પ્રયત્નો છતાં, ગાંઠ હજુ પણ ખુલી ન હતી.
 
બાબા: “એવું લાગે છે કે તે આ રીતે બહાર નહીં આવે. તું થોડી વાર માટે અહી નીચે સૂઈ ન શકે?” બાબાએ તેની તક જોઈ - અને તેનો મહત્તમ લાભ લેવાનું નક્કી કર્યું.
 
પૂજા: “પ...પ...પણ, બાબા-જી...આ...”
 
બાબા: “ઓહ, હવે આવ, પુત્રી—બસ અહી સૂઈ જા. હું બધું બરાબર કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું ને. ચાલ, અહીં જ આરામથી સૂઈ જા.”
 
પૂજા સૂઈ ગઈ. બાબા દોરી પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરતો રહ્યો.
 
બાબા: “પૂજા, મારે દોરીમાં પડેલી ગાંઠ ખોલવી પડશે. ખરેખર સમય પૂરો થઈ રહ્યો છે. અને આ લમણા ની આવી પડી છે.”
 
પૂજા: “હા... જલ્દી કરો.” થોડીવાર દોરી સાથે સંઘર્ષ કર્યા પછી, બાબા આખરે ચણીયાની દોરીની ગાંઠ ખોલવામાં સફળ રહ્યો. ગાંઠ ખોલ્યા પછી, ચણિયો ઢીલો પડી ગયો અને પૂજાની પેન્ટી નીચે થોડો નીચે સરકી ગયો.
 
પૂજા શરમથી લાલ થઈ ગઈ હતી. બાબાએ પૂજાનો ચણિયો થોડો આગળ નીચે સરકાવ્યો. પૂજા બાબાની સામે સૂઈ ગઈ, તેનો ચણિયો હવે તેની પેન્ટીની રેખા નીચે આરામ કરી રહ્યો હતો. જ્યારે તે દોરી છોડવાનું કામ કરી રહ્યો હતો, ત્યારે બાબાની કોણી પૂજાના ચુત સાથે અથડાઈ રહી હતી. થોડીવાર પછી, દોરી છૂટી ગઈ.
 
બાબા: “હાશ...બસ, હવે વાત પૂરી થઈ ગઈ! એ ગાંઠે ખરેખર મને ખૂબ જ મુશ્કેલીમાં મૂકી દીધેલો!”
 
બાબાએ ચણીયાનો નાડુ પાછું બાંધવાનું શરૂ કર્યું. તેણે ગાંઠ ખૂબ જ કડક રીતે બાંધી દીધી. પૂજા બોલી...
 
પૂજા: “આહ... બાબા-જી, આ ગાંઠ તો ખૂબ જ ટાઈટ થઇ છે!” મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
બાબાએ ફરીથી દોરો ખોલ્યો, અને આ વખતે, તેણે ગાંઠ ઢીલી રીતે બાંધી.
 
પછી, બંને પલાઠી વાળી બેસી ગયા.


************ 

જોડાયેલા રહેજો.................

મૈત્રી.