Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 13

வேலு ஒரு நிமிடம் நெகிழ்ந்து போனாலும், அடுத்த நொடியே தன் நக்கல் பாணிக்கு மாறினான். "அட என்ன மாமி... இப்படிச் சொல்லிப்புட்டீங்க! இது நம்ம வீடு மாமி. இனி பாருங்க, நம்ம ராசுக்குட்டி பழையபடி ஓடி ஆடிச் சிரிப்பான், அதுக்கு இந்தச் சிங்கக்குட்டி கேரண்டி ! ஆனா உங்களுக்குத் தெரிஞ்ச இந்த வேலுவோட அருமை... உங்க பொண்ணு இருக்கே..."


அப்படியே ஓரக்கண்ணால் நந்தினியைப் பார்த்தபடி, "சரியான ராங்கி மாமி உங்க பொண்ணு! என்னைப் பார்த்தாலே சர்க்கஸ் காரன்னு சொல்லுது," என்று ஒரு போலி வருத்தத்தோடு சொன்னான்

நந்தினி சும்மா இருப்பாளா? வாசலில் நின்றிருந்த சிங்கக்குட்டியை நோக்கி ஒரு பாய்ச்சல் பாய்ந்தாள்.

"டேய்... என்னைப் பத்தி என்னடா அங்கே பேசிட்டு இருக்கே?" என்று அவள் குரலை உயர்த்த, வேலுவுக்கு லேசாக 'பக்' என்றது.

"ஐயோ... இவளுக்குக் கேட்டுடுச்சா?" என்று முனகியபடி, "மாமி, நான் கிளம்புறேன்!" என்று சொல்லிவிட்டு அவன் வாசலை நோக்கி ஓடப் பார்த்தான். அம்பிகா இதைப் பார்த்து வாய்விட்டுச் சிரித்துவிட்டாள்.

ஆனால் நந்தினி விடுவதாக இல்லை. அவன் வாசலில் காலை எடுத்து வைப்பதற்குள், மின்னல் வேகத்தில் ஓடிப் போய் அவனது சட்டைக் காலரைப் பின்னாடியே பிடித்து இழுத்தாள்.

"டேய்... நில்லுடா! என்னைப் பத்தி எங்க அம்மாகிட்ட என்னவோ சொன்னியே... என்ன சொன்னே? மரியாதையாச் சொல்லிட்டுப் போ!" என்று அவள் அதிகாரமாகக் கேட்க, வேலு அப்படியே சிலையாக நின்றான்.

சட்டைக் காலரைப் பிடித்து இழுத்த வேகத்தில் வேலுவின் உடல் சற்றே பின்னோக்கிச் சாய்ந்தது. நந்தினியின் முகத்துக்கு மிக அருகில் அவனது முகம் இருந்தது. அந்த நெருக்கத்தில் அவளது மூச்சுக்காற்று அவன் கழுத்தில் பட, நம்ம சிங்கக்குட்டிக்கு அப்படியே இதயம் 'லப்டப்' என ஒரு தாளம் தப்பியது.

இருந்தாலும் மானத்தை விடக்கூடாது என்று நினைத்து, உடம்பை விறைப்பாக்கிக் கொண்டு சொன்னான், "ஏய்... என்னது 'நீ', 'டா'ன்னு போட்டுப் கூப்பிடுற? எனக்கு உன் அண்ணன் வயசுதான் இருக்கும்ன்னு உனக்குத் தெரியும்ல? மரியாதையா  கூப்பிடு!"

நந்தினி அவனது சட்டைக் காலரைச் சற்றுத் தளர்த்திவிட்டு, அவன் கண்களை உற்றுப் பார்த்தாள். "ஓ... அப்படியா சங்கதி? உன்னை அண்ணன்னு கூப்பிடணுமாக்கும்? சரிடா... அண்ணாவே! போதுமா?" என்று அவள் கேலியாக இழுக்க...

வேலுவுக்கு நெஞ்சுக்குள் 'பகீர்' என்றது. 'அடி சண்டாளி! மனசுக்குள்ள உன்னை மூணு வருஷமா உசுருக்கு உசுரா லவ் பண்ணிட்டு இருக்கேன்... நீ என்னடான்னா அண்ணன்னு கூப்பிட்டு என் ஆசையில மண்ணை அள்ளிப் போட்டுருவியோ?' என்று அவனது அடிவயிறு கலங்கியது.

