Non-erotic எங்கள் வாழ்க்கை - ஜேம்ஸ் & ரூபி

[Rishi1503]

அந்தக் காட்டோரத்துக் கிராமத்தின் அதிகாலை என்பது நகரத்தின் காலைகளைப் போன்றது அல்ல. சில்லென்ற பனிமூட்டம், பெயர் தெரியாத பறவைகளின் விசித்திரமான குரல்கள், மற்றும் காய்ந்த இலைகளின் வாசனை கலந்த ஒரு மர்மமான சூழல் நிலவியது. நான் மெல்லிய உறக்கத்தில் இருந்தபோதுதான் ரூபியின் அந்த மென்மையான, ஆனால் கட்டளையிடும் குரல் என் காதுகளைத் தீண்டியது.
"ஜேம்ஸ் எழுந்துரு லேட் ஆகுது, ரொம்ப நேரம் தூங்குற மாதிரி நடிக்காத ஜெம். நாம கொஞ்சம் வெளியில போலாம்," என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள்.
நான் மெல்லக் கண் விழித்து உட்கார்ந்தபோது, ரூபியின் அந்தத் தோற்றம் என்னை அப்படியே உறைய வைத்தது. அவள் இப்போதும் அதே கோலத்தில் தான் இருந்தாள்—இடுப்பில் ஒரு சிறிய துண்டு மட்டும் கட்டிக்கொண்டு, திறந்த மார்புடன், கைகளை இடுப்பில் ஊன்றி என்னை ஒருவிதக் குறுகுறுப்போடு பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். ஜன்னல் வழியாக வந்த மங்கிய வெளிச்சத்தில் அவளது அந்தத் தேகம் ஒரு செதுக்கப்பட்ட சிற்பம் போலத் தெரிந்தது.
"என்ன ரூபி இப்படி அப்பா முன்னாடியே இப்படி நிக்கிற?" என்று நான் திக்கித் திணறி மெல்லிய குரலில் கேட்டேன். திருப்பூரில் ஒரு சீனியர் மெர்ச்சண்டைசராக நாகரீகமான சூழலில் வளர்ந்த எனக்கு, இந்தத் திறந்தவெளி கலாச்சாரம் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தந்தது.
"ஜிம், நான் தான் சொன்னேனே... உனக்கு இங்க இருக்கிற ஒவ்வொரு நிமிஷமும் சர்ப்ரைஸாக தான் இருக்கும். அப்படியே போகப்போக என் கூட டிராவல் பண்ணிக்கிட்டே வா. இந்த ஒரு வாரமும் உனக்கு ஒரே என்ஜாய் சீன்ஸ் தான். இந்தா, இந்த ஒரு பாக்ஸர் மட்டும் நீ போட்டுக்க, வேற எதுவும் போட வேண்டாம். இங்கே நீ சட்டை போட்டா உன்னைத் தான் ஒரு மாதிரியா பார்ப்பாங்க. வா போலாம்," என்று அதட்டினாள்.
ரூபி சட்டெனத் தான் இடுப்பில் கட்டியிருந்த அந்தத் துண்டையும் கழற்றி எறிந்தாள். அந்த வினாடி ஒரு கணம் என் மூச்சே நின்றுவிட்டது. அப்பட்டமான நிர்வாணத்தில் நின்றவள், என்னைத் துளியும் சட்டை செய்யாமல் ஒரு பாக்ஸரை மட்டும் எடுத்து அணிந்து கொண்டாள். மேலே ஒரு மெல்லிய, கிட்டத்தட்ட ஊடுருவித் தெரியக்கூடிய டீசர்ட்டைப் போட்டுக் கொண்டாள். ஆனால் அந்த டீசர்ட்டுக்கு உள்ளே அவளது முலைக்காம்புகள் அந்த அதிகாலைக் குளிரில் விரைப்பாக நிற்பது அப்படியே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
"கம் ஃபாஸ்ட் ஜேம்ஸ். நாம இப்போ கக்கா போகப் போறோம். வீட்டுக்குப் பின்னாடி ஒரு காடு இருக்கு அங்க தான் நாம போகப் போறோம்," என்று கூறிவிட்டு விறுவிறுவெனத் தடுப்புக்கு வெளியே நடந்தாள்.
