Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-------------
Part 140:
-------------

அந்தப் பெட்ரூம் முழுசா இருட்டா இருந்துச்சு.

லைட் எதுவும் போடாத அந்த ரூம்ல, என் போன் ஸ்க்ரீனோட வெளிச்சம் மட்டும்தான் என் முகத்துல லேசாப் பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் 'குட் நைட் பிரகாஷ்' னு ஒரு மெசேஜ் அனுப்பிட்டு, அப்படியே மல்லாக்கப் படுத்திருந்தேன்.

போனை என் நெஞ்சுக்கு மேல வெச்சுக்கிட்டு, அவன் எப்படியும் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சுதான் ரிப்ளை பண்ணுவான்னு நான் நினைச்சேன்.

ஆனா... நான் போனை என் நெஞ்சுல வெச்ச அடுத்த செகண்ட்...

"விர்ர்ர்... விர்ர்ர்..." னு போன் வைப்ரேட் ஆச்சு.

பிரகாஷ்: "மேடம்? இன்னும் முழிச்சுட்டு இருக்கீங்களா?"

நான் அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

நான் அவனுக்கு ரிப்ளை டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

பவித்ரா: "ஆமா பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "ஆனா நான் இப்போ தூங்கப் போறேன்."

நான் அந்த மெசேஜை செண்ட் பண்ணேன்.

அவன் உடனே, அடுத்த செகண்டே ரிப்ளை பண்ணான்.

பிரகாஷ்: "நான் இப்போதான் மேடம் என் வீட்டுக்குப் போனேன்."

பிரகாஷ்: "நான் சாப்பிட்டு முடிச்சிட்டேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "நீங்க சாப்பிட்டீங்களா மேடம்?"

அவன் கேக்குற கேள்விகள் எல்லாம் ரொம்ப நார்மலா, ரொம்ப மரியாதையா இருந்துச்சு.

நான் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஆமா."

பவித்ரா: "வீட்டுக்கு கெஸ்ட் வந்திருந்தாங்க."

பவித்ரா: "நாங்க டின்னர் முடிச்சிட்டோம், அவங்க இப்போதான் கிளம்புனாங்க."

அவன் என் மெசேஜை உடனே ரீட் பண்ணிட்டான்.

ப்ளூ டிக் விழுந்ததும், அவன்கிட்ட இருந்து அடுத்த மெசேஜ் வந்துச்சு.

பிரகாஷ்: "ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் சும்மா உங்கள பத்திதான் நினைச்சுகிட்டு இருந்தேன் மேடம்."

பிரகாஷ்: "இன்னைக்கு ஈவினிங் நீங்க பார்க்க எவ்ளோ கியூட்டா இருந்தீங்கனு நினைச்சுப் பார்த்தேன் மேடம்."

நான் அந்த 'கியூட்' ங்குற வார்த்தையைப் படிச்சேன்.

என் உதட்டுல என்னையறியாம ஒரு சின்னப் புன்னகை வந்துச்சு.

கார்த்திக் கிட்ட இருந்து கிடைக்காத அந்த அட்டென்ஷன் எனக்கு இவன்கிட்ட இருந்து கிடைக்குது.

நான் ரொம்பச் சுருக்கமா டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "தேங்க்ஸ்."

அவன் உடனே அடுத்த மெசேஜை அனுப்புனான்.

பிரகாஷ்: "நான் இப்போ உங்களைப் பார்க்கலாமா மேடம்?"

நான் லேசா நெளிஞ்சுகிட்டு டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஏன்?"

பிரகாஷ்: "சும்மா உங்களைப் பார்க்கணும் போல இருக்கு மேடம்."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்."

நான் ஒரு சில செகண்ட் யோசிச்சேன்.

அவனுக்கு இப்படி போட்டோஸ் அனுப்புறது, இப்போ எனக்கு மெதுமெதுவா ஒரு பழக்கமாவே மாறிக்கிட்டு வருது.