சட்டெனச் சுதாரித்துக்கொண்ட வேலு, "ஏய்... ஏய்... வேண்டாம்! ஒரு பேச்சுக்குச் சொன்னா உடனே செஞ்சுருவியா? அந்த அண்ணன் கூப்பிடு எல்லாம் எனக்குச் செட் ஆகாது. நீ பழையபடியே 'நீ', 'டா'ன்னே கூப்பிட்டுக்கோ... அதுல தான் ஒரு மரியாதை இருக்கு!" என்று அவசர அவசரமாகச் சமாளித்தான்.

நந்தினிக்குச் சிரிப்பு வந்தது. "சரி,  அது இருக்கட்டும்... அது என்ன எங்க அம்மாவை மட்டும் 'மாமி... மாமி...'ன்னு கூப்பிடுற? மத்தவங்களைச் சித்தி, பெரியம்மான்னு கூப்பிடுறவன், எங்க அம்மாகிட்ட மட்டும் ஏன் இந்த ஒட்டுதல்?" என்று குறுக்கு விசாரணை செய்தாள்.

வேலுவுக்கு வியர்க்க ஆரம்பித்தது. 'ஐயோ... இவ எப்போ பாரு நம்மள லாக் பண்ணுறதே வேலையா வச்சிருக்காளே!' என்று நினைத்துக்கொண்டான். உள்ளுக்குள், 'உங்க அம்மா எனக்கு அத்தை முறை வரணும், நீ எனக்குப் பொண்டாட்டி முறை வரணும்... அதான் மாமின்னு கூப்பிடுறேன்' என்று சொல்லத் துடித்தது நாக்கு. ஆனால், இப்போதைக்குச் சொன்னால் அண்ணன் ராசுக்குட்டியே எழுந்து வந்து உதைப்பான் என்று பயந்தான்.

"அ... அது... அது ஒன்னும் இல்ல நந்து. சும்மா கூப்பிட்டுப் பழகிடுச்சு. எங்க ஊர்ல பெரியவங்களை அப்படித் தான் கூப்பிடுவோம்," என்று மழுப்பினான்.

நந்தினி அவன் முகத்தையே ஒரு நிமிடம் பார்த்தாள். அவளது பார்வையில் ஏதோ ஒரு சந்தேகம் மின்னி மறைந்தது. "சும்மாதானே? இல்லை வேற ஏதும் உள்நோக்கம் இருக்கா?" என்று அவள் கேட்க, வேலுவுக்குத் தொண்டை அடைத்தது.

நந்தினி தன் கைவிரல்களை மடக்கிக் காட்டி, வேலுவின் மூக்குக்கு நேராகக் கொண்டு சென்றாள். "இந்தப்பாரு... உன் நடவடிக்கைகளை எல்லாம் நான் கவனிச்சுட்டுதான் வர்றேன். காலேஜ் போற தூரத்துல இருந்து ரூட் விடுறது, கோவிலுக்குப் போனா அங்கே வந்து பல்லைக் காட்டுறது... இதெல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காது, பார்த்துக்கோ!" என்று எச்சரிக்கும் விதமாக அவனை முறைத்தாள்.

வேலு தப்பிப்பதற்காக அங்கேயும் இங்கேயும் விழித்தான். அப்போதுதான் சுவரில் ஒரு பல்லி இருப்பதை கவனித்தான். 'இவ கிட்ட இருந்து தப்பிக்க இதுதான் வழி' என்று நினைத்தவன், சட்டென அந்தப் பல்லியைத் தட்டிவிட்டான்.

அது நேராக நந்தினியின் தலையில் விழுந்து, அவளது தோள்பட்டை வழியாக ஓடியது. "ஐயோ... பல்லி! பல்லி!" என்று அலறிய நந்தினி, பயத்தில் துள்ளிக்குதித்தாள். பதற்றத்தில் தன் தாவணியைக் கீழே போட்டுவிட்டு உதறினாள். 



