Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------
Part 139:
------------

நான் மெயின் டோரை மூடி லாக் பண்ணேன்.

இப்போ நான் மட்டும்தான் தனியா இருக்கேன்.

ராஜும் ரேணுகாவும் கிளம்பிப் போயிட்டாங்க.

நான் மெதுவாத் திரும்பி பார்த்தேன்.

என் உடம்புல ஒரு மாதிரி நடுக்கம் இருந்துச்சு.

என் கால்கள் ஒரு மாதிரி தள்ளாடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான்  அந்தப் த்ரீ சீட்டர் சோபாவுல உக்காந்தேன்.

நான் உக்காந்த இடம் இப்போ சும்மா சாதாரண சோபா இல்லை.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, ராஜ் என்னைப் படுக்க வெச்ச அதே இடம்.

என் பேண்ட்டைக் கீழ இழுத்து, என்னைய அம்மணமாக்குன அதே இடம்.

அங்க உக்காந்ததும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு மாதிரி கில்டியா ஃபீல் ஆச்சு.

ஒரு பெரிய தப்பு நடந்துடுச்சுனு எனக்குத் தோணுச்சு.

அவர் என் உடம்பை பச்சையாப் பார்த்து ரசிச்சார்.

என் புண்டைக்குள்ள முகத்தைப் புதைச்சு, என்னோட மதனநீரை உறிஞ்சிக் குடிச்சார்.

என் பேண்ட்டியை அவர் பாக்கெட்டுல வெச்சுக்கிட்டுப் போயிட்டார்.

ராஜ் என் உள்ளாடையைத் எடுத்துட்டு போயிருக்கார்னு நினைக்கும்போது என்னை அறியாம ஒரு வெக்கம் வந்துச்சு.

என் புருசனோட பழைய மேனேஜர்கிட்ட இப்படி நடந்துக்கிட்டோமேனு மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன உறுத்தல் இருந்துச்சு.

ஆனா அந்த கில்டி ஃபீலிங் என் மனசுல ரொம்ப நேரம் நிக்கல.

அதை அடிச்சுத் தூக்கிட்டு, ஒரு ஆசை, போதை என்னை முழுசா ஆக்கிரமிச்சுது.

என் உடம்பு இப்போ புல்லா சூடேறி, ஒரு நெருப்பு மாதிரி கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட நாக்கு என் புண்டைப் பருப்புல பட்ட அந்த ஃபீலிங் இன்னும் அப்படியே ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவர் என்னை ஒரு உச்சக்கட்ட சுகத்தோட விளிம்பு வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போனார்.

என் உடம்புல இருந்த நரம்பெல்லாம் சுருங்கி விரிஞ்சு, நான் அப்படியே சொர்க்கத்துக்குப் போற மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்ல இருந்தேன்.

இன்னும் ஒரு சில செகண்ட்... அவர் நாக்கு என் புண்டையில இருந்திருந்தா...

நான் மொத்தமா லீக் பண்ணி ஒரு இன்பத்தைப் பார்த்திருப்பேன்.

ஆனா... அவர் என்னை அப்படியே பாதியில விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

எந்த ஒரு முடிவும் இல்லாமப் பாதியில நிறுத்திட்டாரேங்குற தவிப்பு என்னைக் கொன்னுடுச்சு.

என் கால்களுக்கு நடுவுல இப்போ ஒரு எம்பட்டியான ஃபீலிங் இருந்துச்சு.

அது வெறும் எம்பட்டியா மட்டும் இல்ல... ஒரு மாதிரி விவரிக்க முடியாத வலி.

என் புண்டை, ஏதோ ஒன்னு இப்போ உள்ளே வேணும்னு விறைச்சுப் போயிருந்துச்சு.

அந்தப் பாதியில நின்ன சுகம், எனக்குள்ள ரொம்ப பெரிய பசியை உருவாக்கிடுச்சு.

என் உடம்பு முழுசாத் திருப்தி அடையணும்னு என் நரம்பெல்லாம் கெஞ்சித் தவிச்சுது.

இந்தத் தவிப்போட வலியை நினைக்கும்போது, எனக்கு ரேணுகா மேல அவ்ளோ கோபம் வந்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள அவளை அவ்ளோ ஆத்திரமாத் திட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

'நீ ஏண்டி இவ்ளோ சீக்கிரம் உள்ள வந்த?' னு என் மனசு ஆத்திரத்துல கேட்டுச்சு.