என் அழகை ஒருத்தன் கெஞ்சிக் கேட்குறது என்னைப் பெருமைப்பட வெச்சுது.

நான் அந்தப் பெட்ல இருந்து லேசா எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.

நான் இப்போ அதே ஓவர் சைஸ் டீ-ஷர்ட்டை தான் போட்டிருக்கேன்.

நான் என் கேமராவை ஓபன் பண்ணேன்.

என் போனை லேசா மேல தூக்கிப் பிடிச்சேன்.

போன் கேமராவுல என்னை நானே பார்த்தேன்.

என் முடி ரொம்பக் கலைஞ்சு போய், என் முகத்துல விழுந்து கிடந்துச்சு.

நான் கேமராவை ரொம்பக் கீழ இறக்கல, என் முகமும், நான் போட்டிருக்க அந்த டீ-ஷர்ட்டும் மட்டும் தெரியுற மாதிரி ஒரு சாதாரண செல்ஃபி எடுத்தேன்.

அதுல என் சோர்வான கண்களும், கலைஞ்ச முடியும் ரொம்ப அழகாத் தெரிஞ்சது.

நான் அந்த போட்டோவை அப்படியே அவனுக்கு செண்ட் பண்ணேன்.

அவன் அந்த போட்டோவைப் பார்த்தான்.

நான் அவனோட ரிப்ளைக்காக மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு வெயிட் பண்ணேன்.

பிரகாஷ்: "இந்த டீ-ஷர்ட்ல நீங்க ரொம்ப ரொம்ப நல்லா இருக்கீங்க மேடம்."

அவன் அனுப்புன அந்த மெசேஜைப் படிச்சதும்...

என் முகம் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு!

அவன் அந்த டீ-ஷர்ட் நல்லாருக்குனு ரொம்ப சாதாரணமாச் சொல்றான்.

ஆனா... வெறும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி, இந்த டீ-ஷர்ட்டுக்குள்ள என்ன நடந்துச்சுனு அவனுக்குத் தெரியாது.

ராஜ் இதே டீ-ஷர்ட்டை என் கழுத்து வரைக்கும் தூக்கி, என் முலைகளைப் பிசைஞ்சு, என் முலைக்காம்பை எவ்ளோ வெறியோட உறிஞ்சிக் குடிச்சார்!

அவர் உறிஞ்சுன எச்சில் இன்னும் இந்த டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில என் முலைக்காம்புல பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு.

ஆனா நான் சும்மா தூங்க போறேன்னு சொல்லலாம்னு நெனச்சன்.

பவித்ரா: "குட் நைட் பிரகாஷ்." னு சொல்லி நான் சாட்டை முடிக்கப் பார்த்தேன்.

ஆனா பிரகாஷ் என்னை அவ்ளோ சீக்கிரம் விடத் தயாரா இல்லை.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்..."

பிரகாஷ்: "கொஞ்ச நேரம் என்கிட்ட பேசுங்க மேடம்."

பிரகாஷ்: "எனக்குத் தூக்கமே வரல மேடம்."

நான் அந்த மெசேஜைப் பார்த்தேன்.

எனக்கும் அவன்கிட்ட பேசணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருந்துச்சு.

ஆனா நான் உடனே சம்மதிக்காம, கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா ஆக்ட் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "தூங்க ட்ரை பண்ணு பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "எனக்கு ரொம்பத் தூக்கம் வருது."

நான் இப்படிச் சொன்னதும், அவன் ரொம்பக் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "வெறும் அஞ்சு நிமிஷம் மேடம்."

பிரகாஷ்: "என்னால தூங்கவே முடியல."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்... ப்ளீஸ்."

அவன் என்கிட்ட டைம் கேட்டு இப்படித் தவிச்சுக் கெஞ்சுறது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ராஜ்கிட்ட நான் எப்படித் தவிச்சுப் போனேனோ...

அதே மாதிரி இப்போ இவன் என்கிட்ட தவிக்குறான்.

