Adultery மகாலட்சுமி(Completed)

[Shrutikrishnan]

அவளோ நேரம் ரசிச்சுட்டு இருந்த நான், இப்போ கஞ்சி கக்குன அப்புறம் அவங்களப் பாக்கும்போது... ஏதோ ஒரு கேவலமான தப்பு செஞ்சிட்டுப் பாக்குற மாதிரி ஃபீல் ஆச்சு. அவங்க துணி எல்லாம் துவைச்சு முடிச்சிட்டு, பக்கெட்லாம் கழுவிட்டு இருக்குறது பாத்ததும், என் கோபத்தோட வேகவேகமா பெட்ரூம்க்குத் திரும்பிப் போனேன்.

நான் ரூம்க்குள்ள வந்து நிக்கும்போது, என் ஜட்டியில வடிஞ்சிருந்த அந்தச் சூடான கஞ்சி என்னைக் குத்துச்சு. 'என் பொண்டாட்டிய இப்படிப் பண்ண வச்சிருக்கேனே'ங்குற குற்றவுணர்ச்சி ஒரு சாட்டை மாதிரி என் மூஞ்சியில அடிச்சுது.

ஒரு பத்து நிமிஷம் கழிச்சு, மகா பெட்ரூம்க்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டே வந்தா. துணி துவைச்ச ஈரக் கையைத் தன் நைட்டியில தொடைச்சுக்கிட்டே உள்ள வந்தவ, கதவைச் சாத்திட்டு என்னைப் பாத்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட பக்கத்துல வந்தா.

"போற போக்கப் பாத்தா, ஒரு வாரம்லாம் தேவையே இல்ல போல வாத்தி. மாமா நாளைக்கே ஓகே சொல்லிருவாரு போல..."னு ரொம்பக் குஷியா, ஒரு சாதிச்ச திமிரோட சொன்னா.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லல. அவளையே உத்துப் பாத்துட்டு, உம்முனு மூஞ்சிய வச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.

என் முகத்துல இருந்த அந்த இறுக்கத்தைப் பாத்ததும், அவ முகத்துல இருந்த அந்தத் திமிரான சிரிப்பு லேசாச் சுருங்குச்சு.

"என்ன ஆச்சுங்க... ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்கீங்க?" அவ புருவத்தைச் சுருக்கிக் குழப்பமாக் கேட்டா.

"நீ என்னடி பண்ணிட்டு வந்த இப்போ?" நான் கொஞ்சம் சிடுசிடுனு, முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"நான் என்ன வாத்தி பண்ணேன்?" அவ ஒன்னும் புரியாத மாதிரி முழிச்சா.

எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. யோசிச்சேன். எப்படிச் சொல்ல முடியும்? 'இவ்வளவு நேரம் நீ பண்ணுனதெல்லாம் பாத்து ரசிச்சு ஜாலியா மூட் ஆகி கை அடிச்சேன், கஞ்சி வந்ததும் இப்போ எனக்கு ஒரு மாதிரி அருவருப்பா இருக்கு'னு பச்சையா சொல்ல முடியுமா? 

ஏதாவது நொண்டிக் சாக்கு சொல்லணும்னு யோசிச்சு, "எதுக்குடி அந்தப் பிரா, பேன்ட்டியெல்லாம் அவர் முன்னாடி வச்சுத் துவைச்ச?"னு நான் லேசாத் திக்கித் திணறிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"ஏங்க... நீங்க தான வாத்தி சொன்னீங்க... மாமாக்குக் கல்யாணம் ஆகணும், ஒரு வாரத்துல பொண்ணு பாக்கச் சம்மதம் சொல்ல வைக்கணும்னு?" அவ சலிச்சுக்கிட்டே சொன்னா.

"அது... வந்து..." நான் மேற்கொண்டு பேச முடியாம இழுத்தேன்.

