Misc. Erotica மலரே மூக்குத்தி முல்லில் குத்தாதே❤️❤️

[Lust king 66]

பகுதி 24

வண்டியை நிறுத்திட்டு வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்ச கிஷோருக்கு நிஜ உலகத்துல கால் பதியவே இல்லை. அவனோட மனசு, மூளை, நரம்புனு உடம்போட ஒவ்வொரு அணுவிலும் பூரணியோட ஞாபகம் தான் அப்படியே சுத்திச் சுத்தி வந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஹால்ல அவனோட அக்கா சுகன்யா உக்காந்திருந்தா. கல்யாணம் ஆகி, புருஷனைப் பிரிஞ்சு வந்து வாழாவெட்டியாத் தம்பியோட வீட்ல தங்கியிருக்கா சுகன்யா. பாக்குறதுக்கு அப்படியே ஒரு பழுத்த பழம் மாதிரி, களையா, அம்சமா இருப்பாள். சுகன்யா பார்ப்பதற்கு லட்சணமான தோற்றம், கொஞ்சம் பூசினாற்போல இருந்தாலும், பார்ப்பவர்களைச் சுண்டி இழுக்கும் ஒரு வசீகரம் அவளிடம் உண்டு. அந்த காந்தி நகரில் பல பேருக்கு இவள் மீது கண் உள்ளது...தம்பியின் கஷ்டத்தை குறைக்க தன் படிப்பை பயன்படுத்தி வேலைக்கு சென்று சம்பாதிக்கிறாள்.
 ஒரு தனியார் மேல்நிலைப் பள்ளியில் ஆங்கில ஆசிரியையாகப் பணிபுரிகிறாரள். தன் சொந்த காலில் இருப்பதை இவள் ஆசை...



"என்னடா தம்பி, மூஞ்சியெல்லாம் ஒரு மாதிரி செக்கச்செவேல்னு இருக்கு? வெயில்ல ரொம்ப அலைச்சலோ?"ன்னு சுகன்யா அக்கறையா கேட்டாள்.

அவளைப் பார்த்து ஒரு அசட்டுச் சிரிப்பு சிரிச்ச கிஷோர், "அப்படியெல்லாம் ஒன்னுமில்லக்கா... இன்னைக்குக் கொஞ்சம் வேலை ஜாஸ்தி, உடம்பு டயர்டா இருக்கு. நான் போய்ப் படுக்குறேன்..." ஏதோ ஒன்னு ரெண்டு வார்த்தையை மட்டும் பேசிட்டு, நேராத் தன் ரூமுக்குப் போய்க் கட்டில்ல பொத்தென்று விழுந்தான்.

கண்ணை மூடினாலும் தூக்கம் வரல. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சமையலறையில பூரணியோட நடந்த அந்த கசமுசாக்கள் அப்படியே சினிமாப் படம் மாதிரி அவனோட கண் முன்னாடி ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு. அவளோட அந்தக் கட்டுக்கோப்பான, செழுமையான உடம்பு... இவன் முரட்டுத்தனமாத் தொட்டப்போ அவ முகத்துல வந்த அந்த வலி கலந்த சுளிப்புகள்... தப்பிக்க வழியில்லாம அவ விட்ட அந்தச் சின்னச் சின்னச் சினுங்கல்கள்... இது எல்லாமே கிஷோரை அப்படியே ஒரு பைத்தியம் மாதிரி ஆக்கிடுச்சு. "என்ன உடம்புடா அவளுக்கு... செதுக்கி வச்ச சிலை மாதிரி எப்படி மெயின்டெயின் பண்ணியிருக்கா..."ன்னு மனசுக்குள்ளேயே அவளை நினைச்சு உருகிக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த நேரத்துல சரியா அவனோட போன் அடிச்சுது. எடுத்துப் பார்த்தா ஸ்கிரீன்ல 'பீட்டர்'னு பேர் வந்துச்சு. 

பீட்டர் வேற யாரும் இல்லை, கிஷோரோட உயிர் நண்பன். ரெண்டு பேரும் காந்தி காலனியில ஒண்ணாப் பிறந்து, ஒண்ணாப் பள்ளிக்கூடம் போய்ப் படிச்சு வளர்ந்தவங்க. பீட்டரும் நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் தான். ஆனா அவன் நல்லாப் படிச்ச பட்டதாரி. என்ன பிரச்சனைன்னா, வேலை செஞ்ச எடத்துல ஒரு சின்னத் திருட்டுப் பழியில மாட்டி, அது போலீஸ் ஸ்டேஷன், கேஸ்னு போனதால, இப்போ உருப்படியா எந்த வேலையும் கிடைக்காம திண்டாடிக்கிட்டு இருக்கான். கிடைச்ச சின்னச் சின்ன வேலைகளைப் பார்த்துக்கிட்டு ஓட்டிக்கிட்டு இருக்கான்.