இந்த ஃபீலிங் எனக்கு நல்லா இருந்துச்சு.

நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.

பவித்ரா: "ஓகே."

பவித்ரா: "என்ன பேசணும்னு சொல்லு."

பிரகாஷ் ஒரு செகண்ட் கூட வேஸ்ட் பண்ணல.

அவன் நேரா, எங்க ரெண்டு பேர் மனசுக்குள்ளயும் ஓடிக்கிட்டு இருந்த அந்த விஷயத்துக்கு வந்தான்.

பிரகாஷ்: "மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நேத்து நான் உங்களுக்கு ஒரு வீடியோ அனுப்புனேன்ல..."

பிரகாஷ்: "அந்த வீடியோ உங்களுக்குப் பிடிச்சிருந்ததா மேடம்?"

இந்த மெசேஜைப் படிச்சதும்... என் கண்ணு அப்படியே அகலமா விரிஞ்சுடுச்சு.

அவன் எந்த வீடியோவைப் பத்திப் பேசுறான்னு எனக்கு ரொம்பத் தெளிவாப் புரிஞ்சுது.

அவனோட அந்தப் பெரிய சுன்னி...

அதை அவன் தன் கையால பிடிச்சு, எவ்ளோ வெறியோட மேலயும் கீழயுமா ஆட்டிக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த நரம்பு புடைச்ச சுன்னியோட பிம்பம் இப்போ என் கண் முன்னாடி அப்படியே வந்து நின்னுச்சு.

என் மூச்சு அப்படியே நின்னு போச்சு.

அந்த வீடியோவோட ஞாபகம் வந்த அந்த செகண்ட்...

என்னோட உடம்பு, என்னோட புண்டை அதுக்கு உடனே ரியாக்ட் பண்ணுச்சு.

என் புண்டை இதழ்கள் சுருங்கி விரிஞ்சு, தானாகவே கொஞ்சம் நீரைச் கக்கிச்சு.

அந்த ஈரம் நேரா அந்த பெட்ஷீட்ல பட்டுப் பிசுபிசுனு ஆச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள ஒரு பெரிய கரண்ட் ஷாக் அடிச்சுது.

எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னே தெரியல.

இந்த நேரத்துல நான் ரொம்ப ஓப்பனாப் பேசுறது தப்புனு என் மனசு அலறிச்சு.

நான் ரொம்ப சேஃபா, ஆனா ஒரு சிக்னல் கொடுக்குற மாதிரி பிளே பண்ண நினைச்சேன்.

நான் ஒரே ஒரு சின்ன வார்த்தையை மட்டும் டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஹ்ம்ம்."

அப்படி டைப் பண்ணிட்டு, நான் உடனே அடுத்த மெசேஜை அனுப்புனேன்.

பவித்ரா: "அதைப் பத்தி வேற எந்தக் கேள்வியும் நீ கேட்காத இப்போ."

நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டா டைப் பண்ணி அனுப்புனேன்.

பிரகாஷ் நான் சொன்னதை ரொம்ப நல்லாப் புரிஞ்சுக்கிட்டான்.

நான் 'ஹ்ம்ம்' னு சொன்னதுக்கே அர்த்தம்... நான் அந்த வீடியோவைப் பார்த்தேன், எனக்கு அது பிடிச்சிருந்துச்சுங்குறதுதான்னு அவனுக்குத் தெரியும்.

அதே சமயம், நான் 'கேட்கக் கூடாது' னு சொன்னதால, இப்போதைக்கு என்னை ரொம்ப ஃபோர்ஸ் பண்ணக் கூடாதுனும் அவனுக்குப் புரிஞ்சுது.

அவன் என்னோட அந்த லிமிட்டை ரொம்ப மரியாதையா ஏத்துக்கிட்டான்.

பிரகாஷ்: "ஓகே மேடம்."

பிரகாஷ்: "சாரி மேடம். நான் இனிமே கேட்க மாட்டேன்."

