Non-erotic எங்கள் வாழ்க்கை - ஜேம்ஸ் & ரூபி

[Rishi1503]

அந்தக் காட்டோரத்துக் கிராமத்தின் அதிகாலை என்பது நகரத்தின் காலைகளைப் போன்றது அல்ல. சில்லென்ற பனிமூட்டம், பெயர் தெரியாத பறவைகளின் விசித்திரமான குரல்கள், மற்றும் காய்ந்த இலைகளின் வாசனை கலந்த ஒரு மர்மமான சூழல் நிலவியது. நான் மெல்லிய உறக்கத்தில் இருந்தபோதுதான் ரூபியின் அந்த மென்மையான, ஆனால் கட்டளையிடும் குரல் என் காதுகளைத் தீண்டியது.
"ஜேம்ஸ் எழுந்துரு லேட் ஆகுது, ரொம்ப நேரம் தூங்குற மாதிரி நடிக்காத ஜெம். நாம கொஞ்சம் வெளியில போலாம்," என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள்.
நான் மெல்லக் கண் விழித்து உட்கார்ந்தபோது, ரூபியின் அந்தத் தோற்றம் என்னை அப்படியே உறைய வைத்தது. அவள் இப்போதும் அதே கோலத்தில் தான் இருந்தாள்--இடுப்பில் ஒரு சிறிய துண்டு மட்டும் கட்டிக்கொண்டு, திறந்த மார்புடன், கைகளை இடுப்பில் ஊன்றி என்னை ஒருவிதக் குறுகுறுப்போடு பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். ஜன்னல் வழியாக வந்த மங்கிய வெளிச்சத்தில் அவளது அந்தத் தேகம் ஒரு செதுக்கப்பட்ட சிற்பம் போலத் தெரிந்தது.
"என்ன ரூபி இப்படி அப்பா முன்னாடியே இப்படி நிக்கிற?" என்று நான் திக்கித் திணறி மெல்லிய குரலில் கேட்டேன். திருப்பூரில் ஒரு சீனியர் மெர்ச்சண்டைசராக நாகரீகமான சூழலில் வளர்ந்த எனக்கு, இந்தத் திறந்தவெளி கலாச்சாரம் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தந்தது.
"ஜிம், நான் தான் சொன்னேனே... உனக்கு இங்க இருக்கிற ஒவ்வொரு நிமிஷமும் சர்ப்ரைஸாக தான் இருக்கும். அப்படியே போகப்போக என் கூட டிராவல் பண்ணிக்கிட்டே வா. இந்த ஒரு வாரமும் உனக்கு ஒரே என்ஜாய் சீன்ஸ் தான். இந்தா, இந்த ஒரு பாக்ஸர் மட்டும் நீ போட்டுக்க, வேற எதுவும் போட வேண்டாம். இங்கே நீ சட்டை போட்டா உன்னைத் தான் ஒரு மாதிரியா பார்ப்பாங்க. வா போலாம்," என்று அதட்டினாள்.
ரூபி சட்டெனத் தான் இடுப்பில் கட்டியிருந்த அந்தத் துண்டையும் கழற்றி எறிந்தாள். அந்த வினாடி ஒரு கணம் என் மூச்சே நின்றுவிட்டது. அப்பட்டமான நிர்வாணத்தில் நின்றவள், என்னைத் துளியும் சட்டை செய்யாமல் ஒரு பாக்ஸரை மட்டும் எடுத்து அணிந்து கொண்டாள். மேலே ஒரு மெல்லிய, கிட்டத்தட்ட ஊடுருவித் தெரியக்கூடிய டீசர்ட்டைப் போட்டுக் கொண்டாள். ஆனால் அந்த டீசர்ட்டுக்கு உள்ளே அவளது முலைக்காம்புகள் அந்த அதிகாலைக் குளிரில் விரைப்பாக நிற்பது அப்படியே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
"கம் ஃபாஸ்ட் ஜேம்ஸ். நாம இப்போ கக்கா போகப் போறோம். வீட்டுக்குப் பின்னாடி ஒரு காடு இருக்கு அங்க தான் நாம போகப் போறோம்," என்று கூறிவிட்டு விறுவிறுவெனத் தடுப்புக்கு வெளியே நடந்தாள்.