அவளது அலறல் சத்தமும், பயத்தில் துள்ளிக் குதித்த வேகமும், தாவணி விலகிய தருணமும் ஒருவிதக் கவர்ச்சியானக் காட்சியைக் கண்முன் நிறுத்தின. தாவணி விலகியதில் அவளது மார்பின் வனப்பும், அந்தப் பல்லி ஓடிய வேகத்தில் மார்பகங்கள் துள்ளிக்குதித்ததும் வேலுவின் கண்களுக்கு விருந்தளித்தன. அந்தப் பல்லி விழுந்த பயம், அவளது மேனியில் ஒருவித நடுக்கத்தை ஏற்படுத்த, அந்த நடுக்கம் அவள் உடம்பில் இன்னும் பல மாற்றங்களைக் காட்ட, வேலு ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போனான்

அதுமட்டுமில்லாமல், கீழே விழுந்த அந்தப் பல்லி தன் காலடியில் வந்துவிடுமோ என்கிற பயத்தில், முன்னால் நின்றிருந்த வேலுவை ஆக்ரோஷமாகக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள்.


நந்தினியின் அந்தப் பலமானப் பிடியில் அவளது மேனி வேலுவின் மார்போடு அழுத்தமாகப் பொருந்தியது. அந்த நெருக்கத்தில் அவளது இளமைத் துடிப்பு வேலுவின் தேகத்தில் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. வேலு ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடி அந்த சுகத்தை அனுபவித்தான். 'ஆஹா... அந்தப் பல்லிக்கு ஒரு கோவில் கட்டி கும்பிடலாம் போலயே!' என்று மனசுக்குள் நினைத்துக்கொண்டான்.



அவன் பார்வை மெல்லக் கீழே இறங்கி, தன்னை இறுக்கக் கட்டிப்பிடித்திருக்கும் நந்தினியைப் பார்த்தது. ஏதோ அவளைப் பல்லியிடம் இருந்து காப்பாற்றுவது போலப் பாவனை செய்து, அவளை இன்னும் இறுக்கமாகத் தூக்கி அணைத்துக்கொண்டான்.



வேலுவின் மனதிற்குள் அப்போது ஒரு இளையராஜா பாடல் டூயட்டாக ஒலிக்க, அவன் சந்தோஷத்தின் உச்சத்துக்கே சென்றான்.



ஆனால் சில நிமிடங்களிலேயே சுதாரித்துக்கொண்ட நந்தினி, வேலுவிடம் இருந்து விலகிச் சென்றாள். சிதறிக் கிடந்த தன் தாவணியை எடுத்துத் தன் மேனியை மறைத்தபடி, "டேய் நாயே! எல்லாம் உன்னாலதான்டா!" என்று ஆத்திரத்தில் கத்தினாள். தரையில் கிடந்த அந்தத் துடைப்பக் கட்டையை எடுத்துக் கொண்டு அவனை அடிக்கப் பாய்ந்தாள்.



வேலு அங்கிருந்து துள்ளிக்குதித்து வாசலை நோக்கி ஓடினான். தூரமாகப் போனவன், சட்டெனத் திரும்பி அவளைப் பார்த்து, "நந்து... அந்த சீனை என்னால வாழ்க்கையில மறக்கவே முடியாதுடி!" என்று குறும்பாக ஒரு கண்ணடித்தான்.


அவளது கோபம் இன்னும் அதிகமாக, கையில் இருந்த துடைப்பக் கட்டையை ஓங்கி அவன் முதுகைக் குறிவைத்து வீசினாள். கட்டை அவன் முதுகில் 'டொக்' என விழுந்தும், அந்த வலியைப் பொருட்படுத்தாமல் சிரித்துக்கொண்டே ஓடி மறைந்தான் சிங்கக்குட்டி.

"சீ... கழுதை! இவன் மேலயா போய் விழுந்தேன்?" என்று நந்தினி தன்னைத்தானே நொந்துகொண்டாள். பல்லி விழுந்ததை விட, அவனைப் போய் அணைத்துக்கொண்டது அவளுக்கு ஒருவித அருவருப்பாகவும் சங்கடமாகவும் இருந்தது. உடனே குளித்துவிட்டு அந்தத் தவிப்பைத் தீர்க்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தவள், கொள்ளைப்புறம் நோக்கி விறுவிறுவெனச் சென்றாள்.



  குளித்துவிட்டு, ஈரக்கூந்தலைத் துடைத்தபடி உள்ளே வந்தாள் நந்தினி. அவளது முகம் இன்னும் அந்தச் சங்கடத்திலும் கோபத்திலும் சிவந்து போயிருந்தது.