'இன்னும் ஒரு அஞ்சு நிமிஷம்... வெறும் அஞ்சு நிமிஷம் அந்தப் பால்கனியிலயே நின்னிருக்கக் கூடாதாடி?'

'உனக்கு என்னடி அவ்ளோ பெரிய அவசரம்?'

'உன் ஆபிஸ் கால் இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷம் போயிருந்தா உனக்கு என்னடி குறைஞ்சிடப் போகுது?'

'சனியனே... கரெக்டா எல்லாம் நடக்கப்போற நேரத்துல வந்துட்டியேடி!'

அப்படி நீ வெளியவே நின்னிருந்தா... ராஜ் என் புண்டையை முழுசா நக்கி, என் கிளைமேக்ஸை முடிச்சிருப்பாரே!

என் உடம்புல இருக்கிற இந்த நரக வேதனை எனக்கு வந்திருக்காதே!

இவ உள்ளே வந்து மொத்தமாகக் கெடுத்துட்டாளேன்ற ஏமாற்றம் என்னை ரொம்ப ஆத்திரப்படுத்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள கோபமும் ஆத்திரமும் கொழுந்து விட்டு எரிஞ்சுது.

ஆசைல தவிக்குற ஒரு பொண்ணோட மனசு எவ்ளோ கொடூரமா மாறும்னு எனக்கு இப்போதான் புரிஞ்சுது.

ரேணுகா மேல இருந்த அந்த அக்கறை, பாசம் எல்லாம் இந்த ஒரு செகண்ட்ல எங்கயோ போயிடுச்சு.

என் உடம்பு இன்னும் அந்த ரிலீஸுக்காக அவ்ளோ டிமாண்ட் பண்ணிக்கிட்டு, பிசுபிசுனு ஈரமாகிட்டே இருந்துச்சு.

நான் சோபாவுல அப்படியே உக்காந்திருந்தா, எனக்குப் பைத்தியமே பிடிச்சிடும்னு தோணுச்சு.

இந்த தவிப்பை எப்படியாவது மறக்கணும்.

என் மனசை டைவர்ட் பண்ண ஏதாவது வேலை செய்யணும்னு நினைச்சேன்.

நான் கஷ்டப்பட்டு அந்தச் சோபாவுல இருந்து எந்திரிச்சேன்.

நான் கிச்சனை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

ஆனா நான் எடுத்து வைக்குற ஒவ்வொரு ஸ்டெப்பும் எனக்கு அவஸ்தையா, புதுசா இருந்துச்சு.

ஏன்னா, நான் இப்போ பேண்ட்டியும் போடாததால.

நான் போட்டிருந்த பேண்ட், நேரா என்னோட புண்டை மேல உரசிக் கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புண்டை ஏற்கனவே ராஜோட எச்சிலால அவ்ளோ ஈரமாகி, ரொம்ப வீங்கிப் போயிருக்கு.

நான் நடக்கும்போது என் தொடைகள் ஒன்னோட ஒன்னு லேசா உரச...

அந்தப் பேண்ட் நேரா என்னோட புண்டைப் பருப்புல உரசினது.

"சுருக்... சுருக்..." னு ஒவ்வொரு தடவையும் அந்த துணி என் சதைல உரசும்போது...

என் உடம்பே அப்படியே ஒரு மாதிரி சிலிர்த்து, ஒரு நடுக்கத்தைக் கொடுத்துச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் என்னையறியாம முனகினேன்.

அந்த ஒவ்வொரு உரசலும் எனக்கு ராஜோட நாக்கையே மறுபடி மறுபடி ஞாபகப்படுத்துச்சு.

நான் அந்த சிங்க் முன்னாடி நின்னேன்.

அங்க நாங்க மூணு பேரும் டின்னர் சாப்பிட்ட பிளேட்ஸ் எல்லாம் எச்சிலா கிடந்துச்சு.

நான் சிங்க்ல இருந்த டாப்பை ஓபன் பண்ணி, அந்தப் பாத்திரங்களைக் கழுவ ஆரம்பிச்சேன்.

நான் எல்லாப் பிளேட்ஸையும் கழுவி முடிச்சேன்.

ஒரு துணியை எடுத்து அந்தக் கிச்சன் கவுண்டரை மெதுவாத் துடைச்சு விட்டேன்.

கிச்சன் லைட்டை ஆஃப் பண்ணிட்டு, நான் மறுபடியும் ஹாலுக்கு நடந்து வந்தேன்.

