Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-----------
Part 143:
-----------

"செக்யூரிட்டி is calling..." 

இந்த வாட்ஸ்அப் வீடியோ கால் நோட்டிஃபிகேஷன் என் போன் ஸ்க்ரீன்ல ப்ளிங்க் ஆனதும்... எனக்கு ஒரு நிமிஷம் என்ன பண்றதுனு தெரியல.

என் கையில இருந்த போன் "விர்ர்ர்... விர்ர்ர்..." னு வைப்ரேட் ஆக ஆக, என் உடம்பும் சேர்ந்தே ஒரு மாதிரி நடுங்குச்சு.

நான் அந்த ஸ்க்ரீன்ல இருந்த பச்சைப் பட்டனை வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் கேள்விகள், ஆயிரம் பயம்.

'நீ என்ன பண்ணிக்கிட்டு இருக்கே பவி?' னு என் மைண்ட் கத்துச்சு.

நான் ஒரு டீசண்டான குடும்பத்துப் பொண்ணு.

ஒரு நாலு வயசுப் பையனுக்கு அம்மா.

இப்போ நைட் இந்த நேரத்துல, உன் பெட்ரூம்க்குள்ள தனியா படுத்துக்கிட்டு இருக்க.

அதுவும் உள்ள எந்த ஒரு பிராவோ, பேண்ட்டியோ போடாம, வெறும் லூசான டீ-ஷர்ட், பேண்ட்டோட அம்மணமா படுத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.

இந்த நிலைமையில... உன் அப்பார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேன்கிட்ட வீடியோ கால் பேசப் போறியா?

இது எவ்ளோ பெரிய தப்புனு என் புத்தி ரொம்ப சத்தமா அலறிச்சு.

அந்தப் பச்சைப் பட்டனை ஸ்வைப் பண்ணக் கூடாது, காலை உடனே கட் பண்ணிடுனு என் மனசு அவ்ளோ கெஞ்சுச்சு.

ஆனா... என்னோட உடம்பு, என்னோட ஆசை எதையுமே கேட்கத் தயாரா இல்லை.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவன் அனுப்புன அந்த போட்டோ... என் மூளைக்குள்ள அவ்ளோ ஆழமாப் பதிஞ்சிடுச்சு.

பாத்ரூம்க்குள்ள தண்ணி சொட்டுற அவனோட அந்த முரட்டு உடம்பும், அந்த நரம்பு புடைச்ச பெரிய கறுப்பு சுன்னியும் என் கண் முன்னாடி அப்படியே வந்து போச்சு.

அந்த எட்டு இன்ச் சுன்னியை நான் லைவ்வா பார்க்கப் போறோம்ங்குற நெனப்பே என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

ராஜ் என்னை உச்சக்கட்டத்துல தவிக்க விட்டுட்டுப் போன அந்தச் சூடு, இப்போ பிரகாஷோட சுன்னியைப் பார்த்ததும் பன்மடங்கா ஏறிடுச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்து "சுருக்" னு மறுபடியும் ஒரு பெரிய சூடான ஈரம் கசிஞ்சு வெளிய வந்துச்சு.

அந்த மதன நீர் நேரா நான் போட்டிருந்த பேண்ட்ல பட்டு, என் தொடையிடுக்குல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிச்சு.

கால் கட் ஆகிடுமோனு எனக்குள்ள ஒரு பயம் வர ஆரம்பிச்சுது.

நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

என் நரம்பெல்லாம் புடைச்சு, என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு என் காதுக்குள்ளயே சத்தமா அடிச்சுது.

நான் என் கட்டை விரலை அந்தப் பச்சைப் பட்டன் மேல வெச்சேன்.

'கடவுளே... நான் ஏதோ தப்பு பண்றேன்...' னு மனசுக்குள்ள சொல்லிக்கிட்டே, நான் அந்தப் பட்டனை ஸ்வைப் பண்ணேன்.

கால் கனெக்ட் ஆகுற அந்த "பீப்" சத்தம் கேட்டுச்சு.