வாசலில் நின்றிருந்த அம்பிகா, தன் மகள் மீண்டும் குளித்துவிட்டு வருவதைப் பார்த்து ஆச்சரியமடைந்தாள். "என்னடி நந்தினி... காலையிலேயே ஒரு தரம் குளிச்சிட்டுத்தானே கோலம் போட வந்தே? இப்போ மறுபடியும் எதுக்குக் குளிச்சிட்டு வர்ற?" என்று குழப்பத்துடன் கேட்டாள்.



நந்தினி ஒரு நிமிடம் தடுமாறினாள். 'அந்தச் வேலு பையன் மேல விழுந்த அருவருப்புல தான் குளிச்சேன்' என்று உண்மையைச் சொல்ல முடியுமா?


"அது... அது ஒன்னும் இல்லம்மா. கோலம் போடும்போது மேல பல்லி விழுந்துருச்சு. அது உடம்பெல்லாம் ஓடுன மாதிரி ஒரு அருவருப்பு... அதான் மனசு கேக்காம மறுபடியும் குளிச்சிட்டு வந்தேன்," என்று திக்கித் திணறிச் சமாளித்தாள்

[b]நந்தினி ஒரு நிமிடம் தடுமாறினாள். 'அந்தச் வேலு பையன் மேல விழுந்த அருவருப்புல தான் குளிச்சேன்' என்று உண்மையைச் சொல்ல முடியுமா?

[/b]


"அது... அது ஒன்னும் இல்லம்மா. கோலம் போடும்போது மேல பல்லி விழுந்துருச்சு. அது உடம்பெல்லாம் ஓடுன மாதிரி ஒரு அருவருப்பு... அதான் மனசு கேக்காம மறுபடியும் குளிச்சிட்டு வந்தேன்," என்று திக்கித் திணறிச் சமாளித்தாள்.



அம்பிகா அவளைப் பாவமாகப் பார்த்துவிட்டு, "சரிடி... நீ போய் அண்ணன் அறையைக் கொஞ்சம் துடைச்சுப் போடு. நான் அப்படியே சந்தைக்குப் போயிட்டு வர்றேன். பத்தியம்னு பையன் நாக்கு செத்துப்போயிருக்கும். இன்னைக்கு வாய்க்கு ருசியா ஆட்டுக்கறி சமைச்சுப் போடணும்," என்று சொல்லிக்கொண்டே ஒரு பையை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினாள்.



நந்தினி ஒரு வாளியில் தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டு அண்ணன் அறைக்குள் சென்றாள். அங்கே அந்தப் பழைய நார்க்கட்டிலில் ராசுக்குட்டி மேலுடல் வெறுமையாக, தோள்பட்டைக் கட்டோடு படுத்திருந்தான். அவன் கண்கள் மூடியிருந்தாலும், அவன் தூங்கவில்லை என்பது அவனது நெற்றிச் சுருக்கங்களிலேயே தெரிந்தது.



நந்தினி உள்ளே வந்து தரையை விளக்கமாறால் பெருக்கிவிட்டு, ஈரத்துணியால் துடைக்கத் துவங்கினாள். குனிந்து தரையைத் துடைக்கும்போது அவளது ஈரக்கூந்தலில் இருந்து ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர் தரையில் தெறித்தது.







அமைதியாக இருந்த அந்த அறையில், விளக்கமாறு தரையில் உராய்ந்த சத்தமும், நந்தினியின் கை வளையல்கள் ஒன்றோடொன்று மோதி எழுப்பிய மெல்லிய ஒலியும் மட்டுமே கேட்டன. அந்த நிசப்தம் ராசுக்குட்டியின் மனபாரத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது. மெல்லத் தன் இமைகளைத் திறந்தான்.



ஆனால், அவன் கண்ட காட்சி அவனது நரம்புகளை ஒரு நிமிடம் புடைக்கச் செய்தது.