உடல் பலத்திலயும் சரி, ஆண்மையிலயும் சரி, முரட்டுத்தனத்துலயும் சரி, பொண்ணுங்களை வேட்டையாடுறதுலயும் சரி... பீட்டர் எந்த விதத்துலயும் கிஷோருக்குச் சளைச்சவன் கிடையாது. ரெண்டு பேரும் ஒரே குட்டையில ஊறுன மட்டைகள் தான். ரெண்டு காமாந்தகர்களும் சேர்ந்து பல குடும்பப் பொண்ணுங்களோட உடம்புகளை வேட்டையாடி, ஒண்ணா உக்காந்து ருசிச்சிருக்கானுங்க. ஆனா ரெண்டு பேருக்கும் இடையில ஒரு சின்ன வித்தியாசம் உண்டு. பொண்ணுங்ககிட்ட கிஷோர் ஒரு காட்டுமிராண்டி மாதிரி நடந்துக்குவான். ஆனா பீட்டர் அப்படி இல்லை; பொண்ணுங்ககிட்ட ரொம்ப மென்மையா, வழுக்கி விழுற மாதிரி நைசாப் பேசி, அவங்களை மயக்கித் தன் வலையில விழ வைப்பான்.

"ஹலோ..." என்றான் கிஷோர் போனை எடுத்து.

"ஹலோ மச்சான்... நான் தான்டா பீட்டர் பேசுறேன்," போன்ல பீட்டரோட குரல் கொஞ்சம் சோர்வா கேட்டுச்சு.

"தெரியுதுடா மச்சி, சொல்லு... என்ன இந்த நேரத்துல?"

"மச்சி... அந்த வேலை விஷயமா உன்கிட்ட கேட்டிருந்தேன்ல... எதாவது ரெடி ஆச்சாடா?" எனக் கெஞ்சும் தொனியில் கேட்டான் பீட்டர்.

"நானும் எனக்குத் தெரிஞ்சவங்ககிட்ட எல்லாம் உனக்காக ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு தான்டா இருக்கேன். இன்னும் எதுவும் அமையல..."

"மச்சி... என் படிப்பைப் பத்தி இப்போ யோசிக்காதடா. டிகிரி படிச்சிருக்கேன், அந்த வேலைதான் வேணும், இந்த வேலைதான் வேணும்னு எனக்கு எந்த டிமாண்டும் இல்லை. எந்த வேலையா இருந்தாலும் பரவாயில்லை மச்சி, எனக்கு உடனே வேலை வேணும். வீட்ல வேலை வெட்டி இல்லாம இருக்குறதால, ஒரு நாயை மதிக்கிற அளவுக்குக் கூட என்னை யாரும் மதிக்க மாட்டேங்குறானுங்கடா..." ரொம்ப விரக்தியாச் சொன்னான் பீட்டர்.

நன்றாகப் படித்துப் பட்டம் வாங்கிய தன் உயிர் நண்பன், இப்படி ஒரு வேலைக்காகத் தன்கிட்ட கெஞ்சுவதைக் கேட்கும்போது கிஷோருக்கு மனசுக்கு ரொம்ப வருத்தமா இருந்துச்சு.

(ஆனா, இந்த கிஷோருக்கே தெரியாத ஒரு பெரிய ரகசியம் ஒன்னு பீட்டர்கிட்ட இருக்கு. அது என்னன்னா... கிஷோரோட அக்கா சுகன்யா மேல பீட்டருக்கு ரொம்ப நாளா ஒரு கழுகுக்கண் இருக்கு. புருஷனைப் பிரிஞ்சு வந்து அழகோட வீட்ல இருக்குற சுகன்யாவைத் தன் படுக்கைக்குக் கொண்டு வரணும்னு பீட்டருக்கு ஒரு வெறி. வேலை இல்லாம ஊரைச் சுத்திக்கிட்டு இருக்குறப்போ எல்லாம், அடிக்கடி கிஷோரோட வீட்டுக்கு வந்து போவான். சுகன்யாவைப் பார்த்ததும், "அக்கா... அக்கா..."ன்னு அப்படியே குழைஞ்சு குழைஞ்சு பேசி, பவ்யமா நடிச்சுக்கிட்டே அவளோட உடம்பு வளைவுகளைக் கண்ணாலயே கற்பழிப்பான். இது கிஷோருக்குத் துளிகூடத் தெரியாது! இதுக்குத் தான் சொல்றது... 'நீ அடுத்தவன் குடும்பத்துக்குள்ள திருட்டுத்தனமா நுழைஞ்சா, உன் குடும்பத்துக்குள்ள இன்னொருத்தன் நுழைஞ்சு கும்மியடிப்பான்'னு... இதுதான் கர்மா!)