"என்ன ஆச்சு? ஏன் இப்படி உளர்றீங்க? அப்போ ஒன்னு பேசுறீங்க... இப்போ ஒன்னு பேசுறீங்க?" அவளுக்கு இப்போ கோபம் வர ஆரம்பிச்சுருச்சு.

"அது... அப்போ... வேணும்னு சொன்னேன். இப்போ வேண்டாம்னு சொல்றேன்," நான் எந்த லாஜிக்கும் இல்லாம பிடிவாதமாச் சொன்னேன்.

மகாவுக்குக் கோபம் உச்சிக்கு ஏறுச்சு. "லூசா நீங்க? மாறி மாறிப் பேசிட்டு இருக்கீங்க,"னு அவ கடுப்பாத் திட்டுனா.

நான் அவளைக் கோபமாப் பாத்துட்டு இருந்தேன். ஆனா நிஜத்துல அது அவ மேல இருந்த கோபம் இல்ல, என் மேல, என் மூளை சொல்றதைக் கேக்காம என் சுன்னி சொல்றதக் கேட்டு நான் இப்படிப் பண்ணிட்டேனேங்குற கோபம்.

திடீர்னு மகாவோட பார்வை மாறுச்சு. என்ன மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு நிமிஷம் உத்துப் பாத்தா. அவ கண்ணு டக்குனு கீழ எறங்கி, என் இடுப்புக்குக் கீழ குத்திட்டு நின்னுச்சு. 

நான் குனிஞ்சு அவ எங்க பாக்குறானு பாத்தேன். எனக்கு அப்படியே தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. என் ஜட்டியில படிஞ்சிருந்த அந்த வெதுவெதுப்பான கஞ்சி, அப்படியே ஊறி நான் கட்டியிருந்த லுங்கியிலயும் ஒரு பெரிய ஈர வட்டமாப் பரவி அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சது! 

அந்த ஈர வட்டத்தை உத்துப் பாத்தவ, டக்குனு தன் பார்வையை என் கண்ணுக்கு நேராத் திருப்பி... 

"கை அடிச்சீங்களா?"னு கூச்சமே இல்லாமப் பச்சையாக் கேட்டா.

"அது... வந்து... இல்லயே..." நான் திக்கித் திணறி முழுங்குனேன்.

"பச்சையாப் பொய் சொல்லாதீங்க. லுங்கியக் கழட்டுங்க,"னு சொல்லிட்டு, டக்குனு என் பக்கத்துல வந்து என் லுங்கியப் புடிச்சா.

"ஹேய்... என்னடி பண்ற? விடு,"னு நான் பதறிப் போய்ப் பின்னாடி போகப் பாத்தேன்.

ஆனா அவ விடல. என் லுங்கிய இறுக்கமாப் புடிச்சு இழுத்தா. 

"சரி... இரு... நானே கழட்டுறேன்," நான் வேற வழியில்லாம சொன்னேன்.

அப்போ தான் அவ கைய எடுத்தா. 

நான் பொறுமையா, தயங்கிக்கிட்டே என் லுங்கியக் கழட்டித் தரையில விட்டேன். அவ முன்னாடி வெறும் பனியன், ஜட்டியோட நின்னேன். கீழ பாத்தேன். என் வெள்ளை ஜட்டியில கஞ்சி படிஞ்சு, பிசுபிசுனு ஊறிப் பச்சையாத் தெரிஞ்சது.

"இதையும் கழட்டுங்க," அவ கண்ணை உருட்டி, முரட்டுத்தனமா அதிகாரமாச் சொன்னா.

"எதுக்கு இதெல்லாம் இப்போ?" நான் சமாளிக்கப் பாத்தேன்.

"சொல்றதைச் செய்யுங்க வாத்தி," அவ குரல்ல ஒரு திமிரான பிடிவாதம் இருந்துச்சு.