நந்தினி தரையைத் துடைப்பதற்காகக் குனிந்திருந்த நிலையில், அவளது தாவணி முந்தானை தோளிலிருந்து விலகித் தளர்வாகக் கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. குளித்துவிட்டு வந்த ஈரத்தோடு, அவள் அணிந்திருந்த ரவிக்கை அவளது மேனியில் அப்பியிருக்க, நந்தினியின் மார்புப் பிளவு   அப்பட்டமாக அவன் கண்களுக்குத் தெரிந்தது







முக்கியமாக,   ராசுக்குட்டி ஆசை ஆசையாகத் தன் தங்கைக்கு வாங்கிப் போட்ட அந்தத் தங்கச் செயின், அவளது மார்பகப் பள்ளத்தாக்கிற்கு நடுவே ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது. அவள் குனிந்து ஒவ்வொரு முறை தரையைத் துடைக்கும் போதும், அந்தச் செயின் அவளது மென்மையான மேனியில் உரசி அங்கும் இங்கும் அலைபாய்ந்தது.



அவளது இளமையும், அந்தப் பிளவுபட்ட வனப்பும், அந்தச் சங்கிலியின் ஆட்டமும் அந்த அறையின் உஷ்ணத்தை ஏற்றியது போல இருந்தது. ராசுக்குட்டி தன் பார்வையைத் திசைதிருப்ப முயன்றான், ஆனால் அந்தத் தங்கச் சங்கிலி அவனது நினைவுகளைப் பின்னோக்கி இழுத்தது







தன் வளையல் சத்தத்தால் அண்ணன் எழுந்துவிடுவானோ என்ற அச்சத்தில், நந்தினி மெல்ல அண்ணனை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். அப்போதுதான் கவனித்தாள்... அண்ணனின் கண்கள் எங்கே இருக்கின்றன என்று! அவள் திடுக்கிட்டுத் தன் உடம்பைக் குனிந்து பார்த்தாள்.



அவளது மார்புக் குளம் அப்பட்டமாகத் தெரிய, ராசுக்குட்டி அதையே கண்கொட்டாமல், ஒருவித வெறித்த பார்வையோடு பார்த்துக் கொண்டிருப்பது நந்தினிக்கு ஒரு மாதிரி ஆனது. அவளது இதயம் படபடவென அடித்துக் கொண்டது. உடல் முழுவதும் ஒரு புதுவிதமானக் கூச்சம் பரவியது.



'இப்போவே இந்த அறையை விட்டு ஓடிவிடலாமா?' என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் தோன்றியது. ஆனால், சற்று முன் அந்த வேலு பையன் பார்த்தபோது ஏற்பட்ட அந்த அருவருப்புத் தன்மை, இப்போது அண்ணன் பார்க்கும்போது அவளுக்கு ஏற்படவில்லை. மாறாக, அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய இனம் புரியாத உணர்வு தோன்றியது. அண்ணனின் அந்தப் பார்வை அவளுக்கு ஏதோ ஒரு விதத்தில் பிடித்திருந்தது.



அவள் நினைத்திருந்தால், அந்த நொடியே எழுந்து நின்று தன் தாவணியைச் சரி செய்து, அந்த அப்பட்டமானக் காட்சியை மறைத்திருக்கலாம். ஆனால், அவள் அதைச் செய்யவில்லை. மாறாக, அவள் கட்டிலுக்குக் கீழே துடைப்பது போலப் பாவனை செய்து, இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகக் குனிந்தாள்.



நந்தினி கட்டிலுக்குக் கீழே துடைப்பது போலப் பாவனை செய்து, இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகக் குனிந்தாள். அவள் குனிந்த வேகத்தில், அவளது இளமைத் ததும்பும் மார்பகங்கள் ரவிக்கைக்குள் இருந்து இன்னும் அதிகமாக வெளியே முட்டித் தள்ளின. அந்தத் தங்கச் சங்கிலி, அவளது மார்பகப் பள்ளத்தாக்கின் இருண்ட, ஆழமானப் பகுதிக்குள் மெல்லச் சரிந்து, அவளது வெம்மையானச் சதையை உரசியபடி ஆடியது.







