నేను చదివిన కథలు - పుణ్యం కోసం

[k3vv3]

“లేదమ్మా! నీ కోసమే యెదురు చూస్తున్నాం. సుదర్శనం బయల్దేరుతానంటున్నాడు. నేనే నీ కోసం ఆపాను! “



అది విని నివ్వెర పోయినట్లుచూసింది మృణాళిని. ”ఏంవి టేంవిటీ! ఇచ్చిన మాట మరచి వెళ్ళిపోతాడా మీ మేనల్లుడు! అయినా ఇంతచిన్నవయసులో ఇంతటి మతిమరుపా? ” 
దక్షిణమూర్తిఅర్థం కానట్టు మేనల్లుడి వైపు చూసాడు సంగతేమిటన్న ట్టు. సుదర్శనమేమో అయోమయంగా మృణాళినిని చూడసాగాడు కళ్ళప్పగించి. 



“ఇంకా జ్ఞాపకం రావడం లేదా మహాశయా! ”



తల అడ్డంగా తిప్పాడు సుదర్శనం అర్థం కానట్టు.
“నేను పూజాగది శుభ్రం చేసి స్నానం చేసి వచ్చింతర్వాత నన్ను సర్వ మంగ ళ ప్రదాయిని మీ ఊరి అమ్మవారి గుడికి తీసుకెళ్తాననలేదూ! ” 



అతడికేమి చెప్పాలో తెలియక అవున్నట్టు తలూపాడు.
“అంతేకాదు. నన్నొక విషయంలో చాలెంజి కూడా చేసారు కూడాను! అదైనా జ్ఞాపకం ఉందా లేదా? ” 



ఈసారి ఉలిక్కిపడుతూ లేచి నిల్చున్నాడు-: “నేను మీతో సవాల్ చేసానా! ”



“కాక పోతే మీ మామయ్యగారితోనా? నేను బాగా వంట చేస్తానంటే, మీరేమన్నారు? మీ అమ్మగారి కంటే బాగా చేయలేరని నన్ను నిలదీయ లేదూ! అప్పుడు నేనేమన్నాను? బాగా జ్ఞాపకం చేసుకోండి”



“నిజంగా నాకేమీ జ్ఞాపకం రావటం లేదండీ! “అంటూనే మనసు లోపల అనుకున్నాడు-“అబ్బో! మహా గడుసుదానిలాగుందే! అనని మాటల్ని తన నోటమ్మట అన్నట్టు యెంత చక్కగా రప్పిస్తూంది! ”



“అదీ నేనే చెప్పాలా! చెప్తాను. నేను మీ అమ్మగారి కంటే బాగా చేయలేక పోవచ్చుగాని కచ్చితంగా మీ అమ్మగారిలా వంటా వార్పూ చేయగలన్నాను. కావాలంటే నేనిప్పుడే మీ యింటికొచ్చి చేసిపెడ్తానన్నాను. అప్పుడు మీరేమన్నారూ! ఇప్పుడు గాని బస్సులో గాని వెళ్తే చాలా ఆలస్యమవుతుందని- ఆ విషయం తరవాత చూద్దామన్నారు. అప్పడు నేనేమన్నానూ! ఆలస్యం అవదూ, నేనే స్వయంగా కారునడిపి మిమ్మల్ని మీ ఊరు చేరుస్తానన్నాను. ఇవన్నీ మీ యింట్లోవాళ్ళకు చెప్పకుండా సైలెంటు గా వచ్చి వంటావార్పూ చేసి ఇంటిల్లిపాదికీ నేనే వడ్డన చేస్తానన్నానా! “



అతడు బిత్తర పోయినట్లు చూస్తూ తలూపాడు మరొకమారు. ఇంతకీ అతడెన్నిసార్లు తలుపాడు? లెక్కకందలేదు. 



“మరింకా ఆలస్యం యెందుకండీ! ఇక నన్ను తీసుకెళ్లండి సుదర్శనంగారూ! “అంటూ మృణాళిని కుడి చేతిని ముందు కు చాచింది. ఈసారి అతను జంకలేదు. తను తక్కువ తిన్నవాడేమీ కాదని నిరూపించడానికి పూనుకుంటూ నున్నటి ఆమె చేతి ని అందుకుని మృదువుగా తన పెదాలాతో స్ప్శశించి ఆమె నడుం చుట్టూ చేతుల్ని పోనిచ్చి ముందుకు నడిపించాడు. ”అందుకున్న చేతిని మధ్యలో విడిచి పెట్టేయరు కదూ! ”



“అది మా యింటి వంశంలోనే లేదు. కావలిస్తే మీ పెదనాన్నగారినే అడిగి చూడు! ”



మేఘాల్లో కదిలే గాంధర్వుల్లా నడచి వెళ్ళి పోతూన్న ఆ జంటను పూరించిన మనసుతో కనులప్పగించి చూస్తూండి పోయాడు దక్షిణమూర్తి. ఇప్పుడతని మనసు తేలికపడింది. స్వర్గానికేతెంచిన మిత్రుణ్ణీ మిత్రుడి భార్యనూ తలచుకుని తడిసిన కళ్ళను తుడుచుకున్నాడు.



***