நாங்கள் வெளியே வந்தபோது, ரூபியின் அம்மா சமையல் அறையில் வேலையாக இருந்தார். அவர் அணிந்திருந்த உடை இன்னும் விசித்திரமாக இருந்தது--கேரளப் பெண்கள் அணியும் ஜாக்கெட்டும், முட்டி வரை வேஷ்டி போல ஒரு துண்டும் மட்டுமே. சினிமாவில் 'ஐட்டம் சாங்' ஆடும் பெண்கள் போலவே அந்தத் தோற்றம் இருந்தது. அவர் எங்களைப் பார்த்ததும் முகத்தில் ஒரு கேலிச் சிரிப்பு மலர்ந்தது. ரூபியிடம் ஏதோ அவர்கள் பழங்குடி பாஷையில் கேட்க, ரூபி வெட்கத்துடனே ஏதோ பதில் சொன்னாள்.
"என்ன ரூபி அது?" என்று நான் குழப்பத்துடன் கேட்டேன்.
"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல பொம்பளைங்க சமாச்சாரம் விடு," என்று மழுப்பினாள். பிறகு ரூபியின் அம்மா என்னிடம் மலையாளம் கலந்த தமிழில் பேசத் தொடங்கினார். "மருமகனே... நம்ம வீட்டுக்கு பக்கத்துல தான் இந்த ஊர்க்காரங்க மலம் கழிக்கிற இடம் இருக்கு. இவ எப்பவும் ஆம்பளைங்க மலம் கழிக்கிற இடத்துக்கு பக்கத்துல தான் போய் மலம் கழிப்பாள். இவ குண்டியைப் பார்க்குறதுக்குன்னே ரெண்டு மூணு பேரு தவம் கிடப்பாங்க. இப்பதானே இவ கல்யாணம் ஆகி ஊருக்குள்ள வந்துருக்கா... எப்படியும் அவங்க வந்துருப்பாங்க. நீங்க அவளைப் பார்த்துக்குங்க," என்று கூறிவிட்டு பயங்கரமாகச் சிரிக்க ஆரம்பித்தார்.
எனக்குத் தலை சுற்றியது. என்ன ஒரு குடும்பம் இது? ஒரு தாய் தன் மகளின் அந்தரங்கத்தை மற்றவர்கள் பார்ப்பதைப் பற்றி இவ்வளவு சாதாரணமாக, அதுவும் ஒரு பெருமையாகப் பேசுகிறாரே!
"ஏய், உங்க அத்தை எப்பவுமே இப்படித்தான். நீ வா ஜெமி நாம போலாம். மத்தவங்க என் குண்டியைப் பார்க்குற சுகமே தனி தான் ஜெமி... என்ன சொல்ற?" என்று களுக்கென சிரித்துவிட்டு நடக்க ஆரம்பித்தாள். "இப்போ பாரேன், நான் காட்டுற சீன்ல அவன் எப்படி ஜொல்லு வடிப்பான் பாரு. கொஞ்ச நாள் முன்னாடி நான் ஊருக்கு வந்தப்போ, இதே இடத்துல சில பேர் அவங்க விந்தையே விட்ருக்காங்க தெரியுமா?"
நான் திகைத்துப் போனேன். "எப்படி ரூபி இதெல்லாம் சகஜமா எடுத்துக்கிற? இதெல்லாம் தப்பு இல்லையா? இதுவரைக்கும் என்னமோ பண்ணிக்கோ, ஆனா இப்போ கல்யாணம் ஆயிடுச்சு இல்ல... இனிமேல் ஒழுங்கா இருக்கலாம் இல்ல?" என்று ஆதங்கப்பட்டேன்.