தன் நண்பனோட கஷ்ட நிலையைப் பத்தி யோசிச்சுக்கிட்டு இருந்த கிஷோருக்கு, அப்போதான் சட்டுனு ஒரு மின்னல் மாதிரி ஒரு ஐடியா வந்துச்சு. அது அவனோட புதுக் கஸ்டமர் கந்தசாமி எம்.எல்.ஏ அண்ணாச்சியோட வீட்டைப் பத்தின நினைப்பு!

கிஷோர் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய, வக்கிரமான கணக்கைப் போட ஆரம்பிச்சான். 'கந்தசாமி வீட்ல மூணு பெரிய பொக்கிஷங்கள் இருக்கு... கல்யாணம் ஆகி ஒரு வருஷமே ஆன, இப்ப கை நழுவிப் போன பேரழகி பூரணி ஒரு பக்கம். காலேஜ் படிச்சுக்கிட்டு இருக்குற, கை தொடாத கன்னிப்பொண்ணு, அப்படியே கடிச்சுத் திங்கிற மாதிரி இருக்குற ரசகுல்லா  பூஜாகந்தசாமி இன்னொரு பக்கம். இவங்க ரெண்டு பேரையும் தூக்கிச் சாப்பிடுற அளவுக்கு அழகும், கவர்ச்சியும், மிடுக்குமா இருக்குற எம்.எல்.ஏ-வோட பொண்டாட்டி லதா! இந்த மூணு பேரையும் நம்ம வலையில வீழ்த்தனும்னா, அது என்னால மட்டும் தனியா முடியாது. கண்டிப்பா ஒரு ஆள் உதவி வேணும்...'

'நம்ம பீட்டரை எப்படியாவது இந்தக் கந்தசாமி வீட்ல வேலைக்குச் சேர்த்து விட்டுட்டா என்ன? இவன் எப்படியும் எனக்குப் பக்கபலமா இருப்பான். என மாஸ்டர் பிளான் போட்டான் கிஷோர்.

"சரிடா பீட்டர்... நீ ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாத. நாளைக்குக் காலையில நீ எங்கூட வா. உன் வேலைக்கு நான் ஏற்பாடு பண்றேன். ஒரு பெரிய இடம் இருக்கு," என உறுதியாகச் சொன்னான் கிஷோர்.

"நிஜமாவாடா மச்சி? சரிடா, நாளைக்குக் காலையில நான் வந்துடுறேன்..." என்று சந்தோஷமாகச் சொல்லிவிட்டுப் போனைத் துண்டித்தான் பீட்டர்.

கிஷோரிடம் இருந்து போனை துண்டித்து விட்டு உடனே அவன் அக்கா சுகன்யாவுக்கு வாட்ஸ் அப் செய்தான்... நான் மேற்படிப்பு படிப்பு படிக்கப் போவதாகவும் அதற்கு உதவு கேட்பவனை போல பேசி பேசி நெருக்கமான்...

பீட்டர்: " அக்கா... தூங்கலையா?"

சுகன்யா அக்கா: "இல்லைடா... தூக்கம் வரல."

பீட்டர்: "தேங்க்ஸ் அக்கா... நீங்க எனக்கு ரொம்ப ஹெல்ப் பண்றீங்க."

சுகன்யா அக்கா: "பரவாயில்லைடா பீட்டர். உன் சந்தேகங்களைத் தீர்த்து வைக்கும்போது எனக்கும் கொஞ்சம் டைம் பாஸ் ஆகுது."

பீட்டர்: "ஏன்கா... உங்களுக்கு வீட்ல போர் அடிக்கலையா?"

சுகன்யா அக்கா: "ம்ம்... ஸ்கூல் முடிஞ்சு வந்தா அப்புறம் பெரிய வேலை இல்லை. 
 அதான் கொஞ்சம் போர் அடிக்குது."

பீட்டர்: "அப்போ... கிஹோர் அண்ணன்?"(தனியாக இருக்கும்போது கிஷோரூம் பீட்டர் வாடா போடா என்று பேசிக்கொள்வார்கள் ஆனால் சுகன்யாவிடம் மட்டும் அண்ணன் என்று அழைப்பான்)

சுகன்யா அக்கா: "அவனுக்குத் தான் கடை இருக்கே... அங்கேயே அவருக்கு நேரம் சரியா இருக்கு."

பீட்டர்: "அக்கா... தப்பா எடுத்துக்கலனா ஒரு விஷயம் சொல்லவா?"

சுகன்யா அக்கா: "சொல்லு... ஆனா கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பேசு."

பீட்டர்: "உங்களுக்கு போர் அடிக்கும்போது என்கிட்ட பேசுங்கக்கா. ரெண்டு பேருக்கும் மனசுக்கு ஒரு ரிலாக்ஸா இருக்கும்."