நாங்கள் வெளியே வந்தபோது, ரூபியின் அம்மா சமையல் அறையில் வேலையாக இருந்தார். அவர் அணிந்திருந்த உடை இன்னும் விசித்திரமாக இருந்தது—கேரளப் பெண்கள் அணியும் ஜாக்கெட்டும், முட்டி வரை வேஷ்டி போல ஒரு துண்டும் மட்டுமே. சினிமாவில் 'ஐட்டம் சாங்' ஆடும் பெண்கள் போலவே அந்தத் தோற்றம் இருந்தது. அவர் எங்களைப் பார்த்ததும் முகத்தில் ஒரு கேலிச் சிரிப்பு மலர்ந்தது. ரூபியிடம் ஏதோ அவர்கள் பழங்குடி பாஷையில் கேட்க, ரூபி வெட்கத்துடனே ஏதோ பதில் சொன்னாள்.
"என்ன ரூபி அது?" என்று நான் குழப்பத்துடன் கேட்டேன்.
"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல பொம்பளைங்க சமாச்சாரம் விடு," என்று மழுப்பினாள். பிறகு ரூபியின் அம்மா என்னிடம் மலையாளம் கலந்த தமிழில் பேசத் தொடங்கினார். "மருமகனே... நம்ம வீட்டுக்கு பக்கத்துல தான் இந்த ஊர்க்காரங்க மலம் கழிக்கிற இடம் இருக்கு. இவ எப்பவும் ஆம்பளைங்க மலம் கழிக்கிற இடத்துக்கு பக்கத்துல தான் போய் மலம் கழிப்பாள். இவ குண்டியைப் பார்க்குறதுக்குன்னே ரெண்டு மூணு பேரு தவம் கிடப்பாங்க. இப்பதானே இவ கல்யாணம் ஆகி ஊருக்குள்ள வந்துருக்கா... எப்படியும் அவங்க வந்துருப்பாங்க. நீங்க அவளைப் பார்த்துக்குங்க," என்று கூறிவிட்டு பயங்கரமாகச் சிரிக்க ஆரம்பித்தார்.
எனக்குத் தலை சுற்றியது. என்ன ஒரு குடும்பம் இது? ஒரு தாய் தன் மகளின் அந்தரங்கத்தை மற்றவர்கள் பார்ப்பதைப் பற்றி இவ்வளவு சாதாரணமாக, அதுவும் ஒரு பெருமையாகப் பேசுகிறாரே!
"ஏய், உங்க அத்தை எப்பவுமே இப்படித்தான். நீ வா ஜெமி நாம போலாம். மத்தவங்க என் குண்டியைப் பார்க்குற சுகமே தனி தான் ஜெமி... என்ன சொல்ற?" என்று களுக்கென சிரித்துவிட்டு நடக்க ஆரம்பித்தாள். "இப்போ பாரேன், நான் காட்டுற சீன்ல அவன் எப்படி ஜொல்லு வடிப்பான் பாரு. கொஞ்ச நாள் முன்னாடி நான் ஊருக்கு வந்தப்போ, இதே இடத்துல சில பேர் அவங்க விந்தையே விட்ருக்காங்க தெரியுமா?"
நான் திகைத்துப் போனேன். "எப்படி ரூபி இதெல்லாம் சகஜமா எடுத்துக்கிற? இதெல்லாம் தப்பு இல்லையா? இதுவரைக்கும் என்னமோ பண்ணிக்கோ, ஆனா இப்போ கல்யாணம் ஆயிடுச்சு இல்ல... இனிமேல் ஒழுங்கா இருக்கலாம் இல்ல?" என்று ஆதங்கப்பட்டேன்.