அதற்கு அவள் சொன்ன பதில் இன்னும் விசித்திரமாக இருந்தது. "ஏய் ஜெம், இப்ப பாரு... நீ அவங்க உட்கார்ந்து இருப்பாங்கல்ல, அதுக்கு கொஞ்சம் பக்கத்துல போய் உட்கார்ந்துக்க. உன்னோட கிராமத்துல சின்ன வயசுல மலம் கழிக்கிற மாதிரி உட்காரு. உன் மனசுக்குள்ள... 'புதுசா கல்யாணமான, எந்தக் கையும் படாத என் அழகான பொண்டாட்டி குண்டியை இன்னொருத்தன் பார்த்துகிட்டு கையை உறுப்பு மேல வச்சு தடவிக்கிறான்' அப்படின்னு ஜஸ்ட் திங்க் பண்ணி பாரு. உனக்கே மூடு ஏறும் ஜெமி," என்றாள்.
அந்த இடத்திற்கு வந்தோம். மரங்களுக்குப் பின்னால் மறைவாகச் சில பெண்கள் அமர்ந்திருக்க, வலதுபுறம் ஆண்கள் ஒரு நான்கு ஐந்து பேர் வேஷ்டியைத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு பேசிக்கொண்டே அமர்ந்திருந்தார்கள். ரூபி ஒரு இடத்தை மிகச் சரியாகத் தேர்வு செய்தாள். அங்கிருந்து பார்த்தால் அந்த ஆண்களுக்கு அவள் நன்றாகத் தெரியும்படி இருந்தது.
ரூபி தன் பாக்ஸரைக் கழற்றித் தோளில் போட்டுக் கொண்டாள். அவளது பளிங்கு போன்ற குண்டி பளபளவென்று தெரிய, அந்த ஆண்களுக்கு முழுமையாகக் காட்டிக்கொண்டே அமர்ந்தாள். அந்த ஆண்கள் மூவரும் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டு, தங்கள் உறுப்பைக் கையில் பிடித்து ஆட்டத் தொடங்கினார்கள். நான் இதையெல்லாம் கவனித்துக் கொண்டே சற்றுத் தள்ளி அமர்ந்திருந்தேன்.
ரூபி சொன்னது போலவே, அந்த ஆண்களையும், அவளது அந்த அப்பட்டமான பளிங்கு பூசணி போன்ற குண்டியையும் ஒரே நேரத்தில் பார்த்தபோது, எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சி உண்டானது. என் ஆணுறுப்பு நிஜமாகவே பாக்ஸருக்குள் துடிக்கத் தொடங்கியது. 15 நிமிடங்கள் கழிந்தது. ரூபி எழுந்து எவ்விதச் சலனமுமின்றி பாக்ஸரை அணிந்து கொண்டாள்.
வீட்டுக்கு வரும்போது என் பாக்ஸரில் ஒரு பெரிய கூடாரம் இட்டு இருப்பதை ரூபி பார்த்துவிட்டு, ஒரு குறும்புத்தனமான வெட்கச் சிரிப்பு சிரித்தாள். "எப்படி ஜெம், மார்னிங் ஷோ சூப்பரா இருந்ததா? என் உடம்பு மத்தவங்களுக்கு சுகம் கொடுக்குது, எனக்கு அதுல ஒரு சந்தோஷம். ஆனா கடைசி வரை நீ தான் என் புருஷன். எவனும் ஒரு லிமிட்டுக்கு மேல தொட முடியாது," என்றாள்.