நான் ஹால்ல இருந்த அந்த வால் க்ளாக்கை பார்த்தேன்.

டைம் சரியா நைட் 9:10 காட்டுச்சு.

நான் மறுபடியும் போய் அந்தச் சோபாவுல உக்காந்தேன்.

அந்த வீடோட அமைதி என்னைக் கொல்ற மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்த அமைதியை உடைக்க நான் அங்க இருந்த டிவி ரிமோட்டை எடுத்தேன்.

டிவியை ஆன் பண்ணேன்.

டிவியில ஏதோ ஒரு ப்ரோக்ராம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் டிவியை ஆன் பண்ண ஒரு சில செகண்ட்ல...

டேபிள் மேல இருந்த என்னோட மொபைல் போன் "ட்ர்ர்ர்... ட்ர்ர்ர்..." னு ரிங் ஆச்சு.

நான் லேசாத் திரும்பிப் போனை எடுத்தேன்.

ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அது என் புருஷன் 'கார்த்திக்' கிட்ட இருந்து வந்த கால்.

நான் போன் காலை அட்டெண்ட் பண்ணேன்.

பவித்ரா: "ஹலோ..." னு நான் சொன்னேன

கார்த்திக்: "ராஜ் சாரும், ரேணுகாவும் டின்னருக்கு வந்தாங்களா?" னு அவர் நேரா விஷயத்துக்கு வந்தார்.

பவித்ரா: "ஆமாங்க... வந்தாங்க..." னு நான் ரொம்ப மெதுவாப் பதில் சொன்னேன்.

கார்த்திக்: "எல்லாம் ஒழுங்கா மேனேஜ் பண்ணியா?" னு கேட்டார்.

பவித்ரா: "ஆமாங்க... எல்லாம் முடிஞ்சுது. அவங்க சாப்பிட்டுட்டு இப்போதான் கிளம்புனாங்க." னு நான் சொன்னேன்.

நான் இப்படிச் சொன்னதும், அவர் என்கிட்ட கொஞ்சம் பேசுவார்னு நான் நினைச்சேன்.

நான் டின்னர் சாப்பிட்டேனானு கூட அவர் கேட்கல.

அவருக்கு அவரோட பாஸ் வந்தாரா, சாப்பிட்டாராங்குற அந்த ஒரு விஷயம் மட்டும்தான் முக்கியமாத் தெரிஞ்சது.

கார்த்திக்: "ஓகே..." னு அவர் ரொம்பக் கூலாச் சொன்னார்.

கார்த்திக்: "எனக்கு ஆபிஸ்ல இன்னும் நிறைய பெண்டிங் ஒர்க் இருக்கு."

கார்த்திக்: "நான் வீட்டுக்கு வரக் காலைல ஆயிடும். நைட் வர மாட்டேன்."

கார்த்திக்: "நீ கதவை நல்லாச் சேஃப்டியா லாக் பண்ணிட்டு, போய் படுத்துத் தூங்கு."

அவர் இவ்ளோதான் சொன்னார்.

நான் "ஓகேங்க..." னு சொல்றதுக்குள்ளயே...

அவர் போன் காலை கட் பண்ணிட்டார்.

என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பெரிய கோபம் வந்துச்சு.

எனக்கு ஆத்திரமா வந்துச்சு.

நான் என்னையறியாம சத்தமாத் திட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

"நீங்க எல்லாம் ஒரு புருஷனா..." னு நான் அந்த ஹால்ல தனியா சத்தமாப் பேசினேன்.

"வேஸ்ட்... நீ ஒரு சுத்த வேஸ்ட்."

"அரை மணி நேரத்துக்கு முன்னாடி... இதே ஹால்ல, உன் பொண்டாட்டியோட பேண்ட்டைக் கழட்டி ஒருத்தன் அம்மணமாக்கிப் பார்த்தான்..."

"என் புண்டையை அவன் எவ்ளோ பசியோட நக்கினான் தெரியுமா..."

"என் பேண்ட்டியா பாக்கெட்டுல வெச்சுக்கிட்டு ஒருத்தன் போயிருக்கான்..."

"ஆனா உனக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை..."

"உனக்கு எப்பவுமே வேலைதான் முக்கியம்."

ராஜ் என் மேல காட்டுன அந்த வெறித்தனமான பசிக்கும்...

கார்த்திக் என் மேல காட்டுற இந்த அலட்சியத்துக்கும் எவ்ளோ பெரிய வித்தியாசம்!