அதற்கு அவள் சொன்ன பதில் இன்னும் விசித்திரமாக இருந்தது. "ஏய் ஜெம், இப்ப பாரு... நீ அவங்க உட்கார்ந்து இருப்பாங்கல்ல, அதுக்கு கொஞ்சம் பக்கத்துல போய் உட்கார்ந்துக்க. உன்னோட கிராமத்துல சின்ன வயசுல மலம் கழிக்கிற மாதிரி உட்காரு. உன் மனசுக்குள்ள... 'புதுசா கல்யாணமான, எந்தக் கையும் படாத என் அழகான பொண்டாட்டி குண்டியை இன்னொருத்தன் பார்த்துகிட்டு கையை உறுப்பு மேல வச்சு தடவிக்கிறான்' அப்படின்னு ஜஸ்ட் திங்க் பண்ணி பாரு. உனக்கே மூடு ஏறும் ஜெமி," என்றாள்.
அந்த இடத்திற்கு வந்தோம். மரங்களுக்குப் பின்னால் மறைவாகச் சில பெண்கள் அமர்ந்திருக்க, வலதுபுறம் ஆண்கள் ஒரு நான்கு ஐந்து பேர் வேஷ்டியைத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு பேசிக்கொண்டே அமர்ந்திருந்தார்கள். ரூபி ஒரு இடத்தை மிகச் சரியாகத் தேர்வு செய்தாள். அங்கிருந்து பார்த்தால் அந்த ஆண்களுக்கு அவள் நன்றாகத் தெரியும்படி இருந்தது.
ரூபி தன் பாக்ஸரைக் கழற்றித் தோளில் போட்டுக் கொண்டாள். அவளது பளிங்கு போன்ற குண்டி பளபளவென்று தெரிய, அந்த ஆண்களுக்கு முழுமையாகக் காட்டிக்கொண்டே அமர்ந்தாள். அந்த ஆண்கள் மூவரும் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டு, தங்கள் உறுப்பைக் கையில் பிடித்து ஆட்டத் தொடங்கினார்கள். நான் இதையெல்லாம் கவனித்துக் கொண்டே சற்றுத் தள்ளி அமர்ந்திருந்தேன்.
ரூபி சொன்னது போலவே, அந்த ஆண்களையும், அவளது அந்த அப்பட்டமான பளிங்கு பூசணி போன்ற குண்டியையும் ஒரே நேரத்தில் பார்த்தபோது, எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சி உண்டானது. என் ஆணுறுப்பு நிஜமாகவே பாக்ஸருக்குள் துடிக்கத் தொடங்கியது. 15 நிமிடங்கள் கழிந்தது. ரூபி எழுந்து எவ்விதச் சலனமுமின்றி பாக்ஸரை அணிந்து கொண்டாள்.
வீட்டுக்கு வரும்போது என் பாக்ஸரில் ஒரு பெரிய கூடாரம் இட்டு இருப்பதை ரூபி பார்த்துவிட்டு, ஒரு குறும்புத்தனமான வெட்கச் சிரிப்பு சிரித்தாள். "எப்படி ஜெம், மார்னிங் ஷோ சூப்பரா இருந்ததா? என் உடம்பு மத்தவங்களுக்கு சுகம் கொடுக்குது, எனக்கு அதுல ஒரு சந்தோஷம். ஆனா கடைசி வரை நீ தான் என் புருஷன். எவனும் ஒரு லிமிட்டுக்கு மேல தொட முடியாது," என்றாள்.
வீட்டு வாசலில் இருந்த இடுப்பு வரை மட்டும் தெரியக்கூடிய அந்தப் பழைய மாடல் பாத்ரூமில் கழுவிக்கொண்டு உள்ளே சென்றோம். என் பாக்ஸரில் இருந்த அந்த மாற்றத்தைக் கண்ட ரூபியின் பெற்றோர், அதைக் கண்டு முகம் சுளிக்காமல், ஒரு இயல்பான விஷயமாகச் சிரித்துக் கொண்டே கடந்து சென்றார்கள். அந்தக் கிராமத்தின் விதிகளும் மனிதர்களும் எனக்குள் ஒரு புது உலகத்தைத் திறந்து வைத்திருந்தனர். அடுத்த நிகழ்வுக்காக நான் அந்த கூடாரத்துடனேயே காத்திருக்கத் தொடங்கினேன்.