ஸ்க்ரீன் லோட் ஆக ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் போனை என் முகத்துக்கு நேராப் பிடிச்சுக்கிட்டு, மூச்சை அடக்கிக்கிட்டுப் படுத்திருந்தேன்.

என் ரூம்ல எந்த லைட்டும் போடல, ஃபுல் இருட்டா இருந்துச்சு.

என் போன் ஸ்க்ரீன்ல இருந்து வந்த அந்த ப்ளூ கலர் வெளிச்சம் மட்டும்தான் என் முகத்துல லேசாப் பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஸ்க்ரீன்ல அவனோட வீடியோ லோட் ஆனதும்... என் கண் அப்படியே விரிஞ்சுடுச்சு.

பிரகாஷ் அவ்ளோ பிரைட்டான ஒரு லைட் வெளிச்சத்துல உக்காந்திருந்தான்.

அது அவனோட ரூம்னு எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அவனோட அந்த கருப்பான உடம்பு அந்தப் பிரகாசமான வெளிச்சத்துல அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அவன் மேல எந்த ஒரு ஷர்ட்டும் போடல.

பனியன் கூட இல்லாம, வெறும் உடம்போட அவ்ளோ உக்காந்திருந்தான்.

அவனோட நெஞ்சும், தோள்பட்டையும் மட்டும்தான் என் ஸ்க்ரீன்ல இப்போதைக்குத் தெரிஞ்சது.

அவன் கேமராவையே பசியோட பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

என் முகத்துல போன் வெளிச்சம் பட்டதும், அவன் கண்கள் என் கண்களை நேராப் பார்த்துச்சு.

எங்க ரெண்டு பேரோட பார்வையும் அந்த ஸ்க்ரீன் வழியா மீட் ஆச்சு.

அந்த செகண்ட்... எனக்கு அவ்ளோ பெரிய வெக்கம் என்னைத் தாக்குச்சு.

'அய்யோ, நான் என்ன பண்ணிட்டு இருக்கேன்?' னு எனக்குள்ள ஒரு பெரிய வெக்கம் வந்துச்சு.

பிரகாஷ் கூட, நைட் நேரத்துல, உள்ள எதுவும் இல்லாம இப்படி ஒரு நிலைமையில நான் கேமரா முன்னாடி உக்காந்திருக்கேனேனு நினைக்கும்போதே என் முகம் அப்படியே செவந்து போச்சு.

நான் ஒரு சீப்பான பொண்ணு மாதிரி நடந்துகிடுறேனோங்குற அந்த ஃபீலிங், எனக்கு வெக்கத்தையும் அதே சமயம் ஒரு பயங்கரமான போதையையும் கொடுத்துச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாத் தாழ்த்திக்கிட்டேன்.

என்னால அவன நேராப் பார்க்க முடியல, என் இதயம் அவ்ளோ வேகமா அடிச்சுது.

அந்த வீடியோ கால்ல ஒரு பத்து செகண்ட் ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எந்தச் சத்தமும் இல்லை.

வெறும் அவனோட மூச்சுச் சத்தமும், என்னோட படபடப்பும் மட்டும்தான் அந்த அமைதியில கேட்டுச்சு.

அப்போ... பிரகாஷ் அந்த அமைதியை உடைச்சான்.

அவனோட அந்த வாய்ஸ், ஆனா அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, ஒரு தவிப்போட வந்துச்சு.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா கூப்பிட்டான்.

அந்தக் குரல் என் நரம்பையெல்லாம் சுண்டி இழுத்துச்சு.

நான் லேசா நிமிர்ந்து போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

"போன்ல... நீங்க பார்க்க அவ்ளோ கியூட்டா இருக்கீங்க மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும், நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்கு வெக்கம் தாங்க முடியல.

என் முகம் ஃபுல்லா அவ்ளோ சூடாகிடுச்சு, நான் இருட்டுலயும் கண்டிப்பா ப்ளஷ் பண்ணிட்டு இருக்கேன்னு எனக்கே தெரிஞ்சது.