வீட்டு வாசலில் இருந்த இடுப்பு வரை மட்டும் தெரியக்கூடிய அந்தப் பழைய மாடல் பாத்ரூமில் கழுவிக்கொண்டு உள்ளே சென்றோம். என் பாக்ஸரில் இருந்த அந்த மாற்றத்தைக் கண்ட ரூபியின் பெற்றோர், அதைக் கண்டு முகம் சுளிக்காமல், ஒரு இயல்பான விஷயமாகச் சிரித்துக் கொண்டே கடந்து சென்றார்கள். அந்தக் கிராமத்தின் விதிகளும் மனிதர்களும் எனக்குள் ஒரு புது உலகத்தைத் திறந்து வைத்திருந்தனர். அடுத்த நிகழ்வுக்காக நான் அந்த கூடாரத்துடனேயே காத்திருக்கத் தொடங்கினேன். சிறிது நேரம் கழித்து.
ரூபியின் தந்தை ஏற்கனவே முற்றத்தில் பெரிய பித்தளைத் தட்டுகளில் காட்டிலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட மூலிகைகளையும், வாசனைப் பொடிகளையும் வரிசையாக அடுக்கி வைத்திருந்தார்.
குளியல் சடங்கு ஒன்று உண்டு என்று சொல்லி இருந்தாள். ரூபி என்னிடம் வந்தாள். "ஜேம்ஸ், இது வெறும் குளியல் இல்லை. இது இந்த மண்ணுக்கும் எங்க உடம்புக்கும் நடக்குற ஒரு கல்யாணம். இன்னைக்கு நம்ம ரெண்டு பேரையும் இந்த ஊரே அலங்கரிக்கப் போகுது," என்றாள். அவள் சொன்னது போலவே, முற்றத்தில் ரூபியின் அம்மா, அப்பா, தம்பி ராஜ், மற்றும் ஆர்கே சாரின் மனைவி சித்ராவும் அவரது மகளும் ஒரு வட்டமாக நின்றிருந்தனர்.
அனைவருமே அந்தப் பழங்குடி முறைப்படி, மிகக் குறைவான உடைகளையே அணிந்திருந்தனர். சித்ரா மேடம் அந்த நீல நிற குட்டி ஜாக்கெட்டில் ஒரு வன தேவதையைப் போல நின்றிருந்தார். ரூபி தன் மேலாடையைக் கழற்றிவிட்டு, அரை நிர்வாணமாக மாறினாள். முலைகள் மாங்காய் போல குத்திட்டு நின்றன. ஆனால் அவள் அனைவர் முன்பும் ஏதும் சங்கடமில்லாமல் நின்றாள். நானும் ரூபியும் வெறும் பாக்ஸருடன் நின்றோம்.
முதலில் ரூபியின் அம்மா அந்த வாசனைத் தைலத்தை எடுத்தார். "வாங்க மருமகனே," என்று என்னை அழைத்தவர், என் மார்பில் அந்தத் தைலத்தைத் தடவத் தொடங்கினார். அவரது கைகள் என் மேனியில் படரும்போது, அங்கிருந்த சந்தனமும் மூலிகையும் கலந்த வாசனை என் மூளையை ஒருவிதப் போதையில் ஆழ்த்தியது. அதே சமயம், சித்ரா மேடம் ரூபியை நெருங்கினார்.
ரூபி, உன் உடம்பு ஒரு பளிங்குச் சிலை மாதிரி இருக்குடி," என்று சொல்லி, ரூபியின் இடுப்பு வளைவுகளிலும், அந்தப் பூசணி போன்ற பின்புறத்திலும் வாசனைப் பொடியைத் தேய்க்கத் தொடங்கினார். ராஜ் ஒரு விளையாட்டுத் தனத்துடன் ரூபியின் முதுகில் அந்தப் பொடியைத் தூவி வலுவாக பிடிக்க அதே நேரத்தில் சித்ரா முன்புற மார்பை கசக்க, ரூபி ஒருவிதக் கிளர்ச்சியில் "ஆ... அக்கா, மெதுவா தேயுங்க" என்று முனகினாள்.