நான் தயங்கிக்கிட்டே, ரொம்பச் சங்கடத்தோட என் ஜட்டியக் கழட்டுனேன். கழட்டுன அடுத்த செகண்ட், அதை என் கையில இருந்து 'வெடுக்'குனு பிடுங்குனா. 

அந்த ஜட்டிய விரிச்சுப் பாத்தா. அதுல இருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பு... அப்புறம் அப்படியே என் சுன்னியைப் பாத்தா. என் சுன்னியோட மொட்டுல கூட அந்தக் கஞ்சியோட ஈரம் இன்னும் ஒட்டிப் பளபளனு இருந்துச்சு.

மகா ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டா. 

"அப்போ... இத்தனை விஷயமும் பண்ணியிருக்கீங்க. கை அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி ஒரு பேச்சு... அடிச்சதுக்கு அப்புறம் ஒரு பேச்சா?" அவ என்னையப் பாத்து கேட்டா.

நான் பதட்டமானேன். என்ன சொல்றதுனு தெரியாம திருதிருனு முழிச்சேன். "ஹ்ம்ம்... வந்து... அது..."னு நான் மறுபடியும் மழுப்பப் பாத்தேன்.

"சொல்லுங்க வாத்தி," அவ கோபமாச் சீறுனா. "அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... நீங்க எவ்ளோ செஞ்சீங்க? ஊர்ல இருந்து அந்த மெல்லிசான புடவை, ஸ்லீவ்லஸ்  நைட்டினு எடுத்துட்டு வந்தீங்க? நான் பாட்டுக்குச் சிவனேனு டவலைப் போட்டு நெஞ்ச மூடிட்டுத் துணி துவைச்சிட்டு இருந்தேன். வந்து டவலைப் புடுங்கிட்டுப் போய், 'அதை மறைக்காத, இதைக் காட்டு, மாமாக்குச் சம்மதம் வாங்கணும்'னு என்னைய ஆட்டி வச்சீங்க. நான் பண்ணுனதெல்லாம் பாத்து ரசிச்சுட்டு, இப்போ கஞ்சி கக்குனதும்... நீங்க நல்லவங்க, நான் கெட்டவளா?" அவ ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் என் மூஞ்சியில ஆணி அடிச்ச மாதிரி கேட்டா.

அவ கேட்ட அத்தனை கேள்வியும் நூறு சதவிகிதம் உண்மை. எனக்குப் பதில் சொல்ல வார்த்தையே இல்ல.

"சரி... நான் கெட்டவளாவே இருந்துட்டுப் போறேன். இப்போ என்ன பண்ணலாம்னு சொல்லுங்க?" அவ ரொம்பச் சலிப்போட கேட்டா..

நான் ஏதும் பேசாம நிண்டிட்டு இருந்தன்.

நான் அமைதியா இருக்குறது பாத்துட்டு, மகா கோவத்துல கையில இருந்த என் ஜட்டிய அப்படியே கீழ தூக்கிப் போட்டுட்டு, "நான் போய் குளிக்கப் போறேன்,"னு சொல்லிட்டுத் தன் புடவையை எடுக்கத் திரும்பப் போனா.

நான் வெறும் பனியனும், சுருங்கிப் போன சுன்னியுமா ஜட்டி கூட இல்லாம நின்னுட்டு யோசிச்சேன். 

அப்போ டக்குனு என் மூளைக்குள்ள ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான யோசனை வந்துச்சு. 

"ஹேய்... ஒரு நிமிஷம்," நான் அவளக் கூப்பிட்டேன்.

துணியை எடுத்துட்டு இருந்தவ, நின்னு திரும்பி என்னைப் பாத்தா. "என்ன... சொல்லுங்க," அவ குரல்ல இன்னும் அந்தக் கோபம் அடங்கலங்குறது அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

"சாரி..." நான் ரொம்ப நிதானமாச் சொன்னேன்.