நான் ரொம்ப மெதுவா, "தேங்க்ஸ் பிரகாஷ்..." னு ஒரு முனகல் மாதிரி சொன்னேன்.

"நிஜமாவே சொல்றேன் மேடம்... நீங்க ஒரு ஏஞ்சல் மாதிரி இருக்கீங்க..." னு அவன் திரும்பவும் சொன்னான்.

நான் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டு, வேற பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தேன்.

அவன் என்னை 'ஏஞ்சல்' னு கூப்பிட்டது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

அப்போ அவன், ஸ்க்ரீனை உற்றுப் பார்த்துட்டு ஒரு மாதிரி தவிப்போட கேட்டான்.

"ஆனா ஏன் மேடம் இருட்டுல உக்காந்திருக்கீங்க?"

நான் என் நெஞ்சுக்கு மேல போனை வெச்சுக்கிட்டு, "எனக்கு இப்படித்தான் பிடிச்சிருக்கு..." னு சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்காக லைட் போடுங்களேன்..." னு அவன் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

நான் உடனே, "நோ பிரகாஷ்... இருட்டாவே இருக்கட்டும்." னு ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா, ஒரு நல்ல பொண்ணு மாதிரி சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் மேடம்... நான் உங்க முகத்தை நல்லாப் பார்க்கணும்னு ஆசைப்படுறேன்..."

"நீங்க அவ்ளோ அழகா இருக்கீங்க, நான் இருட்டுல உங்களை சரியாப் பார்க்க முடியல..."

"எனக்காகப் ப்ளீஸ் மேடம், லைட் மட்டும் போடுங்க..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.

அவன் இப்படி எனக்காக ஏங்கித் தவிக்குறதை பார்க்க எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

இப்போ அவனை நான் தவிக்க விடணும்னு என்னோட ஈகோ சொல்லுச்ச.

அதான் நான் அவனைக் கொஞ்ச நேரம் காக்க வைக்கணும்னு நினைச்சேன்.

"நான் லைட் போட்டா, நீ வேற எதாவது கேட்ப..." னு நான் மெதுவா, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி சிணுங்குற வாய்ஸ்ல சொன்னேன்.

"ப்ராமிஸ் மேடம்... நான் எதுவும் கேட்க மாட்டேன். உங்க முகத்தை மட்டும் கிளியரா காட்டுங்க... ப்ளீஸ்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

என்னோட அழகைப் பார்க்க இவன் இவ்ளோ தவிக்குறதை பார்க்கும்போது, என் மனசு இறங்கிடுச்சு.

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை விட்டுக்கிட்டு, "ஓகே... வெயிட் பண்ணு..." னு சொன்னேன்.

நான் என் பெட்ல இருந்து லேசா எந்திரிச்சு, பக்கத்துல இருந்த அந்த பெட்சைட் லாம்ப் ஸ்விட்ச்ல கை வெக்கலாம்னு போனேன், 

ஆனா அந்த வெளிச்சம் பத்தாதுன்னு எந்திரிச்சு போய் ட்யூப்லைட் போட்டேன்.

'க்ளிக்' னு அந்த ஸ்விட்சை ஆன் பண்ணேன்.

அந்த ரூம் முழுக்க ஒரு பிரைட் ஆனா வெளிச்சம் மெதுவாப் பரவுச்சு.

என் போன் கேமராவுல இப்போ என்னோட முகம் அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

நான் திரும்பவும் போனை என் முகத்துக்கு நேராப் பிடிச்சுக்கிட்டு அவனைப் பார்த்தேன்.

என் முடி அவ்ளோ கலைஞ்சு என் கழுத்துலயும் தோள்பட்டையிலயும் விழுந்து கிடந்துச்சு.

என் கண்கள்ல ஒரு லேசான சோர்வும், அதே சமயம் ஒரு அடக்க முடியாத போதையும் கலந்து இருந்துச்சு.

நான் போட்டிருந்த அந்த லூசான டீ-ஷர்ட் என் உடம்புல லேசா அப்பிப் போயிருந்துச்சு.