அவ்ளோவு தான்! ராசுக்குட்டியின் பொறுமை இற்றுப் போனது. அவனது வேட்டியின் அடியில், ஆண்மையின் எழுச்சி நரம்புகளைப் புடைக்கச் செய்து துடித்தது. அவனது கண்கள் அந்த முலை பள்ளத்தாக்கில் நிலைத்து நின்றன. அங்கே, அவள் அணிந்திருந்த கருப்பு நிற உள்ளாடையின்  லேசான விளிம்பும், அந்தத் தங்கச் சங்கிலியும் கலந்திருந்த அந்தக் காட்சி, அவனது கண்களுக்கு ஒரு காம விருந்தாக அமைந்தது. தன் தங்கை தன்னை கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்பது கூட அவனது மங்கிய புத்தியில் படவில்லை. அவன் கண்களை விரித்து, அந்த வனப்பை அணு அணுவாக ரசித்தான். காமத்தின் உஷ்ணத்தில் அவனது உதடுகள் காய்ந்து போக, நாக்கால் அவற்றை ஈர்ப்படுத்தினான்.

 



அறையில் நிலவிய அந்த நிசப்தம் இப்போது ஒரு காமத் தீயாக உருவெடுக்கத் தொடங்கியது. நந்தினிக்குத் தெரியும், அண்ணனின் கண்கள் எங்கே நிலைகுத்திப் போயிருக்கின்றன என்று. தன் மார்பகங்களின் எழுச்சியில் அவன் ஆவி தொலைந்து கொண்டிருப்பதை அவள் ஓரக்கண்ணால் ரசித்தாள்.



உள்ளுக்குள் பட்டாம்பூச்சிகள் சிறகடிப்பது போன்ற ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் அவளது அடிவயிற்றில் ஊடுருவியது. கடந்த இரண்டு நாட்களாக     ஏதோ ஒரு கசப்பான விஷயத்தால் முகம் முழுக்க வேதனையோடு, செத்துப்போன பிணமாகக் கிடந்தவன் அவன். ஆனால், இன்று தன்னை—தன் மார்பின் அந்த அப்பட்டமான வனப்பைப்—பார்க்கும்போது அவனது முகம் மாறுகிறது, கண்களில் ஒரு புதுவிதமான உயிர்ப்புத் தெரிகிறது, அவன் நரம்புகள் துடிக்கின்றன என்றால், அதற்காக அவள் எதையும் செய்யத் துணிந்தாள்.



தன் அண்ணனின் அந்தப் புதிய உற்சாகத்திற்காக, தன் மானம், தர்மம் என எல்லாவற்றையும் தியாகம் செய்ய அவள் தயாராக இருந்தாள். அவன் கண்கள் தன் முலை பள்ளத்தாக்கின் ஆழத்தை அணு அணுவாக ரசிப்பதைப் பார்த்தவள், சட்டென முந்தானையைச் சரி செய்வதற்குப் பதிலாக, இன்னும் ஒரு படி மேலே போனாள்.



துடைப்பது போன்ற பாவனையில், அப்படியே மெல்ல அசைந்தாள். அந்த அசைவில் அவளது மார்பகங்கள் ரவிக்கைக்குள் ஒரு பெரிய அலை போலத் ததும்பி ஆடின. அந்தத் தங்கச் சங்கிலி இப்போது இன்னும் ஆழமாக இறங்கி, அவளது பிளவின் அடிவாரத்தைத் தொட்டுத் திரும்பியது. ராசுக்குட்டியின் மூச்சுக்காற்று இப்போது ஒரு சூறாவளியாக மாறியிருந்தது.







அறையின் வெப்பநிலை இப்போது தகிக்கும் அனலாக மாறியிருந்தது. ராசுக்குட்டியின் ஒவ்வொரு அசைவையும், அவனது பார்வையில் தெரிந்த அந்தப் பசியையும் நந்தினி ரசித்துக் கொண்டே இருந்தாள். அவனது காயப்பட்ட மனதிற்குத் தன் மேனியே மருந்தாகட்டும் என்ற முடிவோடு, அவள் அடுத்த கட்டத்திற்குத் தயாரானாள்.



தரையைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தவள், மெல்ல நகர்ந்து அப்படியே கட்டிலின் ஓரம் இருக்கும் சுவரைத் துடைப்பது போல் பாவனை செய்தாள். அவள் கட்டிலுக்கு மிக அருகில் வருவதைக் கண்ட ராசுக்குட்டி, பதற்றத்திலும் குற்ற உணர்விலும் சட்டெனக் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டான். அவனது இதயம் உலைக்களத்தைப் போல அடித்துக்கொண்டது. அவனது இந்தத் தவிப்பைக் கண்ட நந்தினிக்கு உள்ளுக்குள் ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு பிறந்தது.