அந்த முற்றமே ஒரு விசித்திரமான கொண்டாட்டக் களமாக மாறியது. ரூபியின் தந்தை என் தோள்களில் நீரை ஊற்ற, சித்ராவின் மகள் ரூபியின் கால்களில் தைலத்தைத் தேய்த்து விட்டாள். எங்களுடைய பாக்ஸர்கள் நனைந்து உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டிருக்க, அவர்கள் அனைவரும் எங்களைத் தொட்டு, வருடி, அந்த வாசனைத் திரவியங்களை அப்பி விட்டனர். சித்ரா மேடம் ரூபியின் மார்பகப் பிளவுகளில் தைலத்தைத் தேய்க்கும்போது, அங்கிருந்த ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் சிரிப்பொலி காற்றில் கலந்தது. அந்தத் தீண்டல்களும், அங்கிருந்த அரை நிர்வாணக் கோலங்களும் எனக்குள் ஒரு சுகமான புதிய உலகத்தைத் திறந்து வைத்தன.
மதிய உணவு முடிந்து, காட்டின் அமைதி வீட்டைச் சூழ்ந்திருந்தது. நான் கை கழுவிவிட்டுத் திரும்பும்போது, சித்ரா மேடம் மட்டும் தனியாக ஒரு மரத்தடியில் நின்றிருந்தார். அவர் அணிந்திருந்த அந்தச் சிறிய உடை, அவரது அந்தரங்க அழகுகளை அப்பட்டமாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தாலும், அவர் முகத்தில் ஒரு முதிர்ச்சியான அமைதி இருந்தது.
"ஜேம்ஸ், இங்க வாப்பா," என்று அழைத்தார். நான் நெருங்கியதும், அவர் பேசத் தொடங்கினார். "நீ என்னைப் பார்க்கும்போது ஏதோ தப்பா நினைக்கலாம். ஆனா எங்க வாழ்க்கை ரொம்ப விசித்திரமானது. ஆர்கே சாரோட பக்கத்து எஸ்டேட்ல வேலை செஞ்ச எங்க அப்பாவும் அம்மாவும் ஒரு விபத்துல இறந்துட்டாங்க. அப்போ நான் வெறும் பதினெட்டு வயசுப் பொண்ணு. பாதுகாப்புக்கு யாருமில்லாத நேரத்துல, எங்க கூட்டத்தோட தலைவர் முதுவன் சாமிதான் ஒரு முடிவெடுத்தாரு. 'நீ இந்த எஸ்டேட் ஓனர் ஆர்கே சாரையே கல்யாணம் பண்ணிக்கோ, அவர்தான் உன்னைப் பார்த்துப்பாரு'ன்னு சொன்னாரு."
நான் வியப்புடன் கேட்டேன், "அப்போ ஆர்கே சார் உங்களை இங்கேதான் வச்சிருக்காரா?"
சித்ரா கசப்புடன் சிரித்தார். "ஆமா ஜேம்ஸ். ஆனா இது ஒரு ரகசிய வாழ்க்கை. எனக்கும் இங்கே ஒரு புருஷன் இருக்காரு, ஆனா அது வெறும் ஒரு அடையாளத்துக்காகவும் பாதுகாப்புக்காகவும் தான். எங்க கலாச்சாரத்துல ஒரு பொண்ணு தனியா இருக்கக் கூடாதுங்கிறது விதி."
நான் மெல்லப் பேச்சை மாற்றினேன். "அது சரி சித்ரா அக்கா... ஆனா ரூபி அங்கே திருப்பூரில் ரொம்ப செக்ஸியா, கிளாமரா டிரஸ் பண்ணிக்குவா. இங்கே அவளோட இந்தத் துணிச்சலைப் பார்க்கும்போது எனக்கு இப்பதான் புரியுது."