லைட் போட்டதும், பிரகாஷ் ஸ்க்ரீன்ல என்னைப் பார்த்தான்.

அவன் கண்கள் அப்படியே ஆச்சரியத்துல விரிஞ்சது.

அவனோட வாய் லேசாப் பிளந்து, மூச்சு ரொம்ப வேகமா வந்துச்சு.

ஒரு ரெண்டு செகண்ட் அவன் எந்த வார்த்தையும் பேசல.

அவன் என்னையே முழுங்கிடுற மாதிரி அவ்ளோ பசியோட வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

"சூப்பர் மேடம் ..." னு அவன் மெதுவா, தனக்குள்ளயே முனகினான்.

நான் வெக்கத்துல என் கண்களைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

"நீங்க ரொம்ப அழகான ஒரு தேவதை மேடம்..."

"உங்க முகத்தைப் பார்க்கப் பார்க்க எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சுருக்கு மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே, "போதும் பிரகாஷ்... ரொம்ப ஐஸ் வைக்காத..." னு சொன்னேன்.

ஆனா எனக்குள்ள அவ்ளோ சந்தோஷமா, பட்டாம்பூச்சி பறக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

"நான் ஐஸ் வைக்கல மேடம், உண்மையத்தான் சொல்றேன்..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே, என்னையே அணுஅணுவா ரசிச்சுப் பார்த்தான்.

நான் எதுவும் பேசாம, போனைப் பிடிச்சுக்கிட்டு என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு சில நிமிஷம் அமைதியா ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்துக்கிட்டே இருந்தோம்.

அந்த அமைதியிலயே ஒரு பெரிய ரொமான்ஸ், ஒரு டென்ஷன் உருவாகிடுச்சு.

அவனோட பார்வை என் முகத்துல இருந்து லேசா கீழ இறங்குறதை நான் ஸ்க்ரீன்ல கவனிச்சேன்.

நான் பிரா போடாததால, அந்த மெல்லிய டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில என் முலைக்காம்புகள் ரெண்டும் சின்னக் கல்லு மாதிரி விறைச்சு நிக்குறது லைட் வெளிச்சத்துல அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அவன் அதைப் பார்த்ததும், அவன் தொண்டையில எச்சில் முழுங்குற சத்தம் எனக்குக் கேட்டுச்சு.

அப்போ பிரகாஷ், தன் குரலை ரொம்பத் தாழ்த்தி, ஒரு மாதிரி கரகரப்பான வாய்ஸ்ல கேட்டான்.

"மேடம்..."

நான் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்?" னு கேட்டேன்.

"நான் ஒரு விஷயம் கேட்டா தப்பா நினைச்சுக்க மாட்டீங்களே?" னு அவன் மெதுவா ஆரம்பிச்சான்.

எனக்கு உடனே பக்னு ஆச்சு.

நான் போட்ட கண்டிஷன்ஸை அவன் இப்போ பிரேக் பண்ணப் போறான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் என் முகத்துல கொஞ்சம் கோபம் இருக்குற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டு, "என்ன பிரகாஷ்? நான் முன்னாடியே சொன்னேன்ல, எந்தக் கேள்வியும் கேட்கக் கூடாதுனு..." னு ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.

"சாரி மேடம்... ஆனா நான் தப்பா எதுவும் கேட்கல... ப்ளீஸ் கோபப்பட வேண்டாம்..." னு அவன் அவசர அவசரமாச் சொன்னான்.

"பின்ன என்ன கேட்கப் போற இப்போ?" னு நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

"ஜஸ்ட் உங்க டிரஸ்ஸை மட்டும் பார்க்கணும் மேடம்... அவ்ளோதான்..." னு அவன் அவ்ளோ பாவமாக் கேட்டான்.

எனக்கு உள்ளுக்குள்ள தூக்கிப் போட்டுச்சு.

"டிரஸ்ஸா? டிரஸ்ஸை பார்த்து என்ன பண்ணப் போற நீ?" னு நான் லேசா நெளிஞ்சுகிட்டே கேட்டேன்.