கார்த்திக் மேல வந்த இந்தக் கோபமும், இந்த விரக்தியும்... என் உடம்புல இருந்த ஆசையை இன்னும் பல மடங்கு அதிகமாக்கிச்சு.

என் புண்டை அந்தப் பேண்ட்டுக்குள்ள இன்னும் அதிகமாத் துடிச்சு, ஈரமாக ஆரம்பிச்சுது.

நான் அந்த டிவி ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அதுல ஏதோ ஒரு ப்ரோக்ராம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா அதுல வர்ற எந்த ஒரு சீனும் என் மனசை டைவர்ட் பண்ணல.

என் உடம்போட சூடு கொஞ்சம்கூடக் குறையல.

'என் புருஷனே என்னைக் கண்டுக்கல' ங்குற நினைப்பு என்னைப் பிசைஞ்சு எடுத்தது.

அந்தக் கோபத்துல எனக்கு ஏதோ ஒன்னு வேணும்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

நான் கையில இருந்த ரிமோட்டை வெச்சு, டிவியை ஆஃப் பண்ணேன்.

டிவி ஆஃப் ஆனதும், அந்த ஹால் மறுபடியும் ஒரு இருட்டான அமைதிக்குள்ள போச்சு.

நான் அந்தச் சோபாவுல இருந்து எந்திரிச்சேன்.

நான் பெட்ரூம் கதவைத் திறந்துக்கிட்டு உள்ளே போனேன்.

ரூம்ல லைட் எதுவும் போடல.

ஜன்னல் வழியா வந்த அந்த லேசான வெளிச்சம் மட்டும்தான் ரூமுக்குள்ள விழுந்துச்சு.

நான் ஃபேனை ஆன் பண்ணேன்.

அதை ஃபுல் ஸ்பீட்ல திருகி விட்டேன்.

ஃபேன் காத்து ரூம் முழுக்கச் சுத்தி அடிச்சுது.

நான் அப்படியே போய் அந்தப் பெட் மேல உக்காந்தேன்.

நான் மாட்டியிருந்த பேண்ட், இப்போ என் ஈரத்தால லேசா நனைஞ்சு என் தொடையில பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது எனக்கு அவ்ளோ அன்கம்ஃபர்ட்டபிளா இருந்துச்சு, ஆனா நான் என்ன பண்ண முடியும்.

நான் பெட் மேல மல்லாக்கப் படுத்தேன்.

என் உடம்பு அவ்ளோ டயர்டா இருந்துச்சு.

ஆனா என் மனசும், நரம்பும் கொஞ்சம் கூட டயர்ட் ஆகல.

அது அவ்ளோ ஆக்டிவா துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் கண்ணை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டுத் தூங்க ட்ரை பண்ணேன்.

'எல்லாத்தையும் மறந்துட்டுத் தூங்கிடு பவி...' னு எனக்கு நானே சொல்லிக்கிட்டேன்.

ஆனா தூக்கம் என் கண்ணுல ஒரு துளி கூட இல்லை.

எப்படித் தூக்கம் வரும்?

என் உடம்புல அவ்ளோ பெரிய நெருப்பு எரிஞ்சுகிட்டு இருக்கு.

நான் லேசா என் உடம்பை இடது பக்கமாத் திருப்பிப் படுத்தேன்.

அப்புறம் வலது பக்கமாத் திரும்பிப் படுத்தேன்.

நான் அந்த பெட்ல இங்கும் அங்கும் உருண்டுக்கிட்டே, நான் என் கண்ணை மூடினேன்.

கண்ணை மூடினா... என் கண் முன்னாடி ராஜோட முகம் தான் வந்து நின்னுச்சு.

அவர் என் கால்களுக்கு நடுவுல உக்காந்திருந்த அந்தப் பிம்பம்.

அவரோட அந்தச் சூடான மூச்சுக்காத்து என் புண்டையில பட்ட அந்த ஃபீலிங்.

அவரோட நாக்கு என்னோட பிளவுக்குள்ள இறங்கி, என்னை நக்குன அந்தச் சுகம்.

அவர் என் நீரை உறிஞ்சிக் குடிச்ச அந்தச் சத்தம்.

அந்தச் சத்தம் என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் ஓடிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அவர் என்னை ஒரு பெரிய உச்சக்கட்டத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போனார்.

ஆனா... அதை முழுசா முடிக்காம, என்னைப் பாதியிலயே அப்படியே தவிக்க விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

அந்தப் பாதியில நின்ன சுகம், எனக்குள்ள ஒரு கட்டுக்கடங்காத ஆசையை உருவாக்கிடுச்சு.