சுகன்யா அக்கா: (சிரிக்கும் எமோஜி போட்டு) "அப்போ என் தம்பியோட பிரண்டு இப்போ என் பிரண்ட் ஆகப்போறானா? சரிடா... ஆனா ஒரு லிமிட் இருக்கணும், புரியுதா?"சரிடா எனக்கு தூக்கம் வருது நான் நாளைக்கு பேசலாம் வைத்துவிடுகிறேன்..

கால்கட்டானதும் இந்த பக்கம் பீட்டர் சுகன்யாவை அடையும் நாளுக்காக இயங்கிக் கொண்டிருந்தான்..


மறுநாள் காலையில சூரியன் சுரீர்னு உரைக்கிற நேரம். கிஷோர் தன் பைக்கை எடுத்துக்கிட்டு வர, பீட்டர் பின்னாடி ஏறி உக்காந்துகிட்டான். பைக் நேராப் போய் எம்.எல்.ஏ கந்தசாமியோட அந்தப் பிரம்மாண்டமான பங்களா வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்சுச்சு.

கேட்டைத் தாண்டி உள்ள போன உடனே, பீட்டரோட கண்கள் ஆச்சரியத்துல விரிஞ்சுச்சு. கந்தசாமியோட வீட்டை அப்படியே இன்ச் இன்ச்சா நோட்டம் விட்டான். 'என்னடா வீடு இது, அரண்மனை மாதிரி இருக்கு!'னு மனசுக்குள்ள நெனச்சுக்கிட்டான்.

அங்கே, வீட்டின் முன்னாடி இருந்த அந்தப் பெரிய புல்வெளித் தோட்டத்துல, ஒரு நாற்காலியில ரொம்பக் கெத்தா உக்காந்துகிட்டுப் பேப்பர் படிச்சுக்கிட்டு இருந்தார் 




கந்தசாமி எம்.எல்.ஏ. அவருக்குப் பக்கத்துலேயே, தேவதையையே தோற்கடிக்குற அழகோட, கவர்ச்சியா நின்னுக்கிட்டு இருந்தா அவர் மனைவி அழகு லதா. அவளைப் பார்த்ததும் பைக்கின் பின்னாடி இருந்த பீட்டருக்கு அப்படியே உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு ஆகிடுச்சு!



எம்.எல்.ஏ கந்தசாமியின் பிரம்மாண்டமான வீட்டின் முன் தோட்டத்தில் வந்து நின்றது கிஷோரின் பைக். பச்சை பசேல் விரிச்சுப் போட்டிருந்த அந்தப் புல்வெளியில, ஒரு பெரிய ஈஸி சேர்ல ரொம்பக் கெத்தா உக்காந்துகிட்டுப் பேப்பர் படிச்சுக்கிட்டு இருந்தார் கந்தசாமி. அவருக்குப் பக்கத்துலேயே, காலையிலயே குளிச்சு முடிச்சுட்டு, ஒரு தேவதை மாதிரி கும்முனு நின்னுக்கிட்டு இருந்தாள் அவர் மனைவி அழகு லதா. அவளோட அந்த மிடுக்கும், கட்டழகும் யாரை வேணாலும் ஒரு நிமிஷம் ஆட்டம் காண வைக்கும்.

கிஷோர் மெதுவா முன்னாடி போய், ரொம்பப் பவ்யமா, "ஐயா... வணக்கம்ங்க..." தலையைச் சொறிந்தபடி நின்றான். அவனுக்குப் பின்னாடி நின்றிருந்த பீட்டர், கந்தசாமிக்கும் லதாவுக்கும் கைகூப்பி வணக்கம் வெச்சான். ஆனா, வணக்கம் வெச்ச பீட்டரோட கண்கள் நேராப் போய் லதாவோட உடம்பு மேல தான் ஒட்டிக்கிச்சு. அவளோட அந்த ராஜகளை பொருந்திய முகத்தையும், உடம்பு செழுமையையும் இமைக்காம உத்துப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

கிஷோர் பேச்சை ஆரம்பிச்சான், "ஐயா... இவன் பேரு பீட்டர். என் கூடப் பொறக்காத தம்பி மாதிரி. ரொம்ப நல்ல பையன். டிகிரி எல்லாம் படிச்சிருக்கான். ஆனா, குடும்பக் கஷ்டம் ரொம்பப் பெருசுங்க ஐயா. வீட்ல சாப்பாட்டுக்கே ரொம்பச் சிரமப்படுறான். அதான், நம்ம வீட்ல ஏதாச்சும் வேலை இருந்தா இவனுக்குக் குடுத்து உதவுனீங்கன்னா, உங்களை எப்பவுமே மறக்க மாட்டான்..." என ரொம்ப உருகி உருகிப் பேசினான்.