"நீங்க அனுப்புன அந்தப் போட்டோல... நீங்க போட்டிருந்த அந்த டீ-ஷர்ட் அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு மேடம்..." 

"அதை நான் வீடியோல ஃபுல்லா பார்க்கணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு மேடம்..." னு அவன் குரல் கரகரக்கச் சொன்னான்.

நான் என் போன் கேமராவை என் முகத்துலேயே வெச்சுக்கிட்டு யோசிச்சேன்.

அவன் என்னோட டீ-ஷர்ட்டைப் பார்க்கணும்னு கேட்குறான்.

ஆனா அந்த டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில நான் எந்த ஒரு உள்ளாடையும் போடலங்குறது அவனுக்கு நல்லாத் தெரியும்.

என் முலைக்காம்புகள் அந்த டீ-ஷர்ட்டை முட்டிக்கிட்டு அவ்ளோ விறைப்பா நிக்குது.

அதை அவன் லைவ்வா பார்க்கணும்னு ஆசைப்படுறான்.

நான் என்னோட தலையை லேசா இடதும் வலதுமா ஆட்டி, "நோ பிரகாஷ்... அதெல்லாம் முடியாது." னு சொன்னேன்.

"ப்ளீஸ் மேடம்..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

"நான் தான் வீடியோ கால் வர்றதுக்கு முன்னாடியே சொன்னேன்ல... வெறும் முகம் மட்டும்தான்னு?" னு நான் மறுபடியும் அவனைத் தடுத்தேன்.

"எனக்குத் தெரியும் மேடம்... ஆனா எனக்கு உங்களை அந்த டிரஸ்ல ஃபுல்லா பார்க்கணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." 

"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்கு வேற எதுவும் வேண்டாம், ஜஸ்ட் நீங்க போட்டிருக்க அந்த டீ-ஷர்ட், அவ்ளோதான்..."

"வேற எதையும் நான் கேட்கவே மாட்டேன் மேடம்... என் மேல ப்ராமிஸ்..." னு அவன் திரும்பத் திரும்பக் கெஞ்சினான்.

அவன் கெஞ்சுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் புண்டைக்குள்ள ஒரு ஷாக்கைக் கொடுத்துச்சு.

என்னோட உடம்பை அவனுக்குக் காட்டணும்னு எனக்கும் உள்ளுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஆசை இருந்துச்சு.

நான் ஒரு பொண்ணு, என்னோட அழகையும் என்னோட வளைவுகளையும் ஒரு ஆம்பளை பசியோட ரசிக்கணும்னு என் மனசும் தவிச்சுது.

கார்த்திக் என்னை எப்படித் தொடணும்னு நான் எவ்ளோ ஏங்கிப் போயிருக்கேன்... ஆனா அவன் என்னைத் திரும்பி கூடப் பார்க்காம வேலைக்கு போய்ட்டான்.

ஆனா இங்க ஒருத்தன் என் உடம்பைப் பார்க்கப் பிச்சை கேட்குறான்.

இந்த ஈகோ சாட்டிஸ்பேக்ஷன் என்னை அப்படியே சொர்க்கத்துல மிதக்க வெச்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா, "நீ வேற எதுவும் கேட்கக் கூடாது... ப்ராமிஸா?" னு ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கேட்டேன்.

"ப்ராமிஸ் மேடம்... சத்தியமா வேற எதுவும் கேட்க மாட்டேன்... ப்ளீஸ் காட்டுங்க..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

"ஓகே..." னு நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.

என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு சத்தமா அடிச்சுது.

நான் போனைப் பிடிச்சிருந்த கையை ரொம்ப மெதுவா, ஒரு இன்ச் கீழ இறக்கினேன்.

என் முகம் ஸ்க்ரீன்ல இருந்து லேசா மேல ஏறி, என் கழுத்து இப்போ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அந்தச் சின்ன வெளிச்சத்துல என் கழுத்தோட வளைவும், அந்த காலர் போனும் அவ்ளோ செக்ஸியாத் தெரிஞ்சது.