என் உடம்பு முழுசாத் திருப்தி அடையணும்னு என் நரம்பெல்லாம் முழுசா முழிச்சுக்கிட்டு தவிச்சுது.

என்னால இதுக்கு மேல தூங்க ட்ரை பண்ண முடியாதுனு எனக்குத் தெரிஞ்சது.

என் உடம்பு முழுசா முழிச்சுடுச்சு.

நான் அந்த பெட்ல இருந்து எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.

நான் என் மூச்சை லேசா ஆசுவாசப்படுத்திக்கிட்டு, என்னோட மொபைல் போனை எடுத்தேன்.

நான் போன் ஸ்க்ரீனை ஆன் பண்ணேன்.

நான் டைம் பார்த்தேன்.

மணி சரியா நைட் பத்து காட்டுச்சு.

நான் போனை அன்லாக் பண்ணேன்.

நான் எதையும் பாக்குறதுக்காக அன்லாக் பண்ணல, சும்மா என் மனசை டைவர்ட் பண்ணத்தான் போனை எடுத்தேன்.

ஆனா அன்லாக் பண்ண அடுத்த செகண்ட்...

என் ஸ்க்ரீன்ல ஒரு வாட்ஸ்அப் நோட்டிஃபிகேஷன் வந்து நின்னுச்சு.

அது யார் அனுப்புன மெசேஜ்னு பார்த்தேன்.

அது 'பிரகாஷ்'.

பிரகாஷ்கிட்ட இருந்து எனக்கு மெசேஜ் வந்திருக்கு!

அவன் எனக்கு ரெண்டு மெசேஜ் அனுப்பியிருந்தான்.

நான் அந்த இருட்டுல, என் போன் ஸ்க்ரீனை அவ்ளோ உற்றுப் பார்த்தேன்.

முதல் மெசேஜ்: "மேடம், நீங்க ஈவினிங் பார்க்க ரொம்ப கியூட்டா இருந்தீங்க."

நான் அந்த வரியைப் படிச்சதும், என் உதட்டுல என்னையறியாம ஒரு சின்னச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

நான் அடுத்த மெசேஜ் என்னனு பார்த்தேன்.

ரெண்டாவது மெசேஜ்: "என் டியூட்டி முடிஞ்சிருச்சு மேடம். நான் என் வீட்டுக்குப் போயிட்டேன். குட் நைட் மேடம்."

நான் அந்த மெசேஜ் வந்த டைமைப் பார்த்தேன்.

அது ஒரு பத்து நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி வந்த மெசேஜ்.

ராஜ் என்னோட காமப் பசியை உச்சிக்குக் கொண்டு போயிட்டு, என்னை அப்படியே தவிக்க விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

என் புருஷன் கார்த்திக், எனக்கு இந்த முழு ராத்திரிக்கும் எந்த ஒரு துணையும் இல்லாம என்னை அனாதையா விட்டுட்டுப் போயிட்டார்.

ஆனா... இவன், பிரகாஷ்...

அவன் தன் டியூட்டி முடிஞ்சு, தன் வீட்டுக்குப் போயிட்டான்.

ஆனா அவன் வீட்டுக்குப் போனதுக்கு அப்புறமும், அவனுக்கு என் ஞாபகம் தான் இருக்கு.

அவன் என்னையே நினைச்சுக்கிட்டு, எனக்காக மெசேஜ் பண்ணியிருக்கான்.

பிரகாஷ் இப்போ முழிச்சுக்கிட்டு இருப்பானா?

அவன் என்னோட ரிப்ளைக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருப்பானா?

கண்டிப்பா அவன்  என்னோட ரிப்ளைக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பான்னு என் மனசு சொல்லுச்சு.

நான் ரொம்பச் சாதாரணமா, ஒரு சின்ன ரிப்ளை டைப் பண்ணேன்.

என் விரல்கள் போன் கீ-போர்டுல பட்டுச்சு.

"குட் நைட் பிரகாஷ்" னு டைப் பண்ணேன்.

நான் செண்ட் பட்டனை அழுத்தினேன்.

அந்த மெசேஜ் அவனுக்குப் போயிடுச்சு.

நான் போன் ஸ்க்ரீனையே வெறிச்சுப் பார்த்தேன்... எனக்கு நல்லாத் தெரியும், அவன் கண்டிப்பா உடனே ரிப்ளை பண்ணுவான்னு!