அனுபவஸ்தரான கந்தசாமி, பேப்பரை மடிச்சு வெச்சுட்டு பீட்டரை மேலேயும் கீழேயும் பார்த்தார். திடீர்னு முன் பின் தெரியாத ஒருத்தனை வேலைக்குச் சேர்க்க அவருக்கு லேசாத் தயக்கம் இருந்துச்சு. "இப்போதைக்கு இங்க என்னடா வேலை இருக்கு..." என இழுத்தார்.

ஆனா, பீட்டரோட அந்தத் தோற்றமும், அவன் முகத்துல இருந்த ஒருவிதமான வசியமும், அவனுக்குப் பரிந்து பேசணும்னு அவ மனசு சொல்லுச்சு.

"ஏங்க..." என மென்மையான குரலில் ஆரம்பித்தாள் லதா. "பையன் பாக்க நல்லா வாட்டசாட்டமா, சுறுசுறுப்பா இருக்கான். நீங்களும், அருணும் அடிக்கடி அரசியல், பிசினஸ்னு வெளியூருக்குப் போயிடுறீங்க. வீட்ல நாங்க பொம்பளைங்க மட்டும்தான் இருக்கோம். இது மாதிரி இளவட்டப் பசங்க நம்ம வீட்ல வேலைக்கு இருந்தா, அது நமக்குத் தானங்க பாதுகாப்பு? நாலு மாசத்துக்கு முன்னாடி கூட ஒரு திருடன் நைட்ல செவுறேறிக் குதிச்சப்ப, போலீஸ்ல புடிச்சுக் குடுத்ததை மறந்துட்டீங்களா? இவனை மாதிரி ஒரு ஆள் வீட்ல இருக்குறது நமக்குத் தைரியம் தானங்க..." தன் கணவனைப் பார்த்து பேசி சம்மதிக்க வைக்கும் முயற்சியில் இறங்கினாள்.

தனக்காக, அதுவும் பார்த்த முதல் நாளே பரிந்து பேசும் லதாவை, பீட்டர் இன்னும் ஆச்சரியத்தோடும், அவளை முழுசாக விழுங்கிவிடும் வெறியோடும் கண்களால் பார்த்தான். இருவரின் கண்களும் ஒரு நொடி சந்தித்துப் பேசிக்கொண்டன.

கந்தசாமி கொஞ்சம் தீவிரமாக யோசித்தார். 'ஆமாம், லதா சொல்றதும் சரிதான். வீட்ல இருக்குற பொம்பளைங்களைத் தனியா ஷாப்பிங், கடைக்கண்ணினு அனுப்ப இப்போ ரொம்பச் சிரமமா இருக்கு. இவனைப் பார்த்தா நல்லா வாட்டசாட்டமா இருக்கான். இவனைப் கார் டிரைவராப் போட்டுக்கிட்டா, பொம்பளைங்களுக்குப் பாதுகாப்பாவும் இருக்கும், நம்ம வேலைகளும் ஈஸியா முடியும்...' என மனசுக்குள் கணக்குப் போட்டார்.

"சரி கிஷோர்... நீ இவ்வளவு தூரம் சொல்றதால, உன் நண்பனை நான் என் வீட்டு டிரைவரா வேலைக்குச் சேர்த்துக்கிறேன். ஆனா ஒன்னு தம்பி, இவனுக்கு நீதான் முழுப் பொறுப்பு. என் வீட்ல எந்தத் தப்பும், குறையும் வரக் கூடாது. அப்படி வந்தா உன்னைத் தான் முதல்ல புடிப்பேன், ஜாக்கிரதை!" என எச்சரிக்கும் தொனியில் சம்மதம் தெரிவித்தார்.

கிஷோருக்கு மனசுக்குள் பட்டாசு வெடித்தது. பீட்டரும் மிகுந்த சந்தோஷத்தோடு, "ரொம்ப நன்றிங்க ஐயா... ரொம்ப நன்றிங்கம்மா..." என லதாவைப் பார்த்து அழுத்தமாகச் சொன்னான்.

பிறகு, பீட்டரை வீட்டுக்குள்ள கூட்டிக்கிட்டுப் போன கிஷோர், அங்க இருந்த வேலைக்காரி பத்மாகிட்டயும், மத்த ஆளுங்ககிட்டயும் அவனை அறிமுகப்படுத்தி வெச்சான்.

 பீட்டரோட வேலை முடிஞ்சதும், நேத்து சமையலறையில தான் பாதியில விட்டுட்டு வந்த அந்தச் சொர்க்கத்தை இன்னைக்கு முழுசா அனுபவிக்கணும்ங்கிற வெறியோட, பூரணியின் ரூமை நோக்கிப் படியேறினான் கிஷோர்.