"உங்க கழுத்து எவ்ளோ அழகா இருக்கு மேடம்..." னு பிரகாஷ் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே முனகினான்.

"அப்படியே அந்த இடத்துல ஒரு முத்தம் கொடுக்கணும் போல இருக்கு மேடம்..." னு அவன் சத்தமாவே சொல்லிட்டான்.

எனக்கு உடம்பு புல்லா ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடுச்சு.

"ஹேய்... என்ன?" னு நான் லேசாச் சிணுங்குற மாதிரி கோபப்பட்டேன்.

"சாரி மேடம்... சாரி... உங்களைப் பார்த்ததும் என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல..." னு அவன் உடனே பல்டி அடிச்சான்.

நான் கேமராவை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினேன்.

அந்த லூசான, ஓவர் சைஸ் டீ-ஷர்ட் என் உடம்புல கிடக்குறது இப்போ ஸ்க்ரீன்ல ஃபுல்லா வந்துச்சு.

டீ-ஷர்ட்டோட அந்த டீப் நெக் வழியா, என்னோட கழுத்துக்குக் கீழ இருந்த அந்தப் பிளவு லேசாத் தெரிஞ்சது.

நான் பிரா போடாததால, அந்த மெல்லிய துணி என்னோட முலைகள் மேல அப்படியே படிஞ்சு கிடந்துச்சு.

என் பெரிய முலைகளோட ஷேப், அந்தத் துணியை மீறி அவ்ளோ அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது.

அதுவும் அந்த முலைக்காம்புகள்... 

ராஜ் கடிச்சுக் குதறுன அந்த காம்புகள், இப்போ காத்து பட்டு அவ்ளோ விறைப்பா, ரெண்டு சின்னக் கல்லு மாதிரி டீ-ஷர்ட்டை முட்டிக்கிட்டு நீட்டிட்டு இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் அதை ஸ்க்ரீன்ல பார்த்ததும், அவன் மூச்சு சத்தம் சடன்னு நின்னு போச்சு.

"மை காட்... மேடம்..." னு அவன் தொண்டை கரகரக்க முனகினான்.

"உங்க... உங்க ஷேப்... ஆஹ்... எவ்ளோ அழகா இருக்கு மேடம்..."

"அந்த டீ-ஷர்ட்டைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி இருக்கு..." னு அவன் அசிங்கமா, ஆனா அவ்ளோ போதையா வர்ணிச்சான்.

எனக்கு வெக்கத்துல முகம் செவந்து, உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு.

"பிரகாஷ்... தப்பு தப்பாப் பேசாதனு சொன்னேன்ல..." னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.

"நான் எதையும் தப்பா சொல்லல மேடம்... நான் பார்க்குற உண்மையைத்தான் சொல்றேன்..."

"நீங்க உள்ள எதுவும் போடலங்குறத நெனைக்கும்போதே... எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்குது மேடம்..." னு அவன் பச்சையாச் சொன்னான்.

என் புண்டை இதழ்கள் சுருங்கி விரிஞ்சு, என் தொடைகளுக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஈரம் கசிஞ்சது.

நான் என் போனை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினேன்.

டீ-ஷர்ட்டுக்குக் கீழ, என்னோட இடுப்பு வளைவு தெரிஞ்சது.

என் இடுப்புல அந்தப் பேண்ட் எவ்ளோ லூசா, கீழ இறங்கி உக்காந்திருக்குனு நான் காட்டுனேன்.

"உங்க இடுப்பு ஷேப்... ஆஹ்... எவ்ளோ கியூட்டா இருக்கு மேடம்..." னு அவன் கமெண்ட் பண்ணிக்கிட்டே இருந்தான்.

"அந்தப் பேண்ட்டைக் கீழ இழுத்து உங்க தொப்புளைப் பார்க்கணும் போல இருக்கு மேடம்..." னு அவன் முனகினான்.

நான் உடனே, "அவ்ளோதான் பிரகாஷ்... ரொம்ப ஆசைப்படாத..." னு சொல்லி கேமராவை கீழ நகர்த்துனேன்.