சித்ரா என் தோளைத் தொட்டுச் சொன்னார், "சரியா சொன்ன ஜேம்ஸ். ரூபிக்குள்ள இருக்குற அந்தத் தாகம் இதுதான். இங்கே அவ அனுபவிக்கிற இந்த நிர்வாணச் சுதந்திரம், அந்தத் திறந்தவெளிக் கலாச்சாரம் அங்கே திருப்பூரில் கிடைக்காது. அதனால்தான் அங்கே அந்த இறுக்கமான உடைகளைத் தவிர்த்து, கிளாமரான டிரஸ் மூலமா தன் அடையாளத்தைத் தேடிக்கிறா. மத்தவங்க அவளைப் பார்க்கும்போது கிடைக்கிற அந்தப் பார்வைதான் அவளுக்கு அங்கே ஒரு மருந்தா இருக்கு. இதை ஆர்கே சாரும் புரிஞ்சுக்கிட்டாரு, அதனால்தான் அவளை அவர் எதுவும் சொல்றதில்லை."
அன்று இரவு, காட்டின் குளிர் எலும்புகளை ஊடுருவியது. ஹாலில் இருந்த அந்தப் பழைய சோபாவில் நானும் ரூபியும் மட்டும் இருந்தோம். ரூபி அன்று காலை அவளது அப்பாவுக்குக் காட்டியது போலவே, அந்தப் பளிங்கு போன்ற பின்புறம் தெரியும்படி குப்புறப் படுத்திருந்தாள்.
நான் அவளது அந்தப் பின்னழகு தந்த போதையில், அந்த வாசனைத் தைலத்தின் மணம் இன்னும் மாறாத அவளது உடலை நெருங்கினேன். நாங்கள் அந்தச் சோபாவிலேயே உச்சகட்டப் போதையில் ஒருவரை ஒருவர் ஆட்கொண்டிருந்தோம். அங்கே கதவுகளைப் பூட்டும் வழக்கம் இல்லாததால், காட்டின் காற்று கதவை மெல்லத் தள்ளியது.
திடீரென கதவு திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டு, ரூபி சட்டென என்னிடமிருந்து விலகி, ஒரு தூண்டை இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு அரை நிர்வாணக் கோலத்திலேயே எழுந்து போய் வாசலைப் பார்த்தாள். அங்கே தம்பி ராஜ் நின்றிருந்தான்.
"அக்கா, துண்டு எடுக்க மறந்துட்டேன். ஏதோ நியாபகத்தில வந்திட்டேன்... சாரி" என்று அவன் தடுமாறாமல் சொன்னான். ரூபி எவ்விதப் பதற்றமும் இன்றி, "இதுவா பாருடா ராஜ்" என்று அவள் கட்டியிருந்ததை சுட்டிக்காட்டினாள். அவன் ஆம் என்று தலையசைக்க. உடனே அவிழ்த்து கொடுத்தாள் ரூபி.
அந்த அரை இருட்டில் ராஜ் அவள் நின்றிருந்த அந்த அப்பட்டமான கோலத்தையும், உள்ளே தவித்துக் கொண்டிருந்த என்னையும் ஒரு நொடி பார்த்துவிட்டு, சிரித்துக் கொண்டே வெளியேறினான். அவன் சென்ற பிறகு ரூபி என்னிடம் வந்தாள். அவளது கண்கள் இப்போது ஒரு வெறித்தனமான நெருப்பைக் கக்கின. "பார்த்தியா ஜேம்ஸ், அவன் பார்த்தது எனக்குள்ள ஒரு புது ரத்தத்தை பாய்ச்சுது," என்று சொல்லிவிட்டு, என்னை மீண்டும் அந்தப் போதைக்குள் இழுத்தாள்.
விடிய விடிய அந்த ஹாலில், தரை விரிப்பில் ஒருவரை ஒருவர் பின்னிப் பிணைந்தபடி, நிர்வாண நிலையில் அப்படியே உறங்கிப் போனோம். நாளை வரப்போகும் 'முதுவன் சாமி'க்காகவும், அந்த விசித்திரமான சடங்கிற்காகவும் காடு காத்திருந்தது.