"உங்க சாரி ஒன்னும் எனக்குத் தேவையில்ல வாத்தி. என் ஃபீலிங்ஸோட நீங்க விளையாடிட்டு இருக்கீங்க. நீங்க நில்லுனா நிக்கணும், உக்காருனா உக்காரணும்... என்ன நெனச்சிட்டு இருக்கீங்க?" அவ மறுபடியும் புலம்ப ஆரம்பிச்சா.

நான் அவளத் தடுத்து நிறுத்துனேன். "ஒரு நிமிஷம் டி. நான் சொல்றதக் கேளு."

"என்ன? சொல்லுங்க."

"நான் ஒத்துக்குறேன்... கை அடிக்கிறதுக்கு முன்னாடி, நீ பண்ணுனதெல்லாம் பாத்து நான் ரசிச்சுட்டுத் தான் இருந்தேன். ஆனா..." 

அவ என்னை உத்துப் பாத்தா.

"கை அடிச்சதுக்கு அப்புறம்... எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஆசை எல்லாம் போயி, என் மேலயே எனக்குக் கோபமும் அருவருப்பும் தான் வந்துச்சு. அதனால நான் பண்ண மாதிரி..." நான் லேசா இழுத்தேன்.

மகா என்னைப் புரியாம உத்துப் பாத்துட்டு, "நீங்க பண்ண மாதிரியா... என்ன பண்ண மாதிரி?" அவளும் இழுத்தா.

"இல்ல... நான் கை அடிச்சேன்... என் மூளை தெளிவாச்சு, க்ளியர் ஆயிடுச்சு. எனக்கு இது வேண்டாம்னு தோணுது. அது மாதிரி... நீயும் பண்ணுனா... உன் மூளையும் தெளிவாச்சுனா, உனக்கும் இது வேண்டாம்னு தோணலாம்ல?" நான் ரொம்பப் பச்சையா, ஒரு சைக்கலாஜிக்கல் கேம் மாதிரி கேட்டேன்.

மகா கடுப்பானா. "லூசா நீங்க? என்ன பேசிட்டு இருக்கீங்க?"னு சத்தம் போட்டா.

"ட்ரை பண்ணு டி," நான் பிடிவாதமாச் சொன்னேன். "ஏதோ இதுக்கு முன்னாடி நீ பண்ணதே இல்லாத மாதிரி சொல்லாத."

மகா அப்படியே வாயடைச்சுப் போனா. அவ பாத்ரூம்ல, தனியா இருக்கும்போது எனக்குத் தெரியாதுனு நெனச்சுக்கிட்டு அவ பண்ணிக்கிற அந்த ரகசியத்தை நான் அப்பட்டமாச் சொன்னதும், அவளுக்கு வார்த்தை வரல. அந்தப் புழுக்கத்துலயும் இப்போ அவ நெத்தியில புதுசா வேர்வை அரும்பிச்சு.

"ச்சீ... நீங்க ரொம்பக் கெட்டுப் போயிட்டீங்க வாத்தி," அவ முகம் சுளிச்சுக்கிட்டுச் சொன்னா.

"இருக்கட்டும். நீ பண்ணு. பண்ணி முடிச்சதுக்கு அப்புறம் பாரு... உனக்கே இந்தக் கள்ளத்தனம் வேண்டாம்னு தோணும்," நான் உறுதியாச் சொன்னேன்.

மகா 'வேண்டாம்'னு வேகமாத் தலைய ஆட்டினா.

"ப்ளீஸ் டி... நமக்காக. நம்ம ஃபியூச்சருக்காக. எதையும் எடுத்தோம் கவுத்தோம்னு பண்ண வேண்டாம்ல..." நான் கொஞ்சம் இறங்கி வந்து கெஞ்சுற மாதிரி கேட்டேன்.

அவ ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, "சரி சரி... பண்ணித் தொலைக்கிறேன். இப்படி அசிங்கமாக் கெஞ்சாதீங்க,"னு அவ சலிச்சுக்கிட்டே சம்மதம் சொன்னா.