என் தொடைகள்... 

நான் பெட்ல கால்களை அகலமாப் போட்டு உக்காந்திருந்ததால, என் தொடைகள் அவ்ளோ பெருசாத் தெரிஞ்சது.

நான் பேண்ட்டி போடலங்குற அந்த நிஜம், என் தொடைகளைப் பார்க்கும்போது அவனுக்கு இன்னும் கிளியராத் தெரிஞ்சிருக்கும்.

"உங்க தொடைகள்... அப்படியே மார்பிள் கல்லு மாதிரி இருக்கு மேடம்..."

"அந்தப் பேண்ட் உங்களுக்கு அவ்ளோ அழகா இருக்கு... ஆனா அதை உரிக்கணும்னு ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னான்.

நான் ஃபைனலா கேமராவை என் பாதங்கள் வரைக்கும் கொண்டு போயிக் காட்டுனேன்.

என் சின்ன, அழகான பாதங்களைப் பார்த்துட்டு, "ஆஹ்... மேடம்..." னு பெருமூச்சு விட்டான்.

நான் கேமராவை மறுபடியும் வேகமா மேல கொண்டு வந்து, என் முகத்துக்கு நேரா வெச்சுக்கிட்டேன்.

நான் அவ்ளோ மூச்சு வாங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்.

"அவ்ளோதான்..." னு நான் ரொம்பக் கரகரப்பான வாய்ஸ்ல சொன்னேன்.

என் முகம் ஃபுல்லா அவ்ளோ செவந்து போயிருந்துச்சு.

ஒரு வாட்ச்மேன் முன்னாடி, என் உடம்பை நான் இப்படி அணுஅணுவாகக் காட்டிட்டேனேங்குற நினைப்பு எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் கொஞ்ச நேரம் என் முகத்தையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனோட கண்கள்ல அவ்ளோ காமம், அவ்ளோ பசி இருந்துச்சு.

"நீங்க நிஜமாவே ஒரு தேவதைதான் மேடம்... ஒரு பெரிய மாஸ்டர் பீஸ்..." னு அவன் சொன்னான்.

எனக்கு உடம்பு புல்லா ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடுச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் எதையும் பேசாம கொஞ்ச நேரம் அப்படியே ஸ்க்ரீனைப் பார்த்துக்கிட்டே இருந்தோம்.

அப்போ... பிரகாஷ் ரொம்ப மெதுவா, ஆனா ஒரு குறும்பான ஸ்மைலோட கேட்டான்.

"மேடம்..."

நான் என் எச்சிலை முழுங்கிக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்... என்ன?" னு கேட்டேன்.

"நீங்க என்னோட உடம்பைப் பார்க்கணுமா மேடம்?" னு அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம நேரடியாச் சுட்டுட்டான்.

இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும் என் நெஞ்சு "தடதட" னு அடிச்சுது.

அவனோட அந்த முரட்டு உடம்பையும், அவனோட அந்த பெரிய சுன்னியையும் லைவ்வா பார்க்கணும்னுதான் நான் இங்க தவிச்சுக்கிட்டு உக்காந்திருக்கேன்.

ஆனா... ஒரு பொண்ணா, என்னோட வெக்கம் என்னைத் தடுத்துச்சு.

நான் அவ்ளோ ஓப்பனா "ஆமா, காட்டு" னு சொல்ல முடியாது.

நான் ரொம்ப வேகமா என் தலையை இடதும் வலதுமா ஆட்டி, "நோ பிரகாஷ்... வேண்டாம்..." னு சொன்னேன்.

"எனக்கு அதெல்லாம் பார்க்க இஷ்டம் இல்லை..." னு நான் பொய் சொன்னேன்.

ஆனா பிரகாஷ் லேசாச் சிரிச்சான்.

அவன் என் பொய் கோபத்தைக் கண்டுபிடிச்சிட்டான்.

"அது நல்லாருக்காது மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

"என்ன நல்லாருக்காது?" னு நான் ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி குழப்பமாக் கேட்டேன்.