இந்த மெசேஜைப் பார்த்ததும் எனக்கு லேசா நிம்மதியா இருந்துச்சு.

என் நெஞ்சுல இருந்த அந்தப் படபடப்பு கொஞ்சம் குறைஞ்சது.

அவன் என்னை கம்ஃபர்ட்டபிளா ஃபீல் பண்ண வைக்க, உடனே டாப்பிக்கை மாத்தினான்.

ரொம்ப நார்மலான விஷயத்தைப் பத்திப் பேச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "டின்னருக்கு என்ன சாப்பிட்டீங்க மேடம்?"

நான் என் மூச்சை லேசா ஆசுவாசப்படுத்திக்கிட்டு டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "சப்பாத்தியும், வெஜ் கிரேவியும்."

பிரகாஷ்: "ஓ! நானும் இன்னைக்குச் சப்பாத்திதான் சாப்பிட்டேன் மேடம்."

நான் அந்த மெசேஜைப் பார்த்தேன்.

நாங்க ஒரு நிமிஷம் ரொம்பச் சாதாரணமா, சாப்பிட்டதைப் பத்திப் பேசினோம்.

சாட்ல இருந்த அந்தப் பதற்றம் கொஞ்சம் குறைஞ்சது.

ஆனா... அந்தச் சாட் அவ்ளோ சாதாரணமா இருந்தாலும், என் உடம்பு ரொம்ப அசாதாரணமா இருந்துச்சு.

என் உடம்புல இருந்த சூடும், போதையும் கொஞ்சம்கூடக் குறையல.

என் தொடை இடுக்குல இருந்த ஈரம் இன்னும் அப்படியே இருந்துச்சு.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அப்போ... பிரகாஷ் தன்னோட அடுத்த மூவ்-ஐ செஞ்சான்.

அவன்கிட்ட இருந்து அடுத்த மெசேஜ் வந்துச்சு.

பிரகாஷ்: "மேடம்..."

பிரகாஷ்: "நேத்து மாதிரியே நான் இன்னைக்கும் நான் கெஸ் பண்ணலாமா?"

நான் அந்த மெசேஜைப் பார்த்ததும் லேசாச் சிரிச்சேன்.

ஆனா நான் உடனே ஒத்துக்கல.

பவித்ரா: "ஸ்டாப் பண்ணு பிரகாஷ்."

பவித்ரா: "நீ இதை இப்போவே நிறுத்தலனா, நான் உனக்கு ரிப்ளை பண்ண மாட்டேன்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் மறுபடியும் கெஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "ஒரே ஒரு கெஸ் மேடம்."

பிரகாஷ்: "நான் சொல்றது தப்பா இருந்தா, நீங்க எனக்கு என்ன பனிஷ்மெண்ட் வேணும்னாலும் குடுங்க."

பிரகாஷ்: "ப்ளீஸ் மேடம், என்னை கெஸ் பண்ண விடுங்க."

அவன் இவ்ளோ தவிச்சுக் கெஞ்சுறதை நான் போன்ல பார்த்து அவ்ளோ ரசிச்சேன்.

எனக்காக ஒரு ஆம்பளை இப்படித் தவிக்குறது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

கார்த்திக் என்னைக் கண்டுக்காம விட்டாலும், என் அழகை ரசிக்க இன்னொருத்தன் இருக்கான்னு நினைக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு பெருமை வந்துச்சு.

நான் ஒருவழியாச் சம்மதிச்சேன்.

பவித்ரா: "சரி. கெஸ் பண்ணு."

பிரகாஷ் உடனே ஒரு டீல் பேச ஆரம்பிச்சான்.

பிரகாஷ்: "நான் கரெக்ட்டா சொல்லிட்டா, எனக்கு இன்னொரு ஸ்பெஷல் போட்டோ கிடைக்கும்ல?"

அவன் ஸ்பெஷல் போட்டோ கேட்குறான். என்னோட முலைய கேக்குறான்.

நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா டைப் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "முதல்ல நீ கெஸ் பண்ணு. அப்புறம் பார்க்கலாம்."