பூரணியின் அறைக்குள்...
பாத்ரூமிற்குள் இருந்து தண்ணீர் சத்தம் நின்றது. குளித்து முடித்துவிட்டு, ஒரு பெரிய வெள்ளைத் டவலைத் தன் மார்போடு சேர்த்து இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள் பூரணி. அறையெங்கும் அவளது உடம்பிலிருந்து வந்த சோப்பு மற்றும் ஷாம்பூ வாசனையும், பெண்ணின் இயல்பான வாசனையும் கலந்து ஒரு போதையை உருவாக்கியது. அந்தத் டவல் அவளது முட்டிக்கு மூன்று அங்குலம் மேல் வரைக்கும் தான் அவளது பளிங்குத் தொடைகளை மூடியிருந்தது. தண்ணீர் சொட்டச் சொட்ட, நெஞ்சை நிமிர்த்தி நேராக ட்ரெஸ்ஸிங் டேபிள் கண்ணாடியின் அருகே சென்று நின்றாள். அங்கு இருந்த ஹேர் ட்ரையரை எடுத்து, ஈரம் சொட்டும் தன் நீண்ட, அடர்த்தியான கூந்தலைக் காய வைக்கத் தொடங்கினாள்.

கூந்தல் காய்ந்ததும், தன் அலமாரியைத் திறந்தாள். அங்கிருந்த பிங்க் நிற லேஸ் பேண்டீஸையும், அதற்கு மேட்ச் ஆகும் பிராவையும் எடுத்து அணிந்துகொண்டாள். மென்மையான அவளது மேனியில் அந்த உள்ளாடைகள் கச்சிதமாகப் பொருந்தின. பின்பு, மிக அழகான ஒரு ப்ளூ கலர் ரவிக்கையையும், அதே நிறத்திலான புடவையையும் எடுத்து நேர்த்தியாக உடுத்தினாள். ட்ரெஸ்ஸிங் டேபிளில் இருந்த பலவிதமான ஆபரணங்கள், வளையல்களை எடுத்துத் தன் கைகளிலும், கழுத்திலும் அணிந்து தன்னை முழுமையாக அலங்கரித்துக் கொண்டாள். கடைசியாக, நெற்றியிலும், தலையின் நடுவகிடிலும் சிவப்பாகக் குங்குமம் இட்டாள். தன் கழுத்தில் தொங்கிய மாங்கல்யத்தை ரவிக்கைக்கு உள்ளே இருந்து வெளியே எடுத்து, கல்யாணமான பெண் என்பதை உலகுக்குக் காட்டுவது போலத் தெளிவாகத் தெரியும்படிப் போட்டுக்கொண்டாள்.






கண்ணாடியின் முன் நின்று மேக்கப் செய்துகொண்டே இருக்கும்போது, அவளது மனசு நேத்து சமையலறையில் நடந்த அந்தப் பயங்கரமான, அதேசமயம் சுகமான முரட்டுத் தாக்குதலைப் பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்தது.

'எவ்வளவு பெரிய தப்பு நடந்துருச்சு... இதுவரைக்கும் கண்ணும் கருத்துமாப் போற்றிப் பாதுகாத்த இந்தக் கற்பை, ஒரு சாதாரணத் தையல்காரன் இன்னைக்கு ஏலம் போடுற அளவுக்கு நான் இடம் கொடுத்துட்டேனே... அவன்கிட்ட அப்புடி நான் என்னையே இழந்து நிப்பேன்னு நான் கனவுல கூட நெனைக்கலையே...' என அவளது உள்ளம் குற்ற உணர்ச்சியில் துடித்தது.
தன் கணவன் அருணின் ஸ்பரிசத்தைத் தவிர, வேற எந்த ஆணின் தீண்டலையும் அறியாத, அனுபவிக்காத பூரணிக்கு, கிஷோரோட அந்த அநாகரிகமான பேச்சும், அவளது துணியை ஊடுருவிப் பார்த்த அந்தப் பார்வையும், நேற்றைய அந்தத் திடீர் முரட்டுத் தொடலும் அறவே பிடிக்கவில்லை. ஆனா... அதேசமயம், இத்தனை வருஷமா அடங்கிக் கிடந்த அவளது பெண்மைக்கு, அந்த முரட்டுத்தனமான தீண்டல் பிடிக்காமலும் இல்லை! அதுதான் அவளுக்கு இப்போது மிகப்பெரிய குழப்பமாக இருந்தது.

அப்போது, அவளது ரூம் கதவில் சத்தம் கேட்டது.
டக்... டக்... டக்...