"நீங்க உங்க உடம்பை அவ்ளோ அழகா எனக்குக் காட்டிட்டீங்க..."

"நான் உங்களை அவ்ளோ ரசிச்சுப் பார்த்தேன்..."

"இப்போ நான் மட்டும் என் உடம்பைக் காட்டாம இருந்தா, அது ஃபேர் இல்லை மேடம்..." னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

நான் "பிரகாஷ்... ப்ளீஸ் அதெல்லாம் வேண்டாம்... நான் காலைக் கட் பண்றேன்..." னு சொல்ல வாயெடுத்தேன்.

ஆனா அதுக்குள்ள அவன் தன் போனை மெதுவா கீழ இறக்க ஆரம்பிச்சான்.

"வேண்டாம் பிரகாஷ்... வேண்டாம்..." னு நான் உதட்டு அளவுல சொல்லிக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா என் கண்கள் போன் ஸ்க்ரீனையே கண் இமைக்காம வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் மூச்சு அப்படியே தொண்டையில மாட்டிச்சு.

அவனோட போன் கீழ இறங்க இறங்க, அவனோட முகம் மறைஞ்சு, அவனோட நெஞ்சுத் தெரிஞ்சது.

அந்தப் பிரைட்டான லைட்ல, அவனோட நெஞ்சு அவ்ளோ கருகருன்னு நார்மல் ஆ தான் இருந்துச்சு.

அவன் நெஞ்சுல இருந்த சின்னச் சின்ன முடிகள், வேர்வைல நனைஞ்சு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கேமராவை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினான்.

அவனோட வயிறு... கொஞ்சம் தொப்பையோடதான் இருந்துச்சு.

அந்தத் தொப்புளுக்குக் கீழ போற அந்த வி-ஷேப் கட் அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அவன் போன் கேமரா இன்னும் கீழ, அவனோட இடுப்பை நோக்கிப் போய்க்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் எச்சிலை முழுங்கிக்கிட்டு, இவளோ சாதாரண உடம்ப அப்டி பாத்துட்டு இருந்தேன். நான் போனை இன்னும் கிட்ட கொண்டு வந்து பார்த்தேன்.

என் கண்கள் ஸ்க்ரீன்ல இருந்து ஒரு செகண்ட் கூட விலகல, ஏன்னா அந்த மான்ஸ்டர்காக தான்.

அவனோட இடுப்பு எலும்புகள் தெரிஞ்சது...

அவன் இடுப்புக்குக் கீழ... எந்த ஒரு பேண்ட்டும், எந்த ஒரு ஜட்டியும், எந்த ஒரு உள்ளாடையும் போட்டிருக்கிற மாதிரி எனக்குத் தெரியல.

வெறும் ஸ்கின் மட்டும்தான் தெரியுது.

அவன் கேமராவை மெதுவா, அந்த இருட்டான, முடிகள் அடர்ந்த அந்த மறைஞ்சிருக்கற இடத்தை நோக்கிக் கொண்டு போனான்.

என் நெஞ்சு "டப்... டப்..." னு வெடிக்கிற மாதிரி அடிச்சுது.

நான் அவனோட அந்தப் பெரிய சுன்னியைப் பார்க்கப் போறேன்.

அந்த நரம்பு புடைச்ச எட்டு இன்ச் இரும்பு ராடை என் கண்ணாலயே லைவ்வாப் பார்க்கப் போறேன்.

அது எவ்ளோ பெருசா, எந்த அளவுக்கு விறைச்சுப் போய் நிக்குதுனு பார்க்க என் புண்டை அவ்ளோ பசியோட காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் எந்திரிச்சு உக்காந்து, என் தொடைக்கு நடுவுல கை வெச்சு, என் பேண்ட்டை லேசாக் கசக்கிக்கிட்டு, ஸ்க்ரீனையே உற்றுப் பார்த்தேன்.

அவன் கேமரா இன்னும் ஒரு இன்ச் கீழ போச்சு...