அவ அதுக்கு ஓகே சொன்னதும்... இவ்வளவு நேரம் கஞ்சி கக்குனதுல சுருங்கி, செத்துப் போய்க் கிடந்த என் சுன்னி... லேசாத் 'தக்'குனு ஒரு துடிப்புத் துடிச்சு உயிர் வந்துச்சு. 

நான் அதைக் காட்டிக்காம, "சரி... சூப்பர்,"னு சொல்லிப்புட்டு, அவளையே ஒரு பார்வையில பாத்தேன்.

அவ புருவத்தை உயர்த்தி, 'என்ன?'னு கேட்டா.

"பண்ணு," நான் பச்சையாச் சொன்னேன்.

"என்ன... ச்சீ... இங்கயா? இப்போவா?" அவ அதிர்ச்சியாக் கேட்டா.

"ஆமா டி," நான் சலனமே இல்லாமச் சொன்னேன்.

"சப்பா..."னு சலிச்சுக்கிட்டு, "இங்க போய் எப்டி வாத்தி... அதுவும் அவர் ரூம்ல..." அவ சுத்தி முத்திப் பாத்துத் தயங்குனா.

அப்போ தான் எனக்கே ஒரு நிமிஷம் உறைச்சது. நாங்க நின்னுகிட்டு, இவ்வளவு அசிங்கமாப் பேசிட்டு இருக்கிறது அந்த மாமாவோட ரூம்ல! 

இருந்தாலும் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு, "பண்ணு டி... ப்ளீஸ்,"னு சொன்னேன்.

"சரி, வெளிய போய்த் தொலைங்க," அவ கோபமாச் சொன்னா.

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுச்சு. இவள இதப் பண்ணச் சொல்லிட்டு, தனியா ரூம்ல விட்டுட்டுப் போறதா?

"அதெல்லாம் முடியாது. நான் பாக்கணும். அதுக்குத் தான பண்ணச் சொல்றதே. நான் வெளிய போயிட்டா, நீ பண்ணுனியா இல்லயானு எனக்கு எப்டித் தெரியும்? நீ பாட்டுக்கு நான் வெளிய போனதும், ஒன்னும் பண்ணாமலே சும்மா உக்காந்துட்டு... 'முடிச்சிட்டேன், ஆனா என் மூளை மாறல'னு சொல்லிட்டு வந்தா, நம்ம பிளான் எல்லாம் கெட்டுப் போயிருமே," நான் ரொம்ப லாஜிக்கா, ஆனா வக்கிரமாச் சொன்னேன்.

மகா மறுபடியும் சலிச்சுக்கிட்டு, திரும்பி ரூம் கதவைப் பாத்தா. கதவு தாழ்ப்பாள் போட்டு நல்லாச் சாத்தித் தான் இருந்துச்சு.

அவ எனக்குப் புரியாத மாதிரி ஏதோ கோபமா முணுமுணுத்துக்கிட்டே... எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம, தான் கட்டியிருந்த அந்த நைட்டிய லேசா மேல தூக்குனா. அவளோட வலது கையை அப்படியே அந்த நைட்டி குள்ள விட்டு, உள்ள மாட்டியிருந்த தன் பேன்ட்டியோட எலாஸ்டிக்கைப் பிடிச்சுச் சடார்னு இழுத்தா.

ஒரு செகண்ட்ல, அந்தப் பேன்ட்டி அவ தொடையைத் தாண்டி, முழங்காலைத் தாண்டி, அவ கால்களுக்குக் கீழ 'சர்ர்ர்'னு சுருண்டு தரையில விழுந்துச்சு. இப்போ அவ நைட்டிக்குள்ள பேன்ட்டி இல்லாம, முழுப் பச்சையா எனக்கு முன்னாடி நின்னுகிட்டு இருந்தா.