சத்தம் கேட்டதும் அவளது இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்று துடித்தது. கதவை நோக்கி மெல்ல நடந்தாள். அவளது நடையில் இப்போது தளர்வு தெரிந்தது. பழையபடி அந்த மிடுக்கான, அதிகாரம் கலந்த உற்சாகம் கொஞ்சமும் இல்லை. 'என் மனசுல ஏற்பட்ட ஒரு சின்னச் சபலம், என்னை இத்தனை தூரம் இழுத்துக்கிட்டு வந்து அசிங்கப்படுத்திடுச்சே...' என நொந்தபடியே கதவின் தாழ்ப்பாளைத் திறந்தாள்.

கதவைத் திறந்தால்... எதிரே, ஒரு வேட்டைக்காரனைப் போல, மிகத் தெனாவட்டாக நின்றுகொண்டிருந்தான் கிஷோர். அவனது கண்கள் நேராக அவளது கண்களைப் பார்க்கவில்லை. மாறாக, ரவிக்கைக்கு வெளியே லேசாகத் தெரிந்த அவளது மேற்புற மார்புக் கனியின் சிதறல்களையும், மிகக் கூர்மையாக, ஒரு மிருகத்தைப் போலப் பார்த்துக்கொண்டே அவளது அறைக்குள் நுழைந்தான்.

அவனது அந்தப் பசியுள்ள பார்வையைப் பார்த்த உடனே பூரணிக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. அவசரமாகத் தன் சேலை முந்தானையை இழுத்து, நெஞ்சை மறைத்து நன்றாக மேலே சுற்றிக் கொண்டாள்.

"பூரணி..." என மிக உரிமையாக, ஆசையாக அழைத்தான்.

பூரணிக்குக் கோபம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது, "என்னை என் பேர் சொல்லிக் கூப்பிடாதே! மரியாதியா வெளில போ..." என்று சீறினாள்.

கிஷோர் நக்கலாகச் சிரித்தான், "பூரணி! எனக்கெல்லாம் கிளாஸ் எடுக்காதடி. நான் சாதாரண ஆள் இல்லை... உன்னோட அழகு, உன் போதை ஏத்துற கண்கள், உன் சிவந்த லிப்ஸ், உன் வளைஞ்ச இடுப்பு, அந்த ஆழமான தொப்புள், பின்னாடி குலுங்குற உன் குண்டி... இதையெல்லாம் பாத்துப் பார்த்து, எப்படியாவது உன்னைப் படுக்கைல போட்டுர மாட்டோமானு பல நாளா ஏங்கிப் போயிருக்கேன்டி..." என எந்த மறைவுமின்றிப் பச்சையாகப் பேசினான்.

"கிஷோர்! நிறுத்துடா!"

"நிறுத்த முடியாதுடி! உன்னை மாதிரி ஒரு அழகான, திமிரான குடும்பக் குத்துவிளக்கையெல்லாம் ஒரு தடவையாவது படுக்கைல போட்டுப் புரட்டி எடுத்தாத்தான்டி என் ஆண்மைக்கே மரியாதை. உன்னை மாதிரி பொம்பளைங்களையெல்லாம் நாங்க அனுபவிக்கறதுக்கே பொறந்தவளுங்கடி..." என்றான் வக்கிரமாக.

"நீ பேசுறது கொஞ்சமும் சரியில்லை கிஷோர்... நீ இப்பவே வெளில போயிடு..." என அவளது குரல் நடுங்கியது.

"நேத்து சமையக்கட்டுல பாதியில விட்ட வேலையை இன்னைக்கு முழுசா முடிக்கலாம்னு வந்திருக்கேன்டி. இன்னைக்கு உன்னை அனுபவிக்காம நான் இங்கருந்து நகர மாட்டேன்..."

"என்னடா இவ்வளவு மட்டமா, கேவலமாப் பேசுறே?" என அருவருப்போடு பார்த்தாள் பூரணி.

"செக்ஸ்னா என்ன மட்டமாடி? அதுதானேடி உலகத்துலயே உசந்தது!"

"அது என் புருஷன் கூட நடக்கும்போது மட்டும்தான் உசந்தது. மத்தவங்ககிட்ட அதுக்கு பேரு விபச்சாரம்..." எனக் கத்தினாள்.

"ஹாஹா... உன் புருஷன் உன்னைச் சரியாக் கவனிக்கலைங்கிறது நேத்தே எனக்குப் புரிஞ்சு போச்சுடி. நீயெல்லாம் எனக்கு மட்டும் முழுசாச் சம்மதிச்சுக் கிடைச்சா, ஒரு நாளைக்கு அஞ்சு டைம் உன்னைத் திருப்பிப் போட்டுச் செய்வேன்டி. உனக்கெல்லாம் அப்படித்தான் வேணும்..."

"கிஷோர்... ப்ளீஸ்..."