நான் இப்படி அனுப்புனதும், அவன் சைடுல இருந்து ஒரு சில செகண்ட் எந்த மெசேஜும் வரல.

அவன் யோசிக்கிறான்.

நான் அனுப்புன அந்த செல்ஃபியைப் பார்த்து அவன் கெஸ் பண்றான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

ஒரு பத்து செகண்ட் கழிச்சு... "Typing..." னு வந்துச்சு.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் தன் பதிலை அனுப்புனான்.

பிரகாஷ்: "நீங்க உள்ள பிரா, பேண்ட்டி ரெண்டும் போட்டிருக்கீங்க."

நான் அவன் அனுப்புன அந்த மெசேஜைப் படிச்சேன்.

'நீங்க உள்ள பிரா, பேண்ட்டி ரெண்டும் போட்டிருக்கீங்க.'

இந்த வரியைப் படிச்ச அடுத்த செகண்ட்...

அந்த இருட்டான பெட்ரூம்ல நான் என்னையறியாம சத்தமாச் சிரிச்சுட்டேன்!

என் வாய் விட்டு ஒரு மெதுவான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"ஹ்ம்ம்... ஹா..." னு நான் சிரிச்சேன்.

நான் என் ஒரு கையால வாயை மூடிக்கிட்டுச் சிரிச்சேன்.

நான் சிரிக்கும்போது என் முலைகள் காத்துல லேசாக் குலுங்குச்சு.

எனக்கு அவ்ளோ சிரிப்பா வந்துச்சு.

அவன் என்னை டீசன்ட்டா, புல்லா மறைச்சு இருக்கேன்னு நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கான்.

நான் உள்ளே பிரா, பேண்ட்டி போட்டு ரொம்ப சேஃபா இருக்கேன்னு அவன் கெஸ் பண்றான்.

ஆனா... அவனுக்கு நிஜம் தெரியாது!

வெறும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி, ஒருத்தன் என் முலைகளைப் பிசைஞ்சு சப்பிக் குடிச்சான்ங்குறது அவனுக்குத் தெரியாது.

இந்த டீ-ஷர்ட்டுக்கு அடியில என் முலைக்காம்புல இன்னும் ராஜோட எச்சில் இருக்குறது அவனுக்குத் தெரியாது.

ஒருத்தன் என் பேண்ட்டியைக் கீழ இழுத்துக் கழட்டிட்டு, என் புண்டையை நக்கினது அவனுக்குத் தெரியாது.

அதை விட முக்கியமா... என்னோட அந்த பேண்ட்டியை ராஜ் தன் பாக்கெட்டுல வெச்சுக்கிட்டுப் போயிட்டார்ங்குறது அவனுக்குத் தெரியாது!

இப்போ இந்த நிமிஷம், இந்த பெட் மேல...

என் புண்டையில இருந்து ஈரம் கசிஞ்சு, நான் அந்த பெட்ஷீட்டையே நனைச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்ங்குறது அவனுக்குத் தெரியாது.

இந்த ரகசியமான நிஜம்... எனக்குள்ள ஒரு த்ரில்லையும், போதையையும் கொடுத்துச்சு.

என் புண்டை பெட்ஷீட்ல இன்னும் அதிகமா உரசுச்சு.

அந்த ரகசியத்தை நினைச்சுக்கிட்டே நான் டைப் பண்ணேன்.

என் உதட்டுல ஒரு குறும்பான சிரிப்பு இருந்துச்சு.

பவித்ரா: "நீ சொன்னது தப்பு."

பவித்ரா: "உனக்கு எந்தப் போட்டோவும் கிடையாது."

நான் அந்த மெசேஜைத் தட்டி விட்டுட்டு, போன் ஸ்க்ரீனையே ரொம்ப ரசனையாப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் உடம்புல இருந்த அந்தச் சூடும், தவிப்பும் இப்போ ஒரு புது விதமான எதிர்பார்ப்பா மாறிடுச்சு.