அவள் சுவரைத் துடைக்க ஆரம்பித்தாள். தன் தங்கை தன்னை கவனித்து விடுவாளோ என்ற பயத்தில் கண்களை மூடியிருந்தவன், ஒரு கட்டத்தில் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் மெல்ல இமைகளைத் திறந்தான்.



அவன் கண்ட காட்சி... அவனுள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த அத்தனை நரம்புகளையும் வெறிகொண்டு எழச் செய்தது!



நந்தினி அவன் தலைமாட்டில் சுவரைத் துடைப்பது போல் குனிந்திருந்தாள். அவள் குனிந்திருந்த கோணம், சரியாக அவன் முகத்திற்கு நேராக அவளது மார்பகங்களைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருந்தது. அவனது கண்களுக்கும், அந்தத் ததும்பு இளமைக்கும் இடையே வெறும் ஒரு ஜான் இடைவெளிதான் இருந்தது.



குளித்துவிட்டு வந்த அந்த ஈரவாசனையும், ரவிக்கைக்குள் அடைபட்டுக் கிடக்கும் அந்தச் சதையின் வெம்மையும் கலந்து ஒரு விசித்திரமான மணம் அவன் மூக்கைத் துளைத்தது. அவனது மூச்சுக் காற்று அனலாக வெளிவந்து, அவளது மார்புப் பள்ளத்தாக்கில் பட்டுச் சிதறியது. அந்தச் சூடான காற்றுத் தன் மேனியில் பட்டதும் நந்தினிக்கு உடல் சிலிர்த்தது.



அவள் அணிந்திருந்த அந்தத் தங்கச் சங்கிலி, இப்போது ராசுக்குட்டியின் முகத்திற்கு நேராக ஊஞ்சலாடியது.



அவன் குனிந்து ஒரு முத்தம் கொடுத்தால் கூட, அது அந்தச் சங்கிலியைத் தாண்டி அவளது மார்பின் ஆழத்தைத் தொட்டுவிடும் தூரத்தில் இருந்தது. ரவிக்கையின் பிடிமானம் தளர்ந்து, அவளது மார்பகங்கள் வெளியே விழத் துடிப்பது போலத் தெரிந்தன.



ராசுக்குட்டியின் கண்கள் அந்தப் பிளவின் ஆழத்தை வெறித்துப் பார்த்தன. அவனது வாய் காய்ந்து போக, அவன் அறியாமலேயே அவன் நாக்கு உதடுகளைத் துழாவியது. நந்தினி வேண்டுமென்றே மெதுவாகச் சுவரைத் துடைக்க, அந்தத் ததும்பும் மேனி அவன் முகத்தின் முன் ஒரு நடனத்தையே ஆடியது. அந்த அறையில் இப்போது உறவு முறைகள் மறைந்து, வெறும் ஆணும் பெண்ணும் மட்டுமே எஞ்சி நின்றனர்.



 அவளது மார்பிலிருந்து வழியும் அந்த இளமையின் வாசம் அவன் மூக்கைத் துளைத்தது. கட்டிலில் இருந்தவன், தன் காயத்தையும் வலியையும் மறந்து, அந்தப் பள்ளத்தாக்கிற்குள் புதைந்து போகத் துடித்தான். நந்தினி வேண்டுமென்றே மெதுவாகத் துடைத்தாள், அவன் அந்த விருந்தை இன்னும் அதிக நேரம் சுவைக்கட்டும் என்று.



ராசுக்குட்டியின் கை இப்போது மெல்லக் கட்டிலை விட்டு இறங்கி, நந்தினியின் பக்கம் நகர்ந்தது. அவனது விரல்கள் துடித்தன... அந்தச் சங்கிலியைத் தொடுவதற்கா? அல்லது அந்தச் சங்கிலி ஊஞ்சலாடும் அந்த மென்மையானச் சதையைக் கசக்குவதற்கா?