"உன்னை என்னால இனிமே ஒரு நிமிஷம் கூட மறக்க முடியாது பூரணி.. உன் உடம்பு அழகு என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வைக்குது, என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாச் சாவடிக்குதுடி..." என்று சொல்லிக்கொண்டே சட்டென்று முன்னால் வந்து அவளது மென்மையான கையை இறுக்கிப் பிடித்தான்.

"ப்ளீஸ்... விடுடா... இது ரொம்ப அநாகரீகம்டா... யாராவது பாத்துடப் போறாங்க..." எனத் தவித்தாள்
.
கிஷோர் கோபமாக அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்தான். "இப்போ பேசுவேடி அநாகரீகம்னு! நேத்து சமையல் மேடைக்குக் கீழ என்னடி நடந்துச்சு? என் எச்சிலைத் தேன் மாதிரி உறிஞ்சிக் குடிச்சியே... உன் வாயில சுரந்த எச்சிலையெல்லாம் நான் ஒரு சொட்டு விடாமக் குடிச்சேனே... அப்போ எங்கடி போச்சு உன் நாகரீகம்? முலையைப் பிசையும்போது, என் கைகள் தொப்புளைத் தடவி, அடிவயித்தைத் தடவி, உன் புண்டை வரைக்கும் தேடி வந்தப்போ... கண்ணை மூடிக்கிட்டு, இடுப்பை வளைச்சு, உஸ்... உஸ்...னு சூடா அனல் காத்தாட்டம் மூச்சு விட்டியேடி, இப்ப என்னடான்னா ரொம்பப் பத்தினி மாதிரி அசிங்கம், அநாகரீகம்னு எனக்கு கிளாஸ் எடுக்கறீயா? என உண்மைகளைத் தறிக்கெட்டுப் பேசினான்.

அவன் பேச்சில் இருந்த உண்மைகள் பூரணியின் முகத்தில் அறைய, அவள் நிலைகுலைந்து போனாள்.
"உன்னையெல்லாம் அவசர அவசரமாக் கசக்கக் கூடாதுடி... ஒவ்வொரு அங்குலமும், ஒவ்வொரு மடிப்பும் ரசிச்சு ரசிச்சுத் தான் செய்யணும்..." என்று முனகினான்.

அறையெங்கும் பூரணியின் உடம்பிலிருந்து வீசிய அந்தப் புதிய சோப்பு வாசனையும், பெண்ணின் வாசனையும் கிஷோரின் காம வெறியை உச்சிக்குக் கொண்டு சென்றது.

திடீரென்று ஒரு வெறி பிடித்த மிருகத்தைப் போல, பூரணியை அப்படியே தன் பக்கம் மொத்தமாகப் பிடித்து இழுத்து, தன் மார்போடு சேர்த்து இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டான். அவள் மூச்சு விடக் கூட இடைவெளியின்றி அவளது உதடுகளில் தன் உதட்டைப் பதித்து வெறித்தனமாக முத்தமிடத் தொடங்கினான். அவனது கைகள் அவளது முதுகையும் குண்டியையும் அழுத்திப் பிசைந்தன.
இந்தத் திடீர் முரட்டுத் தாக்குதலில் பூரணியால் திமிறக் கூட முடியவில்லை. அவளது மெத்துமெத்துவென்ற மார்புகள், அவளது மென்மையான வயிறு, அவளது புண்டை, தொடைகள் என எல்லாமே கிஷோரின் இரும்புப் பாறை போன்ற உடம்புடன் மோதி, நசுங்கிப் பிதுங்கியது. அவனது சுண்ணியின் விறைப்பு அவளது அடிவயிற்றில் குத்தியது.

அவளது ஈரமான கூந்தலைத் தன் முகத்தில் தேய்த்து மோப்பம் பிடித்தான். உதட்டிலிருந்து விலகி, அவளது நீண்ட சங்குப் போன்ற கழுத்தையும், தொண்டைக் குழியையும் வெறித்தனமாக நக்கிக் கடித்தான். அவளது கன்னக் கதுப்பைப் பற்களால் அழுத்தமாகக் கவ்வி இழுத்தான்.



"ஆஆஆஹ்... கிஷோர்..." எனப் பூரணியின் தொண்டையிலிருந்து ஒரு தீனமான முனகல் வெளிவந்தது. இவனது ஒவ்வொரு கடியிலும், ஸ்பரிசத்திலும் அவளது உடம்பு அவளுக்கே துரோகம் செய்தது. அவளது கால்களுக்கு நடுவே,
அவளது பெண்மையின் மொட்டுத் தானாகவே விரிந்து, காம நீரில் நனைந்து துடிக்கத் தொடங்கியது. ஒரு முழுமையான சரணடைதலுக்கு அவளது பட்டு மேனி தன்னைத் தயார்படுத்திக்கொண்டது.