அப்போது எதிர்பாராமல் (அல்லது அனிச்சையாக வேண்டுமென்றே) சுவரைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தவள், கைகள் பிடிமானமின்றி அப்படியே கீழே விழுந்தாள். அவள் விழுந்த வேகத்தில், அவளது பஞ்சு போன்ற மென்மையான மார்பகங்கள் ரவிக்கைக்குள் இருந்து ததும்பி வெளியே வந்து, சரியாக அந்தத் தருணத்தில் தன் உதடுகளை ஈரப்படுத்தத் தன் நாக்கை வெளியே எடுத்த ராசுக்குட்டியின் முகத்தில் மோதின. அவனது நாக்கு அவளது மார்புப் பிளவின் அந்த ஆழமான, வெம்மையானச் சதையோடு உரசி நசுங்கியது.



ராசுக்குட்டிக்கு மூச்சே நின்றுவிடும் போலிருந்தது. அவனது நாக்கு அந்த மென்மையானச் சதைகளைத் தொட்டு உரசி வர... "ஆஅ...!" அவனது ஆண்மை தார்மாறாகத் துடித்தது. அவனையும் அறியாமல் வாயை அகலமாக விரிக்க, அவளது மார்பின் மேற்சதை அவனது வாய்க்குள் அடிபினைந்தது. அந்தத் தருணம், காலம் உறைந்து நின்றது







தன் அண்ணனின் நாக்கு தன் மார்பில் பட்டு உரசியதும், நந்தினிக்குச் சொல்ல முடியாத ஒரு உணர்வு உடல் முழுவதும் பரவியது. ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போன்ற நடுக்கம். ஆனாலும், தன்னை மிகவும் சிரமப்பட்டுக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு, "ஐயாயோ... அண்ணா! கை வலிக்கிது!" என்று பொய்யாகக் கத்தினாள். விழுந்த வேகத்தில், அண்ணனின் முகத்திற்குச் சரியாக ஒரு அழுத்தம் கொடுத்துவிட்டுச் சட்டென எழுந்தாள்.



எழுந்தவளால் அண்ணனின் முகத்தைக்கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. பார்த்தால், அவனது காம வெறியும், தன் மார்பின் மேல் படிந்த அவனது எச்சிலின் தடமும் அவளை இன்னும் சங்கடப்படுத்தும் என்று பயந்தாள். அனல் பறக்கும் முகத்தோடு, தன் தாவணியைச் சரிசெய்து மூடிக்கொண்டு அங்கிருந்து வெளியேறினாள்.



ராசுக்குட்டிக்கு நடந்தது எதுவுமே கனவு இல்ல, நிஜம் என்பதை நம்ப முடியவில்லை. தன் தங்கையின் அந்தத் ததும்பும் இளமையும், அவளது மார்பின் வெம்மையும், அவனது நாக்கில் இன்னும் படிந்திருக்கும் அவளது சுவையும் அவனை ஒரு புது உலகத்திற்கே கூட்டிச் சென்றது.



நந்தினி தன் அறைக்குள் ஓடிவந்தவள், கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்க்கக்கூட வெட்கப்பட்டாள். அவளது முகம் காமத்தின் உஷ்ணத்தில் சிவந்து போயிருந்தது. அவளது கழுத்தோரம், மார்பில் இன்னும் அண்ணனின் அந்த ஆண் வாசனை—அவனது எச்சிலின் மணம்—பிடித்திருந்தது.



காலையில் வேலுவின் வாசனை அவள் மேல் பட்டபோது, அருவருப்பாக இருக்கிறது என்று குளிக்க ஓடினாள். ஆனால், அண்ணனின் அந்த வாசனை போகாமல் இருக்க, ஒரு வாரம் குளிக்காமல் இருக்கக்கூட அவள் தயாராக இருந்தாள். அந்தத் தீண்டல் அவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான காதலைத் தூண்டியது.



"உன் உதடுகள் என் மார்பில்

ஓவியம் வரைந்த அந்த நொடி,

சகோதரம் மறைந்து

காமம் மலர்ந்ததே ஏன்?

உன் எச்சிலின் வாசனையில்

குளிக்காமல் நான் காத்திருக்க,

இது பாசமா... இல்லை,

பரிசுத்தமான காதலா?"

இந்தக் கதை  உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால் மறக்காமல் 'லைக்கும்', உங்கள் மேலான 'கருத்துகளையும்' கீழே உள்ள கமெண்ட் பகுதியில் தெரிவியுங்கள். உங்கள் ஆதரவே என்னை இன்னும் சிறப்பாக எழுதத் தூண்டும்! நன்றி  ..!!


தொடரும்...!!